La Contre-Réforme est le mouvement par lequel l'Église catholique romaine réagit, dans le courant du XVIe siècle, face à la Réforme protestante. L'expression provient de l'historiographie allemande du XIXe siècle et est employée dans un esprit polémique ; une partie des historiens actuels la distinguent du terme de Réforme catholique et ne l'emploient plus en historiographie.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • La Contre-Réforme est le mouvement par lequel l'Église catholique romaine réagit, dans le courant du XVIe siècle, face à la Réforme protestante. L'expression provient de l'historiographie allemande du XIXe siècle et est employée dans un esprit polémique ; une partie des historiens actuels la distinguent du terme de Réforme catholique et ne l'emploient plus en historiographie. En effet, le terme de « Contre-Réforme » limite la Réforme catholique à un simple processus de réaction face au protestantisme alors qu'elle est bien plus profonde.La Contre-Réforme prend place dans une vaste aspiration à la réforme et au renouveau religieux qui traverse l'Occident chrétien depuis le XVe siècle. Elle répond en partie aux objectifs de l'Église catholique visant à faire reculer et disparaître le protestantisme. Elle permet de doter l'Église catholique des outils spirituels et matériels pour amorcer une reconquête partielle des régions acquises aux différentes Églises protestantes et amorcer une renaissance religieuse.
  • La Contrareforma és la resposta del catolicisme del segle XVI al cisma provocat per Martí Luter i les diferents esglésies protestants. Consisteix en una sèrie de canvis a l'església catòlica per fer front a les crítiques de l'època i enfortir-se davant les altres confessions. La seva màxima plasmació va tenir lloc durant el Concili de Trento i la figura que més destacà va ser la d'Ignasi de Loiola. La Contrareforma va donar lloc a més ordes religiosos basats en l'ascetisme, en la predicació propera i en la renúncia al luxe. Proposava una religió més espiritual, amb un paper central de la pregària. Es va reforçar també el lideratge del Papa com a cap de l'església i van sorgir nous ordes religiosos, com el creat el 1537 per Ignasi de Loiola.La Contrareforma canvia la trajectòria de la història de l'art. El canvi doctrinal tingué una repercussió immediata a la representació iconogàfica dels mass mèdia de l'època: des del punt de vista del receptor transmetien la informació a una població analfabeta. des del punt de vista de l'emissor transmetien el missatge mitjançant un llenguatge estètic, sense contiguts explícits, analitzables i criticables, amb l'objecte d'aconseguir els seus objectius mantenint la població en la més absoluta ignorància. des del punt de vista estètic. S'hi tracta d'extraure l'art de la iconografia religiosa : desposseir l'art de la seua funció espiritual. Podríem inclús afirmar que Trento, de manera jesuítica, tracta d'etiquetar l'art del Renaixement com una heretgia. des del punt de vista psicològic :s'hi tracta de desposseir la mirada de la seua ànima. Aquest punt reforça el punt anterior referent a la perspectiva estètica. Tot i això, s'hi refereix més concretament a la persecució de la superstició. Superstició i art posseeixen una estranya relació que no sóc ben bé capaç de concretar, - de moment -. Només puc constatar el fet històric social que ciutats amb una cultura exquisida de la superstició com Florència i Venècia foren als segles que ens ocupen els centres de producció artística més importants del món.Ticià va acudir cap al 1555 al Concili de Trento, que necessitava artistes col·laboracionistes per a crear la nova iconografia. Tanmateix aquest punt s'ha d'estudiar amb més atenció, - i evitar la crítica fàcil -, a la vista de la darrera producció, - anys 1550-1576, veure www.ultimotiziano.it -, de l'artista venecià.
