Le gallicanisme est une doctrine religieuse et politique cherchant à promouvoir l'organisation de l'Église catholique en France de façon largement autonome par rapport au pape. D'une part, le gallicanisme réduit l'intervention du pape au seul pouvoir spirituel, et ne lui reconnaît pas de rôle dans le domaine temporel.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Le gallicanisme est une doctrine religieuse et politique cherchant à promouvoir l'organisation de l'Église catholique en France de façon largement autonome par rapport au pape. D'une part, le gallicanisme réduit l'intervention du pape au seul pouvoir spirituel, et ne lui reconnaît pas de rôle dans le domaine temporel. D'autre part, s'il reconnaît au pape une primauté spirituelle et juridictionnelle, il cherche à la limiter fortement, au bénéfice des conciles généraux dans l'Église (c'est le conciliarisme), des évêques dans leurs diocèses et des souverains dans leurs États.En pratique, cela se traduit surtout par une mainmise étroite du souverain français sur les nominations et les décisions des évêques. Il convient de distinguer le gallicanisme ecclésiastique, qui est une position théologique et ecclésiologique, et le gallicanisme parlementaire, qui est une doctrine politique et administrative.
  • ガリカニスム (仏 Gallicanisme) とは、フランスのカトリック教会のローマ教皇からの独立、教皇権の制限を求める政治的、宗教的立場のことをいい、教皇の権威を尊重しながらもその至上権については異議を唱えた。語源はガリア。
  • Chamou-se Galicanismo à tendência separatista da igreja católica da França em relação a Roma e ao Papa. A origem do nome provém de Gália, nome antigo da França.
  • El galicanismo es la tendencia separatista de la Iglesia de Francia con respecto a la jurisdicción de Roma y el Papa. El nombre proviene de Galia como se conocía en la antigüedad al territorio de la actual Francia.
  • Галлика́нство, Галликанизм (фр. Gallicanisme) — термин, объединяющий церковные, политические и правовые учения и доктрины, распространённые во Франции в Средневековье и Новое время. Две основные идеи галликанства — определённая независимость национальной Церкви от папской власти и признание за государством или монархом права иметь властные полномочия во французской Церкви.Идеи галликанства в определённой мере схожи с положениями англиканства, однако в отличие от него не подразумевают полный разрыв с папством, а лишь ограничение его влияния на национальную церковь. Галликанское учение об ограничении папской власти во многом перекликается с положениями концилиаризма.Несмотря на то, что корни галликанизма весьма древние, сам термин «галликанство» впервые был употреблён лишь на Первом Ватиканском соборе. До этого галликанские положения формулировались описательно — «свободы и привилегии галльской церкви» и т. д. Слово «галликанство» восходит к древнему названию Франции «Галлия».
  • El gal·licanisme és una doctrina teològica sostinguda pel clericat francès que limita la jurisdicció de la Santa Seu a França i la sotmet al concili i als costums d'església francesa. En l'aspecte polític defensa la submissió de l'església francesa a l'autoritat reial, fet que esdevingué essencial durant l'absolutisme en esdevenir Lluís XIV -a efectes pràctics- cap de l'Església a França. Presenta concomitàncies amb l'anglicanisme i amb el Presbiterianisme. L'etimologia prové de la denominació romana per referir-se a al territori que posteriorment ocuparia el renge de França, la Gàl·lia.
