Les Sarmates (Sauromates pour les Sarmates protohistoriques) sont un ancien peuple scythique de nomades des steppes, appartenant sur le plan ethno-linguistique au rameau iranien septentrional du grand ensemble indo-européen. Ils étaient établis à l'origine entre le Don et l'Oural.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Les Sarmates (Sauromates pour les Sarmates protohistoriques) sont un ancien peuple scythique de nomades des steppes, appartenant sur le plan ethno-linguistique au rameau iranien septentrional du grand ensemble indo-européen. Ils étaient établis à l'origine entre le Don et l'Oural.
  • Sarmatlar, MÖ 6-4 yüzyıllarda Orta Asya'dan Ural Dağlarına, ardından Güney Rusya ve Kuzey Kafkasya'ya, sonrasında ise Balkanlara kadar yayılmış olan bir İrani halk. Bazı araştırmacılara göre Sarmatların ağırlıklı Türk idi ve hatta bazı araştırmacılara göre bir kısmı Türk öbür kısmı İrani idi.MÖ 4. yüzyılda Don Nehri ötesine geçip İskit topraklarını ele geçiren Sarmatlar, Neron (54-68) döneminde Cermen kabileleriyle ittifaklar kurarak Roma topraklarına girmişlerdir. 3. yüzyılda Sarmat toprakları büyük ölçüde Got istilasına uğramıştır. 370'ten sonraki Hun göçleri Sarmatları büyük ölçüde ortadan kaldırmıştır. Sarmatlar, 6. yüzyılda başka halklarla karışarak tarihten silinmiştir.
  • Los sármatas (sarmatae o saurómatas —la segunda forma utilizada sobre todo por los antiguos escritores griegos y la primera por los romanos—) fueron un pueblo iranio al que Heródoto (Historias 4.21-117) ubica en el siglo V a. C. en la frontera oriental de Escitia, más allá del Tanais (actual río Don).En el siglo III a. C. los sármatas avanzaron desde el Cáucaso invadiendo gran parte del territorio que hasta entonces ocupaban los escitas. En el siglo II a. C. se encuentra a los sármatas fuertemente instalados en las estepas que rodean al mar Negro, principalmente en territorios que en la actualidad corresponden a Ucrania y Polonia. De allí que en geografía se nombre a las llanuras de la Europa Oriental al este de los Cárpatos con el nombre de Llanura Sarmática. Luego alcanzaron su máxima expansión hacia el siglo I a. C., cuando se extendían desde el mar Negro hasta el mar Báltico y desde el Volga hasta el Vístula y el valle medio del Danubio. Tal territorio fue llamado por los romanos Sarmatia (Sarmacia). Su final como potencia bélica se produce hacia el siglo III, cuando se extiende el «imperio» de los godos hasta Crimea y luego deben afrontar el ataque de los vándalos y los hunosComo pueblo iranio, los sármatas estaban relacionados con los escitas por el idioma y la mayor parte de su cultura.Los sármatas nunca llegaron a constituir un Estado unificado, ya que se encontraban divididos en varias «tribus» o parcialidades. Algunas de ellas han persistido hasta tiempos contemporáneos y otras se han fundido con otros pueblos (los sármatas son uno de los principales linajes de los actuales eslavos). Entre las parcialidades más destacadas figuran las de los alanos, roxolanos, yázigas, y algunos creen que los rashu del noroeste del mar Caspio formaron parte de estos sármatas-eslavos al emigrar, conocidos por los romanos y judíos como ros.
  • The Sarmatians (Latin: Sarmatæ or Sauromatæ, Greek: Σαρμάται, Σαυρομάται) were an Iranian people of the classical antiquity period, flourishing from about the 5th century BC to the 4th century AD. They spoke Scythian, an Indo-European language from the Eastern Iranian family.Their territory, which was known as Sarmatia to Greco-Roman ethnographers, corresponded to the western part of greater Scythia (mostly modern Ukraine and Southern Russia, also to a smaller extent north eastern Balkans around Moldova). At their greatest reported extent, around 100 BC, these tribes ranged from the Vistula River to the mouth of the Danube and eastward to the Volga, bordering the shores of the Black and Caspian seas as well as the Caucasus to the south.The Sarmatians declined in the 4th century with the incursions connected to the Migration period (Huns, Goths). The descendants of the Sarmatians became known as the Alans during the Early Middle Ages, and ultimately gave rise to the modern Ossetic ethnic group.
