Les Flagellants étaient les membres d'un mouvement chrétien qui atteignit son apogée durant le XIIIe siècle et le XIVe siècle en Europe occidentale. Ceux qui y prenaient part pensaient que la pratique de la flagellation leur permettrait d'expier leurs péchés, atteignant ainsi la perfection, de manière à être acceptés au royaume des cieux après l'Apocalypse.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Les Flagellants étaient les membres d'un mouvement chrétien qui atteignit son apogée durant le XIIIe siècle et le XIVe siècle en Europe occidentale. Ceux qui y prenaient part pensaient que la pratique de la flagellation leur permettrait d'expier leurs péchés, atteignant ainsi la perfection, de manière à être acceptés au royaume des cieux après l'Apocalypse. Ils allaient en procession par les villes, nus jusqu'à la ceinture et armés d'un fouet dont ils se flagellaient publiquement, en chantant des cantiques, pour expier leurs péchés.Il convient d'éviter l'erreur largement répandue qui consiste à confondre les flagellants avec les Pénitents. Ces derniers sont apparus en 1267 avec la création, à Rome, par Saint Bonaventure de la première confrérie de pénitents, sous le vocable « Confrérie du Gonfalon ».
  • El movimiento de los Flagelantes surgió en la Edad Media por las grandes hambrunas y epidemias que eran consideradas en la opinión popular como un castigo divino, por el sentimiento de incertidumbre por la vida que podía ser destruida de un modo atroz, lo que engendraba una sensación de provisionalidad, y determinaba en las conciencias un ciclo infernal.
  • Flagellanten, ook geselaars, geselbroeders of kruisbroeders genoemd, waren in de 13de tot 15de eeuw dweepzieke lieden die in troepen door het land trokken en door zichzelf in het openbaar te geselen Gods barmhartigheid wilden afsmeken. Het Concilie van Konstanz (1417) veroordeelde deze tochten.Een gesel is een soort zweep en met de gesel slaan heet geselen, in het Latijn flagellare.
  • Die Flagellanten oder Geißler waren eine christliche Laienbewegung im 13. und 14. Jahrhundert. Ihr Name geht auf das lateinische Wort flagellum (Geißel oder Peitsche) zurück. Zu den religiösen Praktiken ihrer Anhänger gehörte die öffentliche Selbstgeißelung, um auf diese Weise Buße zu tun und sich von begangenen Sünden zu reinigen.
  • I flagellanti furono un movimento cristiano cattolico caratterizzato dalla pratica dell'autoflagellazione in pubblico, in segno di penitenza. Nel Medioevo, la flagellazione era una forma di penitenza impiegata da numerosi ordini religiosi, quali camaldolesi, cluniacensi, francescani e meno frequentemente domenicani.
  • Flagelanci, flagellanci, biczownicy, kapnicy (łac. flagellum bat, bicz) – członkowie bractw religijnych, istniejących od XIII do XV wieku, głównie we Włoszech, Niemczech, później także w Hiszpanii i Polsce, które praktykowały publiczne biczowanie się jako formę pokuty. Początkowo byli pozytywnie oceniani przez Kościół katolicki i objęli znaczną część ludności różnych stanów. Zwłaszcza podczas wielkich epidemii charakterystyczne były procesje i wędrówki półnagich biczujących się do krwi kobiet i mężczyzn, często prowadzonych przez księży z krzyżami i flagami. Biczownictwo znane było od starożytności, ale dopiero w XI w., zwłaszcza zaś w XIII w., wyszło poza mury klasztorów. Dyktowały je względy religijne lub praktyki magiczne. Około połowy XIII w. Italia, ogarnięta sporem między gwelfami a gibelinami, przeżywała istną epidemię biczowników. Hierarchia kościelna z czasem zaczęła krytycznie postrzegać biczowników z powodu przesadnego pojmowania pokuty, obawiając się ekscesów oraz utraty kontroli nad ruchem (niektórzy biczownicy odrzucali sakramenty). Biczownicy obnażali się do pasa, zadając sobie nawzajem razy aż do krwi. Niekiedy dochodziło na tym tle do histerii przeradzającej się w orgie, co pociągało za sobą konieczność interweniowania najwyższych władz kościelnych. W następnym wieku przez całą Europę przetoczyła się dżuma, powodując ponowny rozkwit sekt biczowników, zwłaszcza w Niemczech i Francji,choć nie ominęło to również Polski. Przeciwko biczownikom wypowiadali się papieże, a także wielu władców, gdyż biczownicy burzyli porządek feudalny. Wreszcie procesje biczowników zostały zakazane w 1349 r. przez papieża Klemensa VI w bulli Inter sollicitudines pod groźbą klątwy. W efekcie część biczowników podporządkowała się władzom, a część "zeszła do podziemia" przekształcając się w heretycką sektę, tropioną przez inkwizycję.Wg Słownika Geograficznego Kapnicy odbywali swoje praktyki ascetyczne w kościele św. Wojciecha w Baranowie.
