En linguistique, le prédicat désigne la partie de la phrase ou de la proposition qui porte l'information verbale ou le commentaire à propos du sujet. Par exemple, dans la proposition « Socrate est ivre », le prédicat est « est ivre ».

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • En linguistique, le prédicat désigne la partie de la phrase ou de la proposition qui porte l'information verbale ou le commentaire à propos du sujet. Par exemple, dans la proposition « Socrate est ivre », le prédicat est « est ivre ».
  • Orzeczenie – w składni – część zdania, która opisuje czynność podmiotu.Orzeczenie odpowiada na pytania: „Co robi?”, „Co się z nim/nią dzieje?” oraz „W jakim jest stanie?”Najczęściej jest wyrażone osobową formą czasownika (jest to wtedy tzw. orzeczenie czasownikowe), np. Jego żona biega codziennie. Po długiej, męczącej podróży doszliśmy do celu wyprawy.Może być również formą złożoną – przykładem jest tu orzeczenie imienne, np. Ta kobieta jest dyrektorem.Orzeczenie może być wyrażone formą czasownika niewłaściwego (warto, można, itp.), np. Warto by iść do kina.Orzeczenie może być wyrażone związkiem frazeologicznym, np. Kupiłam kota w worku.Między podmiotem a orzeczeniem powinien zachodzić związek zgody. W zdaniach bezpodmiotowych, przy zastosowaniu podmiotu logicznego (np. Przybywa kłopotów., Zostało jeszcze wiele do zrobienia.), orzeczenie przyjmuje postać 3. osoby liczby pojedynczej (zobacz: koniugacja).Z formalnego punktu widzenia, aby można mówić o istnieniu zdania, konieczna jest w nim obecność orzeczenia. Wypowiedzenia, w których nie ma orzeczenia, ale można je wprowadzić, to równoważniki zdań. Wypowiedzenia niezawierające orzeczenia, w których nie da się go wprowadzić to zawiadomienia. Orzeczenie czasownikowe – np. Gosia idzie do sklepu. Orzeczenie imienne, składające się z dwóch części: łącznika (wyrażonego osobową formą być, stać się, zostać) oraz orzecznika (wyrażonego dowolną samodzielną częścią mowy oprócz czasownika np. Tomasz Sikora został mistrzem w biathlonie.) Orzeczenie modalne, składające się z czasownika modalnego, np. Potrafię pływać. Orzeczenie peryfrastyczne, np. wychodzić za mąż.
  • Il predicato (dal latino praedicatum 'ciò che viene affermato') è un elemento della frase (una parola o un gruppo di parole) o una frase elementare che può costituire insieme al soggetto una frase completa. Definisce meglio il soggetto. In italiano il predicato è per lo più un sintagma composto da un verbo o un verbo servile unito ad un aggettivo o ad un avverbio. Il predicato può essere un gruppo di parole comprensivo (io sono felice) o racchiudere altri elementi della frase (io ti ho visitato). Il predicato esprime solitamente una relazione fra soggetto e oggetto (Anna prende il libro, Mario corre) e viene quindi definito predicato verbale, oppure esprime una qualità o uno stato relativo al soggetto (si parlerà allora di predicato nominale): Il pane è buono (è svolge la funzione di copula), la Liguria è parte dell´Italia.Il verbo essere ,però, può avere funzione anche di predicato verbale quando come significato ha :stare, trovarsi e appartenereDiconseguenza il verbo essere forma quasi sempre il predicato nominale tranne nelle tre eccezioni sopra riportateIn molte lingue la sequenza di soggetto, predicato ed oggetto in una frase è prestabilita. Le lingue fortemente flessive, come il latino o il tedesco hanno una maggiore libertà di posizione rispetto alle lingue meno flessive, come l'italiano. In una frase sono considerati elementi costituenti fondamentali il soggetto, il verbo e l'oggetto.In molte lingue è comune la sequenza fissa di soggetto, predicato e oggetto. È questo il caso anche dell'italiano.Segue una lista delle sequenze sintattiche