Les Livres Sibyllins sont un recueil d'oracles conservé à Rome dans l'Antiquité. Selon une tradition ancienne, ils furent achetés à une sibylle par le roi Tarquin le Superbe.Les livres sibyllins ne sont consultés qu'à la suite d'un prodige (ou présage) grave. Il s'agit de savoir quel dieu apaiser et par quels rites.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Les Livres Sibyllins sont un recueil d'oracles conservé à Rome dans l'Antiquité. Selon une tradition ancienne, ils furent achetés à une sibylle par le roi Tarquin le Superbe.Les livres sibyllins ne sont consultés qu'à la suite d'un prodige (ou présage) grave. Il s'agit de savoir quel dieu apaiser et par quels rites. Ils furent d’abord confiés à un collège de deux prêtres, nombre qui s’accrut par la suite pour atteindre quinze membres sous l’Empire, qu'on appela alors les quindecemviri sacris faciundis. La réponse était d'abord lue au Sénat, qui statuait ensuite sur l'opportunité de sa publication.Pendant la guerre sociale (entre 91 et 89 av. J.-C.), un incendie au Capitole détruisit les exemplaires des livres sibyllins. Pour les reconstituer, on fit rechercher les prophéties de la Sibylle enregistrées à Samos, à Ilion, à Érythrée, dans les colonies grecques d’Italie, en Afrique et en Sicile. Les prêtres firent ensuite un tri pour ne retenir que celles qui leur paraissaient véritables.À la fin de l’Empire romain d'Occident, probablement lors des mesures antipaïennes promulguées par Honorius à partir de 404, les chrétiens s’emparèrent des Livres sibyllins et les brûlèrent[réf. nécessaire]. Rutilius Namatianus, préfet de Rome en 417, dénonce Stilicon comme l’instigateur de cette action sacrilège. Comme il l’accuse aussi de trahison et d’avoir introduit les barbares dans le Latium, reproches historiquement injustifiés, les historiens modernes sont dubitatifs sur cette responsabilité.
  • I Libri sibillini erano una raccolta di responsi oracolari scritti in lingua greca e conservati nel tempio di Giove Capitolino sul Campidoglio.
  • The Sibylline Books or Libri Sibyllini were a collection of oracular utterances, set out in Greek hexameters, purchased from a sibyl by the last king of Rome, Tarquinius Superbus, and consulted at momentous crises through the history of the Republic and the Empire. Only fragments have survived, the rest being lost or deliberately destroyed.The Sibylline Books should not be confused with the so-called Sibylline Oracles, twelve books of prophecies thought to be of Judaeo-Christian origin.
  • Los libros sibilinos eran unos libros mitológicos y proféticos de la antigua Roma.La sibila de Cumas se presentó en cierta ocasión ante el rey romano Lucio Tarquinio el Soberbio como una mujer muy anciana y le ofreció nueve libros proféticos a un precio extremadamente alto. Tarquinio se negó pensando en conseguirlos más baratos y entonces la sibila destruyó tres de los libros. A continuación le ofreció los seis restantes al mismo precio que al principio; Tarquinio se negó de nuevo y ella destruyó otros tres. Ante el temor de que desaparecieran todos, el rey aceptó comprar los tres últimos pero pagó por ellos el precio que la sibila había pedido por los nueve. Estos tres libros fueron guardados en el templo de Júpiter en la ciudad de Roma y eran consultados en situaciones muy especiales. Son los llamados Libros sibilinos. Estaban escritos en griego, en hojas de palmera, que posteriormente pasaron a papiro.Los romanos del siglo II a. C., en tiempos de la República, apreciaban mucho estos libros y los guardaban en un colegio formado por 10 sacerdotes menores llamados decen viri sacris faciundis. En situaciones de crisis los consultaban para ver si había una profecía que pudiera aplicarse a la situación del momento.En el año 83 a. C. el fuego destruyó los Libros sibilinos originales y hubo que formar una nueva colección para lo que el Senado envió a Troya, Samos, Eritrea y otras partes a recoger los libros sibilinos que pudieran encontrarse y Augusto mandó encerrarlos en dos arcas. Estos libros tampoco han llegado hasta nuestros días porque en el año 405 el general romano Estilicón ordenó su destrucción debido a que los libros profetizaban que él pretendía tomar el poder.Parece que Cicerón pudo leer los libros sibilinos pues dice que estaban trabajados y escritos con arte y diligencia y que eran acrósticos. San Agustín en su Ciudad de Dios, libro XVIII, cap. 23 habla de un acróstico de la sibila eritrea cuyas letras iniciales formaban este sentido: Ιησούς Χριστός, Υιός του Θεού, Σωτήρας, Jesucristo hijo de Dios, salvador.
