Kalos kagathos (en grec ancien : καλὸς κἀγαθός) est une expression idiomatique utilisée dans la littérature grecque antique. Cette locution est la forme abrégée kalos kai agathos (καλὸς καὶ ἀγαθός), qui signifie littéralement « beau et bon » : elle est composée de deux adjectifs, καλός (kalos, « beau ») et ἀγαθός (agathos, « bien »), dont le second est combiné par une crase avec l’aide du mot καί (kai, « et ») pour former κἀγαθός (kagathos).

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Kalos kagathos (en grec ancien : καλὸς κἀγαθός) est une expression idiomatique utilisée dans la littérature grecque antique. Cette locution est la forme abrégée kalos kai agathos (καλὸς καὶ ἀγαθός), qui signifie littéralement « beau et bon » : elle est composée de deux adjectifs, καλός (kalos, « beau ») et ἀγαθός (agathos, « bien »), dont le second est combiné par une crase avec l’aide du mot καί (kai, « et ») pour former κἀγαθός (kagathos). La kalokagathie, la condition de celui qui entretient l’idéal de la conduite personnelle, est un idéal dans lequel se fondent le beau et le bien. L’usage de cette expression est attesté depuis Hérodote et s’étend sur toute la période hellénique classique. L’expression était utilisée pour décrire un certain idéal de l’être humain, tant sur le plan intellectuel et moral que sur le plan physique. Werner Jaeger la définit comme « l’idéal chevaleresque de la personnalité humaine complète, harmonieuse d'âme et de corps, compétente au combat comme en paroles, dans la chanson comme dans l’action ».
  • Kalokagathia (Oudgrieks: καλοκἀγαθία (Att., K.) was in de cultuur van het Oude Griekenland een begrip dat het verenigd ideaal van Goedheid en Schoonheid verwoordde.
  • Kalokagathia (altgriechisch καλοκἀγαθία kalokagathía), abgeleitet von καλὸς καὶ ἀγαθός kalós kai agathós oder zusammengezogen καλὸς κἀγαθός kalós kagathós "schön und gut", ist die Bezeichnung für ein griechisches Ideal der körperlichen und geistigen Vortrefflichkeit ("Schönheit und Gutheit"). Der Begriff bezeichnet eine Verbindung von körperlicher Schönheit und geistigen Vorzügen, die als gesamthafte Vortrefflichkeit (Arete) der Person erscheint.Im 5. Jahrhundert v. Chr. wurde der Begriff meist für Adlige verwendet, im 4. Jahrhundert v. Chr. allgemein für hervorragende Persönlichkeiten.Friedrich Hölderlin strebte sowohl in Dichtung als auch im realen Leben nach dieser Kalokagathie.Der Begriff spielt bei Sokrates, etwa in Platons Dialogen, oder mittelbar in Xenophons Memorabilien (III, 8) eine große Rolle.
  • L'espressione kalokagathìa (in lingua greca, καλοκαγαθία) indica l'ideale di perfezione umana secondo i Greci antichi. Il termine rappresenta la sostantivizzazione di una coppia d'aggettivi indicanti l'armonioso sviluppo della persona, καλὸς κἀγαθός, kalòs kagathòs, crasi di καλὸς καὶ ἀγαθός, kalòs kai agathòs, cioè "bello e buono" (con quest'ultimo aggettivo che va inteso anche come "valoroso in guerra"). Si tratta dell'unità nella stessa persona di bellezza e valore morale, un principio che coinvolge dunque le sfere estetica ed etica (ciò che è bello deve necessariamente essere buono e viceversa; specularmente, ciò che è interiormente cattivo sarà anche brutto fuori). Il concetto ha influenzato anche la produzione artistica (come nel celebre Discobolo di Mirone). Il concetto fu poi recepito dai Romani.Nel mito, Achille e Memnone - destinati a scontrarsi - incarnano totalmente il concetto greco; l'esatto contrario, invece, è rappresentato da Tersite (un soldato semplice che compare in un episodio dell'Iliade, quando esorta i commilitoni ad abbandonare la guerra di Troia, ma viene interrotto da Ulisse che, incitato dagli dei, convince i soldati a restare, in disaccordo con Tersite, che verrà brutalmente picchiato dall'eroe di Itaca per il tentativo di ammutinamento). Vi sono peraltro due personaggi mitologici per i quali non si può parlare di kalokagathìa nonostante la loro grande bellezza, poiché non si mostrano valorosi. Si tratta di Paride, fratello di Ettore, che oltre a essere privo delle tipiche virtù degli eroi è anche colui che provoca la guerra di Troia, e di Narciso, ragazzo indifferente alle armi e all'amore, tranne quello per sé stesso.
