En musique classique, le terme coloratura (du latin « colorare » qui signifie « orner ») qualifie une voix virtuose apte à réaliser des vocalises complexes au sein d'un répertoire richement orné : trilles, arpèges, notes piquées, etc. Il est également employé fréquemment sous les formes francisées colorature ou coloratoure.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • En musique classique, le terme coloratura (du latin « colorare » qui signifie « orner ») qualifie une voix virtuose apte à réaliser des vocalises complexes au sein d'un répertoire richement orné : trilles, arpèges, notes piquées, etc. Il est également employé fréquemment sous les formes francisées colorature ou coloratoure. Ce type de spécialisation vocale est apparu au XVIIe siècle en même temps que l'opéra et s'est développé aux siècles suivants, propagé par les castrats du XVIIIe siècle, et les prime donne du XIXe dans les fameux « airs de bravoure ». Même si par la suite, le mot coloratura a pu être plus ou moins généralisé à l'ensemble du chant classique, profane aussi bien que sacré, il désigne avant tout l'une des caractéristiques du bel canto italien.Théoriquement, le mot pourrait être appliqué à tout type vocal, masculin aussi bien que féminin, capable d'aborder ce genre de répertoire. Depuis la disparition des castrats, cependant, ce terme a été habituellement associé aux seules voix féminines légères (soprano et mezzo-soprano essentiellement). Par extension, la colorature désigne une voix de femme, particulièrement souple et étendue, spécialiste du chant lyrique orné. Le terme est souvent employé à tort pour désigner la catégorie la plus aiguë des sopranos dont la cantatrice française Mado Robin (surnommée par les Américains « the French stratospheric colorature ») fut le symbole dans les années 1940-1950. Exemples de rôles de colorature : La Reine de la Nuit dans La Flûte enchantée de Mozart (soprano dramatique coloratura) ; Zerbinette dans Ariadne auf Naxos de Richard Strauss ; Lucia dans Lucia di Lammermoor de Gaetano Donizetti (soprano lyrique coloratura) ; Rosina dans Il barbiere di Siviglia de Rossini (mezzo-soprano coloratura).
  • Koloratura (z německého Koloratur, to z latinského color, barva, barvit, zdobit) je melodická výzdoba především zpěvního hlasu. Je charakteristická rychlými běhy, skoky, trylky či sekvencemi. Nejčastěji se objevuje v áriích. Často je chápána jako projev manýrismu a samoúčelnosti, v dílech mistrů je s účinkem používána jako prostředek ke zvýraznění vypjatých míst. Označení se používá také pro zvláštní pěveckou techniku určenou k interpretaci takových árií.
  • Колоратура (итал. coloratura — украшение) — совокупность орнаментальных приёмов в вокальной музыке, прежде всего в классической опере, особенно итальянской и французской опере периода барокко (XVII—XVIII вв.), классицизма (вторая половина XVIII века) и раннего романтизма (первая половина XIX века).Чаще всего колоратура использовалась в партиях для высоких голосов, прежде всего сопрано — первоначально в исполнении певцов-кастратов, а затем для высокого, так называемого колоратурного сопрано в исполнении женщин. Среди характерных образцов оперных партий с широким использованием колоратуры — партии Царицы Ночи в «Волшебной флейте» Моцарта и Лючии в «Лючии ди Ламмермур» Доницетти. Красочными и чрезвычайно сложными колоратурами изобилуют оперные арии эпохи барокко (Гендель, Вивальди, Кальдара и др.). В период своего расцвета колоратуры широко использовались композиторами в партиях, предназначенных для любого другого певческого голоса помимо сопрано: женского контральто, меццо, мужского тенора, баритона и даже баса, — в частности, колоратура богато представлена в басовых партиях Базилио в «Севильском цирюльнике» Россини и Осмина в «Похищении из сераля» Моцарта.Революция в оперном жанре второй половины XIX века, связанная с именами позднего Джузеппе Верди, Джакомо Пуччини и особенно Рихарда Вагнера, практически вывела колоратуру из активного композиторского употребления, и в дальнейшем она появлялась преимущественно в произведениях, так или иначе связанных со стилизацией (такова, в частности, партия Цербинетты в «Ариадне на Наксосе» Рихарда Штрауса).В XX веке и по настоящее время, в связи с возникновением и популяризацией аутентичного исполнительства музыки эпохи барокко, к числу голосов, исполняющих колоратуры, прибавился и контратенор, который в рассматриваемом случае исполняет мужские сопрановые партии.
