Une cantate (du latin "cantare", "chanter" ) est une composition vocale et instrumentale qui comporte plusieurs morceaux. Elle porte généralement sur un thème qui peut être profane (cantata da camera) ou sacré (cantata da chiesa), mais à la différence de l'opéra, elle ne comporte aucun aspect théâtral.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Une cantate (du latin "cantare", "chanter" ) est une composition vocale et instrumentale qui comporte plusieurs morceaux. Elle porte généralement sur un thème qui peut être profane (cantata da camera) ou sacré (cantata da chiesa), mais à la différence de l'opéra, elle ne comporte aucun aspect théâtral.
  • La cantata ("cantada", del italiano cantare) es una pieza musical escrita para una o más voces solistas con acompañamiento musical, generalmente en varios movimientos y en ocasiones con un coro. Se distingue de la pieza para ser tocada o «sonada» (la sonata). La cantata tiene su origen a principios del siglo XVII, de forma simultánea a la ópera y al oratorio. El tipo más antiguo de cantata, conocido como cantata da camera, fue compuesto para voz solista sobre un texto profano. Contenía varias secciones en formas vocales contrapuestas, como son los recitativos y las arias. Entre los compositores italianos que escribieron estas obras se incluyen Giulio Caccini, Claudio Monteverdi y Jacopo Peri. Hacia finales del siglo XVII, la cantata da camera se convirtió en una composición para dos o tres voces.
  • カンタータ(伊:cantata, 独:Kantate, 仏:cantate、交声曲)とは、単声または多声のための器楽伴奏付の声楽作品をいう。元来は動詞「歌う(cantare)」の分詞形であり、「歌われるもの」を意味する。典型的なカンタータは、17世紀後半にイタリアで作曲された、レチタティーヴォとアリアからなる独唱と通奏低音のための歌曲であり、18世紀前半のドイツでは、コラールを取り入れた教会カンタータが、18世紀のフランスでは一人または数人の歌手と通奏低音のほか、しばしば小編成の器楽を伴う世俗カンタータが数多く作曲されている。一方、19世紀以降、カンタータは合唱と管弦楽のための多種多様な作品を表すものとなった。
  • A kantáta rövidebb jellegű oratorikus mű, ami karakterében lehet lírai, drámai vagy epikus.
  • Een cantate (ook wel cantata genoemd, Italiaans voor zangstuk) is een muzikale compositie voor één of meerdere zangers, begeleid door instrumenten, meestal bestaande uit meerdere delen.
  • La cantata è una forma musicale vocale di origine italiana tipica della musica barocca, formata da una sequenza di brani come arie, recitativi, duetti, cori e brani strumentali. Ha una certa affinità con l'opera barocca, ma l'esecuzione avviene senza apparato scenico e lo spettacolo è di dimensioni minori.Le cantate possono essere profane, e solitamente hanno soggetto mitologico o morale, oppure sacre, ispirate perlopiù a vicende tratte dalla Sacra Scrittura, in latino o in lingue moderne. Le origini della cantata risalgono al madrigale italiano cinquecentesco e il primo ad usare questa definizione fu Alessandro Grandi nel 1620 utilizzandola nel titolo Cantade et Arie a voce sola con basso continuo, mentre al Bononcini viene attribuita la prima composizione musicale intitolata Cantate da camera nel 1670.L'introduzione del basso continuo diede vita alla cantata per voce singola, mentre nel Seicento la cantata era costituita da un alternarsi di arie e recitativi e dal rondò. Nel frattempo in Germania ebbe sviluppo soprattutto la cantata sacra, che nel Settecento diede vita al concerto spirituale e al mottetto concertato.Uno dei maggiori compositori di cantate fu Johann Sebastian Bach, che scrisse trecento cantate sacre, raccolte in diversi cicli completi di cantate da eseguirsi durante le funzioni religiose per ogni festività dell'anno ecclesiastico come musica figuralis per le chiese in cui era impiegato come maestro di cappella e altre cantate, dette «secolari» (profane) per distinguerle da quelle sacre, composte per occasioni ufficiali o di intrattenimento (come le cantate per l'insediamento del consiglio comunale o la famosa Cantata del Caffè).Tra i compositori germanici importanti vi furono Georg Friedrich Haendel, Georg Philipp Telemann, Dietrich Buxtehude.Il successo del melodramma contribuì ad aumentare il numero di strumenti di accompagnamento e ad alterare la teatralità dello stile. Nel XVIII secolo si impose la cantata drammatica. In Italia i maggiori compositori di cantate sono stati Giacomo Carissimi, Alessandro Scarlatti, con oltre ottocento brani per una sola voce e numerosi altri con accompagnamento orchestrale, e Antonio Vivaldi.Dalla seconda metà del Settecento la cantata perse importanza a scapito della serenata teatrale.Oltre alla distinzione tra profana e sacra, la cantata si suddivide in solista e corale. Intorno all'Ottocento la forma solistica tese a scomparire, mentre quella corale si mescolò con l'oratorio profano.Nel Novecento la cantata venne ripescata, qualche volta con mire satiriche, come nel caso del Volo di Lindbergh di Kurt Weill.
