La Terreur est une période de la Révolution française caractérisée par le règne de l'arbitraire et des exécutions de masse,,, perpétrés par les révolutionnaires. Son instauration ayant été progressive, la date de son commencement varie selon les historiens, de la naissance du tribunal révolutionnaire en mars 1793, aux massacres de Septembre de 1792, voire aux premières têtes tranchées de juillet 1789.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • La Terreur est une période de la Révolution française caractérisée par le règne de l'arbitraire et des exécutions de masse,,, perpétrés par les révolutionnaires. Son instauration ayant été progressive, la date de son commencement varie selon les historiens, de la naissance du tribunal révolutionnaire en mars 1793, aux massacres de Septembre de 1792, voire aux premières têtes tranchées de juillet 1789. Elle voit le point culminant des massacres suivant la prise de pouvoir des députés montagnards en 1793, et s'achève le 28 juillet 1794, avec la chute de Robespierre. À la suite de la chute de la monarchie, le 10 août 1792 et de l’arrestation des députés girondins lors des journées d’émeute des 31 mai et 2 juin 1793, les montagnards prennent le pouvoir.La République française, alors engagée dans une guerre révolutionnaire contre une coalition européenne et une guerre civile contre les royalistes et les fédéralistes, est gouvernée par un pouvoir d’exception reposant sur la force, l’illégalité et la répression à l'encontre des opposants politiques qualifiés de « contre-révolutionnaires ». La répression touche les royalistes, les girondins, les modérés, avant que les montagnards ne se déchirent entre eux et que ne soient à leur tour frappés les Hébertistes, partisans d'une radicalisation de la Terreur et de la déchristianisation, puis les dantonistes et indulgents. À la suite de la victoire des armées républicaines, les députés de la Plaine, les anciens dantonistes et même les hébertistes ainsi qu'une partie des Jacobins s'unissent contre Robespierre et ses alliés qui sont exécutés le 28 juillet 1794, mettant ainsi fin de fait à la Terreur.Pendant cette période, environ 500 000 personnes sont emprisonnées et approximativement 100 000 sont exécutées ou victimes de massacres ; dont environ 17 000 guillotinés, 20 000 à 30 000 fusillés, et des dizaines de milliers de prisonniers et de civils vendéens, hommes, femmes, et enfants, victimes notamment des massacres du Mans, de Savenay, des colonnes infernales, et des noyades de Nantes.
  • Die Terrorherrschaft, die Schreckensherrschaft oder der Schrecken (französisch la Terreur ‚der Schrecken‘) war eine Periode der Französischen Revolution von Anfang Juni 1793 bis Ende Juli 1794, die durch die brutale Unterdrückung aller Personen gekennzeichnet war, die verdächtigt wurden, nicht mit der Revolution einverstanden zu sein.Die Terrorherrschaft wurde vom Wohlfahrtsausschuss, einem Komitee von zwölf Männern, geleitet. Zuerst wurde er von Georges Danton und dann zunehmend von Maximilien de Robespierre angeführt.Die Terrorherrschaft begann mit dem Aufstand der Pariser Sansculotten gegen den Konvent vom 31. Mai bis 2. Juni 1793 und der Annahme der Verfassung vom 24. Juni 1793, die allerdings nie in Kraft trat. Ihren Höhepunkt erreichte sie im Juni und Juli 1794; diese Zeit wird auch als Großer Terror (frz. la Grande Terreur) bezeichnet. Sie fand ein Ende mit der Verhaftung und Hinrichtung Robespierres und der Machtübernahme der Thermidorianer am 9. Thermidor II (27. Juli 1794).
  • Terör Dönemi (5 Eylül 1793 - 28 Temmuz 1794) Fransa'da, Fransız devriminin ardından on ay süreyle iktidarı ele geçiren Jakobenlerin yürüttüğü kanlı dönem. Önde gelen Jakobenler, Robespierre, Mirabeau ve Marat'dır. Devrim mahkemelerinde karşı devrimci olarak görülen ve iç düşman etiketi yapıştırılan halk yığınları giyotine yollanmış ve daha sonra da bu durumu yaratanlar kendi başlarını giyotine vermiş, bu dönem boyunca ülkeye paranoya hâkim olmuştur.Her şey tahtı ele geçirmek isteyen soyluların kilisenin de yardımıyla harekete geçmesi ve İngiltere gibi yabancı ülkelerden yardım istemesiyle başlamıştır. Bundan sonra devrimin karşılaştığı tehlike üzerine, Jakobenler aşırı sert politikalarını yürürlüğe koyar ve kendi içlerinden dahi itiraz edenleri ortadan kaldırır. En sonunda, yaşanılan terörden bıkan ülke, Beyaz Terör'ü devreye sokarak önemli tüm Jakobenleri ortadan kaldırır, ancak Fransa'nın bu kanlı dönemi atlatması ülkeye çok uzun zamana mal olmuştur.