  • Сарматите (на гръцки: Σαρμάται [Сарматѣ], лат. Sarmatæ [Сарматѣ]) е общородово име на група ираноезични племена обитаващи в периода 3 век пр.н.е. - 4 век причерноморските степи до река Дунав /територия известна с името Сарматия (лат. Sarmatia)/. Аланската държавност устоява до 14 век. Други известни сарматски племена са роксолани, аорси, масагети, вали, савромати и др.
  • Sarmati byl íránský kočovný a pastevecký lid, příbuzný se Skythy, Médy a Peršany. První zmínky o Sarmatech pocházejí ze spisů Herodota, Hippokrata a Strabóna. Ve starořeckých dílech je uvedeno, že obývali území na východ od Visly.
  • Els sàrmates foren un poble oriental integrat per gran nombre de pobles acollits sota aquesta denominació que els escites donaven als pobles "no escites" sobre els que governaven. Cal entendre per sàrmates els pobles que vivien a Sarmàtia del que els pobles germànics que van emigrar a orient i van restar amb els pobles de Sarmàtia, en foren un element ètnic més. Els vàndals tenien un important component sàrmata. Els sàrmates (sarmatae o Sauromates, la segona forma utilitzada sobretot pels antics escriptors grecs, la primera pels romans) van ser un poble al que Heròdot (4.21-117) situa en el segle V a. C. a la frontera oriental d'Escítia, més enllà de Tanais (actual riu Don). En el segle III a. C. els sàrmates van avançar des del Caucas envaint gran part del territori que fins llavors ocupaven els escites, al segle II a. C. es troba als sàrmatas fortament instal·lats a les estepes que envolten el Mar Negre, principalment en territoris que actualment corresponen a Ucraïna i Polònia, d'allí que en geografia s'anomena a les planes d'Europa Oriental a l'est dels Càrpats amb el nom de Plana Sarmàtica, després van aconseguir la seva màxima expansió cap al segle I a. C., quan s'estenien des del Mar Negre fins al Mar Bàltic i des del Volga fins al Vístula i la vall mitjana del Danubi, tal territori va ser anomenat pels romans Sarmatia (Sarmàcia). El seu final com a potència bèl·lica es produeix cap al segle III, quan s'estén l'«imperi» dels gots fins a Crimea i després han d'afrontar l'atac dels vàndals i dels huns.
  • Bangsa Sarmatia (bahasa Latin Sarmatæ atau Sauromtæ, bahasa Sansakerta Saka bahasa Yunani Σαρμάται, Σαυρομάται) Zaman Besi adalah salah satu suku bangsa Iran pada masa Antikuitas Klasik. Mereka berkembang sekitar abad ke-5 SM sampai abad ke-4 M.Bangsa Sarmatia menempati wilayah yang oleh para etnografer Yunani-Romawi disebut Sarmatia. Wilayah ini merupakan bagian barat dari daerah Skythia besar (Rusia Selatan, Ukraina, dan Balkan utara). Pada puncak kejayaan mereka, sekitar tahun 100 SM, mereka menguasai daerah yang terbentang mulai dari Sungai Vistula sampai mulut sungai Danube dan ke arah timur sampai Volga, berbatasan dengan pesisir Laut Hitam dan Laut Kaspia selain juga Kaukasus di sebelas selatan.Bangsa Sarmatia mengalami kemunduran pada abad ke-4 SM dengan adanya serangan-serangan akibat kedatangan bangsa Goth dan Hun. Keturunan bangsa Sarmatia kemudian dikenal sebagai suku Alan selama Abad Pertengahan Awal, dan pada akhirnya menjadi kelompok etnis Osset modern.
