PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • L'algorithme d'Euclide est un algorithme permettant de déterminer le plus grand commun diviseur (P.G.C.D.) de deux entiers dont on ne connaît pas la factorisation. Il est déjà décrit dans le livre VII des Éléments d'Euclide.
  • L'algorisme d'Euclides és un mètode eficaç per a calcular el màxim comú divisor (mcd) entre dos nombres enters. Rep el nom del matemàtic grec Euclides el qual el va descriure en els volums VII i X del llibre Elements.L'algorisme consisteix en diverses divisions enteres successives. En la primera divisió, es pren com a dividend el major dels nombres i com a divisor l'altre. Després, el divisor i el residu serveixen respectivament de dividend i divisor de la següent divisió. El procés es para quan s'obté un residu nul. El mcd és llavors el penúltim residu de l'algorisme. Formalment, si anomenem a, b els enters inicials, r1, rn ... rn-1 i rn = 0 els residus successius, llavors:mcd (a, b) = mcd (b, r1), amb r1 = a - b·q (q és el quocient de a per b)Després el menor dels divisors comuns és el mateix, i repetint l'operació:mcd (b, r1) = mcd (r1, r2) = mcd (r2, r3) = ... = mcd (rn-1, rn) = mcd (rn-1, 0) = rn-1.Això permet detallar l'algorisme efectiu:Aquest algorisme dóna com a resultat 0 si a i b són nuls, mentre que en matemàtiques el major divisor de zero no existix.
  • In mathematics, the Euclidean algorithm, or Euclid's algorithm, is a method for computing the greatest common divisor (GCD) of two (usually positive) integers, also known as the greatest common factor (GCF) or highest common factor (HCF). It is named after the Greek mathematician Euclid, who described it in Books VII and X of his Elements.The GCD of two positive integers is the largest integer that divides both of them without leaving a remainder (the GCD of two integers in general is defined in a more subtle way).In its simplest form, Euclid's algorithm starts with a pair of positive integers, and forms a new pair that consists of the smaller number and the difference between the larger and smaller numbers. The process repeats until the numbers in the pair are equal. That number then is the greatest common divisor of the original pair of integers.The main principle is that the GCD does not change if the smaller number is subtracted from the larger number. For example, the GCD of 252 and 105 is exactly the GCD of 147 (= 252 − 105) and 105. Since the larger of the two numbers is reduced, repeating this process gives successively smaller numbers, so this repetition will necessarily stop sooner or later — when the numbers are equal (if the process is attempted once more, one of the numbers will become 0).The earliest surviving description of the Euclidean algorithm is in Euclid's Elements (c. 300 BC), making it one of the oldest numerical algorithms still in common use. The original algorithm was described only for natural numbers and geometric lengths (real numbers), but the algorithm was generalized in the 19th century to other types of numbers, such as Gaussian integers and polynomials in one variable. This led to modern abstract algebraic notions, such as Euclidean domains. The Euclidean algorithm has been generalized further to other mathematical structures, such as knots and multivariate polynomials.The algorithm has many theoretical and practical applications. It may be used to generate almost all the most important traditional musical rhythms used in different cultures throughout the world. It is a key element of the RSA algorithm, a public-key encryption method widely used in electronic commerce. It is used to solve Diophantine equations, such as finding numbers that satisfy multiple congruences (Chinese remainder theorem) or multiplicative inverses of a finite field. It can also be used to construct continued fractions, in the Sturm chain method for finding real roots of a polynomial, and in several modern integer factorization algorithms. Finally, it is a basic tool for proving theorems in modern number theory, such as Lagrange's four-square theorem and the fundamental theorem of arithmetic (unique factorization).If implemented using remainders of Euclidean division rather than subtractions, Euclid's algorithm computes the GCD of large numbers efficiently: it never requires more division steps than five times the number of digits (in base 10) of the smaller integer. This was proved by Gabriel Lamé in 1844, and marks the beginning of computational complexity theory. Methods for improving the algorithm's efficiency were developed in the 20th century.By reversing the steps in the Euclidean algorithm, the GCD can be expressed as a sum of the two original numbers each multiplied by a positive or negative integer, e.g., the GCD of 252 and 105 is 21, and 21 = [5 × 105] + [(−2) × 252]. This important property is known as Bézout's identity.