  • Pemerintahan Teror juga dikenal secara singkat sebagai Teror (bahasa Perancis: La Terreur) merupakan masa penuh kekerasan selama 11 bulan selama Revolusi Perancis. Selama masa ini, orang Perancis yang tidak mendukung revolusi dipancung dengan guillotine. Guillotine ("Pisau Nasional") itu menjadi simbol rentetan eksekusi sejumlah tokoh terkemuka, seperti Louis XVI, Marie Antoinette, Girondin, Louis Philippe II dan Madame Roland, serta sejumlah tokoh lain, seperti "bapak kimia modern" Antoine Lavoisier.Pemerintahan Teror bermula pada tanggal 5 September 1793. Kekerasan berlangsung semakin kentara pada bulan Juni dan Juli 1794, pada suatu masa yang dikenal sebagai La Grande Terreur (Teror Besar), yang berakhir pada tanggal 27 Juli 1794, ketika beberapa pimpinan penting Pemerintahan Teror dihukum mati, termasuk Louis Antoine Léon de Saint-Just dan Maximilien Marie Isidore de Robespierre. Pemerintahan Teror telah merenggut nyawa manusia sebanyak 18.500-40.000 jiwa.
  • Якобинската диктатура, червеният терор (terreur rouge) или терорът на монтанярите (terreur montagnarde) е период от Френската революция, известен с масово преследване на политически противници и голям брой екзекуции. Той продължава от 5 септември 1793 до 27 юли 1794. През 1793 революцията е изправена пред продоволствени затруднения и множество заплахи отвън и във Франция. На 30 август на сбирка на Якобинския клуб свещеникът Ройер прави предложението: "Поставете терора на дневен ред". Неговият призив става крилат и е пренесен на 5 септември в Конвента. Под натиск на санкюлотите и на "бесните" са приети Законът за всеобщия максимум (loi du maximum general) и Законът за подозрителните (loi des suspects). С първия се поставя горна граница на цените и заплатите, а вторият обявява всички врагове на революцията за заподозряни и е насочен срещу "привържениците на тиранството, федерализма и враговете на свободата" (в това число спекулантите). Двата закона отговарят на съществуващото през 1793 г. обществено очакване за наказания и защита на революцията. Органът, определящ наказанията за заподозряните и лихварите става реорганизираният Революционен трибунал (Tribuna revolutionaire). Провеждането на политиката на терор води до засилване на позициите на Комитета за обществено спасение и на кръга около Робеспиер - водача на якобинците. След неуспешни опити за атентати срещу деятели на революцията, арестите и екзекуциите зачестяват.
  • 공포정치(프랑스어: la Terreur, 영어: Reign of Terror)(1793년 9월 5일 - 1794년 7월 27일)는 프랑스 혁명기에 로베스피에르를 중심으로 하는 자코뱅파(산악파)가 실시한 정치 형태를 말한다. 또한 투옥, 고문, 처형 등 폭력적인 수단을 사용한 정치를 가리키기도 한다. 이 말은 ‘테러리즘’의 어원이 되었다.
