En médecine, un coma (du grec κῶμα kôma signifiant « sommeil profond ») est une perte de connaissance (abolition de la conscience et de la vigilance) non réversible par les stimulations. Il témoigne d'un dysfonctionnement cérébral sévère (d'origine traumatique, toxique ou médicale). Il constitue une urgence diagnostique et thérapeutique. Il se distingue de la syncope, perte de conscience brutale et brève d'origine cardio-vasculaire.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • En médecine, un coma (du grec κῶμα kôma signifiant « sommeil profond ») est une perte de connaissance (abolition de la conscience et de la vigilance) non réversible par les stimulations. Il témoigne d'un dysfonctionnement cérébral sévère (d'origine traumatique, toxique ou médicale). Il constitue une urgence diagnostique et thérapeutique. Il se distingue de la syncope, perte de conscience brutale et brève d'origine cardio-vasculaire. En urgence, il doit surtout être distingué de l'arrêt cardio-circulatoire dont le traitement est très différent.
  • Kóma (z řeckého κῶμα, výslovnost kóma, znamená hluboký spánek) je pojem z oboru lékařství a znamená těžký stav bezvědomí. Postižený v kómatu nereaguje na oslovení, ani na bolestivé podněty.Příčinou kómatu mohou být úrazy hlavy, krvácení do mozku, edém mozku, těžké nervové infekce, diabetes, hyperglykemie, hypoglykemie, hyperosmolarita, těžká poškození jater atd.Lidé v kómatu obvykle vyžadují přijetí do nemocnice a často na jednotku intenzivní péče.Stav může trvat prakticky libovolnou dobu, jednotky minut až desítky let.
  • In medicine, a coma (from the Greek κῶμα koma, meaning "deep sleep") is a state of unconsciousness lasting more than six hours, in which a person: cannot be awakened; fails to respond normally to painful stimuli, light, or sound; lacks a normal sleep-wake cycle; and, does not initiate voluntary actions. A person in a state of coma is described as being comatose.A comatose person exhibits a complete absence of wakefulness and is unable to consciously feel, speak, hear, or move. For a patient to maintain consciousness, two important neurological components must function. The first is the cerebral cortex—the gray matter that covers the outer layer of the brain. The other is a structure located in the brainstem, called reticular activating system (RAS).Injury to either or both of these components is sufficient to cause a patient to experience a coma.[citation needed] The cerebral cortex is a group of tight, dense, "gray matter" composed of the nucleus of the neurons whose axons then form the "white matter", and is responsible for perception, relay of the sensory input (sensation) via the thalamic pathway, and many other neurological functions, including complex thinking.RAS, on the other hand, is a more primitive structure in the brainstem that is tightly in connection with reticular formation (RF). The RAS area of the brain has two tracts, the ascending and descending tract. Made up of a system of acetylcholine-producing neurons, the ascending track, or ascending reticular activating system (ARAS), works to arouse and wake up the brain, from the RF, through the thalamus, and then finally to the cerebral cortex. A failure in ARAS functioning may then lead to a coma.[citation needed] It is therefore necessary to investigate the integrity of cerebral cortex as well of the reticular activating system (RAS) in a comatose patient.[citation needed]
  • In der Medizin ist ein voll ausgeprägtes Koma (griechisch κῶμα, „tiefer Schlaf“) die schwerste Form einer quantitativen Bewusstseinsstörung. In diesem Zustand kann das Individuum auch durch starke äußere Stimuli, wie wiederholte Schmerzreize, nicht geweckt werden.Das Koma ist somit ein Symptom (Krankheitszeichen) und keine Krankheit. In der internationalen Klassifikation der Gesundheitsstörungen (ICD-10) wurde es daher in die Rubrik „R“ (Symptome und Befunde) eingeordnet (R40.2). Das Koma ist Ausdruck einer schweren Störung der Großhirnfunktion und zumeist lebensbedrohend. Die weitere Entwicklung (Prognose) des Komatösen ist von der zugrunde liegenden Erkrankung und medizinischen Versorgung abhängig.
