Jamblique (Iamblicos), né vers 242 à Chalcis ad Belum (Syrie) et mort en 325, est un philosophe néo-platonicien.Il entre vers l'âge de 30 ans (vers 275) à l'école néoplatonicienne de Rome, dirigée par Porphyre de Tyr (lui-même élève de Plotin). Il retourne ensuite en Syrie enseigner la philosophie à Apamée. Jamblique est le troisième scolarque de l'école néoplatonicienne de Rome, après Plotin et Porphyre, en prenant Ammonios Saccas comme le fondateur.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Jamblique (Iamblicos), né vers 242 à Chalcis ad Belum (Syrie) et mort en 325, est un philosophe néo-platonicien.Il entre vers l'âge de 30 ans (vers 275) à l'école néoplatonicienne de Rome, dirigée par Porphyre de Tyr (lui-même élève de Plotin). Il retourne ensuite en Syrie enseigner la philosophie à Apamée. Jamblique est le troisième scolarque de l'école néoplatonicienne de Rome, après Plotin et Porphyre, en prenant Ammonios Saccas comme le fondateur. Le néo-platonisme est un avatar issu de l'enseignement de l'aristotélisme et du platonisme qui trouve son origine en Égypte, à Alexandrie (Ammonios Saccas), prend forme en Italie (Plotin), s'approfondit à Rome (Porphyre), se déplace en Syrie (Jamblique) et à Athènes (Syrianos, Proclos).
  • Jâmblico (em latim, Iamblichus Chalcidensis; em grego Ἰάμβλιχος, provavelmente originário do siríaco ou aramaico ya-mlku, "ele é rei"; Cálcia, Síria, 245 — Apamea, 325) foi um filósofo neoplatônico assírio que determinou a direção da filosofia neoplatônica tardia e talvez do próprio paganismo ocidental. É mais conhecido por seu compêndio sobre filosofia pitagórica.Nascido em meados do século III, Jâmblico estudou a magia dos caldeus e a filosofia de Pitágoras, Platão, Aristóteles e Plotino. Ao tomar contato com o neoplatonismo, foi para Roma a fim de estudar com Porfírio. Escreveu Vida de Pitágoras (não confundir com o livro homônimo de Porfírio).Foi um teólogo patrístico helenístico do período pré-nissênico nascido em Cálcis, Celessíria, considerado o fundador da chamada escola neoplatônica síria. Seus dados biográficos são imprecisos e, aparentemente, tomou conhecimento com as doutrinas neopitagórica por influência principal de Nicômano de Gérasa (60-120), talvez em Alexandria, e do peripatetismo com Anatólio de Laodiceia (~ 240-325). Foi discípulo de Porfírio (233-304) o Fenício, e considerado o maior pupilo de Plotino (204-270), o filósofo neoplatônico helenístico, que com sua procura mística de união com o bem, através da inteligência, constituiu-se como ponto de ligação entre a filosofia grega e a sapiência alexandrina. Com sua procura mística de união com o bem, através da inteligência, conseguiu expressar este ponto de ligação entre a filosofia grega e a sapiência alexandrina. Mudando-se para a Síria, deu início à propagação de suas teses e transformou a filosofia mítica de Plotino numa Teurgia ou conjugação mágica de deuses. Fundou e orientou a escola neoplatônica siríaca, com interesse na teologia politeísta e hoje é especialmente famoso por ter praticado especificamente a Teurgia, ou trabalho divino, ou a Magia Sagrada. Sua obra, segundo consta, seria composta principalmente de dez livros intitulados Resumo das doutrinas pitagóricas. Destes, somente cinco se encontram preservados atualmente. Seus escritos metafísicos estão perdidos, mas suas idéias ficaram conhecidas, preservadas sob forma de citação ou comentário, doxografia, em escritos de diversos autores. Seu livro mais conhecido, Sobre os Mistérios do Egito, escrito em grego, foi uma resposta à carta de Porfírio (233-304) a Amélio (220-290) refutando qualquer teurgia e as práticas de adivinhação da época. Seu livro foi uma defesa da Teurgia, isto é, da possibilidade da manipulação mágica dos deuses em prol da satisfação de desejos humanos. Além disso, atribui-se a ele as seguintes obras: De mysteriis liber, De chaldaica perfectissima theologia, De descensu animae e De diis. Destas, somente alguns fragmentos sobreviveram até nossos dias. Os eruditos crêem que ele foi um espírita, um médium no sentido popular, porém parece mais fácil justificar que ele opunha-se definidamente a tal prática. Além deste filósofo, os principais representantes de sua escola foram Déxipo (350), Sopatro de Apaméia e Teodoro de Asine (~ 300), este o mais proeminente e seu discípulo mais conhecido, todos seus discípulos diretos. As principais influências exercidas pelo seu pensamento incidem sobre as teses de Proclo Diádoco (412-485) e de Juliano, o Apóstata (331-363), em sua tentativa de reviver o paganismo. Em resumo, lecionou em Apaméia e diz-se que sucedeu à Porfírio na escola neoplatônica, e a transportou para Pérgamo e depois para Alexandria, sendo o local de sua morte incerto.== Referências ==
  • Я́мвлих (др.-греч. Ἰάμβλιχος, 245/280 — 325/330) — античный философ-неоплатоник, ученик Порфирия, глава Сирийской школы неоплатонизма в Апамее.
