Une consonne dentale, ou plus brièvement dentale, désigne, en phonétique articulatoire, une consonne apicale dont le lieu d'articulation se situe au niveau des dents ; elle est réalisée par un rapprochement entre la pointe de la langue et les dents. Pour les fricatives, la langue est placée entre les dents et, pour les autres, derrière les dents de la mâchoire supérieure.Le français comporte les dentales [d̪], [t̪], [n̪] et [l̪].

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Une consonne dentale, ou plus brièvement dentale, désigne, en phonétique articulatoire, une consonne apicale dont le lieu d'articulation se situe au niveau des dents ; elle est réalisée par un rapprochement entre la pointe de la langue et les dents. Pour les fricatives, la langue est placée entre les dents et, pour les autres, derrière les dents de la mâchoire supérieure.Le français comporte les dentales [d̪], [t̪], [n̪] et [l̪].
  • Konsonan gigi atau konsonan dental adalah konsonan yang terjadi karena lidah menyentuh gigi atas, seperti /t/, /d/, /n/, dan /l/ dalam beberapa bahasa. Konsonan gigi dibedakan dari bunyi-bunyi yang dihasilkan dengan lidah menyentuh batas gusi, seperti dalam bahasa Inggris, tetapi terdengar sama karena kesamaan akusitk bunyi-bunyi berkenaan, sama pula hurufnya dalam abjad Latin (t, d, n, dsb.)
  • In fonetica articolatoria, una consonante dentale è una consonante, classificata secondo il proprio luogo di articolazione, che fa parte del più ampio gruppo delle consonanti con articolazione dentale-alveolare, il quale comprende anche le consonanti alveolari e postalveolari, le cui differenze sono in genere trascurate se non nel caso delle fricative.Una consonante dentale viene articolata accostando la punta o apice della lingua ai denti incisivi superiori, in modo che l'aria, costretta dall'ostacolo, produca un rumore nella sua fuoriuscita.
  • En lingüística se llama consonante dental a una consonante que se articula con la lengua contra los dientes superiores como en el caso de /t/, /d/, /n/, y /l/ en ciertos idiomas. Las consonantes dentales se distinguen primordialmente de sonidos en los que el contacto se hace con la lengua y el paladar como en inglés (ver consonante alveolar), debido a la similitud acústica de los sonidos y el hecho de que en el alfabeto romano usualmente se escriben con los mismos símbolos (t, d, n, etc.).
  • 치음(齒音, dental consonant) 또는 잇소리는 설첨이나 설단과 이를 사용해서 조음하는 자음이다. 국제 음성 기호에 있는 치음은 아래와 같다.
  • A fonetikában dentális a foghangok artikulációjának helyét jelöli.. A latin apex „nyelvhegy“ szó felhasználásával apiko-dentális a másik használatos megjelölés. Ha a fogakkal együtt az artikulációhoz az ajkak is kellenek, akkor labiodentális hangokról beszélünk.Apiko-dentális hangok az angol th-hang zöngétlen és zöngés változata, a magyar f (zöngétlen) és v (a zöngés párja) is ilyen hangok Emellett léteznek még lamino-dentalis hangok, melyeknél a nyelv megérinti, vagy súrolja a felső fogsor tövénél lévő ínyt. Az t,d,s,z hangok variánsai ilyenek.
  • 調音部位 唇音 両唇音 唇歯音 舌頂音舌尖音 / 舌端音 舌唇音 歯音 歯茎音 後部歯茎音 そり舌音 歯茎硬口蓋音 舌背音 硬口蓋音 軟口蓋音 口蓋垂音 咽喉音 咽頭音 喉頭蓋音 声門音 二重調音 両唇硬口蓋音 両唇軟口蓋音 後部歯茎軟口蓋音 ▶ 調音方法歯音(しおん、英: dental)は、上前歯の裏ないし先と、舌尖ないし舌端とで調音される子音。国際音声記号(IPA)による歯音の表記は以下のとおり。
  • Spółgłoski zębowe (przedniojęzykowo-zębowe) to rodzaj spółgłosek, wyróżniony ze względu na miejsce artykulacji, które znajduje się przy górnych zębach – siekaczach, u ich szczytu, tuż za ich tylną ścianą lub u ich nasady na granicy z dziąsłami.W międzynarodowej transkrypcji fonetycznej artykulację zębową (apikalno-dentalną) oznacza się symbolem [ ̪] np. [t̪], [d̪]. W praktyce zarówno w transkrypcji fonologicznej jako i fonetyczne, o ile cecha ta nie kontrastuje z artykulacją (za)dziąsłową, znak jest ten pomijany. Praktykę taka jest powszechnie stosowana w przypadku języka polskiego i języków romańskich.
  • Зъ̀бните съгласни представляват съгласен звук, чието учленение протича при допир между предната част на езика (според съответната му част – върхови, плоскоезични, подвърхови) и горния ред зъби (/t/, /d/, /n/, and /l/ и други). В случая деен учленителен орган се явява предната част на езика, а неподвижен – зъбите. Зъбните съгласни се разграничават от звуковете, при които съприкосновение се установява между езика и венците (венечни съгласни).Зъбните и зъбно-венечните съгласни звукове, разпознаваеми в Международната фонетична азбука:
  • Dentální souhláska (dentála, zubná souhláska) je souhláska, která je tvořena kontaktem jazyka s horními zuby (latinsky dentis – zuby). Mezi dentály patří v češtině například t, d, n a l. Mimo češtinu se jako dentála vyslovuje např. polské z a s (sibilantní frikativa), anglické th (nonsibilantní frikativa) a další hlásky.