  • 恐怖政治(きょうふせいじ)とは、投獄、殺戮、等の苛烈な手段によって、反対者を弾圧して行う政治のこと。(フランス語: terreur)フランス革命時にロベスピエールを中心とするジャコバン派(山岳派)が行ったそれ(恐怖政治)のこと(仏:la Terreur、英:Reign of Terror)。↑ 1.0 1.1 ↑
  • Эпоха Террора, также известна как «Террор» (фр. la Terreur) — период, произошедший в течение одного года и одного месяца после начала Великой французской революции (с 5 сентября 1793 по 27 июля 1794 года (9 термидора II года)). Францию со всех сторон опутали предатели, эти ядовитые насекомые, распространяющие бесстыдство, фальшь, подлость. Из-за них рассыпалась в прах мечта о государстве и обществе, которые разделяли бы единую систему ценностей, о законах, позволяющих сохранить достоинство и братство и опирающихся с 1789 года на потребность творить добро, — так говорили якобинцы, радикальные революционеры.Террор представлял собой период насилия в ходе конфликта между соперничающими политическими группировками (жирондисты и якобинцы), в течение которого были осуществлены массовые казни «врагов революции». Количество убитых насчитывалось от 16 000 до 40 000, во многих случаях записи не сохранились, или имелись неточные данные. Под лезвием гильотины (ставшей символической «бритвой нации») закончили свои жизни Людовик XVI (казнённый ещё в январе 1793 года), Мария Антуанетта, герцог Орлеанский (гражданин Филипп Эгалите), лидеры жирондистов (Жак-Пьер Бриссо, Пьер Верньо, мадам Ролан), фельянов (Антуан Барнав, Жан Сильвен Байи), великий химик Антуан Лавуазье, поэт Андре Шенье и многие другие.В 1794 году революционная Франция была погружена в существующие и вымышленные заговоры с внутренними и внешними врагами. На территории Франции революционное движение лишило местное дворянство их наследственных привилегий. Римско-католическая церковь также выступала против революции, в результате которой священнослужители стали государственными работниками и давали присягу на верность нации (см. Гражданское устройство духовенства). Помимо всего первая французская республика участвовала в серии революционных войн с соседними державами. Развитие гражданской войны и вторжение иностранных войск на территорию страны вылилось в политический кризис и увеличение соперничества между жирондистами и более радикальными якобинцами. Последние при поддержке парижского населения, в конечном итоге, сгруппировались в парламентскую фракцию «верхов». Французское правительство для подавления внутренней контрреволюционной деятельности и привлечения дополнительных вооружённых сил создало Комитет общественной безопасности, который под руководством Максимилиана Робеспьера принял свой окончательный вид 6 сентября 1793 года.Посредством Революционного Трибунала лидеры Террора, обладая широкими диктаторскими полномочиями, использовали их для применения массовых казней и политических репрессий. После увеличения количества репрессий в июне и июле 1794 года (период, называемый фр. «La Grande Terreur», «Большой террор»), их деятельность закончилась в результате переворота 9 термидора II года (27 июля 1794 года), в ходе так называемой «термидорианской реакции», после которого несколько лидеров Эпохи Террора были казнены, в том числе Сен-Жюст и Робеспьер.
  • El Terror (francés: la Terreur) es un periodo de cambios centrados en la violencia de la Revolución francesa, que duró de septiembre de 1793 a la primavera de 1794, y que ha generado numerosos debates. Según algunos historiadores, el Terror estaba «caracterizado por la brutal represión de los revolucionarios mediante el recurso al terrorismo de Estado», mientras que, para otros, el Terror aparece como un arma de doble filo, que al mismo tiempo segó la vida de muchos inocentes, pero también acabó con numerosos complots de especuladores y reaccionarios en París y otras partes de Francia, con lo que, para algunos, el Terror se habría justificado en parte. Este período transcurrió bajo la égida del Comité de Salvación Pública, órgano ejecutivo creado en abril de 1793 para apoyar y reforzar la acción del Comité de Seguridad General que existía desde 1792.Habitualmente el término se generaliza para dos etapas: el Terror Rojo, en el que fueron los jacobinos sus instigadores y ejecutores, y el inmediatamente posterior Terror Blanco, desarrollado durante la Reacción termidoriana.
  • Jakobínský teror zkráceně jen Teror (francouzsky la Terreur), též Hrůzovláda je ve francouzských dějinách označení období Velké francouzské revoluce od 5. září 1793 do 28. července 1794, které bylo charakteristické politickým násilím vyvolaným konfliktem mezi soupeřícími stranami girondistů a jakobínů a bylo poznamenáno hromadnými popravami faktických i domnělých nepřátel revoluce odsouzených revolučním tribunálem.Dne 2. června 1793 byli pod tlakem sansculotů zatčeni v Konventu girondisté a od září 1793 se moci chopili jakobíni v čele s Maxmilienem Robespierrem a Dantonem. V tomto období dali revolucionáři popravit mezi 15 až 35 tisíci Francouzů, často jen proto, aby udržovali obyvatelstvo v neustálém strachu. Období Teroru skončilo politickým převratem 9. thermidorem (27. červenec) 1794, kdy byl Robespierre sám zatčen a druhého dne popraven.Jako Bílý teror se označuje období poprav a pronásledování po pádu Napoleona I. a obnovení monarchie v letech 1815-1816.
