Une réaction désigne la politique prônant et mettant en œuvre un retour à une situation passée réelle ou fictive, selon le point de vue, révoquant une série de changements sociaux, moraux, économiques et politiques. Un partisan de la réaction est nommé « réactionnaire ».

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Une réaction désigne la politique prônant et mettant en œuvre un retour à une situation passée réelle ou fictive, selon le point de vue, révoquant une série de changements sociaux, moraux, économiques et politiques. Un partisan de la réaction est nommé « réactionnaire ». Le terme s'oppose à révolutionnaire, à progressiste, ces derniers employant de façon raccourcie le mot « réac », pour désigner péjorativement toute personne identifiée comme réactionnaire qui s'oppose aux idéaux qui se veulent progressistes. Réactionnaire s'oppose encore à conservateur, dans une moindre mesure en raison du flou sémantique.La pensée réactionnaire rejette un présent perçu comme « décadent » et prône un retour vers un passé idéalisé, voire considéré comme fictif par leurs opposants[réf. souhaitée]span /. Le terme serait apparu au cours de la Révolution française de 1789, pour qualifier le mouvement s'opposant aux changements initiés par les révolutionnaires, et voulant revenir à l'Ancien Régime.Dans le Manifeste du Parti communiste, Karl Marx affirme que les « classes moyennes [...] combattent la bourgeoisie parce qu'elle est une menace pour leur existence en tant que classes moyennes. Elles ne sont donc pas révolutionnaires, mais conservatrices ; bien plus, elles sont réactionnaires : elles cherchent à faire tourner à l'envers la roue de l'histoire. »Les religions sont parfois qualifiées de réactionnaires par les militants qui se réclament du progressisme. Cela provient en partie de l'opposition de ces derniers à des philosophes religieux comme Louis de Bonald, Joseph de Maistre et François-René de Chateaubriand, et en partie de ce que Karl Popper a appelé la croyance progressiste dans le caractère manifeste de la vérité, qui conduit ceux-ci non pas à construire la connaissance mais à chercher quels obstacles s'opposeraient à la manifestation de la vérité, à identifier la religion comme génératrice de préjugé et finalement à chercher à abolir la religion.
  • A reactionary is a person who holds political viewpoints that favor a return to a previous state (the status quo ante) in a society. The word can also be an adjective describing such viewpoints or policies. Reactionaries are considered to be one end of a political spectrum whose opposite pole is radicalism, though reactionary ideologies may be themselves radical. While it has not been generally considered positive to be regarded as a reactionary it has been adopted as a self-description by some such as Erik von Kuehnelt-Leddihn, Gerald Warner of Craigenmaddie, Nicolás Gómez Dávila and John Lukacs.
  • 反動(はんどう、英: Reactionary)とは歴史用語、政治用語で、革命勢力から見て反革命的な姿勢、行動のこと。現在では左翼勢力が右翼勢力をさして主に批判的に用いる(「保守反動」「右翼反動」など)。この逆の“左翼反動”という表現は、当然ながら存在しない。フランス革命後の一連の反革命勢力は反動派(réactionnaires)と呼ばれたが、それが明治期に政治学用語として日本に紹介され「反動」と翻訳されたものである。マルクス主義では歴史の流れは、革命勢力による人民の支持を基盤とした、世界的勝利に帰結するという考えから、単に右翼的、資本主義的なだけでなく、社会的改革に対する歴史的逆行という意味合いを持つ。反動の顕著たるものが「ファシズム」であるとされ、革命のみならず、自由と平等という近代理念に対する反動的発現であると規定される。歴史上、著名なものとしてフランス革命後のテルミドールの反動がある。この事から、共産主義国においては反動とはすなわち反革命、人民の敵と同意に扱われ、「反動」の烙印を押された者は社会的、肉体的に抹殺される対象となった。
  • Reaccionari (del francès réactionnaire) és un terme que es va originar com a expressió pejorativa per a referir-se, des de la Revolució Francesa, al que s'oposa a la revolució, com a sinònim de contrarrevolucionari. El reaccionarisme cerca el retorn a un statu quo ante, l'estat de les coses anterior a un canvi polític. En el cas de la Revolució Francesa, s'identifiquen amb l'Església Catòlica, la monarquia anterior i l'Antic Règim. Aquesta identificació es va anar matisant amb la posterior extensió del concepte revolució, el que va fer que el concepte reacció anés canviant també de contingut, passant a identificar-se usualment amb l'oposició entre els termes progressista i conservador, que pròpiament designaven al principi altres postures polítiques. Un dels principals teòrics de la contrarrevolució serà Joseph de Maistre, com també hi va contribuir Chateaubriand.
