Le Kulturkampf, ou « combat pour un idéal de société », est un conflit qui oppose le royaume de Prusse puis l'Empire allemand sous la direction du Chancelier impérial Otto von Bismarck à l’Église catholique romaine dirigée par Pie IX et au parti politique représentant les catholiques : le Zentrum.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Le Kulturkampf, ou « combat pour un idéal de société », est un conflit qui oppose le royaume de Prusse puis l'Empire allemand sous la direction du Chancelier impérial Otto von Bismarck à l’Église catholique romaine dirigée par Pie IX et au parti politique représentant les catholiques : le Zentrum. Le conflit s'intensifie en 1871, se termine en 1878 avant d'être définitivement soldé de manière diplomatique en 1887.Le Kulturkampf est la manifestation de la politique libérale visant à séparer État et Église, par exemple en introduisant un mariage civil. Les autorités religieuses, principalement chez les catholiques, s'opposent fermement à ce mouvement en réaffirmant leur influence dans les questions politiques et de société, ainsi que le Primat de l'Église et de la religion sur l'État et la science. En Allemagne cela s'illustre par une lutte de pouvoir pour le contrôle de la minorité catholique dans le pays. Otto von Bismarck utilise des moyens législatifs importants pour lutter contre l'Église catholique : de nombreux ecclésiastiques sont emprisonnés ou du moins condamnés à des amendes. Ces méthodes finissent par déplaire aux alliés même de Bismarck que sont les libéraux et les protestants.Cependant les catholiques font preuve d'une grande unité et le Zentrum ressort renforcé. Devant cet échec, et face à la nécessité de changer de majorité pour voter les lois antisocialistes, Bismarck décide d'abandonner cette politique vers la fin des années 1880. En 1878, l'élection du pape Leon XIII marque déjà le début de la détente.La plupart des lois sont retirées ou assouplies, les prêtres peuvent retrouver leur paroisse. La paix est définitivement signée en 1886 et 1887 entre le Vatican et l'Empire allemand. L'alliance des conservateurs et du Zentrum avec Bismarck, qui tourne dos aux libéraux, devient également possible.
  • 文化闘争(ぶんかとうそう、ドイツ語: Kulturkampf)は、ルドルフ・ルートヴィヒ・カール・ウィルヒョーによって生み出された言葉。1871年から1878年にかけてドイツ帝国宰相オットー・フォン・ビスマルクによって行われた、ローマ・カトリック教会の影響に関する政策を指す。
  • A Kulturkampf elsősorban a 19. század 70-es éveiben Poroszországban az állam és egyház, később Otto von Bismarck kancellár és a IX. Piusz pápa között kibontakozott politikai harc elnevezése. Szélesebb értelemben az állam és az egyház elválasztása körüli, a 19. és a 20. század fordulóján sok országban kialakult politikai küzdelmet értik alatta. A politikai küzdelem leginkább a polgári házasság intézményének bevezetése körül zajlott. Az egyházak, túlnyomórészt a katolikus egyház, erősen ellenezték ezt és befolyásuk csökkenésétől tartottak. A vallásilag megosztott Németországban ez a harc a jól szervezett katolikus kisebbség aránytalanul nagy állami befolyásának visszaszorításáról is szólt. Bismarck kemény eszközökkel lépett fel a katolikus egyház ellen, ami idővel még a protestánsok és a liberálisok kritikáját is kiváltotta. A katolikus egyház ellen diszkriminatív törvényeket hoztak, betiltották a jezsuiták, ferencesek, domonkosok rendjét.Bismarck politikája végül is várakozásaival ellentétes eredményt hozott, mivel megerősítette a katolikusok elszántságát, akik komoly politikai erővé válva megalakították a Centrum Pártot. A Kulturkampf 1880 körül ért véget, amikor egy új pápa hajlandó volt tárgyalni Bismarckkal, az anti-katolikus liberálisok pedig kiléptek koalíciójából. Bismarck engedett, és így elnyerte a katolikus Centrum Párt támogatását a feltörekvő szocialisták ellen.