  • 칸타타(Cantata)란 성악곡의 하나로, 악기 반주가 동반되는 악곡의 형식이다.어원적으로는 '노래한다'(이탈리아어: Cantare)에서 유래하며 '악기로 연주한다'는 뜻의 소나타와 대(對)를 이루는 말로서, 처음에는 다만 성악곡 일반을 의미하였다. 칸타타는 몇 개의 악장으로 된 바로크 시대의 중요한 성악곡이다. 하나의 연속적인 서술을 가사로 가지고 있으며, 아리아, 레치타티보, 2중창, 합창 등으로 노래하였다. 또한 전곡이 독창만으로 된 것도 있고, 합창만으로 된 것도 있다.
  • A cantata (literally "sung", derived from the Italian word "cantare") is a vocal composition with an instrumental accompaniment, typically in several movements, often involving a choir.The meaning of the term changed over time, from the simple single voice madrigal of the early 17th century, to the multi-voice "cantata da camera" and the "cantata da chiesa" of the later part of that century, from the more substantial dramatic forms of the 18th century (including the 200-odd sacred and secular cantatas of Johann Sebastian Bach) to the usually sacred-texted 19th-century cantata, which was effectively a type of short oratorio. Several cantatas were, and still are, written for special occasions, such as Christmas cantatas.
  • Кантата (от италиански cantare - пея) е музикална вокална композиция с инструментален акомпанимент. В повечето случаи е с повече от едно действие.Произведение за един или няколко гласа с инструментален съпровод, в някои случаи с участието на хор. По-малка по мащаби от операта и ораторията, тя наред с тях е един от най-популярните музикални жанрове през 17 и началото на 18 век. Кантатата съществува главно в две разновидност камерна (светска) и църковна, всяка от които има различна степен на развитие в отделните западноевропейски страни. След средата на 18 век в жанра не се наблюдават съществени промени и терминът кантата се използва за различни по структура вокално-инструментални произведения, предназначени за изпълнение от оркестър, хор и понякога - и солисти.През 16 век, когато по-голямата част от музиката била само вокална, терминът не е съществувал. Но с развитието на инструменталната музика през 17 век, кантатите започнали да съществуват под това име, така както за инструменталните творби започва да се използва терминът соната. От средата на 17 до края на 18 век, любими от италианската камерна музика били кантатите с повече от два гласа с акомпанимент от клавесин и понякога - от друг инструмент. Кантатите са първообразът на рециталните арии, в които текстът се повтаря на интервали, прекъсвани от инструментите. Примери за такива кантати са тези на Джакомо Карисими и Хенри Пърсел.Кантатата е сходна с ораторията.
  • Кантата (итал. cantata, от лат. саntare — петь) — вокально-инструментальное произведение для солистов, хора и оркестра.В первой половине XVII ст. вокальное сочинение для одного голоса (мадригал) называлось кантатой в отличие от инструментального сочинения, называвшегося сонатой. С развитием оперы в Италии развилась и форма кантаты, которая стала заключать в себе не один сольный вокальный номер, а несколько. В состав кантаты вошли: хоры, речитативы, арии,а позднее и дуэты с оркестровым сопровождением. Кантата получила развитие благодаря Кариссими, который считается её творцом. Кантата исполняется в концертах и церквях. Она бывает светского и духовного содержания. Отличие кантаты от оратории заключается в том, что в оратории больше драматизма, и сольные номера относятся к известным личностям в сюжете оратории, а в кантате преобладает лирический элемент и сольные номера имеют более отвлеченный характер. Духовная кантата особенно развилась в протестантской церкви. Сочинение кантаты служит в консерваториях задачей для выпускных учеников-теоретиков.Встречаются кантаты различного характера — торжественные, лирические, скорбные, радостные, повествовательные, философские.
  • Kantat (Latince ve İtalyanca'da cantare, "şarkı söylemek") bir çalgı eşliğinde söylenen ve genellikle birden fazla bölüm içeren sözlü bestedir.