  • 이암블리코스(Iamblichus: 고대 그리스어: Ἰάμβλιχος, c. 245-c. 325) 또는 이암블리코스 칼키덴시스(Iamblichus Chalcidensis)는 아시리아 태생의 신플라톤주의 철학자이다. 시리아파의 창시자. 플라톤 철학, 신플라톤주의의 기초 위에서 자연학 ·윤리학 ·형이상학의 연구를 통하여 철학과 신비학의 새로운 결합을 시도했다. 이암블리코스는 후기 신플라톤주의 철학의 방향성을 결정하는 역할을 하였다. 이암블리코스는 피타고라스 철학에 관한 개요서를 저술한 것으로 가장 잘 알려져 있다. 이암블리코스가 저술한 것으로 간주되는 저작으로는 《신성 마법 또는 이집트의 신비 가르침(Theurgia, or De Mysteriis Aegyptiorum》과 《피타고라스와 피타고라스주의자의 삶(De Vita Pythagorica)》을 비롯한 다수의 저작이 있다.이암블리코스는 온갖 종교적 의식, 신화를 포섭할 수 있는 종합적 다신교적 신학을 시도하였다
  • Iàmblic de Calcis (Iamblichus, Ἰάμβλιχος) (segle III-segle IV) fou un famós filòsof neoplatònic nascut a Calcis a Celesíria, possible descendent de l'escriptor del mateix nom (vegeu Iàmblic de Babilònia).Fou deixeble d'Anatoli i de Porfiri i va estudiar Plató i Pitàgores i filosfia caldea i egípcia. Fou escolarca de l'Acadèmia platònica. Va fer una gran feina com a divulgador fundant la seva pròpia escola filosòfica i escrivint llibres que recollien informació sobre els filòsofs més admirats per ell.
  • Jámblico, Jámblico de Calcis o Yámblico (en griego antiguo: Ἰάμβλιχος) fue un filósofo griego neoplatónico, también considerado neopitagórico, de cuya vida poco se conoce, salvo que nació en Calcis, en Celesiria, (actualmente Anjar, Líbano), y fue discípulo de Porfirio. La fecha aproximada de nacimiento se establece hacia la segunda mitad del s. III, en el año 250, 245 ó 243, y falleció hacia el 330.
  • Iamblikhosz (Ἰάμβλιχος, arámi nyelven ya-mlku, „Ő egy király”, latinosan Iamblic(h)us Chalcidensis, Khalkhisz, Szíria, Coelosyria, 250 - 330 körül) szíriai, valószínűleg arameus származású, görögül író filozófus. Főleg Apameiában élt és tanított, az újplatonizmus dualista irányzatát hozta létre.Az ókori hagyomány az újplatonista türoszi Porphüriosz (Porphyrius) tanítványának mondja. Csodatetteiről életrajzírója Eunapius írt. Az egyik legfontosabb műve a De Mysteriis, amit a misztériumokról írt. Iamblikhosz ebben azt állítja, hogy az olyan „barbár szent népek”, mint amilyenek az egyiptomiak és az asszírok voltak, még őrizték a régi tudást, még „ismerik az istenek eredeti neveit”, amit a hellének már elfelejtettek. Ennek pedig az az oka, hogy a keletiek hagyományőrzők, ellenben a hellének folyton újítanak. Ez a „csodás és titokzatos Kelet” toposza. Keleten még tudják a választ a legfontosabb kérdésekre, még õrzik az õsi titkot, amit Iamblikhosz kora a gyors fejlődésben és az új vallások, mint a kereszténység megjelenésével elfelejtett.Másik fontos műve a püthagoreusok iskolájáról írt könyve (Pythagorica), bár ez leginkább kompiláció korábbi iratokból. Püthagorasz több művének is fő témája, mivel őt csodatévőnek ábrázolta és egyfajta Jézus-ellenképnek szánta. „Az istenekről” (Peri theón) című művét egyik leghíresebb követője Flavius Iulianus római császár felhasználta a „Héliosz király” című írásában. Iulianus a keresztény hit elhagyása után 351-ben Nikomédiába, Pergamonba, majd Epheszoszba utazott, ahol a neoplatonizmus és Iamblikhosz hívévé vált és Aedesius neoplatonista filozófus tanítványa lett.