  • Культуркампф (нем. Kulturkampf — «культурная борьба») — в 1873 г. данным термином Вирхов обозначил впервые борьбу прусского и отчасти общеимперского германского права против ультрамонтанства или, конкретнее, борьбу Бисмарка (и примкнувших к нему национал-либералов) против католической партии Центра и в целом притязаний католической церкви при Пии IX.После периода мирных отношений с церковью, прусское правительство, немедленно вслед за объединением Германии в январе 1871 года, опасаясь партикуляристских стремлений католического духовенства под влиянием решений Ватиканского собора и папских притязаний, перешло к новой системе церковно-государственного права. Инициатором этой политики был князь Бисмарк, главным исполнителем его планов — прусский министр народного просвещения и исповеданий А. Фальк.Первым серьёзным шагом в этом направлении было изгнание (1872) из Германии ордена иезуитов, по определению германского рейхстага; затем следовали знаменитые «майские законы» (11, 12 и 13 мая 1873 г.), которыми устанавливался строгий контроль государства над школами, назначениями на церковные должности, отношениями между духовенством и паствой. Органами надзора, кроме общих полицейских учреждений, с обер-президентами и министром во главе, был специальный государственный суд для церковных дел. Новым законам было подчинено не только католическое, но и евангелическое духовенство; однако, только первое, как более от них страдавшее, начало борьбу против них.После ряда протестов со стороны католических епископов, обошедшихся им во много лет тюрьмы и во много тысяч марок штрафов, папа, энцикликой от 5 февраля 1875 года, объявил законы не имеющими силы; преследуемым епископам он, в той или иной форме, выразил свое благоволение (архиепископ познанский Ледоховский, приговоренный в 1874 году к 2-годичному тюремному заключению, был возведён в сан кардинала). Прусское правительство отвечало прекращением всех выдач на католическую церковь из средств государственного казначейства и новыми законами об управлении церковными имуществами и диоцезами (1875—1876). Этим Культуркампф достиг кульминационной точки.Партия Центра усилилась (1871 г. — 63 депутатами в Рейхстаге и 724 000 голосов, 1874 г. — 91 депутат и 1 445 000 голосов) и образовала сильную оппозиционную партию, в союзе с другими представлявшую весьма опасную силу; консервативная партия также была недовольна. Для борьбы с социал-демократией и проведения других мер были нужны голоса центра — и правительство пошло мало-помалу на уступки. Фальк получил отставку; место его заняли сочувствовавшие клерикальным стремлениям сперва (1879) Путкаммер, потом (1881) Госслер. Большая часть майских законов была отменена; в 1891 году были возвращены католической церкви даже не выданные ей 16 млн марок, накопившиеся с 1875 года.
  • Kulturkampf (z niem. „walka kulturowa”) – nazwą tą powszechnie określa się wydarzenia w Cesarstwie Niemieckim, w latach 1871–1878, kiedy to kanclerz Otto von Bismarck usiłował doprowadzić do ograniczenia wpływów Kościoła katolickiego w państwie. Termin ten jednak bywa stosowany również w odniesieniu do konfliktów obyczajowych i kulturowych w innych miejscach i w innych czasach.
  • Kulturkampf adalah penindasan umat Katolik di Jerman pada akhir abad ke-19. Gerakan ini dilakukan oleh Otto von Bismarck yang takut pada pengaruh gereja Katolik Roma yang akan memecah belah kesatuan Kekaisaran Jerman. Para Yesuit diusir keluar Jerman dan sekolah-sekolah gereja dinegerikan. Ada beberapa uskup dan kardinal yang dipenjarakan, Gereja Katolik Roma kehilangan semua bantuan finansial dari pemerintah dan semua anggota serikat diusir dari Jerman. Tetapi ketika Bismarck ingin mengalahkan Partai Sosial Demokrasi ia justru meminta bantuan dari Gereja Katolik Roma, dan hal ini menyebabkan adanya perdamaian dengan Paus Leo XIII. Pada tahun 1887, peraturan yang melawan Gereja Katolik Roma dihapuskan, tetapi serikat Yesuit tetap diusir.
