Au début de la Révolution française de 1789, le nom « Sans-culottes » est donné par mépris aux manifestants populaires qui portent des pantalons à rayures et non des culottes, symbole de l'ancien régime.Les sans-culottes sont des révolutionnaires issus du petit peuple de la ville et défenseurs d'une République égalitaire. Ils sont jugés par les autres révolutionnaires comme « radicaux » car ils prônent une démocratie directe, c'est-à-dire sans intermédiaires comme les députés.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Au début de la Révolution française de 1789, le nom « Sans-culottes » est donné par mépris aux manifestants populaires qui portent des pantalons à rayures et non des culottes, symbole de l'ancien régime.Les sans-culottes sont des révolutionnaires issus du petit peuple de la ville et défenseurs d'une République égalitaire. Ils sont jugés par les autres révolutionnaires comme « radicaux » car ils prônent une démocratie directe, c'est-à-dire sans intermédiaires comme les députés. Ils se distinguent par leurs modes d'expression, en particulier vestimentaires. Leur tenue comporte un pantalon à rayures bleues et blanches, au lieu de la culotte courte et des bas, portés par les nobles et les bourgeois, ainsi qu'un bonnet phrygien rouge, et une tendance à la simplicité. Ce costume est un signe de protestation, arboré par des avocats, des commerçants, des employés, des artisans, des bourgeois, puis par les membres de toutes les conditions qui se présentaient comme « patriotes ».Le sans-culotte est un personnage important de la Révolution française, qui s'oppose à celui de l'aristocrate par son costume, ses manières, son langage, ses symboles empruntés, mais de façon allégorique, aux couches les plus populaires de Paris et à une vision idéalisée de la Grèce antique.Les sans-culottes vont devenir rapidement un véritable mouvement de mode, aussi bien dans le domaine du costume que de la langue, de la musique, de la décoration, de la cuisine, de la civilité, de l'humour, de la manière de parler, et des idées: le sans-culottisme. Cette nouvelle ligne esthétique, est celle de la Révolution dont elle développe les thèmes et les figures dans toutes les modalités pendant les années de la Terreur avec le théophilanthropisme, le vandalisme, puis elle laissera place après Thermidor aux Incroyables et Merveilleuses.
  • I sanculotti (adattamento del francese sans-culottes, senza culottes), sono coloro che non portano le culottes, i tipici pantaloni sotto il ginocchio regolarmente indossati dalla nobiltà e dall'alta borghesia durante l'Ancien Régime. Il nome indica, durante la Rivoluzione francese, i "patrioti", cioè i più radicali tra i partigiani della rivoluzione a partire dal 1791, soprattutto a Parigi.Il diverso abbigliamento adottato dai "patrioti" - soprattutto piccoli commercianti, impiegati, artigiani e operai - costituiva la precisa volontà di distinguersi dalle classi agiate, sottolineando i differenti obiettivi politici che li distanziavano tanto dai contro-rivoluzionari quanto dai più moderati sostenitori della Rivoluzione.Con l'adozione del calendario repubblicano, i cinque (o sei) giorni complementari inseriti a fine anno vennero denominati Giorni Sanculottidi fino al 1795.
