Le rabbin (hébreu רַב, Rav en hébreu moderne, Rov ou Rouv en hébreu ashkénaze) est une personne dont l’érudition dans l’étude de la Torah lui permet de prendre des décisions ou rendre des jugements en matière de Loi juive. Au vu de l’importance de celle-ci dans la vie juive traditionnelle, le rabbin a longtemps été la figure communautaire dominante du judaïsme. À la suite de la Haskala et surtout de la réforme du judaïsme, son rôle a été fortement redéfini dans les franges non-orthodoxes.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Le rabbin (hébreu רַב, Rav en hébreu moderne, Rov ou Rouv en hébreu ashkénaze) est une personne dont l’érudition dans l’étude de la Torah lui permet de prendre des décisions ou rendre des jugements en matière de Loi juive. Au vu de l’importance de celle-ci dans la vie juive traditionnelle, le rabbin a longtemps été la figure communautaire dominante du judaïsme. À la suite de la Haskala et surtout de la réforme du judaïsme, son rôle a été fortement redéfini dans les franges non-orthodoxes.
  • In Judaism, a rabbi /ˈræbaɪ/ is a teacher of Torah. This title derives from the Hebrew word רַבִּי rabi [ˈʁäbi], meaning "My Master" (irregular plural רבנים rabanim [ʁäbäˈnim]), which is the way a student would address a master of Torah. The word "master" רב rav [ˈʁäv] literally means "great one".The basic form of the rabbi developed in the Pharisaic and Talmudic era, when learned teachers assembled to codify Judaism's written and oral laws. In more recent centuries, the duties of the rabbi became increasingly influenced by the duties of the Protestant Christian minister, hence the title "pulpit rabbis", and in 19th-century Germany and the United States rabbinic activities including sermons, pastoral counseling, and representing the community to the outside, all increased in importance.Within the various Jewish denominations there are different requirements for rabbinic ordination, and differences in opinion regarding who is to be recognized as a rabbi. All types of Judaism except for Orthodox Judaism and some conservative strains ordain women and openly gay and lesbian people as rabbis and cantors.
  • En el judaísmo, rabino (en hebreo רַבִּי rabī (en yidis se acuñó el término רבה Rebeh)) es el sacerdote en el judaísmo, equivalente a maestro o "su excelencia". La palabra rabino deriva de la raíz hebrea רַב rav, la cual significa, en hebreo bíblico, "abundante" o, en arameo, "distinguido". Es una figura netamente farisaica que en sus orígenes, hacia el siglo III a. C., perseguía desplazar a los falsos sumos sacerdotes del partido (Kat/Majlaqah) saduceo, a través del culto sinagogal, pero es desde el año 70 d. C., tras la desaparición del segundo templo a manos del ejército del "imperio impío" (imperio romano), que logró instaurarse como la nueva autoridad y escuela espiritual de los judíos.
  • ラビ(英語・ラテン語 rabbi, ドイツ語 Rabbi, ギリシア語 rhabbi, アラム語 rabbin(複数形), ヘブライ語 rabbi / セファルディ・ミズラヒ圏 chakham, イディッシュ語 rebbe)とは、ユダヤ教に於いての宗教的指導者であり、学者でもあるような存在。複数形はラッビーイーム。英語圏(主に米国)ではラバイと発音する(Ra-Byのような発音になる)ヘブライ語ラッビー rabbi とはラブ rabh「師」の派生語であり、「わが師」という形である。イツハク・ラビンやラビノヴィチ Rabinowicz というような姓にある「ラッビーン」はアラム語の複数形である。また、アラム語ラッバーン rabban「チーフ・ラビ」は、サンヘドリン長に与えられた、ラビよりも上の称号である。ラビを呼ぶときは「ラビ・○○」というように姓の前にラビを付けて敬意を表す。「ラッベーヌー」となると「我々のラブ(師)」で、特にラッベーヌーという場合はモーセなどをさす。アラム語の対応形が「ラッバーン、ラバン」で、古代のサンヘドリン長のことである。ラディーノ語のハハム chakham はアラビア語のハキームに対応し、イスラム圏での学者や医者もやはり「賢者」と呼ばれた。なお、アラビア語でハーキムとなると知事を意味する。
  • Een rabbijn of rabbi is een Joodse geleerde die een expert is op het gebied van de halacha, de joodse wet. Letterlijk betekent rabbijn leraar.De term rabbijn wordt tegenwoordig algemeen gebruikt om de spirituele leider van een synagoge aan te duiden. Zijn voornaamste rol is die van spiritueel raadgever, leraar, kenner van de joodse wet en vandaaruit de persoon die geschillen aangaande de joodse wet beslist. Een rabbijn die zitting neem in een Beet Dien (een joodse rechtbank) is vergelijkbaar met een rechter. Een rabbijn functioneert soms ook als chazan (voorzanger) in de synagoge en/of als ba'al koree (voordrager van de wekelijkse Thoralezing).Veel joden die de studie tot rabbijn hebben afgerond, zijn niet als religieus leider werkzaam. De titel rabbijn is een academische en eretitel, vergelijkbaar met een doctorale graad. In formele zin duidt de titel alleen het bereiken van een niveau van studie aan, niet een beroep.
