Une infection nosocomiale est une infection contractée dans un établissement de santé. Le terme nosocomial vient du grec nosos, maladie et de komein soigner, qui forment le mot nosokomeion, hôpital. Une infection est dite nosocomiale ou hospitalière, si elle est absente lors de l'admission du patient à l'hôpital et qu'elle se développe 48 heures au moins après l'admission. Ce délai permet de distinguer une infection d'acquisition communautaire d'une infection nosocomiale.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Une infection nosocomiale est une infection contractée dans un établissement de santé. Le terme nosocomial vient du grec nosos, maladie et de komein soigner, qui forment le mot nosokomeion, hôpital. Une infection est dite nosocomiale ou hospitalière, si elle est absente lors de l'admission du patient à l'hôpital et qu'elle se développe 48 heures au moins après l'admission. Ce délai permet de distinguer une infection d'acquisition communautaire d'une infection nosocomiale. Ce critère ne doit pas être appliqué sans réflexion et il est recommandé d'apprécier, dans les cas douteux, la plausibilité du lien causal entre hospitalisation et infection.Le délai de 48 heures s'allonge jusqu'à 30 jours dans le cas d'infections de site opératoire, et jusqu'à un an s'il y a mise en place de matériel prothétique. Autrement dit, toute infection survenant sur une cicatrice chirurgicale dans l'année suivant l'opération, même si le patient est sorti de l'hôpital, peut être considérée comme nosocomiale.
  • Внутрибольничные инфекции (также госпитальные, нозокомиальные) — согласно определению ВОЗ, любые клинически выраженные заболевания микробного происхождения, поражающие больного в результате его госпитализации или посещения лечебного учреждения с целью лечения, а также больничный персонал в силу осуществления им деятельности, независимо от того, проявляются или не проявляются симптомы этого заболевания во время нахождения данных лиц в стационаре.Инфекция считается внутрибольничной, если она впервые проявляется через 48 часов или более после нахождения в больнице, при условии отсутствия клинических проявлений этих инфекций в момент поступления и исключения вероятности инкубационного периода. На английском языке такие инфекции называются nosocomial infections, от др.-греч. νοσοκομείον — госпиталь (от νόσος — болезнь, κομέω — забочусь).Госпитальные инфекции следует отличать от часто смешиваемых с ними смежных понятий ятрогенных и оппортунистических инфекций.Ятрогенные инфекции — инфекции, вызванные диагностическими или терапевтическими процедурами.Оппортунистические инфекции — инфекции, развивающиеся у больных с поврежденными механизмами иммунной защиты.
  • En el ámbito médico se denomina infección nosocomial (Del latín nosocomīum, hospital de enfermos) o infección intrahospitalaria a la infección contraída por pacientes ingresados en un recinto de atención a la salud (no sólo hospitales).Según la OMS, estarían incluidas las infecciones que no se habían manifestado ni estaban en periodo de incubación, es decir, se adquieren durante su estancia y no son la causa del ingreso; también entrarían en esta categoría las que contraen los trabajadores del centro debido a su ocupación o exposicion.Otras expresiones similares son: Contagio hospitalario, Infección intrahospitalaria, infecciones relacionadas con la asistencia sanitaria, Efectos Adversos ligados a la Hospitalización, Infección por gérmenes resistentes, o infección oportunista.La Pseudomonas aeruginosa es un germen resistente a los antibióticos, a veces impropiamente llamado virus de quirófano o virus de hospital, ya que en realidad no es un virus, sino una bacteria, habitual en casos de contagio hospitalario.En sentido general, el contagio hospitalario es la adquisición o propagación de una enfermedad, por insuficiente esterilización o falta de antisepsia , poniendo en contacto de manera involuntaria, microorganismos patógenos con personas, dentro de una instalación hospitalaria, o centro de salud.
  • A hospital-acquired infection, also known as a HAI or in medical literature as a nosocomial infection, is an infection whose development is favored by a hospital environment, such as one acquired by a patient during a hospital visit or one developing among hospital staff. Such infections include fungal and bacterial infections and are aggravated by the reduced resistance of individual patients.In the United States, the Centers for Disease Control and Prevention estimated roughly 1.7 million hospital-associated infections, from all types of microorganisms, including bacteria, combined, cause or contribute to 99,000 deaths each year. In Europe, where hospital surveys have been conducted, the category of Gram-negative infections are estimated to account for two-thirds of the 25,000 deaths each year. Nosocomial infections can cause severe pneumonia and infections of the urinary tract, bloodstream and other parts of the body. Many types are difficult to attack with antibiotics, and antibiotic resistance is spreading to Gram-negative bacteria that can infect people outside the hospital.