  • Tıpta koma (Yunanca: κῶμα; koma "derin uyku" anlamına gelir) bir kişinin altı saatten fazla süren bilinçsizlik durumudur. Bu durumdaki kişiler ağrılı uyaranlarla, ışık ya da sesle uyandırılamaz. Normal uyku-uyanıklık döngüsünden yoksundur ve kendi isteği ile eylem başlatamaz. Koma durumuna olan bir kişiye "komatöz" denir.Komadaki bir kişi uyanıklık durumunun tam yokluğunu sergiler ve bilinçli olarak hissetme, konuşma, duyma ya da hareket etme eylemlerini yapamaz. Bir insanda bilinç hali için iki önemli nörolojik bileşenin çalışması gerekir. İlk olarak beynin dış katmanını oluşturan gri madde yani serebral korteks, diğeri ise beyin sapında bulunan ve retiküler aktive edici sistem (RAS) denilen bir yapıdır.. bu yapılardan birisi veya ikisinin fonksiyon kaybı koma durumuna neden olur. Serebral korteks aksonları aracılığıyla beynin diğer bölgeleri ile haberleşerek algı, duyusal girdi ve düşünme de dahil olmak üzere birçok karmaşık nörolojik fonksiyonları yürütmektedir. Diğer taraftan RAS beyin sapı içinde daha ilkel bir yapıdır. Beynin uyanık tutulması görevi vardır.
  • Orvosilag a kóma (görög elnevezése κῶμα koma, ami mély álmot jelent), olyan eszméletlen állapot, ami hat óránál tovább tart, a páciens érzéketlen vagy inadekvátan reagál a fájdalom-, fény- és hangingerekre, hiányzik nála a normális alvás-ébrenlét váltakozása, és nem képes akaratlagos cselekvéseket elindítani. A kómában lévő egyén jellemzésére a komatózus kifejezés használatos. Ugyanakkor a Glasgow-i kóma skálabeosztás (Glasgow Coma Scale) szerint már a zavaros tudatú személyt is úgy kell tekinteni, hogy a kóma legenyhébb stádiumában van.
  • В медицината кома (от гръцки: koma - дълбок сън) е особено състояние на безсъзнание. Коматозният пациент не може да бъде събуден и обикновено не реагира на болка или светлина, също така няма сънни цикли и не може да извършва действия по собствена воля. Комата може да настъпи в резултат по ред причини, включително интоксикация, метаболични абнормалности, заболявания на централната нервна система, остри неврологични травми като инсулт и хипоксия.
  • En medicina, el coma (del grec κῶμα o κωμα, que significa son profunda) és un estat sever de pèrdua de consciència que pot ser el resultat d'una gran varietat de condicions incloent-hi la intoxicació per (drogues, alcohol o altres tòxics), anomalies metabòliques (hipoglucèmia, hiperglucèmia, cetosi), malalties del sistema nerviós central: ictus, traumatisme cranioencefàlic, convulsions i hipòxia. Les causes metabòliques són les més freqüents.El coma és una síndrome. El coma és una expressió d'un fort trastorn de les funcions cerebrals i per tant amb perill de mort. El (pronòstic) del pacient amb coma depèn de les malalties subjacents i de l'assistència mèdica.
  • Il coma è una patologia conosciuta fin dai tempi più antichi. Il sostantivo coma deriva dal greco κῶμα che vuol dire sonno. Con questo termine, Ippocrate indicava "Il cadavere in sonno letargico", riferendosi a quei soggetti in coma, che apparivano in uno stato di sonno profondo dal quale non si poteva risvegliarli. Più di recente, nel 1966, Fred Plum e Jerome Posner, neurologi statunitensi, definiscono così il coma: "Unarousable unresponsiveness in which the subjects lie with eyes closed" (Paziente non risvegliabile, non responsivo, che giace a occhi chiusi).In neurologia, si definisce coma un profondo stato di incoscienza che può essere provocato da intossicazioni (stupefacenti, alcool, tossine), alterazioni del metabolismo (ipoglicemia, iperglicemia, chetoacidosi) o danni e malattie del sistema nervoso centrale (ictus, traumi cranici, ipossia): fra tutte, le più comuni cause di coma sono le alterazioni del metabolismo. In Unità di Terapia Intensiva, a volte, può essere necessario indurre un coma artificiale temporaneo per mezzo di farmaci, per ridurre l'edema cerebrale dopo un danno encefalico subito e adattare il paziente alla ventilazione meccanica.Nei dipartimenti di emergenza (in Italia, Pronto soccorso) degli ospedali di III livello, i medici che vi lavorano, per trattare adeguatamente e in tempi rapidi il malato critico, devono essere abili nel riconoscere uno stato di coma, distinguendo le varie condizioni di alterazione dello stato di coscienza: il coma (nessuna apertura degli occhi dopo stimolo doloroso), lo stato stuporoso (apertura