  • De sansculotten waren de handwerkslieden, kleine handelaren en winkeliers tijdens de Franse Revolutie. Het was een heterogene groep, de middenstand en de elite uit de verschillende wijken. Sansculotten droegen geen elegante kniebroek zoals de adel, maar een korte jas en een lange werkmansbroek. Vaak hadden de sansculotten als ereteken een rode muts op het hoofd, droegen een kokarde en waren lid van de Club van de Cordeliers.De sansculotte 'gaat altijd te voet ... en leeft zeer eenvoudig met z'n vrouw en kinderen, als hij die heeft op de 4e of 5e verdieping.' Volgens Willem Frijhoff was de typische sansculotte in Parijs en Marseille een gehuwde man op middelbare leeftijd, die zijn eigen baas is als rentenier, vertegenwoordiger van een vrij beroep en veel vaker een winkelier of ambachtsman.Na juni 1792 -toen de koning en de koningin in een mislukte aanval bedreigd werden door 80.000 sansculotten in het Tuilerieënpaleis- kreeg de term een meer politieke lading en werd gebruikt voor radicale republikeinen, die zich roerden in de revolutionaire burgergenootschappen en wijkorganen (assemblées generales). Het waren de Parijse sansculotten die spontaan in de 48 stadswijken (sections) volksraden (assemblées generales) instelden. De sansculotten werden gesteund door de Parijse Commune van 1792 en eisten maximumprijzen en vaste lonen, beperking op eigendom en economische vrijheid. De Montagnards en de sansculotten gingen samen en kregen het roer in handen in de Nationale Conventie. De Montagnards vertegenwoordigden de sansculotten van Parijs, de winkeliers, de handwerk- en ambachtslieden. De sansculotten werden verdedigd door Georges Danton en Jean-Paul Marat. Op 5 september pleitte Danton voor een wet waarbij de sansculotten een kleine vergoeding kregen als zij twee keer per week naar de afdelingsbijeenkomsten gingen en om iedere burger een geweer te geven. Op 10 augustus 1792 hadden de sansculotten een belangrijke inbreng bij de Bestorming van de Tuilerieën.1793 was het jaar voor de de sansculottes. Ze noemden elkaar citoyen en waren voor directe democratie. Louis Antoine Saint-Just wist de vrees voor een dictatuur van de Parijse sansculotten weg te nemen. De sansculotten verzetten zich tegen de girondijnen. Op 24 mei besloten de girondijnen een onderzoek te doen naar de anarchie binnen de Commune van Parijs en de activiteiten van de sansculotten. De activiteiten van de sansculotten zouden moeten worden nagegaan en hun leiders voor de rechters gedaagd. Op 26 mei riep Robespierre het volk op tot verzet. Hij spoorde de sansculottes aan om de Conventie een lesje te leren. De sansculotten eisten arrestatie van de girondijnen; stemrecht uitsluitend voor sansculotten, een vaste broodprijs, en de oprichting van een revolutionair leger. Geschrokken door de massale demonstraties van de sansculotten raakten de girondijnen op 2 juni hun macht kwijt. Begin juli 1793 waren ze verantwoordelijk voor de val van de girondijnen, die tegen prijsbeheersing waren. De sansculotten die de tribunes van de Conventie bevolken, hadden aanzienlijk aan invloed gewonnen.De dood van Marat was een slag voor de sansculotten. Hij was geliefd bij de sansculotten omdat hij zich om hun lot had bekommerd. In april 1792 was de Eerste Coalitieoorlog uitgebroken. Als oplossing voor deze hopeloze situatie en het verdedigen van Frankrijk tegen heel Europa werd een levée en masse afgekondigd door Lazare Carnot op 23 augustus 1793. De beweging werd gesteund door de sansculotten. Zo werd sansculotte ook de spotnaam voor een Franse soldaat uit de tijd van de Eerste Franse Republiek. De sansculotten deden hun stem gelden en eisten vaste prijzen. Het gebrek aan betaalbare levensmiddelen deed hen op 4 september opnieuw in opstand komen. Ze eisten van de Conventie dat deze hardere maatregelen nam, de instelling van de Terreur ter bestrijding van de contrarevolutie. De Cultus van de Rede kreeg veel steun van de sansculotten. Jacques-René Hébert, redacteur van Le Père Duchesne, de krant van de sansculotten, wist hen op zijn hand te krijgen. 