Une allitération, du latin ad (à) et littera (lettre), est une figure de style qui consiste en la répétition d'une ou plusieurs consonnes, souvent à l'attaque des syllabes accentuées, à l'intérieur d'un même vers ou d'une même phrase. Elle vise un effet essentiellement rythmique, mais permet aussi de redoubler, sur le plan phonique, ce que le signifié représente.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Une allitération, du latin ad (à) et littera (lettre), est une figure de style qui consiste en la répétition d'une ou plusieurs consonnes, souvent à l'attaque des syllabes accentuées, à l'intérieur d'un même vers ou d'une même phrase. Elle vise un effet essentiellement rythmique, mais permet aussi de redoubler, sur le plan phonique, ce que le signifié représente. Elle permet de lier phoniquement et sémantiquement des qualités ou caractéristiques tenant du propos afin d'en renforcer la teneur ou la portée sur l'interlocuteur.L'allitération a une forte fonction d'harmonie imitative ; en ce sens elle peut être considérée comme un type d'onomatopée (voir le vers de Jean Racine). L'allitération est couramment utilisée en poésie, mais est également connue en prose, particulièrement pour des phrases courtes ou dans les romans poétiques. Elle est proche du virelangue et du tautogramme.
  • Alliteration is the repetition of the same sounds or of the same kinds of sounds at the beginning of words or in stressed syllables of an English language phrase. Alliteration developed largely through poetry, in which it more narrowly refers to the repetition of a consonant in any syllables that, according to the poem's meter, are stressed, as in James Thomson's verse "Come…dragging the lazy languid Line along". Another example is, "Peter Piper Picked a Peck of Pickled Peppers".Consonance (ex: As the wind will bend) is another 'phonetic agreement' akin to alliteration. It refers to the repetition of consonant sounds. Alliteration is a special case of consonance where the repeated consonant sound is at the stressed syllable. Alliteration may also include the use of different consonants with similar properties such as alliterating z with s, as does Tolkien in Sir Gawain and the Green Knight, or as Anglo-Saxon (Old English) poets would alliterate hard/fricative g with soft g (the latter exemplified in some courses as the letter yogh - ȝ - pronounced like the y in yarrow or the j in Jotunheim); this is known as license.[citation needed]There is one specialised form of alliteration called Symmetrical Alliteration. That is, alliteration containing parallelism. In this case, the phrase must be constituted of two end words both starting with the same letter, and the pairs of outside words getting progressively closer to the centre of the phrase also starting with identical letters. For example, "rust brown blazers rule", "purely and fundamentally for analytical purposes" or "fluoro colour co-ordination forever". Symmetrical alliteration is similar to palindromes in its usage of symmetry.
  • Aliteracja (z łac. ad + litera) – powtórzenie w celach ekspresywnych jednej lub kilku głosek na początku lub w akcentowanych pozycjach kolejnych wyrazów tworzących zdanie lub wers. Aliteracja często była używana w dawnej poezji, szczególniej w klasycznej greckiej i rzymskiej, oraz w staroniemieckiej i skandynawskiej (literatura islandzka). Stanowiła też często element poezji indyjskiej jako jeden ze środków ozdobnego stylu (alamkara). Aliteracja jest częsta w poezji ludowej. Przykład aliteracji z rzymskiegopoety Enniusza: O Tite, tute tati, tibi tanta tyranne tulisti.Inne przykłady aliteracji: biją Boże bębny przecież pięknie pana przepraszam it takes two to tango (ang.) – do tanga trzeba dwojga Veni, vidi, vici (łac., przypisywane Cezarowi) – Przybyłem, zobaczyłem, zwyciężyłem
  • Аллитерация — повторение одинаковых или однородных согласных в стихотворении, придающее ему особую звуковую выразительность (в стихосложении). Подразумевается бо́льшая по сравнению со среднерусской частотность этих звуков на определённом отрезке текста или на всём его протяжении. Об аллитерации не принято говорить в тех случаях, когда звуковой повтор является следствием повтора морфем. Слововым видом аллитерации является тавтограмма. На аллитерации построены многие пословицы и поговорки («Мели, Емеля, твоя неделя»), а также скороговорки («Купи кипу пик»).