  • El Regne del Terror (2 de setembre de 1793 - 28 de juliol de 1794) o, simplement El Terror (en francès la Terreur) fou un període de la Revolució Francesa en què les lluites entre faccions polítiques rivals van dur a una mútua radicalització, que prengué un caràcter violent amb execucions massives a la guillotina. Iniciat amb les Massacres del 2 de setembre, i es va accentuar durant els mesos de juny i juliol de 1794 quan es visqué la Grande Terreur. La fi del Terror va venir amb el cop del 9 de termidor de l'Any II (27 de juliol de 1794), en què Robespierre, Saint-Just i d'altres dirigents del Terror acabaren condemnats a mort i executats. El nombre de morts causat pel Terror s'avalua entre 18.500 i 40.000. En el darrer més del Terror, van ser executades unes mil nou-centes persones. Mentre hi ha qui, com ara el dirigent socialdemòcrata Karl Kautsky, el dissident soviètic Aleksandr Soljenitsin o l'escriptor català Joan-Lluís Lluís, consideren el Terror com l'antecedent de les dictadures totalitàries del segle XX, en especial les de signe comunista, d'altres creuen que aquesta idea menysté la influència de la Revolució Francesa en el triomf de la democràcia i el liberalisme i que, a més, el totalitarisme necessita de l'existència d'un estat fort mentre que el bany de sang del Terror el provocà la lluita de diferents faccions radicalitzades.
  • Izu Garaia edo Izualdia (frantsesez: la Terreur) Frantziako Iraultzako aldi bat izan zen.1792ko abuztuaren 10ean aldarrikaturiko iraultzaren ondoren, auzitegi berezia eratu zen, Parisko Komunaren eraginez. Auzitegi horrek susmagarrien epaiketak prestatu eta iraileko hilketak agindu zituen (Lehen Izua deiturikoa). Erregearen bizitza salbatu nahirik aritu ziren girondarrak Konbentziotik kanpo egotzi ondoren (1793ko ekainak 2), Iraultzak beste oztopo asko izan zituen: Europako estatuek haren aurka eraturiko armada, barneko kontrairaultza (federalisten altxamenduak, Vendéeko Gerra, Chouannerie) eta ekonomia eta finantzen egoera larria. Horrek guztiak herri-mugimendu erradikalaren (sans culottes) gorakada eragin zuen, eta berauek 1793ko irailaren 4 eta 5ean egindakoen ondorioz, Robespierre buru zuten menditarrek Iraultza bultzatzeko neurri funtsezkoak hartu zituzten.Salbamendu Publikorako Batzordeak eta Segurantzarakoak kudeaturiko Bigarren Izu horretan, berdintasun soziala helburu zuten lege ekonomikoekin batera, kontrairaultzaileen aurkako errepresioa hedatu zen Frantzia osora (Parisko Auzitegi Iraultzailea, Departamentuetako Auzitegi Kriminalak, Batzorde Militarrak). Gizarte-maila guztietatik auzipetu zuten jendea: nobleak, apaizak, militarrak, erregeren aldekoak, espekulatzaileak, ondasun-biltzaileak. Guztira, 17.000 pertsonak galdu zuten bizia auzien ondorioz eta 25.000 inguruk auzirik gabe (altxatuak, legez kanpokoak, Frantziara itzulitako erbesteratuak).Aurreneko oldarrean girondarren buruzagiak eta Maria Antonieta erori ziren (1793ko urrian). Gero, armada iraultzaileen garaipenak zirela eta, heriotz-zigorrak urritu ziren, baina 1794ko udaberrian berriro abiatu ziren, aginpideari eusteko bitarteko gisa oraingoan (Héberten jarraitzaileak, Dantonen aldekoak). 1794ko maiatzean departamenduetako auzitegiak kendu eta auzi guztiak Parisko auzitegira igarotzearekin batera Izu Handia deiturikoa abiarazi zen; auzipetuen garantiak ezabatu ziren (ekaina) eta 1794ko uztailaren 27 bitartean 1.300 pertsona baino gehiago gillotinatu zituzten. Data hartan, Izuaren antolatzaile batzuek moderatuekin elkarturik Robespierre eta bere jarraitzaileak (Couthon, Saint Juste) aginpidetik kanpora egotzi zituzten; Berolisko Konbentzioak amaiarazi zuen Izu Garaia, Robespierre eta haren lagunak hilarazita.
  • Na Revolução Francesa, o Reino do Terror, ou simplesmente O Terror, foi um período compreendido entre agosto de 1792 (queda dos girondinos) e 27 de julho de 1794 (prisão de Maximilien de Robespierre, ex-líder dos Jacobinos). Durante esse período as garantias civis foram suspensas e o governo revolucionário, controlado pela facção da Montanha dentro do partido jacobino, perseguiu e assassinou seus adversários, cerca de 17.000 pessoas foram guilhotinadas. O Terror durou aproximadamente um ano, de meados de 1793 a meados de 1794.O que inicialmente era uma perseguição velada aos girondinos tornou-se uma perseguição geral a todos os "inimigos" da Revolução, inclusive alguns elementos jacobinos ou que sempre haviam apoiado a mesma, como Danton. O Comitê de Salvação Pública era o órgão que conduzia a política do terror; sua figura de maior destaque foi Robespierre.Após a instituição da Convenção, o governo, precisando do apoio das massas populares (os sans-culottes) promulgou diversas leis de assistência e garantia dos direitos humanos estabelecidos pela revolução (liberdade, igualdade, fraternidade). Houve certa resistência contra essas leis, que se somava à pressão externa contra a França.O Terror terminou com o golpe do 9 de Termidor (27/28 de julho de 1794), que desalojou Robespierre do cargo de presidente do Comitê de Salvação Pública e no dia seguinte, Robespierre e Saint-Just e mais de uma centena de jacobinos foram executados na guilhotina.Após o fim do período do terror, a revolução francesa assumiu definitivamente um caráter burguês, com o poder nas mãos do diretório (alta burguesia).