  • Алгоритъмът на Евклид е алгоритъм за намиране на най-големия общ делител (НОД) на две естествени числа. Той е един от първите публикувани алгоритми. Описан е в книгата на Евклид „Елементи“ около 300 г. пр.н.е.
  • El algoritmo de Euclides es un método antiguo y eficaz para calcular el máximo común divisor (MCD). Fue originalmente descrito por Euclides en su obra Elementos. El algoritmo de Euclides extendido es una ligera modificación que permite además expresar al máximo común divisor como una combinación lineal. Este algoritmo tiene aplicaciones en diversas áreas como álgebra, teoría de números y ciencias de la computación entre otras. Con unas ligeras modificaciones suele ser utilizado en computadoras electrónicas debido a su gran eficiencia.
  • Em matemática, o algoritmo de Euclides é um método simples e eficiente de encontrar o máximo divisor comum entre dois números inteiros diferentes de zero. É um dos algoritmos mais antigos, conhecido desde que surgiu nos Livros VII e X da obra Elementos de Euclides por volta de 300 a.C.. O algoritmo não exige qualquer fatoração.O MDC de dois números inteiros é o maior número inteiro que divide ambos sem deixar resto. O algoritmo de Euclides é baseado no princípio de que o MDC não muda se o menor número for subtraído ao maior. Por exemplo, 21 é o MDC de 252 e 105 (252 = 21 × 12; 105 = 21 × 5); já que 252 − 105 = 147, o MDC de 147 e 105 é também 21. Como o maior dos dois números é reduzido, a repetição deste processo irá gerar sucessivamente números menores, até convergir em zero. Nesse momento, o MDC é o outro número inteiro, maior que zero. Ao reverter os passos do algoritmo de Euclides, o MDC pode ser expresso como soma dos dois números originais, cada um multiplicado por um número inteiro positivo ou negativo, por exemplo, 21 = 5 × 105 + (−2) × 252. Esta importante propriedade é denominada identidade de Bézout.A mais antiga descrição que se conhece do método usado no algoritmo de Euclides é da sua obra Elementos (c. 300 a.C.), o que o torna um dos algoritmos numéricos mais antigos ainda em uso corrente. O algoritmo original foi descrito apenas para números naturais e comprimentos geométricos, mas foi generalizado no século XIX para outras classes de números como os inteiros gaussianos e polinómios de uma variável. Isto conduziu a noções da moderna álgebra abstrata tais como os domínios euclidianos. O algoritmo de Euclides foi ainda generalizado mais a outras estruturas matemáticas, como os nós e polinómios multivariados.O algoritmo tem muitas aplicações teóricas e práticas. Ele pode ser usado para gerar quase todas as importantes aplicações tradicionais usados em diferentes culturas em todo o mundo. Ele é um elemento-chave dos algarismo de RSA, um método de criptografia de chave pública usado no comércio eletrônico. Ele é usado para resolver as equações de diofantina, tal como na descoberta de números que seja safistatório em múltiplas congruências (teorema chinês do resto) ou inverso multiplicativo de um número finito. Ele pode também ser usado para construir frações contínuas, em um método para o teorema de Sturm para descobrir raízes reais em um polinômio, e em vários algoritmos modernos em fatoração de inteiros. Finalmente, é uma ferramenta básica para obter teoremas na teoria dos números modernas, tal como teorema de Fermat-Lagrange e no teorema fundamental da aritmética.
  • Der euklidische Algorithmus ist ein Algorithmus aus dem mathematischen Teilgebiet der Zahlentheorie. Mit ihm lässt sich der größte gemeinsame Teiler zweier natürlicher Zahlen berechnen. Das Verfahren ist nach dem griechischen Mathematiker Euklid benannt, der es in seinem Werk „Die Elemente“ beschrieben hat.Der größte gemeinsame Teiler zweier Zahlen kann auch aus ihren Primfaktorzerlegungen ermittelt werden. Ist aber von keiner der beiden Zahlen die Primfaktorzerlegung bekannt, so ist der euklidische Algorithmus das schnellste Verfahren zur Berechnung des größten gemeinsamen Teilers.Der euklidische Algorithmus lässt sich nicht nur auf natürliche Zahlen anwenden. Vielmehr kann damit der größte gemeinsame Teiler von zwei Elementen eines jeden euklidischen Rings berechnet werden. Dazu zählen beispielsweise Polynome über einem Körper.
