Le solfège désigne une méthode d'apprentissage de la musique faite d'exercices de lecture musicale. Dans la pratique musicale, l'interprétation d'une partition passe par la lecture à vue, la reproduction des hauteurs et la réalisation des rythmes.Par extension, le terme solfège a été utilisé en France pour désigner la formation musicale (FM) dans les conservatoires. Dans cette acception, il est la base de l'éducation musicale dans la musique occidentale.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Le solfège désigne une méthode d'apprentissage de la musique faite d'exercices de lecture musicale. Dans la pratique musicale, l'interprétation d'une partition passe par la lecture à vue, la reproduction des hauteurs et la réalisation des rythmes.Par extension, le terme solfège a été utilisé en France pour désigner la formation musicale (FM) dans les conservatoires. Dans cette acception, il est la base de l'éducation musicale dans la musique occidentale. Son apprentissage, centré sur la notation, sert à la pratique du chant ou d'un instrument, l'étude théorique des œuvres musicales et la composition.Dans la théorie, le solfège étudie les dimensions rythmiques, mélodiques et harmoniques.
  • Dalam musik, solfège (pengucapan bahasa Perancis: [sɔl.fɛʒ], juga disebut solfeggio, sol-fa, solfedge, atau solfa) adalah teknik solmisasi pedagogik untuk mengajarkan menyanyi sekilas yang setiap not dalam skor dinyanyikan dengan suku kata khusus, yaitu suku kata solfège (atau "suku kata sol-fa"). Ketujuh suku kata yang umum dipakai dalam praktik di negara-negara berbahasa Inggris adalah: do (atau doh dalam sol-fa tonik), re, mi, fa, sol (so dalam sol-fa tonik), la, dan ti/si. Dalam bahasa lain, si dipakai untuk nada skala ketujuh, sementara pemakaian sebelumnya dalam bahasa Inggris terus berlanjut di banyak daerah.Ada dua metode untuk menerapkan solfege: fixed do (dipakai di Cina, Perancis, Italia, Portugal, Spanyol, Rumania, Rusia, Amerika Selatan, dan sebagian Amerika Utara, Jepang, dan Vietnam) dan movable do (dipakai di Britania Raya, Jerman, Hongaria, musik klasik India, dan Amerika Serikat).
  • Solfeż (wł. solfeggio) – nauka czytania nut głosem, podstawowy przedmiot praktyczny w szkołach muzycznych. Głównym celem jest wyczulenie słuchu, wyrobienie pewności i czystości intonacji i trafiania dźwięków głosem oraz pogłębienie ogólnej muzykalności.ml:സപ്തസ്വരങ്ങള്‍‌
  • 솔페지오(Solfège)는 서양 음악의 학습 악보를 읽는 것을 중심으로 한 기초 훈련이다.