  • Doktryna reakcyjna – doktryna nawołująca do przywrócenia starego porządku społeczno-politycznego. Przedstawiciele takich doktryn podkreślają wartość stosunków społecznych i politycznych, uznawanych w danym momencie za przestarzałe. Doktryną reakcyjną jest np. ultramontanizm Josepha de Maistre'aPojęcie to było także używane niekiedy w celach propagandowych, kiedy doktryny reakcyjne przeciwstawiano doktrynom postępowym. W propagandzie komunistycznej jako reakcyjne uznawano wszystkie doktryny prawicowe (a także niektóre lewicowe). Żołnierzy Armii Krajowej nazywano zaplutymi karłami reakcji.
  • La reazione, in politica, indica un'opposizione a forme di innovazione politica, sociale, artistica o culturale, a sostegno del ritorno ad autorità, valori e istituzioni del passato, operata da partiti, gruppi di pressione o anche individui. Il termine nasce durante la Rivoluzione francese per descrivere i monarchici, sostenitori dell'Ancien Régime e del mantenimento del sistema feudale e dei privilegi dell'aristocrazia. È stato utilizzato anche dalla sinistra marxista con significato spregiativo per quanti si oppongono alle forze rinnovatrici o rivoluzionarie. Non mancano, anche in tempi recenti, utilizzi positivi del termine, come in Nicolás Gómez Dávila.
  • Pojem reakcionářství neboli zpátečnictví se vztahuje na jakékoli politické či sociální hnutí usilující o návrat do předchozího stavu (status quo ante). Termín pochází z Velké francouzské revoluce k označení kontrarevolucionářů, kteří chtěli návrat ke starému režimu (Ancien Régime). V 19. století jsou jako reakcionáři označováni ti, kdož chtěli zachovat feudalismus a aristokratická privilegia proti nastupující industrializaci, republikanismu, liberalismu a socialismu. Dnes je reakce uváděna jako charakteristika pravice, termín je používán hlavně levicí pro hanlivé označení názorů, jež jsou považovány za zastaralé a proti pokroku.
  • Een reactionair is iemand die vanuit politieke overtuiging een situatie uit het verleden wil herstellen. De politieke houding van een reactionair is altijd een reactie op ontwikkelingen die als schadelijk gezien worden.Reactionair stamt van het Franse réactionnaire, een woord uit het begin van de 19e eeuw. Het was de eerste term die gebruikt werd om de tegenstanders van de Franse Revolutie mee aan te duiden (de latere term was conservatief, van conservateur). In het parlementair woordgebruik in Frankrijk waren in die tijd "rechts" en "reactionair" gelijkwaardige termen om de monarchistische stroming mee aan te duiden.Een reactionair wordt wel als extreem conservatief omschreven, maar in tegenstelling tot een gematigd conservatief streeft hij niet naar het in stand houden van de politieke status quo maar streeft actief naar een terugkeer van een situatie uit het verleden. De term wordt specifiek gebruikt als aanduiding voor tegenstanders van "vooruitgang" en revolutionaire omwentelingen; in de revolutionaire context betekent reactionair hetzelfde als contrarevolutionair.Klassieke 19e-eeuwse reactionairen idealiseerden ofwel het feodalisme ofwel de latere periode van voor de Industriële en Franse revoluties, met hun agrarische economie, landadel die de maatschappij domineerde, geregeerd door een koning en met de kerk als moreel centrum. De eerste reactionairen waren dus voor de aristocratie, terwijl latere reactionairen de conservatieve bourgeoisie prefereerden. In deze context zijn reactionairen tegen democratie en parlementarisme.Vandaag gebruiken personen, politici en groepen de term vaak met een negatieve connotatie: ze duiden er die personen, politici en groepen mee aan die maatschappelijke ontwikkelingen willen terugdraaien die in de ogen van de eersten positief zijn.