  • Protireformace, známá též jako katolická reformace, je termín obecně používaný pro reakci římskokatolické církve na protestantskou reformaci, především potom na učení Martina Luthera. Protireformace počínala od poloviny 16. století ve vrcholné renesanci, vrcholila v období nastupujícího baroka během třicetileté války a konečně doznívala až v 18. století.Pro protireformaci byla typická snaha o návrat protestantů do lůna katolické církve pomocí nábožensko-duchovních argumentů a dogmat, tedy snaha o univerzalismus, o který se snažil už císař Karel V., na druhé straně též probíhala i násilná rekatolizace, například na územích získaných katolíky během třicetileté války (podle augšpurského „koho území, toho víra“).K rozšíření katolických argumentů dobře posloužila diplomacie, represe a misionářské mise. V této době nebyl neobvyklý jev zakládání náboženských řádů (nejznámějším řádem se stali jezuité), vytváření mariánského kultu a pro přiblížení problematiky lidovým vrstvám bylo užito barokního divadla nebo jasně vyznívající prvky barokního chrámového stavitelství.
  • Контрареформация е религиозно-политическо движение в Европа през XVI и XVII век насочено срещу Реформацията, с цел възстановяване на католицизма в протестантските области. С решенията на Трентския събор се прави опит да се централизира властта в църквата, да се премахне търговията с църковни длъжности, да се сплоти духовенството, да се засили просветата и др. Възобновява се дейността на Инквизицията и на Йезуитския орден. В някои европейски държави, например в Унгария, Контрареформацията успява да възстанови католицизма, но не изкоренява напълно протестантството. Художественият стил, свързан с Контрареформацията, е барокът.
  • Kontrreformacja – nurt w Kościele katolickim, który był okresem odnowy zapoczątkowanym soborem trydenckim oraz zakończonym wraz z wojną trzydziestoletnią. Czasami jest on uznawany jako odpowiedź na reformację. Działania kontrreformacyjne obejmowały szeroki zakres dziedzin: eklezjologia zgromadzenia zakonne ruchy religijne działania polityczneDziałania te polegały na tworzeniu seminariów w celu właściwego przygotowania księży w zakresie życia duchowego i teologii, reformie życia religijnego zgromadzeń zakonnych poprzez powrót do źródeł ich duchowości oraz inicjowaniu nowych ruchów religijnych skoncentrowanych na życiu religijnym i osobowej relacji z Chrystusem takich jak mistycyzm hiszpański oraz francuska szkoła duchowości. Do działań politycznych należała reformacja inkwizycji papieskiej (tzw. inkwizycja rzymska).
  • Se denomina Reforma Católica o Contrarreforma a la respuesta de la Iglesia católica dada a la reforma protestante de Martín Lutero, que había debilitado a la Iglesia. Denota el período de resurgimiento católico desde el pontificado del Papa Pío IV en 1560 hasta el fin de la Guerra de los Treinta Años, en 1648. Sus objetivos fueron renovar la Iglesia y evitar el avance de las doctrinas protestantes.Se centró sobre todo en cuatro aspectos: Doctrina. Reestructuración eclesiástica, con la fundación de seminarios. Reforma de las órdenes religiosas, haciéndolas volver a sus orígenes tradicionales. Vigilancia de los movimientos espirituales, centrándolos en la vida piadosa y en una relación personal con un sacerdote, y éste, con Cristo. Esto incluía a los místicos españoles y a la escuela de espiritualidad francesa.
  • The Counter-Reformation (also the Catholic Revival or Catholic Reformation) was the period of Catholic revival beginning with the Council of Trent (1545–1563) and ending at the close of the Thirty Years' War (1648), and was initiated in response to the Protestant Reformation.The Counter-Reformation was a comprehensive effort composed of four major elements: Ecclesiastical or structural reconfiguration Religious orders Spiritual movements Political dimensionsSuch reforms included the foundation of seminaries for the proper training of priests in the spiritual life and the theological traditions of the Church, the reform of religious life by returning orders to their spiritual foundations, and new spiritual movements focusing on the devotional life and a personal relationship with Christ, including the Spanish mystics and the French school of spirituality. It also involved political activities that included the Roman Inquisition.