  • Kantáta (lat., it. cantare = zpívat) je rozsáhlé vokálně instrumentální dílo, zpravidla pro sóla, sbor a orchestr. Obsazením, strukturou a absencí scénické akce se kantáta blíží oratoriu, od něhož se liší menším rozměrem a menší dramatičností.
  • Die Kantate (lat. cantare ‚singen‘) bezeichnet in der Musik eine Formenfamilie von mehrsätzigen Werken für Gesangsstimmen und Instrumentalbegleitung. Rezitative, Arien, Ariosi, Chorsätze, Choräle und instrumentale Vor- und Zwischenspiele können sich in beliebiger Anzahl abwechseln. Ihre größte Bedeutung erlangte die Kantate in der ersten Hälfte des 18. Jahrhunderts. Es gibt sowohl geistliche als auch weltliche Kantaten. Für das Weihnachtsfest werden bis heute Weihnachtskantaten geschrieben. Als Kammerkantate wird eine Kantate ab dem 17. Jahrhundert bezeichnet, wenn sie nur für eine Vokalstimme, Generalbass und gelegentlich auch wenige Melodieinstrumente bestimmt ist. Die Choralkantate folgt im Duktus und Inhalt einem geistlichen Choral. Die Kinderkantate ist ein Werk für Kinderchor, die auch szenische und pädagogische Elemente enthalten kann.
  • Cantata (do italiano "cantata", particípio passado substantivado de "cantare") é um tipo de composição vocal, para uma ou mais vozes, com acompanhamento instrumental, às vezes também com coro, de inspiração religiosa ou profana, contendo normalmente mais de um movimento e cujo texto, em vez de ser historiado, descrevendo um fato dramático qualquer, é lírico, descrevendo uma situação psicológica.
  • Kantata, literalki, kantatzen den musika mota bat da eta jotzeko musika motatik bereizten da gertaera katolikoetan ("sonata").Garai barrokotik, kantata, ahots bakarlari bat edo gehiagorentzako konposaketa bat da, musika tresnekin lagunduta dagoena. Kantata, erritu erlijiosoetarako sortu ziren, katolikoak (kantata sakratuak) zein protestanteentzako. Kantata horiek, ahozko zati oso sendoa zuten, eliztarrek kantatzeko eginak zirenak. Kantata erlijiosoaren maisu handia, Johann Sebastian Bach izan zen. Bachen kantatek, orokorrean, hasierako abesbatz bat zuten, non sopranoek hasten zuten gai musikala gainontzeko ahotsekin jarraitua, errezitatibo laburdun ariekin jarraitzen zen, batzuetan, ahotsarentzat prestatuta zegoen melodia jotzen zuten musika tresnekin (obligato deitzen dena). Fededunen kongregazioak aurretik jakiten zituen koralak, zerbitzu erlijiosoa "sarrera koral" batekin hasten baitzen, organoak jotzen zuena. Bachen koral hauek, oratorio handien koroen oinarria izan ziren, Eguberriko oratorioa eta Pasioa San Mateo eta San Juanen arabera. Baina, garai barrokoan, kantata profanoa ere existitzen da, italiar jatorrikoa 1620an, jada genero bezala agertzen dena eta XVII. mendearen amaieran sendotzen dena Alessandro Scarlatti konposatzaile italiarrak, bere kantatak, denbora azkarreko errezitatibo eta aria de capoko jarraipen baten bidez konposatu zituen (hasierako gaia errepikatzen zutenak, azkeneko zati bokalean A-B-A egituraren arabera). Scarlattik, kantata hauek, oso publiko hautatu batentzat pentsatu zituen, eta, beraz, harmonia eta kontrapuntuzko melodiak oso konplexuak ziren, ariosozko idazkera gehiegi ez nabarmentzeko joera hartuz, garrantzi gehiago, ritornelli instrumentalei emateko. Eredu hau, maisuki hartu zuen Vivaldik kantata sakratuetan eta Haendelek. Haendelek, opera txikien antzerakoak ziren kantatak idatzi zituen. Eduki dramatiko handiko kantata lirikoak ziren, batzuk ahotsa eta jarraikako baxuarentzat pentsatuak, beste batzuk, ahotsa, jarraikako baxua eta orkestrarentzat. Azis, Galatea eta Polifemo eta Apolo eta Dafne eta Pepe Herrero eta Carlos Prieto nabarmendu ziren.Musikalan mota hauek idatzi zituzten konposatzaileen artean, Giulio Caccini, Claudio Monteverdi, Jacopo Peri, Alessandro Scarlatti, Vivaldi eta Giacomo Carissimi italiarrak eta Heinrich Schütz, Georg Philipp Telemann, George Frideric Handel, Dietrich Buxtehude eta Johann Sebastian Bach alemaniarrak nabarmentzen dira.