  • Il termine rabbino (dall'ebraico biblico: רַבִּי, traslitt. rabi - IPAˈʁäbi, "mio maestro", plurale irregolare רבנים rabanim ʁäbäˈnim) – la parola "maestro" רב rav ˈʁäv letteralmente significa "grande", "distinto", e viene inteso come "maestro" nell'ebraico post-biblico. Nella cultura ebraica il titolo indica uno studioso che si è distinto per i suoi studi ed è un autorevole insegnante della Torah e della legge mosaica (Torat Mosheh), considerato la guida spirituale della propria comunità ebraica. Il rabbino, per svolgere i suoi compiti, deve inoltre aver ricevuto l'ordinazione (semikhah) ed è autorizzato, secondo la tradizione ebraica, a decidere su necessità comunitarie ed Halakhiche, particolari come quelle legate alle regole alimentari o rituali e generali come nel confronto religioso, interreligioso, etico e morale.
  • Judaismoan, rabbi edo errabino Legearen irakaslea da, hots, Talmud eta Biblia iruzkintzen dituena. Izena hebreerazko רַבִּי -rabi ˈʁäbi ahoskatua, "nire maisu" esan nahi duena- hitzetik dator.Hasieran, farisear eta talmudiar garaietan, judaismoaren lege idatzi eta ahozkoak kodifikatzeari ekiten zioten baina, kristauen kleroaren jarrerak eraginda, XIX. mendean pulpitu-errabinoak agertu ziren.
  • Rabin (hebr. רַבִּי rabbī): podstawowa funkcja religijna w judaizmie. Rabbi to hebrajskie słowo oznaczające mistrza. We współczesnym judaizmie tradycyjnym rabin jest jednocześnie administratorem gminy wyznaniowej, odpowiedzialnym za prowadzenie nabożeństw, szkoły zwanej cheder i opiekę nad domem modlitwy, czyli synagogi, oraz pełni funkcję duchowego ojca, doradcy, sędziego i interpretatora prawa religijnego w gminie. Nie jest on jednak namaszczonym przez Boga duchownym i jego autorytet opiera się wyłącznie na wiedzy i „bogobojności”. w Wojsku Polskim II RP tytuł duchownego wojskowego wyznania mojżeszowego odpowiadający randze: rabin – kapitana (kapitana marynarki) starszy rabin II klasy – majora (komandora podporucznika) starszy rabin I klasy – podpułkownika (komandora porucznika) naczelny rabin – pułkownika (komandora) W latach 1920-1927 tytuł naczelnego rabina przysługiwał duchownemu, który pełnił funkcję szefa Głównego Urzędu Duszpasterskiego wyznania mojżeszowego (w latach 1927-1929 – szefa Wydziału Wyznania Mojżeszowego Biura Wyznań Niekatolickich Ministerstwa Spraw Wojskowych, w latach 1929-1935 – szefa Głównego Urzędu Duszpasterskiego Mojżeszowego, w latach 1935-1939 – szefa Głównego Wojskowego Urzędu Duszpasterskiego Mojżeszowego).Rabini w judaizmie tradycyjnym tworzą rodzaj duchowej wspólnoty. Istnieje wśród nich rodzaj hierarchii, jest ona jednak oparta tylko na osobistym autorytecie i wiedzy, gdyż wszyscy rabini są formalnie