  • Il solfeggio (da "solfa" composto dalle note musicali Sol e Fa) è una pratica che consiste nel leggere, ad alta voce e a tempo, uno spartito: nel solfeggio parlato le note sono lette ritmicamente con il proprio nome, ma non intonatenel solfeggio cantato le note sono anche intonate.Esistono due diversi metodi di lettura intonata: in Italia si usa di solito leggere cantando con il nome della altezza assoluta dei suoni, mentre nella lettura con il do mobile i suoni vengono denominati in base alla loro posizione nella scala diatonica. Nel primo caso l'apprendimento della lettura intonata è complicato dal fatto che le note della scala cambiano nome in base alla tonalità utilizzata (ne esistono, a meno di coincidenze enarmoniche dovute al temperamento equabile, 12 maggiori e 12 minori); la lettura con il do mobile comporta invece una analisi della melodia e rende più semplice il riconoscimento degli intervalli, dato che lo stesso intervallo (ad esempio tonica - dominante) viene denominato allo stesso modo in tutte le tonalità. Il metodo del do mobile, ampiamente utilizzato nella pedagogia di Kodály, risale alla solmisazione di Guido d'Arezzo ed è stato reintrodotto in Italia da Roberto Goitre.La pratica del solfeggio è utile per i musicisti neofiti, ed aiuta a prendere dimestichezza con lo spartito, le note, e più in generale con le suddivisioni temporali, con particolare attenzione a situazioni inusuali (sincopi, ritmi irregolari).Il tempo viene normalmente rappresentato mediante movimenti delle mani, che variano a seconda del metro e che si ripetono ogni battuta:Tale pratica è comunque utile anche ai musicisti più esperti, nello studio di passaggi particolarmente elaborati.L'esame di solfeggio previsto nei conservatori italiani si articola nelle seguenti prove: solfeggio parlato "difficile" in chiave di violino solfeggio parlato "di media difficoltà" in setticlavio solfeggio cantato dettato melodico di una facile melodia di 8 misure dettato polifonico (di 4 battute). trasporto di un breve solfeggio cantato oltre il tono sopra o sotto rispetto alla tonalità originale teoria
  • Сольфе́джио (итал. solfeggio — от названия музыкальных нот соль и фа) — многозначный музыкальный термин, означающий: учебную дисциплину, предназначенную для развития музыкального слуха и музыкальной памяти, включающую сольфеджирование (сольмизацию), музыкальный диктант, анализ на слух; сборники упражнений для одно- или многоголосного сольфеджирования или анализа на слух; специальные вокальные упражнения для развития голоса, называемые также вокализами; то же, что и сольмизация.Сольфеджио — начальные вокальные упражнения в чтении нот без текста. При пении мелодии сольфеджио каждая её нота называется. Сольфеджио как упражнения располагаются в сборнике с постепенным переходом от более лёгких к более трудным. Сольфеджио пишутся во всех мажорных и минорных тональностях и во всех ключах для разных голосов, как женских, так и мужских. Преимущественно пишутся сольфеджио одноголосные, но бывают двух- и трёхголосные, цель которых состоит в приучении поющего петь самостоятельно свою партию, не сбиваясь вследствие исполнения остальных партий другими голосами. В консерваториях на сольфеджио обращается особое внимание как на вернейший способ для развития слуха и способности скоро и верно читать всякого рода музыку (см. Силлабизация).
  • Das Solfège [sɔlˈfɛʒ] (frz.) oder Solfeggio [sɔlˈfɛd͡ʒo] (ital.) ist eine Tonlehre, die durch Übungen in Musiktheorie, insbesondere Notenlehre, Gehörbildung und Gesang dazu befähigen soll, eine Partitur zu spielen oder zu singen.Beim Solfège werden Übungen ansteigenden Schwierigkeitsgrads praktiziert, die darin bestehen, die Töne mit den Solmisationssilben zu singen. Sowohl die absolute wie auch die relative Solmisation werden unter diesen Begriff Solfège subsumiert.Das Solfège wird bereits seit dem Mittelalter unter diesem Namen gelehrt. Das italienische Wort solfeggio setzt sich aus den Notensilben sol und fa (5. und 4. Ton der jeweiligen Tonleiter) zusammen. Die Erfindung der Solmisation wird Guido von Arezzo, einem italienischen Mönch, der im 11. Jahrhundert lebte, zugeschrieben, der damit die Gesangsausbildung der Klosterknaben beschleunigen wollte.Das Solfeggio wird bis heute im Musikunterricht verwendet. Sie wurde ab der zweiten Hälfte des 19. Jahrhunderts in England durch die Tonic Sol-Fa Association eine Volksbewegung.