  • De Katholieke Reformatie, Katholieke Hervorming of Contrareformatie was de hervormingsbeweging binnen de Katholieke Kerk die aanving tijdens de 16e eeuw. Zij was deels een fenomeen van innerlijke restauratie waarvan de aanzetten reeds terug te vinden zijn in de 15e eeuw en deels een reactie op de protestantse reformatie, die was ingezet door de Duitse Luther (1483-1546), de Franse Calvijn (1509-1564) en de Zwitserse Zwingli (1484-1531), en op de ontwikkelingen in Engeland (de Anglicaanse Kerk en het puritanisme)."Contrareformatie" is een naam die door de protestantse historici werd gegeven, omdat ze ervan uitgingen dat deze beweging ontstaan was als reactie op de protestantse Reformatie. Op het Concilie van Trente (1545-1563) werd in 126 stellingen (zgn. canones) onderdelen van de protestantse leer als dwaling gekenmerkt. Voor katholieken die van de leer van de Rooms-katholieke Kerk afwijken en deze punten onderschrijven, gold en geldt het "Anathema Sit" = In de ban is hij. Daarbij moet worden aangetekend dat de anathema's alleen voor katholieken gelden, en dus niet voor het overgrote deel van de protestanten van tegenwoordig, die niet katholiek gedoopt zijn. Vooral de jezuïeten en de inquisitie waren actief in het bestrijden van de Reformatie.De Katholieke Reformatie wordt door rooms-katholieke historici beschouwd als een voortzetting van een kerkelijke hervormingsbeweging die liep vanaf de 14e-eeuwse concilies tot het Concilie van Trente. Dit uitte zich in de hervormingsbewegingen van de oudere orden, zoals die van de karmelieten en minderbroeders, bij volkspredikers als Bernardinus van Siena (1380-1444), Johannes van Capistrano (1380-1450), Geiler van Kaisersberg (1445-1510) en een profetische figuur als Savonarola (1452-1498), in de stichting van nieuwe orden, bijvoorbeeld van de theatijnen (1524), barnabieten (1530), kapucijnen (1528), jezuïeten (1534) en de oratorianen (1574) van Filippo Neri, en in de activiteiten van bisschoppen als John Fisher (1469-1535), Reginald Pole en Gasparo Contarini.Het was deze beweging die aanzette tot een meer verfijnde definiëring van de katholieke leer en de verbetering van het kerkelijk functioneren (bijvoorbeeld door het tegengaan van allerlei misstanden, het herstructureren van de administratie, verbetering van priesteropleidingen). Dit leidde tot het Concilie van Trente (1545-1563), onder andere bekend geworden door de vastlegging van de Tridentijnse ritus voor de mis die eeuwenlang, tot aan het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965) in de Katholieke Kerk algemeen in gebruik bleef. Deze ritus beleeft ook tegenwoordig weer een gestage revival sinds de oprichting van de Pauselijke Commissie Ecclesia Dei in 1988 en de promulgatie van het motu proprio Summorum Pontificum van Paus Benedictus XVI in 2007, dat het gebruik ervan heeft vergemakkelijkt.Het Concilie van Trente betekende met zijn talrijke hervormingsbesluiten de definitieve doorbraak van de katholieke binnenkerkelijke hervorming, welke vervolgens een opleving en een geestelijke hoogconjunctuur binnen de Katholieke Kerk tot gevolg had.De Nederlandse paus Adrianus VI, paus in de jaren 1522 en 1523, voerde het eerste pontificaat waarin de opkomst van de Contrareformatie te bespeuren viel. De gezanten die hij in 1522 naar de rijksdag te Neurenberg stuurde hadden de opdracht de misstanden in de Kerk te erkennen. Zodoende werd de noodzaak om te komen tot een katholieke hervorming voor het eerst na de hervorming officieel uitgesproken. Daarna zette Paulus III (1534-1549) het proces voort door het bijeenroepen van het concilie van Trente.Op godsdienstig gebied was er een opleving van de mystiek en van de volksdevoties. Op het gebied van de eredienst, kunst en cultuur vindt men de geest van de Katholieke Reformatie weerspiegeld in de stijl van de kerkelijke barok, die de nieuwe religieuze geestdrift in grootse vormen gestalte gaf.
  • Az ellenreformáció, más néven katolikus megújulás a katolicizmus törekvése volt mind vallási, mind társadalmi téren a protestantizmus térnyerése ellen cselekedni, és elvesztett pozícióit visszaszerezni. Ebből a célból ült össze a tridenti zsinat 1545. december 13-án. Az ellenreformáció korszaka 1546 és 1648 közé tehető; a schmalkaldeni háborúval kezdődött, és a harmincéves háború végével fejeződött be.
