Le principat est la forme de gouvernement en vigueur dans l'Empire romain de -27 à 285 environ.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Le principat est la forme de gouvernement en vigueur dans l'Empire romain de -27 à 285 environ.
  • Principate, Roma İmparatorluğu'nun ilk imparatoru Augustus'un rakiplerini yenerek imparatorluğunu ilan ettiği MÖ 27 yılıyla, İmparator Numerian'ın 284 yılındaki ölümü arasında geçen ve güçlü bir politik liderin hakimiyeti altındaki politik rejimi tanımlamak için kullanılan terim.
  • O Principado é a fase convencionada pelos historiadores para designar o Império Romano desde 27 a.C., quando o senado investiu Otaviano — o futuro Augusto — no poder supremo com a denominação de príncipe ou princeps (primeiro em latim), até 285 d.C., quando iniciou-se o dominato por Diocleciano. Durante esse período, a verdadeira natureza do regime era escondida atrás de conceitos republicanos e os imperadores eram muitas vezes relutantes por falsa modéstia em se assumir como tal.
  • El Principado de Roma es el período de la Historia de Alto Imperio romano que va desde el ascenso de Octavio Augusto (27 a. C.) a la llegada de Diocleciano (284 d. C.).Este tipo de gobierno es el resultado de la evolución de las instituciones republicanas, adaptándolas a las provincias imperiales y su propio tesoro (Fiscus), y los antiguos organismos con las provincias senatoriales y el Aerarium o tesoro público. Pero en la práctica el gobierno es un protectorado, donde el Príncipe ostenta todos los poderes (Auctoritas, Maiestas y Potestas) y vigila a las autoridades clásicas.El Principado fue una monarquía colegiada, a la cual sucede el Dominado (cuarto período) que se va a caracterizar por ser una monarquía absoluta, sin asociados al gobierno, a diferencia del principado, que es una democracia autoritaria. El Principado evolucionó notoriamente hacia una autocracia fundada en el poder militar desde Augusto hasta Diocleciano.El principado nació a partir de la acumulación de cargos realizada por el heredero de Julio César: César Augusto, que tras la batalla de Actium, (año 31 a. C.); acumuló los poderes de: tribuno de la plebe (inmunidad tribunicia y derecho a veto de las decisiones senatoriales), cónsul (gobernante supremo de Roma, comandante en jefe del ejército y promulgador de leyes) y princeps senatus (primer hombre del senado). Estos cargos fueron los mismos que acumuló el propio Julio César, padre adoptivo de Augusto, durante su mandato como dictador vitalicio, y que provocaron que fuera asesinado por una facción conservadora, que le acusaba de querer proclarmarse rey de Roma.La razón de que Augusto no fuera asesinado de igual forma se debió a la manera en que adquirió esos cargos, y el título que se dio a sí mismo, como nuevo autócrata de Roma.
  • A principatus a Római Császárság első uralmi berendezkedése volt. Bár kétségtelenül monarchikus berendezkedésnek minősül, a Római Köztársaság számos politikai és társadalmi intézményét átörökítette, ha csak névleg is. Később a despotikus jellegű dominatus váltotta fel, mely egészen a bizánci időszakig fennmaradt.
  • Jako principatus - principát se označovala raná forma císařské vlády v antické římské říši od Octavia Augusta do Diokleciána, který zavedl dominát.Principát byl sice již monarchií, ale zachovával řadu principů republikánského zřízení. Existoval senát, který byl formálně považován za rozhodující státní orgán, konzul, tribuni lidu a další římští úředníci, ale jejich pravomoce byly postupně oslabovány. Rozhodující moc měl v rukou princeps, první muž ve státě - císař (princeps inter pares - první mezi rovnými), který převzal také úřad nejvyššího velekněze (pontifex maximus). Výkonnou moc postupně přebralo jeho úřednictvo. Zákonodárná a soudní moc příslušela v principátu senátu. Již v průběhu tohoto období se ale vyskytovali císaři, kteří svými absolutistickými sklony předjímali dominátní zřízení - Domitianus a Aurelianus se nechávali oficiálně titulovat jako dominus et deus.
