Le sfumato est une des techniques picturales qui produit, par la superposition de plusieurs couches de peinture extrêmement délicates, un effet vaporeux qui donne au sujet des contours imprécis. Elle fut mise au point par Léonard de Vinci, qui la décrivait comme « sans lignes ni contours, à la façon de la fumée ou au-delà du plan focal ». Le terme sfumato, en italien, dérivé de fumo, « fumée », signifie « évanescent ».

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Le sfumato est une des techniques picturales qui produit, par la superposition de plusieurs couches de peinture extrêmement délicates, un effet vaporeux qui donne au sujet des contours imprécis. Elle fut mise au point par Léonard de Vinci, qui la décrivait comme « sans lignes ni contours, à la façon de la fumée ou au-delà du plan focal ». Le terme sfumato, en italien, dérivé de fumo, « fumée », signifie « évanescent ». Cette technique de fondu se faisait généralement avec les doigts ou des chiffons pour faire fondre les couleurs sur le support.Le sfumato est l'une des quatre méthodes de peinture canoniques de la renaissance. Les trois autres sont l'unione, le chiaroscuro (ou clair-obscur) et le cangiante. Il est parfois utilisé pour donner une impression de profondeur. Il ne faut néanmoins pas le confondre avec la perspective atmosphérique, pour laquelle la technique du sfumato peut être employée.
  • Sfumato (olasz szó, jelentése magyarul: füstös, fátyolos) a reneszánsz festési módnak azt a technikáját jelöli, amely kerüli a lágy és éles részleteket, észrevétlenül vezet át a sötét árnyalatokból a világos árnyalatokba, vagy a világosból a sötétbe, azaz feloldja a kontúrokat, párás lágyságú festői előadást tesz lehetővé.
  • Sfumato is een schildertechniek waarbij de omtrekken van onderwerpen in het schilderij wazig worden gemaakt, zodat de vormen wat vaag worden en de contouren onscherp. Het effect wordt bereikt door over het onderwerp verschillende transparante kleurlagen aan te brengen.De sfumato-techniek is ontwikkeld in de 15e eeuw door Leonardo da Vinci. Door deze techniek staan zijn onderwerpen, zoals de Mona Lisa, niet stil en volkomen gefixeerd voor de achtergrond, maar lijken deze te leven en te bewegen. Dit in tegenstelling tot de primitiever aandoende werken van zijn tijdgenoten. Sfumato is een techniek die alleen met de transparante soorten olieverf kan worden uitgevoerd en niet met de temperaverf die voor de uitvinding van de olieverf werd gebruikt.Het woord sfumato komt uit het Italiaans en betekent rokerig
  • Sfumato Rönesans döneminde kullanılan dört kanonik resim modlarından biridir. Diğer üçü Cangiante, Chiaroscuro, ve Unione'dir. En iyi sfumato resmi Leonardo da Vinci'nin ünlü Mona Lisa'sıdır. Sfumato duman gibi havaya karışıp yok olmak anlamına gelmektedir.
  • Сфума́то (итал. sfumato — затушёванный, буквально — исчезающий как дым) — в живописи смягчение очертаний фигур и предметов, которое позволяет передать окутывающий их воздух. Приём сфумато разработал Леонардо да Винчи в теории и художественной практике.В 2010 году этот приём стал одним из объектов рентгенологического исследования, которому учёный Филип Уолтер и его коллеги подвергли несколько полотен Леонардо, в том числе «Мону Лизу». Рентгеновский луч позволяет исследовать слои красок, не повреждая основу живописного произведения. Выяснилось, что Леонардо да Винчи был способен наносить слои краски толщиной всего в пару микрон, общая толщина слоя не превышала 30-40 мк. Также учёные заявили, что не обнаружили на полотне ни одного мазка или отпечатка пальцев.
