Gérard d'Alsace, né vers 1030, mort le 11 août 1070 à Remiremont, fut seigneur de Châtenois, puis duc de Lorraine de 1048 à 1070. Les textes de l'époque le désignent sous les nom de Gérard d'Alsace , Gérard de Chatenoy du nom d'un château qu'il possédait à Châtenois (Bas-Rhin) ou Gérard de Flandre (car son épouse, Hedwige de Namur, est aussi nommée Hedwige de Flandre)Il est fils de Gérard de Bouzonville († 1045), comte de Metz, et de Gisèle de Franconie, son épouse.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Gérard d'Alsace, né vers 1030, mort le 11 août 1070 à Remiremont, fut seigneur de Châtenois, puis duc de Lorraine de 1048 à 1070. Les textes de l'époque le désignent sous les nom de Gérard d'Alsace , Gérard de Chatenoy du nom d'un château qu'il possédait à Châtenois (Bas-Rhin) ou Gérard de Flandre (car son épouse, Hedwige de Namur, est aussi nommée Hedwige de Flandre)Il est fils de Gérard de Bouzonville († 1045), comte de Metz, et de Gisèle de Franconie, son épouse. Cette Gisèle est parfois donnée comme fille du duc Thierry Ier de Lorraine, mais rien ne permet de l'affirmer.
  • Gérard IV, Duke of Alsace (c. 1030 – April 14, 1070) was the count of Metz and Chatenois from 1047 to 1048, when his brother Duke Adalbert resigned them to him upon his becoming the Duke of Upper Lorraine. On Adalbert's death the next year, Gérard became duke, a position that he held until his death. In contemporary documents, he is called Gérard of Alsace (after his familial homeland), Gérard of Chatenoy (after an ancestral castle near Neufchâteau), or Gérard of Flanders (after his wife's homeland).He was the second son of Gérard de Bouzonville, count of Metz, and Gisela who was possibly a daughter of Thierry I, Duke of Upper Lorraine. Henry III, Holy Roman Emperor, invested Adalbert with Lorraine in 1047 after confiscating it from Godfrey III. Godfrey did not back down, however, and killed Adalbert in battle. Henry subsequently bestowed it on Gérard, but the deposed duke continued to stir. Godfrey had the support of a faction of the noblesse who did not want a strong hand at the ducal helm and Gérard was imprisoned. Gérard, however, had the support of the chiefest of his bishops, that of Toul, Bruno of Eguisheim-Dagsburg (later the sainted Pope Leo IX), who procured his liberation in 1049. The emperor gave him troops to assist him in his fight, for the rebels had the support of some elements in the church. Gérard himself remained, as his brother had, faithful to the end to the imperial dynasty and his descendants would remain so as well even into the Hohenstaufen years.His alliance with the church was regular but inconstant and he afforded his protection to Moyenmoutier Abbey, Saint-Mihiel Abbey, and Remiremont Abbey. The former was the abbey of Cardinal Humbert of Silva Candida, who excommunicated the patriarch of Constantinople, Michael I Cerularius, in 1054, thus precipitating the Great Schism, and the latter was his own final resting place.On 18 June 1053, Gérard and Prince Rudolf of Benevento led papal and Swabian troops into battle on behalf of Pope Leo. This was the Battle of Civitate and it was a disastrous loss for the pope. His enemy, the Normans, under Humphrey of Hauteville and Richard of Aversa, defeated his allies and captured his person, taking him prisoner in Benevento. Gerard, however, returned to Lorraine.Among his other construction projects, was that of the castle of Prény, in the centre of the duchy, the beginnings of the capital city, Nancy. He died at Remiremont while trying to kill a revolt. Poisoning was suspected. The date of his death is either 14 April or 11 August.He was married to Hedwige of Namur (or of Flanders), daughter of Albert II, Count of Namur, and Regelindis of Lower-Lorraine, daughter of Gothelo I, Duke of Lorraine. This marriage helped patch up relations with the baronage. They had the following issue:Thierry II (c.1055-1115), successor in LorraineGérard (1057–1108), count of VaudémontBeatrice, married Stephen I, Count of Burgundy, Mâcon, and VienneGisela, abbess of RemiremontHe was the patrilineal ancestor of the line of dukes which ruled Lorraine until 1737 and of the Habsburg-Lorraine dynasty that ruled Tuscany (1737–1859), the Holy Roman Empire (1745–1807), Austria-Hungary (1780–1918), the Duchy of Parma (1814–1847), Duchy of Modena (1815–1859), and Mexico (1864–1867).