  • (Euskaraz: Zibilizazioaren aldeko borroka) Germaniako Inperioaren eta eliza katolikoaren artean izan zen gatazka, 1873 hasi eta 1875ean amaitu zena. Bismarck kantzilerra izan zen eragilea. Bismarck protestantea zen, eta katolikoak erabat menderatu nahian, eta Prusia protestantearen nagusitasuna finkatzeko asmoz, estatu-kontrol handia jarri zuen alemaniar Elizaren gainean (Maiatzeko legeak, 1873). 1875ean ezarri ziren lege gogorrenak, eta heldu zen krisiaren une larriena: ezkontza zibila nahitaezko egin zen Alemania osoan, elizaren ondasunak konfiskatu ziren, elizgizon askok erbesteratu behar izan zuten eta abar. Katolikoen oposizioa handia izan zen, ordea; horrez gainera, mugimendu sozialistaren gorakada eta ekonomia-krisia zirela eta, Bismarckek atzera egin behar izan zuen, eta legeak baliogabetu egin zituzten.
  • Il Kulturkampf (in italiano: battaglia culturale o, in un senso più aggressivo, battaglia di civiltà) è il nome con il quale fu definita la accesa lotta politica e culturale che vide coinvolti la Chiesa cattolica e gli Stati tedeschi nel periodo che va dalla fine del Concilio Vaticano I (1867-1870) ai primi decenni successivi alla fondazione dell’Impero tedesco (1871-1919). Più specificatamente, con il termine si riassume anche tutta la legislazione anticuriale e anticlericale posta in essere dal governo tedesco in quegli anni.
  • Kulturkampf, česky „kulturní boj“ je označení pro politický a náboženský konflikt mezi pruským a německým státem a katolickou církví v letech 1871-1887. Protagonisty byli kancléř Otto von Bismarck a papež Pius IX. Podobné konflikty probíhaly i v dalších, především německy mluvících zemích, například v Rakousku pod heslem Los von Rom („Pryč od Říma“).
  • El Kulturkampf, o combate cultural (del idioma alemán kultur cultura y kampf lucha), fue el nombre dado por Rudolf Virchow a un conflicto que opuso al canciller del Imperio alemán, Otto von Bismarck, a la Iglesia católica y al Zentrum, partido de los católicos alemanes, entre 1871 y 1878. Fue esencialmente un conflicto legislativo del gobierno en el plano confesional contra el catolicismo político desde el parlamento, con el apoyo de partidos tradicionalmente liberales y anticlericales. Ideológicamente las acciones gubernamentales tenían una base pangermanista y anticatólica que llevaron a una fuerte tensión a nivel jurídico-legislativo entre el secularismo y la libertad religiosa.
  • El Kulturkampf, mot que, literalment significa «combat o lluita per la cultura», és un conflicte que va oposar el Canceller imperial Otto von Bismarck a l'Església catòlica romana i al Zentrum, el partit dels catòlics alemanys, entre 1871 i 1880.
  • The German term About this sound Kulturkampf (pronounced [kʊlˈtuːɐ̯kampf], literally "culture struggle") refers to German policies in relation to secularity and reducing the role and power of the Roman Catholic Church in Prussia, enacted from 1871 to 1878 by the Prime Minister of Prussia, Otto von Bismarck. Bismarck accelerated the Kulturkampf, which did not extend to the other German states such as Bavaria. As one scholar put it, "the attack on the church included a series of Prussian, discriminatory laws that made Catholics feel understandably persecuted within a predominantly Protestant nation." Jesuits, Franciscans, Dominicans and other orders were expelled in the culmination of twenty years of anti-Jesuit and antimonastic hysteria.In 1871, the Catholic Church comprised 36.5% of the population of the German Empire, including millions of discriminated Poles. In this newly founded Empire, Bismarck sought to appeal to liberals and Protestants (62% of the population) by reducing the political and social influence of the Catholic Church and attempting to eradicate the Polish nationality. Priests and bishops who resisted the Kulturkampf were arrested or removed from their positions. By the height of anti-Catholic legislation, half of the Prussian bishops were in prison or in exile, a quarter of the parishes had no priest, half the monks and nuns had left Prussia, a third of the monasteries and convents were closed, 1800 parish priests were imprisoned or exiled, and thousands of laypeople were imprisoned for helping the priests.Bismarck's program backfired, as it energized the Catholics to become a political force in the Centre party and revitalized Polish resistance. The Kulturkampf ended about 1880 with a new pope willing to negotiate with Bismarck, and with the departure of the anti-Catholic Liberals from his coalition. By retreating, Bismarck won over the Centre party support on most of his conservative policy positions, especially his attacks against Socialism.