  • O termo reacionário é associado aos individuos que defendem uma manutenção do "status quo" politico e societal quando propostas de mudança ou tentativas de revoluções são encetadas. É atualmente utilizado pelos militantes de esquerda para designar aquele que se opõe às mudanças societais por eles preconizadas, tais como redução das desigualdades económicas e sociais, politicas de saúde e educação públicas tendencialmente gratuitas, acesso igualitário à justiça e protecção de minorias, entre outras.O sentido histórico do termo reacionário refere àquele que se contrapõe a mudanças revolucionárias, sociais e políticas. Nesse sentido, entende-se como reação o conjunto de forças que atuam no sentido de retorno ao estado anterior.O reacionário é o oposto do revolucionário. O termo foi empregado pela primeira vez no contexto da Revolução Francesa, no sentido de que reacionários eram os que reagiam contra as mudanças iniciadas pela Revolução e pretendiam um retorno ao Ancien Régime. No Manifesto do Partido Comunista, Marx e Engels afirmam que as: "classes médias - pequenos comerciantes, pequenos fabricantes, artesãos, camponeses - combatem a burguesia porque esta compromete sua existência como classes médias. Não são, pois, revolucionárias, mas conservadoras; mais ainda, reacionárias, pois pretendem fazer girar para trás a roda da história..".Nesse sentido, as religiões são às vezes qualificadas como reacionárias. Isto decorre, em parte, da oposição desses últimos a filósofos religiosos como Louis de Bonald, Joseph de Maistre e François-René de Chateaubriand, e em parte do que Karl Popper chamou de crença progressista (identificada como historicista) no caráter manifesto da verdade, que não conduz à construção do conhecimento mas à procura dos obstáculos à manifestação da verdade. Ao se identificar a religião como geradora de preconceitos, procura-se abolir a religião. "Analisar, afastar esse emaranhado de forças e tendências conflitantes e conseguir penetração em suas raízes, atingindo as forças de impulsão universal e as leis de transformação social – essa a tarefa das Ciências Sociais, tal como a vê o historicismo."
  • Reaktion war im 19. Jahrhundert der Sammelbegriff für diejenigen Kräfte, die sich der Fortführung der Französischen Revolution und der Übernahme ihrer Ideen (code civil, Parlamentarismus, Grundrechte und Verfassung, Republik usw.) in anderen Ländern widersetzten. Der Begriff réaction erschien während der französischen Revolution im Jahre 1789. Er beschrieb allgemein eine Widerstandsbewegung die sich gegen die von den Revolutionären initiierten Veränderungen stellten und die Rückkehr des Ancien Régimes anstrebten.Seitdem ist Reaktion die Bezeichnung für antidemokratische und gegen den gesellschaftlichen Fortschritt eingestellte Kräfte bzw. eine Haltung, die rückwärtsgewandt ist. Die Rückwärtsgewandtheit setzt dabei eine lineare Geschichtsbetrachtung im Sinne des Fortschritts voraus. Was Fortschritt sei, ist in der Politik strittig, und insofern enthält die Bezeichnung „Reaktion“ eine subjektive Wertung. Konsensfähig erscheint aber die Position, dass derjenige, der hinter die Prinzipien der Französischen Revolution Freiheit, Gleichheit, Brüderlichkeit (liberté, égalité, fraternité) zurückgehen will, reaktionär sei.Eine andere Setzung betrachtet den Begriff weniger historisch und nennt Reaktion schlicht jene Politik, welche auf eine vorhergehende, innovative politische Entwicklung nur reagiert, anstatt dieser etwa eigene Konzepte entgegenzusetzen.Ein Angehöriger der Reaktion wird Reaktionär genannt. Es gibt mehr politisch aktive Persönlichkeiten, die von ihren Gegnern als Reaktionäre bezeichnet werden, als solche, die sich selbst so sehen. Das liegt zum einen daran, dass Fortschritts- und Neuerungsdenken weit verbreitet sind und daher bereits Konservative gelegentlich als Reaktionäre bezeichnet