  • Neste tipo de consoante, o articulador ativo é ou o ápice ou a lâmina da língua, e seus articuladores passivos são os dentes incisivos superiores e também é linguodental e linguointerdental.
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 138261 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 4281 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 39 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 97612082 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Une consonne dentale, ou plus brièvement dentale, désigne, en phonétique articulatoire, une consonne apicale dont le lieu d'articulation se situe au niveau des dents ; elle est réalisée par un rapprochement entre la pointe de la langue et les dents. Pour les fricatives, la langue est placée entre les dents et, pour les autres, derrière les dents de la mâchoire supérieure.Le français comporte les dentales [d̪], [t̪], [n̪] et [l̪].
  • Konsonan gigi atau konsonan dental adalah konsonan yang terjadi karena lidah menyentuh gigi atas, seperti /t/, /d/, /n/, dan /l/ dalam beberapa bahasa. Konsonan gigi dibedakan dari bunyi-bunyi yang dihasilkan dengan lidah menyentuh batas gusi, seperti dalam bahasa Inggris, tetapi terdengar sama karena kesamaan akusitk bunyi-bunyi berkenaan, sama pula hurufnya dalam abjad Latin (t, d, n, dsb.)
  • In fonetica articolatoria, una consonante dentale è una consonante, classificata secondo il proprio luogo di articolazione, che fa parte del più ampio gruppo delle consonanti con articolazione dentale-alveolare, il quale comprende anche le consonanti alveolari e postalveolari, le cui differenze sono in genere trascurate se non nel caso delle fricative.Una consonante dentale viene articolata accostando la punta o apice della lingua ai denti incisivi superiori, in modo che l'aria, costretta dall'ostacolo, produca un rumore nella sua fuoriuscita.
  • En lingüística se llama consonante dental a una consonante que se articula con la lengua contra los dientes superiores como en el caso de /t/, /d/, /n/, y /l/ en ciertos idiomas. Las consonantes dentales se distinguen primordialmente de sonidos en los que el contacto se hace con la lengua y el paladar como en inglés (ver consonante alveolar), debido a la similitud acústica de los sonidos y el hecho de que en el alfabeto romano usualmente se escriben con los mismos símbolos (t, d, n, etc.).
  • 치음(齒音, dental consonant) 또는 잇소리는 설첨이나 설단과 이를 사용해서 조음하는 자음이다. 국제 음성 기호에 있는 치음은 아래와 같다.
  • 調音部位 唇音 両唇音 唇歯音 舌頂音舌尖音 / 舌端音 舌唇音 歯音 歯茎音 後部歯茎音 そり舌音 歯茎硬口蓋音 舌背音 硬口蓋音 軟口蓋音 口蓋垂音 咽喉音 咽頭音 喉頭蓋音 声門音 二重調音 両唇硬口蓋音 両唇軟口蓋音 後部歯茎軟口蓋音 ▶ 調音方法歯音(しおん、英: dental)は、上前歯の裏ないし先と、舌尖ないし舌端とで調音される子音。国際音声記号(IPA)による歯音の表記は以下のとおり。
  • Dentální souhláska (dentála, zubná souhláska) je souhláska, která je tvořena kontaktem jazyka s horními zuby (latinsky dentis – zuby). Mezi dentály patří v češtině například t, d, n a l. Mimo češtinu se jako dentála vyslovuje např. polské z a s (sibilantní frikativa), anglické th (nonsibilantní frikativa) a další hlásky.
  • Neste tipo de consoante, o articulador ativo é ou o ápice ou a lâmina da língua, e seus articuladores passivos são os dentes incisivos superiores e também é linguodental e linguointerdental.
  • Spółgłoski zębowe (przedniojęzykowo-zębowe) to rodzaj spółgłosek, wyróżniony ze względu na miejsce artykulacji, które znajduje się przy górnych zębach – siekaczach, u ich szczytu, tuż za ich tylną ścianą lub u ich nasady na granicy z dziąsłami.W międzynarodowej transkrypcji fonetycznej artykulację zębową (apikalno-dentalną) oznacza się symbolem [ ̪] np. [t̪], [d̪].
  • Зъ̀бните съгласни представляват съгласен звук, чието учленение протича при допир между предната част на езика (според съответната му част – върхови, плоскоезични, подвърхови) и горния ред зъби (/t/, /d/, /n/, and /l/ и други). В случая деен учленителен орган се явява предната част на езика, а неподвижен – зъбите.
  • A fonetikában dentális a foghangok artikulációjának helyét jelöli.. A latin apex „nyelvhegy“ szó felhasználásával apiko-dentális a másik használatos megjelölés.
rdfs:label
  • Consonne dentale
  • Consoante dental
  • Consonante dental
  • Consonante dentale
  • Dentális hang
  • Dentální souhláska
  • Konsonan gigi
  • Spółgłoska zębowa
  • Зъбна съгласна
  • 歯音
  • 치음
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of