  • Eukleidův algoritmus (též Euklidův) je algoritmus, kterým lze určit největšího společného dělitele dvou přirozených čísel, tedy největší číslo takové, že beze zbytku dělí obě čísla. Jedná se o jeden z nejstarších známých netriviálních algoritmů a postupně vznikla řada jeho modifikací například pro příbuzné úlohy. Z nich nejdůležitější je rozšířený Eukleidův algoritmus, kterým lze nalézt Bézoutovu rovnost, neboli vyjádření největšího společného dělitele dvou čísel jejich lineární kombinací.Algoritmus lze také použít i v jiných algebraických strukturách, než jsou přirozená čísla. Takové struktury se nazývají Eukleidovské obory a jedná se například o některé okruhy mnohočlenů nebo o Eisensteinova čísla.
  • L'algoritmo di Euclide è un algoritmo per trovare il massimo comun divisore (indicato di seguito con MCD) tra due numeri interi. È uno degli algoritmi più antichi conosciuti, essendo presente negli Elementi di Euclide intorno al 300 a.C.; tuttavia, probabilmente l'algoritmo non è stato scoperto da Euclide, ma potrebbe essere stato conosciuto anche 200 anni prima. Certamente era conosciuto da Eudosso di Cnido intorno al 375 a.C.; Aristotele (intorno al 330 a.C.) ne ha fatto cenno ne I topici, 158b, 29-35. L'algoritmo non richiede la fattorizzazione dei due interi.Dati due numeri naturali a e b, si controlla se b è zero (questa prima fase rientra ovviamente nell'ambito di un uso moderno dell'algoritmo ed era ignorata da Euclide e dai suoi predecessori, che non conoscevano lo zero). Se lo è, a è il MCD. Se non lo è, sidivide a / b e si assegna ad r il resto della divisione (operazione indicata con "a modulo b" più sotto). Se r = 0 allora si può terminare affermando che b è il MCD cercato, altrimenti occorre assegnare a = b e b = r e si ripete nuovamente la divisione.L'algoritmo può essere anche espresso in modo naturale utilizzando la ricorsione in coda.Tenendo nota dei quozienti ottenuti durante lo svolgimento dell'algoritmo, si possono determinare due interi p e q tali che ap + bq = MCD(a, b).Questo è noto con il nome di algoritmo di Euclide esteso.Questi algoritmi possono essere usati, oltre che con i numeri interi, in ogni contesto in cui è possibile eseguire la divisione col resto. Ad esempio, l'algoritmo funziona per i polinomi ad una indeterminata su un campo K, o polinomi omogenei a due indeterminate su un campo, o gli interi gaussiani. Un oggetto algebrico in cui è possibile eseguire la divisione col resto è chiamato anello euclideo.Euclide originariamente formulò il problema geometricamente, per trovare una "misura" comune per la lunghezza di due segmenti, e il suo algoritmo procedeva sottraendo ripetutamente il più corto dal più lungo. Questo procedimento è equivalente alla implementazione seguente, che è molto meno efficiente del metodo indicato sopra:
  • In de getaltheorie, een deelgebied van de wiskunde, is het algoritme van Euclides een efficiënte methode voor het berekenen van de grootste gemene deler (ggd) van twee positieve gehele getallen. Het algoritme is vernoemd naar de Oud-Griekse wiskundige Euclides van Alexandrië, die het algoritme in de boeken VII en X van zijn Elementen beschreef. Het algoritme berust erop dat de ggd van twee gehele getallen ook de ggd is van zowel het kleinste- en het restgetal (bij deling van de grootste getal door de kleinste getal). Zo ontstaat er een aflopend iteratief proces. Er bestaat ook een uitgebreide variant van dit algoritme.De grootste gemene deler van twee getallen is het grootste getal dat beide getallen zonder rest deelt. Het algoritme van Euclides is gebaseerd op het principe dat de grootste gemene deler van twee getallen niet verandert als het kleinere getal van het grotere wordt afgetrokken. 