60.000 kapellen en kerken werden aan de eredienst onttrokken. In februari 1794 was er geen enkele kerk in het gehele land meer open. In het voorjaar van 1794 bemerkte Robespierre dat zijn invloed bij de sansculotten tanende was. Ze verloren niet lang daarna hun leiders, die kritiek hadden geleverd op zijn Schrikbewind en vervolgens beschuldigd werden deel uit te maken van een (buitenlandse) samenzwering. Paul Barras en Joseph Fouché, bang voor hun eigen leven, smeedden een complot om Robespierre en ruim twintig van zijn aanhangers te arresteren. Op 27 juli 1794 werden Robespierre en zijn volgelingen voor het Revolutionair Tribunaal geleid. Zij hadden zich volgens Albert Soboul te veel vereenzelvigd met de sansculotten. Ook de sansculotten hadden genoeg van de Terreur en lieten het bij zijn arrestatie afweten. Er werd wel vijftien minuten geapplaudisseerd nadat het hoofd van Robespierre was gevallen. De Thermodorianen draaiden een aantal maatregelen terug. De maximumprijzen voor de levensmiddelen werden afgeschaft. In januari 1795 riep Gracchus Babeuf de sansculotten nog eenmaal op tot opstand. Charles-Gilbert Romme, de uitvinder van de Revolutionaire Kalender, eiste huiszoekingen naar meel en brood voor iedereen. Eind mei 1795 had Jacques-François Menou het bevel over een deel van de troepen in Parijs en nam deel aan het neerslaan van de Prairial-opstand van de sansculotten.↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑
  • Sans Culottes (Fransızcada "pantolonsuzlar" anlamına gelir , Fransız Devrimi'nin simgeleşmiş, devrime önayak olmuş kahraman karakterleridir. Namuslu vatanseverler portresi altında, halkın mütevazi emekçi kesimi arasından çıkmışlardır. Kendileri, duruşları ve talepleriyle devrimin diğer etmenlerinden ayrı tutulmak istemelerine rağmen tarihçiler sans-culottes için türdeşlik arz eden bir sosyal kimlik tanımı yapmakta zorlanmışlardır. Orta düzey esnaf tabakasından oluşmasına rağmen sans-culottes, kesin bir ekonomik sınıfı ifade etmemektedir.Bu kesimi istikrarlı bir siyasi fikirler bütünlüğüne dayandırmak gerekirse; tüm talepleri geçim sorunlarına yani gıda kıtlığı ve tüketim malzemelerinin pahalılığına dayalıydı. Albert Soboul'un deyişiyle: "... açlık, küçük ve orta derecedeki esnafı, işçiyi bir araya getiren ve büyük tüccarlara, iş adamlarına, tekelcilere, soylu ya da derebeylerine karşı birleştiren çimento olmuştur."Paris'i kafalarına göre kısımlara ayırmış daha sonra da birkaç yıl sürecek olan terörü başlatmışlardır. Önderleri Maximilien de Robespierre'nin idamından sonra terör olayları dinmiştir. Fransız meclisinde " la montagne " (dağ partisi) çatısı altında toplanmışlardır.Sans-culottes terimi kökeninde ayaktakımı kavramıyla eş anlamlıydı. Yani yoksulluğu, yabaniliği (kaba sabalığı) ve cehaleti tasvir etmekteydi. Devrimle birlikte bu terim, kökten ve olumlu yönde bir anlam değişikliğine uğradı.
  • 상 퀼로트(Sans - culotte)는 프랑스어로 “퀼로트를 입지 않은 사람”이라는 의미로, 프랑스 혁명의 추진력이 된 사회 계층이다. 주로 수공업자, 장인, 소상인, 근로자 등 무산 시민으로 당시 파리에서는 빈곤층에 속했다.
  • Sans culottes izendapenak euskaraz literalki Galtzamotz gabeak esan nahi du. Izendapen hau garaiko moda eta ohiturekin loturik dago, XVIII. mendean Frantziako gizarte maila aberatseko jendeak galtzamotz estuak janzteko ohitua baitzuten, aldiz Hirugarren Estatuko jendeak galtza luzeak janzteko ohitura zuen. Hasiera batean ezizen hori mespretxuz erabilia izan zen, baina gerora izendapen hori jasotzen zuen jendeak berak harrotasunez erabili zuen, talde heteregeneo honetan mota askotako jendea sartzen zelarik: langile edo behargin independienteak, merkatari eta artisau txikiak (arotzak, jostunak, etab.). Euren barnean ez zeuden ez jende txiroena, ez eta burgesia aberatsena ere. Euren kopuru handia zela eta, Sans-culottes zirelakoak Parisko Hirugarren Estatuko zati garrantzitsua osatzen zuten. Belaunaldiz-belaunaldi estamentu pribilegiatuenen menpe egon ziren, eta hauen aldetik injustizia eta etengabeko irainak jasan beharra izan zituzten. Hortaz, luxu guzti horietaz goza ahal zuten horien aurkako sekulako gorrotoa eta ezinikusia pilatua zuten dagoeneko. Haientzako askorentzat Frantziako Iraultzaren hastapenak mendekuaren unea adierazi zien. Iraultza lehertzean, sans-culottes taldeak Bastilla eta Tuileries jauregia bereganatu zituzten herriaren eraso indarrak bilakatu ziren. Europar Potentzia Absolutisten aurka ekin zuen Frantziar Gudarostearen funtsezko oinarria ere izan ziren.1792 eta 1795 urteen artean sans-culottes taldeek Iraultzan paper nagusia jokatu zuten. Biltzar Nazionala eta Biltzar Legegilean burutzen ziren estabaidetara joan ohi ziren eta hauetan ordezkari erradikalei bultzada eta sostengua eman ohi zien, azken hauek jakiak bereganatu edota behar-beharrezkoak ziren profuktuei goreneko salneurria finkatzen zutenen aurkako zigor gogorragoak aldarrikatzen zituzten. Azkenik, talde honek Luis XVI.a Frantziakoari heriotz-zigorra ezarri ziezaioten bozkatzeko orduan diputatuengan burutu zuen presioa ere aipagarria da, presio hau frantziar monarka gillotinan burua ebakirik hil zedin erabat erabakikorra izan zelarik.