  • 院内感染(いんないかんせん、Hospital-acquired infection, Nosocomial infection)とは、病院や医療機関内で、新たに細菌やウイルスなどの病原体に感染すること。病院外での感染を表す「市中感染」と、対を成す用語である。特に薬剤耐性の病原体や日和見感染 (Opportunisitc infection) によるものを指す場合が多い。
  • Infecção hospitalar ou infecção nosocomial é qualquer tipo de infecção adquirida após a entrada do paciente em um hospital ou após a sua alta quando essa infecção estiver diretamente relacionada com a internação ou procedimento hospitalar, como, por exemplo, uma cirurgia. Há mais de vinte anos, a infecção hospitalar era um fantasma que pairava nos quartos e corredores dos hospitais, assombrando apenas os médicos e enfermeiros. A agonia sofrida pelo ex-presidente brasileiro Tancredo Neves trouxe esse fantasma para o cotidiano de todos os brasileiros. Termos como septicemia, diverticulite, infecção generalizada se popularizam.Desde então, a infecção hospitalar não mudou, apenas tornou-se mais conhecida, permanecendo como um dos flagelos mundiais na área de saúde, pois nenhum país tem o controle absoluto da infecção hospitalar, apenas existem países que possuem números mais baixos de contaminação.
  • Eine nosokomiale Infektion (von griechisch νόσος nósos ‚Krankheit‘ sowie κομεῖν komein ‚pflegen‘) oder Krankenhausinfektion (Nosokomeion für ‚Krankenhaus‘) ist eine Infektion, die im Zuge eines Aufenthalts oder einer Behandlung in einem Krankenhaus oder einer Pflegeeinrichtung auftritt. Laut Definition der nosokomialen Infektion dürfen keine Hinweise existieren, dass die Infektion bereits bei der Aufnahme in das Krankenhaus vorhanden oder in der Inkubationsphase war.Die mit Abstand häufigsten Krankenhausinfektionen sind Harnwegsinfekte, Venenkathetersepsen, Lungenentzündungen bei künstlicher Beatmung (Beatmungspneumonien) und Wundinfektionen nach Operationen. Etwa 3,5 % aller Patienten in Deutschland bekommen auf Allgemeinstationen eine Krankenhausinfektion, auf Intensivstationen ca. 15 %.Die Rate von Krankenhausinfektionen wird unter anderem von folgenden Faktoren beeinflusst: der Altersstruktur der Krankenhauspatienten; der Häufigkeit und Schwere von Begleiterkrankungen, insbesondere solchen mit Schwächung der körpereigenen Infektionsabwehr; dem Einsatz operativer Techniken bzw. apparativer, invasiver Maßnahmen bei vorher nicht oder schlecht behandelbaren Erkrankungen; der Durchführung therapeutischer Maßnahmen, die die Abwehrkraft herabsetzen; dem Wissenstand des Fachpersonals in den Krankenhäusern zum Thema Hygiene und Infektionsvermeidung; u. a. gilt die Beschäftigung von Fachärzten für Hygiene in den Krankenhäusern als Mittel zur Senkung der Krankenhausinfektionsrate; der Krankenhausorganisation.In den letzten Jahrzehnten hat der hohe Antibiotikaverbrauch in der Behandlung von bakteriellen Infektionskrankheiten zu einer deutlichen Zunahme von multiresistenten Problemerregern (Methicillin-resistente Staphylococcus aureus (MRSA)), Vancomycin-resistente Enterokokken und weitere, wobei die häufigsten Erreger nosokomialer Infektionen unter dem Sammelbegriff ESKAPE Pathogene (Enterococcus faecium, Staphylococcus aureus, Klebsiella pneumoniae, Acinetobacter baumannii, Pseudomonas aeruginosa, und Enterobacter) geführt werden. Der vermehrte Einsatz von Breitspektrum-Antibiotika steht mit der Zunahme von multiresistenten Erregern in direkter Wechselbeziehung. Zunehmend verkompliziert sich demzufolge auch die antibiotische Therapie von Hospitalinfektionen, wobei häufig mehr als ein Arzneimittel appliziert werden muss.