  • The Reign of Terror (5 September 1793 – 28 July 1794), also known simply as The Terror (French: la Terreur), was a period of violence that occurred after the onset of the French Revolution, incited by conflict between rival political factions, the Girondins and the Jacobins, and marked by mass executions of "enemies of the revolution". The death toll ranged in the tens of thousands, with 16,594 executed by guillotine (2,639 in Paris), and another 25,000 in summary executions across France.The guillotine (called the "National Razor") became the symbol of the revolutionary cause, strengthened by a string of executions: King Louis XVI, Marie Antoinette, the Girondins, Philippe Égalité (Louis Philippe II, Duke of Orléans), and Madame Roland, and others such as pioneering chemist Antoine Lavoisier, lost their lives under its blade. During 1794, revolutionary France was beset with conspiracies by internal and foreign enemies. Within France, the revolution was opposed by the French nobility, which had lost its inherited privileges. The Roman Catholic Church was generally against the Revolution, which had turned the clergy into employees of the state and required they take an oath of loyalty to the nation (through the Civil Constitution of the Clergy). In addition, the First French Republic was engaged in a series of wars with neighboring powers intent on crushing the revolution to prevent its spread.The extension of civil war and the advance of foreign armies on national territory produced a political crisis and increased the rivalry between the Girondins and the more radical Jacobins. The latter were eventually grouped in the parliamentary faction called the Mountain, and they had the support of the Parisian population. The French government established the Committee of Public Safety, which took its final form on 6 September 1793 in order to suppress internal counter-revolutionary activities and raise additional French military forces.Through the Revolutionary Tribunal, the Terror's leaders exercised broad dictatorial powers and used them to instigate mass executions and political purges. The repression accelerated in June and July 1794, a period called la Grande Terreur (the Great Terror), and ended in the coup of 9 Thermidor Year II (27 July 1794), leading to the Thermidorian Reaction, in which several instigators of the Reign of Terror were executed, including Saint-Just and Robespierre.
  • De Terreur (Frans: la Terreur, letterlijk vertaald "schrikbewind", met een hoofdletter), is een concept dat door historici gebruikt wordt om twee periodes in de Franse Revolutie aan te duiden waarin Frankrijk werd geregeerd door een uitzonderlijke uitvoerende macht die berustte op kracht, illegaliteit en repressie.De datering en definitie ervan blijven onzeker. Toch kan men twee fases onderscheiden in de Terreur: de eerste gaat van de afzetting van de koning op 10 augustus 1792 tot de uitroeping van de Franse Republiek op 21 september 1792. In deze periode werd de instelling gecreëerd die de politiek van de Terreur zou aanwenden: een tribunal criminel extraordinaire wordt op 17 augustus 1792 ingesteld, maar haar gebrek aan ijver om de royalisten, die het volk irriteren, te straffen, leidt tot de septembermoorden in de gevangenissen. De tweede periode gaat van de eliminatie van de girondijnse afgevaardigden op 2 juni 1793 tot de arrestatie van Robespierre op 27 juli 1794.Tussen de zomer van 1793 en de lente van 1794 bereikt de verzwakking van de staat, begonnen in 1789-'90, haar hoogtepunt, die al het geweld en opbod toeliet; het Comité de salut public, gebonden aan de persoon van Robespierre, wordt geconfronteerd met concurrentie van het Comité de sûreté générale, dat de politie leidde, en van de Commune van Parijs, die sinds 10 augustus 1792 de militaire macht had en gelieerd is met de sansculottes, die in feite het ministerie van Oorlog controleerden. Het is pas in maart 1794 dat men met een versterking van de staat begint onder leiding van het Comité de salut public. De Terreur wordt onder druk van de radicaalste revolutionairen ingesteld door de revolutonaire regering; meerdere vrijheden worden opgeschort en een politiek van strijd tegen de interne en externe gevaren, die de Republiek bedreigen, treedt in werking. De opvallendste personages van de Terreur, ook wel 'terroristen' genoemd, zijn in het bijzonder Robespierre, Saint-Just, Couthon, Collot d'Herbois, Fouché en Billaud-Varenne. De periode wordt eveneens gekenmerkt door pogingen tot economische, sociale en culturele hervormingen. Naar schatting verloren ruim 40.000 of 55.000 mensen hun leven ten gevolge van de Terreur.