  • サン・キュロット(仏: Sans-culotte)とは、フランス語で「キュロットをはかないひと」というような意味で、フランス革命の推進力となった社会階層。主に手工業者、職人、小店主、賃金労働者などの無産市民を指し、当時のパリでは貧困層に属した。
  • Als Sansculottes (auch dt. Sansculotten, von franz. ohne Kniebundhose, Culotte) wurden in der Zeit der Französischen Revolution (1789–1799) die Pariser Arbeiter und Kleinbürger bezeichnet, die im Gegensatz zu den von Adligen und Klerus getragenen Kniebundhosen (sog. Culottes) lange Hosen trugen, wie sie zur Arbeit geeignet waren. Sansculottes sind demnach Menschen, die von körperlicher Arbeit leben. Es waren meist kleine Handwerksmeister, Gesellen, Händler und Gastwirte. Die Sansculottes wurden politisch einflussreich, weil sie die Jakobiner unterstützten, allerdings verfolgten sie unterschiedliche politische Ziele.
  • Sankiuloci (fr. sans-culottes - nie noszący krótkich spodni) - pogardliwa nazwa stosowana przez warstwy wyższe w odniesieniu do rewolucjonistów okresu rewolucji francuskiej 1789 r., wywodzących się z robotników manufaktur i rzemieślników Paryża. Sankiuloci występowali przeciwko królowi, arystokracji, bogatej burżuazji, stanowiąc "zbrojne ramię" przywódców rewolucji. Odgrywali czołową rolę w szturmie Bastylii i obaleniu żyrondystów. To ich radykalne oczekiwania i poglądy polityczne popychały burżuazyjne rządy rewolucji do coraz głębszych przemian społecznych. Wyróżniał ich ubiór - długie pantalony i czerwone czapki wolności, powstały w całkowitej opozycji do dotychczasowej mody arystokratycznej (krótkie bufiaste spodnie). Po upadku rządów Robespierre'a ich organizacje zostały zlikwidowane.