  • Aliterasyon bir edebi sanat türüdür.Şiir ya da düzyazıda bir uyum yaratmak amacıyla, aynı sesin veya hecenin tekrarlanmasına aliterasyon denir.Örneğin: Seherlerde seyre koyuldum semayı, deryayı. Tevfik Fikret Karşı yatan karlı kara dağlar karayıptır, otu bitmez. Dede Korkut Dest busi arzusuyla ölürsem dostlar/Kuze eylen toprağım sunun anınla yâre su (Fuzûlî)
  • L'allitterazione è una figura retorica che esalta rapporti fonetici tra le parole. Consiste nella ripetizione di una lettera, di una sillaba o più in generale di un suono in parole successive (Coca Cola, Marilyn Monroe, Deanna Durbin, Mickey Mouse, Cip & Ciop). Il fenomeno avviene per lo più ad inizio di parola.Allitterazione deriva dal latino adlitterare, che significa appunto "allineare le lettere".L'allitterazione,oltre ad essere una figura retorica,indica stesse parole,lettere o suoni ripetuti più volte.
  • 頭韻法 (とういんほう) は、文体における手法ないしは文学の技法の一つである。連続する単語(正確にはストレスを置くシラブル)が同じ音の子音または文字で始まるものを指す。頭韻法は詩で頻繁に用いられるが、散文でも普通に見られ、特に短いフレーズにハイライトを当てるのに用いられる。詩においてはとりわけ、走句に快い音調をもたらし音楽的雰囲気を醸し出すのに貢献する。ユーモラスな効果もある。類縁の技法に類韻(assonance、母音のみ押韻する)、子音韻(consonance、子音のみ押韻する)がある。頭韻詩は何らかの形で全てのゲルマン語に見られる。英語では、古英詩(en)が頭韻法を中心的な技法としている。ロマン派時代にはまたしても注目を浴びた。一般にロマン派詩人は詩を更に音楽的なものすることに興味をもっており、母国語が古代から引き継いだ要素にも興味があったからである。リヒャルト・ワーグナーはたとえば、楽劇の中で頭韻法を盛んに用いている。日本においては百人一首にもある大納言公任の和歌「たきのおとはたえてひさしくなりぬれどなこそながれてなほきこえけれ」が代表例。
  • Aliterace čili náslovný rým (starším pravopisem alliterace) je stylistická figura (literární technika), založená na tom, že se na začátku slov verše (nebo prostě na začátku několika slov) opakuje stejná hláska nebo skupina hlásek, např. „plyne peníz po penízku“ (středověká vagantská poezie). Někdy jsou do aliterace zahrnuty i předložky, jindy ne. Je velmi rozšířená jak v poezii, tak v próze – v próze zejména u jmen jednotlivých postav (např. Ufňukaná Uršula). Aliterace podporuje eufonii, mimoto má funkci mnemotechnické pomůcky. Na aliteraci byla založena poezie ve starogermánských jazycích (viz aliterační verš), jako stylistická ozdoba v běžných básních byla častá v období romantismu (zejm. Poe, často aliteraci užíval také Richard Wagner ve svých operních libretech). Aliterace se často užívá v reklamě a současné kultuře (Coca-Cola) – aliterace v názvu výrobku totiž může na zákazníka působit příznivě.Obdobou aliterace je tautogram, text, jehož jednotlivá slova začínají stejným písmenem.Známou aliterací je humorná povídka Vlasty Redla Hoří, v níž všechna slova začínají hláskou h.
  • Алитерацията е стилистична фигура, при която една или няколко сходни съгласни се повтарят неколкократно в близко разположени думи. Алитерацията се използва най-често в поезията, но също и в прозата, особено при кратки фрази.Пример: Рано е Радка ранила. Хармоничен хаосХребети хвърлят хладина хаотично.Хладното хлъзва, хлътва, хълмú.Хоризонт хубавее хромов, химично.Хора хортуват хули, хвалби.Хукват хлапета. Хармония-хаос.Хълм-хоризонт хлапетата хваща.Хладнеят хорските хули-халос.Хвърчило хартиено хората хласва. ЗащоЗащо зелените зайци,загиват злокобно зад зелени зурли,зорливи задни загадки,запяват зли запявки, защо?Защо зърната зебрени заспиват,заровени зад Зимбабве, защо?Защо зомбитата зеленеят,закривайки западния залез,заспивайки зорнали,занемарявайки зеленото зеле, защо?Защо зубърът затваря загорелите зъби,завързвайки занемарените зомбясали занзибари, защо?