  • Културкампф (на немски: Kulturkampf — „културна борба“) е термин от историята на Прусия и Германия, обозначаващ период на политически и идеологически сблъсъци в най-общ смисъл между немското протестантство и немският католицизъм, а в по-тесен смисъл между намиращата се във възход немска държавност, представяна от Ото фон Бисмарк и възприеманото от нея като пречещо на националния възход, подчинено на папата католическо духовенство.През 1872 г. влиятелният Йезуитски орден е забранен. Редица други закони и административни мерки постигат ограничаване на влиянието на католическата църква в Германия. След период на повече или по-малко интензивни борби, през 1887 г. новият папа Лъв XIII обявява за приключен конфликта, който по думите му „навреди на църквата и не донесе полза за държавата“.
  • De Kulturkampf was de strijd die de overheid van het pas opgerichte Duitse Rijk onder Otto von Bismarck van 1872 tot 1879 voerde tegen de katholieke Kerk (voornamelijk in Pruisen, in mindere mate ook in Baden, Hessen-Darmstadt en Saksen). De term werd ingevoerd door Rudolf Virchow, een Pruisisch afgevaardigde, omdat het in zijn ogen een strijd was tussen de moderne beschaving en het obscurantisme.De protestantse Bismarck, die afkomstig uit Pruisen was, wantrouwde de katholieke Centrumpartij die onder leiding van Ludwig Windthorst stond en vond deze partij een onnationale partij. Hij zag deze partij als een obstakel op de weg naar Duitse unificatie zoals hij die zich voorstelde: een hoofdzakelijk protestants Duitsland, zonder het katholieke Oostenrijk. Hij was bang dat de katholieke Zentrumspartei - die haar aanhang vooral in het meest katholieke zuiden van Duitsland had - een bedreiging zou gaan vormen voor het door de protestants-Pruisische elite gedomineerde keizerrijk. Hij vreesde dat katholieken samen zouden spannen met Franse en Oostenrijkse katholieken in een supranationale organisatie. Samen met politici uit liberale kringen was hij tevens gekant tegen het Eerste Vaticaans Concilie (1869-1870), waarop het dogma over de pauselijke onfeilbaarheid werd geformuleerd in de constitutie Pastor Aeternus. Om deze redenen wilden ze de invloed van de Katholieke Kerk fnuiken en startten ze een reeks antiklerikale maatregelen. De Kulturkampf was in Bismarcks ogen een "preventieve oorlog tegen een interne vijand".De eerste maatregel ging van start in 1871 toen de katholieke afdeling van het Pruisische ministerie van Eredienst werd opgeheven. In 1873 werd het katholieken verboden om voor de Kerk te trouwen. Alleen het burgerlijke huwelijk gold als geldig voor de wet. Ook werden weerspannige priesters en bisschoppen gevangengenomen of het land uitgezet. In juli 1872 werden de jezuïeten uit Pruisen verbannen. Later werden ook andere kloosterorden opgeheven en eveneens het land uitgezet. In 1873 werden de Mei-wetten uitgevaardigd, hetgeen een hoogtepunt in de strijd tegen de Katholieke Kerk betekende. Kandidaat-priesters werden verplicht om voor een periode van ten minste drie jaar aan een Duitse universiteit te studeren. In 1874 was het Pruisisch gezantschap bij de H. Stoel opgeheven. De politieke leiders (vooral Windthorst) en de kerkleiders (vooral het episcopaat, met voorop Mgr. Ledóchowski van Posen-Gnesen en Mgr. Melchers van Keulen) boden veel weerstand tegen Bismarcks maatregelen, maar Bismarck sloeg hard terug met boetes, gevangenisstraffen