Proclus (Proclus de Lycie) ou Proclos, en grec ancien Πρόκλος / Próklos (Byzance 8 février 412 - Athènes 17 avril 485), surnommé « le Diadoque » (διάδοχος, successeur), fut un philosophe néo-platonicien de l'école néoplatonicienne d'Athènes. La forme Proclus, très fréquemment utilisée en français, est la forme latinisée.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Proclus (Proclus de Lycie) ou Proclos, en grec ancien Πρόκλος / Próklos (Byzance 8 février 412 - Athènes 17 avril 485), surnommé « le Diadoque » (διάδοχος, successeur), fut un philosophe néo-platonicien de l'école néoplatonicienne d'Athènes. La forme Proclus, très fréquemment utilisée en français, est la forme latinisée.
  • Proclo Lício (em latim: Proclus Lycaeus; Constantinopla, 8 de fevereiro de 412 — 17 de abril de 485), chamado de Proclo Diádoco ("Sucessor"; em grego: Πρόκλος ὁ Διάδοχος, transl. Próklos ho Diádokhos), foi um filósofo neoplatônico grego do século V. Teve o mérito de desenvolver a corrente de pensamento baseada em Platão, iniciada por Plotino e depois expandida por Porfírio e Jâmblico. Proclo combina os seu próprios pontos-de-vista com os de seus mestres - Plutarco, Siriano de Alexandria, Porfírio e Jâmblico.
  • Proklo (412-485) Antzinaro Berantiarreko filosofo nabarmenetakoa izan zen, eskola neoplatonikokoa. Hainbat urtetan Atenasko Akademiaren buru edo diadokos izan zen. Filosofia eta zientziei buruz idazlan asko burutzeaz gainera, erlijioaren baitan antzinako erlijio-tradizioak jaso zituen, pitagorismoarekin eta platonismoarekin uztartuz, Janbliko beste filosofo neoplatonikoak egin zuen bezala.
  • Procle (Proclus, Πρόκλος) (Constantinoble 412 dC - Atenes 485 dC), anomenat també el successor o diadochos (en grec Πρόκλος ὁ Διάδοχος Próklos ho Diádokhos, en llatí Proclus Lycaeus), fou un filòsof neoplatònic, contemporani de Plutarc. Fou el cap de l'escola platònica d'Atenes, i un dels darrers representants de la filosofia grega i, alhora, del neoplatonisme.
  • Proclo (n. 8 de febrero de 410, en Constantinopla; † 17 de abril, de 485 en Atenas), llamado "El sucesor" o "Diádoco" (griego Πρόκλος ὁ Διάδοχος Próklos ho Diádokhos), fue un filósofo neoplatónico griego, uno de los últimos grandes filósofos clásicos.
  • Proklos, latinsky Proclus, (kolem 410 Konstantinopol – 17. dubna 485 Athény) byl helénistický řecky píšící filosof 5. století, jeden z nejvýznamnějších představitelů novoplatonismu.
  • Proklos, griechisch Πρόκλος ὁ Διάδοχος, Próklos ho diádochos „Proklos der Nachfolger (Platons)“ (* 7. oder 8. Februar 412 in Xanthos (oder Konstantinopel?); † 17. April 485 in Athen) war ein spätantiker griechischer Philosoph und einer der bedeutendsten Vertreter des Neuplatonismus. Er leitete fast ein halbes Jahrhundert lang die neuplatonische Schule von Athen, deren Arbeit er durch seine intensive Lehrtätigkeit und seine zahlreichen Schriften prägte. Seine Emanationslehre mit ihrer triadischen Struktur (Bleiben in der Ursache, Hervortreten aus ihr und Rückwendung zu ihr) wurde für Hegels dialektische Geschichtsdeutung richtungweisend.
  • Proclo Licio Diadoco (in gr. ant.: Πρόκλoς ὁ Διάδoχoς, in lat.: Proclus Lycius Diadochus; Costantinopoli, 8 febbraio 412 – Atene, 17 aprile 485) è stato un filosofo bizantino, scolarca dell'Accademia di Atene. Ebbe il merito di sistematizzare e di portare ai più alti livelli speculativi il neoplatonismo.
  • Proclus Lycaeus (/ˈprɒkləs ˌlaɪˈsiːəs/; 8 February 412 – 17 April 485 AD), called the Successor (Greek Πρόκλος ὁ Διάδοχος, Próklos ho Diádokhos), was a Greek Neoplatonist philosopher, one of the last major Classical philosophers (see Damascius). He set forth one of the most elaborate and fully developed systems of Neoplatonism. He stands near the end of the classical development of philosophy, and was very influential on Western medieval philosophy (Greek and Latin) as well as Islamic thought.