  • La expresión sans-culottes significa literalmente «sin calzones». Eran los partisanos de izquierdas miembros de las clases sociales más bajas; típicamente eran quienes realizaban labores manuales. Constituyeron la mayor parte del ejército revolucionario durante el inicio de la Revolución francesa. El término está relacionado con las modas y costumbres del siglo XVIII, ya que los sectores sociales más acomodados vestían con unas calzas cortas y ajustadas (los culottes), mientras que muchos miembros del Tercer Estado llevaban pantalones largos.Bajo este mote, usado al principio de forma despectiva y exhibido posteriormente por ellos mismos con orgullo, se incluía a un grupo heterogéneo de personas: trabajadores independientes, pequeños comerciantes y artesanos (carpinteros, sastres, etc.). Este grupo excluia a la burguesía acomodada dado que el término era sinónimo de “desarrapados” y se aplicaba a las clases socialespopulares de la Francia de este período. Esto no evitó que se alinearan con el sector más revolucionario de la burguesía. De aspecto desaliñado, los sans-culottes se distinguían por su forma de vestir pantalones de paño a rayas (las calzas cortas eran propías de los ricos), una chaquetilla llamada carmañola y el gorro frigio símbolo de la libertad; también es un emblema la pica en la mano, que recuerda al Pueblo en armas. Otra cosa que les diferenciaba era su forma de hablar mediante el tuteo igualitario, al contrario del rígido protocolo clasista de tratar de «vos» o «Señor». En su mayor parte eran artesanos y tenderos, aunque también hubiese asalariados y algunos campesinos. Nunca formaron un partido político formal, en lugar de esto fueron un conjunto de asociaciones cuya actividad fue determinante en varios acontecimientos de la Revolución Francesa hasta 1794. Protagonizaron el asalto a la Bastilla de 1789 y el asalto al Palacio de las Tullerías de 1792. Tal fue la presión que ejercieron sobre los diputados a la hora de votar sobre la condena a muerte de Luis XVI que resultó decisiva para que el monarca acabase en la guillotina. En la Revolución Francesa, los sans culottes fueron los militantes radicales de la clase baja, gente común que no formaban parte de la aristocracia o familia real. Jugaron un papel muy importante en la Revolución Francesa. Eran mayoritariamente trabajadores urbanos, y a pesar de que no estaban bien equipados, eran los que formaban la masa del ejército revolucionario durante los primeros años de la Revolución Francesa.Diversos motivos causaron diversas protestas sociales y una nueva insurrección que es reprimida con gran dureza por el ejército, estos eventos son conocidas como las jornadas del Pradial. Los Sans Culottes desparecerán como fuerza pública. De ahora en adelante la burguesía puede seguir sus tareas sin el incordio de los Sans Culottes que les habían ayudado a llegar al poder.
  • Санкюлоти (на френски: Sans-culotte) се наричат революционно настроените бедни в Париж, от третото съсловие, по време на Великата френска революция. Названието им идва от израза sans culotte („без кюлоти“): през XVIII в. мъжете от богатите съсловия са носили кюлоти - къси точно до под коляното панталони, тип брич, с дълги чорапи, а бедните са носели дълги панталони.Санкюлотите са преобладаващото мнозинство в Националата гвардия - те са тези, които щурмуват Бастилията и по-късно Тюйлери и отхвърлят монархията. След 1792 година много държавни служители започват да се обличат като санкюлоти, този стил дори става на мода. В периода 1792—1795 г. санкюлоти образно започват да наричат всички радикално настроени революционери. След смъртта на Робеспиер санкюлотите губят политическото си влияние.
  • Sans-culotte (ejtsd: szankülot) heterogén összetételű, elsősorban kisiparosokból, kiskereskedőkből, bérmunkásokból álló társadalmi csoport, illetve e csoport tagja a francia forradalom ideje alatt Párizsban. Nevüket (térdnadrág-nélküliek) onnan kapták, hogy az úri viseletnek számító térdnadrág (culotte) helyett hosszú szárú nadrágot viseltek. Híres indulójuk a Ça Ira!, melynek modern feldolgozása is ismert.
  • Санкюло́ты (фр. sans-culottes) — название революционно настроенных бедных людей в Париже во время Великой Французской революции.Слово происходит от выражения sans culotte, то есть «без кюлот»: в XVIII веке мужчины из богатых сословий носили кюлоты (короткие обтягивающие штаны чуть ниже колен) с чулками, а бедняки и ремесленники носили длинные брюки.14 июля 1789 года парижане-санкюлоты ворвались в оружейную королевских солдат и похитили там около 30 тыс. мушкетов. Затем, распределив оружие, парижане пошли на Бастилию. Разгорелось сражение, после которого гарнизон тюрьмы капитулировал. Восстание охватило всю Францию.С началом революционных войн в апреле 1792 года санкюлоты играли преобладающую роль в Национальной гвардии, в августе штурмовали дворец Тюильри и свергли монархию. После вышеуказанных событий санкюлоты господствовали в органах революционного местного самоуправления.В июне 1793 года помогли прийти к власти якобинцам и в сентябре вынудили Конвент развернуть террор. С его началом многие государственные служащие стали одеваться «а-ля санкюлот». Сами санкюлоты требовали усиления контроля за ценами и доходами, обвиняя правительство в чрезмерном либерализме.В 1792—1795 годах санкюлотами стали образно называть любых радикально настроенных революционеров.Санкюлоты поддерживали наиболее радикальных революционных политиков — Эбера, потом Робеспьера и Комитет общественного спасения.После падения Робеспьера санкюлоты потеряли политическое влияние.