21 is bijvoorbeeld de grootste gemene deler van 252 en 105 (252 = 21 × 12, 105 = 21 × 5); aangezien de ggd van 147 (252 - 105) en de ggd van 147 en 105 ook gelijk is aan 21. Aangezien men in het algoritme nu van het grootste van de twee getallen het kleinste getal aftrekt, kan men dit proces successievelijk herhalen, totdat een van de twee getallen gelijk wordt aan nul. De grootste gemene deler is het resterende niet-nulzijnde getal. Door omkering van de stappen in het algoritme van Euclides kan de ggd worden uitgedrukt als de som van de twee originele getallen, elk vermenigvuldigd met een positief of negatief geheel getal bijvoorbeeld 21 = 5 × 105 + (-2) × 252. Deze belangrijke eigenschap staat bekend als de identiteit van Bézout. De oudste overgeleverde beschrijving van het Euclidische algoritme vindt men in de Elementen van Euclides (ca. 300 v.Chr.), waardoor het een van de oudste numerieke algoritmen is die nog steeds worden gebruikt. Het originele algoritme werd alleen voor natuurlijke getallen en meetkundige lengtes (reële getallen) beschreven, maar in de 19e eeuw werd het algoritme veralgemeend tot andere soorten soorten getallen, zoals de gehele getallen van Gauss en veeltermen in één variabele. Dit leidde tot moderne abstracte algebraïsche begrippen zoals Euclidische domeinen. In de 20e eeuw is het algoritme van Euclides verder veralgemeend naar andere wiskundige structuren, zoals knopen en multivariate veeltermen. Het algoritme van Euclides kent vele theoretische en praktische toepassingen. Het kan worden gebruikt voor het genereren van bijna alle belangrijkste traditionele muzikale ritmes gebruikt in verschillende culturen over de hele wereld. Ook is het een belangrijk onderdeel van het RSA-algoritme, een publieke sleutel versleuteling methode, die op grote schaal in de elektronische handel wordt gebruikt. Het algoritme wordt gebruikt bij het oplossen van Diophantische vergelijkingen, zoals het vinden van getallen die aan meerdere Congruenties (Chinese reststelling) of multiplicatieve inversen van een eindig veld voldoen. Het algoritme van Euclides kan ook worden gebruikt in de constructie van kettingbreuken, in de Sturm-kettingmethode voor het vinden van reële wortels van een veelterm en in diverse moderne geheel getal factorisatie algoritmen. Ten slotte is het een fundamenteel instrument voor het bewijzen van stellingen in de moderne getaltheorie, zoals de vier-kwadratenstelling van Lagrange en de hoofdstelling van de rekenkunde (unieke factorisatie). Voor grote getallen berekent het algoritme van Euclides de ggd op efficiënte wijze, dit omdat het algoritme nooit meer stappen vereist dan vijf keer het aantal cijfers (basis 10) van het kleinere gehele getal. Dit werd in 1844 bewezen door Gabriel Lamé. Dit bewijs markeert het begin van complexiteitstheorie. Methoden voor het verbeteren van de efficiëntie van het algoritme van Euclides werden in de 20e eeuw ontwikkeld.
  • Алгори́тм Евкли́да — эффективный алгоритм для нахождения наибольшего общего делителя двух целых чисел. Алгоритм назван в честь греческого математика Евклида, который впервые описал его в VII и X книгах «Начал».В самом простом случае алгоритм Евклида применяется к паре положительных целых чисел и формирует новую пару, которая состоит из меньшего числа и разницы между большим и меньшим числом. Процесс повторяется, пока числа не станут равными. Найденное число и есть наибольший общий делитель исходной пары.Первое описание алгоритма находится в «Началах Евклида» (около 300 лет до н. э.), что делает его одним из старейших численных алгоритмов, используемых в наше время. Оригинальный алгоритм был предложен только для натуральных чисел и геометрических длин (вещественных чисел). Однако, в 19 веке он был обобщён на другие типы чисел, такие как целые числа Гаусса и полиномы от одной переменной. Это привело к появлению в современной общей алгебре такого понятия, как «Евклидово кольцо». Позже алгоритм Евклида также был обобщен на другие математические структуры, такие как узлы и многомерные полиномы.Для данного алгоритма существует множество теоретических и практических применений. В частности он является основой для криптографического алгоритма с открытым ключом RSA, широко распространённого в электронной коммерции. Также алгоритм используется при решении диофантовых уравнений, при построении непрерывных дробей, в методе Штурма. Алгоритм Евклида является основным инструментом для доказательства теорем в современной теории чисел, например, таких как «теорема Лагранжа о сумме четырёх квадратов» и «основная теорема арифметики».