  • Принципат (лат. principatus, от princeps — первый сенатор, сенатор, открывающий заседание) — условный термин в исторической литературе для обозначения сложившейся в Древнем Риме в период ранней империи (27 до н. э. — 284 н. э.) особой формы монархии, совмещавшей монархические и республиканские черты. Обладатели высшей власти в основном именовались титулом принцепс, этим подчёркивался их статус не монарха-самодержца, а первого среди равных.В историографии закрепился титул «император», хотя основные полномочия глава государства имел как народный трибун и принцепс.Система принципата стала оформляться при Августе, власть которого основывалась на соединении различных магистратур. Август и его преемники, будучи принцепсами сената, одновременно сосредоточивали в своих руках высшую гражданскую (пожизненный народный трибун) и военную власть. Формально продолжало существовать республиканское устройство: сенат, комиции (народные собрания), магистратуры (кроме цензоров). Но эти институты утратили прежнее политическое значение, так как выборы в них и их деятельность регулировались принцепсом. Реальная власть была сосредоточена в руках принцепса-императора и близких к нему людей, его личной канцелярии, штат которой непрерывно рос, а сфера деятельности расширялась.Термину «принципат» в исторической литературе соответствует термин «ранняя империя», который считается более точным.На смену принципату пришёл доминат, где монархические черты видны гораздо более явственно, а республиканские институты большей частью упразднены, некоторые реорганизованы в монархические.Возникновению принципата предшествовал, как выделяет его проф. СПбГУ А. Б. Егоров, один из больших системных кризисов в древнеримской истории — эпохи гражданских войн 133—31 гг. до н. э..Профессор МГУ В. С. Сергеев отмечал, что первые десятилетия принципата для всего римского мира характеризовались оживлением во всех областях экономической и культурной жизни.Как отмечает Э. Д. Фролов, создатели принципата стремились восстановить значение традиционных языческих римских культов, авторитет которых во II-I вв. до н. э. сильно пошатнулся.
  • Pryncypat (od łac. princeps civium Romanorum) – forma rządów w okresie Cesarstwa Rzymskiego wprowadzona po 27 roku p.n.e. przez Oktawiana Augusta. Władza skupiona była w rękach jednostki przy zachowaniu pozorów instytucji republikańskich.Cesarz był princepsem, "pierwszym obywatelem republiki", piastującym jednocześnie funkcje imperatora, przywódcy senatu, prokonsula zarządzającego 18 prowincjami, najwyższego kapłana, trybuna ludowego i cenzora ustalającego listy senatorów. Pryncypat nie był dziedziczny, ale władca miał możliwość wyznaczenia swego następcy. Pryncypat trwał w Rzymie aż do rządów Dioklecjana.Cesarze okresu pryncypatu: Dynastia Julijsko-Klaudyjska Oktawian August Tyberiusz Kaligula Klaudiusz Neron Lata 68-69 Galba Othon Witeliusz Dynastia flawijska (Flawiuszy) Wespazjan Tytus Domicjan Dynastia Antoninów Nerwa Trajan Hadrian Antonin Pius Marek Aureliusz (początkowo wraz z Lucjuszem Werusem) Kommodus Okres przed Sewerami Pertynaks Didiusz Julianus (W tym czasie cesarzami ogłaszają się również Pescenniusz Niger, Septymiusz Sewer oraz Klodiusz Albin) Dynastia Sewerów Septymiusz Sewer Karakalla (początkowo wraz z Getą) Obalenie Karakalli Makrynus Dynastia Sewerów Heliogabal Aleksander SewerNastępnie cesarzem poprzez zamach stanu został Maksymin Trak, po nim Gordian I i jego syn Gordian II. Przez pół wieku cesarzami ogłaszało się samowolnie wielu wpływowych ludzi, większość z nich nigdy nawet nie była w Rzymie. Proceder ten osłabiał i rozbijał wewnętrznie Rzym aż do czasów Dioklecjana i jego prób wzmocnienia autorytetu władzy, owocujących dominatem – najpierw wprowadzeniem tetrarchii, a po śmierci Dioklecjana monarchii cesarskiej.