  • Jamblich (Ἰάμβλιχος Iamblichos) (ur. ok. 250 w Chalkis, zm. w 326) – założyciel neoplatońskiej szkoły syryjskiej. Jest on jednym z ostatnich wybitnych pogańskich filozofów późnej starożytności, starającym się nadać nową teoretyczną podbudowę pod pogański politeizm.
  • Jamblichus van Chalkis in Syrië (± 250 – ± 330 n.Chr.) was een neoplatonistisch geleerde en filosoof, en staat bekend als de stichter van de zogenaamde Syrische School binnen het neoplatonisme. De school bevond zich in de stad Apamea (Syrië). Hoewel hij een Syriër was, schreef Jamblichus in het Grieks.Hij volgde les bij en onderging de invloed van Porphyrius. In zijn geschriften probeerde Jamblichus de leer van Plato met die van Pythagoras te verenigen, en hij verdedigde binnen zijn eigen stelsel alle voor-christelijke theorieën op religieus, filosofisch en wetenschappelijk vlak, met inbegrip van de astrologie, de orakels en de magie. Volgens Jamblichus bezitten alle beweringen van Plato (zowel op fysisch als op ethisch en metafysisch gebied) geldigheid. Niet alleen Griekse maar ook allerlei oosterse godheden werden in zijn stelsel opgenomen, zij het gedeeltelijk op allegorische wijze. Daarmee verbond hij ook de Pythagoreïsche getallensymboliek en allerlei religieuze en occulte praktijken. Hij schijnt zelf ook "wonderen" (?) verricht te hebben. Jamblichus' werk oefende invloed uit tot ver in de middeleeuwen. Van zijn Verzameling van Pythagoras' leerstellingen (Grieks Συναγωγή τῶν Πυθαγορείων δογμάτων) bleven vijf boeken bewaard: Het Leven van Pythagoras (Пερὶ τοῦ Πυθαγορικοῦ βίου); Aansporing tot het beoefenen van de Wijsbegeerte (Пροτρεπτικός εἰς φιλοσοφίαν); De algemene kennis van de Wiskunde (Пερὶ τῆς κοινῆς μαθηματικῆς ἐπιστήμης) Nicomachus' Inleiding tot de Rekenkunde (Пερὶ τῆς Νικομάχου ἀριθμητικῆς εἰσαγωγῆς) Theologie van de Rekenkunde (Τὰ θεολογούμενα τῆς ἀριθμητικῆς) Het werk dat beter bekend is onder de Latijnse titel De mysteriis Aegyptiorum is een rijke bron voor onze kennis van het antieke (bij)geloof. Onder zijn verloren gegane werken waren vooral belangrijk: Over de Goden (Пερὶ θεῶν) en Over de Ziel (Пερὶ ψυχῆς), alsook een aantal commentaren op verscheidene dialogen van Plato.
  • Ямвлих (на гръцки: Ιάμβλιχος) е древногръцки философ, ученик на Порфирий и основател на сирийската неоплатоническа школа. Доразвива учението на Плотин и защитава идеята за теургията (на гръцки „благодействие“), представляваща система от упражения и ритуали, чрез които посветените се уподобяват с боговете. Ямвлих твърди, че вън от теургията няма път към божествения живот.
  • Iamblichus, also known as Iamblichus Chalcidensis, or Iamblichus of Apamea (Greek: Ἰάμβλιχος, probably from Syriac or Aramaic ya-mlku, "He is king", c. 245 – c. 325), was a Syrian Neoplatonist philosopher who determined the direction taken by later Neoplatonic philosophy.
  • Iamblichos (* um 240/245 in Chalkis; † um 320/325) war ein antiker griechischer Philosoph (Neuplatoniker) aus Syrien.
