Le carbonarisme (pour l'Italie) ou charbonnerie (pour la France) est un mouvement initiatique et secret, à forte connotation politique, qui contribua à l'unification de l'Italie au milieu du XIXe siècle.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Le carbonarisme (pour l'Italie) ou charbonnerie (pour la France) est un mouvement initiatique et secret, à forte connotation politique, qui contribua à l'unification de l'Italie au milieu du XIXe siècle.
  • Карбонарии (итал. carbonaro) — члены тайного, строго законспирированного общества в Италии в 1807—1832 гг.Карбонарий по-итальянски означает «угольщик». Это название связано с тем, что в обществе карбонариев наряду с другими обрядами существовал ритуал сожжения древесного угля, символизировавший духовное очищение членов общества. Также выдвигаются версии о происхождении карбонариев от средневековых угольщиков.Структура общества Карбонариев в основных чертах повторяла структуру масонской организации с её иерархией, сложной обрядовостью и символикой. Вначале имелись две главные степени посвящения — «ученик» и «мастер», впоследствии число степеней возросло до 9. Низшие ячейки карбонариев — «дочерние венты» — подчинялись «материнским вентам», которыми, в свою очередь, руководили высокие венты, находившиеся в наиболее крупных городах Италии. Заседание венты сопровождалось множеством символических обрядов: например, при приёме новых членов разыгрывалась яркая эмоциональная сцена принесения в жертву Христа, считавшегося покровителем карбонариев.Политическая программа карбонариев включала борьбу за конституционные преобразования. Важнейшим пунктом этой программы было требование национальной независимости, а также единства Италии. Чёткой программы объединения страны у карбонариев не имелось. Одни из них намеревались захватить власть путём военного переворота. Другие видели основное препятствие к объединению страны в австрийском владычестве и предлагали сосредоточить усилия на борьбе с ним. В годы наполеоновского господства карбонариям помогали англичане, которые снабжали их оружием. Однако на первых порах движение карбонариев не встретило широкой поддержки у населения. Движение карбонариев активизировалось в 1820-х гг. Карбонарии возглавляли революции 1820—1821 гг (где отличились Братья Капоццоли) в Королевстве обеих Сицилий и в Пьемонте, участвовали в революции 1831 г. в государствах Центральной Италии.Организации карбонариев (со своими специфическими целями) существовали также во Франции, Швейцарии и на Балканах.
  • De Carbonari (Nederlands: houtskoolbranders of kolenbranders) waren leden van geheime, revolutionaire groepering tijdens de eerste 30 jaar van de 19e eeuw die de eenwording van de Italiaanse gebieden voorstond en daarmee een bijdrage leverde binnen de periode van het Risorgimento (1815-1870). Zij streefden naar de oprichting van een constitutionele monarchie of republiek waarmee een einde gemaakt zou worden aan elke vorm van absolute macht, waaronder die van de paus.
  • Die Carbonari (italienisch für Köhler) bzw. eingedeutscht Karbonari waren der bedeutendste der Geheimbünde in den italienischen Staaten des 19. Jahrhunderts, die an der Fortentwicklung der italienischen Einigungsbewegung des Risorgimento beteiligt waren. Sie entwickelten als Charbonnerie auch in Frankreich politischen Einfluss.
  • Carbonarios (carbonari en lengua italiana, traducible en español como "carboneros") eran los miembros de una sociedad secreta denominada Carboneria (traducible como "carbonería"), fundada en Nápoles durante los primeros años del siglo XIX en el contexto de la ocupación napoleónica de Italia (1805-1814) sobre valores nacionalistas y liberales. Su modelo organizativo y sus procedimientos conspirativos e insurreccionales la convirtieron en un modelo que se extendió mediante simpatizantes e imitadores por toda Italia, e incluso fuera de ella, especialmente en los países de Europa suroccidental y a partir de núcleos de italianos emigrados o exiliados (organizaciones similares se denominaron carbonarios en España, Carbonária en Portugal, o Charbonnerie en Francia); todo ello en el contexto histórico de los movimientos revolucionarios liberales de la primera mitad del siglo (revolución de 1820, revolución de 1830, revolución de 1848). En la segunda mitad del siglo estos movimientos terminaron produciendo la unificación italiana (el Risorgimento), que culminó en 1870.