  • Proklos (412-485). Ünlü yeniplatoncu düşünür. Proklos iki temel kitabında, Teolojinin Öğeleri ve Platon'un Teolojisi adlı eserlerinde, hem Plotinos'un ve hem de kendisinin görüşlerini ayrıntılı olarak açıklama çabasıyla ün kazanmıştır."Diadokhos" lakabı verilmişti; çünkü onun Platon'un pelerinini miras aldığına inanılıyordu.
  • Proclus Diadochus (Grieks: Πρόκλος ὁ Διάδοχος, Próklos ho Diádokhos) (Constantinopel, 8 februari 412 - Athene, 17 april 485), was een Grieks Neo-Platonisch filosoof, wiskundige en commentator van Euclides van Alexandrië. Zijn ouders, Patricius en Marcella, stamden uit Lycië en bekleedden daar een hoge positie. Proclus groeide op in Xanthos aan de Lycische kust, maar later werd zijn vader een vooraanstaand juridisch medewerker aan het hof van Byzantium. Hij volgde echter niet in de voetsporen van zijn vader, want eenmaal in Alexandrië om daar rechten te studeren, besloot hij dat de filosofie zijn roeping was. Hij werd een leerling van Olympiodorus de Oudere en deed een gedegen onderzoek van de werken van Aristoteles. Hij ging daarna naar Athene om er de werken van Plato te bestuderen. Na de dood van Syrianus volgde hij deze op als hoofd van de Academie van Athene.Hij had een hoge dunk van de wiskunde en doceerde het onderwerp ook. Hij zag wiskunde echter vooral als 'propedeuse', dat wil zeggen als een goede oefening in het logisch denken, dat daarom zijn nut als voorbereiding had op het filosofisch denken. Hij voerde een ascetisch leven, was ongehuwd, at geen vlees en schreef hymnes aan de goden, waarvan er een aantal nog bewaard zijn. Hij was een volgeling van de neoplatonische filosofie zoals die door Plotinus gesticht en door Porphyrius en Iamblichus rond 300 verder ontwikkeld was. Proclus trachtte de meest uiteenlopende wijsgerige en godsdienstige voorstellingen te verenigen in één zorgvuldig uitgewerkt systeem. Dat systeem is opvallend door het grote aantal hypostasen. Hypostasen zijn zelfstandig bestaande werkelijkheden. In vergelijking met Plotinus, die drie hypostasen veronderstelde: het Ene, Geest, en Ziel, is het aantal hypostasen aanzienlijk uitgebreid. Proclus bracht allerlei onderverdelingen aan binnen die drie hypostasen. De meeste van die onderverdelingen bestonden in drieën. Zijn religieuze opvattingen kwamen soms in de weg te staan van zijn natuurwetenschappelijke conclusies. Hij speelde bijvoorbeeld met het idee van Hipparchus dat de zon het middelpunt van het zonnestelsel was en niet de aarde, om het idee dan te verwerpen op basis van een Chaldese bron, waar hij aan durfde te twijfelen. Toch laat hij in zijn Hypotyposis zien dat de beschrijving met 'epicycli' van Ptolemeus en de 'eccentrics' van Hipparchus aan elkaar equivalent zijn. Proclus schreef een commentaar op Euclides. Het is onze voornaamste bron van kennis van de vroege Griekse meetkunde. Hij had ook toegang tot vele werken die nu niet meer bestaan, zoals de werken van Eudemus en Geminus, waaruit hij het een en ander citeert. Hoewel Proclus wellicht zelf niet zo veel aan de wiskunde bijdroeg, gaf hij een uitstekend overzicht van de duizend jaar ontwikkeling op dat gebied voor zijn tijd.