  • Gallikanizm – ruch polityczno-religijny we Francji, zmierzający do uniezależnienia Kościoła francuskiego od władzy papieskiej, ograniczenia uprawnień papieża na rzecz powiększenia władzy króla.Zapoczątkowany został w XIII wieku na Sorbonie, dążący do ograniczenia wpływów i uprawnień papieskich na rzecz państwa. Głosił wyższość władzy świeckiej na duchowną. Rozwinął się szczególnie po soborach w Konstancji (1414) i Bazylei (1431). Zaaprobowany przez kler francuski na synodzie w Bourges w 1438. Propagowany m. in. przez Piotra Pithou.W 1516 roku na mocy konkordatu, zawartym między królem Franciszkiem I a papieżem Leonem X, królowie francuscy uzyskali prawo obsadzania biskupstw oraz wyższych stanowisk kościelnych. W 1682 r. pod naciskiem Ludwika XIV, uchwalono tzw. artykuły gallikańskie, głoszące m.in. niezależność królów francuskich od papieża, wyższość soboru nad papieżem, zależność jego władzy od prawa kościelnego i zależność jego nieomylności od zgody całego Kościoła. W roku 1690 papież Aleksander VIII ogłosił oświadczenie uznające artykuły gallikańskie za „ipso jure nieistniejące, nieważne, nie mające skutków, pozbawione mocy pozbawione od początku i na zawsze jakiegokolwiek skutku prawnego; nikt nie jest wobec nich zobowiązany, nawet jeśli związany jest przysięgą”.Gallikanizm znalazł poparcie jansenistów, a następnie części przywódców Rewolucji francuskiej. Do zasad gallikanizmu nawiązywał Napoleon I w ogłoszonych artykułach organicznych, pogłębiających rozdział kościoła od państwa. Formalne przeprowadzenie tego rozdziału we Francji w 1905 r. pomniejszyło znaczenie doktryny.Wśród zasad gallikanizmu wymienia się: król obsadza stanowiska biskupów i opatów, król opiekuje się klerem francuskim i go kontroluje, władze kościelne nie mogą wydawać zarządzeń w sprawach świeckich, majątki kościelne są własnością króla, oddaną Kościołowi w użytkowanie, zakony istnieją na podstawie przywileju królewskiego, który może zostać odwołany, król ma prawo do zatwierdzania bulli papieskich, kler francuski może się komunikować z papieżem za pośrednictwem króla.Nazwę gallikanizm ukuto w XIX w. na określenie kompleksu tendencji o charakterze teologicznym i politycznym, dążących do zachowania swoistych tradycji liturgicznych oraz autonomii Kościoła francuskiego w stosunku do władzy Stolicy Apostolskiej.Można więc wyróżnić gallikanizm o charakterze kościelnym, wywodzący się z prądów soborowych i gallikanizm o obliczu politycznym. Ten ostatni określa się jako tendencję do umacniania kontroli władzy nad obszarem spraw związanych z życiem Kościoła.Gallikanizm spotkał się z oporem ze Stolicy Apostolskiej i ze strony prądów w łonie francuskiego katolicyzmu, które akcentowały posłuszeństwo wobec Stolicy Piotrowej. Ostatecznie gallikanizm upadł wraz z orzeczeniami Soboru Watykańskiego I co do prymatu oraz nieomylności papieża.== Przypisy ==
  • Galikanismoa Frantziako erregeek eta Elizak sortutako politika eta erlijio-doktrina da, XIV. mendetik XIX. mendea arte indar handia izan zuena.P. Pithou eta P. Dupuy izan ziren galikanismoaren teorialari nagusiak; Karlos VII.aren garaiko Bourgesko Berrespen Pragmatika eta Jacques-Bénigne Bossuetek idatzitako Lau ataletako azalpena liburuak izan ziren galikanismoaren oinarrietako batzuk. Aita Santuaren eskumena murriztearen alde, apezpikuei askatasun handiagoa ematearen alde, eta erregeari erlijio-kontuan parte hartzeko eskubidea ematearen alde azaltzen ziren galikanismoaren jarraitzaileak.Alexandro VIII.ak debekatu zuen doktrina hau, baina ez zen desagertu lehenengo Vatikanoko kontzilioa egin zen arte.
  • Gallicanism is the belief that popular civil authority—often represented by the monarchs' authority or the State's authority—over the Catholic Church is comparable to that of the Pope's. Gallicanism is a rejection of ultramontanism; it is akin to a form of Anglicanism but is nuanced, however, in that it plays down the authority of the Pope in Church without denying that there are some authoritative elements to the office associated with being primus inter pares (first among equals). Other terms for the same or similar doctrines include Erastianism, Febronianism and Josephinism.University of Notre Dame professor John McGreevy defines it as "the notion that national customs might trump Roman (Catholic Church) regulations."The doctrine originated in France (the term derives from "Gaul"). In the 18th century it spread to the Low Countries, especially the Netherlands, as well. It is unrelated to the first-millennium Catholic Gallican rite.