  • Kalos kagathos (Ancient Greek καλὸς κἀγαθός [kalos kaːɡatʰǒs]), of which kalokagathia (καλοκαγαθία) is the derived noun, is a phrase used by classical Greek writers to describe an ideal of personal conduct, especially in a military context. Its use is attested since Herodotus and the classical period. The phrase is adjectival, composed of two adjectives, καλός ("beautiful") and ἀγαθός ("good" or "virtuous"), the second of which is combined by crasis with καί "and" to form κἀγαθός. Werner Jaeger summarizes it as ”the chivalrous ideal of the complete human personality, harmonious in mind and body, foursquare in battle and speech, song and action”.
  • Kalokagathia (καλοκαγαθία) é um conceito grego derivado da expressão kalos kai agathos (καλός καi αγαθός), que significa literalmente belo e bom, ou belo e virtuoso.Era como a antiga aristocracia ateniense referia a si própria. O adjetivo kalos (καλός) compreende bondade, nobreza, beleza, e podia ser usado na descrição de seres animados ou inanimados. Agathos era usado sem conotações físicas ou estéticas, mas descrevia a ética ou a bravura de uma pessoa. Em torno do século IV a.C. adquiriu um significado político e implicava o dever da cidadania.Platão imaginava kalokagathia como a soma de todas as virtudes, e em seu sentido original estava associada a privilégios de classe aristocráticos, mas Aristóteles a definia com uma alta capacidade intelectual, embora dizendo ser necessário que essa mente cultivada fosse subsidiada por uma posse cabal da aretê, virtude que não se referia apenas à ética mas à excelência em todos os sentidos - também no corporal - e à capacidade de viver de acordo com as máximas potencialidades da pessoa. Seja como for, com sua origem aristocrática, foi um conceito que permaneceu válido durante toda a república, e fundamentou toda a cultura grega antiga.
  • Калокагати́я (также калокага́тия; др.-греч. καλοκαγαθία, от др.-греч. καλὸς καὶ ἀγαθός — «прекрасный и хороший», «красивый и добрый») в древнегреческой культуре — гармоническое сочетание физических (внешних) и нравственных (душевных, внутренних) достоинств, совершенство человеческой личности как идеал воспитания человека.Слово возникло в повседневном языке, но использовалось как термин в философии Платона и Аристотеля. (По другому утверждению, термин возник у пифагорейцев.) Калокагатия была одновременно социально-политическим, педагогическим, этическим и эстетическим идеалом. Человек-носитель калокагатии был идеальным гражданином полиса, который стремится к осуществлению коллективных целей гражданского коллектива и способен их осуществить. Идеал калокагатии повлиял на идеал гармонически развитой личности, существующий в культуре Нового времени.А. Ф. Лосев разъясняет термин «калокагатия» следующим образом:
  • Kalokagathia (řecky: podstatné jméno καλοκαγαθία, καλός κἀγαθός, ze spojení dvou adjektiv καλός - krásný, καί - spojka a, αγαθός - dobrý), také kalos kai agathos, je pojem, který vyjadřuje antické řecké přesvědčení, že krásné a dobré, krása a ctnost patří k sobě a mají mnoho společného. Co není zároveň dobré, nemůže být krásné a naopak. Aplikován na člověka vyjadřuje ideál harmonického souladu a vyváženosti tělesné i duševní krásy a dobroty, ctnosti a statečnosti. V klasické době se používal jako označení dokonalého aristokrata, řeckého gentlemana. Friedrich Nietzsche označil tento klasický pohled za „apolinský“ (podle boha Apollóna) a proti němu postavil pohled „dionýský“, (podle boha Dionýsa) vášnivý a temný, k němuž měli blízko romantici.Od 19. století se pojem kalokagathie používal zejména v počátcích sportu a tělesné výchovy. Je důležitým prvkem novodobé olympijské myšlenky, jak je ve svém díle Antický ideál tělesné krásy a duchovní dokonalosti zformuloval Pierre de Coubertin. Byla důležitou ideovou základnou sokolského hnutí. Dobové odrazy kalokagathie lze vysledovat v dobovém skautingu, v hnutí Wandervogel a jiných. Ve všech těchto případech kalokagathie vždy vyjadřovala program tělesné krásy spojené s čestností a poctivostí.Německý klasický filolog Werner Jaeger definoval kalokagathii jako „rytířský ideál kompletní lidské osobnosti, harmonické v mysli, a těla“. Výrazným přívržencem těchto ideálů byl spisovatel chlapeckých románů Jaroslav Foglar. Neznalost těchto ideálů a dobových souvislostí byla pro některé české komentátory po roce 2000 důvodem, proč Foglara obviňovali z pedofilie a „úchylky“ pro „opěvování opálených chlapeckých stehen“.
