Le nianhao ou nien-hao (chinois traditionnel : 年號, chinois simplifié : 年号) ; pinyin : niánhào ; « nom d’année ») était le nom que donnaient les Chinois à leurs ères.Jusqu’à récemment, à la différence du calendrier grégorien, le système calendaire chinois n’utilisait pas une date unique de référence mais divisait les règnes des empereurs en une ou plusieurs ères qui portaient pour nom une devise ou un slogan impérial.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Le nianhao ou nien-hao (chinois traditionnel : 年號, chinois simplifié : 年号) ; pinyin : niánhào ; « nom d’année ») était le nom que donnaient les Chinois à leurs ères.Jusqu’à récemment, à la différence du calendrier grégorien, le système calendaire chinois n’utilisait pas une date unique de référence mais divisait les règnes des empereurs en une ou plusieurs ères qui portaient pour nom une devise ou un slogan impérial. Ainsi, l’année 1500 est la 13e année de l’ère du « grand règne », 1700 est la 39e année de l’ère de la « prospérité heureuse » et 2007 est la 96e année de l’ère de la république. D’autres pays d’Asie de l’Est s’inspirèrent de ce système, en particulier le Japon et la Corée qui utilisèrent leurs propres ères.
  • Az uralkodási éra (hagyományos kínai: 年號; egyszerűsített kínai: 年号; pinjin (pinyin) niánhào; magyar népszerű: nien-hao) a kínai császárság korában használt időmeghatározási fogalom volt.Trónra kerülésükkor a császárok kihirdették, hogy milyen uralkodási éra veszi kezdetét. Az éra neve általában két szótagból állt, s valamilyen szerencsés, pozitív jelentést hordozott. Ha a császár úgy érezte, hogy ez javíthat uralkodásán, akkor tetszőleges év után új uralkodási érát vezethetett be, ami szintén addig tartott, ameddig a császár meg volt elégedve vele. Egy császár uralkodása alatt tehát több éra is követhette egymást.Az uralkodási érának a datálásban van nagy jelentősége: a császárkori Kínában minden dátumot uralkodási éra szerint adtak meg. Például az i. e. 138-as év történéseire így hivatkoznak: "A Csien-jüan (Jianyuan) 建元 uralkodási éra 3. éve." (A Csien-jüan (Jianyuan) Han Vu-ti (Han Wudi) császár i. e. 140-135 közötti uralkodási érája volt. Han Vu-ti (Han Wudi) i. e. 140-87 közötti hosszú uralma során összesen 11 új érát kezdett.) Az uralkodási érák rendszeres használatát is Han Vu-ti (Han Wudi) kezdte: i. e. 140-től az érák folyamatosan követik egymást a kínai történelemben.A Ming- és a Csing (Qing)-dinasztiára jellemző, hogy egy császár csak egy uralkodási érát hirdetett meg, így egész uralkodása egy érából állt. Az ő esetükben az uralkodási éra nevét a császár neve helyett használják. Például a híres Kang-hszi (Kangxi) császárnak (ur. 1661–1722) sem ez a neve, hanem az uralkodási érája.Új uralkodási érát kizárólag császár hirdethetett meg. Ha valaki más is megtette, az nyílt lázadást jelentett.A Kínai Népköztársaságban az uralkodási érák használata megszűnt, Tajvanon azonban még alkalmazzák: uralkodási éraként a Kínai Köztársaság (Ming-kuo (Minguo) 民國) időszakát veszik figyelembe. Ennek első éve 1912. 2006 tehát a Kína Köztársaság 95. éve (民國95年).
  • O nome de era era atribuído ao grupo de anos sob o comando de um líder (normalmente um imperador ou rei) dos países asiáticos: do leste da China, da Coreia, do Japão, e do Vietnã durante uma parcela de sua história. As pessoas desse país referiram-se à esse ano por esse nome. Os nomes de era foram usados por mais de dois milênios por imperadores chineses e são usados ainda por imperadores japoneses. O ano com seu nome de era durava enquanto o líder permanecesse no poder. Se durou mais de um ano, os números foram adicionados ao nome de era. Logo depois do fim do reinado desse líder, ele é referido frequentemente por um nome póstumo, normalmente baseado no seu nome de era. Não deve ser confundido com um nome de templo, pelo qual muitos líderes são conhecidos.