  • El Principat és el nom que rep el sistema polític vigent durant el primer període de l'imperi Romà, estenent-se des del regne de Cèsar August (27 aC) fins a la Crisi del Tercer Segle, en que es va passar al Dominat. El Principat es caracteritza per l'esforç per part dels emperadors de preservar una il·lusió de continuïtat respecte la República Romana. En general els emperadors respectaven la llei i els costums, i no feien excessiva ostentació de poder. A la pràctica fou un període d'absolutisme il·lustrat, amb algunes derives cap a sistemes de monarquies gairebé constitucionals. El sistema el va instaurar Cèsar August, que com el seu antecessor Juli Cèsar, no va voler proclamar-se rei per evitar conflictes amb els republicans. Per això es féu nomenar princeps, que en llatí significa "el primer", per transmetre la idea que tan sols era un "primer entre iguals". La intenció inicial era que aquest càrrec especial fos temporal, però les circumstàncies del moment el convertiren en hereditari i es perllongà en el temps.Per posar fi a la Crisi del Tercer Segle, l'emperador Dioclecià (284) va refundar l'Imperi i va substituir el Principat pel DOminat, que abandonaria les pretensions a les antigues costums republicanes i evolucionaria cap a una monarquia absoluta.
  • Принципатът (на латински: Principat) е условен термин в историческата литература за обозначаване на установената форма на държавно управление в Древен Рим в периода на ранната Римска империя (27 пр.н.е. — 193 г. сл.н.е., до 284 г.). Създадена е от Октавиан Август, който получава от Сената почетната титла Август (Augustus) през 27 пр.н.е. Това е специфична форма на монархия, при която формално съществуват републикански учреждения, но владетелят има императорска власт, и се нарича принцепс (princeps). Той се счита за "пръв сред равни" (Primus inter pares) сред останалите сенатори. Времево обхваща периода от управлението на Юлиево-Клавдиевата династия, Първа Флавиева династия (Веспасиан, Тит, Домициан) и династията на Антонините.
  • Con il termine di Principato si intende nell'ambito della storia romana la prima forma di governo dell'Impero.Il principato instaurato nel 27 a.C. da Augusto segnò il passaggio dalla forma repubblicana a quella autocratica dell'Impero: senza abolire formalmente le istituzioni repubblicane, il principe (in latino princeps) assumeva la guida dello stato e ne costituiva il perno politico.Gradatamente rafforzatasi la forma assolutistica con i successivi imperatori della dinastia Giulio-Claudia e dei loro successori, il principato entrò in crisi con la fine della dinastia dei Severi nel 235 d.C.La successiva anarchia militare durante la crisi del III secolo condusse alla forma imperiale più dispotica del Dominato.