  • 『シビュラの書』 (Libri Sibyllini) は、シビュラの神託をまとめたとされる古代ギリシアの六脚韻の詩集である。伝説上、クマエのシビュラから古代ローマ王タルクィニウスが購入し、それ以降、共和政期や帝政期を通じ、危機的な局面で参照されてきた。断片のみが現存し、ほとんどが焼失した。
  • Книги Сивилл — название нескольких античных стихотворных сборников, написанных гексаметром на древнегреческом языке, которые, как считалось, содержали произнесённые сивиллами пророчества. Дошедший до наших дней сборник содержит около 4000 стихов, составляющих 14 песен и написанных во II веке до н. э. — IV веке н. э.
  • Os Livros Sibilinos são uma compilação de declarações do oráculo comprados da Sibila de Cumas por Tarquínio, o Soberbo.Segundo James Frazer em palestra proferida em Liverpool (1908): Sibila (profetisa) quis vender ao imperador nove livros que continham todo o conhecimento do futuro. Ele achou alto o preço, e não quis comprar. Ela queimou três, voltou com os restantes e pediu o mesmo preço. Ele recusou, e ela queimou mais três. Voltando com os últimos, pediu, novamente, o mesmo preço. Intrigado, o imperadorcomprou os livros, e, ao examiná-los, lamentou todo o conhecimento irremediavelmente perdido.
  • De Sibillijnse boeken of Sibyllini Libri waren een verzameling van profetisch uitspraken, in Griekse hexameters, gekocht van een sibille door de half-legendarisch laatste koning van Rome, Tarquinius Superbus en geraadpleegd bij ernstige crises tijdens de Republiek en het Keizerrijk. De Sibillijnse boeken zouden niet verward moeten worden met de zogenaamde Sibillijnse orakels, twaalf boeken van geveinsde profetieën, geschreven na de feiten of Vaticinia ex eventu (vergelijk met toevoegingen aan het boek Daniël); zij zijn, desalniettemin, een schat van culturele informatie. De oudste verzameling van Sibillijnse orakels schijnt gemaakt te zijn rond de tijd van Solon en Cyrus te Gergis op de Idaberg in Troas; het werd aan het Hellespontische Sibille toegeschreven en werd in de tempel van Apollon in Gergis bewaard. Van Gergis ging de verzameling over naar Erythrae, waar het bekend werd als de orakels van de Erythraeïsche Sibille. Het schijnt deze hele verzameling geweest te zijn; die zijn weg naar Cumae (zie de Sibille van Cumae) vond en van Cumae naar Rome.De anonieme redacteur (vermoedelijk 6de eeuw) van de zogenaamde Sibillijnse orakels, een verscheidene verzameling van Joodse en christelijke voortekens van toekomstige rampen, illustreert de verwarringen over sibillen die onder Christenen de ronde deed in de late oudheid:"Deze van het Sibille van Cumae, nochtans, werden verborgen en niet aan velen bekendgemaakt, omdat zij meer bepaalde en duidelijke dingen verkondigde die zouden gebeuren in Italië, terwijl de anderen aan iedereen bekend werden gemaakt. Maar die die door de Erythraeïsche Sibille geschreven werden, voegde zowel haar eigen ware naam in haar lied als voorspelde dat zij met de naam van de Erythraeïsche de geschiedenis in zou gaan, hoewel zij in Babylon geboren was; terwijl de andere boeken zonder inscriptie zijn om aan te geven wie de auteur van elkeen is, maar zijn zonder onderscheid (in auteurschap)" (trad. Terry, 1899.).Het verhaal van het verkrijgen van de Sibillijnse boeken door de half-legendarisch laatste koning van Rome, Tarquinius Superbus, is een van de bekende mythische verhalen uit de Romeinse geschiedenis. Te Cumae, liet Virgilius Aeneas de Sibille van Cumae raadplegen voordat hij afdaalde naar de onderwereld (Aeneis 10.). De Sibille van Cumae bood Tarquinius de negen boeken met deze voorspellingen aan; en toen de koning weigerde hen te kopen omwille van de overdreven prijs die zij eiste, verbrandde zij er drie en bood de overblijvende zes aan Tarquinius aan voor dezelfde vaste prijs, die hij opnieuw weigerde waarna zij nog drie meer verbrandde en haar