  • Gerard d'Alsàcia, V de Metz, I de Lorena (~1030 - 11 d'agost de 1070, Remiremont), fou comte de Metz (1047 -1070) com i duc de l'Alta Lorena (1048-1070) i senyor de Châtenois. Els textos de l'època es refereixen a ell amb el nom de Gerard d'Alsàcia (lloc de naixement de la seva família, anomenats "els alsacians"), i també com Gerard de Chatenoy (el nom d'un castell que posseïa prop de Neufchâteau) o Gérard de Flandes (per la seva muller, Eduvigis de Namur, coneguda com a Hedwiga de Flandes per pertànyer a aquesta família). Adalbert de Lorena, el seu germà gran i comte de Metz, va ser investit amb el ducat de l'Alta Lotaríngia a principis de 1047 per l'emperador Enric III, que havia confiscat a Godofreu II de Baixa Lotaríngia. Aquest no va acceptar la derrota i es va revoltar, matant a Adalbert en una batalla prop de Thuin, el 11 de novembre de 1048. Enric III va donar llavors el ducat al seu germà Gerard d'Alsàcia, al que Adalbert havia deixat ja el comtat de Metz un any abans.Godofred va continuar la lluita, ajudat pels senyors de Lorena que estaven preocupats pel poder territorial del nou duc i ràpidament va fer presoner Gerard. Però Gerard rebé el suport de Bruno (antic bisbe de Toul elegit papa amb el nom de Lleó IX), que, en un viatge a Lorena, va obtenir l'alliberament de Gerard el 1049. També va rebre suport de l'emperador que li va proporcionar tropes que li van permetre vèncer als seus oponents. No obstant això, la noblesa de Lorena va continuar diverses vegades creant disturbis contra el duc, recolzada pel clergat.El seu regnat va estar marcat per la fidelitat a l'emperador Enric III i després Enric IV, i la col·laboració regular amb l'Església. Va ser protector-advocat de les abadies de Moyenmoutier, de Saint-Mihiel i de Remiremont. Va construir el castell de Prény així com un petit poble en una posició central del ducat, en un lloc anomenat Nancy. Aquesta ciutat creixerà i es convertirà en la capital del ducat.En general residia al castell fortificat de Châtenois; les fortificacions van ser destruïdes pel Príncep de Condé el 1634. Entre les seves possessions, alguns foren part dels terrenys de l'abadia de Saint-Denis, especialment Stoufin, després Haut-Koenigsbourg. Va morir a Remiremont mentre es preparava per sufocar una revolta de nobles de Lorena, i l'enverinament no es pot excloure com a causa de la defunció. Va ser enterrat a l'abadia de Remiremont.