biorąc równi sobie. Niektórzy, szczególnie „biegli w piśmie” rabini, są rodzajem ostatecznych autorytetów w interpretacji prawa religijnego, do których zapytania ślą zwykli rabini, gdy mają wątpliwości. Każdy rabin ma jednak prawo nie zgadzać się ze zdaniem innego rabina w danej, jednostkowej sprawie.Aby zostać rabinem w tradycyjnej gminie żydowskiej trzeba: ukończyć kilkunastoletnie studia rabinackie, prowadzone w specjalnych szkołach dla przyszłych rabinów odbyć kilku-kilkunastoletni „staż” przy aktywnie działającym rabinie wreszcie znaleźć sobie „wakat” na „stanowisku” rabina w jakiejś gminie i zostać zaakceptowanym przez radę tej gminy.W wielu gminach „stanowisko” rabina jest dziedziczne, tzn. obejmuje je zwykle po śmierci ojca jego syn. Musi on jednak spełniać wszystkie wcześniej wspomniane wymogi i zdarza się często, że syn jednak nie obejmuje stanowiska po ojcu, a gmina wyszukuje sobie na to miejsce dobrego kandydata z zewnątrz.Zwykle w krajach zamieszkanych przez wyznawców judaizmu, oprócz stanowisk rabinów związanych z poszczególnymi gminami wyznaniowymi, istnieją także urzędy naczelnych rabinów.
  • Равви́н (от арам. רבין раби́н, возможно через греч. ραββίνος; от ивр. רַב‎, рав; идиш רבֿ, рoв/рув — перед собственным именем haРа́в; букв. «великий», «значительный», «учитель») — в иудаизме учёное звание, обозначающее квалификацию в толковании Торы и Талмуда. Присваивается по получении иудейского религиозного образования; даёт право возглавлять конгрегацию или общину, преподавать в иешиве и быть членом религиозного суда (бейт дин).Вопреки распространённому мнению, раввин не является священнослужителем.
  • Ein Rabbiner (hebr. רב Rav, Pl. רבנים Rabbanim, jiddisch Rebbe; deutscher Pl. Rabbiner) ist ein Funktionsträger in der jüdischen Religion. Dieser religiöse Titel des Judentums wird von hebräisch Rav oder aramäisch Rabbuni „Meister, Lehrer“ abgeleitet. Beides geht auf die gemeinsemitische Wurzel raba „groß sein“ zurück.Rabbi war vom Zeitalter der Mischna bis ins Mittelalter ein Ehrentitel für besondere Tora-Gelehrsamkeit. Auch Jesus von Nazaret wird im Neuen Testament oftmals als Rabbi angesprochen.Bei sephardischen Rabbinern ist die Bezeichnung Chacham (hebräisch ‏חכם‎, deutsch Weiser, siehe z. B. Chacham Baschi) üblich.
  • Rabín (někdy také rabi, z hebr. רב rav, popř. רבי rabi) je vysokou náboženskou autoritou v judaismu. Obecně tento pojem znamená „učitel“, původní význam slova rav je „mistr“, „pán“.Českým zemským rabínem je v současnosti Karol Sidon.
  • 랍비(히브리어: רִבִּי ribbī 또는 רַבִּי rabbī)는 유대교의 현인을 가리키는 말이다. 그래서 예수 그리스도도 그를 따르는 이들에게 선생이라는 뜻으로 랍비라고 불렸다.(요한 복음서 1:38) 이들 중 동유럽의 랍비들은 과거 공산주의시절, 유대교 문서들을 비밀경찰의 눈을 피해 보존하는 등 유대교 신학계승에 업적을 남겼다.