werden, die sich gegen diese Etikettierung wehren. Zum anderen gibt es Denker, denen das lineare Fortschrittsdenken fremd ist und die sich daher weder als reaktionär noch als progressiv bezeichnen wollen.Zu den wenigen Schriftstellern, die sich selbst als „reaktionär“ bezeichnen, gehören Günter Maschke, dessen Schriften unter anderem in diversen als rechtsextrem eingestuften Zeitschriften veröffentlicht werden, und der kolumbianische Philosoph Nicolás Gómez Dávila. Auch der dem Faschismus verbundene Kulturphilosoph Julius Evola konnte in den 1930er Jahren dem Begriff „Reaktion“ positive Seiten abgewinnen: Vorlage:".Im Nationalsozialismus dagegen wurde das Gedenken an die getöteten Vorlage:", im Horst-Wessel-Lied zum Kult erhoben.Heute werden auch manche religiös-konservativen Wertvorstellungen und Ideen (Sekundärtugenden) von ihren Gegnern als reaktionär bezeichnet.
  • Reaccionario es un término referido a ideologías o personas que aspiran a instaurar un estado de cosas anterior al presente. Se originó como expresión peyorativa para referirse, desde la Revolución francesa, a lo que se opone a la revolución, como sinónimo de contrarrevolucionario. Esa identificación se fue matizando con la posterior extensión del concepto «revolución», lo que hizo que el concepto «reacción» fuera cambiando también de contenido, pasando a identificarse usualmente con la oposición entre los términos progresista y conservador, que propiamente designaban en un principio otras posturas políticas.
  • 반동주의(反動主義)는 구체제로 돌아가려는 정치 이념으로서 진보주의에 대한 반대 개념이다. 간혹 수구주의나, 보수주의와 동일한 개념으로 취급되는 경우도 있다. 18세기 프랑스에서 처음 사용되었고 반동주의의 대표적인 예로는 프랑스 대혁명 이후 공화정에서 다시 왕정으로 회귀한 부르봉 왕정복고가 있으며, 대표적인 반동주의자로는 빈 회의를 주도한 오스트리아 제국의 외교관 메테르니히, 러시아 제국의 정치가 스톨리핀이 있다.
  • Reaksioner adalah sikap politik warga Negara yang serba aktif dan reaktif serta suka menanggapi suatu keadaan. Sikap rakyat selalu mempertanyakan dan banyak menuntut sikap pemerintah.
  • Реакция в политике или политическая реакция — общественное движение в направлении, резко противоположном предшествовавшему или современному общественному строю, если такой строй считается наиболее прогрессивным. Реакцией также называется движение за сохранение и укрепление существующих порядков и подавление любых революционных или оппозиционных сил.Реакцией обычно обозначаются не либеральные или радикальные течения, а только течения крайне консервативные (часто религиозно-фундаменталистские, клерикальные, феодальные, монархистские и т. п.), стремящиеся восстановить давно отжившие общественные институты (рабство, крепостное право, инквизицию, господство церкви над государством, негласный суд, суд без участия народного элемента, правительственную опеку над литературой, искусством и средствами массовой информации в форме цензуры, засилие спецслужб и т. д.). Реакция не обязательно является движением в сторону, обратную предыдущему; она может быть просто движением крайне консервативным; дальнейшим развитием предыдущего, более умеренного консервативного движения.Реакционная деятельность правительства часто является отражением реакционного настроения в обществе, в таких случаях это настроение выражается господствующим течением в литературе (особенно известна реакционная литература Франции — Шатобриан и др.). Типичной реакционной партией являлись монархисты во Франции.Партии, которая сама принимала бы наименование реакционной как техническое, никогда не существовало.Примеры реакционных эпох: правление Карла X во Франции — эпоха крайней реакции эпохи, последовавшие за реставрацией Стюартов в Англии и Бурбонов во Франции в Германии десятилетие, последовавшее за революцией 1848—1849 гг. — эпоха сильной реакции в России — царствование Николая I, в особенности в годы Мрачного семилетия; правление Александра III правление султана Абдул-Хамида II в Османской империи (установление режима "зулюм", сменившего период реформ "танзимат".