  • Galikanismus je církevně politické a dogmatické hnutí francouzského katolického duchovenstva, rozvíjené od 14. století a zavržené tzv. pragmatickou sankcí roku 1438 a později francouzským konkordátem roku 1516. Galikanismus zdůrazňoval nadřazenost koncilu nad papežem a usiloval o získání dalekosáhlé nezávislosti francouzské římskokatolické církve na Římu. Hnutí bylo podporováno francouzskými králi, zejména Filipem IV. a Ludvíkem XIV. Ani po provedení odluky církve od státu ve Francii (1895) ideologie galikanismu nezanikla. Nejvýznamnějším ideologem galikanismu byl J. B. Bossuet.
  • A gallikanizmus olyan államideológia, mely szerint az uralkodó vagy az állam által képviselt világi hatalom egyenlő a pápai hatalommal. A gallikanizmus Franciaországból eredt és a 18. században Németalföldön is elterjedt. Már az 1438-as bourges-i pragmatica sanctióban kifejezésre jutott, majd fokozódott a placetum regium bevezetésével, és csúcspontját az 1682-es deklarációban érte el.
  • Het Gallicanisme is de benaming voor een geheel van opvattingen die op grond van historische, politieke en theologische motieven aan de Franse Katholieke Kerk een aantal voorrechten opeiste, ten bate van de Franse kroon, tegenover het centraal pauselijk gezag.Het Gallicanisme dateert reeds uit de 13de eeuw en vond onder de regering van Lodewijk XIV zijn scherpste uitdrukking in de Gallicaanse Artikelen die door Jacques-Bénigne Bossuet in 1682 werden opgesteld:Aan de Pausen is alleen volmacht gegeven over geestelijke zaken. In de uitoefening van de volheid van de geestelijke macht zijn de Pausen onderworpen aan het gezag van een algemeen concilie. Bij de uitoefening van zijn macht moet de Paus de instellingen, regels en gebruiken van de Franse Kerk en het Franse rijk onverkort handhaven. In zaken van geloof heeft de Paus een hoofdaandeel en zijn decreten gelden voor de gehele Kerk, maar ze zijn niet onherroepelijk, tenzij de instemming van de gehele Kerk gegeven is. Deze artikelen dreigden een aanleiding te worden tot een formeel schisma en werden door Paus Alexander VIII (1689-1691) verworpen. Ze werden door Lodewijk XIV in 1693 ingetrokken, maar bleven geregistreerd in de akten van de parlementen, zodat de Gallicaanse beginselen hun gelding behielden tot de Franse Revolutie (1789). In 1801 sloten Pius VII en Napoleon een concordaat, maar door zijn eigenmachtige optreden nam Napoleon vele gedane concessies terug. In de 19de eeuw leidde het centraliserende streven van Paus Pius IX (1846-1878) tot de bijeenroeping van het Eerste Vaticaans Concilie (1869–1870), waar het dogma van de pauselijke onfeilbaarheid werd bevestigd en geformuleerd. Hoewel een aantal Franse bisschoppen zich vóór het concilie tegenstanders van dit dogma had getoond, hebben ze het na de afkondiging allen aanvaard. Het Concordaat van 1801 en het Eerste Vaticaans Concilie betekenden dan ook het einde van het Gallicanisme.Evenwel zouden in de 20e eeuw verschillende afsplitsingen van de Oud-katholieke kerken (1870) en kleine kerkgenootschappen in Frankrijk zichzelf met de naam „Gallicaanse Kerk”, of variaties hierop, tooien.