  • Sármatas, sarmatae ou sauromatae (a segunda forma é a mais usada pelos antigos escritores gregos e a terceira pelos gregos posteriores e pelos romanos) eram um povo a quem Heródoto no século V a.C. localizou na fronteira oriental da Cítia além do rio Tánais (Don). Eles eram povos iranianos relacionados com os citas e os Saka. Os numerosos nomes pessoais iranianos nas inscrições gregas da costa do Mar Negro indicam que os sármatas falavam um dialeto iraniano norte-oriental relacionado com o sogdiano e com o osseto.
  • Die Sarmaten (auch: Sauromaten) waren eine Stammeskonföderation von iranischen Reitervölkern, die von antiken Schriftquellen erstmals für das Jahr 513 v. Chr. erwähnt werden. Die Sauromaten bzw. Sarmaten waren offensichtlich mit den Skythen verwandt und siedelten zwischen dem 6. Jahrhundert v. Chr. und dem 4. Jahrhundert n. Chr. im Steppengebiet der späteren südrussischen und ukrainischen Gebiete, das zunächst von den Griechen, später auch von den Römern als „Sarmatien“ bezeichnet wurde. Hier verdrängten bzw. ersetzten die Sarmaten ab dem 3. Jahrhundert v. Chr. die Skythen, was zahlreiche Grabfunde belegen. Die Sprache der Sarmaten gehört zur nordost-iranischen bzw. mitteliranischen Gruppe der indoeuropäischen Sprachfamilie und lebt noch heute in der Volksgruppe der Osseten im Kaukasus weiter. Ab 370 n. Chr. zerfiel das lockere Bündnis der sarmatischen Teilstämme beim Vordringen der Hunnen aus dem Osten und der dadurch ausgelösten Völkerwanderung nach Westen.
  • サルマタイ(Sarmatae、Sarmatia)は紀元前4世紀~紀元後4世紀にかけて、南ウクライナを中心に活動していたイラン系遊牧民族。サルマート人、サルマタエ、サルマティア人ともいう。紀元前4世紀後半までドン川下流とアゾフ海の沿岸に居住していたサウロマティア人と区別する。2世紀に黒海の北西一帯に進出してスキタイを駆逐したのち、5世紀まで発展したチェルニャコヴォ文化の主要な担い手である。抽象的なデザインに宝石や貴金属をちりばめた華麗な装飾を好んだ。近世ポーランド・リトアニア共和国の士族(シュラフタ)たちはサルマタイを自分たちの文化的・政治的なルーツと考えていた。弓による遠隔攻撃を見下しており、長大な槍(矛)を持ち貴金属や宝石で飾った重い鎧を纏う騎兵が敵陣への直接突撃を敢行する戦法を得意とした。その雄々しく美しいイメージから、現代では西ヨーロッパ・東ヨーロッパを問わずヨーロッパの極右の間で非常に人気の高い古代民族で、ストームフロントでは常に話題の中心となっている。[1]
  • Сарма́ты (др.-греч. Σαρμάται, лат. Sarmatae) — кочевые скотоводческие ираноязычные племена конца раннего Железного века (VI—IV вв. до н. э.), населявшие преимущественно степные районы от Заволжского Подуралья до водораздела Тисы и Дуная (т. н. языги метанасты). Впервые сарматы под именем «савроматы» упоминаются у Геродота, который размещал их восточнее реки Танаис (совр. Дон), говоря, что если перейти реку Танаис, то там уже не скифская земля, но область савроматов , при этом, по мнению Н. Лысенко, «…уже со времени составления карты мира Марка Випсания Агриппы (I в. до н. э.) этнонимы „савроматы“ и „сарматы“, по-видимому, употреблялись как синонимы» .К сарматам античные авторы причисляли следующие племена: аорсы, языги, сираки, аланы, роксоланы, сайи .