  • Der (oder das) Prinzipat ist eine moderne Bezeichnung für die Herrschaftsstruktur des Römischen Reiches in der frühen und hohen Kaiserzeit (27 v. Chr. bis 284 n. Chr.).Im Jahr 27 v. Chr. verlieh der Senat den Ehrennamen Augustus an den von Caesar adoptierten – und im Kampf um das Caesar-Erbe letztlich siegreichen – Octavian. Dadurch wurde die Grundlage für ein neues Herrschaftssystem gelegt, das die Zusammenführung der republikanischen Traditionen mit der Vorherrschaft eines Einzelnen ermöglichen sollte. Dieser Charakter der neuen monarchischen Ordnung erklärt sowohl die damit ursprünglich verknüpfte Vorstellung einer angeblichen Wiederherstellung der Republik (res publica restituta) nach dem Ende der Bürgerkriege als auch den gleichsam evolutionären Ausbau der kaiserlichen Herrschaftslegitimation in der langen Regierungszeit des Augustus und seines Nachfolgers Tiberius, der über die zeitlich befristeten Imperien des Augustus hinaus ein prokonsularisches Imperium auf Lebenszeit erhielt. Dennoch war die Kaiserwürde auch in der Folgezeit de iure nie erblich, sondern ihre Wurzeln als Ausnahmeamt blieben stets erkennbar.Als zeitlicher Endpunkt des Prinzipats, das bereits in der Zeit der Reichskrise des 3. Jahrhunderts einen Transformationsprozess durchlief, gilt in der Regel die Regierung Diokletians (seit 284), dessen Reformen den Beginn der römischen Spätantike markieren, die in der älteren Forschung im Unterschied zum Prinzipat oft (wenngleich nicht zutreffend) als Dominat bezeichnet wurde.Als Begriff ist der Prinzipat herzuleiten von lat. princeps (dt.: „der Erste“) – und dies auch wieder in einem doppelten Sinn: der princeps stand sowohl für den Ersten Bürger (princeps civitatis) als auch für den angesehensten unter den Senatoren (princeps senatus), dem als Erstem unter Gleichen (primus inter pares) in allen wichtigen Beschlussfragen auch das Recht der ersten Rede eingeräumt wurde.
  • プリンキパトゥス(Principatus)とは、帝政ローマ初期における政治形態の呼称である。「プリンケプス(元首)による統治」を意味し、日本語では元首政(げんしゅせい)と訳される。
  • Het principaat was de staatsvorm die Augustus heeft geënt op de overblijfselen van de oudere Romeinse Republiek. Hij deed dit door de oud-republikeinse titel van princeps te bekleden met de verschillende bevoegdheden die aan zijn persoon waren toegekend door de senaat. Het principaat was de eerste fase van het Romeinse Keizerrijk.In tegenstelling tot zijn adoptievader Julius Caesar belemmerde Augustus de republikeinse instellingen niet, maar hij beheerste ze wel. De princeps was door zijn bevoegdheden in staat in te grijpen tegen de republikeinse magistraten. Zo verloor de senaat ook zijn laatste restje aan macht.Na zijn dood in 14 neemt zijn adoptiezoon Tiberius, aan wiens persoon ook al verschillende bevoegdheden waren toegekend, op aandringen van de senaat en zijn moeder aarzelend de positie van princeps in. Hierdoor wordt het instituut van het principaat officieel een feit. Vanaf nu zal bij de dood van een princeps een nieuwe princeps worden aangesteld die dezelfde bevoegdheden zal krijgen als zijn voorganger. Deze bevoegdheden, die aan de persoon van de princeps verbonden waren, werden meestal al op voorhand verleend aan de beoogde opvolger(s).Deze bevoegdheden impliceerden altijd de tribunicia potestas, d.i. (de facto) de bevoegdheid van tribunus plebis, omdat het tot diens prerogatieven behoorde om besluiten van iedere magistraat en elk publiek lichaam (Senaat en Volksvergadering) te verbieden, waar de term veto (ik verbied) afkomstig van is. Met al deze vergaande bevoegdheden aan een persoon toegekend was deze feitelijk een alleenheerser die acties van de senaat en andere personen of lichamen in het Romeinse staatsapparaat die hem niet aanstonden effectief kon blokkeren. In de praktijk had Augustus (en zijn opvolgers) de absolute macht van de vroegere Romeinse dictator. Dit was een tijdelijke functie (voor 6 maanden) echter met vergaande bevoegdheden die oorspronkelijk in crisistijd door de senaat aan een magistraat werd toegekend om, ongehinderd door het staatsapparaat, de crisis te lijf te gaan. De republikeinse façade werd door de opvolgers van Augustus nog lang opgehouden. Allengs etaleerden de opvolgende keizers hun macht echter steeds ongegeneerder en lieten zich uiteindelijk openlijk heer en god (dominus et deus) over alle Romeinen noemen tijdens het Dominaat.
