Альморави́ды (араб. المرابطون аль-Мурабитун, что является множественным от مرابط Мурабит) — изначально название мусульманского религиозного братства, основанного Абдуллой ибн Ясином аль Гузулием между 1039—1043 гг. в Сенегале и Сахаре, затем название основанного в середине XI века берберами — последователями Абдуллы ибн Ясина государства на территории нынешних Марокко, Алжира, Испании и Португалии; а также название правившей в нём династии.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Альморави́ды (араб. المرابطون аль-Мурабитун, что является множественным от مرابط Мурабит) — изначально название мусульманского религиозного братства, основанного Абдуллой ибн Ясином аль Гузулием между 1039—1043 гг. в Сенегале и Сахаре, затем название основанного в середине XI века берберами — последователями Абдуллы ибн Ясина государства на территории нынешних Марокко, Алжира, Испании и Португалии; а также название правившей в нём династии.
  • Die Almoraviden (arabisch ‏المرابطون‎ al-Murabitun, DMG al-Murābiṭūn ‚Krieger an der Grenze‘) waren eine Berberdynastie in Mauretanien, Westsahara, Marokko, Algerien und Al-Andalus in der Zeit von 1046 bis 1147.
  • ムラービト朝ベルベル帝国の位置1120年頃のムラービト朝の領土ムラービト朝(アラビア語:المرابطون al-Murābiṭūn)は、1056年に北アフリカのサハラ砂漠西部に興ったベルベル系の砂漠の遊牧民サンハージャ族を母胎とするモロッコとアルジェリア北西部、イベリア半島南部のアンダルシアを支配したイスラム王朝。英語読みでのアルモラヴィド朝(英語: Almoravid dynasty)とも称される。
  • The Almoravids (Berber: ⵉⵎⵕⴰⴱⴹⴻⵏ Imṛabḍen, Arabic: المرابطون‎ Al-Murābiṭūn) were a Berber dynasty of Morocco, who formed an empire in the 11th century that stretched over the western Maghreb and Al-Andalus. Their capital was Marrakesh, a city they founded in 1062. The dynasty originated among the Lamtuna and the Gudala, nomadic Berber tribes of the Sahara, traversing the territory between the Draa, the Niger and the Senegal rivers.The Almoravids were crucial in preventing a fall of Al-Andalus to the Iberian Christian kingdoms, when they decisively beat a coalition of the Castilian and Aragonese armies at the Battle of Sagrajas. This enabled them to control an empire that stretched 3,000 kilometers north to south. However, the rule of the dynasty was relatively short-lived. The Almoravids fell - at the height of their power - when they failed to quell the Masmuda-led rebellion initiated by Ibn Tumart. As a result, their last king Ishaq ibn Ali was killed in Marrakesh in April 1147 by the Almohads, who replaced them as a ruling dynasty both in Morocco and Al-Andalus.
  • Gli Almoravidi (in arabo: المرابطون, al-Murābiṭūn), furono una dinastia berbera, proveniente dal Sahara, che regnò sul Maghreb al-Aqsa (Marocco) e sulla Spagna islamica tra la fine dell'XI e gli inizi del XII secolo.
  • De Almoraviden (Arabisch: ‏المرابطون‎, al-Murabitun) waren de heersers over het eerste grote islamitische rijk dat niet door een Arabier gesticht werd. De Almoraviden waren Berbers die tot de Sanhaja horen.Zij werden in 1147 verslagen door de Almohaden. Een aan hen verwante dynastie, de Banu Ghaniya, zou nog tot 1203 vanuit Mallorca over de Balearen en gebieden in Algerije heersen.