  • Gerard van Lotharingen (ca. 1030 - Remiremont, 14 april 1070) was hertog van Opper-Lotharingen.Gerard volgde in 1047 zijn broer Adalbert op als graaf van de Elzas, Metz en Châtenois, toen die hertog werd van Opper-Lotharingen. Adalbert werd tot hertog benoemd in plaats van de opstandige Godfried II van Lotharingen maar werd in 1048 al door Godfried gedood. Gerard volgde toen zijn broer op als hertog maar werd al snel door Godfried gevangengenomen. In 1049 bemiddelde paus Leo IX een vrede in Lotharingen en werd Gerard vrijgelaten. Met steun van keizer Hendrik III wist Gerard zijn positie te versterken ten koste van Godfried en zijn bondgenoten.In 1053 kwam Gerard op zijn beurt paus Leo IX te hulp tegen de Italiaanse Normandiërs. Gerard leidde een klein Duits contigent in het pauselijke leger dat zich in dat jaar wilde verenigen met een Byzantijns leger om de Normandiërs aan te vallen. Die wachtten echter niet af maar onderschepten het pauselijke leger op 18 juni 1053 bij Civitate (bij Foggia). Er werden besprekingen gevoerd maar de Normandiërs vielen ondertussen aan en hun rechtervleugel verjoeg een overmacht aan Italiaanse troepen van de paus. Ondertussen wisten de Duitsers, die ongeveer 2:1 in de minderheid waren tegen de resterende Normandiërs, hun tegenstanders in het nauw te brengen maar ze verloren de slag toen de rechtervleugel van de Normandiërs op het slagveld terugkeerde. Paus Leo IX werd gevangengenomen.Gerard was voogd van de abdijen van Sint Pieter te Metz, Sint Maarten bij Metz, Sint Evre te Toul, Remiremont, Moyenmoutier en Saint-Mihiel. Deze voogdijschappen leidden tot conflicten met de bisschoppen van Metz, Verdun en Toul. Gerard bouwde kastelen in Prenay en Nancy (het begin van het middeleeuwse Nancy) om zo de verbinding tussen zijn noordelijke en zuidelijke bezittingen zeker te stellen. Tegen het einde van zijn leven kwam Gerard in conflict met lokale edelen. Hij overleed op een veldtocht tegen opstandelingen, volgens geruchten was hij vergiftigd. Hij werd begraven in de abdij van Remiremont. Met zijn bewind kwam een einde aan de turbulente geschiedenis van Opper-Lotharingen, zijn nageslacht regeerde tot 1755.Gerard was een zoon van Gerard IV van Metz en Gisela. Hij was gehuwd met Hedwig Van Namen, dochter van Albert I van Namen, en werd de vader van: Diederik II Gerard I van Vaudémont. Gisela Beatrix van Lotharingen gehuwd met Stefanus I van BourgondiëAls weduwe stichtte Hedwig een abdij in Châtenois, waar ze ook werd begraven.
  • Герхард (на френски: Gérard Ier de Lorraine, Gérard d'Alsace, Gérard de Chatenoy, Gérard de Flandre, Gerhard, * 1030; † 14 април 1070 г. в Ремирмон) от Дом Шатеноа е господар на Шатеноа и от 1048 г. херцог на Лотарингия, родоначалник на династията Лотарингия. Той е син на Герхард от Бузонвил († 1045), граф на Метц 1033 г., от фамилията Матфриди, и Гизела, вероятно дъщеря на херцог Дитрих I от Лотарингия († 1026/27).Неговата сестра Ода, e 1048/1070 г. игуменка на Ремирмон.След смъртта на неговия брат Адалберт през 1048 г.император Хайнрих III предал управлението на херцогство Лотарингия на Герхард. Неговите потомци управлявали Лотарингия. Убиецът на Адалберт, предишният херцог Готфрид III, залавя и затваря Герхард. Той е освободен през 1049 г. чрез намесата на папа Лъв IX, който се намирал по това време наоколо.Герхард построява дворци и град Нанси.Герхард е женен за Хадвига († 28 януари 1075/180O), дъщеря на Алберт II, граф на Намюр, и на Регелиндис, дъщеря на херцог Готцело I, херцог на Долна Лотарингия и сестра на папа Стефан X. Те имат децата: Дитрих II († 30 декември 1115), 1065 доказан, 1070 херцог на Лотарингия, 1114 маркграф, ∞ I 1079 Хедвиг от Формбах, дъщеря на Фридрих граф на Формбах и Гертруда от Халденслебен, вдовица на Гебхард от Суплинбургите, майка на император Лотар III.; ∞ II 1095 Гертруда от Фландрия, † 1115/26, дъщеря на Роберт Фризиеца, граф на Фландрия и граф на Холандия, вдовица на Хайнрих III граф и фогт на Брабант (Дом Фландрия) Герхард I († 1108), 1070 първият граф на Водемон; ∞ 1080 Хедвиг от Егисхайм († 1126), дъщеря на Герхард, граф на Егисхайм и Дагсбург Гизела, 1079/1114 игуменка на Ремирмон Беатрикс, 1102/17 доказана; ∞ Стефан I, граф на Виен и на Макон, († 1102) (Иврейска династия)Той умира в Ремиремон по време на друг бунт на лотарингските благородници, вероятно е отровен. Той е погребан в манастира Ремирмон.