  • Karbonari (italieraz: carbonari, «ikazkinak») XIX. mendearen hasieran Italiako hegoaldean masoi mugimenduko adar gisa osatu zen elkarte sekretua izan zen. Napoliko Erresuman sortu zen 1812. urte aldera, Murat Napoleonek ezarritako erregea agintetik kendu eta Fernando IV.a eta Maria Carolina Bi Sizilietako errege-erreginak berriro ezartzeko asmoz. Helburu hura lortutakoan (1815), karbonariak ideia liberalen alde borrokatu ziren austriarren eta monarkia absolutuen aurka eta matxinadak bultzatu zituzten Napolin (1820), borboitarren aurka, eta Piemonten (1821). Mazzinik 1831. urtean sortu zuen Giovine Italia elkarte sekretuak hartu zuen karbonarien lekukoa. Karbonarien barne-antolamendua masoien logien modukoa zen. Karbonarien mugimendua Frantziara (1821-1822, monarkiaren berrezarpenaren aurka) eta Espainiara (karbonari errepublikazaleak, 1858tik aurrera) igaro zen ondoko urteetan.
  • Karbonariusze (węglarze, zakon węglarzy, dobrzy kuzyni) – członkowie jednego z tajnych stowarzyszeń rewolucyjnych przeciw absolutyzmowi w Europie założonych w I połowie XIX wieku. Odegrali dużą rolę w procesie jednoczenia Włoch.
  • カルボナリ(イタリア語: Carbonari、フランス語: Charbonnerie)は、19世紀前半にイタリアとフランスに興った革命的秘密結社。急進的な立憲自由主義(憲法に立脚する自由主義)を掲げ、ノーラ、トリノをはじめ各地で武装蜂起を企てた。
  • A Carbonária foi uma sociedade secreta e revolucionária que actuou na Itália, França, Portugal e Espanha nos séculos XIX e XX. Fundada na Itália por volta de 1810, a sua ideologia assentava em valores libertacionais e fazia-se notar por um marcado anticlericalismo. Participou nas revoluções de 1820, 1830-1831 e 1848. Embora não tendo unidade política, já que reunia monarquistas e republicanos, nem linha e acção definida, os carbonários (da italiano carbonaro, "carvoeiro") actuavam em toda a Itália. Reuniam-se secretamente nas cabanas dos carvoeiros, derivando daí seu nome. Foi sugerido que o esparguete à carbonara foi por eles inventado. Inventaram uma escrita codificada, para uso em correspondência, utilizando um alfabeto carbonário.Durante o domínio napoleónico, formou-se em Itália uma resistência que contou com membros de uma organização secreta – a Carbonária. A carbonária tinha uma organização interna semelhante à da Maçonaria, com a qual, aliás, tinha algumas afinidades ideológicas (combater a intolerância religiosa, o absolutismo e defender os ideais liberais) e esteve aliada em certos momentos, havendo mesmo elementos que pertenciam às duas organizações. Surgiu em Nápoles, dominada pelo general francês Joaquim Murat, cunhado de Napoleão Bonaparte. Lutava contra os franceses, porque as tropas de Napoleão haviam iniciado uma espoliação da Itália, embora defendessem os mesmos princípios de Bonaparte. Com a expulsão dos franceses, a Carbonária queria unificar a Itália através de uma revolução espontânea da classe trabalhadora, comandada por universitários e intelectuais, e implantar os ideais liberais.Os membros da Carbonária, principalmente da pequena e média burguesia, tratavam-se por primos. As associações da Carbonária tinham uma relação hierárquica. Chamavam-se choças (de menor importância), barracas e vendas , sendo estas as mais importantes. As vendas, cada uma contendo vinte membros, desconheciam os grandes chefes. Todas as orientações eram transmitidas por elas. Havia uma venda central, composta por sete membros, que chefiava o trabalho das demais. A Carbonária não tinha nenhuma ligação popular, pois como sociedade secreta, não anunciavam suas actividades. Além disso, a Itália era uma região agrícola e extremamente católica, com camponeses analfabetos e religiosos, que tradicionalmente se identificavam com ideias e chefes conservadores.Silvio Pellico (1788–1854) e Pietro Maroncelli (1795–1846) foram membros proeminentes da Carbonária. Ambos foram presos pelos austríacos por anos, muitos dos quais na fortaleza Spielberg, em