  • Janbliko (grezieraz: Ἰάμβλιχος, Iamblikhos; Kalkis, Siria, c. 245 - c. 325) siriar filosofo neoplatonikoa izan zen. Siriako eskola neoplatonikoa sortu zuen. Teologiaz eta teosofiaz hornitu zuen bere filosofia sistema eta neoplatonismoan oinarritu zituen bere lanak. Badirudi gaztetatik ezagutu zituela egiptoarren eta kaldearren doktrina esoterikoak. Grekoz idatzi zuen. Haren obraren zati txiki bat baizik ez da gorde eta haren filosofia sistema Proklo V. mendeko filosofoaren idatziei esker da ezaguna. Matematika-obrak ere idatzi zituen. Idazlan nagusiak: Egiptoko misterioak, Pitagorasen bizitza, Protrepticus edo filosofiarako deia, Matematikaren zientzia, Aritmetikaren teologia oinarriak eta Nikomakoren aritmetika.
  • Giamblico di Calcide (in greco antico Ιάμβλιχος, traslitterato in Iàmblichos; Calcide, 250 circa – 330 circa) è stato un filosofo greco antico di origine siriana.
  • イアンブリコス、あるいはカルキスのイアンブリコス(希: Ἰάμβλιχος おそらくシリア語もしくはアラム語で ya-mlku, "彼は王である"を意味する、245年 - 325年)は、シリア人のネオプラトニズムの哲学者で、後期ネオプラトニズム哲学のとった方向性を決定づけた。彼はピタゴラス主義哲学を要約したことで最もよく知られているだろう。
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 293783 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 19439 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 139 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 109941552 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Jamblique (Iamblicos), né vers 242 à Chalcis ad Belum (Syrie) et mort en 325, est un philosophe néo-platonicien.Il entre vers l'âge de 30 ans (vers 275) à l'école néoplatonicienne de Rome, dirigée par Porphyre de Tyr (lui-même élève de Plotin). Il retourne ensuite en Syrie enseigner la philosophie à Apamée. Jamblique est le troisième scolarque de l'école néoplatonicienne de Rome, après Plotin et Porphyre, en prenant Ammonios Saccas comme le fondateur.
  • Я́мвлих (др.-греч. Ἰάμβλιχος, 245/280 — 325/330) — античный философ-неоплатоник, ученик Порфирия, глава Сирийской школы неоплатонизма в Апамее.
  • 이암블리코스(Iamblichus: 고대 그리스어: Ἰάμβλιχος, c. 245-c. 325) 또는 이암블리코스 칼키덴시스(Iamblichus Chalcidensis)는 아시리아 태생의 신플라톤주의 철학자이다. 시리아파의 창시자. 플라톤 철학, 신플라톤주의의 기초 위에서 자연학 ·윤리학 ·형이상학의 연구를 통하여 철학과 신비학의 새로운 결합을 시도했다. 이암블리코스는 후기 신플라톤주의 철학의 방향성을 결정하는 역할을 하였다. 이암블리코스는 피타고라스 철학에 관한 개요서를 저술한 것으로 가장 잘 알려져 있다. 이암블리코스가 저술한 것으로 간주되는 저작으로는 《신성 마법 또는 이집트의 신비 가르침(Theurgia, or De Mysteriis Aegyptiorum》과 《피타고라스와 피타고라스주의자의 삶(De Vita Pythagorica)》을 비롯한 다수의 저작이 있다.이암블리코스는 온갖 종교적 의식, 신화를 포섭할 수 있는 종합적 다신교적 신학을 시도하였다
  • Jámblico, Jámblico de Calcis o Yámblico (en griego antiguo: Ἰάμβλιχος) fue un filósofo griego neoplatónico, también considerado neopitagórico, de cuya vida poco se conoce, salvo que nació en Calcis, en Celesiria, (actualmente Anjar, Líbano), y fue discípulo de Porfirio. La fecha aproximada de nacimiento se establece hacia la segunda mitad del s. III, en el año 250, 245 ó 243, y falleció hacia el 330.
  • Jamblich (Ἰάμβλιχος Iamblichos) (ur. ok. 250 w Chalkis, zm. w 326) – założyciel neoplatońskiej szkoły syryjskiej. Jest on jednym z ostatnich wybitnych pogańskich filozofów późnej starożytności, starającym się nadać nową teoretyczną podbudowę pod pogański politeizm.
  • Ямвлих (на гръцки: Ιάμβλιχος) е древногръцки философ, ученик на Порфирий и основател на сирийската неоплатоническа школа. Доразвива учението на Плотин и защитава идеята за теургията (на гръцки „благодействие“), представляваща система от упражения и ритуали, чрез които посветените се уподобяват с боговете. Ямвлих твърди, че вън от теургията няма път към божествения живот.