  • Sarmaziar (latinez: Sarmatæ edo Sauromatæ; sanskritoz: Sakas; antzinako grezieraz: Σαρμάται, Σαυρομάται) irandar jatorriko herri nomada bateko kidea izan zen, eszitekin lotura omen zuena.K. a. III. mendean sarmaziarrak Kaukasoraino heldu ziren, esziten lurrak inbadituz. K. a. II. mendean Itsaso Beltzaren inguruko estepetan bizi ziren, egungo Ukrainan eta Polonian. Hori zela eta, Karpatoen ekialdean dagoen Ekialdeko Europako ordokiak "sarmaziar ordokia" du izena. K. a. I. mendean Itsaso Beltzetik Baltikoraino eta Volgatik Vistula eta Danubioraino zabaldu ziren, bere une gorena izanik. Ez zuten inoiz estatu batua izan eta III. mendean godoek Krimea konkistatu zutenean eta bandaloen eta hunoen erasoak jasan ostean desagertu ziren.
  • Sarmaci (lub Sauromaci) – nazwa irańskich ludów koczowniczo-pasterskich. Sarmaci byli spokrewnieni ze Scytami, Medami, Partami i Persami.Pierwsze wzmianki o Sarmatach znajdują się u Herodota (IV,21), Hipokratesa i Strabona. W IV-III w. p.n.e. zmieszali się z napływającą ze wschodu ludnością, co wykształciło u nich nowe związki plemienne. Od III w. p.n.e. zamieszkiwali między Donem i Morzem Czarnym. W okresie wędrówki na zachód wyparli Scytów, docierając w końcu I w. p.n.e. do Dunaju, gdzie weszli w kontakt z imperium rzymskim. Tryb życia i gospodarka Sarmatów związana była z pasterską hodowlą zwierząt. Sarmaci koczownicy nie zakładali stałych osad, żyli na wozach mieszkalnych pasąc krowy i konie. Osiadli Sarmaci żyli w strefie lasostepu, archeolodzy odkryli tam pozostałości osad z sarmackimi zabytkami.Sarmaci byli znakomitymi wojownikami, wprawianymi w wojenne rzemiosło już od dzieciństwa. Ich taktyka oparta była na działaniach grup lekkozbrojnych konnych łuczników. Dopiero Roksolanie utworzyli oddziały katafraktów – ciężkiej kawalerii, walczącej w zwartym szyku. Tej taktyki nie stosowali Jazygowie i Alanowie, którzy używali łuków typu huńskiego.Organizacja społeczna Sarmatów była bardzo podobna do scytyjskiej. Po okresie wojen i podbojów wytworzyła się warstwa arystokracji, przedstawiciele której chowani byli w bogato wyposażonych kurhanach. Charakterystyczną cechą społecznych stosunków w sarmackich plemionach jest ważna rola kobiety w społeczności. Stosunkowa duża liczba grobów uzbrojonych kobiet, zwłaszcza na cmentarzyskach zachodnich Sarmatów, świadczy o pewnych elementach matriarchatu[potrzebne źródło], które przetrwały z wcześniejszych okresów. Herodot twierdzi, że Sauromaci – wcześni, zachodni Sarmaci – pochodzili ze związku Amazonek ze Scytami.O wierzeniach Sarmatów wiadomo niewiele. Prawdopodobnie oddawali cześć słońcu i ogniowi. Z tym ostatnim wiążą się odnajdywane w grobach sarmatek małe terakotowe ołtarzyki. Rzymski historyk Ammianus Marcellinus notuje, iż Alanowie czcili jako boga wojny szamszir – nagi miecz wbity w ziemię. Sarmaci wierzyli w życie pozagrobowe, jako kontynuację życia ziemskiego. Pod koniec starożytności część Alanów przyjęła zaratusztrianizm (zoroastryzm)[potrzebne źródło].