  • Infekzio nosokomiala (grezieratik νοσοκομείον, nosokomeio, "ospitalea") osasun-eremu batean (klinikan, ospitalean...) harturiko infekzioa da. OMEak dioenez inkubazio epean zeuden infekzioak ez dira kategoria horretan sartzen, klinika edo ospitaleko egonaldian harrapatutakoak baizik. Halaber, osasun langileek haien lantokietan hartzen dituztenak infekzio nosokomialtzat ere jo daitezke.Infekzio nosokomiala ospitaletako arazo garrantzitsuenetariko bat da. Herrialde garatuetan, ospitaletan sartzen diren gaixoen %5-%10raren artean infekzioa harrapatzen dute haien egonaldian. Estatu Batuetan, esaterako, 2 milioi inguru infekzio nosokomial gertatzen dira urtero, eta Italian 500.000-600.000.Klinika eta ospitaleetan infekzioak harrapatzeko joera handiagotu egiten da, bertan biltzen baitira hainbat arrisku-faktore: barneko populazioa (gaixoena) sentikorragoa da infekzioekiko biztanleria osasuntsua baino. Ospitaletako gaixo ugari immunogutxituak dira, hots, immunitate-sistema ahula dute haien gaitzaren ondorioz (edo ezartzen zaien tratamenduaren ondorioz). Baldintza horietan beste gizabanakoentzat kaltegarriak ez diren mikrobioak (oportunistak) patogenoak bihurtzen dira ospitaletako biztanle gaixoentzat. bestalde, osasun-eremuetan infekzio larriak dituzten gaixoak daude, mikrobio (birus edo bakterioen) oso birulentoen eramaileak direnak. Mikrobio arriskutsu horiek, inon izatekotan, klinika eta ospitale askotan pilatzen dira, hain zuzen ere. ospitaleetan infekzioak errazten dituzten teknikak eta prozedurak erabiltzen dira: ebakuntzak (barruko organoak kutsadura-iturriekin kontaktuan jartzen dituztenak), kateterizazioa, biopsia eta bizkarrezurreko ziztadak (larruazaleko hesia zulatzen dutenak, mikrobioen sarbidea erraztuz), odol-transfusioak (garai batean infekzio-iturri askoren eragileak), etab.Infekzio hauek ekiditeko garrantzi handikoa da tresneria eta ingurugiroaren esterilizazioa ospitaleetan. Ebakuntzak, esaterako, ingurugiro esteril batean (ebakuntza-gela) burutu behar dira, tresneria osoa ere esterila izanik.
  • Infeksi nosokomial atau infeksi yang diperoleh dari rumah sakit adalah infeksi yang tidak diderita pasien saat masuk ke rumah sakit melainkan setelah ± 72 jam berada di tempat tersebut. Infeksi ini terjadi bila toksin atau agen penginfeksi menyebabkan infeksi lokal atau sistemik. Contoh penyebab terjadinya infeksi nosokomial adalah apabila dokter atau suster merawat seorang pasien yang menderita infeksi karena mikroorganisme patogen tertentu kemudian mikroorganisme dapat ditularkan ketika terjadi kontak. Selanjutnya, apabila suster atau dokter yang sama merawat pasien lainnya, maka ada kemungkinan pasien lain dapat tertular infeksi dari pasien sebelumnya. Ada beberapa pedoman yang dapat digunakan untuk mencegah terjadinya infeksi nosokomial, yaitu pencegahan infeksi dari kateter untuk saluran urin, kontrol infeksi pada pekerja rumah sakit, pencegahan infeksi intravaskuler, isolasi pencegahan di rumah sakit, pencegahan pneumonia dari rumah sakit, serta pencegahan infeksi dari peralatan operasi. Rumah sakit merupakan suatu tempat dimana orang yang sakit dirawat dan ditempatkan dalam jarak yang sangat dekat. Di tempat ini pasien mendapatkan terapi dan perawatan untuk dapat sembuh. Tetapi, rumah sakit selain untuk mencari kesembuhan, juga merupakan depot bagi berbagai macam penyakit yang berasal dari penderita maupun dari pengunjung yang berstatus karier. Kuman penyakit ini dapat hidup dan berkembang di lingkungan rumah sakit, seperti; udara, air, lantai, makanan dan benda-benda medis maupun non medis. Terjadinya infeksi nosokomial akan menimbulkan banyak kerugian, antara lain: lama hari perawatan bertambah panjang, penderitaan bertambah, biaya meningkat.