  • Il gallicanesimo è una dottrina politico religiosa che ha per oggetto l'organizzazione della Chiesa cattolica in Francia (la Chiesa gallicana) largamente autonoma dal papa. Pur riconoscendo al papa un primato d'onore e di giurisdizione, ne contesta il potere assoluto, in favore dei consigli generali della Chiesa e dei sovrani nei loro Stati. Il suo opposto è l'ultramontanismo.In pratica ciò si traduce soprattutto nel controllo stretto dei sovrani francesi sulle nomine e sulle decisioni dei vescovi. Quantunque rispettosa del papato, questa dottrina dispone alcuni limiti al suo potere; in particolare insegna che l'autorità dei vescovi riuniti in concilio è superiore a quella del papa.Il maggior rappresentante di questa corrente fu Jacques Bénigne Bossuet, vescovo di Meaux (XVII secolo), che si occupò della redazione dei quattro articoli gallicani del 1682 sottoscritti dai vescovi di Francia. Bossuet riprese le decisioni del Concilio di Costanza (1414 - 1418), in cui si affermava che il concilio ecumenico è l'organo supremo in materia di autorità e insegnamento in seno alla Chiesa.Joseph de Maistre nel libro De l'Église gallicane dans son rapport avec le Souverain Pontife (1821) e Félicité Robert de Lamennais nell' Essai sur l'indifférence en matière de religion (1823), pur se da prospettive differenti, criticarono duramente il gallicanesimo.A stretto rigore non c'è alcun nesso tra Gallicanesimo e rito gallicano, che è un rito liturgico tradizionale della Chiesa di Francia e in particolare di quella di Lione, ma nei secoli fu notato un collegamento e l'autorizzazione o meno a mantenere un rito diverso da quello romano fu vista collegata al riconoscimento o meno del papa come unico patriarca dell'Occidente e, per contro, alle "libertà gallicane". Fu pertanto un seguace di de Lamennais, il benedettino Prosper Guéranger a riportare l'intera Francia al rito romano, confinando ad usi marginali il rito gallicano.Nel 1870, ebbe luogo la proclamazione del dogma dell'infallibilità pontificia al Concilio Vaticano I. Questa decisione, sebbene fortemente contestata dai vescovi francesi, demolirà le aspirazioni gallicane, tanto più che la legge di separazione della Chiesa dallo Stato del 1905 eliminerà i legami fra la Chiesa di Francia e lo Stato.
  • Gallikanismus (mittellateinisch von Gallien, Frankreich) war die im Spätmittelalter aufgekommene französische Form des Episkopalismus. Es handelte sich um ein kirchenrechtliches System, mit dem die katholische Kirche in Frankreich eine Art Unabhängigkeit vom römischen Stuhl herzustellen suchte. Dazu wurden gewisse Vorrechte, die gallikanischen Freiheiten, aufgestellt.Im Wesentlichen ging es darum, die weltliche Macht des Papstes in nationalpolitischen Fragen zu minimieren und seine Position dem nationalen Konzil der Bischöfe unterzuordnen.
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 25232 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 12719 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 111 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 107497847 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Le gallicanisme est une doctrine religieuse et politique cherchant à promouvoir l'organisation de l'Église catholique en France de façon largement autonome par rapport au pape. D'une part, le gallicanisme réduit l'intervention du pape au seul pouvoir spirituel, et ne lui reconnaît pas de rôle dans le domaine temporel.
  • ガリカニスム (仏 Gallicanisme) とは、フランスのカトリック教会のローマ教皇からの独立、教皇権の制限を求める政治的、宗教的立場のことをいい、教皇の権威を尊重しながらもその至上権については異議を唱えた。語源はガリア。
  • Chamou-se Galicanismo à tendência separatista da igreja católica da França em relação a Roma e ao Papa. A origem do nome provém de Gália, nome antigo da França.
  • El galicanismo es la tendencia separatista de la Iglesia de Francia con respecto a la jurisdicción de Roma y el Papa. El nombre proviene de Galia como se conocía en la antigüedad al territorio de la actual Francia.
  • A gallikanizmus olyan államideológia, mely szerint az uralkodó vagy az állam által képviselt világi hatalom egyenlő a pápai hatalommal. A gallikanizmus Franciaországból eredt és a 18. században Németalföldön is elterjedt. Már az 1438-as bourges-i pragmatica sanctióban kifejezésre jutott, majd fokozódott a placetum regium bevezetésével, és csúcspontját az 1682-es deklarációban érte el.
  • Il gallicanesimo è una dottrina politico religiosa che ha per oggetto l'organizzazione della Chiesa cattolica in Francia (la Chiesa gallicana) largamente autonoma dal papa. Pur riconoscendo al papa un primato d'onore e di giurisdizione, ne contesta il potere assoluto, in favore dei consigli generali della Chiesa e dei sovrani nei loro Stati.