  • A szarmaták ókori iráni nyelvű nép voltak, a szkíták közeli rokonai. Valószínűleg leszármazottai a Hérodotosz által említett szauromatáknak. A szkítákhoz hasonló iráni nyelvet beszéltek, bár kultúrájuk nem mindenben egyezett meg az övékével. Így például asszonyaik szabadabban éltek, Hérodotosz feljegyzése szerint a férfiakkal együtt harcoltak és vadásztak. Hadseregük kizárólag lovasokból állt, a páncélt viselő és nehéz dárdákkal felszerelt törzsfőnökök és kíséretük mellett a közrendű harcosok íjjal harcoltak. Az első tetőtől talpig páncélba – főként bőrpáncélba – öltözött nehézlovassága a szarmatáknak volt. Egyes elképzelések a római segédcsapatként Britanniát megjárt egységeiket összekapcsolják az Artúr-mondakörrel.A szarmaták törzsszövetségében tűntek fel olyan később önállóvá lett népek, mint az aorszok, alánok, jazigok és roxolánok.Kb. i. e. 250-ig a Tanaisz (ma: Don) folyó mellett éltek, de a következő 300 évben egyes törzseik más irányba vándoroltak. Egyik törzsszövetségük a királyi szarmaták vezetésével nyugatra húzódott, kiszorítva helyükről a szkítákat. A törzsszövetség tagjai voltak még a roxolánok, jazigok, urgok és az i. e. 2. század második feléből származó Protogenész-felirat szerint a szaiok, thiszamaták, szaudaraták. A szaiok minden bizonnyal a királyi szarmatákat jelenti (óiráni *xšaya 'király, királyi'). Az alánok és az aorszok az utóbbiak vezetésével – de később az alánok súlya jelentősen megnőtt – a Dontól keletre hoztak létre erős törzsszövetséget. Tőlük kicsit délre a szirákok kisebb törzsszövetsége alakult.A roxolánok a Duna torkolatáig nyomultak előre, a jazigok az 1. század első felében átkeltek a Kárpátokon, és elfoglalták a Duna középső folyása és a Tisza közti térséget. A roxolánok, miután Augustus és Nero tábornokai legyőzték őket, Róma függőségébe kerültek, a jazigok pedig hasonló helyzetbe jutva a dákok és Pannonia provincia közt éltek.A 2. században és a 3. században a szarmaták a germán törzsek nyomására ismét mozgásba lendültek, a jazigok a markomannokkal szövetkeztek Marcus Aurelius császár ellen, a roxolánok pedig a gótokkal együtt támadták Moesia tartományt. Nagy Konstantin sokukat római területre telepítette.A szarmata törzsek szövetségét a 350-ben bekövetkezett hun támadás söpörte el. A különböző szarmata törzsek a hunokat követően avar, türk, kazár, onogur, magyar, besenyő, kun, germán fennhatóság alatt éltek, és ezekbe a népekbe fokozatosan beolvadtak, más részüket visszaűzték a Kaukázus előterébe.Legtovább az alánok állama maradt meg a Kaukázus előterében, amit a mongolok számoltak fel a 13. században. Az alánok utódai az oszétok és a jászok.
  • I Sarmati (dal greco antico Σαρμάται) furono un popolo iranico e quindi, come gli Sciti, facevano parte della famiglia linguistica iranica (una famiglia linguistica indoeuropea). Aperti alla cultura e alla religione persiana, si dividevano probabilmente in quattro tribù: Iazigi, Roxolani (o Rossolani), Aorsi e Alani.Essi in origine abitavano le steppe lungo il Volga, le regioni pedemontane degli Urali meridionali e la steppa del Kazakistan occidentale. Nei loro territori d'origine essi si scontrarono con i Battriani, i Parti e i Sogdiani. In diversi periodi e a diverse ondate essi si spinsero verso occidente.