  • Kantata – niesceniczna forma muzyki wokalno-instrumentalnej; najczęściej rozbudowana, wieloodcinkowa; wykorzystująca różne gatunki tekstów literackich, mające różne funkcje. Ukształtowała się, podobnie jak oratorium i opera, na początku epoki baroku. Była szczególnie popularna w XVII i XVIII wieku (A. Scarlatti, G. P. Telemann, J.S. Bach).
  • Una cantata és una composició lírica en diverses parts, sense acció dramàtica, escrita per a una o més veus, amb acompanyament de baix continu, alternant amb recitatius i cors. No s'escenifica i és més curta i menys elaborada que l'oratori i l'òpera.La cantata aparegué al començament del segle XVII, quan s'imposà la monodia acompanyada. La cantata es distingeix per la seva destinació (peça de concert o d'església, mai de teatre) i pel seu caràcter líric. No trobà la seva forma definitiva fins a mitjans del segle XVII, amb Luigi Rossi i Giacomo Carissimi. La cantata italiana representà, més que qualsevol altre gènere, la música vocal més exquisida del Barroc tardà. El principal compositor d'aquest gènere fou Alessandro Scarlatti.Un gran compositor de cantates, sobretot religioses, va ser Johann Sebastian Bach. Les gairebé 200 cantates que se'n conserven constitueixen un dels monuments més imponents i sublims de la música occidental.
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 32456 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 1980 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 36 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 105383213 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Une cantate (du latin "cantare", "chanter" ) est une composition vocale et instrumentale qui comporte plusieurs morceaux. Elle porte généralement sur un thème qui peut être profane (cantata da camera) ou sacré (cantata da chiesa), mais à la différence de l'opéra, elle ne comporte aucun aspect théâtral.
  • カンタータ(伊:cantata, 独:Kantate, 仏:cantate、交声曲)とは、単声または多声のための器楽伴奏付の声楽作品をいう。元来は動詞「歌う(cantare)」の分詞形であり、「歌われるもの」を意味する。典型的なカンタータは、17世紀後半にイタリアで作曲された、レチタティーヴォとアリアからなる独唱と通奏低音のための歌曲であり、18世紀前半のドイツでは、コラールを取り入れた教会カンタータが、18世紀のフランスでは一人または数人の歌手と通奏低音のほか、しばしば小編成の器楽を伴う世俗カンタータが数多く作曲されている。一方、19世紀以降、カンタータは合唱と管弦楽のための多種多様な作品を表すものとなった。
  • A kantáta rövidebb jellegű oratorikus mű, ami karakterében lehet lírai, drámai vagy epikus.
  • Een cantate (ook wel cantata genoemd, Italiaans voor zangstuk) is een muzikale compositie voor één of meerdere zangers, begeleid door instrumenten, meestal bestaande uit meerdere delen.
  • 칸타타(Cantata)란 성악곡의 하나로, 악기 반주가 동반되는 악곡의 형식이다.어원적으로는 '노래한다'(이탈리아어: Cantare)에서 유래하며 '악기로 연주한다'는 뜻의 소나타와 대(對)를 이루는 말로서, 처음에는 다만 성악곡 일반을 의미하였다. 칸타타는 몇 개의 악장으로 된 바로크 시대의 중요한 성악곡이다. 하나의 연속적인 서술을 가사로 가지고 있으며, 아리아, 레치타티보, 2중창, 합창 등으로 노래하였다. 또한 전곡이 독창만으로 된 것도 있고, 합창만으로 된 것도 있다.
  • Kantat (Latince ve İtalyanca'da cantare, "şarkı söylemek") bir çalgı eşliğinde söylenen ve genellikle birden fazla bölüm içeren sözlü bestedir.
  • Kantáta (lat., it. cantare = zpívat) je rozsáhlé vokálně instrumentální dílo, zpravidla pro sóla, sbor a orchestr. Obsazením, strukturou a absencí scénické akce se kantáta blíží oratoriu, od něhož se liší menším rozměrem a menší dramatičností.
  • Cantata (do italiano "cantata", particípio passado substantivado de "cantare") é um tipo de composição vocal, para uma ou mais vozes, com acompanhamento instrumental, às vezes também com coro, de inspiração religiosa ou profana, contendo normalmente mais de um movimento e cujo texto, em vez de ser historiado, descrevendo um fato dramático qualquer, é lírico, descrevendo uma situação psicológica.