  • Gerhard (* um 1030; † 14. April 1070 in Remiremont) war Herr von Châtenois und ab 1048 Herzog von Lothringen. In zeitgenössischen Quellen wird er Gerhard von Elsass und Gerhard von Châtenois (nach seinem Besitz in der Nähe von Neufchâteau) genannt. Seine Eltern sind Graf Gerhard und Gisela, die manchmal – allerdings ohne Beleg – als Tochter des Herzogs Dietrich I. von Lothringen († 1026/27) bezeichnet wird.Sein Bruder Adalbert wurde 1047 von Kaiser Heinrich III. zum Herzog von Lothringen ernannt, nachdem dieser das Herzogtum Gottfried III. abgenommen hatte. Gottfried akzeptierte die Entscheidung nicht, rebellierte und tötete Adalbert. Heinrich III. gab das Herzogtum an Adalberts Bruder Gerhard weiter. Gottfried setzte seinen Kampf und Unterstützung des lothringischen Adels fort, und es gelang ihm bald, Gerhard gefangen zu nehmen. Gerhard hatte jedoch die Unterstützung von Papst Leo IX. (Bruno von Egisheim-Dagsburg und ehemaliger Bischof von Toul), der – auf der Durchreise in Lothringen – 1049 die Freilassung Gerhards erreichte. Je mehr der Kaiser ihn nun mit Soldaten unterstützte, umso stärker wurde Gerhard, bis es ihm gelang, seinen Gegner zu überwinden. Der lothringische Adel jedoch setzte seinen Widerstand fort.Gerhards Herrschaft wurde somit durch seine Treue zu Heinrich III. und später Heinrich IV. geprägt. Durch seine Zusammenarbeit mit der Kirche wurde er Vogt von Moyenmoutier (Mittelmünster), Saint-Mihiel und Remiremont. Er ließ das Château de Prény bauen sowie eine Stadt im Zentrum des Herzogtums an einer Stelle, die Nancy genannt wurde, und die sich bald zur Metropole Lothringens entwickelte.Die Kinder aus seiner Ehe mit Hadwide waren: Dietrich II., 1065 bezeugt, 1070 Herzog von Lothringen, 1114 Markgraf, † 30. Dezember 1115; ∞ I 1079 Hedwig von Formbach, Tochter des Friedrich von Formbach und der Gertrud von Haldensleben, Witwe von Gebhard von Süpplingenburg, Mutter des Kaisers Lothar III.; ∞ II 1095 Gertrud von Flandern, † 1115/26, Tochter von Tochter Robert der Friese, Graf von Flandern und Holland, Witwe von Heinrich III. Graf und Vogt von Brabant. Gerhard I., 1073 Graf von Vaudémont – Nachkommen † 1346 Gisela, um 1079/1114 Äbtissin von Remiremont Beatrix, 1102/17 bezeugt; ∞ Stephan I. Tollkopf, Graf von Vienne und Mâcon, † 1102 (Haus Burgund-Ivrea)Er starb in Remiremont während er eine weitere Revolte des lothringischen Adels bekämpfte, eine Vergiftung ist nicht ausgeschlossen. Er wurde in der Abtei Remiremont bestattet.