  • Una infezione ospedaliera o infezione nosocomiale è una patologia infettiva acquisita all'interno di una struttura ospedaliera.L'OMS le definisce "Infezioni Correlate all'Assistenza" (ICA), riunendo nel concetto due aspetti fondamentali: queste infezioni avvengono anche in ambienti non ospedalieri come RSA (Residenze Per Anziani), Ambulatori Specialistici vari, Comunità terapeutiche psichiatriche ecc. l'infezione avviene quasi sempre tramite il contatto tra fonte-veicolo-ospite Il veicolo più frequente sono le mani degli operatori, coinvolte in tutte le pratiche terapeutiche ed assistenziali.Le infezioni ospedaliere sono generalmente causate da microrganismi opportunistici, presenti nell’ambiente, che di solito non danno luogo ad infezioni, ma possono provocarle in pazienti immunodepressi (immunicompressi) sia durante il ricovero sia dopo la dimissione. Per affrontare l’aumento delle infezioni ospedaliere e dell’inefficacia della terapia antibiotica verso tutti quei microrganismi multiresistenti impiegano nelle sale operatorie, in Svezia è stato messo a punto un nuovo tipo di flusso laminare mobile che investe il sito chirurgico e il tavolo portaferri con un flusso d’aria "ultrapulita" riducendo la carica batterica fino a 95% tramite filtri Hepa senza interferire con il sistema di ventilazione esistente. Nella clinica universitaria di Uppsala, il tasso di infezione dei pazienti operati è sceso da 5,5% a meno di 0,5%.Una strada per combattere le infezioni ospedaliere è quella di ridurre o eliminare il numero dei microorganismi sulle superfici di oggetti che vengono toccati frequentemente, come maniglie, rubinetti, ringhiere, piastre, ecc. Infatti queste superfici possono ricevere e ospitare molti batteri patogeni, che poi giungerebbero ai pazienti semplicemente attraverso il contatto con uno di questi oggetti "contaminati". Secondo alcune stime l’80% delle infezioni nosocomiali si trasmette proprio in questa maniera.Sono in corso alcune prove all'interno di ospedali per misurare l'azione del rame e delle sue leghe, che sono materiali antibatterici; i risultati finora ottenuti sono molto promettenti: all'ospedale Selly Oak di Birmingham (Gran Bretagna)sugli oggetti in rame è stata registrata una diminuzione dell'90-100% dei batteri e all'Hospital del Cobre di Calama (Cile) dell'84%. Tre ospedali americani sono stati sede di un clinical trial, i cui dati preliminari hanno mostrato una diminuzione del 97% dei batteri patogeni sugli oggetti in rame ed una riduzione del 40,4% del rischio di contrarre un'infezione nosocomiale da parte del paziente.