  • 연호(年號)는 한문을 사용하는 동양의 군주국가에서 쓰던 기년법을 말하며, 해(年)의 차례를 나타내고자 붙이며, 원호(元號) 또는 다년호(大年號)라고도 한다. 본래는 당시에 재위하는 군주의 재위년을 연호로 사용하였는데, 전한의 무제(武帝) 때에는 재위년과 별도의 연호를 처음으로 사용하였다. 한 군주가 필요에 따라 연호를 바꾸어 쓸 수 있었으나, 명나라 때부터는 한 군주가 한 연호만 사용하는 일세일원제가 확립되었다. 군주제와는 연관이 적으나 서기(西紀), 단기(檀紀), 불기(佛紀) 등도 연호에 속한다.이러한 연호는 동양에서는 황제국의 상징으로서, 굳이 황제가 군주인 명목상의 황제국이 아니더라도 황제국과 동급임을 나타내고자 사용하였다. 이때 연호는 군주의 통치권이 물리적 공간, 곧 국토는 물론이고 시간에까지 이름을 상징한다. 다시 말해 연호는 군주가 시간까지 지배함을 뜻한다.
  • Een Chinese Jaartitel (nian hao of nianhao) is de naam die een Chinese keizer van tevoren aan zijn regeerperiode gaf en kan worden beschouwd als een slogan of als een motto. De jaartitel bestond meestal uit twee karakters en had altijd een positieve betekenis. Tot aan de Ming-tijd kozen veel keizers gedurende hun regeerperiode meerdere jaartitels na elkaar. In de officiële jaartelling werd bij elke verandering van jaartitel het jaar volgend op de verandering weer beschouwd als jaar één (元 yuan) van de nieuwe periode. Het maakte daarbij niet uit of de verandering van jaartitel werd gedaan door een regerende keizer of door een nieuwe keizer. Kennis van de jaartitels is dan ook van belang om voor de juiste datering van gebeurtenissen. De jaartitels verschenen onder andere op de Chinese munten, die daarmee een propagandamiddel werden.Keizer Wu (141-87 v.Chr.) was de eerster keizer die voor zijn gehele regeerperiode jaartitels aannam. Hij koos als eerste jaartitel jianyuan (建元), letterlijk: Vestiging van de Eerste. Wudi veranderde gedurende zijn lange regeerperiode nog tien maal van jaartitel. Sommige jaartitels werden door meerdere keizers gebruikt, een jaartitel was dus niet uniek. De keizer bepaalde zelf wanneer de jaartitel werd veranderd. De eerste Ming-keizer, met als jaartitel Hongwu (grote militair), bepaalde in 1368 dat elke keizer nog slechts één jaartitel voor zijn regeerperiode mocht gebruiken. Dit voorschrift is tot 1912 door (bijna) elke keizer opgevolgd. De meest gebruikelijke manier om naar de keizers van de Ming en Qing-dynastie te verwijzen is dan ook met hun jaartitel en niet meer met hun tempelnaam, zoals dat sinds de Tang-dynastie gebruikelijk was.In de Republiek China worden officiële gebeurtenissen gedateerd als jaar van de Minguo, (民國, de Republiek). Die periode begon op 1 januari 1912 en is te beschouwen als een jaartitel zonder keizer. Na de vestiging van de Volksrepubliek in 1949 werd dit systeem op het vasteland van China afgeschaft. Het wordt echter nog steeds gebruikt op Taiwan, daar begon op 1 januari 2011 het 100e jaar van het tijdperk van de Republiek. De gewoonte van jaartitels werd overgenomen door Korea, Vietnam en Japan en verder door heersers van een aantal kleinere, niet-Chinese randstaten, zoals de Jin-dynastie van de Jurchen, de Liao-dynastie van de Kitan en de Westelijke Xia-dynastie van de Tangut. In Japan wordt dit systeem nog steeds gebruikt (nengo, 年号, letterlijk jaarnaam).