più comuni in varie lingue del mondo: SVO: l'ordine in questo caso è soggetto-verbo-oggetto. È il caso dell'italiano: La madre ama il figlio o del francese: La mère aime l´enfant. SOV: l'ordine più comune in queste lingue è soggetto-oggetto-verbo. È il caso del latino: Mater filium amat o del giapponese: Okaasanwa musukowo aishimasu. VSO: in queste lingue l'ordine più comune è verbo-soggetto-oggetto. È il caso dell'arabo classico o dell'irlandese. Variazioni a fini sintattici: in alcune lingue l'ordine dei costituenti di una frase varia a seconda del contesto sintattico, come p.e. in tedesco, dove il verbo finito può assumere tre posizioni principali nella frase e determinare perciò una tipologia sintattica:Frase enunciativa: verbo finito in seconda posizione. Die Mutter hat heute die Suppe gekocht. L´ordine degli altri costituenti è variabile a piacere, l´importante è la posizione del verbo finito: Heute hat die Mutter die Suppe gekocht, Die Suppe hat heute die Mutter gekocht, ecc.Frase interrogativa: verbo finito in prima posizione. Hat die Mutter heute die Suppe gekocht?Frase subordinata: verbo finito in ultima posizione. ...weil die Mutter heute die Suppe gekocht hat.Nelle lingue in cui è frequente la frase nominale, spesso la posizione dell´aggettivo indica la funzione attributiva o predicativa. È il caso del latino: pulchra mulier (bella donna), mulier pulchra (la donna è bella), ma anche di altre lingue come il russo o l'egiziano.A volte la variazione dell´ordine dei costituenti può essere variato per dare un effetto espressivo o stilistico all´enunciato: tutto mi hanno rubato! (per esigenza di enfasi) oppure per ragioni foniche in composizioni poetiche: così percossa e attonita / la terra al nunzio sta.
  • De term gezegde verwijst in de zinsontleding naar hetgeen in een zin over het onderwerp wordt verteld. Het gezegde bevat in principe altijd alle werkwoorden in de hoofdzin of bijzin. Het gezegde wordt soms ook wel werkwoordgroep genoemd.De term "gezegde" is een vertaling van het Latijnse praedicatum (letterlijk: 'dat wat ergens over gezegd wordt').
  • 술어(述語)는 빈개념(賓槪念), 빈사(賓辭=賓名辭), 객어(客語)라고도 하는데, 'A는 B이다' 'A는 B가 아니다'라는 판단에서 'B'를 술어(述語)라고 한다. 프레디케이트(predicate)의 머리문자를 따서 기호 P로 나타낸다.흔히 서술어라고도 하며 문장 구성의 기본 골격이 되는 요소로서, 주어의 동작·상태·성질 따위를 서술하는 말이다.
  • Na gramática, o predicado é um dos termos essenciais da oração; é tudo aquilo que se diz ou o que se declara sobre o sujeito.É tudo aquilo que se informa sobre o sujeito e é estruturado em torno de um verbo. Ele sempre concorda em número e pessoa com o sujeito.Quando é um caso de oração sem sujeito, o verbo do predicado fica na forma impessoal, 3ª pessoa do singular. O núcleo do predicado pode ser um verbo significativo, um nome ou ambos. Por exemplo: Seu trabalho tem uma ligação muito forte com a psicanálise.Há verbos que expressam ação (chamados de significativos). São eles: Verbo transitivo direto Verbo transitivo indireto Verbo transitivo direto e indireto Verbo intransitivoHá verbos que expressam estado e que são chamados de verbos de ligação, que possuem as mesmas características para um predicado nominal.
  • Сказу́емое (в синтаксисе) — главный член предложения, связанный с подлежащим и отвечающий на вопросы: «что делает предмет (или лицо)?», «что с ним происходит?», «каков он?», «что он такое?», «кто он такой?» и т. п. Сказуемое обозначает действие или состояние предметов и лиц, которые выражены подлежащим. Сказуемое чаще всего выражается глаголом, согласованным с подлежащим, но нередко сказуемое выражается и другими частями речи (существительными, прилагательными, причастиями, числительными, местоимениями, наречиями, неделимыми словосочетаниями).При разборе предложения сказуемое подчеркивается двумя чертами.