Brno, no sul da Morávia. Depois de solto, Pellico escreveu o livro Le mie prigioni, descrevendo seus dez anos na prisão. Maroncelli perdeu uma perna na prisão e ajudou na tradução e edição do livro de Pellico em Paris (1833). Outros proeminentes membros da sociedade foram Giuseppe Garibaldi e Giuseppe Mazzini, que posteriormente saiu da sociedade e passou a criticá-la.As revoluções foram sufocadas pela França de Luís Napoleão e pelos Habsburgos austríacos, que procuravam manter seu significante poder na Itália (Veneza e Milão eram parte do Reino Lombardo-Veneziano governado pelo Império Austro-Húngaro e o Reino das Duas Sicílias era governado por um monarca Bourbon, muito influenciado pelo governo francês). O fracasso das revoluções mostrou que a unificação não seria alcançada por idealismo. A unificação italiana foi realizada posteriormente entre 1860-1870 pela diplomacia e guerra sob a égide do Reino da Sardenha-Piemonte.
  • Els carbonaris foren els membres d'una societat secreta italiana fundada a Nàpols durant els primers anys del segle XIX sobre valors patriòtics i liberals.
  • La Carboneria è stata una società segreta rivoluzionaria italiana, nata nell'allora Regno di Napoli durante i primi anni dell’Ottocento su valori patriottici e liberali.
  • A carbonari mozgalom (franciául charbonnerie, magyarul 'szénégetők') egy a 19. század elején Calabriában létrejött monarchiaellenes titkos politikai társaság volt, amelynek célja Itália függetlenségének kiharcolása, egyesítése és liberális berendezése volt. Több összeesküvés és terrorcselekmény is a nevükhöz köthető.
  • The Carbonari (charcoal burners) were groups of secret revolutionary societies founded in early 19th-century Italy. The Italian Carbonari may have further influenced other revolutionary groups in Spain, France, Portugal and possibly Russia. Although their goals often had a patriotic and liberal focus, they lacked a clear immediate political agenda. They were a focus for those unhappy with the repressive political situation in Italy following 1815, especially in the south of the Italian Peninsula. Members of the Carbonari, and those influenced by them took part in important events in the process of Italian unification (called the Risorgimento), especially the failed Revolution of 1820, and in the further development of Italian nationalism.In the north of Italy other groups, such as the Adelfia and the Filadelfia, were more important.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 637941 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 21838 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 137 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110482792 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:année
  • 2010 (xsd:integer)
prop-fr:id
  • Belardelli, 2010
prop-fr:isbn
  • 978 (xsd:integer)
prop-fr:langue
  • it
prop-fr:lieu
  • Bologne
prop-fr:nom
  • Belardelli
prop-fr:pagesTotales
  • 261 (xsd:integer)
prop-fr:plume
  • oui
prop-fr:prénom
  • Giovanni
prop-fr:titre
  • Mazzini
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:éditeur
  • Il Mulino
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Le carbonarisme (pour l'Italie) ou charbonnerie (pour la France) est un mouvement initiatique et secret, à forte connotation politique, qui contribua à l'unification de l'Italie au milieu du XIXe siècle.
  • De Carbonari (Nederlands: houtskoolbranders of kolenbranders) waren leden van geheime, revolutionaire groepering tijdens de eerste 30 jaar van de 19e eeuw die de eenwording van de Italiaanse gebieden voorstond en daarmee een bijdrage leverde binnen de periode van het Risorgimento (1815-1870). Zij streefden naar de oprichting van een constitutionele monarchie of republiek waarmee een einde gemaakt zou worden aan elke vorm van absolute macht, waaronder die van de paus.