  • L'al·literació és una figura retòrica relacionada amb la fonètica que consisteix a repetir un so per crear un efecte determinat. Per exemple, el so de la S sembla un xiuxiueig i evoca suavitat, intimitat, el vent... Per contra, la R múltiple és un so més fort. Evidentment, l'al·literació no es basa en característiques objectives de cada fonema, sinó en els suggeriments que provoquen. Un efecte semblant és la base de l'onomatopeia. L'al·literació està molt present a la poesia, tot i que pot aparèixer als noms propis d'altres gèneres per qüestions humorístiques.
  • Aliterasi adalah salah satu jenis majas dalam Bahasa Indonesia. Aliterasi adalah majas yang memanfaatkan kata permulaannya sama bunyi.Contoh:Dengar Daku Dadaku DisapuAliterasi adalah persamaan bunyi yang terdapat pada deretan kata berdekatan .Aliterasi adalah pengulangan bunyi konsonan dalam baris- baris karya. perlu ditegaskan bahwa aliterasi bukannya pengulangan huruf konsonan, tapi bunyi konsonan. kedudukan konsonan itu boleh jadi diawal kata (contoh: segala sudah sedia) atau pada suku kata yang ditekankan (contoh: duka menjalar ke jantung).
  • Aliteração é uma figura de linguagem que consiste em repetir sons consonantais idênticos ou semelhantes no início de palavras de uma frase ou de versos de uma poesia para criar sonoridade. É comum para fins onomatopeicos onde a repetição tenta representar sons dos objetos relatados. A aliteração vem sendo considerada recurso fônico de intensificação.A aliteração é usada como recurso de estilo em poesia que possibilita em certas poesias antigas reconstituir uma pronúncia que desapareceu na transcrição.
  • Aliterazioa gertu dauden egituren edo hotsen errepikapenari diogu. Tradizio frantsesean eta ingelesean errepikatzen diren soinuak kontsonanteak edo azentua dituzten silabak dira; tradizio espainiarrean, aldiz, bokalak ere aliterazio barruan onartzen dira. Etimologikoki, hitza latinetik dator, alliteratio edo letra errepikapena. Beraz, errepikapen figura bat da eta bere efektu nagusia erritmoa indartzea da. Egun , batez ere, efektu harmonikoa bilatzen da eta, aditu batzuen arabera, barne errimatzat har daiteke.Hona hemen Bitoriano Gandiagaren adibide bat:Trinkili trankala ari garatrinliki trankala betikoantrankalak trinkilibizitza bideko egunen orduanuneen ritmoan.Poema honetan nabarmenak dira "t", "r", "k" soinuen aliterazioa; horrekin, poetak, eguneroko bizitzaren atzera-aurreak azaldu nahi dizkigu.Egile bereko beste adibidea:Zeharkako bidezeharkariakzeharka meharka.Kasu honetan "z" soinuaren aliterazioak bidearen sigi-saga erakusten digu.
  • Aliteración es la reiteración de estructuras consecutivas o ligeramente separadas. Dicho de otra manera, es la repetición de sonidos consonantes (fonemas) al principio de palabras o de sílabas acentuadas, como por ejemplo en el verso de Zorrilla "el ruido con que rueda la ronca tempestad". En la tradición hispánica, a diferencia de la francesa e inglesa, la repetición de sonidos vocálicos también es considerada como aliteración.Esta figura retórica consiste en el efecto sonoro producido por la repetición consecutiva de un mismo fonema, o de fonemas similares, vocálicos o consonánticos, en una oración o en un verso. En ocasiones, la aliteración suele sugerir imágenes relacionadas con los sentidos, como el sonido del viento, el del agua, o el del paso de un coche. En este caso también se puede considerar onomatopeya.Aunque la aliteración es hoy por hoy un "embellecimiento" en la prosa y la poesía, el verso aliterativo fue un principio de estructura formal en el verso germánico antiguo.Ecos de este recurso han permanecido en la persistencia de la aliteración en la poesía moderna alemana; como puede verse en los textos de numerosos lieder -canciones alemanas-; como en el texto de Der Nussbaum, de Mosen: Es grünet ein Nussbaum vor dem Haus, luftig duftig breitet erblätrig die Äste aus.En su breve texto sobre las kenningar, Jorge Luis Borges comenta: "En las historias de la literatura se lee que el verso germánico medieval constaba de dos hemistiquios: en el primero dos palabras aliteraban, es decir, empezaban con el mismo sonido; en el último, una palabra aliteraba con las dos anteriores. Esa estructura rigurosa no siempre corresponde a la realidad. Líneas como Ofer brade brimu Brytene sohtan (sobre el ancho mar buscaron a los Britanos), de la Oda de Brunanburh, donde el grupo consonántico br ocurre tres veces, son relativamente raras."Una precisión con respecto a la aliteración en la poesía