  • 対抗宗教改革(たいこうしゅうきょうかいかく)とは、16世紀のトリエント公会議を頂点としたカトリック教会内の改革刷新運動のこと。かつては「反宗教改革」という語が用いられていたが、近年の研究の結果、対抗宗教改革は宗教改革より以前に始まっていたことがわかり、カトリック改革とも呼ばれるようになってきている。
  • La Controriforma o Riforma cattolica è stato un movimento all'interno della Chiesa cattolica nella prima metà del XVI secolo al fine di riformare sé stessa e in seguito reagire alla Riforma protestante. La Riforma cattolica fu ampia e comprese cinque grandi elementi: Definizione delle propria Dottrina Riconfigurazione ecclesiastica o strutturale Ordini religiosi Movimenti spirituali Dimensioni politicheTali riforme comprendevano la fondazione di seminari per la corretta istruzione dei sacerdoti nella vita spirituale e nelle tradizioni teologiche della Chiesa, la riforma della vita religiosa per ricondurre gli ordini alle loro fondamenta spirituali e nuovi movimenti spirituali che si focalizzano sulla vita devozionale e su un personale rapporto con Cristo, inclusi i mistici spagnoli e la scuola francese di spiritualità.
  • Reformasi Katolik (kadang-kadang disebut pula Kontra Reformasi atau Kebangunan Rohani Katolik) adalah suatu periode Kebangunan Rohani Katolik sejak masa kepausan Paus Pius IV sampai dengan berakhirnya Perang Tiga Puluh Tahun, 1648.Reformasi Katolik merupakan suatu upaya yang komprehensif, dan terdiri atas lima unsur utama: Doktrin Rekonfigurasi (penataan kembali) gerejawi atau struktural Ordo-ordo religius Gerakan-gerakan kerohanian Dimensi-dimensi politis Pembaharuan ini mencakup pula pendirian seminari-seminari untuk mendidik para imam dalam kehidupan rohani dan tradisi-tradisi teologis Gereja, pembaharuan hidup-membiara dengan mengembalikan ordo-ordo pada dasar-dasar rohaninya, dan gerakan-gerakan rohani baru yang terfokus pada kehidupan devosional dan suatu hubungan pribadi dengan Kristus, termasuk para mistikus Spanyol dan aliran spiritualitas Perancis.
  • Контрреформация — Контрреформация в Западной Европе — католическое движение, возникшее после выдвижения идей Лютера, Кальвина, Цвингли и других реформаторов, имевшее своей целью восстановить престиж Римско-католической церкви и христианской веры.Реформация потрясла Западную церковь. Это был сильный удар по ее позициям. Церковь вела борьбу с Реформацией, одновременно пытаясь провести внутренние преобразования, необходимость которых была очевидна. «Система мер, направленная на пресечение и искоренение реформационных идей и движений: создание Высшего инквизиционного трибунала, введение строгой цензуры, вмешательство папства в государственные дела и привлечение монархов к борьбе с протестантизмом — известна в истории как Контрреформация». Кроме этих мер принимались и решения по изменению организации церкви.