  • Murabıtlar (Arapça: المرابطون al-Murābiṭūn), bugünkü İspanya ve Fas topraklarında, Orta Çağ sırasında önemli bir siyasi güç olmuş olan devletin ve bu devleti oluşturan halkın adıdır. Aslen Kuzey Afrika kökenli bir halk olan Murabıtlar, Endülüs Devletinin parçalanmasını izleyen karışıklık döneminde, düzenli bir askeri güce sahip olmalarının da verdiği avantajla kısa sürede İber Yarımadasının Müslüman bölgelerinin neredeyse tamamını ele geçirdiler. 1090 ve 1147 yılları arasında bugünkü İspanya'nın büyük bölümü ve Kuzey Afrika'daki bazı toprakları denetimleri altında tutarak güçlü bir devlet düzeni teşkil ettiler. İlk başlarda güçlerini korusalar da sonraları Hristiyan İber halklarının saldırıları ve Kuzey Afrikalı diğer toplulukların çıkarttığı ayaklanmalar yüzünden güçleri gün geçtikçe tükenen Murabıtlar, kendileri gibi Kuzey Afrika kökenli olan Muvahhidlerin saldırıları sonucu onların egemenliği altına girerek siyasi egemenliklerini kaybettiler.
  • 무라비드 왕조(언어 오류(ber): ⵉⵎⵕⴰⴱⴹⴻⵏ 이므라브덴, 아랍어: المرابطون 알무라비툰[*])는 모로코에 존재했던 베르베르족의 칼리파국 왕조이다.
  • Os Almorávidas (em árabe: المرابطون, transl. al-Murābiṭūn, sing. مرابط, Murābiṭ, "marabuto", espécie de ermitão muçulmano) foram originariamente uns monges-soldados saídos de grupos nómadas provenientes do Saara. A dinastia almorávida abraçou uma interpretação rigorista do Islão e unificou sob o seu domínio grandes extensões no ocidente do mundo muçulmano com as quais formaram um império, entre os séculos XI e XII, que chegou a estender-se nomeadamente pelas atuais Mauritânia, Saara Ocidental donde provinham, Marrocos e a metade sul da península Ibérica.
  • Almorávidé (z arabského al-murábit - hraničář, přeneseně strážce islámu) byla radikální islámská sekta, později berberská dynastie. Almorávidé stavěli opevněné kláštery ribáty. Al-murábit vlastně doslova znamená „lidé z ribátu“. V Maroku po nich nastoupila dynastie Almohadů.Zakladatelé sekty pocházeli z berberského kmene Lamtunů. Jeden z jejich vůdců, Jahjá ibn Ibráhím, vykonal kolem roku 1040 pouť do Mekky. Cestou zpátky se zastavil v Tunisku a od tamních učitelů zjistil, jak málo toho jeho lidé vědí o náboženství, které vyznávají. Na cestě domů ho pak doprovázel sunnitský misionář Abdalláh ibn Jásín. Lamtunové jeho kázání nepřijali, a tak se Jahjá s Abdalláhem stáhli do nitra Sahary. Tam se jejich věrní zorganizovali do dobře vycvičené armády. Abdalláh vyžadoval tresty za každé porušení zákona, i od náčelníků, a Almorávidé se stali velmi disciplinovaným uskupením. Jejich hlavní silou byla pěchota s oštěpaři vepředu a kopiníky vzadu, chráněná na bocích jezdci na koních a velbloudech.Od roku 1053 začali Almorávidé šířit své učení mezi berberskými kmeny na Sahaře a na jih od ní. Islamizovali Takrúr, malý stát na území dnešního Senegalu, porazili berberský kmen Sanhádža, v roce 1054 dobyli Sidžilmásu (významnou oázu v dnešní oblasti řeky Zíz), o rok později pak Audaghost v dnešní Mauritánii. Nato se Almorávidé obrátili proti Barghawátě, berberskému kmenovému svazu na atlantském pobřeží dnešního Maroka, která jim kladla tuhý odpor. V bojích s Barghawátou padl v roce 