  • De Sarmaten waren een Iraanstalig nomadenvolk, dat tussen ca. 300 v.Chr. en ca. 270 n.Chr. de steppen ten noorden van de Zwarte Zee beheerste.Oorspronkelijk hadden ze meer naar het oosten gewoond, maar tegen 300 v.Chr. verdreven of onderwierpen zij de Scythen en vestigden zij zich in hun gebied.Op de Krim dreven de Sarmaten handel met de Grieken en Romeinen.Enkele Sarmatische stammen, zoals de Jazygen, trokken aan het begin van onze jaartelling nog verder naar het westen, naar de Hongaarse laagvlakte. Deze stammen vochten tijdens de oorlog van 165 - 180 samen met de Marcomannen en Quaden tegen de Romeinse legioenen van keizer Marcus Aurelius.De Sarmaten in de steppen tussen Dnjestr en Don hebben waarschijnlijk lange tijd geheerst over de ten noorden van hen wonende voorouders van de Slaven, hetgeen het vrij grote aantal Iraanse leenwoorden in de Slavische talen zou verklaren.Zij werden omstreeks 270 onderworpen door de vanuit het latere Pommerellen, West-Pruisen en Danzig naar het zuiden trekkende Goten. De Sarmaten werden toen een soort vazallen van de Ostrogoten.Toen de Hunnen in 376 het Ostrogotische rijk vernietigden, werden de Sarmaten hun vazallen. Een groep Sarmaten, Alanen genaamd, trok toen naar het westen en belandde uiteindelijk in Noordwest-Spanje, waar ze onderhorig werden aan de Visigoten. De andere Sarmaten zijn waarschijnlijk opgegaan in de Turkstalige steppenvolkeren die sinds 376 de Zuid-Russische steppen bewoonden.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 59602 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 12275 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 119 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 109089013 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:année
  • 2002 (xsd:integer)
  • 2009 (xsd:integer)
  • 2010 (xsd:integer)
  • 2012 (xsd:integer)
prop-fr:collection
  • Présence ukrainienne
  • Voix du Caucase
prop-fr:consultéLe
  • 2012-02-05 (xsd:date)
  • 2012-08-22 (xsd:date)
prop-fr:ethnie
prop-fr:isbn
  • 978 (xsd:integer)
  • 229609290 (xsd:integer)
prop-fr:langue
prop-fr:lienAuteur
  • Iaroslav Lebedynsky
prop-fr:légende
  • Cataphractaires sarmates : bas-relief de la colonne de Trajan représentant un épisode de la guerre des Daces.
prop-fr:nom
  • Lebedynsky
  • Brzezinsky
  • Sarmates
prop-fr:pages
  • 48 (xsd:integer)
  • 88 (xsd:integer)
  • 194 (xsd:integer)
  • 223 (xsd:integer)
prop-fr:prénom
  • Richard
  • Iaroslav
prop-fr:période
  • -
prop-fr:rois/monarques
prop-fr:région
  • entre le Don et l'Oural
prop-fr:site
  • Histoire du monde
prop-fr:titre
  • Sarmates
  • Sarmates et Alains face à Rome : Ier-Ve siècles
  • The Sarmatians : 600 BC–AD 450
  • Scythes, Sarmates et Slaves : l'influence des anciens nomades iranophones sur les Slaves
  • Sur les traces des Alains et Sarmates en Gaule : du Caucase à la Gaule, IVe-Ve siècle
  • Taifali : troupe de reconstitution historique de l'Antiquité tardive
prop-fr:url
  • http://www.histoiredumonde.net/Sarmates.html
  • http://www.taifali.org
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:éditeur
  • L'Harmattan
  • Osprey
  • Ed. Maison
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Les Sarmates (Sauromates pour les Sarmates protohistoriques) sont un ancien peuple scythique de nomades des steppes, appartenant sur le plan ethno-linguistique au rameau iranien septentrional du grand ensemble indo-européen. Ils étaient établis à l'origine entre le Don et l'Oural.
  • Сарматите (на гръцки: Σαρμάται [Сарматѣ], лат. Sarmatæ [Сарматѣ]) е общородово име на група ираноезични племена обитаващи в периода 3 век пр.н.е. - 4 век причерноморските степи до река Дунав /територия известна с името Сарматия (лат. Sarmatia)/. Аланската държавност устоява до 14 век. Други известни сарматски племена са роксолани, аорси, масагети, вали, савромати и др.
  • Sarmati byl íránský kočovný a pastevecký lid, příbuzný se Skythy, Médy a Peršany. První zmínky o Sarmatech pocházejí ze spisů Herodota, Hippokrata a Strabóna. Ve starořeckých dílech je uvedeno, že obývali území na východ od Visly.