  • İrtica (Türkçe: "önceki yere dönüş") ya da gericilik (Arapça: رجع, raca'a kökünden, Fransızca: Réaction), önceki koşullara dönüşü isteyen, aşırı tutucu ve ilerlemelere karşıt olan, herhangi bir toplumsal ya da siyasi hareket ya da ideoloji ve buna bağlı eylemler.
  • Реакция (от лат. re - против и aktio - действие/противодействие) е наименование на консервативните обществени настроения или политическо управление, настроено недоброжелателно спрямо революционните движения. Представителите на реакцията са наричани реакционери. В тази категория хора попадат държавни глави (Александър III), военни дейци (Йосиф Гурко), писатели (Фьодор Достоевски) и т.н.
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 437603 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 7823 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 51 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 109942746 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Une réaction désigne la politique prônant et mettant en œuvre un retour à une situation passée réelle ou fictive, selon le point de vue, révoquant une série de changements sociaux, moraux, économiques et politiques. Un partisan de la réaction est nommé « réactionnaire ».
  • 反動(はんどう、英: Reactionary)とは歴史用語、政治用語で、革命勢力から見て反革命的な姿勢、行動のこと。現在では左翼勢力が右翼勢力をさして主に批判的に用いる(「保守反動」「右翼反動」など)。この逆の“左翼反動”という表現は、当然ながら存在しない。フランス革命後の一連の反革命勢力は反動派(réactionnaires)と呼ばれたが、それが明治期に政治学用語として日本に紹介され「反動」と翻訳されたものである。マルクス主義では歴史の流れは、革命勢力による人民の支持を基盤とした、世界的勝利に帰結するという考えから、単に右翼的、資本主義的なだけでなく、社会的改革に対する歴史的逆行という意味合いを持つ。反動の顕著たるものが「ファシズム」であるとされ、革命のみならず、自由と平等という近代理念に対する反動的発現であると規定される。歴史上、著名なものとしてフランス革命後のテルミドールの反動がある。この事から、共産主義国においては反動とはすなわち反革命、人民の敵と同意に扱われ、「反動」の烙印を押された者は社会的、肉体的に抹殺される対象となった。
  • 반동주의(反動主義)는 구체제로 돌아가려는 정치 이념으로서 진보주의에 대한 반대 개념이다. 간혹 수구주의나, 보수주의와 동일한 개념으로 취급되는 경우도 있다. 18세기 프랑스에서 처음 사용되었고 반동주의의 대표적인 예로는 프랑스 대혁명 이후 공화정에서 다시 왕정으로 회귀한 부르봉 왕정복고가 있으며, 대표적인 반동주의자로는 빈 회의를 주도한 오스트리아 제국의 외교관 메테르니히, 러시아 제국의 정치가 스톨리핀이 있다.
  • Reaksioner adalah sikap politik warga Negara yang serba aktif dan reaktif serta suka menanggapi suatu keadaan. Sikap rakyat selalu mempertanyakan dan banyak menuntut sikap pemerintah.
  • İrtica (Türkçe: "önceki yere dönüş") ya da gericilik (Arapça: رجع, raca'a kökünden, Fransızca: Réaction), önceki koşullara dönüşü isteyen, aşırı tutucu ve ilerlemelere karşıt olan, herhangi bir toplumsal ya da siyasi hareket ya da ideoloji ve buna bağlı eylemler.
  • Реакция (от лат. re - против и aktio - действие/противодействие) е наименование на консервативните обществени настроения или политическо управление, настроено недоброжелателно спрямо революционните движения. Представителите на реакцията са наричани реакционери. В тази категория хора попадат държавни глави (Александър III), военни дейци (Йосиф Гурко), писатели (Фьодор Достоевски) и т.н.