en ontheffing van het geestelijk ambt. In 1877 waren er van de twaalf bisschopszetels in Pruisen nog slechts vier bezet. In 1875 escaleerde de Kulturkampf nogmaals toen paus Pius IX, die een rechtlijnige koers voer, de anti-katholieke wetten van Bismarck ongeldig verklaarde en niet bindend voor de Duitse katholieken. Bismarck had aangekondigd dat hij deze strijd tot het bittere eind zou aanhouden ("Wij gaan niet naar Canossa!") maar moest ervaren dat men in politieke kringen vond dat hij te ver ging.Toen in 1878 de nieuwe paus Leo XIII een verzoenende houding aannam en Bismarck toenadering zocht tot de katholieken om zijn strijd tegen het socialisme te kunnen doorvoeren, werden de meeste maatregelen geleidelijk teruggedraaid en werkte Bismarck zelfs samen met de katholieken. Bismarck was hiertoe gedwongen omdat hij met de socialistenwet sommige liberalen zodanig van zich had vervreemd (de socialistenwet beperkte de persvrijheid), dat hij nu op de katholieken als partner was aangewezen. In 1879 werd Adalbert Falk ontslagen. Een aantal maatregelen tot controle van de staat op kerkelijke benoemingen en dergelijke, het verplichte burgerlijk huwelijk, het verbanningsdecreet tegen de jezuïeten bleven echter gehandhaafd. De diplomatieke betrekkingen tussen Duitsland en het Vaticaan werden in 1882 hersteld en later ontwikkelde Bismarck nog een grote achting voor Leo XIII.
  • Kulturkampf (Türkçe: Kültür savaşı), Alman İmparatorluğu'nda 19. yüzyılın son çeyreğinde Katolikliğin toplumsal hayattaki etkisini kırmaya yönelik bir dizi devlet müdahalesi ve bunlara tepkilerden oluşan sürece verilen ad.
  • Als Kulturkampf wird in Deutschland traditionell der Konflikt zwischen dem Königreich Preußen bzw. später dem Deutschen Kaiserreich unter Reichskanzler Otto von Bismarck und der katholischen Kirche unter Papst Pius IX. bezeichnet. Diese Auseinandersetzungen eskalierten ab 1871, wurden bis 1878 aber beendet und 1887 diplomatisch beigelegt. In einem größeren Kontext bezeichnet der Begriff hingegen ein allgemein europäisches Phänomen, zumal es in vielen anderen Staaten des Kontinents zu ähnlichen Entwicklungen kam (siehe Ultramontanismus, Trennung von Kirche und Staat). Der badische und bayerische Kulturkampf fanden beide zeitlich vor dem preußischen statt; sie werden im traditionellen Geschichtsverständnis als Vorläufer des „eigentlichen“ Konflikts zwischen Preußen beziehungsweise dem Reich und der katholischen Kirche verstanden. In der jüngeren Geschichtsschreibung werden sie als Beleg für den überregionalen Charakter der deutschen Kulturkämpfe gesehen.Beim Kulturkampf ging es sachlich um die Durchsetzung einer liberalen Politik, die eine Trennung von Kirche und Staat vorsah und sich zum Beispiel für die Einführung der Zivilehe einsetzte. Religiöse Kräfte, die überwiegend der katholischen Kirche angehörten, stemmten sich dagegen; sie setzten sich für den Einfluss des Religiösen in Öffentlichkeit und Politik sowie einen Primat von Kirche und Religion über Staat und Wissenschaft ein. Politisch ging es in Deutschland auch um die Macht und den Einfluss der organisierten katholischen Minderheit. Otto von Bismarck ging mit scharfen Mitteln gegen die katholische Geistlichkeit vor, weshalb er schließlich sogar von Protestanten und Liberalen kritisiert wurde. Gegen 1878 kam es wieder zu einer Annäherung zwischen Staat und katholischer Kirche.