  • Sfumato je technika malířské techniky, ve které malíř překrývá průsvitné vrstvy barvy, aby vytvořil zjemněný prostorový dojem hloubky, objemu a tvaru. Míchá přitom barevné tóny tak jemně, že nejsou vidět žádné rozhraní mezi jednotlivými barevnými odstíny. Celá malba tak získá dojem jemného, jako by kouřového, oparu, ve kterém se ztrácejí ostré kontury i hranice vržených stínů – sfumato tak snižuje kontrast, zmírňuje nejjasnější místa (odlesky) a zviditelňuje nejtemnější stíny. Bylo používáno i jako stylistický prvek – ve snaze zjemnit rysy jemné (zejména ženské) tváře, paže a zbytku těla, nebo vytvořit specifickou, iluzorní atmosféru (i za cenu odklonu od realismu).
  • Sfumato (italienisch sfumato „verraucht“, „verschwommen“) bezeichnet eine von Leonardo da Vinci entwickelte Technik in der Ölmalerei, Hintergründe wie Landschaften in einen nebligen Dunst zu hüllen und alles mit Weichheit zu umgeben.Leonardo erreichte diesen Eindruck der trüben Atmosphäre, indem er über den Malgrund (meist in dunklem Ocker ausgeführt) dünne, mit Weiß vermengte Lasurschichten legte und damit eine durchschimmernde, gebrochene Farbtönung erzeugte. Dabei verteilte er mit feinstem Pinselstrich den Farbauftrag derart, dass die Umrisse der Motive scheinbar ineinander fließen.Weitere Künstler, die diese Maltechnik verwendeten, sind die Schüler Leonardo da Vincis, etwa Bernardino Luini, Antonio da Correggio und Funisi. Das entsprechende, in der Natur sichtbare Phänomen ist ein Bestandteil der Luftperspektive. Dinge, die man aus weiter Ferne sieht, erscheinen blasser, heller und undeutlicher. Die Kunst Arik Brauers liefert ähnliche Beispiele in der modernen Malerei; wobei Brauer nicht die Konturen der Landschaft im Hintergrund, sondern vor allem die Figuren im Vordergrund weich zeichnet. In der künstlerischen Fotografie bediente sich u. a. David Hamilton dieses Stilmittels, das er mittels Reduktion der Schärfentiefe erzeugt und auf die gesamte Bildfläche seiner erotischen Fotografien angewendet hat.
  • Sfumato Termin ten wywodzi się z włoskiego słowa fumo, oznaczającego dym – w malarstwie olejnym łagodne przejścia z partii ciemnych do jasnych, dające mgliste, "miękkie" efekty kolorystyczne. Technika ta wykorzystywana była szczególnie przez Rafaela Santi oraz Leonarda da Vinci i jego szkołę; w Polsce m.in. Daniela Schultza, Jacka Mierzejewskiego i Iwo Birkenmajera. Sfumato jest to zacieranie wyrazistości konturu dzięki łagodnym przejściom światłocieniowym - daje wrażenie oglądania obiektu przez mgłę lub dym.Leonardo da Vinci eksperymentował z techniką sfumato rozpościerając nad dziedzińcem płachtę materiału, która rozpraszała słoneczne światło, zalecał też swoim uczniom pracę nie w pełnym słońcu.Przykładem użycia tej techniki jest obraz Leonarda da Vinci św. Jan Chrzciciel oraz Mona Lisa.Sfumato było charakterystyczną techniką dla okresu renesansu (od połowy XIV do końca XVI wieku).== Przypisy ==
  • L'esfumat (de l'italià sfumato) és una tècnica emprada en pintura amb la qual s'aconsegueix un efecte vaporós, que s'obté per la superposició de diverses capes de pintura extremament delicades, proporcionant a la composició uns contorns imprecisos, així com un aspecte de vaguetat i llunyania mitjançant les gradacions del color i la llum. S'utilitzava per donar una impressió de profunditat als quadres, principalment del renaixement. Aquest efecte fa que els tons s'esfumin fins valors més obscurs com a la Mona Lisa i al Sant Joan Baptista.La invenció d'aquesta tècnica, així com el seu nom sfumato, es deuen a Leonardo da Vinci. Més exactament era una tècnica consistent a eliminar les línies negres i, per tant, suavitzar o difuminar els contorns mitjançant ombres i colors per aconseguir un efecte d'immersió en l'atmosfera, de vaguetat i llunyania i, alhora, de dolçor i suavitat. Es fa servir, en definitiva, per donar una impressió de profunditat als quadres del Renaixement. Veiem aquesta tècnica a La Gioconda,que es manifesta en el difuminat dels tons a valors més foscos, i també en les gases del mantell i, principalment, en l'enigmàtic somriure. En el fons, vaporós i menys detallat, s'utilitza un sfumato més accentuat, amb el qual s'aconsegueix una sensació de realisme i distància més gran.