  • サルマタイ(Sarmatae、Sarmatia)は紀元前4世紀~紀元後4世紀にかけて、南ウクライナを中心に活動していたイラン系遊牧民族。サルマート人、サルマタエ、サルマティア人ともいう。紀元前4世紀後半までドン川下流とアゾフ海の沿岸に居住していたサウロマティア人と区別する。2世紀に黒海の北西一帯に進出してスキタイを駆逐したのち、5世紀まで発展したチェルニャコヴォ文化の主要な担い手である。抽象的なデザインに宝石や貴金属をちりばめた華麗な装飾を好んだ。近世ポーランド・リトアニア共和国の士族(シュラフタ)たちはサルマタイを自分たちの文化的・政治的なルーツと考えていた。弓による遠隔攻撃を見下しており、長大な槍(矛)を持ち貴金属や宝石で飾った重い鎧を纏う騎兵が敵陣への直接突撃を敢行する戦法を得意とした。その雄々しく美しいイメージから、現代では西ヨーロッパ・東ヨーロッパを問わずヨーロッパの極右の間で非常に人気の高い古代民族で、ストームフロントでは常に話題の中心となっている。[1]
  • Sarmaci (lub Sauromaci) – nazwa irańskich ludów koczowniczo-pasterskich. Sarmaci byli spokrewnieni ze Scytami, Medami, Partami i Persami.Pierwsze wzmianki o Sarmatach znajdują się u Herodota (IV,21), Hipokratesa i Strabona. W IV-III w. p.n.e. zmieszali się z napływającą ze wschodu ludnością, co wykształciło u nich nowe związki plemienne. Od III w. p.n.e. zamieszkiwali między Donem i Morzem Czarnym. W okresie wędrówki na zachód wyparli Scytów, docierając w końcu I w. p.n.e.
  • Els sàrmates foren un poble oriental integrat per gran nombre de pobles acollits sota aquesta denominació que els escites donaven als pobles "no escites" sobre els que governaven. Cal entendre per sàrmates els pobles que vivien a Sarmàtia del que els pobles germànics que van emigrar a orient i van restar amb els pobles de Sarmàtia, en foren un element ètnic més. Els vàndals tenien un important component sàrmata.
  • De Sarmaten waren een Iraanstalig nomadenvolk, dat tussen ca. 300 v.Chr. en ca. 270 n.Chr. de steppen ten noorden van de Zwarte Zee beheerste.Oorspronkelijk hadden ze meer naar het oosten gewoond, maar tegen 300 v.Chr.
  • Los sármatas (sarmatae o saurómatas —la segunda forma utilizada sobre todo por los antiguos escritores griegos y la primera por los romanos—) fueron un pueblo iranio al que Heródoto (Historias 4.21-117) ubica en el siglo V a. C. en la frontera oriental de Escitia, más allá del Tanais (actual río Don).En el siglo III a. C. los sármatas avanzaron desde el Cáucaso invadiendo gran parte del territorio que hasta entonces ocupaban los escitas. En el siglo II a. C.
  • Die Sarmaten (auch: Sauromaten) waren eine Stammeskonföderation von iranischen Reitervölkern, die von antiken Schriftquellen erstmals für das Jahr 513 v. Chr. erwähnt werden. Die Sauromaten bzw. Sarmaten waren offensichtlich mit den Skythen verwandt und siedelten zwischen dem 6. Jahrhundert v. Chr. und dem 4. Jahrhundert n. Chr. im Steppengebiet der späteren südrussischen und ukrainischen Gebiete, das zunächst von den Griechen, später auch von den Römern als „Sarmatien“ bezeichnet wurde.
  • Sármatas, sarmatae ou sauromatae (a segunda forma é a mais usada pelos antigos escritores gregos e a terceira pelos gregos posteriores e pelos romanos) eram um povo a quem Heródoto no século V a.C. localizou na fronteira oriental da Cítia além do rio Tánais (Don). Eles eram povos iranianos relacionados com os citas e os Saka.