  • Gerardo I da Lorena (c. 1030 - 14 de Abril de 1070), cognominado o Grande, foi duque da Lorena e o progenitor da linhagem de duques que governaram a Lorena até 1755.Nasceu por volta de 1030, filho mais novo de Gerardo I de Bouzonville, conde de Metz, e de Gisela, possível filha do duque Teodorico I da Lorena. Tornou-se conde de Metz e de Chatenois, em 1047, quando seu irmão Adalberto da Lorena abdicou destes condados para assumir o ducado da Lorena. Quando este morreu, no ano seguinte, Geraldo também o sucedeu no ducado, até sua morte.O imperador Henrique III da Germânia investiu Adalberto com a Lorena, em 1047, após confiscá-la de Godofredo da Baixa Lorena "o Barbudo". Este, porém, não se resignou e matou Adalberto em batalha. Henrique então conferiu o ducado a Geraldo, mas o duque deposto continuou a pelejar. Godofredo tinha o apoio da facção da nobreza que não queria uma mão forte nas rédeas do ducado, e Geraldo foi preso. No entanto, ele tinha o apoio do bispo mais influente da região, Bruno de Eguisheim-Dagsburgo, bispo de Toul (futuro papa Leão IX), que conseguiu libertá-lo, em 1049.O imperador deu-lhe tropas para o auxiliár, pois os rebeldes tinham o apoio de alguns elementos da Igreja. O próprio Geraldo permaneceu fiel até o fim à dinastia imperial, assim como foram seu irmão e seus descendentes, mesmo durante o período dos Hohenstaufens.A aliança de Geraldo com a Igreja era regular, porém inconstante, apesar de ter doado varias abadias à igreja como foi o casa da Abadia de Moyenmoutier, da Abadia de Saint-Mihiel e da Abadia de Remiremont. A Abadia de Mourmoutiers era a abadia do cardeal-bispo Humberto de Silva Candida, que excomungou o patriarca de Constantinopla, Miguel I Cerulário, em 1054, precipitando o Grande Cisma do Oriente, e Remiremont foi o local de descanso do próprio Geraldo.Em Junho de 1053, Geraldo e o príncipe Rodolfo de Benevento lideraram tropas papais e suabianas no interesse do papa Leão. A Batalha de Civitate, em 10 de Junho de 1053, foi uma perda desastrosa para o papa. Seus inimigos, os normandos sob Onofre de Altavila e Ricardo de Aversa, derrotaram seus aliados e capturaram Leão, mantendo-o sob honorável cativeiro em Benevento, enquanto que Geraldo retornou para a Lorena.Entre seus projetos de construção estava o Castelo de Prény, no centro do ducado, e o início da capital Nancy. Geraldo morreu (possivelmente envenenado) em Remiremont, enquanto tentava suprimir uma revolta.