  • Il Regime del Terrore, spesso definito nella storiografia semplicemente come Il Terrore, è un periodo o fase storica della Rivoluzione francese che ebbe inizio nel luglio 1793. Fu caratterizzato dal predominio politico dei membri del Comitato di salute pubblica che introdussero una serie di misure repressive di crescente durezza contro gli avversari politici sia dell'estrema sinistra, sia della destra repubblicana, sia delle fazioni controrivoluzionarie realiste. La politica del Comitato era diretta a rafforzare la fazione giacobina, mettere in atto misure a favore dei sanculotti e della piccola borghesia cittadina, schiacciare tutti gli oppositori interni della rivoluzione, combattere con maggiore efficacia la guerra esterna contro le monarchie europee dell'Antico regime.Il Regime del Terrore, caratterizzato da crudeltà ed eccessi, terminò in pratica il 9 termidoro dell'anno II (27 luglio 1794) con la caduta e l'esecuzione dei tre più influenti membri del Comitato di salute pubblica, Maximilien de Robespierre, considerato la principale personalità politica del Terrore giacobino, Louis Saint-Just e Georges Couthon.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 224095 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 194761 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 1111 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110524075 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:année
  • 1870 (xsd:integer)
  • 1878 (xsd:integer)
  • 1883 (xsd:integer)
  • 1907 (xsd:integer)
  • 1984 (xsd:integer)
  • 1986 (xsd:integer)
  • 1988 (xsd:integer)
  • 1993 (xsd:integer)
  • 2003 (xsd:integer)
  • 2004 (xsd:integer)
  • 2005 (xsd:integer)
  • 2006 (xsd:integer)
  • 2007 (xsd:integer)
  • 2009 (xsd:integer)
  • 2010 (xsd:integer)
  • 2011 (xsd:integer)
prop-fr:auteur
  • Isabelle Soulard
prop-fr:collection
  • Tempus
  • Les œuvres de François Cadic
  • Vérités et Légendes
prop-fr:consultéLe
  • 2012-10-09 (xsd:date)
prop-fr:directeur
  • oui
prop-fr:id
  • Guériff
  • Jourdan
  • Militaire
  • Lallié
  • Berriat
  • Hussenet2007
  • La Grimaudière
  • Noyades
  • Secher
  • Cadic
  • Secher2
prop-fr:isbn
  • 2 (xsd:integer)
  • 978 (xsd:integer)
  • 2262025975 (xsd:double)
  • 9782845612341 (xsd:double)
prop-fr:lang
  • fr
prop-fr:langue
  • fr
  • fr
prop-fr:lienAuteur
  • Jean-Clément Martin
  • Roger Dupuy
  • François Cadic
  • Nicolas Delahaye
  • Alfred Lallié
  • Fernand Guériff
  • Charles Berriat-Saint-Prix
  • Hervé Coutau-Bégarie
  • Reynald Secher
prop-fr:lienÉditeur
  • Éditions Perrin
  • Presses universitaires de Rennes
prop-fr:lieu
  • Nantes
  • Paris
  • Rennes
  • La Roche-sur-Yon
  • Le Pouliguen
prop-fr:lireEnLigne
prop-fr:nom
  • Martin
  • Dupuy
  • Guériff
  • Jourdan
  • Delahaye
  • Fournier
  • Gabory
  • Hussenet
  • Lallié
  • Berriat-Saint-Prix
  • Clénet
  • Coutau-Bégarie
  • Doré-Graslin
  • Secher
  • de La Grimaudière
  • Cadic
  • Gaborit
prop-fr:pages
  • 190 (xsd:integer)
prop-fr:pagesTotales
  • 82 (xsd:integer)
  • 98 (xsd:integer)
  • 104 (xsd:integer)
  • 160 (xsd:integer)
  • 184 (xsd:integer)
  • 283 (xsd:integer)
  • 327 (xsd:integer)
  • 366 (xsd:integer)
  • 608 (xsd:integer)
  • 649 (xsd:integer)
  • 1504 (xsd:integer)
prop-fr:partie
  • I
prop-fr:plume
  • oui
prop-fr:préface
  • Hélène Piralian, Stéphane Courtois et Gilles-William Goldnadel
prop-fr:prénom
  • Alfred
  • Charles
  • Fernand
  • François
  • Félix
  • Hervé
  • Hippolyte
  • Jacques
  • Jean-Clément
  • Nicolas
  • Roger
  • Émile
  • Pierre-Marie
  • Louis-Marie