  • Das Prädikat (in der deutschen Grammatik auch Satzaussage) ist ein Kernbestandteil in einem Satz, von dem Satzglieder (wie z.B. das Subjekt) abhängen. Typischerweise wird ein Prädikat durch ein Verb (ggf. zusammen mit weiterem Material) gebildet, dies ist jedoch nicht in allen Sprachen zwingend. Der Unterschied zwischen den Begriffen "Verb" und "Prädikat" liegt also darin, dass "Verb" eine Wortart bezeichnet, und "Prädikat" eine grammatische Funktion, die Verben im Satz haben können.Der Begriff "Prädikat" kommt je nach Tradition in zwei unterschiedlichen Bedeutungen vor:1) In der deutschen Grammatik bezeichnet man als Prädikat eine Einheit, die aus der finiten Verbform (= Verb mit einer Personalendung) und falls vorhanden, weiteren Verben im Infinitiv besteht (sowie evtl. weiteren "prädikativen" Elementen, s.u.). Hieraus ergibt sich also eine Einteilung des Satzes wie z.B. die folgende Nebensatzform: 2) In anderen Traditionen, so auch teilweise in der englischen Grammatik und der formalen Linguistik, herrscht ein Begriff vor, bei dem "Prädikat" das Verb zusammen mit allen Ergänzungen außer dem Subjekt bezeichnet (also in vielen Fällen eine Verbalphrase). Dies entspricht auch dem Prädikatsbegriff in der aristotelischen Logik. Aus dieser zweiten Definition ergibt sich also eine Hauptunterteilung:
  • El predicat és la part de la frase que conté el verb i s'oposa al subjecte. Acostuma a dir alguna cosa del subjecte, normalment l'acció que aquest fa.Hi ha dos tipus bàsics de predicat: el nominal, amb el verb copulatiu, i el verbal, quan el verb és predicatiu. El predicat nominal no designa cap acció sinó que expressa característiques o estats del subjecte. Dins el predicat verbal es distingeix, segons els complements que porti el verb, entre transitius (amb complement directe) o intransitius (sense).El nucli del predicat és el verb. Pot haver-hi oracions sense subjecte (les anomenades impersonals) però no sense predicat. Si ha sintagmes amb sentit ple però no formen un predicat per la manca de verb, es parla d'enunciat i no de frase.
  • Gramatikan, predikatua subjektu bati buruz baieztatzen den zera da. Adibidez, "Arantxak begi urdinak ditu" esatean, "begi urdinak ditu" predikatua da.
  • Türkçe yüklemi cümle sonunda olan bir dildir.Bir dilde anlatım birimi esas olarak cümlelerdir. Cümlenin temel elemanları özne ve yüklemdir: "Yazar yazdı", gibi. Ancak nesne ve yardımcı elemanlar cümleyi bütünler. Berkan yazdı, (ne, neyi), Yazar makale yazdı, olur. Her dilin orijinalliği konuşmada ve yazıda cümlelerinde belli olur. Tek harf, tek hece, bir söz, bir sözcükle de cümle kurulsa bile, yapı itibariyle cümle esas elemanlarıyla cümledir. Buna sentaks denir. Sözdizimi açısından bir cümlenin sonu yoktur, yüklem tek olsa bile, özne ile arasına binlerce tümleç girebilir. Buna en iyi örnek uzayıp giden Osmanlıca cümleleridir.Cümlenin devrik olması, yani yüklemin başa gelmesi cümledeki yapıyı bozmaz: Makaleyi yazdın mı, cümlesiyle Yazdın mı makaleyi, cümlesi edebiyat açısından bir değer taşır. Cümlede ağırlık, anlam vurgusu Türkçede yüklemdedir. Türkçenin doğru ve iyi cümle kuruluşunda yüklem birinci elemandır, çünkü özne tek başına anlam ifade etmez, tümleç ise yardımcıdır. Yüklem en az bir söz olabildiği gibi birçok söz de olur, sıralı da olur, illa fiil olması gerekmez, her tür sözcük yüklem olabilir. Olumlu, olumsuz, sıralı,eklemeli,-dir-dur-miştir-muştur'lu ifadeler, tamlamalı yüklemler yaygın kullanımlardır. Özne, yükleme göre, yüklemin türüne ve çatısına göre değişir. Etken fiilin öznesi gerçektir, edilgenin öznesi değildir. Tanımlı ifadelerde bu yaygındır: Viki, özgür bir ansiklopedidir, gibi. Bu ansiklopedide sansür yoktur, gibi.Örtülü özneler, edilgen çatıda ortaya çıkar, -dan-den-yle-ınca-ince-ca ekleriyle biten yardımcı sözlerle belirtilirler. Yanlış anlama nedeniyle site kapandı, gibi. Microsoft Bill Gates tarafından kuruldu, gibi. Yeni sürüm çıkınca haber verilecek, gibi.Yüklem için nesne de önemlidir, yüklemin hareketinden etkilenip, belirtili yahut belirtisiz olur. Dolaylı (yön, yer) tümleç, yüklemin anlamını tamamlayıcıdır, cümlede yer alıp almaması cümleyi kurana bağlıdır.Yüklem fiilse cümle fiil cümlesi, isimse isim cümlesi olur. Fiil yüklemleri kişi ve zaman ekleri alır. İsim yüklemleri ek fiil alır ki, Türkçede ekfiil -imek'tir. Yazıda olmak suretiyle en geleneksel tip -dir-dır'larla biten yüklemdir. Tanımlı cümlelerde var'lı, yok'lu yüklemler de böyledir.Yüklemin sonda yer alması kuralına mukabil devrik, gizli yüklem cümleleri Türkçede anlatıma değişik bir tat verir: Vikide bir vikipedist. Gittiği kadar. Kimse tam değil. Bilgi sonsuz., gibi. Bu tür kesik cümlelerde yüklem gizlidir.Yakın zamana kadar Türkçede resmi bir yüklem yazı tarzı vardı. Cümlelerin sonları hep -mıştır'la biterdi. Basın son otuz yıldır -dir'le biten yüklem kullanmaktadır.