  • Als Gegenreformation bezeichnet man allgemein die Reaktion der katholischen Kirche auf die von Martin Luther in Wittenberg ausgehende Reformation, die sich im Bereich der Theologie und der Kirchen abspielte und meist auf geistige Auseinandersetzungen beschränkt blieb.Der Begriff Gegenreformation bezeichnet außerdem einen Prozess der römisch-katholischen Kirche, die im Zuge des Konzils von Trient seit etwa 1545 versuchte, den sich sowohl politisch als auch institutionell etablierenden Protestantismus, auch gewaltsam mit Hilfe des von ihr gestützten katholischen Habsburgischen Kaisers zurückzudrängen (vgl. aber auch die sog. Katholische Reform), nachdem die theologische Argumentation beendet war. Die Maßnahmen des Katholizismus erstreckten sich sowohl auf den kirchenpolitischen als auch auf den weltlichen politischen Bereich und umfassten Maßnahmen der Rekatholisierung protestantischer Territorien. Sie führten im Zusammenspiel mit einer Reihe weiterer Faktoren zum Ausbruch des Dreißigjährigen Krieges.Der Prozess der Gegenreformation reichte bis ins 18. Jahrhundert. Die Mittel der Gegenreformation waren Krieg gegen die protestantischen Staaten, Diplomatie, staatliche Repression und missionarische Rekatholisierung. Barocker Kirchenbau, Marienverehrung und barockes Theater spielen eine wichtige Rolle in der gegenreformatorischen Propaganda (von Lateinisch propaganda fidei: „Zur Verbreitung des Glaubens“). Die Gegenreformation kann zugleich als groß angelegter Versuch einer Sozialdisziplinierung im Sinne Gerhard Oestreichs aufgefasst werden.Der Terminus der Gegenreformation als Bezeichnung einer von der katholischen Kirche ausgehenden Bewegung ist umstritten. Grund dafür ist die Vielzahl von Erneuerungsbewegungen innerhalb der katholischen Kirche als Antwort auf die Reformation, die durchaus auch eine innere Kirchenerneuerung anstrebten. Einige Lenker der kirchlichen Macht hätten ihrerseits die gewaltsamen und intoleranten Methoden der Reformatoren gegen Andersglaubende kopiert, was kirchlicherseits nicht nur auf Zustimmung gestoßen sei. Die katholischen weltlichen Machthaber hätten sich – defensiv – der Notwendigkeit gebeugt, die Freiheit der Katholiken vor den Ausschreitungen der weltlichen Macht der Protestanten zu schützen.
  • Kontrarreforma edo Erreforma Katolikoa XVI. mendearen erdialdean Erromatar Eliza Katolikoak garatutako barne erreforma mugimendua izan zen, Erreforma Protestanteari aurre egiteko nahian. Doktrina, barne-egitura, ordena erlijiosoak eta mugimendu espiritualak izan ziren burututako aldakuntzen jomuga. Johann Stephan Pütterrek 1776an sortu zuen Kontrarreforma (alemanez: Gegenreformation) terminoa, eta hitza eremu ez-katolikoetan hedatu zen, Eliza Katolikoaren barneko aldaketa horiek protestantismoen sorrerak eragin zituela eta horien helburu nagusia hedapen protestantea geldiaraztea zela azpimarratzeko.Lutero Alemanian Erreforma Protestantea egiten ari zen garai berean, beste leku batzuetan, batez ere Italian eta Espainian, Eliza berritzeko saioak ari ziren egiten, erregeak, elizgizonak, laikoak nahiz erlijiosoak. Gauza guztiz argia zen Elizak aldaketa baten beharra zuela, baina katolikoek Elizaren beraren baitatik egin nahi zuten erreforma, hutsegiteak salatuz baina ortodoxia errespetatuz. Hori da Luteroren zismaren garai berean egin ziren ahalegin horien eta proposamen protestantearen arteko alde nagusia. Nolanahi ere, ahalegin horiek gorabehera, Trentoko Kontziliorako (1545–1563) deialdia arte itxoin behar izan zen Elizaren buruzagiek eliztarren artean zegoen desira berritzaile hori bere egin zuten arte.
  • 반종교 개혁또는 대응 종교 개혁(反宗敎改革,counter-reformation)은 개신교와 성공회의 종교 개혁에 대응하여 일어난 로마 가톨릭의 자체 개혁 운동이다.
  • Contrarreforma, também conhecida por Reforma Católica é o nome dado ao movimento que surgiu no seio da Igreja Católica e que, segundo alguns autores, teria sido uma resposta à Reforma Protestante iniciada com Lutero, a partir de 1517. Em 1545, a Igreja Católica Romana convocou o Concílio de Trento estabelecendo entre outras medidas, a retomada do Tribunal do Santo Ofício (inquisição), a criação do Index Librorum Prohibitorum, com uma relação de livros proibidos pela Igreja e o incentivo à catequese dos povos do Novo Mundo, com a criação de novas ordens religiosas, dentre elas a Companhia de Jesus. Outras medidas incluíram a reafirmação da autoridade papal, a manutenção do celibato eclesiástico, a reforma das ordens religiosas, a edição do catecismo tridentino, reformas e instituições de seminários e universidades, a supressão de abusos envolvendo indulgências e a adoção da Vulgata como tradução oficial da Bíblia.