  • Een ziekenhuisinfectie (ook wel nosocomiale infectie) is een infectie die ontstaan is in het ziekenhuis. Omdat de infectie door de aanwezigheid in het ziekenhuis moet zijn veroorzaakt, mogen ziekten die in de incubatieperiode verkeren tijdens binnenkomst in het ziekenhuis, niet als ziekenhuisinfectie worden aangemerkt. In de praktijk is dat moeilijk te onderscheiden van infecties die door de aanwezigheid in het ziekenhuis zijn ontstaan. Daarom worden infecties die ontstaan in het ziekenhuis na 48 uur na binnenkomst als ziekenhuisinfectie aangemerkt.Het begrip ziekenhuisinfectie is van betekenis, omdat het gebruikt kan worden als maatstaf voor de kwaliteit van de door het ziekenhuis geleverde zorg. Daarop zijn allerlei andere factoren dan de kwaliteit alleen van invloed, zoals de leeftijd van de patiënten en de aard van de aandoeningen die in het ziekenhuis worden behandeld en de ingrepen die er worden uitgevoerd.De meest voorkomende ziekenhuisinfecties zijn:Postoperatieve infectie van het operatiegebied (postoperatieve wondinfectie)Bloedvergiftiging (sepsis, bloedbaaninfectie)luchtweginfecties (pneumonie)UrineweginfectieBij ziekenhuisinfecties zijn vaak bacteriën betrokken die resistent geworden zijn tegen veel antibiotica: Staphylococcus aureus Methicilline resistente Staphylococcus aureus Candida albicans Pseudomonas aeruginosa Acinetobacter baumannii Stenotrophomonas maltophilia Clostridium difficile Vancomycine-resistente Enterococcus
  • Nemocniční nákaza, odborně nozokomiální nákaza (zkr. NN; řecky nosokomeion = nemocnice, nosos = choroba, komeo = starat se) je přenosné infekční onemocnění vnějšího nebo vnitřního původu, které vzniklo v souvislosti s pobytem osob ve zdravotnickém zařízení. Za nemocniční nákazu je považována i nákaza, která se s ohledem na svoji inkubační dobu projeví až po propuštění pacienta ze zdravotnického zařízení nebo po jeho přeložení do jiného zdravotnického zařízení.Infekce, jež je přítomna v době přijetí pacienta, může být považována za nozokomiální jen tehdy, když je epidemiologicky spojena s předcházející hospitalizací. Na vzniku těchto infekcí se podílí přítomnost určitých mikroorganizmů v nemocničním prostředí, oslabení organizmu chorobou a diagnostické a léčebné zásahy do organismu (např. operace, cévkování apod.).Nejčastějšími původci jsou bakterie Escherichia coli, Klebsiella, Proteus, Pseudomonas aeruginosa či Staphylococcus aureus.
  • Zakażenie szpitalne – zakażenie, które wystąpiło w związku z udzieleniem świadczeń zdrowotnych, w przypadku gdy choroba w czasie udzielania świadczeń nie była w okresie wylęgania (np. zakażenia bakteryjne) lub gdy choroba wystąpiła po udzieleniu tych świadczeń w okresie nie dłuższym niż najdłuższy okres wylęgania tej choroby (np. WZW typu B, WZW typu C). Najczęściej uznaje się zakażenie za szpitalne, jeśli wystąpiło w okresie 48 - 72 godzin od udzielenia świadczenia zdrowotnego. Dla zakażenia o długim okresie wylęgania (WZW typu B, WZW typu C, HIV, gruźlica) przyjmuje się okres od dwóch tygodni do wielu lat. Zakażenie szpitalne może dotyczyć zarówno pacjenta, jak i personelu. Może wystąpić zarówno w szpitalu, jak i w innej placówce opieki zdrowotnej.W niektórych przypadkach definicja zakażenia szpitalnego jest nieco inna: u noworodków za zakażenie szpitalne przyjmuje się zakażenie, które wystąpiło po upływie 48 godzin od porodu, a przed porodem u matki nie istniało zakażenie, w przypadku zakażenia miejsca operowanego (dawniej zakażenie rany operacyjnej) u pacjenta niezakażonego przed zabiegiem za zakażenie szpitalne uznaje się zakażenie, które wystąpiło w ciągu miesiąca od zabiegu, a jeśli pacjent ma wszczepione ciała obce (np. implanty ortopedyczne), w ciągu roku od zabiegu.Wyróżnia się zakażenia szpitalne: egzogenne - spowodowane przez drobnoustroje dominujące w środowisku szpitalnym; endogenne - spowodowane przez własną, naturalną florę pacjenta, np z powodu obniżonej odporności.Przykłady zakażeń szpitalnych: odrespiratorowe zapalenie płuc (VAP). odcewnikowe zakażenie krwiWrota zakażeń: układ pokarmowy, układ oddechowy, układ moczowo-płciowy, uszkodzona skóra.Ryzyko zakażeń szpitalnych wzrasta wraz ze wzrostem specjalizacji zabiegów diagnostycznych i leczniczych. W warunkach szpitalnych istnieje zjawisko "otwarcia nowych wrót zakażeń", np poprzez: zabiegi endoskopowe, zabiegi chirurgiczne, zabiegi chirurgiczne w stomatologii, wszelkiego rodzaju implanty, dializoterapia, wkłucia dożylne i dotętnicze.Ratują