aanbod herhaalde. Tarquinius gaf dan toe en kocht de laatste drie aan de volledige oorspronkelijke besproken prijs en liet hen bewaren in een gewelf onder de Capitolijnse tempel van Jupiter. Op dit verhaal wordt gezinspeeld in Varro's verloren gegane boeken die geciteerd worden in Lactantius' Institutiones Divinae (I 6.) en door Origen.De Sibillijnse boeken werden aan de zorg van twee patriciërs toevertrouwd; na 367 v.Chr. werden dit tien beheerders (zie Decemviri sacris faciundis); vervolgens (vermoedelijk in de tijd van Sulla) werd hun aantal tot vijftien opgevoerd. Zij waren gewoonlijk ex-consul of ex-praetors. Zij werden aangesteld voor het leven en waren vrijgesteld van alle andere openbare plichten. Zij waren verantwoordelijk voor de veiligheid en de geheimhouding van de boeken. Ze raadpleegden de Sibillijnse boeken, op bevel van de Senaat, niet zozeer om juiste voorspellingen van duidelijke toekomstige gebeurtenissen te vinden, maar om de godsdienstige inachtnemingen die noodzakelijk zijn om buitengewone ellende af te weren en om voorspellende wonderen (zoals kometen, aardbevingen, plagen) uit te boeten. Het waren enkel de riten van boetedoening voorgeschreven door de Sibillijnse boeken, volgens de interpretatie van het orakel dat naar het publiek werd overgebracht, en niet de orakels zelf. Een scepticus zal de gelegenheden voor misbruik in deze schikking zien.De Decemviri sacris faciundis hadden ook het bijzondere toezicht over de erediensten van Apollo, van de "Grote Moedergodin" Cybele of Magna Mater en van Ceres, die door de Sibillijnse boeken ingevoerd waren. Een belangrijk resultaat van de Sibillijnse boeken was dus hun invloed op het toepassen van Griekse cultusgebruiken en het overzetten van Griekse goden naar de Romeinse godsdienst. Daar de Sibillijnse boeken in Anatolië, in de buurt van Troje, verzameld waren, herkenden zij de godinnen en goden en de riten die daar werden uitgevoerd en hielpen hen in de Romeinse staatsgodsdienst opgenomen te worden, een syncretisch amalgaam van nationale goden met de overeenkomstige goden van Griekenland en een algemene wijziging van de Romeinse godsdienst. Aangezien zij in een hexametervers en in het Grieks geschreven waren, werd het college van curators altijd bijgestaan door twee Griekse interpretatoren. De boeken werden bijgehouden in de Tempel van Jupiter Optimus Maximus op het Capitool en toen de tempel in 83 v.Chr. afbrandde, gingen zij verloren. Met de nuchtere Romeinse kijk op godsdienst stuurde de Senaat eenvoudigweg in 76 v.Chr. gezanten uit om hen te vervangen door een verzameling van gelijkaardige profetische gezegdes, in het bijzonder verzamelde men die van Ilium, Erythrae en Samos, Sicilië en Afrika. Deze nieuwe Sibillijnse verzameling werd in de herstelde tempel, samen met gelijkaardige gezegdes van inheemse oorsprong, van b.v. die van de Sibille van Tibur (de Tiburtijnse Sibille), van de gebroeders Marcius en anderen. Van het Capitool werden zij in 12 v.Chr. door de Pontifex maximus Gaius Iulius Caesar Augustus overgebracht naar de tempel van Apollo Patrous op de Palatijn, nadat zij onderzocht en gekopieerd waren; daar bleven zij tot 405. Zij worden gezegd te zijn verbrand door Flavius Stilicho (stierf in 408), die hoewel een Ariaan, het christelijke enthousiasme deelde voor het vernietigen van de lastige heidense literatuur. Sommige echte Sibillijnse verzen zijn bewaard in het Boek van Wonderen of Memorabilia van Phlegon van Tralles (2de eeuw n. Chr.). Deze vertegenwoordigen een orakel of een combinatie van twee orakels, van zeventig hexameters in totaal. Zij berichten over de geboorte van een androgynen en schrijven een lange lijst van rituelen en offers aan de goden voor.