  • Rabi atau Rabbi (Ibrani Klasik רִבִּי ribbī;; Ashkenazi modern dan Israel רַבִּי rabbī) dalam Yudaisme, berarti "guru", atau arti harafiahnya "yang agung". Kata "Rabi" berasal dari akar kata bahasa Ibrani RaV, yang dalam bahasa Ibrani alkitabiah berarti "besar" atau "terkemuka, (dalam pengetahuan)". Dalam aliran-aliran Yudea kuno, kaum bijaksana disapa sebagai רִבִּי (Ribbi atau Rebbi) — dalam abad-abad belakangan ini diubah ucapannya menjadi Rabi ("guruku"). Juga Rabuni (Markus 10:51; Yohanes 20:16) sama artinya, yaitu "guruku". Istilah sapaan penghormatan ini lambat laun dipergunakan sebagai gelar, dan akhiran pronomina "i" ("-ku") kehilangan maknanya karena seringnya kata ini digunakan. Di Eropa Timur, Rabi diucapkan sebagai "Ravin," (Раввин).Peranan Rabi dalam masyarakat Yahudi mempunyai banyak sisi, dari dulu sampai sekarang. Di zaman dahulu, Rabbi merupakan gelar seseorang yang terpelajar, yaitu guru yang menguasai keseluruhan 613 mitzvot (hukum agama) Yahudi, atau orang yang ditunjuk sebagai pemimpin agama di komunitasnya. Saat ini rabi-rabi masih bertanggungjawab untuk mengajarkan ajaran agama Yahudi secara umum, dan Halakha (aturan-aturan agama) secara khusus; dan umumnya berhak menentukan penerapan hukum Yahudi.
  • Haham (İbranice: חכם 'bilge') ya da rabbi (İbranice: רַבִּי rabbī 'efendim'), Musevilikte din adamı. Haham kelimesi, Sami bir dil olan İbranicede bilge adam anlamına gelir ve Yahudi yasalarını bilen, Tevrat'ı iyice öğrenmiş kişileri tanımlamak için kullanılır.
  • Rabino (do hebraico clássico: רִבִּי, ribbī; no hebraico moderno: רַבִּי, rabbī), dentro do judaísmo, significa " professor, mestre " ou literalmente "grande". A palavra "Rabbi" ("Meu Mestre") deriva da raiz hebraica Rav, que no hebraico bíblico significa "grande" ou "distinto" (em conhecimento). A palavra "Rav" que significa (professor, mestre) acrescido do i tem por significado meu professor, meu mestre.No judaísmo Rabino é um título usado para distinguir aquele que ensina, aquele que tem a autoridade dos doutores da Torá ou aquele apontado pelos líderes religiosos da comunidade. Hoje os rabinos são os responsáveis pelo ensino e aplicação dos ensinamentos do judaísmo. Ao contrário de outras religiões, o rabino não é um sacerdote, não sendo estritamente necessário para a realização da maioria dos atos do ciclo de vida judaico, como o casamento, bar-mitzvá, sepultamentos e outros. Os únicos atos que exigem a participação de um rabino são o get (divórcio), conversões e litígios que exijam a decisão de um tribunal rabínico.No entanto, em nossos dias, em grande parte pela laicização da comunidade judaica, os rabinos assumiram o papel de condutores da maior parte das cerimonias religiosas. Ainda assim, no judaísmo não há a figura do "representante de Deus" ou de uma pessoa com um contato especial com a divindade, pois cada indivíduo é considerado como dotado de uma ligação direta com Deus.Sobre o exercício do sacerdócio no judaísmo pré-rabínico, veja Cohanim.
  • Равинът е учен, който е бил ръкоположен и упълномощен, в съгласие с еврейската традиция, да се разпорежда относно въпроси, касаещи ритуалите и най-често свързани с правилата за хранене. Равините имат също така статут на духовни учители и мъдреци.Тъй като традицията забранява да се приемат пари за дейности като обучение или вземане на решения, свързани с Халахата, в миналото равините не получавали никакво възнаграждение за извършваните от тях дейности и трябвало да се издържат самостоятелно.В днешни дни равините са служители на заплата към синагогите с обширни свещенически и проповеднически задължения. В рамките на реформистките, реконструктивистките и консервативните течения на юдаизма жените също могат да бъдат ръкополагани като равини, докато ортодоксалният юдаизъм се противопоставя на подобна практика.
  • A judaizmusban a rabbi jelentése: vallási tanító, szó szerint: a „nagy” . A rabbi szó a héber héberül: רַב, rav gyökből származik, amely a bibliai héber nyelvben a „nagy”, „kimagasló tudású” jelentésekkel bír.A szefárd és a jemeni zsidók ezt a szót héberül: רִבִּי ribbī-ként ejtik; a modern izraeli (ivrit) kiejtése: héberül: רַבִּי rabbī, ami egy 18. századi askenázi imakönyvben bevezetett újításból ered, bár ez a kiejtés néhány korai forrásban is előfordul. Egyéb kiejtésváltozatai még: rəvī, rubbī, a jiddisben: rebbə.A rabbi nem pap, hanem csak a vallás hivatásos tanítója. A vallás papjai eredetileg a léviták törzsén belül a kohaniták voltak, feladatuk a pusztai vándorlás során felállított szentélyben, illetve a jeruzsálemi első és második templomban volt, ők végezték a szertartásokat. A szentély pusztulásával és a rabbinikus judaizmus felemelkedésével a szerepük eljelentéktelenedett. A mai napig is számon tartják őket, Tóra-olvasáshoz először egy kohént, majd egy levitát hívnak fel.