  • Proklos zwany Diadochem (następcą), gr. Πρόκλος ὁ Διάδοχος (Próklos ho Diádochos), znany także jako Proklos Ateńczyk i Proklos z Licji (ur. ok. 410, zm. 485) – filozof neoplatoński, uczeń Plutarcha z Aten i Syriana, objął po tym ostatnim kierownictwo platońskiej Akademii i kierował nią do 485 roku. Starał się stworzyć syntezę systematyzującą całe życie duchowe Greków. Jest najbardziej wpływowym filozofem późnego antyku, który odegrał istotną rolę w przekazaniu filozofii platońskiej średniowieczu.Proklos urodził się około 410 roku w Konstantynopolu. Po studiach gramatyczno-retorycznych w ojczystej Licji i w Aleksandrii studiował filozofię u założyciela szkoły ateńskiej Plutarcha z Aten i jego następcy Syriana. Po jego śmierci w 437 roku objął kierownictwo szkoły i sprawował je do śmierci w 485 roku, przez blisko pięćdziesiąt lat. Był bardzo płodnym pisarzem. Pisał komentarze do Platona, Euklidesa i Arystotelesa, metafizyczne traktaty dotyczące wszystkich dziedzin ówczesnej filozofii (metafizyki, teologii, psychologii, fizyki, etyki, matematyki), prace egzegetyczne dotyczące pogańskiej religii na temat rytuałów orfickich i wyroczni chaldejskich oraz hymny. Proklos miał wielki wpływ na rozwój późnego neoplatonizmu w Atenach i w Aleksandrii, gdzie jego uczeń Amoniusz Hermiasz stanął na czele tamtejszej szkoły filozoficznej. W świecie rozwijającego się chrześcijaństwa i upadającego politeizmu bronił wyższości helleńskiej religii pogańskiej. Kontynuując ruch zapoczątkowany w IV wieku przez Jamblicha i charyzmatycznego cesarza Juliana, Proklos starał się za Syrianem połączyć objawienia starej religii (mitologię Homera i Hezjoda, teogonię orficką i wyrocznie chaldejskie) i uzgodnić je z tradycją filozoficzną pitagorejską i platońską. Jego Teologia platońska stanowi summę pogańskiej teologii, do której najlepszym wprowadzeniem są wcześniejsze Elementy teologii.
  • Прокъл (на старогръцки: Πρόκλος, на латински: Proclus, известен и като Прокъл Диадох) (8 февруари 412 г., Константинопол – 17 април 485 г., Атина) е древногръцки философ от школата на неоплатонизма, ръководител на Платоновата академия.
  • Прокл Диа́дох (др.-греч. Πρόκλος ὁ Διάδοχος, лат. Proclus; 8 февраля, 412, Византий — 17 апреля, 485, Афины) — античный философ-неоплатоник, руководитель Платоновской Академии, при котором неоплатонизм достиг своего последнего расцвета.
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 117063 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 24373 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 123 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 109603567 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:titre
  • Proclus Bibliography
prop-fr:url
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Proclus (Proclus de Lycie) ou Proclos, en grec ancien Πρόκλος / Próklos (Byzance 8 février 412 - Athènes 17 avril 485), surnommé « le Diadoque » (διάδοχος, successeur), fut un philosophe néo-platonicien de l'école néoplatonicienne d'Athènes. La forme Proclus, très fréquemment utilisée en français, est la forme latinisée.
  • Proklo (412-485) Antzinaro Berantiarreko filosofo nabarmenetakoa izan zen, eskola neoplatonikokoa. Hainbat urtetan Atenasko Akademiaren buru edo diadokos izan zen. Filosofia eta zientziei buruz idazlan asko burutzeaz gainera, erlijioaren baitan antzinako erlijio-tradizioak jaso zituen, pitagorismoarekin eta platonismoarekin uztartuz, Janbliko beste filosofo neoplatonikoak egin zuen bezala.
  • Procle (Proclus, Πρόκλος) (Constantinoble 412 dC - Atenes 485 dC), anomenat també el successor o diadochos (en grec Πρόκλος ὁ Διάδοχος Próklos ho Diádokhos, en llatí Proclus Lycaeus), fou un filòsof neoplatònic, contemporani de Plutarc. Fou el cap de l'escola platònica d'Atenes, i un dels darrers representants de la filosofia grega i, alhora, del neoplatonisme.
  • Proclo (n. 8 de febrero de 410, en Constantinopla; † 17 de abril, de 485 en Atenas), llamado "El sucesor" o "Diádoco" (griego Πρόκλος ὁ Διάδοχος Próklos ho Diádokhos), fue un filósofo neoplatónico griego, uno de los últimos grandes filósofos clásicos.
  • Proklos, latinsky Proclus, (kolem 410 Konstantinopol – 17. dubna 485 Athény) byl helénistický řecky píšící filosof 5. století, jeden z nejvýznamnějších představitelů novoplatonismu.