  • Un llibre sibil·lí és un llibre profètic de l'antiga Roma. S'explica que una vegada una sibil·la va voler vendre al rei Tarquini Prisc (o Tarquini Superb, segons les fonts) els nou llibres sibil·lins a un preu molt alt (300 peces d'or). Ell va dir que no i la sibil·la va cremar-ne tres i li va oferir els llibres restants pel mateix preu. Tarquini s'hi va tornar a negar i la sibil·la en va cremar tres més i li va tornar a oferir els tres que restaven al mateix preu i aquest, encuriosit va acceptar. Aquests llibres contenien profecies diverses i eren consultats quan algun presagi amenaçava el futur de Roma.Es creu que aquestos llibres estaven escrits en grec però el seu origen és desconegut. Foren dipositats al temple de Júpiter al Capitoli sota custodia d'alguns oficials, primer dos però més tard es van incrementar a deu i van arribar a ser fins a 15. Els llibres no podien ser vistos pel públic i només podien ser consultats pels oficials encarregats de la seva custodia o per encàrrec especial del senat romà en casos de prodigis o calamitats. No se sap si contenien prediccions o directives per algunes circumstàncies, o potser simplement instruccions sobre el tipus de ritus religiós a celebrar en cada ocasió. Un dels seus custodis va revelar els seus secrets i fou condemnat a mort.Es creu que estaven escrits en fulles de palmera. Els llibres es van destruir en l'incendi del temple el 82 aC i es van enviar llavors ambaixadors a Grècia, i Àsia Menor per tractar de trobar nous llibres. Així van arribar gran nombre de llibres profètics a mans de particulars que finalment August va ordenar reunir (al pretor urbà) i cremar i en va prohibir la tinença. Uns dos mill llibres foren cremats i només alguns considerats genuïns foren preservats per l'estat i dipositats a la base de l'estàtua d'Apol·lo al temple del deu al Palatí i posats sota custodia dels quindecemvirs. August i després Tiberi van ordenar la reconstrucció dels llibres sibil·lins, però Tiberi va rebutjar la feina per considerar-la espúria. Els autors cristians sovint diuen que als llibres hi havia referències als Messies, però això és amb tota probabilitat una falsificació.Junt amb els llibres sibil·lins es custodiaven alguns llibres profètics més, el dels germans Marcis (Marcii), les profecies etrusques de la nimfa Bygoe, i les d'Albuna o Albunea de Tibur; d'aquestos, els dels Marci eren en llatí.
  • Сибилските книги (Libri Sibyllini, Fata Sibyllina или Libri Fatales) са пророчески книги, представляващи сбирка от оракулски предсказания, представени в хекзаметри, откупени от последния древноримски цар Тарквиний Горди от Сибила (оракула). Съхранявали се в храма на Юпитер на Капитолий. Към тези книги (три на брой според древните източници) древните римляни се обръщали по решение на Сената, за да се определи какво трябва да се предприеме за да се омилостивят боговете при неблагоприятни знамения или при трудни за държавата обстоятелства. Сибилските книги се съхранявали и тълкували от жреческа колегия. В началото от двама (дуумвири по свещените дела), от 367 пр.н.е. десетима (децемвири), а през 82-81 пр.н.е. техния брой достига 15 (квиндецимвири). От тези книги са оцелели само фрагменти. Сибилските книги не трябва да се бъркат с наречените "Сибилски предсказания", 12 книги с пророчества, които имат юдейско-християнски произход.