  • Kantata – niesceniczna forma muzyki wokalno-instrumentalnej; najczęściej rozbudowana, wieloodcinkowa; wykorzystująca różne gatunki tekstów literackich, mające różne funkcje. Ukształtowała się, podobnie jak oratorium i opera, na początku epoki baroku. Była szczególnie popularna w XVII i XVIII wieku (A. Scarlatti, G. P. Telemann, J.S. Bach).
  • Una cantata és una composició lírica en diverses parts, sense acció dramàtica, escrita per a una o més veus, amb acompanyament de baix continu, alternant amb recitatius i cors. No s'escenifica i és més curta i menys elaborada que l'oratori i l'òpera.La cantata aparegué al començament del segle XVII, quan s'imposà la monodia acompanyada. La cantata es distingeix per la seva destinació (peça de concert o d'església, mai de teatre) i pel seu caràcter líric.
  • Kantata, literalki, kantatzen den musika mota bat da eta jotzeko musika motatik bereizten da gertaera katolikoetan ("sonata").Garai barrokotik, kantata, ahots bakarlari bat edo gehiagorentzako konposaketa bat da, musika tresnekin lagunduta dagoena. Kantata, erritu erlijiosoetarako sortu ziren, katolikoak (kantata sakratuak) zein protestanteentzako. Kantata horiek, ahozko zati oso sendoa zuten, eliztarrek kantatzeko eginak zirenak.
  • Кантата (от италиански cantare - пея) е музикална вокална композиция с инструментален акомпанимент. В повечето случаи е с повече от едно действие.Произведение за един или няколко гласа с инструментален съпровод, в някои случаи с участието на хор. По-малка по мащаби от операта и ораторията, тя наред с тях е един от най-популярните музикални жанрове през 17 и началото на 18 век.
  • Die Kantate (lat. cantare ‚singen‘) bezeichnet in der Musik eine Formenfamilie von mehrsätzigen Werken für Gesangsstimmen und Instrumentalbegleitung. Rezitative, Arien, Ariosi, Chorsätze, Choräle und instrumentale Vor- und Zwischenspiele können sich in beliebiger Anzahl abwechseln. Ihre größte Bedeutung erlangte die Kantate in der ersten Hälfte des 18. Jahrhunderts. Es gibt sowohl geistliche als auch weltliche Kantaten. Für das Weihnachtsfest werden bis heute Weihnachtskantaten geschrieben.
  • A cantata (literally "sung", derived from the Italian word "cantare") is a vocal composition with an instrumental accompaniment, typically in several movements, often involving a choir.The meaning of the term changed over time, from the simple single voice madrigal of the early 17th century, to the multi-voice "cantata da camera" and the "cantata da chiesa" of the later part of that century, from the more substantial dramatic forms of the 18th century (including the 200-odd sacred and secular cantatas of Johann Sebastian Bach) to the usually sacred-texted 19th-century cantata, which was effectively a type of short oratorio.
  • La cantata è una forma musicale vocale di origine italiana tipica della musica barocca, formata da una sequenza di brani come arie, recitativi, duetti, cori e brani strumentali. Ha una certa affinità con l'opera barocca, ma l'esecuzione avviene senza apparato scenico e lo spettacolo è di dimensioni minori.Le cantate possono essere profane, e solitamente hanno soggetto mitologico o morale, oppure sacre, ispirate perlopiù a vicende tratte dalla Sacra Scrittura, in latino o in lingue moderne.
  • Кантата (итал. cantata, от лат. саntare — петь) — вокально-инструментальное произведение для солистов, хора и оркестра.В первой половине XVII ст. вокальное сочинение для одного голоса (мадригал) называлось кантатой в отличие от инструментального сочинения, называвшегося сонатой. С развитием оперы в Италии развилась и форма кантаты, которая стала заключать в себе не один сольный вокальный номер, а несколько.
  • La cantata ("cantada", del italiano cantare) es una pieza musical escrita para una o más voces solistas con acompañamiento musical, generalmente en varios movimientos y en ocasiones con un coro. Se distingue de la pieza para ser tocada o «sonada» (la sonata). La cantata tiene su origen a principios del siglo XVII, de forma simultánea a la ópera y al oratorio. El tipo más antiguo de cantata, conocido como cantata da camera, fue compuesto para voz solista sobre un texto profano.
rdfs:label
  • Cantate
  • Cantata
  • Cantata
  • Cantata
  • Cantata
  • Cantata
  • Cantate
  • Kantat
  • Kantata
  • Kantata
  • Kantate
  • Kantáta
  • Kantáta
  • Кантата
  • Кантата
  • カンタータ
  • 칸타타
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:created of
is dbpedia-owl:genre of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:genre of
is foaf:primaryTopic of