one zdrowie i życie chorym ale stwarzają ogromne ryzyko zakażeń szpitalnych.W USA notuje się prawie 2 mln przypadków zakażeń rocznie z czego 100 tys. ze skutkiem śmiertelnym. W związku z tym od 1 stycznia 2011 Centers for Medicare & Medicaid Services (CMS) zobowiązało szpitale do prowadzenia i publikowania statystyk liczby zakażeń krwi.Liczbę zakażeń można ograniczyć poprzez: częstsze mycie rąk przez personel medyczny oraz pacjentów ułożenie górnej połowy ciała pacjenta pod kątem ok. 30 stopni (ogranicza odrespiratorowe zapalenie płuc) mycie zębów i płukanie jamy ustnej pacjentów stosowanie profilaktyki kolonizacji bakterii skórnych - odkażanie miejsca wkłuć, zastrzyków, kąpiele pacjentów w płynach antyseptycznych ograniczenie do niezbędnego minimum częstości zmian opatrunków przy kaniulach dożylnych i dotętniczych - w zależności od procedur stosowanych w placówce okleiny włókninowe nie rzadziej niż co 3 dni, okleiny z folii półprzepuszczalnej - nie częściej niż raz w tygodniu LUB w razie potrzeby (zabrudzenie, przerwanie).== Przypisy ==
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 988851 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 48236 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 154 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110983011 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:icd
  • Y95
prop-fr:légende
  • Surfaces possiblement contaminées.
prop-fr:nom
  • Nosocomial infection
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Une infection nosocomiale est une infection contractée dans un établissement de santé. Le terme nosocomial vient du grec nosos, maladie et de komein soigner, qui forment le mot nosokomeion, hôpital. Une infection est dite nosocomiale ou hospitalière, si elle est absente lors de l'admission du patient à l'hôpital et qu'elle se développe 48 heures au moins après l'admission. Ce délai permet de distinguer une infection d'acquisition communautaire d'une infection nosocomiale.
  • En el ámbito médico se denomina infección nosocomial (Del latín nosocomīum, hospital de enfermos) o infección intrahospitalaria a la infección contraída por pacientes ingresados en un recinto de atención a la salud (no sólo hospitales).Según la OMS, estarían incluidas las infecciones que no se habían manifestado ni estaban en periodo de incubación, es decir, se adquieren durante su estancia y no son la causa del ingreso; también entrarían en esta categoría las que contraen los trabajadores del centro debido a su ocupación o exposicion.Otras expresiones similares son: Contagio hospitalario, Infección intrahospitalaria, infecciones relacionadas con la asistencia sanitaria, Efectos Adversos ligados a la Hospitalización, Infección por gérmenes resistentes, o infección oportunista.La Pseudomonas aeruginosa es un germen resistente a los antibióticos, a veces impropiamente llamado virus de quirófano o virus de hospital, ya que en realidad no es un virus, sino una bacteria, habitual en casos de contagio hospitalario.En sentido general, el contagio hospitalario es la adquisición o propagación de una enfermedad, por insuficiente esterilización o falta de antisepsia , poniendo en contacto de manera involuntaria, microorganismos patógenos con personas, dentro de una instalación hospitalaria, o centro de salud.
  • 院内感染(いんないかんせん、Hospital-acquired infection, Nosocomial infection)とは、病院や医療機関内で、新たに細菌やウイルスなどの病原体に感染すること。病院外での感染を表す「市中感染」と、対を成す用語である。特に薬剤耐性の病原体や日和見感染 (Opportunisitc infection) によるものを指す場合が多い。
  • Nemocniční nákaza, odborně nozokomiální nákaza (zkr. NN; řecky nosokomeion = nemocnice, nosos = choroba, komeo = starat se) je přenosné infekční onemocnění vnějšího nebo vnitřního původu, které vzniklo v souvislosti s pobytem osob ve zdravotnickém zařízení.
  • Внутрибольничные инфекции (также госпитальные, нозокомиальные) — согласно определению ВОЗ, любые клинически выраженные заболевания микробного происхождения, поражающие больного в результате его госпитализации или посещения лечебного учреждения с целью лечения, а также больничный персонал в силу осуществления им деятельности, независимо от того, проявляются или не проявляются симптомы этого заболевания во время нахождения данных лиц в стационаре.Инфекция считается внутрибольничной, если она впервые проявляется через 48 часов или более после нахождения в больнице, при условии отсутствия клинических проявлений этих инфекций в момент поступления и исключения вероятности инкубационного периода.