  • Калокагати́я (на старогръцки: καλοκαγαθία, от καλὸς καὶ ἀγαθός, калос каи агатос). Първите свидетелства за този идеал са на известния древногръцки философ Платон. Буквално значи - красив и добродетелен, хармонично съчетание на телесна и нравствена красота, особено в боя (Йернер Вегер).
  • Kalokagatia (stgr. καλοκἀγαθία kalokagathia, od καλὸς κἀγαθός kalos kagathos – dosł. "piękny i dobry"), właściwa forma kalokagathia - greckie pojęcie oznaczające połączenie dobra z pięknem. W tym samym znaczeniu, lecz jako κаλος και αγαθος lub κаλος καγαθος występowało w dziełach Homera, Solona i Tukidedesa. Było ono odzwierciedleniem szlachetnego i etycznego postępowania. Pierwszą znaną z imienia osobą, która użyła tego pojęcia, był Ksenofont.Pierwszym filozofem, który w swej refleksji dotyczącej paidei i etyki używał tego sformułowania, był Arystoteles. Według niego oznaczała ona życie cnotliwe, a nawet najwyższą z cnót (podobieństwo do teorii Platona), którą osiąga się po zdobyciu wcześniejszych, niższych w hierarchii przymiotów - staje się więc ona umiejętnością czynienia dobra dla niego samego. Skierowuje ona ku refleksji i kontemplacji Bytu Najwyższego i podporządkowuje wszystkie inne dziedziny życia temu aktowi.Ma ona również wymiar kulturowy, społeczny i polityczny. Kalokagathi poświęcona jest ostania część Etyki eudemejskiej Stagiryty (1248 b – 1249 b).Dla Greków wartości piękna i dobra były nierozerwalnie ze sobą złączone (por. Platon). Również w chrześcijaństwie piękno jest cechą dobra, choć w innym sensie. Od czasów nowożytnych dobro i piękno uważa się za odrębne wartości, czego rezultatem jest rozdzielenie etyki i estetyki. Istotna część osiągania najwyższego dostępnego człowiekowi dobra, czyli szczęścia.
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 1491808 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 6261 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 47 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 108625407 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Kalos kagathos (en grec ancien : καλὸς κἀγαθός) est une expression idiomatique utilisée dans la littérature grecque antique. Cette locution est la forme abrégée kalos kai agathos (καλὸς καὶ ἀγαθός), qui signifie littéralement « beau et bon » : elle est composée de deux adjectifs, καλός (kalos, « beau ») et ἀγαθός (agathos, « bien »), dont le second est combiné par une crase avec l’aide du mot καί (kai, « et ») pour former κἀγαθός (kagathos).
  • Kalokagathia (Oudgrieks: καλοκἀγαθία (Att., K.) was in de cultuur van het Oude Griekenland een begrip dat het verenigd ideaal van Goedheid en Schoonheid verwoordde.
  • Калокагати́я (на старогръцки: καλοκαγαθία, от καλὸς καὶ ἀγαθός, калос каи агатос). Първите свидетелства за този идеал са на известния древногръцки философ Платон. Буквално значи - красив и добродетелен, хармонично съчетание на телесна и нравствена красота, особено в боя (Йернер Вегер).