  • ユークリッドの互除法(ユークリッドのごじょほう)は、2 つの自然数または整式の最大公約数を求める手法の一つである。2 つの自然数(または整式) a, b (a ≧ b) について、a の b による剰余を r とすると、 a と b との最大公約数は b と r との最大公約数に等しいという性質が成り立つ。この性質を利用して、 b を r で割った剰余、 除数 r をその剰余で割った剰余、と剰余を求める計算を逐次繰り返すと、剰余が 0 になった時の除数が a と b との最大公約数となる。明示的に記述された最古のアルゴリズムとしても知られ、紀元前300年頃に記されたユークリッドの『原論』第 7 巻、命題 1 から 3 がそれである。
  • Dalam matematika, algoritma Euklidean (juga disebut algoritma Euklid) adalah suatu algoritma untuk menentukan faktor persekutuan terbesar (FPB) dari dua bilangan bulat. Algoritma ini dinamai setelah matematikawan Yunani Euklides menuliskannya dalam Buku VII dan Buku X Elemen Euklides.Algoritma Euklidean muncul dalam buku Elemen Euklides sekitar tahun 300 SM, menjadikannya salah satu algoritma numerik yang tertua dan masih digunakan secara luas.Algoritma Euklidean tidak memerlukan faktorisasi.
  • Az euklideszi algoritmus egy számelméleti algoritmus, mellyel két szám legnagyobb közös osztója határozható meg.Nevét az ókori görög matematikusról, Eukleidészről kapta.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 2012920 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 12061 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 37 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 109886461 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • L'algorithme d'Euclide est un algorithme permettant de déterminer le plus grand commun diviseur (P.G.C.D.) de deux entiers dont on ne connaît pas la factorisation. Il est déjà décrit dans le livre VII des Éléments d'Euclide.
  • Алгоритъмът на Евклид е алгоритъм за намиране на най-големия общ делител (НОД) на две естествени числа. Той е един от първите публикувани алгоритми. Описан е в книгата на Евклид „Елементи“ около 300 г. пр.н.е.
  • ユークリッドの互除法(ユークリッドのごじょほう)は、2 つの自然数または整式の最大公約数を求める手法の一つである。2 つの自然数(または整式) a, b (a ≧ b) について、a の b による剰余を r とすると、 a と b との最大公約数は b と r との最大公約数に等しいという性質が成り立つ。この性質を利用して、 b を r で割った剰余、 除数 r をその剰余で割った剰余、と剰余を求める計算を逐次繰り返すと、剰余が 0 になった時の除数が a と b との最大公約数となる。明示的に記述された最古のアルゴリズムとしても知られ、紀元前300年頃に記されたユークリッドの『原論』第 7 巻、命題 1 から 3 がそれである。
  • Dalam matematika, algoritma Euklidean (juga disebut algoritma Euklid) adalah suatu algoritma untuk menentukan faktor persekutuan terbesar (FPB) dari dua bilangan bulat. Algoritma ini dinamai setelah matematikawan Yunani Euklides menuliskannya dalam Buku VII dan Buku X Elemen Euklides.Algoritma Euklidean muncul dalam buku Elemen Euklides sekitar tahun 300 SM, menjadikannya salah satu algoritma numerik yang tertua dan masih digunakan secara luas.Algoritma Euklidean tidak memerlukan faktorisasi.
  • Az euklideszi algoritmus egy számelméleti algoritmus, mellyel két szám legnagyobb közös osztója határozható meg.Nevét az ókori görög matematikusról, Eukleidészről kapta.