  • El solfeig, d'acord amb l'estudi teòric-pràctic dels signes de la notació musical, és la tècnica d'entonar una melodia - fent cas de totes les indicacions de la partitura - gesticulant la marca del compàs i - comunament - pronunciant els noms de les notes musicals entonades. També es refereix a l'habilitat de reconèixer els signes de la notació musical representats en una partitura, i la vocalització que es fa de la seva interpretació, entenent això com la lectura musical, de la mateixa manera que algú llegiria en veu alta un text escrit. El solfeig d'una peça musical des del punt de vista estrictament tècnic, no implica solament la lectura del nom de notes (DO, RE, MI, FA, SOL, LA, SI), perquè qui solfeja ha de, en el millor dels casos, parar esment a tots els signes sobre la partitura (matisos, tempo, caràcter, etc.). No obstant això, en un context més ampli, llegir els noms de les notes amb la seva respectiva figuració rítmica, fins i tot ometent aspectes tan importants com l'entonació, ha de considerar-se com pràctica del solfeig (en un nivell molt bàsic).
  • Solfège is de stelselmatige training van het muzikale gehoor door middel van een muzikale zangoefening, waarbij de melodie gezongen wordt zonder de tekst en met gebruikmaking van alleen de namen van de noten. Het doel van deze oefening is het muzikale gehoor te vergroten en tevens door zonder voorstudie van het blad te zingen de trefzekerheid te verhogen met betrekking tot ritme en melodie. Solfège valt onder de muziekdidactiek.Solfegiëren is het hiervan afgeleide werkwoord en betekent zowel het zingen van toonladders als het zingen van een muziekstuk met benoeming van de noten.In het professioneel muziekonderwijs (conservatoria) en in de hogere graad van de muziekscholen wordt het begrip solfège inmiddels in een bredere context gebruikt. Zo bestaan er afzonderlijke lessen ritmische solfège (het noteren van een ritme en het uitvoeren van een genoteerd ritme) en worden het muzikaal dictee en het herkennen van akkoorden in de harmonieleer tot het gebied van de solfège gerekend.Een 'solfeggio' is de Italiaanse muziekterm voor een genoteerde oefening op het gebied van de solfège. Het woord 'solfège' is afgeleid van de muziektermen 'sol' en 'fa'. In Italië is 'solfa' een andere term voor notenschrift of muziek (zoals in de uitdrukking 'la solita solfa' ofwel 'het oude liedje').
  • Solfejo, no conceito da música ocidental, é a arte de cantar os intervalos musicais, seguindo as respectivas alturas (frequências ou graus da escala) e ritmos anotados em uma partitura. Várias são as técnicas de solfejo mas dois grupos se destacam: os métodos que utilizam o Dó móvel e os que utilizam a chamada técnica cromática ou o Dó fixo.
  • Solmizační slabiky se používají k označení tónů diatonické stupnice v analogii k označení pomocí písmen latinky.Jednotlivé solmizační slabiky jsou:do-re-mi-fa-sol-la-si.
  • El solfeo es un método de entrenamiento musical utilizado para enseñar entonación durante la lectura de una partitura. También busca entrenar la lectura veloz de la partitura.Consiste en entonar mientras se recitan los nombres de las notas de la melodía, respetando las duraciones (valores rítmicos) de las notas, la indicación metronómica (tempo), y omitiendo nombrar cualquier alteración, con el fin de preservar el ritmo, mientras se marca con una mano el compás.El objetivo del estudio del solfeo es permitir al músico determinar mentalmente la altura de las notas en una pieza musical que esté leyendo por primera vez, y ser capaz de cantarlo. También permite mejorar el reconocimiento auditivo de los intervalos musicales (quintas justas, terceras mayores, sextas menores, etc.) y desarrollar una mejor comprensión de la teoría musical. Existen dos métodos de solfeo aplicado: do fijo, en el cual los nombres de las notas musicales siempre corresponden a la misma altura, y do movible, en el que los nombres de las notas se asignan a diferentes alturas según el contexto.