1059 i Abdalláh ibn Jásín. Vůdcem Almorávidů se stal Abú Bakr ibn Umar, bratr Jahjá ibn Ibráhíma, který zemřel už v roce 1056. Abú Bakr se oženil se Zajnab an-Nafzawijat, vdovou po barghawátském náčelníkovi, podrobil si atlaské Berbery a na severní straně hor začal kolem roku 1070 budovat město Marrákeš. O rok později byl odvolán na Saharu, aby potlačil povstání. Vládu nad krajem Sús kolem Marrákeše nechal svému bratranci Júsufovi ibn Tášfínovi, zatímco Abú Bakrův syn Ismáíl byl dosazen jako vládce Sidžilmásy. Před odjezdem se Abú Bakr rozvedl se Zajnab, aby ji ušetřil života ve vojenských táborech, a doporučil jí, aby si vzala Júsufa. Po potlačení povstání se chtěl Abú Bakr vrátit, ale Júsufovi mezitím moc zachutnala. Vojenskému střetu se však podařilo zabránit diplomacií a oba rivalové si rozdělili sféry vlivu. Abú Bakr se obrátil proti Ghaně (dobyta 1076) a strávil zbytek života šířením islámu na jižním okraji Sahary, zatímco Júsuf si podrobil zbytek Maroka (1062) a značnou část Pyrenejského poloostrova (roku 1086 porazil kastilského krále Alfonse VI.). Taifští vladaři byli Júsufem svrženi a Andalusie sjednocena pod almorávidskou vládou. Do konce století ovládli prakticky celou severozápadní Afriku a jih Španělska. Vznikla tak rozsáhlá říše spravovaná z Marrákeše. V roce 1147 se však rozpadla a část území připadla nově vzniklé říši Mali.Júsuf se údajně dožil sta let a zemřel v roce 1106. Tou dobou dosáhla moc Almorávidů svého vrcholu a jejich říše zahrnovala severozápadní Afriku až po Alžír, Ibérii až po řeku Tagus, na východním pobřeží až po ústí Ebra, ovládali i Baleáry. Júsufův syn a nástupce Alí ibn Júsuf připojil Sintru a Santarém, ale karta už se obracela. Francouzi pomohli aragonským získat zpět Zaragozu a roku 1138 byl Alí poražen Alfonsem VII. Kastilským. V roce 1139 prohrál další bitvu u Ourique, tentokrát s Alfonsem I. Portugalským, který tak získal svou korunu. Zbožný Alí se postil a modlil, zatímco jeho říše se rozpadala pod náporem křesťanských nepřátel na severu a agitací Almohadů v Maroku. Zemřel v roce 1142.U vlády se potom ještě krátce vystřídali Ibráhím ibn Tášfín a Ishak ibn Alí, ale dobytí Marrákeše Almohady v roce 1147 zasadilo dynastii poslední ránu. Vedlejší větve Almorávidů pak ještě po nějakou dobu vládly na Baleárech a v Tunisku.
  • Almorabideak (arabiera المرابطون al-Murabitun, sing. مرابط Murabit — euskaraz "marabutak") Saharan sortutako monje-soldaduak dira. Almorabideek Islamaren interpretazio fundamentalista erabili zuten XI eta XII. mendeetan Mauritania, Mendebaldeko Sahara, Maroko eta Iberiar Penintsulako hegoaldea kontrolatzen zuten inperioa izateko.
  • Az Almorávidák (arabul al-murábitún, azaz ribát-lakók) egy berber eredetű, középkori muszlim uralkodódinasztia volt, amely fénykorában a Magreb térségét és az Ibériai-félszigetet ellenőrizte. 1062-től 1147-ig voltak hatalmon, amíg a szintén berber eredetű Almohádok meg nem buktatták őket.
  • Els almoràvits (en àrab المرابطون, al-murābiṭūn, en singular المرابط, al-murābiṭ) foren un poble de nòmades berbers del Sàhara que al segle XI fundaren la quarta dinastia del Marroc.