  • Dalam tata bahasa, predikat adalah bagian kalimat yang menandai apa yang dikatakan oleh pembicara tentang subjek. Pada beberapa bahasa, misalnya bahasa-bahasa dalam rumpun bahasa Indo-Eropa, predikat harus mengandung unsur verba. Predikat dapat diikuti antara lain oleh objek dan adverbia. Kata predikat berasal dari bahasa Latin praedicatum yang artinya ialah "apa yang dibicarakan".
  • Сказуемото е главна част на изречението, която изразява дадено действие.Функцията на сказуемото обикновено се изпълнява от глагол. Сказуемото се открива с въпроса "Какво прави?" ("Какво правеше?"), прието е да се подчертава с две хоризонтални черти.
  • Přísudek (predikát) je základní větný člen přisuzující podmětu nebo samostatně vyjadřující činnost, stav nebo vlastnost, jako například prší ve větě Venku prší, či je zelený ve větě Strom je zelený. Zpravidla je to sloveso v určitém tvaru nebo pomocné (sponové) sloveso se jmenným nebo příslovečným tvarem.
  • 述語(じゅつご、predicate)とは、伝統文法では、ある節の要素のうち、主語でない部分のこと。主語以外の名詞句は述語に含まれる。現代言語学では、節の中心となる動詞とそれを修飾する部分のこと。名詞句は述語に含まれない。述語が一つである文のことを単文(たんぶん)といい、述語が二つ以上存在する文を複文(ふくぶん)という。複文においてそれぞれの述語を中心としたまとまりが節である。
  • There are two competing notions of the predicate in theories of grammar. The first concerns traditional grammar, which tends to view a predicate as one of two main parts of a sentence, the other part being the subject; the purpose of the predicate is to modify the subject. The second derives from work in predicate calculus (predicate logic, first order logic) and is prominent in modern theories of syntax and grammar. In this approach, the predicate of a sentence corresponds mainly to the main verb and any auxiliaries that accompany the main verb, whereas the arguments of that predicate (e.g. the subject and object noun phrases) are outside the predicate. The competition between these two concepts has generated confusion concerning the use of the term predicate in theories of grammar. This article considers both of these notions.
  • El predicado es el conjunto de palabras que se agrupan en torno a uno de los dos núcleos de la oración, el verbo. Es un elemento necesario de la sentencia gramatical, es decir, es indispensable para que la oración bimembre tenga sentido. Siempre está formado por un verbo en forma personal y cumple la función de núcleo del predicado (o cópula, en las oraciones atributivas); el resto de los elementos que acompañan al verbo dependerán del tipo de oración que estemos analizando. Podemos distinguir dos tipos básicos de predicados en las oraciones simples: Atributo: Formados por un verbo copulativo (o semicopulativo) y un predicado nominal. El sujeto se relaciona semánticamente de forma directa con el atributo, que es lo que se dice de él; el verbo apenas tiene significado: sólo sirve de enlace (o cópula) entre el sujeto y el atributo. A veces, este tipo de predicados pueden llevar otros complementos. Predicado verbal: Formados por un verbo no copulativo (que cumple la función de núcleo del predicado) y sus posibles complementos.