  • Сфумато е техника в живописта, използвана за първи път от Леонардо да Винчи. Отличава се с наслоявания на полупрозрачни пластове велатурен лак, като се разместват контурите на всеки следващ слой. Това придава на картината особена, замъглена въздушна перспектива и по-голяма дълбочина на фона. Някои от учениците на Леонардо, както и други по-късни художници, като например Кореджо, също са използвали този стилистичен похват.
  • Esfumatura (italieraz Sfumato) Pizkunde garaiko artistek sortutako teknika bat da, irudiari halako efektu lanbrotsua eragiten diona. Margolariak hainbat pintura kapa fin bata bestearen gainean metatuko ditu, objektuen eta figuren siluetak zehaztasun osoz errepresentatu barik. Konposizioaren ilunak eta argiak ez dira erabatekoak, ñabartuta ageri dira.Leonardo da Vinci izan zen esfumaturaren teknikaren aitzindaria. Gerora artista gutxik lortu dute haren maisutasuna baliabide hau erabiltzean. Pascal Cotte ikerlariak, Gioconda lanaren azterketa eginda, teknika zertan den azaltzeko ahalegina egin du.Hona urratsak zeintzuk diren: Makal zurezko ohol baten gainean igeltsu eta lekeda berezi batez (gesso delakoaz) osaturiko prestakina zabalduko dugu. Pintzelaz irudiaren aurreneko zirriborroa egingo dugu. Oholari olio kolore-geruza mehetxoa emango diogu. Itzalak eta tarteko tonoak ezarriko ditugu. Mona Lisaren ezker begian artistak Sienako lur ureztatua erabili bide zuen. Pintzelaren muturraz aipatu itzalak eta tarteko tonoak "lausotzen" saiatuko gara. Koadroari koloretako kapa fin gardena ezarriko diogu, aldean aldeko koloreak kontuan hartuta. Lausotutako guneak errepasatuko ditugu, euren bitarteko guneak ukitu leun eta txikiz pintatuz. Azken pausua: Itzal-argi guneak ukitu are txikiagoz perfilatuko ditugu, lanbrotzea agerikoago eginez. Horrela eginda ez da nabarituko pintzela hor zehar ibili dela, eta oso zaila da asmatzea zein teknika erabili duen artistak.
  • 스푸마토 (이탈리아어: Sfumato)는 "연기"라는 뜻의 이탈리아어에서 나온 미술 용어이다. 회화에서 색과 색 사이 경계선 구분을 명확하게 하지 않고 부드럽게 처리하는 기술적 방법이다. 레오나르도 다빈치, 조르조네가 처음 이 기법을 사용했다. 이 방법을 쓴 대표적 작품은 〈모나리자〉이다.
  • El esfumado (del italiano sfumato) es una técnica pictórica que se obtiene por aumentar varias capas de pintura extremadamente delicadas, proporcionando a la composición unos contornos imprecisos, así como un aspecto de antigüedad y lejanía. Se utilizaba en los cuadros del Renacimiento para dar una impresión de profundidad. La invención de esta técnica, así como su nombre sfumato, se deben a Leonardo da Vinci, que la describía como "sin líneas o bordes, en forma de humo o más allá del plano de enfoque".Este efecto hace que los tonos se difuminen hasta valores más oscuros como en La Virgen de las Rocas (1483-1486), donde ya se considera totalmente logrado y sobre todo en Mona Lisa o el San Juan Bautista (cuadros conservados en el Louvre de París).
  • Sfumato /sfo͞oˈmätō/ (which may be italicized in English, or not) is one of the four canonical painting modes of the Renaissance (the other three being Cangiante, Chiaroscuro, and Unione). Sfumato comes from the Italian "sfumare", “to tone down” or “to evaporate like smoke”.The most prominent practitioner of sfumato was Leonardo da Vinci, and his famous painting of the Mona Lisa exhibits the technique. Leonardo da Vinci described sfumato as "without lines or borders, in the manner of smoke or beyond the focus plane."Apart from Leonardo, other prominent practitioners of Sfumato were Correggio, Raphael and Giorgione. Among the students and followers of Leonardo (called as Leonardeschi) who tried their hands on Sfumato after Leonardo were Bernardino Luini and Funisi.