  • Het Gallicanisme is de benaming voor een geheel van opvattingen die op grond van historische, politieke en theologische motieven aan de Franse Katholieke Kerk een aantal voorrechten opeiste, ten bate van de Franse kroon, tegenover het centraal pauselijk gezag.Het Gallicanisme dateert reeds uit de 13de eeuw en vond onder de regering van Lodewijk XIV zijn scherpste uitdrukking in de Gallicaanse Artikelen die door Jacques-Bénigne Bossuet in 1682 werden opgesteld:Aan de Pausen is alleen volmacht gegeven over geestelijke zaken.
  • Gallikanismus (mittellateinisch von Gallien, Frankreich) war die im Spätmittelalter aufgekommene französische Form des Episkopalismus. Es handelte sich um ein kirchenrechtliches System, mit dem die katholische Kirche in Frankreich eine Art Unabhängigkeit vom römischen Stuhl herzustellen suchte.
  • Galikanismus je církevně politické a dogmatické hnutí francouzského katolického duchovenstva, rozvíjené od 14. století a zavržené tzv. pragmatickou sankcí roku 1438 a později francouzským konkordátem roku 1516. Galikanismus zdůrazňoval nadřazenost koncilu nad papežem a usiloval o získání dalekosáhlé nezávislosti francouzské římskokatolické církve na Římu. Hnutí bylo podporováno francouzskými králi, zejména Filipem IV. a Ludvíkem XIV.
  • Галлика́нство, Галликанизм (фр. Gallicanisme) — термин, объединяющий церковные, политические и правовые учения и доктрины, распространённые во Франции в Средневековье и Новое время.
  • El gal·licanisme és una doctrina teològica sostinguda pel clericat francès que limita la jurisdicció de la Santa Seu a França i la sotmet al concili i als costums d'església francesa. En l'aspecte polític defensa la submissió de l'església francesa a l'autoritat reial, fet que esdevingué essencial durant l'absolutisme en esdevenir Lluís XIV -a efectes pràctics- cap de l'Església a França. Presenta concomitàncies amb l'anglicanisme i amb el Presbiterianisme.
  • Gallicanism is the belief that popular civil authority—often represented by the monarchs' authority or the State's authority—over the Catholic Church is comparable to that of the Pope's. Gallicanism is a rejection of ultramontanism; it is akin to a form of Anglicanism but is nuanced, however, in that it plays down the authority of the Pope in Church without denying that there are some authoritative elements to the office associated with being primus inter pares (first among equals).
  • Gallikanizm – ruch polityczno-religijny we Francji, zmierzający do uniezależnienia Kościoła francuskiego od władzy papieskiej, ograniczenia uprawnień papieża na rzecz powiększenia władzy króla.Zapoczątkowany został w XIII wieku na Sorbonie, dążący do ograniczenia wpływów i uprawnień papieskich na rzecz państwa. Głosił wyższość władzy świeckiej na duchowną. Rozwinął się szczególnie po soborach w Konstancji (1414) i Bazylei (1431). Zaaprobowany przez kler francuski na synodzie w Bourges w 1438.
  • Galikanismoa Frantziako erregeek eta Elizak sortutako politika eta erlijio-doktrina da, XIV. mendetik XIX. mendea arte indar handia izan zuena.P. Pithou eta P. Dupuy izan ziren galikanismoaren teorialari nagusiak; Karlos VII.aren garaiko Bourgesko Berrespen Pragmatika eta Jacques-Bénigne Bossuetek idatzitako Lau ataletako azalpena liburuak izan ziren galikanismoaren oinarrietako batzuk.
rdfs:label
  • Gallicanisme
  • Galicanismo
  • Galicanismo
  • Galikanismo
  • Galikanismus
  • Gallicanesimo
  • Gallicanism
  • Gallicanisme
  • Gallikanismus
  • Gallikanizm
  • Gallikanizmus
  • Gal·licanisme
  • Галликанство
  • ガリカニスム
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:religiousOrder of
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:culte of
is skos:subject of
is foaf:primaryTopic of