  • Kulturkampf ou luta pela cultura foi um movimento anticlerical alemão do século XIX, iniciado por Otto von Bismarck, Chanceler do Império Alemão em 1872.As causas desse movimento foram praticamente de natureza nacionalista. Bismarck não via com simpatia o apoio que parcela importante do clero católico alemão dava em favor dos direitos dos estados da Alemanha meridional. A Igreja também apoiava os alsacianos e a minoria polonesa o que também não era bem visto pelo Chanceler do Império. Foi também causa de preocupação uma má compreensão do dogma da infalibilidade papal promulgado em 1870. Bismarck buscava, também, obter apoio dos "nacional-liberais" para as bases do novo império recentemente nascido.Entendeu por bem eliminar inteiramente qualquer capacidade de influência da Igreja Católica na vida pública da [[Alemanha[[. Promulgou entre 1872 e 1875 uma série de leis e decretos neste sentido. Tratou de obter a expulsão do país da Companhia de Jesus, colocou todos os seminários católicos sob o controle do Estado e promulgou as "Leis de Maio" que autorizavam o governo a regular a nomeação de bispos e padres. Restringiu o exercício dos cargos eclesiásticos exclusivamente aos cidadãos alemães que, antes de assumí-los, eram obrigados a se submeter a "exames oficiais". Durante a Kulturkampf foram presos seis dos dez bispos católicos da Prússia e centenas de padres e religiosos tiveram de abandonar o país.Não obstante isto, a campanha resultou em fracasso. Pois o Partido do Centro (Deutsche Zentrumspartei), de orientação claramente católica, tomou posição firme e decidida em favor dos clérigos perseguidos e, seguindo a orientação social da Igreja que já se vislumbrava nas encíclicas Quanta cura e Qui pluribus, adotou um programa econômico tão avançado para a época que fez com que se tornasse em pouco tempo a maior força político-partidária da Alemanha. Um dos líderes deste partido foi o barão, bispo e político von Ketteler, conhecido como o "Bispo dos Trabalhadores" (Arbeiterbischof) um dos precursores da Doutrina Social da Igreja, que se notabilizou pela sua atuação em favor dos trabalhadores e pelas minorias discriminadas e exploradas pelo capitalismo liberal-burguês.Em 1874 o Centro católico obteve perto da quarta parte das cadeiras no Parlamento (Reichstag) e celebrou uma aliança com os "Social-Democratas" de oposição ao governo, se os dois partidos continuassem a crescer no mesmo ritmo em que vinham crescendo em pouco tempo se tornarim a maioria. Por esta época os socialismo se desenvolvia na Alemanha o que também era motivo de grande preocupação para Bismarck.Temendo um avanço maior do socialismo, este quadro político levou Bismarck a arrefecer a sua perseguição aos católicos e, aos poucos, entre 1878 e 1886 foi, paulatinamente, sendo revogada toda a legislação discriminadora e a Kulturkampf, assim, acabou por cair no esquecimento. Deste modo a Igreja Católica voltou a ocupar na Alemanha a antiga influência e posição.A Kulturkampf seria finalmente contornada pela diplomacia de Leão XIII que mais tarde, em 1891 promulgaria a encíclica Rerum Novarum fruto, em parte, da experiência da persiguição católica adquirida neste período e pelo facto de terem surgido novas "questões sociais", notórias principalmente na Alemanha e na Inglaterra.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 69792 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 30757 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 105 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110362435 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:année
  • 1954 (xsd:integer)
  • 1963 (xsd:integer)
  • 1992 (xsd:integer)
  • 2003 (xsd:integer)
  • 2011 (xsd:integer)
prop-fr:colonnes
  • 2 (xsd:integer)
prop-fr:groupe
  • citation
prop-fr:isbn
  • 3 (xsd:integer)
  • 978 (xsd:integer)
prop-fr:lang
  • de
  • fr
prop-fr:lienAuteur
  • Christopher Clark
  • Daniel-Rops
  • Thomas Nipperdey
prop-fr:lieu
  • Munich
  • Leipzig
  • Göttingen
prop-fr:nom
  • Clark
  • Franz
  • Nipperdey
  • -Rops
  • Borutta
  • Kaiser
prop-fr:passage
  • 364 (xsd:integer)
prop-fr:prénom
  • Christopher
  • Daniel
  • Manuel
  • Thomas
  • Georg
  • Wolfram
prop-fr:titre
  • Antikatholizismus. Deutschland und Italien im Zeitalter der europäischen Kulturkämpfe
  • Deutsche Geschichte
  • Kulturkampf in Europa im 19. Jahrhundert
  • Kulturkampf. Staat und katholische Kirche in Mitteleuropa
  • Un combat pour Dieu 1870-1939
prop-fr:titreTome
  • 1866 (xsd:integer)
prop-fr:tome
  • 2 (xsd:integer)
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:éditeur
  • Fayard
  • C. H. Beck
  • Vandenhoeck & Ruprecht
  • Leipziger Univ.-Verl.