  • Em matemática, o algoritmo de Euclides é um método simples e eficiente de encontrar o máximo divisor comum entre dois números inteiros diferentes de zero. É um dos algoritmos mais antigos, conhecido desde que surgiu nos Livros VII e X da obra Elementos de Euclides por volta de 300 a.C.. O algoritmo não exige qualquer fatoração.O MDC de dois números inteiros é o maior número inteiro que divide ambos sem deixar resto.
  • El algoritmo de Euclides es un método antiguo y eficaz para calcular el máximo común divisor (MCD). Fue originalmente descrito por Euclides en su obra Elementos. El algoritmo de Euclides extendido es una ligera modificación que permite además expresar al máximo común divisor como una combinación lineal. Este algoritmo tiene aplicaciones en diversas áreas como álgebra, teoría de números y ciencias de la computación entre otras.
  • Алгори́тм Евкли́да — эффективный алгоритм для нахождения наибольшего общего делителя двух целых чисел. Алгоритм назван в честь греческого математика Евклида, который впервые описал его в VII и X книгах «Начал».В самом простом случае алгоритм Евклида применяется к паре положительных целых чисел и формирует новую пару, которая состоит из меньшего числа и разницы между большим и меньшим числом. Процесс повторяется, пока числа не станут равными.
  • In mathematics, the Euclidean algorithm, or Euclid's algorithm, is a method for computing the greatest common divisor (GCD) of two (usually positive) integers, also known as the greatest common factor (GCF) or highest common factor (HCF).
  • L'algorisme d'Euclides és un mètode eficaç per a calcular el màxim comú divisor (mcd) entre dos nombres enters. Rep el nom del matemàtic grec Euclides el qual el va descriure en els volums VII i X del llibre Elements.L'algorisme consisteix en diverses divisions enteres successives. En la primera divisió, es pren com a dividend el major dels nombres i com a divisor l'altre. Després, el divisor i el residu serveixen respectivament de dividend i divisor de la següent divisió.
  • L'algoritmo di Euclide è un algoritmo per trovare il massimo comun divisore (indicato di seguito con MCD) tra due numeri interi. È uno degli algoritmi più antichi conosciuti, essendo presente negli Elementi di Euclide intorno al 300 a.C.; tuttavia, probabilmente l'algoritmo non è stato scoperto da Euclide, ma potrebbe essere stato conosciuto anche 200 anni prima.
  • Eukleidův algoritmus (též Euklidův) je algoritmus, kterým lze určit největšího společného dělitele dvou přirozených čísel, tedy největší číslo takové, že beze zbytku dělí obě čísla. Jedná se o jeden z nejstarších známých netriviálních algoritmů a postupně vznikla řada jeho modifikací například pro příbuzné úlohy.
  • Der euklidische Algorithmus ist ein Algorithmus aus dem mathematischen Teilgebiet der Zahlentheorie. Mit ihm lässt sich der größte gemeinsame Teiler zweier natürlicher Zahlen berechnen. Das Verfahren ist nach dem griechischen Mathematiker Euklid benannt, der es in seinem Werk „Die Elemente“ beschrieben hat.Der größte gemeinsame Teiler zweier Zahlen kann auch aus ihren Primfaktorzerlegungen ermittelt werden.
  • In de getaltheorie, een deelgebied van de wiskunde, is het algoritme van Euclides een efficiënte methode voor het berekenen van de grootste gemene deler (ggd) van twee positieve gehele getallen. Het algoritme is vernoemd naar de Oud-Griekse wiskundige Euclides van Alexandrië, die het algoritme in de boeken VII en X van zijn Elementen beschreef.
rdfs:label
  • Algorithme d'Euclide
  • Algorisme d'Euclides
  • Algoritma Euklidean
  • Algoritme van Euclides
  • Algoritmo de Euclides
  • Algoritmo de Euclides
  • Algoritmo di Euclide
  • Algorytm Euklidesa
  • Euclidean algorithm
  • Eukleidův algoritmus
  • Euklideszi algoritmus
  • Euklidischer Algorithmus
  • Алгоритм Евклида
  • Алгоритъм на Евклид
  • ユークリッドの互除法
  • 유클리드 호제법
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of