  • 元号(げんごう)は、特定の年代に年を単位として付けられる称号である。年号(ねんごう)とも呼ばれることもあるが、元号のみならず、紀年法の名称(西暦や皇紀など)を「年号」と呼ぶ場合もある。
  • Ery chińskie (chiń. upr.: 年号; chiń. trad.: 年號; pinyin: niánhào; dosł. „zawołanie roczne”) - chiński system pomiaru czasu, dzielący panowanie konkretnego władcy na kilkuletnie okresy o różnych nazwach, czyli właśnie ery.Poszczególnym latom każdej ery nadawano numery poczynając od jednego, yuán (元). Nazwę ery, będącą jednocześnie jej mottem, zatwierdzał sam władca. W polskim piśmiennictwie sinologicznym ery nazywa się też "dewizami panowania". System ten pojawił się za czasów dynastii Han, a za pierwszego władcę, który go użył, jest uważany Wudi. Dzielił on swoje panowanie na ery pięcioletnie, w sumie ustanawiając ich 11. Początkowo cesarz mógł kilkakrotnie zmieniać erę, co nazywało się "gaiyuan", "zmianą początku", w celu pozbycia się "niekorzystnych wpływów" nagromadzonych w danym okresie. Jednak cesarze dynastii Ming i Qing nigdy nie zmieniali nazw okresu swoich rządów i stąd zapisali się w historii właśnie pod nazwami wybranych przez siebie er. Ery odgrywały również ważną rolę przy liczeniu lat. Tradycyjnie liczono je według lat panowania władców, jednak wraz z wprowadzeniem przez Wudi er, liczono je według er panowania konkretnego cesarza. Zatem zamiast pisać jak dotychczas np. "piąty rok panowania cesarza Wu" zaczęto pisać "czwarty rok ery jianyuan [trwała od 140 - 135 p.n.e.] panowania cesarza Wu". Przyjmowanie dewiz panowania przyjęło się później także w innych krajach Azji Wschodniej. W Chinach system przestał być w zasadzie używany wraz z upadkiem dynastii Qing w 1912 roku. U swego zarania Republika Chińska przyjęła jako swój niezmienny niánhào słowo "republika" (民國). Na Tajwanie, który kontynuuje tę tradycję, upływ lat mierzy się - prócz systemu światowego - także tą metodą. W oficjalnych dokumentach rok 2008 jest nazywany "97. Rokiem [Ery] Republiki" (民國九十七年, 民國97年).
  • Деви́з правле́ния (кит. трад. 年號, упр. 年号, пиньинь: niánhào, палл.: няньхао; яп. 元号, гэнго:; кор. 연호?, 年號?, йонхо; вьетн. niên hiệu) — принятое в китайской, японской, корейской и вьетнамской политике, календаре и историографии символическое выражение, обозначающее период правления царя или императора. При избрании на престол император принимает девиз (обычно из двух иероглифов), означающий некоторый благой принцип (например, император Акихито имеет девиз Хэйсэй (平成) — установление мира).Девиз используется как средство летосчисления; с начала года вступления монарха на престол считается первый год эры (元年), название которой совпадает с названием девиза.В Китае девизы используются постоянно с 140 г. до н. э. до свержения монархии (1912), в Японии с 701 г. по настоящее время, в Корее в 536—863 и в 1894—1910 (до аннексии Японией).После смерти император часто входит в историю не под личным, «храмовым» или посмертным именем (если такое ему дано), а именно под своим девизом правления с прибавлением слова «император», например, китайский император с личным именем Сюань Е известен как император Канси (Канси-ди), японский император Муцухито — как император Мэйдзи (Мэйдзи тэнно:). В Китае действовало табу на имена по отношению к личному имени императора, поэтому с этой точки зрения девиз во многом аналогичен тронному имени. Правители XX века (император Китая и Маньчжоу-го Пу И, императоры Японии Хирохито и ныне царствующий Акихито) более известны под личными именами, а не девизами.Нередко императоры из разных соображений (обычно неблагоприятных событий) меняли девиз. В Китае девизы стали постояннымис установлением династии Мин в 1368 году. В Японии смена девизов на протяжении одного царствования была частой практикой до вступления на престол императора Муцухито (Мэйдзи), начиная с которого (1868) на одно правление используется только один девиз. Ныне при вступлении на престол нового императора Кабинет министров объявляет его девиз официальным; первый год эры называется ганнэн (元年).