  • Coloratuur is de naam van een reeks versieringen in de muziek, door snelle loopjes, sprongen, korte noten en tremolo's. De term wordt meestal gebruikt voor klassieke (eind 18e eeuw) en romantische (19e eeuw, vooral belcanto) vocale muziek en is dan vaak synoniem voor vocale virtuositeit, maar kan ook worden gebruikt voor instrumentale muziek.Het woord is afkomstig van het Latijns-Italiaanse colorare = kleuren.De sopraan is het meest geschikt voor het zingen van coloraturen (sopranen die zich hierin hebben gespecialiseerd heten coloratuursopranen), maar ook alle andere vrouwelijke en mannelijke stemsoorten kunnen zich de coloratuurtechniek meester maken.Voorbeelden van bekende coloratuuraria's zijn de wraakaria van de koningin van de nacht in Mozarts Zauberflöte, de waanzinaria van Lucia in Lucia di Lammermoor van Gaetano Donizetti en de aria van Zerbinetta uit Ariadne auf Naxos van Richard Strauss. In het artikel Sopraan zijn lijsten opgenomen met lyrische en dramatische coloratuurrollen in opera's.
  • La coloratura (del italiano colorare que es "colorear, intensificar, animar") en música hace referencia a la elaboración de la melodía, en concreto en la música vocal y especialmente en la operística. Partiendo de esta definición el término puede asumir varios significados relacionados. Así pues, es ampliamente utilizado para designar ciertos pasajes musicales y roles operísticos en los que esta técnica ornamental desempeña un papel relevante, así como por extensión, a los cantantes que interpretan tales roles.
  • Para os cantores líricos, a palavra Coloratura em português tem uma conotação diferente do que tem em outras línguas. Em português, significa a execução de diversas notas em uma única sílaba, geralmente rapidamente e com grande agilidade, podendo ser legato ou staccato. Em inglês faz-se diferença entre coloratura e melisma, usando aquele como sinônimo de cadência melódica, e este para coloratura.
  • コロラトゥーラ(イタリア語: coloratura)は、クラシック音楽の歌曲やオペラにおいて、速いフレーズの中に装飾を施し、華やかにしている音節のこと。具体的にはトリルが多用される。これが使われている曲の中で特に有名なものとしては、モーツァルトの歌劇「魔笛」における第2幕の夜の女王(ソプラノ)によるアリア『復讐の炎は地獄のように我が心に燃え』がある。ロッシーニの歌劇「セビリャの理髪師」第1幕第2場でロジーナ(メゾ・ソプラノ)が歌う『今の歌声は (Una voce poco fa) 』も有名。
  • Coloratura has several meanings: The word is originally from Italian, literally meaning "coloring", and derives from the Latin word colorare ("to color"). When used in English, the term specifically refers to elaborate melody, particularly in vocal music and especially in operatic singing of the 18th and 19th centuries, with runs, trills, wide leaps, or similar virtuoso-like material. It is also now widely used to refer to passages of such music, operatic roles in which such music plays a prominent part, and singers of these roles. (See also bel canto.)
  • Eine Koloratur (von lat. color = „Farbe, Färbung“) ist im Gesang eine schnelle Abfolge von Tönen mit kurzen Notenwerten gleicher Länge. Koloraturen sind melismatisch, d. h. mehrere Töne fallen gemeinsam auf den Vokal einer Textsilbe. Sie können gebunden oder staccato ausgeführt werden.Die Koloratur ist wichtiger Bestandteil der Gesangstechnik des Belcanto und der Opernmusik von Claudio Monteverdi bis Gaetano Donizetti. Das Prinzip der die Melodie umspielenden Verzierung wurde bereits seit dem Mittelalter entwickelt und fand einen ersten Höhepunkt in der Diminutionspraxis des 17. Jahrhunderts. Bis zu diesem Zeitpunkt war das Kolorieren eine Form der Improvisation.In der spätbarocken Arie wurde begonnen, die Koloratur präzise auszukomponieren. In den Opern des Belcanto (1810 bis 1845) wurde der Koloraturgesang in Bezug auf Virtuosität und Tonumfang bis zur Grenze des Möglichen getrieben.In den Opern Richard Wagners, Giacomo Puccinis und des Verismo wurde der Koloraturgesang verdrängt, weil die alte Kunstfertigkeit nicht mehr in der Lage war, die komplexen Ausdrucksansprüche der durchkomponierten Oper und der Darstellung von Naturlauten zu erfüllen.