  • ラビ(英語・ラテン語 rabbi, ドイツ語 Rabbi, ギリシア語 rhabbi, アラム語 rabbin(複数形), ヘブライ語 rabbi / セファルディ・ミズラヒ圏 chakham, イディッシュ語 rebbe)とは、ユダヤ教に於いての宗教的指導者であり、学者でもあるような存在。複数形はラッビーイーム。英語圏(主に米国)ではラバイと発音する(Ra-Byのような発音になる)ヘブライ語ラッビー rabbi とはラブ rabh「師」の派生語であり、「わが師」という形である。イツハク・ラビンやラビノヴィチ Rabinowicz というような姓にある「ラッビーン」はアラム語の複数形である。また、アラム語ラッバーン rabban「チーフ・ラビ」は、サンヘドリン長に与えられた、ラビよりも上の称号である。
  • Rabí (Hebreu רַבִּי rabbí; - alguns sefardites ho pronuncien ribbí; de l'Hebreu רָב gran) en el judaisme significa mon mestre o, més literalment mon major, ja que el sufixe pronominal -í denota possessiu de primera persona singular. Existeix igualment el terme רַבֵּינוּ rabenu que denota el possessiu de primera persona plural. És un dels termes usats per denominar els Savis jueus, junt amb el de חָכָם (hakham = savi). Rabinar és un terme usat a l'edat mitjana per denominar la degollina feta per un xohet, o escorxador segons el ritu jueu, amb la qual la carn de l'animal es converteix en caixer o apta pel consum.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 51688 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 16038 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 96 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 107902258 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Le rabbin (hébreu רַב, Rav en hébreu moderne, Rov ou Rouv en hébreu ashkénaze) est une personne dont l’érudition dans l’étude de la Torah lui permet de prendre des décisions ou rendre des jugements en matière de Loi juive. Au vu de l’importance de celle-ci dans la vie juive traditionnelle, le rabbin a longtemps été la figure communautaire dominante du judaïsme. À la suite de la Haskala et surtout de la réforme du judaïsme, son rôle a été fortement redéfini dans les franges non-orthodoxes.
  • ラビ(英語・ラテン語 rabbi, ドイツ語 Rabbi, ギリシア語 rhabbi, アラム語 rabbin(複数形), ヘブライ語 rabbi / セファルディ・ミズラヒ圏 chakham, イディッシュ語 rebbe)とは、ユダヤ教に於いての宗教的指導者であり、学者でもあるような存在。複数形はラッビーイーム。英語圏(主に米国)ではラバイと発音する(Ra-Byのような発音になる)ヘブライ語ラッビー rabbi とはラブ rabh「師」の派生語であり、「わが師」という形である。イツハク・ラビンやラビノヴィチ Rabinowicz というような姓にある「ラッビーン」はアラム語の複数形である。また、アラム語ラッバーン rabban「チーフ・ラビ」は、サンヘドリン長に与えられた、ラビよりも上の称号である。ラビを呼ぶときは「ラビ・○○」というように姓の前にラビを付けて敬意を表す。「ラッベーヌー」となると「我々のラブ(師)」で、特にラッベーヌーという場合はモーセなどをさす。アラム語の対応形が「ラッバーン、ラバン」で、古代のサンヘドリン長のことである。ラディーノ語のハハム chakham はアラビア語のハキームに対応し、イスラム圏での学者や医者もやはり「賢者」と呼ばれた。なお、アラビア語でハーキムとなると知事を意味する。
  • Judaismoan, rabbi edo errabino Legearen irakaslea da, hots, Talmud eta Biblia iruzkintzen dituena. Izena hebreerazko רַבִּי -rabi ˈʁäbi ahoskatua, "nire maisu" esan nahi duena- hitzetik dator.Hasieran, farisear eta talmudiar garaietan, judaismoaren lege idatzi eta ahozkoak kodifikatzeari ekiten zioten baina, kristauen kleroaren jarrerak eraginda, XIX. mendean pulpitu-errabinoak agertu ziren.