  • Die Carbonari (italienisch für Köhler) bzw. eingedeutscht Karbonari waren der bedeutendste der Geheimbünde in den italienischen Staaten des 19. Jahrhunderts, die an der Fortentwicklung der italienischen Einigungsbewegung des Risorgimento beteiligt waren. Sie entwickelten als Charbonnerie auch in Frankreich politischen Einfluss.
  • Karbonariusze (węglarze, zakon węglarzy, dobrzy kuzyni) – członkowie jednego z tajnych stowarzyszeń rewolucyjnych przeciw absolutyzmowi w Europie założonych w I połowie XIX wieku. Odegrali dużą rolę w procesie jednoczenia Włoch.
  • カルボナリ(イタリア語: Carbonari、フランス語: Charbonnerie)は、19世紀前半にイタリアとフランスに興った革命的秘密結社。急進的な立憲自由主義(憲法に立脚する自由主義)を掲げ、ノーラ、トリノをはじめ各地で武装蜂起を企てた。
  • Els carbonaris foren els membres d'una societat secreta italiana fundada a Nàpols durant els primers anys del segle XIX sobre valors patriòtics i liberals.
  • La Carboneria è stata una società segreta rivoluzionaria italiana, nata nell'allora Regno di Napoli durante i primi anni dell’Ottocento su valori patriottici e liberali.
  • A carbonari mozgalom (franciául charbonnerie, magyarul 'szénégetők') egy a 19. század elején Calabriában létrejött monarchiaellenes titkos politikai társaság volt, amelynek célja Itália függetlenségének kiharcolása, egyesítése és liberális berendezése volt. Több összeesküvés és terrorcselekmény is a nevükhöz köthető.
  • Karbonari (italieraz: carbonari, «ikazkinak») XIX. mendearen hasieran Italiako hegoaldean masoi mugimenduko adar gisa osatu zen elkarte sekretua izan zen. Napoliko Erresuman sortu zen 1812. urte aldera, Murat Napoleonek ezarritako erregea agintetik kendu eta Fernando IV.a eta Maria Carolina Bi Sizilietako errege-erreginak berriro ezartzeko asmoz.
  • A Carbonária foi uma sociedade secreta e revolucionária que actuou na Itália, França, Portugal e Espanha nos séculos XIX e XX. Fundada na Itália por volta de 1810, a sua ideologia assentava em valores libertacionais e fazia-se notar por um marcado anticlericalismo. Participou nas revoluções de 1820, 1830-1831 e 1848.
  • Carbonarios (carbonari en lengua italiana, traducible en español como "carboneros") eran los miembros de una sociedad secreta denominada Carboneria (traducible como "carbonería"), fundada en Nápoles durante los primeros años del siglo XIX en el contexto de la ocupación napoleónica de Italia (1805-1814) sobre valores nacionalistas y liberales.
  • The Carbonari (charcoal burners) were groups of secret revolutionary societies founded in early 19th-century Italy. The Italian Carbonari may have further influenced other revolutionary groups in Spain, France, Portugal and possibly Russia. Although their goals often had a patriotic and liberal focus, they lacked a clear immediate political agenda.
  • Карбонарии (итал. carbonaro) — члены тайного, строго законспирированного общества в Италии в 1807—1832 гг.Карбонарий по-итальянски означает «угольщик». Это название связано с тем, что в обществе карбонариев наряду с другими обрядами существовал ритуал сожжения древесного угля, символизировавший духовное очищение членов общества.
rdfs:label
  • Carbonarisme
  • Carbonari
  • Carbonari
  • Carbonari
  • Carbonari mozgalom
  • Carbonarios
  • Carbonaris
  • Carboneria
  • Carbonária
  • Karbonari
  • Karbonariusze
  • Карбонарии
  • カルボナリ
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is skos:subject of
is foaf:primaryTopic of