  • Saját magukat Keresztes Testvéreknek nevezték (Kreuzbruder). A legenda szerint a flagelláns (önostorozó) mozgalmat Páduai Szent Antal alapította a 13. század elején, ezt azonban történészek cáfolják. A flagellánsok nevüket a latin flagello szóból kapta, amely ostorozót jelent. A flagellum szíjjakból font ostor volt, melyet a rómaiak állatok ösztökélésére használtak, de ilyen kínzóeszközzel fenyítették a rabszolgákat is. A keresztények büntetésénél ólomgolyókat (plumbatae) is fontak bele.A mozgalom állítólag 1260-ban Perugia városából indult, és rövidesen Európa szerte elterjedt. Magyarországon a flagelláns mozgalom 1262-ben jelent meg.A mozgalom az 1347-ben kirobbant és 1349-ben tetőző pestisjárvány egyik szinte elmaradhatatlan kísérőjelensége volt. A járványokat az emberek Isten büntetésének vélték, amely rossz erkölcseik miatt sújtja őket, és ezért vezekléssel kell kiengesztelniük Istent:„Minden ostor botszerűen nézett ki, amelyből egy háromágú kötél állt ki. A kötélen nagy csomók voltak, és ezekből a csomókból tűhegyes kampók lógtak ki, melyek olyan hosszúak voltak, mint egy búzaszem, vagy talán még annál is hosszabbak. Ilyen ostorokkal verték meztelen testüket, úgy, hogy az elkezdett vérezni. Olyan mélyen fúródott bele a testükbe a vaskampó, hogy csak másodjára tudták kirántani a húsukba belekapaszkodott vastüskét.” – írta róluk egy szemtanú. Himnuszokat énekelve vonultak keresztül a városokon, fejüket lefedve, kettős oszlopban. A menet élén hímzett zászlókat hordoztak, közvetlenül utánuk haladt a szekta elöljárója, a Mester. Ruhájuk általában fekete köpeny, nemezkalap, fehér nadrág. A köpenyen elöl és hátul, valamint a kalapon vörös keresztet viseltek.
  • Kaum Flagela (dari bahasa Latin Flaggelum artinya cambuk kecil) adalah sekumpulan orang yang menghukum diri dengan hukuman cambuk untuk menebus dosanya. Kaum ini muncul pada 1260, tetapi baru terlihat perkembangan jumlahnya pada abad ke-14. Mencambuk diri sebenarnya sudah ada sebelum kaum ini berkembang, terutama pada lingkungan monastik (kebiaraan). Akan tetapi, tindakan ini semakin berkembang dan memengaruhi setiap orang untuk melakukannya, dengan alasan bahwa Tuhan akan menghukum dunia ini sehingga manusia harus menghukum diri sedemikian rupa supaya penghancuran dunia tidak terjadi. Kaum flagela menjunjung tinggi disiplin bahkan menganggap hukuman cambuk sebagai ritual. Orang yang ingin bergabung dengan kaum flagela ini harus melakukan hal yang serupa selama tiga puluh tiga ditambah setengah hari. Setelah periode itu, kaum flagela wajib mencambuk dirinya setiap tahun ketika hari Jumat Agung. Jenis ritual lain kaum ini adalah setiap dua hari sekali mereka berbaris secara berkelompok sambil menyanyikan hymne, lalu berkumpul di alun-alun dan mulai melakukan pencambukan diri. Flagellan merupakan istilah yang berasal dari bahasa Latin: flagellare, kata ini berarti menyiksa diri dengan flagellum:yang berati pecut. Flagellan merupakan kelompok orang Kristen yang menyiksa dirinya sendiri di depan umum sebagai bentuk penghukuman atas dosa-dosa yang telah dilakukannya. Ini adalah gerakan yang dianggap radikal pada abad ke-13 dan beberapa tahun setelahnya. Gerakan ini disebut bidat karena mereka semua melakukan prosesi panjang yang diikuti oleh ribuan orang. Prosesi ini kemudian menjadi hal ekstrem karena mereka berjalan sambil memukul badan mereka sendiri menggunakan alat pecut. Pada abad ke-13 bidat ini hidup di Italy tetapi keberadaannya ini menyebabkan kerusuhan yang besar. Tetapi pada abad-14, gerakan yang dianggap bidat ini justru berkembang dengan baik di Jerman. Gerakan ini mengalami banyak hambatan, kaum flagellan dikutuk oleh Paus Klemens VI pada tahun 1349, namun gerakan ini tetap hidup hingga abad ke-15 di daerah Pegunungan Alpen Utara. Gerakan ini terus berkembang hingga saat ini.
  • O movimento Flagelante foi um grupo ou seita fanatista e mística cristã durante os séculos XIII e XIV, na Europa.Os seus membros defendiam que a prática da flagelação lhes permitiria expiar os seus pecados, atingindo assim a perfeição, de maneira a serem aceites no reino dos céus.
  • Flagelant (z lat. flagellare, bičovat) znamená doslova sebemrskač. Označuje přívržence exaltovaného asketického hnutí ve středověku, kteří se na veřejnosti bičovali a chtěli tak pohnout své spoluobčany k pokání před nadcházejícím soudem světa.