  • Gerardo di Lorena (1030 circa – 14 aprile 1070) fu Conte di Metz e Chatenois dal 1047 e suo fratello era Adalberto duca di Lorena.L'anno successivo alla morte di Adalberto, Gerardo divenne duca e lo rimase sino alla sua morte. Nei documenti contemporanei viene anche indicato come Gerardo d'Alsazia (dalla sua terra d'origine), Gerardo di Chatenoy (da un vecchio castello a Neufchâteau) o Gerardo delle Fiandre (dalla patria d'origine della moglie).Egli era il secondo figlio di Gerardo di Bouzonville, Conte di Metz, e di Gisella, forse una figlia di Teodorico I dell'Alta Lorena.Enrico III il Nero investì Adalberto della Lorena nel 1047, dopo averla confiscata a Goffredo III. Goffredo non si diede comunque per vinto e uccise Adalberto in battaglia. Enrico successivamente detronizzò Gerardo, ma il duca deposto continuò di fatto a governare. Goffredo aveva il sostegno della fazione nobiliare che voleva un duca con il "pugno duro" e Gerardo venne imprigionato. Egli aveva il sostegno dei capi delle diocesi del suo ducato, tra i quali cui il vescovo di Toul, Bruno di Eguisheim-Dagsburg (successivamente papa Leone IX), che riuscì a liberarlo nel 1049. L'Imperatore mandò sue truppe ad aiutarlo in battaglia.La sua alleanza con la Chiesa fu leale, con la fondazione di abbazie come Moyenmoutier, Saint-Mihiel e Remiremont. Il più importante dei rappresentanti ecclesiastici lorenesi dell'epoca, Umberto di Silvacandida, scomunicò il Patriarca di Costantinopoli, Michele I Cerulario, nel 1054, contribuendo al Grande Scisma.Il 18 giugno 1053 Gerardo e il principe Rodolfo di Benevento inviarono le truppe papali e di Svevia nella battaglia di Civitate, una sconfitta disastrosa per il papato. I loro nemici, i Normanni, al comando di Umfredo d'Altavilla e Riccardo I di Aversa, sconfissero gli alleati della Santa Sede e catturarono Gerardo, tenendolo prigioniero a Benevento. Più tardi egli riuscì a ritornare in Lorena.Tra i suoi tanti progetti di costruzione, vi fu il castello di Prény, nel centro del ducato, che fu la parte iniziale della capitale, Nancy. Egli morì a Remiremont mentre tentava di sopprimere una rivolta. La sua morte improvvisa fu oggetto di sospetti di avvelenamento. La data della sua morte non è completamente certa: il 14 aprile è quella attestata da molti storici, ma alcuni citano anche l'11 agosto.
  • Герхард (Жерар) I Эльзасский (фр. Gérard d'Alsace, нем. Gerhard von Elsass; ок. 1015/1020 — 14 апреля или 11 августа 1070) — граф Меца и Шатенуа с 1047, герцог Верхней Лотарингии с 1048, второй сын графа Меца Герхарда (Жерара) IV и Гизеллы, вероятной дочери Тьерри I, герцога Верхней Лотарингии.Родоначальник Лотарингского (Эльзасского) дома, правившего в Лотарингии до 1736 года (с перерывами).
  • Gerard (ur. ok. 1030, zm. 14 kwietnia lub 11 sierpnia 1070) – hrabia Metzu i Chatenois (jako Gerard V) od 1047/1048, książę Górnej Lotaryngii od 1048.
dbpedia-owl:occupation
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 351485 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 5486 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 55 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110250863 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:après
prop-fr:avant
prop-fr:couleur
  • #ff0000
  • #ffd000
prop-fr:nom
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Gérard d'Alsace, né vers 1030, mort le 11 août 1070 à Remiremont, fut seigneur de Châtenois, puis duc de Lorraine de 1048 à 1070. Les textes de l'époque le désignent sous les nom de Gérard d'Alsace , Gérard de Chatenoy du nom d'un château qu'il possédait à Châtenois (Bas-Rhin) ou Gérard de Flandre (car son épouse, Hedwige de Namur, est aussi nommée Hedwige de Flandre)Il est fils de Gérard de Bouzonville († 1045), comte de Metz, et de Gisèle de Franconie, son épouse.
  • Герхард (Жерар) I Эльзасский (фр. Gérard d'Alsace, нем. Gerhard von Elsass; ок. 1015/1020 — 14 апреля или 11 августа 1070) — граф Меца и Шатенуа с 1047, герцог Верхней Лотарингии с 1048, второй сын графа Меца Герхарда (Жерара) IV и Гизеллы, вероятной дочери Тьерри I, герцога Верхней Лотарингии.Родоначальник Лотарингского (Эльзасского) дома, правившего в Лотарингии до 1736 года (с перерывами).