  • Реакция в политике или политическая реакция — общественное движение в направлении, резко противоположном предшествовавшему или современному общественному строю, если такой строй считается наиболее прогрессивным.
  • Pojem reakcionářství neboli zpátečnictví se vztahuje na jakékoli politické či sociální hnutí usilující o návrat do předchozího stavu (status quo ante). Termín pochází z Velké francouzské revoluce k označení kontrarevolucionářů, kteří chtěli návrat ke starému režimu (Ancien Régime). V 19. století jsou jako reakcionáři označováni ti, kdož chtěli zachovat feudalismus a aristokratická privilegia proti nastupující industrializaci, republikanismu, liberalismu a socialismu.
  • O termo reacionário é associado aos individuos que defendem uma manutenção do "status quo" politico e societal quando propostas de mudança ou tentativas de revoluções são encetadas.
  • Doktryna reakcyjna – doktryna nawołująca do przywrócenia starego porządku społeczno-politycznego. Przedstawiciele takich doktryn podkreślają wartość stosunków społecznych i politycznych, uznawanych w danym momencie za przestarzałe. Doktryną reakcyjną jest np. ultramontanizm Josepha de Maistre'aPojęcie to było także używane niekiedy w celach propagandowych, kiedy doktryny reakcyjne przeciwstawiano doktrynom postępowym.
  • Reaktion war im 19. Jahrhundert der Sammelbegriff für diejenigen Kräfte, die sich der Fortführung der Französischen Revolution und der Übernahme ihrer Ideen (code civil, Parlamentarismus, Grundrechte und Verfassung, Republik usw.) in anderen Ländern widersetzten. Der Begriff réaction erschien während der französischen Revolution im Jahre 1789.
  • A reactionary is a person who holds political viewpoints that favor a return to a previous state (the status quo ante) in a society. The word can also be an adjective describing such viewpoints or policies. Reactionaries are considered to be one end of a political spectrum whose opposite pole is radicalism, though reactionary ideologies may be themselves radical.
  • Een reactionair is iemand die vanuit politieke overtuiging een situatie uit het verleden wil herstellen. De politieke houding van een reactionair is altijd een reactie op ontwikkelingen die als schadelijk gezien worden.Reactionair stamt van het Franse réactionnaire, een woord uit het begin van de 19e eeuw. Het was de eerste term die gebruikt werd om de tegenstanders van de Franse Revolutie mee aan te duiden (de latere term was conservatief, van conservateur).
  • La reazione, in politica, indica un'opposizione a forme di innovazione politica, sociale, artistica o culturale, a sostegno del ritorno ad autorità, valori e istituzioni del passato, operata da partiti, gruppi di pressione o anche individui. Il termine nasce durante la Rivoluzione francese per descrivere i monarchici, sostenitori dell'Ancien Régime e del mantenimento del sistema feudale e dei privilegi dell'aristocrazia.
  • Reaccionario es un término referido a ideologías o personas que aspiran a instaurar un estado de cosas anterior al presente. Se originó como expresión peyorativa para referirse, desde la Revolución francesa, a lo que se opone a la revolución, como sinónimo de contrarrevolucionario.
  • Reaccionari (del francès réactionnaire) és un terme que es va originar com a expressió pejorativa per a referir-se, des de la Revolució Francesa, al que s'oposa a la revolució, com a sinònim de contrarrevolucionari. El reaccionarisme cerca el retorn a un statu quo ante, l'estat de les coses anterior a un canvi polític. En el cas de la Revolució Francesa, s'identifiquen amb l'Església Catòlica, la monarquia anterior i l'Antic Règim.
rdfs:label
  • Réaction (politique)
  • Doktryna reakcyjna
  • Reaccionari
  • Reaccionario
  • Reacionário
  • Reactionair
  • Reactionary
  • Reakcionářství
  • Reaksioner
  • Reaktion (Politik)
  • Reazione (politica)
  • İrtica
  • Политическая реакция
  • Реакция (политика)
  • 反動
  • 반동주의
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:party of
is dbpedia-owl:philosophicalSchool of
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:traditionPhilosophique of
is foaf:primaryTopic of