  • Verlag Georg D.W.Callwey
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Le Kulturkampf, ou « combat pour un idéal de société », est un conflit qui oppose le royaume de Prusse puis l'Empire allemand sous la direction du Chancelier impérial Otto von Bismarck à l’Église catholique romaine dirigée par Pie IX et au parti politique représentant les catholiques : le Zentrum.
  • 文化闘争(ぶんかとうそう、ドイツ語: Kulturkampf)は、ルドルフ・ルートヴィヒ・カール・ウィルヒョーによって生み出された言葉。1871年から1878年にかけてドイツ帝国宰相オットー・フォン・ビスマルクによって行われた、ローマ・カトリック教会の影響に関する政策を指す。
  • Kulturkampf (z niem. „walka kulturowa”) – nazwą tą powszechnie określa się wydarzenia w Cesarstwie Niemieckim, w latach 1871–1878, kiedy to kanclerz Otto von Bismarck usiłował doprowadzić do ograniczenia wpływów Kościoła katolickiego w państwie. Termin ten jednak bywa stosowany również w odniesieniu do konfliktów obyczajowych i kulturowych w innych miejscach i w innych czasach.
  • Kulturkampf, česky „kulturní boj“ je označení pro politický a náboženský konflikt mezi pruským a německým státem a katolickou církví v letech 1871-1887. Protagonisty byli kancléř Otto von Bismarck a papež Pius IX. Podobné konflikty probíhaly i v dalších, především německy mluvících zemích, například v Rakousku pod heslem Los von Rom („Pryč od Říma“).
  • El Kulturkampf, mot que, literalment significa «combat o lluita per la cultura», és un conflicte que va oposar el Canceller imperial Otto von Bismarck a l'Església catòlica romana i al Zentrum, el partit dels catòlics alemanys, entre 1871 i 1880.
  • Kulturkampf (Türkçe: Kültür savaşı), Alman İmparatorluğu'nda 19. yüzyılın son çeyreğinde Katolikliğin toplumsal hayattaki etkisini kırmaya yönelik bir dizi devlet müdahalesi ve bunlara tepkilerden oluşan sürece verilen ad.
  • El Kulturkampf, o combate cultural (del idioma alemán kultur cultura y kampf lucha), fue el nombre dado por Rudolf Virchow a un conflicto que opuso al canciller del Imperio alemán, Otto von Bismarck, a la Iglesia católica y al Zentrum, partido de los católicos alemanes, entre 1871 y 1878. Fue esencialmente un conflicto legislativo del gobierno en el plano confesional contra el catolicismo político desde el parlamento, con el apoyo de partidos tradicionalmente liberales y anticlericales.
  • Kulturkampf adalah penindasan umat Katolik di Jerman pada akhir abad ke-19. Gerakan ini dilakukan oleh Otto von Bismarck yang takut pada pengaruh gereja Katolik Roma yang akan memecah belah kesatuan Kekaisaran Jerman. Para Yesuit diusir keluar Jerman dan sekolah-sekolah gereja dinegerikan. Ada beberapa uskup dan kardinal yang dipenjarakan, Gereja Katolik Roma kehilangan semua bantuan finansial dari pemerintah dan semua anggota serikat diusir dari Jerman.