  • Sans-culotte foi a denominação dada pelos aristocratas aos artesãos, trabalhadores e até pequenos proprietários participantes da Revolução Francesa a partir de 1711, principalmente em Paris.Praticam o golpe 69 a dois e 120 de três,método utilizado para se fazer comemorações ao modo 51 preferido dos Sans-culottes. Livremente traduzido da língua francesa como "sem culotes", o culote era uma espécie de calções justos que se apertavam na altura dos joelhos, vestimenta típica da nobreza naquele país à época da Revolução. Em seu lugar, os "sans-culottes" vestiam uma calça comprida de algodão grosseiro, traje típicamente utilizado pelos burgueses.O traje de um típico sans-culotte era composto por: a carmagnole (casaco curto) o barrete vermelho da liberdade os sabots (sapatos de madeira).Pode também ser caracterizado:"Sua aparência é popular: vestimenta de trabalho, e não calção, roupa de ostentação do aristocrata, uma camisa, uma jaqueta curta, a carmanhola; usam o barrete frígio, símbolo antigo da escravidão libertada, marcado pela insígnia nacional; usam permanentemente o sabre e o pique, porque só o homem armado pode defender a revolução 'contra os aristocratas, os realistas, os moderados, os intriguistas... todos esses celerados'" ("Adresse da la Section des Sans-culottes").A influência política dos "sans-culottes" cessou com a reação que se seguiu à queda de Robespierre (julho de 1794). Os "sans-culottes" eram uma categoria social sensível às dificuldades de abastecimento e às diversas crises económicas.Um "san-culotte" que marcou a história na Revolução Francesa, foi Steve Laurent Houel, que inspirava idéias burguesas no campo, a pedido de seus superiores franceses.O primeiro Calendário Republicano denominava os cinco dias complementares no fim do ano de Sans-culottides; entretanto, a Convenção Nacional suprimiu o nome quando adotou a constituição do ano III (1795) e substituiu pelo nome jours complémentaire (dias complementares em português).
  • Sansculoti (fr. sans-culottes) je souhrnný název pro chudé obyvatele měst (drobné řemeslníky, služebnictvo, drobné živnostníky) za Velké francouzské revoluce. Nazývali se tak proto, že součástí jejich oděvu nebyly typické jezdecké kalhoty po kolena (culotte), jaké společně s punčochami nosili příslušníci vyšších vrstev, ale obyčejné dlouhé kalhoty. Sansculotte tedy v překladu znamená bez kalhot.Sansculoti během Francouzské revoluce tvořili nejradikálnější složku společnosti, nechali se však také snadno ovládat demagogy a násilím prosazovali jednoduchá řešení problémů. Většinou se přidávali k jakobínům nebo kordeliérům. Nejradikálnější zástupci sansculotů měli přezdívku zběsilí. Ti radikálnější z nich dobyli 10. srpna 1792 Tuilerijský palác, ve kterém sídlil král Ludvík XVI.Typický oděv sansculota: pantaloony - dlouhé kalhoty nošené namísto culotte carmagnole - krátký, většinou do pasu střižený, kabát červená čapka svobody dřeváky
  • Sans-culottes és la denominació que hom donava a la França de la Revolució al poble pla (obrers, artesans), que no vestien com la noblesa i la burgesia, amb calça curta (culotte) i mitges, sinó amb calces llargues. Inicialment, va ser un terme despectiu, però després va ser exhibit amb orgull pels revolucionaris.