germánica antigua: en realidad, la aliteración propiamente dicha se refiere a la grafía; como ejemplo, adviértase que "casa" y "cesta" forman aliteración y no sólo mediante las letras "s" y "a", sino también mediante la letra "c" aunque ésta no represente el mismo sonido en una palabra y en la otra. Cuando se trata de los fonemas, lo correcto en el caso de la poesía germánica antigua y en los de las composiciones en que se haga uso del mismo procedimiento es hablar de "rima inicial"; como ejemplo, vemos que, con la pronunciación y la ortografía normativas del castellano actual, "barro" y "vena" no presentan aliteración, pero sí ocurre que la "b" de barro y la "v" de "vena" suenan igual. "Casa" y "cesta" forman aliteración, pero no presentan rima inicial. "Barro" y "vena" sí presentan rima inicial, que es lo que interesa en general, más que la aliteración en sí, en, por ejemplo, la poesía germánica antigua, dirigida sobre todo a auditorios poco o nada letrados, y que básicamente no se leía, sino que se cantaba y se declamaba acompañada por algún instrumento musical. Nótese también que se consideraba que la thorn (sorda) y la eth (sonora) formaban aliteración, y que en un mismo poema anglosajón podía aparecer la misma palabra con alternancia de ambas letras, incluso en el mismo pasaje.
  • Van alliteratie, ook stafrijm of letterrijm genoemd, spreekt men bij gelijkheid van de beginmedeklinkers van twee of meerdere beklemtoonde lettergrepen of woorden binnen een uitdrukking, prozazin of vers. Soms spreekt men van alliteratie in geval van gelijkheid van beklemtoonde beginklinkers. Alliteratie is een vorm van rijm.Alliteratie wordt ook wel Germaans rijm genoemd, vanwege het vele gebruik in de Germaanse en Noordse mythologie en literatuur, zoals Skaldenpoëzie.Alliteratie wordt soms verkeerdelijk beginrijm genoemd, een term die geen vastomschreven betekenis heeft in de literatuurwetenschap, maar naar het voorrijm of naar de stijlfiguur anafoor verwijst. Voorbeelden van alliteratie: droomdorp achter alles heerlijk, helder Heineken vriendelijke vriend Presidentje pesten (De Groene Amsterdammer, 10-09-2004)Guido Gezelle schreef de allitererende zin: Stafrijmen zijn stapstenen waarop men steunt met de stemme.Een tweetal bekende voorbeelden van stafrijm zijn de rijmpjes Wie weet waar Willem Wever woont? en Liesje leerde Lotje lopen langs de lange Lindelaan, maar toen Lotje niet wilde lopen, toen liet Liesje Lotje staan (ook: Leentje leerde Lotje lopen ...). Een andere is De dunne dokter duwde de dikke dame door de draaideur. Ook de auteur G.K.van het Reve kon er wat van, zoals blijkt uit een anekdote waarin hem gevraagd wordt naar de schijnbare tegenstelling tussen de maagdelijkheid van Maria en haar moederschap: "Als Moeder van God, kan Maria -in mythische zin- niets anders zijn dan de Heilige Maagd", allitereert de schrijver, "Maar natuurlijk heeft Zij zich als mens, misdragen met de melkboer. Daar heb ik helemaal geen moeite mee"Stafrijm komt vaak voor in zegswijzen: paal en perk, lief en leed, schots en scheef, met man en muis, huis en haard.In de politiek wordt stafrijm gebruikt om duidelijk een boodschap over te kunnen brengen, die bovendien makkelijk te onthouden is. Tijdens de Belgische Opstand verscheen er in Brussel in de zomer van 1830 een geschrift, bekend als de 'twaalf w's': Wij Willen Willem Weg, Wilde Willem Wijzer Worden, Wij Willen Willem Weer. Ferdinand Domela Nieuwenhuis vatte de vijanden van het socialisme samen met de 'vijf k's': Koning, Kerk, Kapitaal, Kazerne en Kroeg.Veel albums van Suske en Wiske hebben een titel met stafrijm, net als de boekenserie van Bob Evers. Een hoogtepunt hierin is het Suske en Wiske-avontuur De geverniste zeerovers (dat oorspronkelijk overigens De zonnige zageman heette), waarin op één halve pagina alleen maar woorden staan die met een V beginnen ("Verbrijzelen van verre vraagt van volwassen verschutters veel vakmanschap"). Een soortgelijke woordgrap is terug te vinden in het album De kale kapper, waarin Lambik eerst getuige is van de ontvoering van Delila. Voordat hij ingrijpt zegt hij: Snelle snoodaards schaken simpele sukkel!. Later in hetzelfde verhaal wil hij het haar van zijn vrienden stelen om het op zijn eigen kale hoofd te planten. Terwijl hij dreigend met een grote schaar op hen afkomt, zegt hij: Krullenbollen krijgen klapperende kiezen!. Stafrijm is ook populair in namen van stripfiguren: Donald Duck, Guus Geluk, Willie Wortel, Mickey Mouse, Terpen Tijn, Bulle Bas, Bulletje en Bonestaak.