  • A Kulturkampf elsősorban a 19. század 70-es éveiben Poroszországban az állam és egyház, később Otto von Bismarck kancellár és a IX. Piusz pápa között kibontakozott politikai harc elnevezése. Szélesebb értelemben az állam és az egyház elválasztása körüli, a 19. és a 20. század fordulóján sok országban kialakult politikai küzdelmet értik alatta. A politikai küzdelem leginkább a polgári házasság intézményének bevezetése körül zajlott.
  • Културкампф (на немски: Kulturkampf — „културна борба“) е термин от историята на Прусия и Германия, обозначаващ период на политически и идеологически сблъсъци в най-общ смисъл между немското протестантство и немският католицизъм, а в по-тесен смисъл между намиращата се във възход немска държавност, представяна от Ото фон Бисмарк и възприеманото от нея като пречещо на националния възход, подчинено на папата католическо духовенство.През 1872 г. влиятелният Йезуитски орден е забранен.
  • (Euskaraz: Zibilizazioaren aldeko borroka) Germaniako Inperioaren eta eliza katolikoaren artean izan zen gatazka, 1873 hasi eta 1875ean amaitu zena. Bismarck kantzilerra izan zen eragilea. Bismarck protestantea zen, eta katolikoak erabat menderatu nahian, eta Prusia protestantearen nagusitasuna finkatzeko asmoz, estatu-kontrol handia jarri zuen alemaniar Elizaren gainean (Maiatzeko legeak, 1873).
  • De Kulturkampf was de strijd die de overheid van het pas opgerichte Duitse Rijk onder Otto von Bismarck van 1872 tot 1879 voerde tegen de katholieke Kerk (voornamelijk in Pruisen, in mindere mate ook in Baden, Hessen-Darmstadt en Saksen).
  • Il Kulturkampf (in italiano: battaglia culturale o, in un senso più aggressivo, battaglia di civiltà) è il nome con il quale fu definita la accesa lotta politica e culturale che vide coinvolti la Chiesa cattolica e gli Stati tedeschi nel periodo che va dalla fine del Concilio Vaticano I (1867-1870) ai primi decenni successivi alla fondazione dell’Impero tedesco (1871-1919).
  • Культуркампф (нем. Kulturkampf — «культурная борьба») — в 1873 г.
  • Als Kulturkampf wird in Deutschland traditionell der Konflikt zwischen dem Königreich Preußen bzw. später dem Deutschen Kaiserreich unter Reichskanzler Otto von Bismarck und der katholischen Kirche unter Papst Pius IX. bezeichnet. Diese Auseinandersetzungen eskalierten ab 1871, wurden bis 1878 aber beendet und 1887 diplomatisch beigelegt.
  • The German term About this sound Kulturkampf (pronounced [kʊlˈtuːɐ̯kampf], literally "culture struggle") refers to German policies in relation to secularity and reducing the role and power of the Roman Catholic Church in Prussia, enacted from 1871 to 1878 by the Prime Minister of Prussia, Otto von Bismarck. Bismarck accelerated the Kulturkampf, which did not extend to the other German states such as Bavaria.
  • Kulturkampf ou luta pela cultura foi um movimento anticlerical alemão do século XIX, iniciado por Otto von Bismarck, Chanceler do Império Alemão em 1872.As causas desse movimento foram praticamente de natureza nacionalista. Bismarck não via com simpatia o apoio que parcela importante do clero católico alemão dava em favor dos direitos dos estados da Alemanha meridional. A Igreja também apoiava os alsacianos e a minoria polonesa o que também não era bem visto pelo Chanceler do Império.
rdfs:label
  • Kulturkampf
  • Kulturkampf
  • Kulturkampf
  • Kulturkampf
  • Kulturkampf
  • Kulturkampf
  • Kulturkampf
  • Kulturkampf
  • Kulturkampf
  • Kulturkampf
  • Kulturkampf
  • Kulturkampf
  • Kulturkampf
  • Kulturkampf
  • Културкампф
  • Культуркампф
  • 文化闘争
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of