  • In the French Revolution, the sans-culottes (French pronunciation: ​[sɑ̃kyˈlɔt]; "without culottes") were the radical left-wing partisans of the lower classes; typically urban labourers, which dominated France. Though ill-clad and ill-equipped, they made up the bulk of the Revolutionary army during the early years of the French Revolutionary Wars. The appellation refers to the fashionable culottes (silk knee-breeches) of the moderate bourgeois revolutionaries, as distinguished from the working class sans-culottes, who traditionally wore pantalons (trousers).Among the political ideals held by the sans-culottes were popular democracy, social and economic equality, affordable food, rejection of the free-market economy, and vigilance against counter-revolutionaries. During the peak of their influence, roughly 1792 to 1795, the sans-culottes provided the principal support behind the two far-left factions of the Paris Commune, the Enragés and the Hébertists. Led by populist revolutionaries such as Jacques Roux and Jacques Hébert, the sans-culottes were rallied to provide critical support for the radical and far-left factions of the successive revolutionary governments. Shifting crowds of militant sans-culottes also provided the strength behind some of the more violent and visceral events of the revolution, such as the September massacres in 1792. When the moderate bourgeois Jacobin Club took over the National Convention in 1793, many sans-culottes even supported the Committee of Public Safety and Maximilien Robespierre's bloody Reign of Terror.By early 1794, however, radicalism was rapidly losing influence and political legitimacy in the National Convention. It was not long before Robespierre and the Jacobins turned on the far-left factions of the National Convention as well as their radical sans-culottes supporters. Several important leaders of the Enragés and Hébertists were imprisoned and executed by the very revolutionary tribunals they had supported. With the absence of effective leadership, and having lost their favor with the Jacobins, the sans-culottes withered. Within a year of the execution of Robespierre and the Thermidorian Reaction, the militants were forcibly – and permanently – suppressed by the conservative new government, the French Directory.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 143023 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 15467 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 81 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 111010068 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Au début de la Révolution française de 1789, le nom « Sans-culottes » est donné par mépris aux manifestants populaires qui portent des pantalons à rayures et non des culottes, symbole de l'ancien régime.Les sans-culottes sont des révolutionnaires issus du petit peuple de la ville et défenseurs d'une République égalitaire. Ils sont jugés par les autres révolutionnaires comme « radicaux » car ils prônent une démocratie directe, c'est-à-dire sans intermédiaires comme les députés.
  • 상 퀼로트(Sans - culotte)는 프랑스어로 “퀼로트를 입지 않은 사람”이라는 의미로, 프랑스 혁명의 추진력이 된 사회 계층이다. 주로 수공업자, 장인, 소상인, 근로자 등 무산 시민으로 당시 파리에서는 빈곤층에 속했다.
  • サン・キュロット(仏: Sans-culotte)とは、フランス語で「キュロットをはかないひと」というような意味で、フランス革命の推進力となった社会階層。主に手工業者、職人、小店主、賃金労働者などの無産市民を指し、当時のパリでは貧困層に属した。
  • Sans-culotte (ejtsd: szankülot) heterogén összetételű, elsősorban kisiparosokból, kiskereskedőkből, bérmunkásokból álló társadalmi csoport, illetve e csoport tagja a francia forradalom ideje alatt Párizsban. Nevüket (térdnadrág-nélküliek) onnan kapták, hogy az úri viseletnek számító térdnadrág (culotte) helyett hosszú szárú nadrágot viseltek. Híres indulójuk a Ça Ira!, melynek modern feldolgozása is ismert.
  • Sans-culottes és la denominació que hom donava a la França de la Revolució al poble pla (obrers, artesans), que no vestien com la noblesa i la burgesia, amb calça curta (culotte) i mitges, sinó amb calces llargues. Inicialment, va ser un terme despectiu, però després va ser exhibit amb orgull pels revolucionaris.
  • Санкюло́ты (фр. sans-culottes) — название революционно настроенных бедных людей в Париже во время Великой Французской революции.Слово происходит от выражения sans culotte, то есть «без кюлот»: в XVIII веке мужчины из богатых сословий носили кюлоты (короткие обтягивающие штаны чуть ниже колен) с чулками, а бедняки и ремесленники носили длинные брюки.14 июля 1789 года парижане-санкюлоты ворвались в оружейную королевских солдат и похитили там около 30 тыс. мушкетов.
  • Sankiuloci (fr. sans-culottes - nie noszący krótkich spodni) - pogardliwa nazwa stosowana przez warstwy wyższe w odniesieniu do rewolucjonistów okresu rewolucji francuskiej 1789 r., wywodzących się z robotników manufaktur i rzemieślników Paryża. Sankiuloci występowali przeciwko królowi, arystokracji, bogatej burżuazji, stanowiąc "zbrojne ramię" przywódców rewolucji. Odgrywali czołową rolę w szturmie Bastylii i obaleniu żyrondystów.