  • スフマート(イタリア語:Sfumato)は、深み、ボリュームや形状の認識を造り出すため、色彩の透明な層を上塗りする絵画の技法。特に、色彩の移り変わりが認識できない程に僅かな色の混合を指す。レオナルド・ダ・ヴィンチ(1452年 - 1519年)ほか16世紀の画家が創始したとされる。イタリア語の「スフマート」は「くすんだ」という付帯的な意味もある、「薄れる」という意味合いの言葉であり、これはイタリア語で「煙」を意味するフモ(fumo)という言葉の派生語である。スフマート技法が使用されている有名な例の一つに、レオナルド・ダ・ヴィンチが描いた「モナ・リザ」がある。これは、モナ・リザの口の周囲にスフマート技法が施されているためであり、口の周りにある影は微笑んでいる結果現れているものなのか、あるいは陰影をつけた結果微笑のように見えているものなのかがしばしば議論の対象となっている。
  • Lo sfumato è una tecnica pittorica che tende a sfumare, appunto, i contorni delle figure, con sottili gradazioni di luce e colore che si fondono impercettibilmente. Il primo a fare largo uso e a diffondere tale tecnica fu Leonardo da Vinci, che con i suoi viaggi la rese popolare in aree quali la Lombardia e il Veneto; a Venezia, tramite la rielaborazione di Giorgione, del giovane Tiziano e di altri pittori portò alla nascita del tonalismo. Con la diffusione del leonardismo lo sfumato divenne uno degli stilemi fondamentali della pittura del XVI secolo, popolare anche al di fuori dell'Italia, tra maestri quali Hans Holbein il Giovane o Jean Clouet.Lo sfumato applicato al paesaggio, in particolare alla resa della lontananza degli oggetti tramite lo sfocamento e schiarimento per effetto della foschia, è detto prospettiva aerea.
  • Sfumato é o nome da técnica artística usada para gerar gradientes perfeitos na criação de luz e sombra de um desenho ou de uma pintura.Leonardo da Vinci é tido como pai do Sfumato, mas isso é errado, pois a técnica sempre existiu em materiais/mídias de fricção, como grafite, pastel seco ou carvão.Leonardo da Vinci contribuiu para a arte do sfumato quando ele percebeu que o verniz de madeira reagia com a tinta a óleo. Após uma primeira mão de tinta, ainda com o quadro apresentando marcas de pinceis, Leonardo da Vinci passava uma mão de verniz de madeira sobre a pintura, fazendo com que o verniz borrasse a tinta a óleo, gerando um gradiente perfeito e mascarando a sensação de pincelada. O processo de passar o verniz por sobre a pintura era repetido várias vezes durante o processo de criação da obra.Observe ao lado a pintura Monalisa. É praticamente impossível perceber pinceladas e variações bruscas de tons devido ao uso do Sfumato em tela. Como a técnica do Sfumato em pintura foi inovadora na Renascença Italiana, atribuiu-se a criação dessa técnica (de forma geral) a Leonardo da Vinci.Em materiais de fricção como grafite, pastel seco ou carvão, o sfumato é realizado esfregando-se o dedo por cima da área com impressões de risco, para que esses riscos sumam e fique apenas o resultado limpo do degradê.Ainda em materiais de fricção, existe também a técnica do Esfuminho. Um lápis feito de algodão que substitui a fricção do dedo. A oleosidade da pele muitas vezes atrapalha o sfumato, por isso o Esfuminho é usado.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 187912 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 4584 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 24 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 109680288 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Le sfumato est une des techniques picturales qui produit, par la superposition de plusieurs couches de peinture extrêmement délicates, un effet vaporeux qui donne au sujet des contours imprécis. Elle fut mise au point par Léonard de Vinci, qui la décrivait comme « sans lignes ni contours, à la façon de la fumée ou au-delà du plan focal ». Le terme sfumato, en italien, dérivé de fumo, « fumée », signifie « évanescent ».