  • Księgi sybillińskie zawierały przepowiednie. Zasięgano rad z ksiąg sybillińskich, gdy miasto miało kłopoty. Zazwyczaj rada ta polegała na przyjęciu do rzymskiego panteonu bogów jakiegoś nowego boga i rozpoczęcie oddawania mu czci. Księgi kupił od Sybilli z Kyme Tarkwiniusz Pyszny. Legenda mówi, że sama Sybilla zaoferowała królowi dziewięć ksiąg, mówiąc, że ten, kto prawidłowo zinterpretuje ich tekst, pozna przyszłość. Tarkwiniusz odpowiedział, że cena za księgi jest zbyt wysoka, wtedy Sybilla zniszczyła trzy z nich i zażądała za resztę tej samej ceny. Tarkwiniusz znowu odmówił zakupu, a Sybilla zniszczyła kolejne trzy i powtórzyła tę samą cenę. Król kupił wreszcie trzy księgi za cenę, za którą oferowano mu dziewięć ksiąg. Przechowywano je w świątyni Jowisza na Kapitolu i zaglądano do nich na polecenie senatu. W 83 p.n.e. zaginęły w pożarze Kapitolu. Sprowadzono wtedy nowe z Grecji i Azji. Złożono je w świątyni Apollina na Palatynie; zniszczono je ok. 400 roku na rozkaz Stylichona.Ksiąg używano tylko w chwilach największego zagrożenia dla Rzymu: 399 p.n.e. – podczas zarazy, jedna z przepowiedni kazała wprowadzić ceremonię lectisternium (Liwiusz 5,13) 295 p.n.e. – ponownie podczas zarazy, w rezultacie przy Circus Maximus wybudowano świątynię Wenus (Liwiusz 10,31) 293 p.n.e. – ponownie podczas zarazy, księgi nakazały "sprowadzić do Rzymu z Epidauros Asklepiosa", ale Senat zarządził jedynie jeden dzień modłów do Asklepiosa (Liwiusz 10,47) 216 p.n.e. – kiedy Hannibal pokonał Rzymian pod Kannami, księgi nakazały pochować żywcem na forum dwóch Galów i dwóch Greków, 204 p.n.e. – podczas II wojny punickiej, w rezultacie Scypion Afrykański sprowadził do Rzymu kult bogini Kybele 63 p.n.e. – Publiusz Korneliusz Lentulus Sura przyłączył się do spisku Katyliny, po tym jak przeczytał w księgach o trzech Korneliuszach, którzy przejmą władzę w Rzymie (Plutarch, Życie Cycerona, XVII) ok. 55 p.n.e. – kiedy Rzymianie wahali się czy wysłać wojska, aby przywróciły na tron króla Egiptu - Ptolemeusza XII (Kasjusz Dion Historia rzymska 39:15) 44 p.n.e. – według Swetoniusza, przepowiednia "tylko król może zatriumfować nad Partią" wywołała plotki, że Juliusz Cezar chce się ogłosić królem Rzymu (Cezar, 79) 15 – kiedy Tyber zalał dolne części miasta, jeden z kapłanów zaproponował konsultację z księgami, ale cesarz Tyberiusz odmówił (Tacyt, Annales I, 72) 271 – kiedy Rzym został pokonany pod Placentią przez Alamanów 312 – Maksencjusz skonsultował się z księgami przed bitwą z Konstantynem 363 – Julian Apostata skonsultował się z księgami przed marszem na Sasanidów (Ammianus Marcellinus, Historia Rzymu, XIII, 7)
  • Die Sibyllinischen Bücher waren eine Sammlung von Orakelsprüchen in griechischen Hexametern, die während der gesamten Geschichte des Römischen Reichs in Krisensituationen zu Rate gezogen wurden.
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 1768 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 6959 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 71 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 109596839 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Les Livres Sibyllins sont un recueil d'oracles conservé à Rome dans l'Antiquité. Selon une tradition ancienne, ils furent achetés à une sibylle par le roi Tarquin le Superbe.Les livres sibyllins ne sont consultés qu'à la suite d'un prodige (ou présage) grave. Il s'agit de savoir quel dieu apaiser et par quels rites.
  • I Libri sibillini erano una raccolta di responsi oracolari scritti in lingua greca e conservati nel tempio di Giove Capitolino sul Campidoglio.