  • Rabín (někdy také rabi, z hebr. רב rav, popř. רבי rabi) je vysokou náboženskou autoritou v judaismu. Obecně tento pojem znamená „učitel“, původní význam slova rav je „mistr“, „pán“.Českým zemským rabínem je v současnosti Karol Sidon.
  • 랍비(히브리어: רִבִּי ribbī 또는 רַבִּי rabbī)는 유대교의 현인을 가리키는 말이다. 그래서 예수 그리스도도 그를 따르는 이들에게 선생이라는 뜻으로 랍비라고 불렸다.(요한 복음서 1:38) 이들 중 동유럽의 랍비들은 과거 공산주의시절, 유대교 문서들을 비밀경찰의 눈을 피해 보존하는 등 유대교 신학계승에 업적을 남겼다.
  • Haham (İbranice: חכם 'bilge') ya da rabbi (İbranice: רַבִּי rabbī 'efendim'), Musevilikte din adamı. Haham kelimesi, Sami bir dil olan İbranicede bilge adam anlamına gelir ve Yahudi yasalarını bilen, Tevrat'ı iyice öğrenmiş kişileri tanımlamak için kullanılır.
  • ラビ(英語・ラテン語 rabbi, ドイツ語 Rabbi, ギリシア語 rhabbi, アラム語 rabbin(複数形), ヘブライ語 rabbi / セファルディ・ミズラヒ圏 chakham, イディッシュ語 rebbe)とは、ユダヤ教に於いての宗教的指導者であり、学者でもあるような存在。複数形はラッビーイーム。英語圏(主に米国)ではラバイと発音する(Ra-Byのような発音になる)ヘブライ語ラッビー rabbi とはラブ rabh「師」の派生語であり、「わが師」という形である。イツハク・ラビンやラビノヴィチ Rabinowicz というような姓にある「ラッビーン」はアラム語の複数形である。また、アラム語ラッバーン rabban「チーフ・ラビ」は、サンヘドリン長に与えられた、ラビよりも上の称号である。
  • Rabino (do hebraico clássico: רִבִּי, ribbī; no hebraico moderno: רַבִּי, rabbī), dentro do judaísmo, significa " professor, mestre " ou literalmente "grande". A palavra "Rabbi" ("Meu Mestre") deriva da raiz hebraica Rav, que no hebraico bíblico significa "grande" ou "distinto" (em conhecimento).
  • In Judaism, a rabbi /ˈræbaɪ/ is a teacher of Torah. This title derives from the Hebrew word רַבִּי rabi [ˈʁäbi], meaning "My Master" (irregular plural רבנים rabanim [ʁäbäˈnim]), which is the way a student would address a master of Torah. The word "master" רב rav [ˈʁäv] literally means "great one".The basic form of the rabbi developed in the Pharisaic and Talmudic era, when learned teachers assembled to codify Judaism's written and oral laws.
  • Rabí (Hebreu רַבִּי rabbí; - alguns sefardites ho pronuncien ribbí; de l'Hebreu רָב gran) en el judaisme significa mon mestre o, més literalment mon major, ja que el sufixe pronominal -í denota possessiu de primera persona singular. Existeix igualment el terme רַבֵּינוּ rabenu que denota el possessiu de primera persona plural. És un dels termes usats per denominar els Savis jueus, junt amb el de חָכָם (hakham = savi).
  • Rabi atau Rabbi (Ibrani Klasik רִבִּי ribbī;; Ashkenazi modern dan Israel רַבִּי rabbī) dalam Yudaisme, berarti "guru", atau arti harafiahnya "yang agung". Kata "Rabi" berasal dari akar kata bahasa Ibrani RaV, yang dalam bahasa Ibrani alkitabiah berarti "besar" atau "terkemuka, (dalam pengetahuan)". Dalam aliran-aliran Yudea kuno, kaum bijaksana disapa sebagai רִבִּי (Ribbi atau Rebbi) — dalam abad-abad belakangan ini diubah ucapannya menjadi Rabi ("guruku").