  • In music, solfège (French pronunciation: ​[sɔl.fɛʒ]), solfeggio (Italian pronunciation: [sɔl.fɛd͡ʒio]) or solfeo (Spanish pronunciation: [sɔl.fɛo]) (also called sol-fa, solfedge, or solfa) is a music education method used to teach pitch and sight singing. Solfège is taught at every level of music education, from primary through graduate level university study. Many music education methods use solfège to teach pitch and sight-reading, most notably the Kodály Method.The study of solfège enables the musician to audiate, or mentally hear, the pitches of a piece of music which he or she is seeing for the first time and then to sing them aloud. Solfège study also improves recognition of musical intervals (perfect fifths, minor sixths, etc.), and strengthens the understanding of music theory. Solfège is a form of solmization, and the two terms are sometimes used interchangeably.The technique of solfège involves assigning the notes of a scale a particular syllable, and then practicing by singing different note sequences using these syllables. The sequences gradually get more difficult in terms of intervals and rhythms used. The seven syllables commonly used for this practice in English-speaking countries are: do (or doh in tonic sol-fa), re, mi, fa, sol (so in tonic sol-fa), la, and ti/si. In other languages, si is used (see below) for the seventh scale tone.There are two methods of applying solfege: 1) fixed do, where the syllables are always tied to specific pitches (e.g. "Do" is always the pitch "C") and 2) movable do, where the syllables are assigned to different pitches based on musical context.
  • ソルフェージュ(フランス語:solfège)とは西洋音楽の学習において楽譜を読むことを中心とした基礎訓練のことである。類義語にリトミックがあり、どちらも広い意味においては音楽を学ぶ者すべてがその専門にかかわらず修めるべき基礎訓練全般を指すが、リトミックは体の動きと音とを結びつけたリズムを中心とした訓練を指すのに対し、ソルフェージュは楽譜を中心とした音楽理論を実際の音に結びつける訓練を指す。これらの訓練を通じて得られる能力、特に読譜能力はソルフェージュ能力と呼ばれる。現在、フランスでは、新しいソルフェージュとして、フォルマシオン・ミュジカル(フランス語:formation musicale)が主流になってきており、パリ音楽院をはじめ、多くのコンセルヴァトワールでは、この名称が使われている。音楽大学を始めとする養成機関での入試においては、ソルフェージュ能力を計る試験が実施される。
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 30549 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 3775 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 54 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110576282 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:wikibooks
  • Bases de solfège
prop-fr:wikiversity
  • Département:Solfège
prop-fr:wiktionary
  • solfège
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Le solfège désigne une méthode d'apprentissage de la musique faite d'exercices de lecture musicale. Dans la pratique musicale, l'interprétation d'une partition passe par la lecture à vue, la reproduction des hauteurs et la réalisation des rythmes.Par extension, le terme solfège a été utilisé en France pour désigner la formation musicale (FM) dans les conservatoires. Dans cette acception, il est la base de l'éducation musicale dans la musique occidentale.
  • Solfeż (wł. solfeggio) – nauka czytania nut głosem, podstawowy przedmiot praktyczny w szkołach muzycznych. Głównym celem jest wyczulenie słuchu, wyrobienie pewności i czystości intonacji i trafiania dźwięków głosem oraz pogłębienie ogólnej muzykalności.ml:സപ്തസ്വരങ്ങള്‍‌
  • 솔페지오(Solfège)는 서양 음악의 학습 악보를 읽는 것을 중심으로 한 기초 훈련이다.
  • Solfejo, no conceito da música ocidental, é a arte de cantar os intervalos musicais, seguindo as respectivas alturas (frequências ou graus da escala) e ritmos anotados em uma partitura. Várias são as técnicas de solfejo mas dois grupos se destacam: os métodos que utilizam o Dó móvel e os que utilizam a chamada técnica cromática ou o Dó fixo.
  • Solmizační slabiky se používají k označení tónů diatonické stupnice v analogii k označení pomocí písmen latinky.Jednotlivé solmizační slabiky jsou:do-re-mi-fa-sol-la-si.