  • Koloratura (italieratik coloratura) ahots lirikoak segidako nota lasterrak jarraian kantatzeko ahalmena da. Koloratura melismatikoa izaten da, hau da, koloraturan, hitz baten bokala hainbat nota jarraituri zabaltzen da.Koloratura, bel canto teknikaren hiru adierazleetako bat da. Horregatik, edozein ahots motak egin beharrekoa izaten da. Baina, hala ere, koloratura sopranoaren ahotserako musikan askoz gehiago erabiltzen da.
  • Koloratura – w analizie dzieła muzycznego, określenie fragmentu kompozycji wokalnej (np. arii lub pieśni), złożonego z przebiegów gamowych, pasaży i innych ozdobników, wymagających od wykonawcy biegłości i sprawnego dysponowania skalą głosu.
  • La coloratura è un passo virtuosistico di una melodia vocale. Nella storia della musica si hanno esempi di colorature scritte dai compositori e di altre invece improvvisate dai cantanti. Di solito si tratta di vocalizzi su singole sillabe, una successione anche molto lunga di note quasi sempre da eseguirsi con notevole velocità. La coloratura è uno degli stilemi più diffusi nel belcanto italiano, tanto da dare il nome ad alcuni "tipi" di voce. Si parla per esempio di soprano di coloratura per definire quella voce di soprano, che è in grado di eseguire correttamente una grande quantità di questi passi virtuosistici.Nel periodo d'oro del belcanto, la coloratura veniva anche impiegata come mezzo espressivo e non solo come sfoggio tecnico. Un passo estremamente virtuosistico conferiva maggiore drammaticità ad un personaggio e ad un evento scenico. Questo presupponeva un grado maggiore di astrazione rispetto al realismo che ha poi predominato nella seconda metà del XIX secolo; Infatti la coloratura scomparve quasi completamente nel corso di quel periodo. Se ne avranno esempi celeberrimi anche molto più tardi (per esempio, nel XX secolo, il caso eclatante di Ariadne auf Naxos di Richard Strauss). Esempi di coloratura appaiono anche in tradizioni operistiche non italiane (come gli interventi lirici che la Regina della Notte compie ne Il flauto magico di Mozart).
  • Coloratura, de l'italià colorare (colorejar; intensificar; animar), és la capacitat de la veu lírica d'executar successions de notes ràpides de vegades de forma melismàtica. Ha de poder realitzar-la qualsevol tipus de veu, però normalment s'escriuen per a soprano i tenor, que són les que més agilitat tenen per naturalesa. El significat musicològic de coloratura s'aplica específicament a l'elaborada i florida ornamentació en la música vocal del Classicisme (segle XVIII) i del Romanticisme musical (més específicament al bel canto). Tot i això, la música antiga dels segles XV, XVI i XVII ja incloïa un ampli repertori que requeria la tècnica de coloratura. Per exemple, les àries de lluïment de l'òpera barroca posseïen una cadència especialment destinada a la improvisació. La coloratura va ser definida per primera vegada en diccionaris musicals no italians, com les obres de Michael Praetorius a Syntagma Musicum (1618), Sébastien de Brossard al seu Dictionnaire de musique (1703) i Johann Gottfried Walther al seu Musicalisches Lexicon (1732). Malgrat que deriva de colorare o colorazione, la coloratura no suposa cap canvi del color tonal de la veu amb intenció expressiva.
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 204619 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 3742 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 50 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 94612931 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • En musique classique, le terme coloratura (du latin « colorare » qui signifie « orner ») qualifie une voix virtuose apte à réaliser des vocalises complexes au sein d'un répertoire richement orné : trilles, arpèges, notes piquées, etc. Il est également employé fréquemment sous les formes francisées colorature ou coloratoure.
  • Koloratura (z německého Koloratur, to z latinského color, barva, barvit, zdobit) je melodická výzdoba především zpěvního hlasu. Je charakteristická rychlými běhy, skoky, trylky či sekvencemi. Nejčastěji se objevuje v áriích. Často je chápána jako projev manýrismu a samoúčelnosti, v dílech mistrů je s účinkem používána jako prostředek ke zvýraznění vypjatých míst. Označení se používá také pro zvláštní pěveckou techniku určenou k interpretaci takových árií.