  • Almorawidzi (arab. المرابطون al-Murabitun) - ruch religijny, później dynastia berberyjska z Sahary. Nazwa al-Murabitun oznacza mieszkańcy klasztoru (ribat - klasztor). W roku 1048 na czele berberyjskiego plemienia Lamtuna, nawróconego na islam w X wieku, stanął Jahja ibn Umar z plemienia Godalów. Podczas pielgrzymki do Mekki Jahja spotkał w Kairuanie arabskiego uczonego Abu Imrana. Jahja i jego towarzysze poprosili mędrca, aby oddał im jednego ze swoich uczniów, który pomógłby oświecić ich rodaków w zasadach mahometanizmu. Wybór padł na Abdullaha ibn Jasina (Abd Allāh Ibn Yāsīn). Po śmierci Jahji ibn Umara, wśród Berberów Lamtuna wybuchł bunt przeciwko zbyt surowym wymogom nauk Ibn Jasina. Wypędzony kaznodzieja wraz z grupą wyznawców schronił się na pustyni, następnie u wybrzeży dzisiejszej Mauretanii na wyspie Tidra zbudował pierwszy ribat. Ibn Jasin zginął w 1059 w jednej z pierwszych potyczek rozpętanej przez siebie wojny przeciw niewiernym - dżihadu. Zastąpił go Abu Bakr ibn Umar - założyciel Marrakeszu. Przywódca ten w krótkim czasie uformował karną armię neofitów, po czym w 1070 roku wyruszył tłumić powstania na Saharze. W Maroku zastąpił go stryj Jusuf ibn Taszfin, który jednak wykorzystał nieobecność bratanka do umocnienia swojej władzy. Kiedy Abu Bakr wrócił do kraju, nie mógł już z powrotem objąć przywództwa. Zrezygnował jednak z walki przeciw stryjowi i wycofał się z powrotem na Saharę. Tam walczył przeciw pogańskim plemionom, a w roku w roku 1076 zaatakował królestwo Ghany ze stolicą w Kumbi Salih. Tak zaczęła się islamizacja plemion znad Nigru.Pod rządami Jusufa ibn Taszfina, założyciela nowego rodu Taszfinidów, Maroko i zachodnia Algieria połączyły się tworząc królestwo Tilimsan (1080), a Almorawidzi podbili znaczną część Afryki północnej i południową Hiszpanię. W roku 1086, Ibn Taszfin został zaproszony przez arabskich książąt rządzących w południowej Hiszpanii, do walki przeciw Alfonsowi VI Kastylijskiemu. Po przybyciu na kontynent 30 czerwca tego samego roku, wojsko Ibn Taszfina połączyło się z armiami książąt Sewilli, Granady, Malagi i Badajozu, żeby 23 października zadać sromotną klęskę Alfonsowi VI Kastylijskiemu w bitwie pod Sagrajas niedaleko Badajozu. Następnie Ibn Taszfin powrócił do północnej Afryki, aby uporządkować sprawy własnego państwa. W roku 1089 został ponownie wezwany na południe Półwyspu Iberyjskiego. Widząc nieporadność i niezgodę pośród przywódców arabskich, wykorzystał sytuację i między 1090 a 1094 zajął Andaluzję. Nie odniósł jednak wielkich sukcesów w walce z wojskami chrześcijańskimi. Ibn Taszfin umarł w 1106, w wieku 97 lat.Po nim na tron wstąpił Ali ibn Jusuf. Choć początkowo udało mu się umocnić, a nawet poszerzyć granice państwa, natrafił w Hiszpanii na silny opór książąt chrześcijańskich, zaś w granicach własnego państwa doszło do konfliktów z innym plemieniem berberyjskim - Almohadów, wrogich doktrynie Maliki, którzy głosili świętą wojnę przeciw Almorawidom. W 1142, kiedy umarł Ibn Jusuf, tumulty wzniecane przez Almohadów osiągnęły punkt kulminacyjny. W 1145, jego następca, Taszfin ibn Ali zginął spadając z konia podczas ucieczki z pola bitwy niedaleko Oranu. W następnych latach panowało jeszcze dwóch władców z dynastii Almorawidów, ale nie posiadali oni już wcześniejszych wpływów. Wraz z podbiciem Marrakeszu w 1147 dobiegła końca dominacja Almorawidów w północnej Afryce.Almorawidzi przyczynili się znacząco do krzewienia w północnej Afryce tzw. wysokiej cywilizacji muzułmańskiej, w tym m.in. rozkwitu stylu andaluzyjskiego w architekturze i rzemiośle.