  • Flagellants are practitioners of an extreme form of mortification of their own flesh by whipping it with various instruments.
  • Флагеллантство — движение «бичующихся» (лат. flagellare — «хлестать, сечь, бить, мучить», лат. flagellum — «бич, кнут»), возникшее в XIII веке. Флагелланты в качестве одного из средств умерщвления плоти использовали самобичевание, которое могло быть как публичным, так и келейным.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 2453531 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 9436 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 79 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110691548 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Les Flagellants étaient les membres d'un mouvement chrétien qui atteignit son apogée durant le XIIIe siècle et le XIVe siècle en Europe occidentale. Ceux qui y prenaient part pensaient que la pratique de la flagellation leur permettrait d'expier leurs péchés, atteignant ainsi la perfection, de manière à être acceptés au royaume des cieux après l'Apocalypse.
  • El movimiento de los Flagelantes surgió en la Edad Media por las grandes hambrunas y epidemias que eran consideradas en la opinión popular como un castigo divino, por el sentimiento de incertidumbre por la vida que podía ser destruida de un modo atroz, lo que engendraba una sensación de provisionalidad, y determinaba en las conciencias un ciclo infernal.
  • Flagellanten, ook geselaars, geselbroeders of kruisbroeders genoemd, waren in de 13de tot 15de eeuw dweepzieke lieden die in troepen door het land trokken en door zichzelf in het openbaar te geselen Gods barmhartigheid wilden afsmeken. Het Concilie van Konstanz (1417) veroordeelde deze tochten.Een gesel is een soort zweep en met de gesel slaan heet geselen, in het Latijn flagellare.
  • Die Flagellanten oder Geißler waren eine christliche Laienbewegung im 13. und 14. Jahrhundert. Ihr Name geht auf das lateinische Wort flagellum (Geißel oder Peitsche) zurück. Zu den religiösen Praktiken ihrer Anhänger gehörte die öffentliche Selbstgeißelung, um auf diese Weise Buße zu tun und sich von begangenen Sünden zu reinigen.
  • I flagellanti furono un movimento cristiano cattolico caratterizzato dalla pratica dell'autoflagellazione in pubblico, in segno di penitenza. Nel Medioevo, la flagellazione era una forma di penitenza impiegata da numerosi ordini religiosi, quali camaldolesi, cluniacensi, francescani e meno frequentemente domenicani.
  • O movimento Flagelante foi um grupo ou seita fanatista e mística cristã durante os séculos XIII e XIV, na Europa.Os seus membros defendiam que a prática da flagelação lhes permitiria expiar os seus pecados, atingindo assim a perfeição, de maneira a serem aceites no reino dos céus.
  • Flagelant (z lat. flagellare, bičovat) znamená doslova sebemrskač. Označuje přívržence exaltovaného asketického hnutí ve středověku, kteří se na veřejnosti bičovali a chtěli tak pohnout své spoluobčany k pokání před nadcházejícím soudem světa.
  • Flagellants are practitioners of an extreme form of mortification of their own flesh by whipping it with various instruments.
  • Флагеллантство — движение «бичующихся» (лат. flagellare — «хлестать, сечь, бить, мучить», лат. flagellum — «бич, кнут»), возникшее в XIII веке. Флагелланты в качестве одного из средств умерщвления плоти использовали самобичевание, которое могло быть как публичным, так и келейным.
  • Flagelanci, flagellanci, biczownicy, kapnicy (łac. flagellum bat, bicz) – członkowie bractw religijnych, istniejących od XIII do XV wieku, głównie we Włoszech, Niemczech, później także w Hiszpanii i Polsce, które praktykowały publiczne biczowanie się jako formę pokuty. Początkowo byli pozytywnie oceniani przez Kościół katolicki i objęli znaczną część ludności różnych stanów.
  • Saját magukat Keresztes Testvéreknek nevezték (Kreuzbruder). A legenda szerint a flagelláns (önostorozó) mozgalmat Páduai Szent Antal alapította a 13. század elején, ezt azonban történészek cáfolják. A flagellánsok nevüket a latin flagello szóból kapta, amely ostorozót jelent. A flagellum szíjjakból font ostor volt, melyet a rómaiak állatok ösztökélésére használtak, de ilyen kínzóeszközzel fenyítették a rabszolgákat is.
  • Kaum Flagela (dari bahasa Latin Flaggelum artinya cambuk kecil) adalah sekumpulan orang yang menghukum diri dengan hukuman cambuk untuk menebus dosanya. Kaum ini muncul pada 1260, tetapi baru terlihat perkembangan jumlahnya pada abad ke-14. Mencambuk diri sebenarnya sudah ada sebelum kaum ini berkembang, terutama pada lingkungan monastik (kebiaraan).
rdfs:label
  • Flagellant
  • Flagelanci
  • Flagelant
  • Flagelante
  • Flagellant
  • Flagellanten
  • Flagellanten
  • Flagellanti
  • Flagellánsok
  • Kaum flagela
  • Movimiento de los Flagelantes
  • Флагеллантство
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of