  • The Sibylline Books or Libri Sibyllini were a collection of oracular utterances, set out in Greek hexameters, purchased from a sibyl by the last king of Rome, Tarquinius Superbus, and consulted at momentous crises through the history of the Republic and the Empire. Only fragments have survived, the rest being lost or deliberately destroyed.The Sibylline Books should not be confused with the so-called Sibylline Oracles, twelve books of prophecies thought to be of Judaeo-Christian origin.
  • 『シビュラの書』 (Libri Sibyllini) は、シビュラの神託をまとめたとされる古代ギリシアの六脚韻の詩集である。伝説上、クマエのシビュラから古代ローマ王タルクィニウスが購入し、それ以降、共和政期や帝政期を通じ、危機的な局面で参照されてきた。断片のみが現存し、ほとんどが焼失した。
  • Книги Сивилл — название нескольких античных стихотворных сборников, написанных гексаметром на древнегреческом языке, которые, как считалось, содержали произнесённые сивиллами пророчества. Дошедший до наших дней сборник содержит около 4000 стихов, составляющих 14 песен и написанных во II веке до н. э. — IV веке н. э.
  • Die Sibyllinischen Bücher waren eine Sammlung von Orakelsprüchen in griechischen Hexametern, die während der gesamten Geschichte des Römischen Reichs in Krisensituationen zu Rate gezogen wurden.
  • Los libros sibilinos eran unos libros mitológicos y proféticos de la antigua Roma.La sibila de Cumas se presentó en cierta ocasión ante el rey romano Lucio Tarquinio el Soberbio como una mujer muy anciana y le ofreció nueve libros proféticos a un precio extremadamente alto. Tarquinio se negó pensando en conseguirlos más baratos y entonces la sibila destruyó tres de los libros.
  • Un llibre sibil·lí és un llibre profètic de l'antiga Roma. S'explica que una vegada una sibil·la va voler vendre al rei Tarquini Prisc (o Tarquini Superb, segons les fonts) els nou llibres sibil·lins a un preu molt alt (300 peces d'or). Ell va dir que no i la sibil·la va cremar-ne tres i li va oferir els llibres restants pel mateix preu.
  • De Sibillijnse boeken of Sibyllini Libri waren een verzameling van profetisch uitspraken, in Griekse hexameters, gekocht van een sibille door de half-legendarisch laatste koning van Rome, Tarquinius Superbus en geraadpleegd bij ernstige crises tijdens de Republiek en het Keizerrijk.
  • Сибилските книги (Libri Sibyllini, Fata Sibyllina или Libri Fatales) са пророчески книги, представляващи сбирка от оракулски предсказания, представени в хекзаметри, откупени от последния древноримски цар Тарквиний Горди от Сибила (оракула). Съхранявали се в храма на Юпитер на Капитолий.
  • Os Livros Sibilinos são uma compilação de declarações do oráculo comprados da Sibila de Cumas por Tarquínio, o Soberbo.Segundo James Frazer em palestra proferida em Liverpool (1908): Sibila (profetisa) quis vender ao imperador nove livros que continham todo o conhecimento do futuro. Ele achou alto o preço, e não quis comprar. Ela queimou três, voltou com os restantes e pediu o mesmo preço. Ele recusou, e ela queimou mais três. Voltando com os últimos, pediu, novamente, o mesmo preço.
  • Księgi sybillińskie zawierały przepowiednie. Zasięgano rad z ksiąg sybillińskich, gdy miasto miało kłopoty. Zazwyczaj rada ta polegała na przyjęciu do rzymskiego panteonu bogów jakiegoś nowego boga i rozpoczęcie oddawania mu czci. Księgi kupił od Sybilli z Kyme Tarkwiniusz Pyszny. Legenda mówi, że sama Sybilla zaoferowała królowi dziewięć ksiąg, mówiąc, że ten, kto prawidłowo zinterpretuje ich tekst, pozna przyszłość.
rdfs:label
  • Livres sibyllins
  • Księgi sybillińskie
  • Libri sibillini
  • Libros sibilinos
  • Livros Sibilinos
  • Llibre sibil·lí
  • Sibillijnse boeken
  • Sibylline Books
  • Sibyllinische Bücher
  • Книги Сивилл
  • Сибилски книги
  • シビュラの書
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of