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 56799 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 16825 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 107 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 108813995 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Une allitération, du latin ad (à) et littera (lettre), est une figure de style qui consiste en la répétition d'une ou plusieurs consonnes, souvent à l'attaque des syllabes accentuées, à l'intérieur d'un même vers ou d'une même phrase. Elle vise un effet essentiellement rythmique, mais permet aussi de redoubler, sur le plan phonique, ce que le signifié représente.
  • Aliterasyon bir edebi sanat türüdür.Şiir ya da düzyazıda bir uyum yaratmak amacıyla, aynı sesin veya hecenin tekrarlanmasına aliterasyon denir.Örneğin: Seherlerde seyre koyuldum semayı, deryayı. Tevfik Fikret Karşı yatan karlı kara dağlar karayıptır, otu bitmez. Dede Korkut Dest busi arzusuyla ölürsem dostlar/Kuze eylen toprağım sunun anınla yâre su (Fuzûlî)
  • 頭韻法 (とういんほう) は、文体における手法ないしは文学の技法の一つである。連続する単語(正確にはストレスを置くシラブル)が同じ音の子音または文字で始まるものを指す。頭韻法は詩で頻繁に用いられるが、散文でも普通に見られ、特に短いフレーズにハイライトを当てるのに用いられる。詩においてはとりわけ、走句に快い音調をもたらし音楽的雰囲気を醸し出すのに貢献する。ユーモラスな効果もある。類縁の技法に類韻(assonance、母音のみ押韻する)、子音韻(consonance、子音のみ押韻する)がある。頭韻詩は何らかの形で全てのゲルマン語に見られる。英語では、古英詩(en)が頭韻法を中心的な技法としている。ロマン派時代にはまたしても注目を浴びた。一般にロマン派詩人は詩を更に音楽的なものすることに興味をもっており、母国語が古代から引き継いだ要素にも興味があったからである。リヒャルト・ワーグナーはたとえば、楽劇の中で頭韻法を盛んに用いている。日本においては百人一首にもある大納言公任の和歌「たきのおとはたえてひさしくなりぬれどなこそながれてなほきこえけれ」が代表例。
  • Van alliteratie, ook stafrijm of letterrijm genoemd, spreekt men bij gelijkheid van de beginmedeklinkers van twee of meerdere beklemtoonde lettergrepen of woorden binnen een uitdrukking, prozazin of vers. Soms spreekt men van alliteratie in geval van gelijkheid van beklemtoonde beginklinkers.
  • Aliteração é uma figura de linguagem que consiste em repetir sons consonantais idênticos ou semelhantes no início de palavras de uma frase ou de versos de uma poesia para criar sonoridade. É comum para fins onomatopeicos onde a repetição tenta representar sons dos objetos relatados.
  • Aliterace čili náslovný rým (starším pravopisem alliterace) je stylistická figura (literární technika), založená na tom, že se na začátku slov verše (nebo prostě na začátku několika slov) opakuje stejná hláska nebo skupina hlásek, např. „plyne peníz po penízku“ (středověká vagantská poezie). Někdy jsou do aliterace zahrnuty i předložky, jindy ne. Je velmi rozšířená jak v poezii, tak v próze – v próze zejména u jmen jednotlivých postav (např. Ufňukaná Uršula).