  • Sfumato (olasz szó, jelentése magyarul: füstös, fátyolos) a reneszánsz festési módnak azt a technikáját jelöli, amely kerüli a lágy és éles részleteket, észrevétlenül vezet át a sötét árnyalatokból a világos árnyalatokba, vagy a világosból a sötétbe, azaz feloldja a kontúrokat, párás lágyságú festői előadást tesz lehetővé.
  • Sfumato Rönesans döneminde kullanılan dört kanonik resim modlarından biridir. Diğer üçü Cangiante, Chiaroscuro, ve Unione'dir. En iyi sfumato resmi Leonardo da Vinci'nin ünlü Mona Lisa'sıdır. Sfumato duman gibi havaya karışıp yok olmak anlamına gelmektedir.
  • Сфумато е техника в живописта, използвана за първи път от Леонардо да Винчи. Отличава се с наслоявания на полупрозрачни пластове велатурен лак, като се разместват контурите на всеки следващ слой. Това придава на картината особена, замъглена въздушна перспектива и по-голяма дълбочина на фона. Някои от учениците на Леонардо, както и други по-късни художници, като например Кореджо, също са използвали този стилистичен похват.
  • 스푸마토 (이탈리아어: Sfumato)는 "연기"라는 뜻의 이탈리아어에서 나온 미술 용어이다. 회화에서 색과 색 사이 경계선 구분을 명확하게 하지 않고 부드럽게 처리하는 기술적 방법이다. 레오나르도 다빈치, 조르조네가 처음 이 기법을 사용했다. 이 방법을 쓴 대표적 작품은 〈모나리자〉이다.
  • スフマート(イタリア語:Sfumato)は、深み、ボリュームや形状の認識を造り出すため、色彩の透明な層を上塗りする絵画の技法。特に、色彩の移り変わりが認識できない程に僅かな色の混合を指す。レオナルド・ダ・ヴィンチ(1452年 - 1519年)ほか16世紀の画家が創始したとされる。イタリア語の「スフマート」は「くすんだ」という付帯的な意味もある、「薄れる」という意味合いの言葉であり、これはイタリア語で「煙」を意味するフモ(fumo)という言葉の派生語である。スフマート技法が使用されている有名な例の一つに、レオナルド・ダ・ヴィンチが描いた「モナ・リザ」がある。これは、モナ・リザの口の周囲にスフマート技法が施されているためであり、口の周りにある影は微笑んでいる結果現れているものなのか、あるいは陰影をつけた結果微笑のように見えているものなのかがしばしば議論の対象となっている。
  • Sfumato je technika malířské techniky, ve které malíř překrývá průsvitné vrstvy barvy, aby vytvořil zjemněný prostorový dojem hloubky, objemu a tvaru. Míchá přitom barevné tóny tak jemně, že nejsou vidět žádné rozhraní mezi jednotlivými barevnými odstíny. Celá malba tak získá dojem jemného, jako by kouřového, oparu, ve kterém se ztrácejí ostré kontury i hranice vržených stínů – sfumato tak snižuje kontrast, zmírňuje nejjasnější místa (odlesky) a zviditelňuje nejtemnější stíny.
  • Sfumato é o nome da técnica artística usada para gerar gradientes perfeitos na criação de luz e sombra de um desenho ou de uma pintura.Leonardo da Vinci é tido como pai do Sfumato, mas isso é errado, pois a técnica sempre existiu em materiais/mídias de fricção, como grafite, pastel seco ou carvão.Leonardo da Vinci contribuiu para a arte do sfumato quando ele percebeu que o verniz de madeira reagia com a tinta a óleo.
  • L'esfumat (de l'italià sfumato) és una tècnica emprada en pintura amb la qual s'aconsegueix un efecte vaporós, que s'obté per la superposició de diverses capes de pintura extremament delicades, proporcionant a la composició uns contorns imprecisos, així com un aspecte de vaguetat i llunyania mitjançant les gradacions del color i la llum. S'utilitzava per donar una impressió de profunditat als quadres, principalment del renaixement.