  • Reynald
prop-fr:présentationEnLigne
prop-fr:sousTitre
  • Traditions populaires
prop-fr:titre
  • dbpedia-fr:Le_Génocide_franco-français
  • Nouvelle histoire de la France contemporaine
  • Les Guerres de Vendée
  • « Détruisez la Vendée ! » Regards croisés sur les victimes et destructions de la guerre de Vendée
  • La Bretagne sous la Révolution et l'Empire
  • Les noyades de Nantes
  • La bataille de Savenay dans la Révolution
  • Les Femmes dans la guerre de Vendée: Vendée, Maine-et-Loire, Loire-Atlantique, deux-Sèvres
  • Histoire militaire des guerres de Vendée
  • Les prisons de Nantes pendant la Révolution
  • Vendée : du génocide au mémoricide : Mécanique d'un crime légal contre l'humanité
  • Blancs et Bleus dans la Vendée déchirée
  • Commission Brutus Magnier à Rennes
  • Histoire populaire de la chouannerie
  • La justice révolutionnaire août 1792 ... d'après des documents originaux
  • La chouannerie dans l'Avranchin
  • La terreur bleue
  • Les 12 Colonnes infernales de Turreau
  • Les colonnes infernales
  • La Vendée et la Révolution. Accepter la mémoire pour écrire l'histoire
prop-fr:titreTome
  • La République jacobine
prop-fr:tome
  • 1 (xsd:integer)
  • 2 (xsd:integer)
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:éditeur
  • dbpedia-fr:Centre_vendéen_de_recherches_historiques
  • Albin Michel
  • Geste
  • Cerf
  • Economica
  • Le Seuil
  • Levy
  • Ouest-France Université
  • Perrin
  • Robert Laffont
  • Presses universitaires de Rennes
  • Découvertes/Gallimard
  • BiblioBazaar, LLC
  • Imprimerie Vincent Forest et Émile Grimaud
  • éditions Jean-Marie Pierre
  • Pays et Terroirs
  • Perrin/Gallimard
dcterms:subject
rdfs:comment
  • La Terreur est une période de la Révolution française caractérisée par le règne de l'arbitraire et des exécutions de masse,,, perpétrés par les révolutionnaires. Son instauration ayant été progressive, la date de son commencement varie selon les historiens, de la naissance du tribunal révolutionnaire en mars 1793, aux massacres de Septembre de 1792, voire aux premières têtes tranchées de juillet 1789.
  • 공포정치(프랑스어: la Terreur, 영어: Reign of Terror)(1793년 9월 5일 - 1794년 7월 27일)는 프랑스 혁명기에 로베스피에르를 중심으로 하는 자코뱅파(산악파)가 실시한 정치 형태를 말한다. 또한 투옥, 고문, 처형 등 폭력적인 수단을 사용한 정치를 가리키기도 한다. 이 말은 ‘테러리즘’의 어원이 되었다.
  • 恐怖政治(きょうふせいじ)とは、投獄、殺戮、等の苛烈な手段によって、反対者を弾圧して行う政治のこと。(フランス語: terreur)フランス革命時にロベスピエールを中心とするジャコバン派(山岳派)が行ったそれ(恐怖政治)のこと(仏:la Terreur、英:Reign of Terror)。↑ 1.0 1.1 ↑
  • Izu Garaia edo Izualdia (frantsesez: la Terreur) Frantziako Iraultzako aldi bat izan zen.1792ko abuztuaren 10ean aldarrikaturiko iraultzaren ondoren, auzitegi berezia eratu zen, Parisko Komunaren eraginez. Auzitegi horrek susmagarrien epaiketak prestatu eta iraileko hilketak agindu zituen (Lehen Izua deiturikoa).
  • The Reign of Terror (5 September 1793 – 28 July 1794), also known simply as The Terror (French: la Terreur), was a period of violence that occurred after the onset of the French Revolution, incited by conflict between rival political factions, the Girondins and the Jacobins, and marked by mass executions of "enemies of the revolution".
  • Die Terrorherrschaft, die Schreckensherrschaft oder der Schrecken (französisch la Terreur ‚der Schrecken‘) war eine Periode der Französischen Revolution von Anfang Juni 1793 bis Ende Juli 1794, die durch die brutale Unterdrückung aller Personen gekennzeichnet war, die verdächtigt wurden, nicht mit der Revolution einverstanden zu sein.Die Terrorherrschaft wurde vom Wohlfahrtsausschuss, einem Komitee von zwölf Männern, geleitet.