  • ソルフェージュ(フランス語:solfège)とは西洋音楽の学習において楽譜を読むことを中心とした基礎訓練のことである。類義語にリトミックがあり、どちらも広い意味においては音楽を学ぶ者すべてがその専門にかかわらず修めるべき基礎訓練全般を指すが、リトミックは体の動きと音とを結びつけたリズムを中心とした訓練を指すのに対し、ソルフェージュは楽譜を中心とした音楽理論を実際の音に結びつける訓練を指す。これらの訓練を通じて得られる能力、特に読譜能力はソルフェージュ能力と呼ばれる。現在、フランスでは、新しいソルフェージュとして、フォルマシオン・ミュジカル(フランス語:formation musicale)が主流になってきており、パリ音楽院をはじめ、多くのコンセルヴァトワールでは、この名称が使われている。音楽大学を始めとする養成機関での入試においては、ソルフェージュ能力を計る試験が実施される。
  • El solfeig, d'acord amb l'estudi teòric-pràctic dels signes de la notació musical, és la tècnica d'entonar una melodia - fent cas de totes les indicacions de la partitura - gesticulant la marca del compàs i - comunament - pronunciant els noms de les notes musicals entonades.
  • In music, solfège (French pronunciation: ​[sɔl.fɛʒ]), solfeggio (Italian pronunciation: [sɔl.fɛd͡ʒio]) or solfeo (Spanish pronunciation: [sɔl.fɛo]) (also called sol-fa, solfedge, or solfa) is a music education method used to teach pitch and sight singing. Solfège is taught at every level of music education, from primary through graduate level university study.
  • Solfège is de stelselmatige training van het muzikale gehoor door middel van een muzikale zangoefening, waarbij de melodie gezongen wordt zonder de tekst en met gebruikmaking van alleen de namen van de noten. Het doel van deze oefening is het muzikale gehoor te vergroten en tevens door zonder voorstudie van het blad te zingen de trefzekerheid te verhogen met betrekking tot ritme en melodie.
  • Dalam musik, solfège (pengucapan bahasa Perancis: [sɔl.fɛʒ], juga disebut solfeggio, sol-fa, solfedge, atau solfa) adalah teknik solmisasi pedagogik untuk mengajarkan menyanyi sekilas yang setiap not dalam skor dinyanyikan dengan suku kata khusus, yaitu suku kata solfège (atau "suku kata sol-fa"). Ketujuh suku kata yang umum dipakai dalam praktik di negara-negara berbahasa Inggris adalah: do (atau doh dalam sol-fa tonik), re, mi, fa, sol (so dalam sol-fa tonik), la, dan ti/si.
  • El solfeo es un método de entrenamiento musical utilizado para enseñar entonación durante la lectura de una partitura.
  • Il solfeggio (da "solfa" composto dalle note musicali Sol e Fa) è una pratica che consiste nel leggere, ad alta voce e a tempo, uno spartito: nel solfeggio parlato le note sono lette ritmicamente con il proprio nome, ma non intonatenel solfeggio cantato le note sono anche intonate.Esistono due diversi metodi di lettura intonata: in Italia si usa di solito leggere cantando con il nome della altezza assoluta dei suoni, mentre nella lettura con il do mobile i suoni vengono denominati in base alla loro posizione nella scala diatonica.
  • Сольфе́джио (итал.
  • Das Solfège [sɔlˈfɛʒ] (frz.) oder Solfeggio [sɔlˈfɛd͡ʒo] (ital.) ist eine Tonlehre, die durch Übungen in Musiktheorie, insbesondere Notenlehre, Gehörbildung und Gesang dazu befähigen soll, eine Partitur zu spielen oder zu singen.Beim Solfège werden Übungen ansteigenden Schwierigkeitsgrads praktiziert, die darin bestehen, die Töne mit den Solmisationssilben zu singen.
rdfs:label
  • Solfège
  • Solfeggio
  • Solfeig
  • Solfejo
  • Solfeo
  • Solfeż
  • Solfège
  • Solfège
  • Solfège
  • Solfège
  • Solmizační slabiky
  • Сольфеджио
  • ソルフェージュ
  • 솔페지오
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:education of
is dbpedia-owl:educationPlace of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:enseignement of
is foaf:primaryTopic of