  • Iamblichus, also known as Iamblichus Chalcidensis, or Iamblichus of Apamea (Greek: Ἰάμβλιχος, probably from Syriac or Aramaic ya-mlku, "He is king", c. 245 – c. 325), was a Syrian Neoplatonist philosopher who determined the direction taken by later Neoplatonic philosophy.
  • Iamblichos (* um 240/245 in Chalkis; † um 320/325) war ein antiker griechischer Philosoph (Neuplatoniker) aus Syrien.
  • Giamblico di Calcide (in greco antico Ιάμβλιχος, traslitterato in Iàmblichos; Calcide, 250 circa – 330 circa) è stato un filosofo greco antico di origine siriana.
  • イアンブリコス、あるいはカルキスのイアンブリコス(希: Ἰάμβλιχος おそらくシリア語もしくはアラム語で ya-mlku, "彼は王である"を意味する、245年 - 325年)は、シリア人のネオプラトニズムの哲学者で、後期ネオプラトニズム哲学のとった方向性を決定づけた。彼はピタゴラス主義哲学を要約したことで最もよく知られているだろう。
  • Jamblichus van Chalkis in Syrië (± 250 – ± 330 n.Chr.) was een neoplatonistisch geleerde en filosoof, en staat bekend als de stichter van de zogenaamde Syrische School binnen het neoplatonisme. De school bevond zich in de stad Apamea (Syrië). Hoewel hij een Syriër was, schreef Jamblichus in het Grieks.Hij volgde les bij en onderging de invloed van Porphyrius.
  • Janbliko (grezieraz: Ἰάμβλιχος, Iamblikhos; Kalkis, Siria, c. 245 - c. 325) siriar filosofo neoplatonikoa izan zen. Siriako eskola neoplatonikoa sortu zuen. Teologiaz eta teosofiaz hornitu zuen bere filosofia sistema eta neoplatonismoan oinarritu zituen bere lanak. Badirudi gaztetatik ezagutu zituela egiptoarren eta kaldearren doktrina esoterikoak. Grekoz idatzi zuen. Haren obraren zati txiki bat baizik ez da gorde eta haren filosofia sistema Proklo V.
  • Jâmblico (em latim, Iamblichus Chalcidensis; em grego Ἰάμβλιχος, provavelmente originário do siríaco ou aramaico ya-mlku, "ele é rei"; Cálcia, Síria, 245 — Apamea, 325) foi um filósofo neoplatônico assírio que determinou a direção da filosofia neoplatônica tardia e talvez do próprio paganismo ocidental. É mais conhecido por seu compêndio sobre filosofia pitagórica.Nascido em meados do século III, Jâmblico estudou a magia dos caldeus e a filosofia de Pitágoras, Platão, Aristóteles e Plotino.
  • Iàmblic de Calcis (Iamblichus, Ἰάμβλιχος) (segle III-segle IV) fou un famós filòsof neoplatònic nascut a Calcis a Celesíria, possible descendent de l'escriptor del mateix nom (vegeu Iàmblic de Babilònia).Fou deixeble d'Anatoli i de Porfiri i va estudiar Plató i Pitàgores i filosfia caldea i egípcia. Fou escolarca de l'Acadèmia platònica.
  • Iamblikhosz (Ἰάμβλιχος, arámi nyelven ya-mlku, „Ő egy király”, latinosan Iamblic(h)us Chalcidensis, Khalkhisz, Szíria, Coelosyria, 250 - 330 körül) szíriai, valószínűleg arameus származású, görögül író filozófus. Főleg Apameiában élt és tanított, az újplatonizmus dualista irányzatát hozta létre.Az ókori hagyomány az újplatonista türoszi Porphüriosz (Porphyrius) tanítványának mondja. Csodatetteiről életrajzírója Eunapius írt. Az egyik legfontosabb műve a De Mysteriis, amit a misztériumokról írt.
rdfs:label
  • Jamblique
  • Giamblico
  • Iamblichos von Chalkis
  • Iamblichos z Chalkidy
  • Iamblichus
  • Iamblichus (filosoof)
  • Iamblikhosz
  • Iàmblic de Calcis
  • Jamblich
  • Janbliko
  • Jámblico
  • Jâmblico
  • Ямвлих
  • Ямвлих
  • カルキスのイアンブリコス
  • 이암블리코스
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:influenced of
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:aInfluencé of
is prop-fr:auteur of
is foaf:primaryTopic of