  • El Terror (francés: la Terreur) es un periodo de cambios centrados en la violencia de la Revolución francesa, que duró de septiembre de 1793 a la primavera de 1794, y que ha generado numerosos debates.
  • El Regne del Terror (2 de setembre de 1793 - 28 de juliol de 1794) o, simplement El Terror (en francès la Terreur) fou un període de la Revolució Francesa en què les lluites entre faccions polítiques rivals van dur a una mútua radicalització, que prengué un caràcter violent amb execucions massives a la guillotina. Iniciat amb les Massacres del 2 de setembre, i es va accentuar durant els mesos de juny i juliol de 1794 quan es visqué la Grande Terreur.
  • Pemerintahan Teror juga dikenal secara singkat sebagai Teror (bahasa Perancis: La Terreur) merupakan masa penuh kekerasan selama 11 bulan selama Revolusi Perancis. Selama masa ini, orang Perancis yang tidak mendukung revolusi dipancung dengan guillotine.
  • Terör Dönemi (5 Eylül 1793 - 28 Temmuz 1794) Fransa'da, Fransız devriminin ardından on ay süreyle iktidarı ele geçiren Jakobenlerin yürüttüğü kanlı dönem. Önde gelen Jakobenler, Robespierre, Mirabeau ve Marat'dır.
  • Il Regime del Terrore, spesso definito nella storiografia semplicemente come Il Terrore, è un periodo o fase storica della Rivoluzione francese che ebbe inizio nel luglio 1793. Fu caratterizzato dal predominio politico dei membri del Comitato di salute pubblica che introdussero una serie di misure repressive di crescente durezza contro gli avversari politici sia dell'estrema sinistra, sia della destra repubblicana, sia delle fazioni controrivoluzionarie realiste.
  • Na Revolução Francesa, o Reino do Terror, ou simplesmente O Terror, foi um período compreendido entre agosto de 1792 (queda dos girondinos) e 27 de julho de 1794 (prisão de Maximilien de Robespierre, ex-líder dos Jacobinos). Durante esse período as garantias civis foram suspensas e o governo revolucionário, controlado pela facção da Montanha dentro do partido jacobino, perseguiu e assassinou seus adversários, cerca de 17.000 pessoas foram guilhotinadas.
  • Эпоха Террора, также известна как «Террор» (фр. la Terreur) — период, произошедший в течение одного года и одного месяца после начала Великой французской революции (с 5 сентября 1793 по 27 июля 1794 года (9 термидора II года)). Францию со всех сторон опутали предатели, эти ядовитые насекомые, распространяющие бесстыдство, фальшь, подлость.
  • Якобинската диктатура, червеният терор (terreur rouge) или терорът на монтанярите (terreur montagnarde) е период от Френската революция, известен с масово преследване на политически противници и голям брой екзекуции. Той продължава от 5 септември 1793 до 27 юли 1794. През 1793 революцията е изправена пред продоволствени затруднения и множество заплахи отвън и във Франция. На 30 август на сбирка на Якобинския клуб свещеникът Ройер прави предложението: "Поставете терора на дневен ред".
  • Jakobínský teror zkráceně jen Teror (francouzsky la Terreur), též Hrůzovláda je ve francouzských dějinách označení období Velké francouzské revoluce od 5. září 1793 do 28. července 1794, které bylo charakteristické politickým násilím vyvolaným konfliktem mezi soupeřícími stranami girondistů a jakobínů a bylo poznamenáno hromadnými popravami faktických i domnělých nepřátel revoluce odsouzených revolučním tribunálem.Dne 2.
  • De Terreur (Frans: la Terreur, letterlijk vertaald "schrikbewind", met een hoofdletter), is een concept dat door historici gebruikt wordt om twee periodes in de Franse Revolutie aan te duiden waarin Frankrijk werd geregeerd door een uitzonderlijke uitvoerende macht die berustte op kracht, illegaliteit en repressie.De datering en definitie ervan blijven onzeker.
rdfs:label
  • Terreur (Révolution française)
  • El Terror
  • Izu Garaia
  • Jakobínský teror
  • Pemerintahan Teror
  • Regime del Terrore
  • Regnat del Terror
  • Reign of Terror
  • Terreur (Franse Revolutie)
  • Terror (Revolução Francesa)
  • Terrorherrschaft
  • Terör Dönemi (Fransa)
  • Эпоха террора (Французская революция)
  • Якобинска диктатура
  • 恐怖政治
  • 공포 정치
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:type of
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of