degli occhi dopo stimolo doloroso) e lo stato soporoso (apertura degli occhi dopo stimolo verbale).La gravità dello stato di coma si misura mediante numerose scale di misura, la scala semplificata, le scale a livelli, le scale a punteggio. La più diffusa, tra le scale a punteggio, è la Glasgow Coma Scale (scala GCS), proposta, nel 1974, dai neurochirurghi Graham Teasdale e Bryan Jennet. La scala, in base alle risposte del paziente a vari stimoli (dolorosi, verbali), stabilisce un grado di alterazione dello stato di coscienza, con un punteggio da 3 (coma profondo) a 15 (paziente sveglio e cosciente).L'uso della scala richiede di valutare l'apertura degli occhi (Eyes, score 1 - 4), la risposta motoria (Motor, score 1 - 6), la risposta verbale (Verbal, score 1 - 5). Un paziente con score della GCS ≤ 8 (E 1, M 5, V 2) è un paziente in coma, che non apre gli occhi dopo stimolo verbale o doloroso. Questi malati devono essere intubati e sottoposti a ventilazione meccanica in terapia intensiva, perché privi dei riflessi di protezione delle vie aree, situazione indotta dal danno a carico del tronco dell'encefalo.La GCS è stata, inizialmente, utilizzata per valutare il livello di coscienza dopo un trauma cranico. In seguito, il suo uso si è esteso a tutti i pazienti acuti, sia con patologie di natura medica, sia di natura traumatica. Negli ospedali, in Unità di Terapia Intensiva, la GCS è usata nel monitoraggio delle condizioni cliniche neurologiche dei pazienti con danno encefalico acuto[4]
  • Koma (dari Bahasa Yunani yang berarti "tidur nyenyak") dalam dunia kedokteran, adalah suatu kondisi hilang sadar yang sangat dalam. Pasien koma tidak dapat dibangunkan, tidak memberikan respons normal terhadap rasa sakit atau rangsangan cahaya, tidak memiliki siklus tidur-bangun, dan tidak dapat melakukan tindakan sukarela. Koma dapat timbul karena berbagai kondisi, termasuk keracunan, keabnormalan metabolik, penyakit sistem saraf pusat, serta luka neorologis akut seperti stroke dan hipoksia, gegar otak karena kecelakaan berat terkena kepala dan terjadi pendarahaan di dalam tempurung kepala. Koma juga dapat secara sengaja ditimbulkan oleh agen farmasentika untuk mempertahankan fungsi otak setelah timbulnya trauma otak lain.
  • En medicina, el coma (del gr. κῶμα o κωμα, que significa sueño profundo) es un estado severo de pérdida de consciencia, que puede resultar de una gran variedad de condiciones incluyendo las intoxicaciones (drogas, alcohol o tóxicos), anomalías metabólicas (hipoglucemia, hiperglucemias, cetosis), enfermedades del sistema nervioso central, ACV, traumatismo cráneo-encefálico, convulsiones e hipoxia. Las causas metabólicas son las más frecuentes.El coma es por tanto un síndrome. En la Clasificación internacional de trastornos de la salud (ICD-10) se le asigna la letra "R" (síntomas y diagnósticos). El coma es una expresión de un fuerte trastorno de las funciones cerebrales y por tanto con peligro de muerte. El desarrollo (pronóstico) del paciente comatoso es dependiente de las enfermedades subyacentes y de la asistencia médica.
  • Koma (grezieratik κῶμα, koma, "lo sakona") osasun egoera larria da, gorputzaren funtzio gehienak, kontzientzia barne, bizitzeko ezinbestekoak diren arnasketa eta zirkulazioa izan ezik, galtzen direnean sortua. Hainbat jatorri izan ditzake: intoxikazioak (alkohola, drogak edo toxikoak) edo anomalia metabolikoak (hipogluzemia, hipergluzemia, zetosia) barne. Azken kausa hauek, metabolikoak dira ohikoenak.Koma egoeran arnas eta zirkulazio funtzioak bete ohi dira baina konortea eta mugimendu, sentikortasun eta adimen funtzioak erabat apaltzen dira. Mota askotako koma egoerak bereizten dira: koma egoera arinenetan eria esnatua dagoela dirudi, ametsetan bezala hitz egiten baitu eta mugitu egiten baita; larrienean berriz elektroentzefalograma laua izaten da eta bihotzean eta arnasketan gorabeherak gertatzen dira. Koma egoerak ez du iraupen jakinik: badira ordu edo egun batzuk igarota koma egoeratik esnatzen diren eriak, baina badira garuneko zeluletan gertatuko kalteen ondorioz sekula esnatzen ez direnak. Koma egoera hainbat arrazoirenagtik sor daiteke, hala nola eritasuna, infekzioak eta tumoreak. Hau guztia kontuan hartuz, sindrome bat dela esan daiteke, burmuineko gorabeherak sortzen dituena. Horregatik, askotan heriotza eragin dezake.