  • Kalokagathia (řecky: podstatné jméno καλοκαγαθία, καλός κἀγαθός, ze spojení dvou adjektiv καλός - krásný, καί - spojka a, αγαθός - dobrý), také kalos kai agathos, je pojem, který vyjadřuje antické řecké přesvědčení, že krásné a dobré, krása a ctnost patří k sobě a mají mnoho společného. Co není zároveň dobré, nemůže být krásné a naopak. Aplikován na člověka vyjadřuje ideál harmonického souladu a vyváženosti tělesné i duševní krásy a dobroty, ctnosti a statečnosti.
  • Kalokagathia (altgriechisch καλοκἀγαθία kalokagathía), abgeleitet von καλὸς καὶ ἀγαθός kalós kai agathós oder zusammengezogen καλὸς κἀγαθός kalós kagathós "schön und gut", ist die Bezeichnung für ein griechisches Ideal der körperlichen und geistigen Vortrefflichkeit ("Schönheit und Gutheit"). Der Begriff bezeichnet eine Verbindung von körperlicher Schönheit und geistigen Vorzügen, die als gesamthafte Vortrefflichkeit (Arete) der Person erscheint.Im 5. Jahrhundert v. Chr.
  • L'espressione kalokagathìa (in lingua greca, καλοκαγαθία) indica l'ideale di perfezione umana secondo i Greci antichi. Il termine rappresenta la sostantivizzazione di una coppia d'aggettivi indicanti l'armonioso sviluppo della persona, καλὸς κἀγαθός, kalòs kagathòs, crasi di καλὸς καὶ ἀγαθός, kalòs kai agathòs, cioè "bello e buono" (con quest'ultimo aggettivo che va inteso anche come "valoroso in guerra").
  • Kalokagatia (stgr. καλοκἀγαθία kalokagathia, od καλὸς κἀγαθός kalos kagathos – dosł. "piękny i dobry"), właściwa forma kalokagathia - greckie pojęcie oznaczające połączenie dobra z pięknem. W tym samym znaczeniu, lecz jako κаλος και αγαθος lub κаλος καγαθος występowało w dziełach Homera, Solona i Tukidedesa. Było ono odzwierciedleniem szlachetnego i etycznego postępowania.
  • Kalos kagathos (Ancient Greek καλὸς κἀγαθός [kalos kaːɡatʰǒs]), of which kalokagathia (καλοκαγαθία) is the derived noun, is a phrase used by classical Greek writers to describe an ideal of personal conduct, especially in a military context. Its use is attested since Herodotus and the classical period. The phrase is adjectival, composed of two adjectives, καλός ("beautiful") and ἀγαθός ("good" or "virtuous"), the second of which is combined by crasis with καί "and" to form κἀγαθός.
  • Калокагати́я (также калокага́тия; др.-греч. καλοκαγαθία, от др.-греч. καλὸς καὶ ἀγαθός — «прекрасный и хороший», «красивый и добрый») в древнегреческой культуре — гармоническое сочетание физических (внешних) и нравственных (душевных, внутренних) достоинств, совершенство человеческой личности как идеал воспитания человека.Слово возникло в повседневном языке, но использовалось как термин в философии Платона и Аристотеля.
  • Kalokagathia (καλοκαγαθία) é um conceito grego derivado da expressão kalos kai agathos (καλός καi αγαθός), que significa literalmente belo e bom, ou belo e virtuoso.Era como a antiga aristocracia ateniense referia a si própria. O adjetivo kalos (καλός) compreende bondade, nobreza, beleza, e podia ser usado na descrição de seres animados ou inanimados. Agathos era usado sem conotações físicas ou estéticas, mas descrevia a ética ou a bravura de uma pessoa. Em torno do século IV a.C.
rdfs:label
  • Kalos kagathos
  • Kalokagathia
  • Kalokagathia
  • Kalokagathia
  • Kalokagathia
  • Kalokagathia
  • Kalokagatia
  • Kalos kagathos
  • Калокагатия
  • Калокагатия
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of