  • Алморавидите (1040–1147) са 3 съюзени берберски племена (ламтуна, масуфа, гудула) от клана Санхажа, които основават силна държава в Магреб и на Пиренейския полуостров. Произхождат от Южна Мавритания. Алморавидите са фанатични бранители на исляма. В тежки битки с Ганайската империя успяват да наложат исляма в почти цяла Западна Африка и по време на апогея на своята мощ владеят територия от Испания до Сенегал.След смъртта на последния алморавидски владетел Ибн Ташфин противниците на империята успяват да я дестабилизират. Основна причина за рухването на държавата на алморавидите е мюсюлманско реформистко движение, предвождано от Зената Аломохадс (1133-1163). Династията е заменена от тази на алмохадите през 1147 г.
  • Murabithun atau Almoravid (dalam Arab المرابطون al-Murabitun, sing. مرابط Murabit), adalah dinasti Berber yang berasal dari Sahara dan menyebar di wilayah Afrika Barat-Laut dan semenanjung Iberia selama abad ke-11.Dibawah dinasti Moor, kekaisaran ini terbentang dari Maroko, Sahara Barat, Gibraltar, Tlemcen (di Aljazair), Senegal, Mali, Spanyol dan Portugal.
  • Se conoce como almorávides (en árabe: المرابطون al-Murābitun, sing. مرابط Murābit — es decir, "el morabito", especie de ermitaño musulmán—) a unos monjes-soldado salidos de grupos nómadas provenientes del Sáhara. La dinastía almorávide abrazó una interpretación rigorista del Islam y unificó bajo su dominio grandes extensiones en el occidente del mundo musulmán con las que formaron un imperio, a caballo entre los siglos XI y XII, que llegó a extenderse principalmente por las actuales Mauritania, Sahara Occidental, Marruecos y la mitad sur de España y Portugal.
dbpedia-owl:blazon
  • Almoravides.JPG
dbpedia-owl:capital
dbpedia-owl:currency
dbpedia-owl:description
  • http://fr.dbpedia.org/resource/Almoravides__1
dbpedia-owl:existence
dbpedia-owl:flag
  • Flag of Morocco 1073 1147.svg
dbpedia-owl:language
dbpedia-owl:mapCaption
  • L'Empire almoravide à son extension maximale,
dbpedia-owl:nextEntity
dbpedia-owl:occupation
dbpedia-owl:previousEntity
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wholeArea
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 69421 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 23816 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 237 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110987793 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:annéeDébut
  • 1040 (xsd:integer)
prop-fr:annéeFin
  • 1147 (xsd:integer)
prop-fr:après
prop-fr:blason
  • Almoravides.JPG
prop-fr:blasonLien
  • Emblème
prop-fr:capitale
prop-fr:carte
  • Empire almoravide.PNG
prop-fr:couleur
  • #88cc88
  • #CCFFCC
prop-fr:drapeau
  • Flag of Morocco 1073 1147.svg
prop-fr:drapeauLien
  • Drapeau
prop-fr:gouvernement
  • Monarchie
prop-fr:iconeg
  • Icone-Islam.svg
prop-fr:langues
  • Arabe et Langues berbères
prop-fr:légende
  • L'Empire almoravide à son extension maximale,
prop-fr:monnaie
prop-fr:nom
  • Almoravides
  • المرابطون
prop-fr:nomFrançais
  • Almoravides
prop-fr:p
prop-fr:période
  • 1040 (xsd:integer)
prop-fr:s
prop-fr:superficie
  • 3.885
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Альморави́ды (араб. المرابطون аль-Мурабитун, что является множественным от مرابط Мурабит) — изначально название мусульманского религиозного братства, основанного Абдуллой ибн Ясином аль Гузулием между 1039—1043 гг. в Сенегале и Сахаре, затем название основанного в середине XI века берберами — последователями Абдуллы ибн Ясина государства на территории нынешних Марокко, Алжира, Испании и Португалии; а также название правившей в нём династии.