  • Sfumato /sfo͞oˈmätō/ (which may be italicized in English, or not) is one of the four canonical painting modes of the Renaissance (the other three being Cangiante, Chiaroscuro, and Unione). Sfumato comes from the Italian "sfumare", “to tone down” or “to evaporate like smoke”.The most prominent practitioner of sfumato was Leonardo da Vinci, and his famous painting of the Mona Lisa exhibits the technique.
  • Sfumato is een schildertechniek waarbij de omtrekken van onderwerpen in het schilderij wazig worden gemaakt, zodat de vormen wat vaag worden en de contouren onscherp. Het effect wordt bereikt door over het onderwerp verschillende transparante kleurlagen aan te brengen.De sfumato-techniek is ontwikkeld in de 15e eeuw door Leonardo da Vinci. Door deze techniek staan zijn onderwerpen, zoals de Mona Lisa, niet stil en volkomen gefixeerd voor de achtergrond, maar lijken deze te leven en te bewegen.
  • Sfumato Termin ten wywodzi się z włoskiego słowa fumo, oznaczającego dym – w malarstwie olejnym łagodne przejścia z partii ciemnych do jasnych, dające mgliste, "miękkie" efekty kolorystyczne. Technika ta wykorzystywana była szczególnie przez Rafaela Santi oraz Leonarda da Vinci i jego szkołę; w Polsce m.in. Daniela Schultza, Jacka Mierzejewskiego i Iwo Birkenmajera.
  • Sfumato (italienisch sfumato „verraucht“, „verschwommen“) bezeichnet eine von Leonardo da Vinci entwickelte Technik in der Ölmalerei, Hintergründe wie Landschaften in einen nebligen Dunst zu hüllen und alles mit Weichheit zu umgeben.Leonardo erreichte diesen Eindruck der trüben Atmosphäre, indem er über den Malgrund (meist in dunklem Ocker ausgeführt) dünne, mit Weiß vermengte Lasurschichten legte und damit eine durchschimmernde, gebrochene Farbtönung erzeugte.
  • Сфума́то (итал. sfumato — затушёванный, буквально — исчезающий как дым) — в живописи смягчение очертаний фигур и предметов, которое позволяет передать окутывающий их воздух. Приём сфумато разработал Леонардо да Винчи в теории и художественной практике.В 2010 году этот приём стал одним из объектов рентгенологического исследования, которому учёный Филип Уолтер и его коллеги подвергли несколько полотен Леонардо, в том числе «Мону Лизу».
  • Esfumatura (italieraz Sfumato) Pizkunde garaiko artistek sortutako teknika bat da, irudiari halako efektu lanbrotsua eragiten diona. Margolariak hainbat pintura kapa fin bata bestearen gainean metatuko ditu, objektuen eta figuren siluetak zehaztasun osoz errepresentatu barik. Konposizioaren ilunak eta argiak ez dira erabatekoak, ñabartuta ageri dira.Leonardo da Vinci izan zen esfumaturaren teknikaren aitzindaria. Gerora artista gutxik lortu dute haren maisutasuna baliabide hau erabiltzean.
  • El esfumado (del italiano sfumato) es una técnica pictórica que se obtiene por aumentar varias capas de pintura extremadamente delicadas, proporcionando a la composición unos contornos imprecisos, así como un aspecto de antigüedad y lejanía. Se utilizaba en los cuadros del Renacimiento para dar una impresión de profundidad.
  • Lo sfumato è una tecnica pittorica che tende a sfumare, appunto, i contorni delle figure, con sottili gradazioni di luce e colore che si fondono impercettibilmente. Il primo a fare largo uso e a diffondere tale tecnica fu Leonardo da Vinci, che con i suoi viaggi la rese popolare in aree quali la Lombardia e il Veneto; a Venezia, tramite la rielaborazione di Giorgione, del giovane Tiziano e di altri pittori portò alla nascita del tonalismo.
rdfs:label
  • Sfumato
  • Esfumado
  • Esfumat
  • Esfumatura
  • Sfumato
  • Sfumato
  • Sfumato
  • Sfumato
  • Sfumato
  • Sfumato
  • Sfumato
  • Sfumato
  • Sfumato
  • Сфумато
  • Сфумато (живопис)
  • スフマート
  • 스푸마토
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of