  • Gerard (ur. ok. 1030, zm. 14 kwietnia lub 11 sierpnia 1070) – hrabia Metzu i Chatenois (jako Gerard V) od 1047/1048, książę Górnej Lotaryngii od 1048.
  • Gerard d'Alsàcia, V de Metz, I de Lorena (~1030 - 11 d'agost de 1070, Remiremont), fou comte de Metz (1047 -1070) com i duc de l'Alta Lorena (1048-1070) i senyor de Châtenois.
  • Герхард (на френски: Gérard Ier de Lorraine, Gérard d'Alsace, Gérard de Chatenoy, Gérard de Flandre, Gerhard, * 1030; † 14 април 1070 г. в Ремирмон) от Дом Шатеноа е господар на Шатеноа и от 1048 г. херцог на Лотарингия, родоначалник на династията Лотарингия. Той е син на Герхард от Бузонвил († 1045), граф на Метц 1033 г., от фамилията Матфриди, и Гизела, вероятно дъщеря на херцог Дитрих I от Лотарингия († 1026/27).Неговата сестра Ода, e 1048/1070 г.
  • Gérard IV, Duke of Alsace (c. 1030 – April 14, 1070) was the count of Metz and Chatenois from 1047 to 1048, when his brother Duke Adalbert resigned them to him upon his becoming the Duke of Upper Lorraine. On Adalbert's death the next year, Gérard became duke, a position that he held until his death.
  • Gerardo di Lorena (1030 circa – 14 aprile 1070) fu Conte di Metz e Chatenois dal 1047 e suo fratello era Adalberto duca di Lorena.L'anno successivo alla morte di Adalberto, Gerardo divenne duca e lo rimase sino alla sua morte.
  • Gerardo I da Lorena (c. 1030 - 14 de Abril de 1070), cognominado o Grande, foi duque da Lorena e o progenitor da linhagem de duques que governaram a Lorena até 1755.Nasceu por volta de 1030, filho mais novo de Gerardo I de Bouzonville, conde de Metz, e de Gisela, possível filha do duque Teodorico I da Lorena. Tornou-se conde de Metz e de Chatenois, em 1047, quando seu irmão Adalberto da Lorena abdicou destes condados para assumir o ducado da Lorena.
  • Gerhard (* um 1030; † 14. April 1070 in Remiremont) war Herr von Châtenois und ab 1048 Herzog von Lothringen. In zeitgenössischen Quellen wird er Gerhard von Elsass und Gerhard von Châtenois (nach seinem Besitz in der Nähe von Neufchâteau) genannt. Seine Eltern sind Graf Gerhard und Gisela, die manchmal – allerdings ohne Beleg – als Tochter des Herzogs Dietrich I. von Lothringen († 1026/27) bezeichnet wird.Sein Bruder Adalbert wurde 1047 von Kaiser Heinrich III.
  • Gerard van Lotharingen (ca. 1030 - Remiremont, 14 april 1070) was hertog van Opper-Lotharingen.Gerard volgde in 1047 zijn broer Adalbert op als graaf van de Elzas, Metz en Châtenois, toen die hertog werd van Opper-Lotharingen. Adalbert werd tot hertog benoemd in plaats van de opstandige Godfried II van Lotharingen maar werd in 1048 al door Godfried gedood. Gerard volgde toen zijn broer op als hertog maar werd al snel door Godfried gevangengenomen.
rdfs:label
  • Gérard Ier de Lorraine
  • Герхард I (герцог Лотарингии)
  • Geraldo I da Lorena
  • Gerard I de Lorena
  • Gerard Lotaryński
  • Gerard van Lotharingen
  • Gerardo di Lorena
  • Gerhard (Lothringen)
  • Gérard, Duke of Lorraine
  • Герхард (Лотарингия)
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:predecessor of
is dbpedia-owl:successor of
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:après of
is prop-fr:avant of
is prop-fr:n of
is foaf:primaryTopic of