  • Infekzio nosokomiala (grezieratik νοσοκομείον, nosokomeio, "ospitalea") osasun-eremu batean (klinikan, ospitalean...) harturiko infekzioa da. OMEak dioenez inkubazio epean zeuden infekzioak ez dira kategoria horretan sartzen, klinika edo ospitaleko egonaldian harrapatutakoak baizik. Halaber, osasun langileek haien lantokietan hartzen dituztenak infekzio nosokomialtzat ere jo daitezke.Infekzio nosokomiala ospitaletako arazo garrantzitsuenetariko bat da.
  • Una infezione ospedaliera o infezione nosocomiale è una patologia infettiva acquisita all'interno di una struttura ospedaliera.L'OMS le definisce "Infezioni Correlate all'Assistenza" (ICA), riunendo nel concetto due aspetti fondamentali: queste infezioni avvengono anche in ambienti non ospedalieri come RSA (Residenze Per Anziani), Ambulatori Specialistici vari, Comunità terapeutiche psichiatriche ecc.
  • Eine nosokomiale Infektion (von griechisch νόσος nósos ‚Krankheit‘ sowie κομεῖν komein ‚pflegen‘) oder Krankenhausinfektion (Nosokomeion für ‚Krankenhaus‘) ist eine Infektion, die im Zuge eines Aufenthalts oder einer Behandlung in einem Krankenhaus oder einer Pflegeeinrichtung auftritt.
  • Infecção hospitalar ou infecção nosocomial é qualquer tipo de infecção adquirida após a entrada do paciente em um hospital ou após a sua alta quando essa infecção estiver diretamente relacionada com a internação ou procedimento hospitalar, como, por exemplo, uma cirurgia. Há mais de vinte anos, a infecção hospitalar era um fantasma que pairava nos quartos e corredores dos hospitais, assombrando apenas os médicos e enfermeiros.
  • A hospital-acquired infection, also known as a HAI or in medical literature as a nosocomial infection, is an infection whose development is favored by a hospital environment, such as one acquired by a patient during a hospital visit or one developing among hospital staff.
  • Een ziekenhuisinfectie (ook wel nosocomiale infectie) is een infectie die ontstaan is in het ziekenhuis. Omdat de infectie door de aanwezigheid in het ziekenhuis moet zijn veroorzaakt, mogen ziekten die in de incubatieperiode verkeren tijdens binnenkomst in het ziekenhuis, niet als ziekenhuisinfectie worden aangemerkt. In de praktijk is dat moeilijk te onderscheiden van infecties die door de aanwezigheid in het ziekenhuis zijn ontstaan.
  • Zakażenie szpitalne – zakażenie, które wystąpiło w związku z udzieleniem świadczeń zdrowotnych, w przypadku gdy choroba w czasie udzielania świadczeń nie była w okresie wylęgania (np. zakażenia bakteryjne) lub gdy choroba wystąpiła po udzieleniu tych świadczeń w okresie nie dłuższym niż najdłuższy okres wylęgania tej choroby (np. WZW typu B, WZW typu C). Najczęściej uznaje się zakażenie za szpitalne, jeśli wystąpiło w okresie 48 - 72 godzin od udzielenia świadczenia zdrowotnego.
  • Infeksi nosokomial atau infeksi yang diperoleh dari rumah sakit adalah infeksi yang tidak diderita pasien saat masuk ke rumah sakit melainkan setelah ± 72 jam berada di tempat tersebut. Infeksi ini terjadi bila toksin atau agen penginfeksi menyebabkan infeksi lokal atau sistemik.
rdfs:label
  • Infection nosocomiale
  • Hospital-acquired infection
  • Infección nosocomial
  • Infecção hospitalar
  • Infeksi nosokomial
  • Infekzio nosokomial
  • Infezione ospedaliera
  • Nemocniční nákaza
  • Nosokomiale Infektion
  • Zakażenie szpitalne
  • Ziekenhuisinfectie
  • Внутрибольничные инфекции
  • 院内感染
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:homepage
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of