  • Proclo Licio Diadoco (in gr. ant.: Πρόκλoς ὁ Διάδoχoς, in lat.: Proclus Lycius Diadochus; Costantinopoli, 8 febbraio 412 – Atene, 17 aprile 485) è stato un filosofo bizantino, scolarca dell'Accademia di Atene. Ebbe il merito di sistematizzare e di portare ai più alti livelli speculativi il neoplatonismo.
  • Proclus Lycaeus (/ˈprɒkləs ˌlaɪˈsiːəs/; 8 February 412 – 17 April 485 AD), called the Successor (Greek Πρόκλος ὁ Διάδοχος, Próklos ho Diádokhos), was a Greek Neoplatonist philosopher, one of the last major Classical philosophers (see Damascius). He set forth one of the most elaborate and fully developed systems of Neoplatonism. He stands near the end of the classical development of philosophy, and was very influential on Western medieval philosophy (Greek and Latin) as well as Islamic thought.
  • Proklos (412-485). Ünlü yeniplatoncu düşünür. Proklos iki temel kitabında, Teolojinin Öğeleri ve Platon'un Teolojisi adlı eserlerinde, hem Plotinos'un ve hem de kendisinin görüşlerini ayrıntılı olarak açıklama çabasıyla ün kazanmıştır."Diadokhos" lakabı verilmişti; çünkü onun Platon'un pelerinini miras aldığına inanılıyordu.
  • Прокъл (на старогръцки: Πρόκλος, на латински: Proclus, известен и като Прокъл Диадох) (8 февруари 412 г., Константинопол – 17 април 485 г., Атина) е древногръцки философ от школата на неоплатонизма, ръководител на Платоновата академия.
  • Прокл Диа́дох (др.-греч. Πρόκλος ὁ Διάδοχος, лат. Proclus; 8 февраля, 412, Византий — 17 апреля, 485, Афины) — античный философ-неоплатоник, руководитель Платоновской Академии, при котором неоплатонизм достиг своего последнего расцвета.
  • Proclo Lício (em latim: Proclus Lycaeus; Constantinopla, 8 de fevereiro de 412 — 17 de abril de 485), chamado de Proclo Diádoco ("Sucessor"; em grego: Πρόκλος ὁ Διάδοχος, transl. Próklos ho Diádokhos), foi um filósofo neoplatônico grego do século V. Teve o mérito de desenvolver a corrente de pensamento baseada em Platão, iniciada por Plotino e depois expandida por Porfírio e Jâmblico.
  • Proklos zwany Diadochem (następcą), gr. Πρόκλος ὁ Διάδοχος (Próklos ho Diádochos), znany także jako Proklos Ateńczyk i Proklos z Licji (ur. ok. 410, zm. 485) – filozof neoplatoński, uczeń Plutarcha z Aten i Syriana, objął po tym ostatnim kierownictwo platońskiej Akademii i kierował nią do 485 roku. Starał się stworzyć syntezę systematyzującą całe życie duchowe Greków.
  • Proklos, griechisch Πρόκλος ὁ Διάδοχος, Próklos ho diádochos „Proklos der Nachfolger (Platons)“ (* 7. oder 8. Februar 412 in Xanthos (oder Konstantinopel?); † 17. April 485 in Athen) war ein spätantiker griechischer Philosoph und einer der bedeutendsten Vertreter des Neuplatonismus. Er leitete fast ein halbes Jahrhundert lang die neuplatonische Schule von Athen, deren Arbeit er durch seine intensive Lehrtätigkeit und seine zahlreichen Schriften prägte.
  • Proclus Diadochus (Grieks: Πρόκλος ὁ Διάδοχος, Próklos ho Diádokhos) (Constantinopel, 8 februari 412 - Athene, 17 april 485), was een Grieks Neo-Platonisch filosoof, wiskundige en commentator van Euclides van Alexandrië. Zijn ouders, Patricius en Marcella, stamden uit Lycië en bekleedden daar een hoge positie. Proclus groeide op in Xanthos aan de Lycische kust, maar later werd zijn vader een vooraanstaand juridisch medewerker aan het hof van Byzantium.
rdfs:label
  • Proclus
  • Procle
  • Proclo
  • Proclo
  • Proclo
  • Proclus
  • Proclus
  • Proklo
  • Proklos
  • Proklos
  • Proklos
  • Proklos
  • Прокл Диадох
  • Прокъл (философ)
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:influencedBy of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:influencéPar of
is foaf:primaryTopic of