  • A judaizmusban a rabbi jelentése: vallási tanító, szó szerint: a „nagy” . A rabbi szó a héber héberül: רַב, rav gyökből származik, amely a bibliai héber nyelvben a „nagy”, „kimagasló tudású” jelentésekkel bír.A szefárd és a jemeni zsidók ezt a szót héberül: רִבִּי ribbī-ként ejtik; a modern izraeli (ivrit) kiejtése: héberül: רַבִּי rabbī, ami egy 18. századi askenázi imakönyvben bevezetett újításból ered, bár ez a kiejtés néhány korai forrásban is előfordul.
  • Rabin (hebr. רַבִּי rabbī): podstawowa funkcja religijna w judaizmie. Rabbi to hebrajskie słowo oznaczające mistrza. We współczesnym judaizmie tradycyjnym rabin jest jednocześnie administratorem gminy wyznaniowej, odpowiedzialnym za prowadzenie nabożeństw, szkoły zwanej cheder i opiekę nad domem modlitwy, czyli synagogi, oraz pełni funkcję duchowego ojca, doradcy, sędziego i interpretatora prawa religijnego w gminie.
  • Een rabbijn of rabbi is een Joodse geleerde die een expert is op het gebied van de halacha, de joodse wet. Letterlijk betekent rabbijn leraar.De term rabbijn wordt tegenwoordig algemeen gebruikt om de spirituele leider van een synagoge aan te duiden. Zijn voornaamste rol is die van spiritueel raadgever, leraar, kenner van de joodse wet en vandaaruit de persoon die geschillen aangaande de joodse wet beslist.
  • Равви́н (от арам. רבין раби́н, возможно через греч. ραββίνος; от ивр. רַב‎, рав; идиш רבֿ, рoв/рув — перед собственным именем haРа́в; букв. «великий», «значительный», «учитель») — в иудаизме учёное звание, обозначающее квалификацию в толковании Торы и Талмуда.
  • En el judaísmo, rabino (en hebreo רַבִּי rabī (en yidis se acuñó el término רבה Rebeh)) es el sacerdote en el judaísmo, equivalente a maestro o "su excelencia". La palabra rabino deriva de la raíz hebrea רַב rav, la cual significa, en hebreo bíblico, "abundante" o, en arameo, "distinguido". Es una figura netamente farisaica que en sus orígenes, hacia el siglo III a.
  • Равинът е учен, който е бил ръкоположен и упълномощен, в съгласие с еврейската традиция, да се разпорежда относно въпроси, касаещи ритуалите и най-често свързани с правилата за хранене.
  • Il termine rabbino (dall'ebraico biblico: רַבִּי, traslitt. rabi - IPAˈʁäbi, "mio maestro", plurale irregolare רבנים rabanim ʁäbäˈnim) – la parola "maestro" רב rav ˈʁäv letteralmente significa "grande", "distinto", e viene inteso come "maestro" nell'ebraico post-biblico.
  • Ein Rabbiner (hebr. רב Rav, Pl. רבנים Rabbanim, jiddisch Rebbe; deutscher Pl. Rabbiner) ist ein Funktionsträger in der jüdischen Religion. Dieser religiöse Titel des Judentums wird von hebräisch Rav oder aramäisch Rabbuni „Meister, Lehrer“ abgeleitet. Beides geht auf die gemeinsemitische Wurzel raba „groß sein“ zurück.Rabbi war vom Zeitalter der Mischna bis ins Mittelalter ein Ehrentitel für besondere Tora-Gelehrsamkeit.
rdfs:label
  • Rabbin
  • Errabino
  • Haham
  • Rabbi
  • Rabbi
  • Rabbijn
  • Rabbiner
  • Rabbino
  • Rabi
  • Rabin
  • Rabino
  • Rabino
  • Rabí
  • Rabín
  • Раввин
  • Равин
  • ラビ
  • 랍비
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:activity of
is dbpedia-owl:child of
is dbpedia-owl:family of
is dbpedia-owl:occupation of
is dbpedia-owl:parent of
is dbpedia-owl:profession of
is dbpedia-owl:spouse of
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:activitéPrincipale of
is prop-fr:activitésAutres of
is prop-fr:caractéristique of
is prop-fr:profession of
is skos:subject of
is foaf:primaryTopic of