  • Éra vlády nebo doslovně jméno éry (čínsky tradičně 年號, zjednodušeně 年号, pinyin niánhào, český přepis nien-chao) je označení pro několikaleté období vlády čínského panovníka. Jméno éry vyjadřuje základní směr nebo princip vládní politiky. Poprvé vyhlásil éru chanský císař Wen-ti roku 163 př. n. l. Vládce obvykle během svého panování vyhlásil několik ér, císaři posledních dvou dynastií (Ming a Čching) zpravidla pouze jednu pro celou dobu své vlády. Císaři těchto dynastií jsou proto známi pod jmény svých ér. Éra byla používaná pro datování, například rok 1651 byl sedmým rokem éry Šun-č'; číslování roku se zvyšovalo vždy se začátkem čínského nového roku.Systém panovnických ér byl převzat také v Koreji, Japonsku a Vietnamu.V tomto článku byl použit překlad textu z článku Chinese era name na anglické Wikipedii.
  • A Chinese era name (simplified Chinese: 年号; traditional Chinese: 年號; pinyin: niánhào) is the regnal year, reign period, or regnal title used when traditionally numbering years in an emperor's reign and naming certain Chinese rulers (see the imperial naming conventions). Some emperors have several era names, one after another, where each beginning of a new era resets the numbering of the year back to year one or yuán (元). The numbering of the year increases on the first day of the Chinese calendar each year. The era name originated as a motto or slogan chosen by an emperor.
  • Il niánhào (年號), conosciuto anche come nome dell'era, è un nome cinese che indica un imperatore durante un periodo storico del suo regno. Il primo imperatore a possedere, oltre al nome familiare e al nome dinastico, anche un niánhào fu Wén (文) della Dinastia Han occidentale (regno: 180-157 a.C.) che utilizzò i niánhào Qíanyuán (前元) nel 178 e Hòuyúan (後元) nel 163. Tradizionalmente, tuttavia, il primo a cui venne riconosciuto di aver utilizzato un niánhào fu il nipote di Wén, Wǔ (武, regno 141-87 a.C.) che assunse il niánhào Jiànyuán (建元) nel 140; Yuánguāng (元光) nel 134; Yuánshuò (元朔) nel 128; Yuánshòu (元狩) nel 122; Yuándĭng (元鼎) nel 116; Yuánfēng (元封) nel 110; Tàichū (太初) nel 104; Tiānhàn (天漢) nel 100; Tàishĭ (太始) nel 96; Zhēnghé (征和) nel 92 e Hòuyuán (後元) nell'88. Quindi non sempre un imperatore adottava, oltre al nome dinastico e a quello familiare, un singolo niánhào per la durata del suo regno. L'adozione di un niánhào corrispondeva infatti alla necessità di celebrare un avvenimento o per risolvere dal punto di vista "augurale" alcune crisi. Così se l'imperatore Wǔ assunse undici niánhào, l'imperatrice Wǔ Zétiān (武則天, regno: 690-705) della Dinastia Tang avvertì la necessità di adottarne diciassette. A partire dalla Dinastia Ming gli imperatori decisero invece di adottare un singolo niánhào per tutta la durata del loro regno e spesso questo fu il nome con cui passarono alla Storia. L'ultimo imperatore, Pǔyí (溥儀, regno 1908-1912), adottò nel 1909 il niánhào Xuāntǒng (宣統).
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 1520283 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 27627 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 711 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 96799357 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Le nianhao ou nien-hao (chinois traditionnel : 年號, chinois simplifié : 年号) ; pinyin : niánhào ; « nom d’année ») était le nom que donnaient les Chinois à leurs ères.Jusqu’à récemment, à la différence du calendrier grégorien, le système calendaire chinois n’utilisait pas une date unique de référence mais divisait les règnes des empereurs en une ou plusieurs ères qui portaient pour nom une devise ou un slogan impérial.
  • 연호(年號)는 한문을 사용하는 동양의 군주국가에서 쓰던 기년법을 말하며, 해(年)의 차례를 나타내고자 붙이며, 원호(元號) 또는 다년호(大年號)라고도 한다. 본래는 당시에 재위하는 군주의 재위년을 연호로 사용하였는데, 전한의 무제(武帝) 때에는 재위년과 별도의 연호를 처음으로 사용하였다. 한 군주가 필요에 따라 연호를 바꾸어 쓸 수 있었으나, 명나라 때부터는 한 군주가 한 연호만 사용하는 일세일원제가 확립되었다. 군주제와는 연관이 적으나 서기(西紀), 단기(檀紀), 불기(佛紀) 등도 연호에 속한다.이러한 연호는 동양에서는 황제국의 상징으로서, 굳이 황제가 군주인 명목상의 황제국이 아니더라도 황제국과 동급임을 나타내고자 사용하였다. 이때 연호는 군주의 통치권이 물리적 공간, 곧 국토는 물론이고 시간에까지 이름을 상징한다. 다시 말해 연호는 군주가 시간까지 지배함을 뜻한다.