  • Кома (от греч. koma — глубокий сон, дремота), коматозное состояние, угрожающее жизни состояние, характеризующееся потерей сознания, резким ослаблением или отсутствием реакции на внешние раздражения, угасанием рефлексов до полного их исчезновения, нарушением глубины и частоты дыхания, изменением сосудистого тонуса, учащением или замедлением пульса, нарушением температурной регуляции. К. развивается в результате глубокого торможения в коре головного мозга с распространением его на подкорку и нижележащие отделы центральной нервной системы вследствие острого нарушения кровообращения в головном мозгу, травм головы, воспаления (при энцефалитах, менингитах, малярии), а также в результате отравлений (барбитуратами, окисью углерода и др.), при сахарном диабете, уремии, гепатите (уремическая, печёночная К.). При этом возникают нарушения кислотно-щелочного равновесия в нервной ткани, кислородное голодание, нарушения ионного обмена и энергетическое голодание нервных клеток. К. предшествует прекоматозное состояние, на протяжении которого происходит развитие указанных симптомов. Лечение: устранение причины, вызвавшей К.; мероприятия, направленные на восстановление кислотно-щелочного равновесия, ликвидацию коллапса, восстановление дыхания, борьбу с кислородным голоданием.
  • Coma (do grego κῶμα, sono profundo) é um estado de inconsciência que dura mais de seis horas, em que uma pessoa não pode ser despertada, não responde normalmente a estímulos dolorosos, luz nem som, carece de um ciclo vigília-sono normal e não inicia ações voluntárias.Para um paciente para manter a consciência, dois componentes neurológicos importantes devem funcionar: o córtex, a matéria cinzenta cerebral da camada mais externa do cérebro, e o Sistema de ativação reticular ascendente (SARA).
  • Coma is in de geneeskunde een staat van diepe bewusteloosheid waarbij de persoon de ogen niet opent op aanspreken, geen opdrachten uitvoert en geen verbale reacties geeft.De diepte van de bewustzijnsdaling is bij coma alleen nog af te leiden uit bepaalde motorische reacties op pijnprikkels. De diepte van een comateuze toestand wordt bepaald op de Glasgow-comaschaal waarbij de patiënt op drie onderdelen beoordeeld wordt: Eye opening response (reactie door opening van de ogen), Motor response (motorische reactie) en Verbal response (spraak). De Glasgow-comascore wordt daarom ook wel EMV-score genoemd.Mogelijke oorzaken zijn onder andere: vergiftiging (door drugs, alcohol of giffen), stofwisselingsproblemen (hypoglykemie, hyperglykemie, keto-acidose, enzovoort), ziekten van het centraal zenuwstelsel, CVA (beroerte/hersenbloeding), hersenletsel (hersenschudding), hartinfarct, hypothermie en zuurstoftekort. De stofwisselingsproblemen zijn de meest voorkomende oorzaak van coma.Tijdelijk coma wordt soms kunstmatig opgewekt (met medicijnen) om zwelling van de hersenen tegen te gaan.Als onderdeel van euthanasie zoals toegepast in Nederland wordt de patiënt met medicijnen in coma gebracht (‘medicamenteus geïnduceerd coma’) alvorens het daadwerkelijk dodelijke middel wordt toegediend.
  • Śpiączka, koma (z gr. κῶμα koma, znaczy głęboki sen, łac. coma) – ilościowe zaburzenie świadomości. Często jest wynikiem uszkodzenia tworu siatkowatego. Może to być uszkodzenie pierwotne lub wtórne, powstałe w sposób pośredni wskutek np. procesu ekspansywnego lub uszkodzenia pochodzenia naczyniowego.Śpiączka może być również wynikiem zaburzeń powodujących rozlane uszkodzenie systemu nerwowego, np. w przebiegu zatrucia, bez względu na przyczynę.
  • 혼수상태(昏睡狀態) 또는 코마(coma)는 의학에서 깊은 의식불명 상태를 말한다. 코마(coma)라는 단어는 깊은 잠을 의미하는 그리스어 κῶμα 에서 유래되었다.혼수상태에 있는 사람은 깨울 수가 없고 일반적으로 고통이나 빛, 소리 등에도 반응하지 않는다. 또한 건강한 사람과 달리 깨어 있는 상태와 수면 상태의 주기적 전환이 발생하지 않으며, 자신의 의지로 움직이지도 않는다.