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 110659 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 24240 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 133 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 103852057 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
georss:point
  • 41.90277777777778 12.454166666666667
rdf:type
rdfs:comment
  • La Contre-Réforme est le mouvement par lequel l'Église catholique romaine réagit, dans le courant du XVIe siècle, face à la Réforme protestante. L'expression provient de l'historiographie allemande du XIXe siècle et est employée dans un esprit polémique ; une partie des historiens actuels la distinguent du terme de Réforme catholique et ne l'emploient plus en historiographie.
  • Az ellenreformáció, más néven katolikus megújulás a katolicizmus törekvése volt mind vallási, mind társadalmi téren a protestantizmus térnyerése ellen cselekedni, és elvesztett pozícióit visszaszerezni. Ebből a célból ült össze a tridenti zsinat 1545. december 13-án. Az ellenreformáció korszaka 1546 és 1648 közé tehető; a schmalkaldeni háborúval kezdődött, és a harmincéves háború végével fejeződött be.
  • 対抗宗教改革(たいこうしゅうきょうかいかく)とは、16世紀のトリエント公会議を頂点としたカトリック教会内の改革刷新運動のこと。かつては「反宗教改革」という語が用いられていたが、近年の研究の結果、対抗宗教改革は宗教改革より以前に始まっていたことがわかり、カトリック改革とも呼ばれるようになってきている。
  • Reformasi Katolik (kadang-kadang disebut pula Kontra Reformasi atau Kebangunan Rohani Katolik) adalah suatu periode Kebangunan Rohani Katolik sejak masa kepausan Paus Pius IV sampai dengan berakhirnya Perang Tiga Puluh Tahun, 1648.Reformasi Katolik merupakan suatu upaya yang komprehensif, dan terdiri atas lima unsur utama: Doktrin Rekonfigurasi (penataan kembali) gerejawi atau struktural Ordo-ordo religius Gerakan-gerakan kerohanian Dimensi-dimensi politis Pembaharuan ini mencakup pula pendirian seminari-seminari untuk mendidik para imam dalam kehidupan rohani dan tradisi-tradisi teologis Gereja, pembaharuan hidup-membiara dengan mengembalikan ordo-ordo pada dasar-dasar rohaninya, dan gerakan-gerakan rohani baru yang terfokus pada kehidupan devosional dan suatu hubungan pribadi dengan Kristus, termasuk para mistikus Spanyol dan aliran spiritualitas Perancis.
  • 반종교 개혁또는 대응 종교 개혁(反宗敎改革,counter-reformation)은 개신교와 성공회의 종교 개혁에 대응하여 일어난 로마 가톨릭의 자체 개혁 운동이다.
  • Als Gegenreformation bezeichnet man allgemein die Reaktion der katholischen Kirche auf die von Martin Luther in Wittenberg ausgehende Reformation, die sich im Bereich der Theologie und der Kirchen abspielte und meist auf geistige Auseinandersetzungen beschränkt blieb.Der Begriff Gegenreformation bezeichnet außerdem einen Prozess der römisch-katholischen Kirche, die im Zuge des Konzils von Trient seit etwa 1545 versuchte, den sich sowohl politisch als auch institutionell etablierenden Protestantismus, auch gewaltsam mit Hilfe des von ihr gestützten katholischen Habsburgischen Kaisers zurückzudrängen (vgl.
  • Contrarreforma, também conhecida por Reforma Católica é o nome dado ao movimento que surgiu no seio da Igreja Católica e que, segundo alguns autores, teria sido uma resposta à Reforma Protestante iniciada com Lutero, a partir de 1517.
  • La Controriforma o Riforma cattolica è stato un movimento all'interno della Chiesa cattolica nella prima metà del XVI secolo al fine di riformare sé stessa e in seguito reagire alla Riforma protestante.