  • Die Almoraviden (arabisch ‏المرابطون‎ al-Murabitun, DMG al-Murābiṭūn ‚Krieger an der Grenze‘) waren eine Berberdynastie in Mauretanien, Westsahara, Marokko, Algerien und Al-Andalus in der Zeit von 1046 bis 1147.
  • ムラービト朝ベルベル帝国の位置1120年頃のムラービト朝の領土ムラービト朝(アラビア語:المرابطون al-Murābiṭūn)は、1056年に北アフリカのサハラ砂漠西部に興ったベルベル系の砂漠の遊牧民サンハージャ族を母胎とするモロッコとアルジェリア北西部、イベリア半島南部のアンダルシアを支配したイスラム王朝。英語読みでのアルモラヴィド朝(英語: Almoravid dynasty)とも称される。
  • Gli Almoravidi (in arabo: المرابطون, al-Murābiṭūn), furono una dinastia berbera, proveniente dal Sahara, che regnò sul Maghreb al-Aqsa (Marocco) e sulla Spagna islamica tra la fine dell'XI e gli inizi del XII secolo.
  • De Almoraviden (Arabisch: ‏المرابطون‎, al-Murabitun) waren de heersers over het eerste grote islamitische rijk dat niet door een Arabier gesticht werd. De Almoraviden waren Berbers die tot de Sanhaja horen.Zij werden in 1147 verslagen door de Almohaden. Een aan hen verwante dynastie, de Banu Ghaniya, zou nog tot 1203 vanuit Mallorca over de Balearen en gebieden in Algerije heersen.
  • 무라비드 왕조(언어 오류(ber): ⵉⵎⵕⴰⴱⴹⴻⵏ 이므라브덴, 아랍어: المرابطون 알무라비툰[*])는 모로코에 존재했던 베르베르족의 칼리파국 왕조이다.
  • Almorabideak (arabiera المرابطون al-Murabitun, sing. مرابط Murabit — euskaraz "marabutak") Saharan sortutako monje-soldaduak dira. Almorabideek Islamaren interpretazio fundamentalista erabili zuten XI eta XII. mendeetan Mauritania, Mendebaldeko Sahara, Maroko eta Iberiar Penintsulako hegoaldea kontrolatzen zuten inperioa izateko.
  • Az Almorávidák (arabul al-murábitún, azaz ribát-lakók) egy berber eredetű, középkori muszlim uralkodódinasztia volt, amely fénykorában a Magreb térségét és az Ibériai-félszigetet ellenőrizte. 1062-től 1147-ig voltak hatalmon, amíg a szintén berber eredetű Almohádok meg nem buktatták őket.
  • Els almoràvits (en àrab المرابطون, al-murābiṭūn, en singular المرابط, al-murābiṭ) foren un poble de nòmades berbers del Sàhara que al segle XI fundaren la quarta dinastia del Marroc.
  • Murabithun atau Almoravid (dalam Arab المرابطون al-Murabitun, sing. مرابط Murabit), adalah dinasti Berber yang berasal dari Sahara dan menyebar di wilayah Afrika Barat-Laut dan semenanjung Iberia selama abad ke-11.Dibawah dinasti Moor, kekaisaran ini terbentang dari Maroko, Sahara Barat, Gibraltar, Tlemcen (di Aljazair), Senegal, Mali, Spanyol dan Portugal.