  • Bangsa Sarmatia (bahasa Latin Sarmatæ atau Sauromtæ, bahasa Sansakerta Saka bahasa Yunani Σαρμάται, Σαυρομάται) Zaman Besi adalah salah satu suku bangsa Iran pada masa Antikuitas Klasik. Mereka berkembang sekitar abad ke-5 SM sampai abad ke-4 M.Bangsa Sarmatia menempati wilayah yang oleh para etnografer Yunani-Romawi disebut Sarmatia. Wilayah ini merupakan bagian barat dari daerah Skythia besar (Rusia Selatan, Ukraina, dan Balkan utara).
  • Сарма́ты (др.-греч. Σαρμάται, лат. Sarmatae) — кочевые скотоводческие ираноязычные племена конца раннего Железного века (VI—IV вв. до н. э.), населявшие преимущественно степные районы от Заволжского Подуралья до водораздела Тисы и Дуная (т. н. языги метанасты). Впервые сарматы под именем «савроматы» упоминаются у Геродота, который размещал их восточнее реки Танаис (совр. Дон), говоря, что если перейти реку Танаис, то там уже не скифская земля, но область савроматов , при этом, по мнению Н.
  • I Sarmati (dal greco antico Σαρμάται) furono un popolo iranico e quindi, come gli Sciti, facevano parte della famiglia linguistica iranica (una famiglia linguistica indoeuropea). Aperti alla cultura e alla religione persiana, si dividevano probabilmente in quattro tribù: Iazigi, Roxolani (o Rossolani), Aorsi e Alani.Essi in origine abitavano le steppe lungo il Volga, le regioni pedemontane degli Urali meridionali e la steppa del Kazakistan occidentale.
  • Sarmatlar, MÖ 6-4 yüzyıllarda Orta Asya'dan Ural Dağlarına, ardından Güney Rusya ve Kuzey Kafkasya'ya, sonrasında ise Balkanlara kadar yayılmış olan bir İrani halk. Bazı araştırmacılara göre Sarmatların ağırlıklı Türk idi ve hatta bazı araştırmacılara göre bir kısmı Türk öbür kısmı İrani idi.MÖ 4. yüzyılda Don Nehri ötesine geçip İskit topraklarını ele geçiren Sarmatlar, Neron (54-68) döneminde Cermen kabileleriyle ittifaklar kurarak Roma topraklarına girmişlerdir. 3.
  • A szarmaták ókori iráni nyelvű nép voltak, a szkíták közeli rokonai. Valószínűleg leszármazottai a Hérodotosz által említett szauromatáknak. A szkítákhoz hasonló iráni nyelvet beszéltek, bár kultúrájuk nem mindenben egyezett meg az övékével. Így például asszonyaik szabadabban éltek, Hérodotosz feljegyzése szerint a férfiakkal együtt harcoltak és vadásztak.
  • Sarmaziar (latinez: Sarmatæ edo Sauromatæ; sanskritoz: Sakas; antzinako grezieraz: Σαρμάται, Σαυρομάται) irandar jatorriko herri nomada bateko kidea izan zen, eszitekin lotura omen zuena.K. a. III. mendean sarmaziarrak Kaukasoraino heldu ziren, esziten lurrak inbadituz. K. a. II. mendean Itsaso Beltzaren inguruko estepetan bizi ziren, egungo Ukrainan eta Polonian. Hori zela eta, Karpatoen ekialdean dagoen Ekialdeko Europako ordokiak "sarmaziar ordokia" du izena. K. a. I.
  • The Sarmatians (Latin: Sarmatæ or Sauromatæ, Greek: Σαρμάται, Σαυρομάται) were an Iranian people of the classical antiquity period, flourishing from about the 5th century BC to the 4th century AD.
rdfs:label
  • Sarmates
  • Bangsa Sarmatia
  • Sarmaci
  • Sarmaten
  • Sarmaten
  • Sarmati
  • Sarmati
  • Sarmatians
  • Sarmatlar
  • Sarmaziar
  • Szarmaták
  • Sàrmates
  • Sármatas
  • Sármatas
  • Сармати
  • Сарматы
  • サルマタイ
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:militaryUnit of
is dbpedia-owl:place of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:ethnie of
is prop-fr:groupeLié of
is prop-fr:lieu of
is foaf:primaryTopic of