  • Kontrarreforma edo Erreforma Katolikoa XVI. mendearen erdialdean Erromatar Eliza Katolikoak garatutako barne erreforma mugimendua izan zen, Erreforma Protestanteari aurre egiteko nahian. Doktrina, barne-egitura, ordena erlijiosoak eta mugimendu espiritualak izan ziren burututako aldakuntzen jomuga.
  • Контрреформация — Контрреформация в Западной Европе — католическое движение, возникшее после выдвижения идей Лютера, Кальвина, Цвингли и других реформаторов, имевшее своей целью восстановить престиж Римско-католической церкви и христианской веры.Реформация потрясла Западную церковь. Это был сильный удар по ее позициям. Церковь вела борьбу с Реформацией, одновременно пытаясь провести внутренние преобразования, необходимость которых была очевидна.
  • Контрареформация е религиозно-политическо движение в Европа през XVI и XVII век насочено срещу Реформацията, с цел възстановяване на католицизма в протестантските области. С решенията на Трентския събор се прави опит да се централизира властта в църквата, да се премахне търговията с църковни длъжности, да се сплоти духовенството, да се засили просветата и др. Възобновява се дейността на Инквизицията и на Йезуитския орден.
  • La Contrareforma és la resposta del catolicisme del segle XVI al cisma provocat per Martí Luter i les diferents esglésies protestants. Consisteix en una sèrie de canvis a l'església catòlica per fer front a les crítiques de l'època i enfortir-se davant les altres confessions. La seva màxima plasmació va tenir lloc durant el Concili de Trento i la figura que més destacà va ser la d'Ignasi de Loiola.
  • Protireformace, známá též jako katolická reformace, je termín obecně používaný pro reakci římskokatolické církve na protestantskou reformaci, především potom na učení Martina Luthera. Protireformace počínala od poloviny 16. století ve vrcholné renesanci, vrcholila v období nastupujícího baroka během třicetileté války a konečně doznívala až v 18.
  • Kontrreformacja – nurt w Kościele katolickim, który był okresem odnowy zapoczątkowanym soborem trydenckim oraz zakończonym wraz z wojną trzydziestoletnią. Czasami jest on uznawany jako odpowiedź na reformację.
  • De Katholieke Reformatie, Katholieke Hervorming of Contrareformatie was de hervormingsbeweging binnen de Katholieke Kerk die aanving tijdens de 16e eeuw.
  • The Counter-Reformation (also the Catholic Revival or Catholic Reformation) was the period of Catholic revival beginning with the Council of Trent (1545–1563) and ending at the close of the Thirty Years' War (1648), and was initiated in response to the Protestant Reformation.The Counter-Reformation was a comprehensive effort composed of four major elements: Ecclesiastical or structural reconfiguration Religious orders Spiritual movements Political dimensionsSuch reforms included the foundation of seminaries for the proper training of priests in the spiritual life and the theological traditions of the Church, the reform of religious life by returning orders to their spiritual foundations, and new spiritual movements focusing on the devotional life and a personal relationship with Christ, including the Spanish mystics and the French school of spirituality.
  • Se denomina Reforma Católica o Contrarreforma a la respuesta de la Iglesia católica dada a la reforma protestante de Martín Lutero, que había debilitado a la Iglesia. Denota el período de resurgimiento católico desde el pontificado del Papa Pío IV en 1560 hasta el fin de la Guerra de los Treinta Años, en 1648. Sus objetivos fueron renovar la Iglesia y evitar el avance de las doctrinas protestantes.Se centró sobre todo en cuatro aspectos: Doctrina.
rdfs:label
  • Contre-Réforme
  • Contrareforma
  • Contrareformatie
  • Contrarreforma
  • Contrarreforma
  • Controriforma
  • Counter-Reformation
  • Ellenreformáció
  • Gegenreformation
  • Kontrarreforma
  • Kontrreformacja
  • Protireformace
  • Reformasi Katolik
  • Контрареформация
  • Контрреформация
  • 対抗宗教改革
  • 반종교 개혁
owl:sameAs
geo:lat
  • 41.902779 (xsd:float)
geo:long
  • 12.454166 (xsd:float)
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:architecturalStyle of
is dbpedia-owl:movement of
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:mouvement of
is foaf:primaryTopic of