  • Алитерацията е стилистична фигура, при която една или няколко сходни съгласни се повтарят неколкократно в близко разположени думи. Алитерацията се използва най-често в поезията, но също и в прозата, особено при кратки фрази.Пример: Рано е Радка ранила. Хармоничен хаосХребети хвърлят хладина хаотично.Хладното хлъзва, хлътва, хълмú.Хоризонт хубавее хромов, химично.Хора хортуват хули, хвалби.Хукват хлапета.
  • Alliteration is the repetition of the same sounds or of the same kinds of sounds at the beginning of words or in stressed syllables of an English language phrase. Alliteration developed largely through poetry, in which it more narrowly refers to the repetition of a consonant in any syllables that, according to the poem's meter, are stressed, as in James Thomson's verse "Come…dragging the lazy languid Line along".
  • Aliteración es la reiteración de estructuras consecutivas o ligeramente separadas. Dicho de otra manera, es la repetición de sonidos consonantes (fonemas) al principio de palabras o de sílabas acentuadas, como por ejemplo en el verso de Zorrilla "el ruido con que rueda la ronca tempestad".
  • Aliterasi adalah salah satu jenis majas dalam Bahasa Indonesia. Aliterasi adalah majas yang memanfaatkan kata permulaannya sama bunyi.Contoh:Dengar Daku Dadaku DisapuAliterasi adalah persamaan bunyi yang terdapat pada deretan kata berdekatan .Aliterasi adalah pengulangan bunyi konsonan dalam baris- baris karya. perlu ditegaskan bahwa aliterasi bukannya pengulangan huruf konsonan, tapi bunyi konsonan.
  • L'allitterazione è una figura retorica che esalta rapporti fonetici tra le parole. Consiste nella ripetizione di una lettera, di una sillaba o più in generale di un suono in parole successive (Coca Cola, Marilyn Monroe, Deanna Durbin, Mickey Mouse, Cip & Ciop).
  • Aliteracja (z łac. ad + litera) – powtórzenie w celach ekspresywnych jednej lub kilku głosek na początku lub w akcentowanych pozycjach kolejnych wyrazów tworzących zdanie lub wers. Aliteracja często była używana w dawnej poezji, szczególniej w klasycznej greckiej i rzymskiej, oraz w staroniemieckiej i skandynawskiej (literatura islandzka). Stanowiła też często element poezji indyjskiej jako jeden ze środków ozdobnego stylu (alamkara). Aliteracja jest częsta w poezji ludowej.
  • Аллитерация — повторение одинаковых или однородных согласных в стихотворении, придающее ему особую звуковую выразительность (в стихосложении). Подразумевается бо́льшая по сравнению со среднерусской частотность этих звуков на определённом отрезке текста или на всём его протяжении. Об аллитерации не принято говорить в тех случаях, когда звуковой повтор является следствием повтора морфем. Слововым видом аллитерации является тавтограмма.
  • Aliterazioa gertu dauden egituren edo hotsen errepikapenari diogu. Tradizio frantsesean eta ingelesean errepikatzen diren soinuak kontsonanteak edo azentua dituzten silabak dira; tradizio espainiarrean, aldiz, bokalak ere aliterazio barruan onartzen dira. Etimologikoki, hitza latinetik dator, alliteratio edo letra errepikapena. Beraz, errepikapen figura bat da eta bere efektu nagusia erritmoa indartzea da.
  • Die Alliteration (von lateinisch ad „zu“ und littera „Buchstabe“) ist eine literarische Stilfigur oder ein rhetorisches Schmuckelement, bei der die betonten Stammsilben benachbarter Wörter (oder Bestandteilen von Zusammensetzungen) den gleichen Anfangslaut (Anlaut) besitzen.
  • L'al·literació és una figura retòrica relacionada amb la fonètica que consisteix a repetir un so per crear un efecte determinat. Per exemple, el so de la S sembla un xiuxiueig i evoca suavitat, intimitat, el vent... Per contra, la R múltiple és un so més fort. Evidentment, l'al·literació no es basa en característiques objectives de cada fonema, sinó en els suggeriments que provoquen. Un efecte semblant és la base de l'onomatopeia.
rdfs:label
  • Allitération
  • Aliterace
  • Aliteración
  • Aliteracja
  • Aliterasi
  • Aliterasyon
  • Aliterazio
  • Aliteração
  • Alliteratie
  • Alliteration
  • Alliteration
  • Allitterazione
  • Al·literació
  • Алитерация
  • Аллитерация
  • 頭韻法
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of