  • The Almoravids (Berber: ⵉⵎⵕⴰⴱⴹⴻⵏ Imṛabḍen, Arabic: المرابطون‎ Al-Murābiṭūn) were a Berber dynasty of Morocco, who formed an empire in the 11th century that stretched over the western Maghreb and Al-Andalus. Their capital was Marrakesh, a city they founded in 1062.
  • Se conoce como almorávides (en árabe: المرابطون al-Murābitun, sing. مرابط Murābit — es decir, "el morabito", especie de ermitaño musulmán—) a unos monjes-soldado salidos de grupos nómadas provenientes del Sáhara.
  • Murabıtlar (Arapça: المرابطون al-Murābiṭūn), bugünkü İspanya ve Fas topraklarında, Orta Çağ sırasında önemli bir siyasi güç olmuş olan devletin ve bu devleti oluşturan halkın adıdır. Aslen Kuzey Afrika kökenli bir halk olan Murabıtlar, Endülüs Devletinin parçalanmasını izleyen karışıklık döneminde, düzenli bir askeri güce sahip olmalarının da verdiği avantajla kısa sürede İber Yarımadasının Müslüman bölgelerinin neredeyse tamamını ele geçirdiler.
  • Almorawidzi (arab. المرابطون al-Murabitun) - ruch religijny, później dynastia berberyjska z Sahary. Nazwa al-Murabitun oznacza mieszkańcy klasztoru (ribat - klasztor). W roku 1048 na czele berberyjskiego plemienia Lamtuna, nawróconego na islam w X wieku, stanął Jahja ibn Umar z plemienia Godalów. Podczas pielgrzymki do Mekki Jahja spotkał w Kairuanie arabskiego uczonego Abu Imrana.
  • Алморавидите (1040–1147) са 3 съюзени берберски племена (ламтуна, масуфа, гудула) от клана Санхажа, които основават силна държава в Магреб и на Пиренейския полуостров. Произхождат от Южна Мавритания. Алморавидите са фанатични бранители на исляма.
  • Almorávidé (z arabského al-murábit - hraničář, přeneseně strážce islámu) byla radikální islámská sekta, později berberská dynastie. Almorávidé stavěli opevněné kláštery ribáty. Al-murábit vlastně doslova znamená „lidé z ribátu“. V Maroku po nich nastoupila dynastie Almohadů.Zakladatelé sekty pocházeli z berberského kmene Lamtunů. Jeden z jejich vůdců, Jahjá ibn Ibráhím, vykonal kolem roku 1040 pouť do Mekky.
  • Os Almorávidas (em árabe: المرابطون, transl. al-Murābiṭūn, sing. مرابط, Murābiṭ, "marabuto", espécie de ermitão muçulmano) foram originariamente uns monges-soldados saídos de grupos nómadas provenientes do Saara.
rdfs:label
  • Almoravides
  • Almorabide
  • Almoravid dynasty
  • Almoraviden
  • Almoraviden
  • Almoravidi
  • Almorawidzi
  • Almorávide
  • Almorávidák
  • Almorávidé
  • Dinastia almoràvit
  • Império Almorávida
  • Murabithun
  • Murabıtlar
  • Алморавиди
  • Альморавиды
  • ムラービト朝
  • 무라비드 왕조
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Almoravides
is dbpedia-owl:nextEntity of
is dbpedia-owl:nextEvent of
is dbpedia-owl:predecessor of
is dbpedia-owl:previousEntity of
is dbpedia-owl:successor of
is dbpedia-owl:type of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:après of
is prop-fr:avant of
is prop-fr:combattants of
is prop-fr:p of
is prop-fr:s of
is foaf:primaryTopic of