  • Principatus (27 SM - 235 M) adalah periode pertama dalam Kekaisaran Romawi, dimulai dari awal pemerintahan Kaisar Augustus sampai Krisis Abad Ketiga, periode ini diikuti oleh masa Dominatus. Kata Principatus secara etimologis berasal dari Bahasa Latin princeps, yang berarti pemimpin atau pertama. Periode ini dicirikan dengan usaha para kaisar untuk menunjukkan diri bahwa mereka tidaklah terlalu berkuasa dan bahwa kaisar sederajat dengan rakyatnya. Pada kenyatannya, ini hanyalah cara kaisar untuk mengelabui rakyat karena pada praktiknya Principatus adalah periode pada waktu kaisar memperoleh kekuasaan absolut.
  • The Principate (27 B.C.E. – 284 C.E.) is the first period of the Roman Empire, extending from the beginning of the reign of Augustus Caesar to the Crisis of the Third Century, after which it was replaced with the Dominate. The Principate is characterized by a concerted effort on the part of the Emperors to preserve the illusion of the formal continuance of the Roman Republic.
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 269691 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 6637 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 62 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 108223360 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Le principat est la forme de gouvernement en vigueur dans l'Empire romain de -27 à 285 environ.
  • Principate, Roma İmparatorluğu'nun ilk imparatoru Augustus'un rakiplerini yenerek imparatorluğunu ilan ettiği MÖ 27 yılıyla, İmparator Numerian'ın 284 yılındaki ölümü arasında geçen ve güçlü bir politik liderin hakimiyeti altındaki politik rejimi tanımlamak için kullanılan terim.
  • O Principado é a fase convencionada pelos historiadores para designar o Império Romano desde 27 a.C., quando o senado investiu Otaviano — o futuro Augusto — no poder supremo com a denominação de príncipe ou princeps (primeiro em latim), até 285 d.C., quando iniciou-se o dominato por Diocleciano. Durante esse período, a verdadeira natureza do regime era escondida atrás de conceitos republicanos e os imperadores eram muitas vezes relutantes por falsa modéstia em se assumir como tal.
  • A principatus a Római Császárság első uralmi berendezkedése volt. Bár kétségtelenül monarchikus berendezkedésnek minősül, a Római Köztársaság számos politikai és társadalmi intézményét átörökítette, ha csak névleg is. Később a despotikus jellegű dominatus váltotta fel, mely egészen a bizánci időszakig fennmaradt.
  • プリンキパトゥス(Principatus)とは、帝政ローマ初期における政治形態の呼称である。「プリンケプス(元首)による統治」を意味し、日本語では元首政(げんしゅせい)と訳される。
  • The Principate (27 B.C.E. – 284 C.E.) is the first period of the Roman Empire, extending from the beginning of the reign of Augustus Caesar to the Crisis of the Third Century, after which it was replaced with the Dominate. The Principate is characterized by a concerted effort on the part of the Emperors to preserve the illusion of the formal continuance of the Roman Republic.
  • Het principaat was de staatsvorm die Augustus heeft geënt op de overblijfselen van de oudere Romeinse Republiek. Hij deed dit door de oud-republikeinse titel van princeps te bekleden met de verschillende bevoegdheden die aan zijn persoon waren toegekend door de senaat. Het principaat was de eerste fase van het Romeinse Keizerrijk.In tegenstelling tot zijn adoptievader Julius Caesar belemmerde Augustus de republikeinse instellingen niet, maar hij beheerste ze wel.
  • Принципат (лат. principatus, от princeps — первый сенатор, сенатор, открывающий заседание) — условный термин в исторической литературе для обозначения сложившейся в Древнем Риме в период ранней империи (27 до н. э. — 284 н. э.) особой формы монархии, совмещавшей монархические и республиканские черты.