  • Para os cantores líricos, a palavra Coloratura em português tem uma conotação diferente do que tem em outras línguas. Em português, significa a execução de diversas notas em uma única sílaba, geralmente rapidamente e com grande agilidade, podendo ser legato ou staccato. Em inglês faz-se diferença entre coloratura e melisma, usando aquele como sinônimo de cadência melódica, e este para coloratura.
  • コロラトゥーラ(イタリア語: coloratura)は、クラシック音楽の歌曲やオペラにおいて、速いフレーズの中に装飾を施し、華やかにしている音節のこと。具体的にはトリルが多用される。これが使われている曲の中で特に有名なものとしては、モーツァルトの歌劇「魔笛」における第2幕の夜の女王(ソプラノ)によるアリア『復讐の炎は地獄のように我が心に燃え』がある。ロッシーニの歌劇「セビリャの理髪師」第1幕第2場でロジーナ(メゾ・ソプラノ)が歌う『今の歌声は (Una voce poco fa) 』も有名。
  • Koloratura (italieratik coloratura) ahots lirikoak segidako nota lasterrak jarraian kantatzeko ahalmena da. Koloratura melismatikoa izaten da, hau da, koloraturan, hitz baten bokala hainbat nota jarraituri zabaltzen da.Koloratura, bel canto teknikaren hiru adierazleetako bat da. Horregatik, edozein ahots motak egin beharrekoa izaten da. Baina, hala ere, koloratura sopranoaren ahotserako musikan askoz gehiago erabiltzen da.
  • Koloratura – w analizie dzieła muzycznego, określenie fragmentu kompozycji wokalnej (np. arii lub pieśni), złożonego z przebiegów gamowych, pasaży i innych ozdobników, wymagających od wykonawcy biegłości i sprawnego dysponowania skalą głosu.
  • La coloratura è un passo virtuosistico di una melodia vocale. Nella storia della musica si hanno esempi di colorature scritte dai compositori e di altre invece improvvisate dai cantanti. Di solito si tratta di vocalizzi su singole sillabe, una successione anche molto lunga di note quasi sempre da eseguirsi con notevole velocità. La coloratura è uno degli stilemi più diffusi nel belcanto italiano, tanto da dare il nome ad alcuni "tipi" di voce.
  • La coloratura (del italiano colorare que es "colorear, intensificar, animar") en música hace referencia a la elaboración de la melodía, en concreto en la música vocal y especialmente en la operística. Partiendo de esta definición el término puede asumir varios significados relacionados.
  • Coloratura, de l'italià colorare (colorejar; intensificar; animar), és la capacitat de la veu lírica d'executar successions de notes ràpides de vegades de forma melismàtica. Ha de poder realitzar-la qualsevol tipus de veu, però normalment s'escriuen per a soprano i tenor, que són les que més agilitat tenen per naturalesa.
  • Coloratuur is de naam van een reeks versieringen in de muziek, door snelle loopjes, sprongen, korte noten en tremolo's.
  • Eine Koloratur (von lat. color = „Farbe, Färbung“) ist im Gesang eine schnelle Abfolge von Tönen mit kurzen Notenwerten gleicher Länge. Koloraturen sind melismatisch, d. h. mehrere Töne fallen gemeinsam auf den Vokal einer Textsilbe. Sie können gebunden oder staccato ausgeführt werden.Die Koloratur ist wichtiger Bestandteil der Gesangstechnik des Belcanto und der Opernmusik von Claudio Monteverdi bis Gaetano Donizetti.
  • Coloratura has several meanings: The word is originally from Italian, literally meaning "coloring", and derives from the Latin word colorare ("to color"). When used in English, the term specifically refers to elaborate melody, particularly in vocal music and especially in operatic singing of the 18th and 19th centuries, with runs, trills, wide leaps, or similar virtuoso-like material.
  • Колоратура (итал.
rdfs:label
  • Coloratura
  • Coloratura
  • Coloratura
  • Coloratura
  • Coloratura
  • Coloratura
  • Coloratuur
  • Koloratur
  • Koloratura
  • Koloratura
  • Koloratura
  • Колоратура
  • コロラトゥーラ
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:style of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:tessiture of
is foaf:primaryTopic of