  • Az állítmány egyike a fő mondatrészeknek (a másik az alany). A hagyományos nyelvtan szerint az állítmány a következőket fejezheti ki: az alany cselekvését: Mari nevet. az alany által elszenvedett cselekvést: A kocka el van vetve. az alany kilétét vagy milétét: Mari lány. az alany állapotát: Mari boldog. az alany tulajdonságát: Mari jó.Az első funkció nem mindig tulajdonképpeni cselekvést jelent. Egyes igék, bár alaktanilag úgy viselkednek, mint a cselekvést kifejezők, mást fejeznek ki: az alany létezését: Az csak volt. az alanyhoz viszonyítva külső történés érzékelését: Mari zajt hallott. az alany változását: Mari megnőtt. történést: Esik az eső.Ritka esetekben az alany hiányzik, például a Havazik. mondatban.Más esetekben az állítmány hiányozhat: Halál az ellenségre!
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 1647455 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 4096 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 37 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110218217 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • En linguistique, le prédicat désigne la partie de la phrase ou de la proposition qui porte l'information verbale ou le commentaire à propos du sujet. Par exemple, dans la proposition « Socrate est ivre », le prédicat est « est ivre ».
  • De term gezegde verwijst in de zinsontleding naar hetgeen in een zin over het onderwerp wordt verteld. Het gezegde bevat in principe altijd alle werkwoorden in de hoofdzin of bijzin. Het gezegde wordt soms ook wel werkwoordgroep genoemd.De term "gezegde" is een vertaling van het Latijnse praedicatum (letterlijk: 'dat wat ergens over gezegd wordt').
  • 술어(述語)는 빈개념(賓槪念), 빈사(賓辭=賓名辭), 객어(客語)라고도 하는데, 'A는 B이다' 'A는 B가 아니다'라는 판단에서 'B'를 술어(述語)라고 한다. 프레디케이트(predicate)의 머리문자를 따서 기호 P로 나타낸다.흔히 서술어라고도 하며 문장 구성의 기본 골격이 되는 요소로서, 주어의 동작·상태·성질 따위를 서술하는 말이다.
  • Gramatikan, predikatua subjektu bati buruz baieztatzen den zera da. Adibidez, "Arantxak begi urdinak ditu" esatean, "begi urdinak ditu" predikatua da.
  • Dalam tata bahasa, predikat adalah bagian kalimat yang menandai apa yang dikatakan oleh pembicara tentang subjek. Pada beberapa bahasa, misalnya bahasa-bahasa dalam rumpun bahasa Indo-Eropa, predikat harus mengandung unsur verba. Predikat dapat diikuti antara lain oleh objek dan adverbia. Kata predikat berasal dari bahasa Latin praedicatum yang artinya ialah "apa yang dibicarakan".
  • Сказуемото е главна част на изречението, която изразява дадено действие.Функцията на сказуемото обикновено се изпълнява от глагол. Сказуемото се открива с въпроса "Какво прави?" ("Какво правеше?"), прието е да се подчертава с две хоризонтални черти.
  • Přísudek (predikát) je základní větný člen přisuzující podmětu nebo samostatně vyjadřující činnost, stav nebo vlastnost, jako například prší ve větě Venku prší, či je zelený ve větě Strom je zelený. Zpravidla je to sloveso v určitém tvaru nebo pomocné (sponové) sloveso se jmenným nebo příslovečným tvarem.
  • 述語(じゅつご、predicate)とは、伝統文法では、ある節の要素のうち、主語でない部分のこと。主語以外の名詞句は述語に含まれる。現代言語学では、節の中心となる動詞とそれを修飾する部分のこと。名詞句は述語に含まれない。述語が一つである文のことを単文(たんぶん)といい、述語が二つ以上存在する文を複文(ふくぶん)という。複文においてそれぞれの述語を中心としたまとまりが節である。
  • Türkçe yüklemi cümle sonunda olan bir dildir.Bir dilde anlatım birimi esas olarak cümlelerdir. Cümlenin temel elemanları özne ve yüklemdir: "Yazar yazdı", gibi. Ancak nesne ve yardımcı elemanlar cümleyi bütünler. Berkan yazdı, (ne, neyi), Yazar makale yazdı, olur. Her dilin orijinalliği konuşmada ve yazıda cümlelerinde belli olur. Tek harf, tek hece, bir söz, bir sözcükle de cümle kurulsa bile, yapı itibariyle cümle esas elemanlarıyla cümledir. Buna sentaks denir.