  • Sans culottes izendapenak euskaraz literalki Galtzamotz gabeak esan nahi du. Izendapen hau garaiko moda eta ohiturekin loturik dago, XVIII. mendean Frantziako gizarte maila aberatseko jendeak galtzamotz estuak janzteko ohitua baitzuten, aldiz Hirugarren Estatuko jendeak galtza luzeak janzteko ohitura zuen.
  • I sanculotti (adattamento del francese sans-culottes, senza culottes), sono coloro che non portano le culottes, i tipici pantaloni sotto il ginocchio regolarmente indossati dalla nobiltà e dall'alta borghesia durante l'Ancien Régime.
  • Sans-culotte foi a denominação dada pelos aristocratas aos artesãos, trabalhadores e até pequenos proprietários participantes da Revolução Francesa a partir de 1711, principalmente em Paris.Praticam o golpe 69 a dois e 120 de três,método utilizado para se fazer comemorações ao modo 51 preferido dos Sans-culottes.
  • In the French Revolution, the sans-culottes (French pronunciation: ​[sɑ̃kyˈlɔt]; "without culottes") were the radical left-wing partisans of the lower classes; typically urban labourers, which dominated France. Though ill-clad and ill-equipped, they made up the bulk of the Revolutionary army during the early years of the French Revolutionary Wars.
  • De sansculotten waren de handwerkslieden, kleine handelaren en winkeliers tijdens de Franse Revolutie. Het was een heterogene groep, de middenstand en de elite uit de verschillende wijken. Sansculotten droegen geen elegante kniebroek zoals de adel, maar een korte jas en een lange werkmansbroek. Vaak hadden de sansculotten als ereteken een rode muts op het hoofd, droegen een kokarde en waren lid van de Club van de Cordeliers.De sansculotte 'gaat altijd te voet ...
  • Санкюлоти (на френски: Sans-culotte) се наричат революционно настроените бедни в Париж, от третото съсловие, по време на Великата френска революция. Названието им идва от израза sans culotte („без кюлоти“): през XVIII в.
  • Sansculoti (fr. sans-culottes) je souhrnný název pro chudé obyvatele měst (drobné řemeslníky, služebnictvo, drobné živnostníky) za Velké francouzské revoluce. Nazývali se tak proto, že součástí jejich oděvu nebyly typické jezdecké kalhoty po kolena (culotte), jaké společně s punčochami nosili příslušníci vyšších vrstev, ale obyčejné dlouhé kalhoty.
  • Als Sansculottes (auch dt. Sansculotten, von franz. ohne Kniebundhose, Culotte) wurden in der Zeit der Französischen Revolution (1789–1799) die Pariser Arbeiter und Kleinbürger bezeichnet, die im Gegensatz zu den von Adligen und Klerus getragenen Kniebundhosen (sog. Culottes) lange Hosen trugen, wie sie zur Arbeit geeignet waren. Sansculottes sind demnach Menschen, die von körperlicher Arbeit leben. Es waren meist kleine Handwerksmeister, Gesellen, Händler und Gastwirte.
  • La expresión sans-culottes significa literalmente «sin calzones». Eran los partisanos de izquierdas miembros de las clases sociales más bajas; típicamente eran quienes realizaban labores manuales. Constituyeron la mayor parte del ejército revolucionario durante el inicio de la Revolución francesa.
  • Sans Culottes (Fransızcada "pantolonsuzlar" anlamına gelir , Fransız Devrimi'nin simgeleşmiş, devrime önayak olmuş kahraman karakterleridir. Namuslu vatanseverler portresi altında, halkın mütevazi emekçi kesimi arasından çıkmışlardır. Kendileri, duruşları ve talepleriyle devrimin diğer etmenlerinden ayrı tutulmak istemelerine rağmen tarihçiler sans-culottes için türdeşlik arz eden bir sosyal kimlik tanımı yapmakta zorlanmışlardır.
rdfs:label
  • Sans-culottes
  • Sanculotti
  • Sankiuloci
  • Sans culottes
  • Sans-culotte
  • Sans-culotte
  • Sans-culottes
  • Sans-culottes
  • Sans-culottes
  • Sans-culottes
  • Sansculoti
  • Sansculotten
  • Sansculottes
  • Санкюлоти
  • Санкюлоты
  • サン・キュロット
  • 상 퀼로트
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of