  • El Principado de Roma es el período de la Historia de Alto Imperio romano que va desde el ascenso de Octavio Augusto (27 a. C.) a la llegada de Diocleciano (284 d. C.).Este tipo de gobierno es el resultado de la evolución de las instituciones republicanas, adaptándolas a las provincias imperiales y su propio tesoro (Fiscus), y los antiguos organismos con las provincias senatoriales y el Aerarium o tesoro público.
  • Con il termine di Principato si intende nell'ambito della storia romana la prima forma di governo dell'Impero.Il principato instaurato nel 27 a.C.
  • Jako principatus - principát se označovala raná forma císařské vlády v antické římské říši od Octavia Augusta do Diokleciána, který zavedl dominát.Principát byl sice již monarchií, ale zachovával řadu principů republikánského zřízení. Existoval senát, který byl formálně považován za rozhodující státní orgán, konzul, tribuni lidu a další římští úředníci, ale jejich pravomoce byly postupně oslabovány.
  • Der (oder das) Prinzipat ist eine moderne Bezeichnung für die Herrschaftsstruktur des Römischen Reiches in der frühen und hohen Kaiserzeit (27 v. Chr. bis 284 n. Chr.).Im Jahr 27 v. Chr. verlieh der Senat den Ehrennamen Augustus an den von Caesar adoptierten – und im Kampf um das Caesar-Erbe letztlich siegreichen – Octavian.
  • Principatus (27 SM - 235 M) adalah periode pertama dalam Kekaisaran Romawi, dimulai dari awal pemerintahan Kaisar Augustus sampai Krisis Abad Ketiga, periode ini diikuti oleh masa Dominatus. Kata Principatus secara etimologis berasal dari Bahasa Latin princeps, yang berarti pemimpin atau pertama. Periode ini dicirikan dengan usaha para kaisar untuk menunjukkan diri bahwa mereka tidaklah terlalu berkuasa dan bahwa kaisar sederajat dengan rakyatnya.
  • El Principat és el nom que rep el sistema polític vigent durant el primer període de l'imperi Romà, estenent-se des del regne de Cèsar August (27 aC) fins a la Crisi del Tercer Segle, en que es va passar al Dominat. El Principat es caracteritza per l'esforç per part dels emperadors de preservar una il·lusió de continuïtat respecte la República Romana. En general els emperadors respectaven la llei i els costums, i no feien excessiva ostentació de poder.
  • Принципатът (на латински: Principat) е условен термин в историческата литература за обозначаване на установената форма на държавно управление в Древен Рим в периода на ранната Римска империя (27 пр.н.е. — 193 г. сл.н.е., до 284 г.). Създадена е от Октавиан Август, който получава от Сената почетната титла Август (Augustus) през 27 пр.н.е.
  • Pryncypat (od łac. princeps civium Romanorum) – forma rządów w okresie Cesarstwa Rzymskiego wprowadzona po 27 roku p.n.e. przez Oktawiana Augusta. Władza skupiona była w rękach jednostki przy zachowaniu pozorów instytucji republikańskich.Cesarz był princepsem, "pierwszym obywatelem republiki", piastującym jednocześnie funkcje imperatora, przywódcy senatu, prokonsula zarządzającego 18 prowincjami, najwyższego kapłana, trybuna ludowego i cenzora ustalającego listy senatorów.
rdfs:label
  • Principat
  • Principaat
  • Principado (Roma)
  • Principado romano
  • Principat (Roma)
  • Principate
  • Principato (storia romana)
  • Principatus
  • Principatus
  • Principatus
  • Principát
  • Prinzipat
  • Pryncypat (Rzym)
  • Принципат
  • Принципат
  • プリンキパトゥス
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:government of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:gouvernement of
is foaf:primaryTopic of