  • Na gramática, o predicado é um dos termos essenciais da oração; é tudo aquilo que se diz ou o que se declara sobre o sujeito.É tudo aquilo que se informa sobre o sujeito e é estruturado em torno de um verbo. Ele sempre concorda em número e pessoa com o sujeito.Quando é um caso de oração sem sujeito, o verbo do predicado fica na forma impessoal, 3ª pessoa do singular. O núcleo do predicado pode ser um verbo significativo, um nome ou ambos.
  • Das Prädikat (in der deutschen Grammatik auch Satzaussage) ist ein Kernbestandteil in einem Satz, von dem Satzglieder (wie z.B. das Subjekt) abhängen. Typischerweise wird ein Prädikat durch ein Verb (ggf. zusammen mit weiterem Material) gebildet, dies ist jedoch nicht in allen Sprachen zwingend.
  • El predicat és la part de la frase que conté el verb i s'oposa al subjecte. Acostuma a dir alguna cosa del subjecte, normalment l'acció que aquest fa.Hi ha dos tipus bàsics de predicat: el nominal, amb el verb copulatiu, i el verbal, quan el verb és predicatiu. El predicat nominal no designa cap acció sinó que expressa característiques o estats del subjecte.
  • Il predicato (dal latino praedicatum 'ciò che viene affermato') è un elemento della frase (una parola o un gruppo di parole) o una frase elementare che può costituire insieme al soggetto una frase completa. Definisce meglio il soggetto. In italiano il predicato è per lo più un sintagma composto da un verbo o un verbo servile unito ad un aggettivo o ad un avverbio.
  • Az állítmány egyike a fő mondatrészeknek (a másik az alany). A hagyományos nyelvtan szerint az állítmány a következőket fejezheti ki: az alany cselekvését: Mari nevet. az alany által elszenvedett cselekvést: A kocka el van vetve. az alany kilétét vagy milétét: Mari lány. az alany állapotát: Mari boldog. az alany tulajdonságát: Mari jó.Az első funkció nem mindig tulajdonképpeni cselekvést jelent.
  • There are two competing notions of the predicate in theories of grammar. The first concerns traditional grammar, which tends to view a predicate as one of two main parts of a sentence, the other part being the subject; the purpose of the predicate is to modify the subject. The second derives from work in predicate calculus (predicate logic, first order logic) and is prominent in modern theories of syntax and grammar.
  • El predicado es el conjunto de palabras que se agrupan en torno a uno de los dos núcleos de la oración, el verbo. Es un elemento necesario de la sentencia gramatical, es decir, es indispensable para que la oración bimembre tenga sentido. Siempre está formado por un verbo en forma personal y cumple la función de núcleo del predicado (o cópula, en las oraciones atributivas); el resto de los elementos que acompañan al verbo dependerán del tipo de oración que estemos analizando.
  • Сказу́емое (в синтаксисе) — главный член предложения, связанный с подлежащим и отвечающий на вопросы: «что делает предмет (или лицо)?», «что с ним происходит?», «каков он?», «что он такое?», «кто он такой?» и т. п. Сказуемое обозначает действие или состояние предметов и лиц, которые выражены подлежащим.
  • Orzeczenie – w składni – część zdania, która opisuje czynność podmiotu.Orzeczenie odpowiada na pytania: „Co robi?”, „Co się z nim/nią dzieje?” oraz „W jakim jest stanie?”Najczęściej jest wyrażone osobową formą czasownika (jest to wtedy tzw. orzeczenie czasownikowe), np. Jego żona biega codziennie. Po długiej, męczącej podróży doszliśmy do celu wyprawy.Może być również formą złożoną – przykładem jest tu orzeczenie imienne, np.
rdfs:label
  • Prédicat (linguistique)
  • Gezegde (taalkunde)
  • Orzeczenie (językoznawstwo)
  • Predicado (gramática)
  • Predicado (gramática)
  • Predicat
  • Predicate (grammar)
  • Predicato
  • Predikat
  • Predikatu (gramatika)
  • Prädikat (Grammatik)
  • Přísudek
  • Yüklem
  • Állítmány
  • Сказуемо
  • Сказуемое
  • 述語
  • 술어
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of