  • 元号(げんごう)は、特定の年代に年を単位として付けられる称号である。年号(ねんごう)とも呼ばれることもあるが、元号のみならず、紀年法の名称(西暦や皇紀など)を「年号」と呼ぶ場合もある。
  • Il niánhào (年號), conosciuto anche come nome dell'era, è un nome cinese che indica un imperatore durante un periodo storico del suo regno. Il primo imperatore a possedere, oltre al nome familiare e al nome dinastico, anche un niánhào fu Wén (文) della Dinastia Han occidentale (regno: 180-157 a.C.) che utilizzò i niánhào Qíanyuán (前元) nel 178 e Hòuyúan (後元) nel 163.
  • O nome de era era atribuído ao grupo de anos sob o comando de um líder (normalmente um imperador ou rei) dos países asiáticos: do leste da China, da Coreia, do Japão, e do Vietnã durante uma parcela de sua história. As pessoas desse país referiram-se à esse ano por esse nome. Os nomes de era foram usados por mais de dois milênios por imperadores chineses e são usados ainda por imperadores japoneses. O ano com seu nome de era durava enquanto o líder permanecesse no poder.
  • Деви́з правле́ния (кит. трад. 年號, упр. 年号, пиньинь: niánhào, палл.: няньхао; яп. 元号, гэнго:; кор. 연호?, 年號?, йонхо; вьетн. niên hiệu) — принятое в китайской, японской, корейской и вьетнамской политике, календаре и историографии символическое выражение, обозначающее период правления царя или императора.
  • Een Chinese Jaartitel (nian hao of nianhao) is de naam die een Chinese keizer van tevoren aan zijn regeerperiode gaf en kan worden beschouwd als een slogan of als een motto. De jaartitel bestond meestal uit twee karakters en had altijd een positieve betekenis. Tot aan de Ming-tijd kozen veel keizers gedurende hun regeerperiode meerdere jaartitels na elkaar.
  • Az uralkodási éra (hagyományos kínai: 年號; egyszerűsített kínai: 年号; pinjin (pinyin) niánhào; magyar népszerű: nien-hao) a kínai császárság korában használt időmeghatározási fogalom volt.Trónra kerülésükkor a császárok kihirdették, hogy milyen uralkodási éra veszi kezdetét. Az éra neve általában két szótagból állt, s valamilyen szerencsés, pozitív jelentést hordozott.
  • A Chinese era name (simplified Chinese: 年号; traditional Chinese: 年號; pinyin: niánhào) is the regnal year, reign period, or regnal title used when traditionally numbering years in an emperor's reign and naming certain Chinese rulers (see the imperial naming conventions). Some emperors have several era names, one after another, where each beginning of a new era resets the numbering of the year back to year one or yuán (元).
  • Éra vlády nebo doslovně jméno éry (čínsky tradičně 年號, zjednodušeně 年号, pinyin niánhào, český přepis nien-chao) je označení pro několikaleté období vlády čínského panovníka. Jméno éry vyjadřuje základní směr nebo princip vládní politiky. Poprvé vyhlásil éru chanský císař Wen-ti roku 163 př. n. l. Vládce obvykle během svého panování vyhlásil několik ér, císaři posledních dvou dynastií (Ming a Čching) zpravidla pouze jednu pro celou dobu své vlády.
  • Ery chińskie (chiń. upr.: 年号; chiń. trad.: 年號; pinyin: niánhào; dosł. „zawołanie roczne”) - chiński system pomiaru czasu, dzielący panowanie konkretnego władcy na kilkuletnie okresy o różnych nazwach, czyli właśnie ery.Poszczególnym latom każdej ery nadawano numery poczynając od jednego, yuán (元). Nazwę ery, będącą jednocześnie jej mottem, zatwierdzał sam władca. W polskim piśmiennictwie sinologicznym ery nazywa się też "dewizami panowania".
rdfs:label
  • Nianhao
  • Chinese era name
  • Ery chińskie
  • Kínai uralkodási éra
  • Nian Hao
  • Niánhào
  • Nome de era
  • Éra vlády
  • Девиз правления
  • 元号
  • 연호
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of