  • 昏睡(こんすい、coma)とは意識障害の一つ。意識障害の中で最も重いものである。
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 136108 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 26978 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 145 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 108083225 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:icd
  • 780.010000 (xsd:double)
  • R40.2
prop-fr:nom
  • Coma
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:wiktionary
  • coma
prop-fr:wiktionaryTitre
  • coma
  • coma
dcterms:subject
rdfs:comment
  • En médecine, un coma (du grec κῶμα kôma signifiant « sommeil profond ») est une perte de connaissance (abolition de la conscience et de la vigilance) non réversible par les stimulations. Il témoigne d'un dysfonctionnement cérébral sévère (d'origine traumatique, toxique ou médicale). Il constitue une urgence diagnostique et thérapeutique. Il se distingue de la syncope, perte de conscience brutale et brève d'origine cardio-vasculaire.
  • В медицината кома (от гръцки: koma - дълбок сън) е особено състояние на безсъзнание. Коматозният пациент не може да бъде събуден и обикновено не реагира на болка или светлина, също така няма сънни цикли и не може да извършва действия по собствена воля. Комата може да настъпи в резултат по ред причини, включително интоксикация, метаболични абнормалности, заболявания на централната нервна система, остри неврологични травми като инсулт и хипоксия.
  • Coma (do grego κῶμα, sono profundo) é um estado de inconsciência que dura mais de seis horas, em que uma pessoa não pode ser despertada, não responde normalmente a estímulos dolorosos, luz nem som, carece de um ciclo vigília-sono normal e não inicia ações voluntárias.Para um paciente para manter a consciência, dois componentes neurológicos importantes devem funcionar: o córtex, a matéria cinzenta cerebral da camada mais externa do cérebro, e o Sistema de ativação reticular ascendente (SARA).
  • Śpiączka, koma (z gr. κῶμα koma, znaczy głęboki sen, łac. coma) – ilościowe zaburzenie świadomości. Często jest wynikiem uszkodzenia tworu siatkowatego. Może to być uszkodzenie pierwotne lub wtórne, powstałe w sposób pośredni wskutek np. procesu ekspansywnego lub uszkodzenia pochodzenia naczyniowego.Śpiączka może być również wynikiem zaburzeń powodujących rozlane uszkodzenie systemu nerwowego, np. w przebiegu zatrucia, bez względu na przyczynę.
  • 혼수상태(昏睡狀態) 또는 코마(coma)는 의학에서 깊은 의식불명 상태를 말한다. 코마(coma)라는 단어는 깊은 잠을 의미하는 그리스어 κῶμα 에서 유래되었다.혼수상태에 있는 사람은 깨울 수가 없고 일반적으로 고통이나 빛, 소리 등에도 반응하지 않는다. 또한 건강한 사람과 달리 깨어 있는 상태와 수면 상태의 주기적 전환이 발생하지 않으며, 자신의 의지로 움직이지도 않는다.
  • 昏睡(こんすい、coma)とは意識障害の一つ。意識障害の中で最も重いものである。
  • En medicina, el coma (del grec κῶμα o κωμα, que significa son profunda) és un estat sever de pèrdua de consciència que pot ser el resultat d'una gran varietat de condicions incloent-hi la intoxicació per (drogues, alcohol o altres tòxics), anomalies metabòliques (hipoglucèmia, hiperglucèmia, cetosi), malalties del sistema nerviós central: ictus, traumatisme cranioencefàlic, convulsions i hipòxia. Les causes metabòliques són les més freqüents.El coma és una síndrome.
  • In medicine, a coma (from the Greek κῶμα koma, meaning "deep sleep") is a state of unconsciousness lasting more than six hours, in which a person: cannot be awakened; fails to respond normally to painful stimuli, light, or sound; lacks a normal sleep-wake cycle; and, does not initiate voluntary actions. A person in a state of coma is described as being comatose.A comatose person exhibits a complete absence of wakefulness and is unable to consciously feel, speak, hear, or move.
  • Orvosilag a kóma (görög elnevezése κῶμα koma, ami mély álmot jelent), olyan eszméletlen állapot, ami hat óránál tovább tart, a páciens érzéketlen vagy inadekvátan reagál a fájdalom-, fény- és hangingerekre, hiányzik nála a normális alvás-ébrenlét váltakozása, és nem képes akaratlagos cselekvéseket elindítani. A kómában lévő egyén jellemzésére a komatózus kifejezés használatos.
  • Кома (от греч. koma — глубокий сон, дремота), коматозное состояние, угрожающее жизни состояние, характеризующееся потерей сознания, резким ослаблением или отсутствием реакции на внешние раздражения, угасанием рефлексов до полного их исчезновения, нарушением глубины и частоты дыхания, изменением сосудистого тонуса, учащением или замедлением пульса, нарушением температурной регуляции. К.
  • Koma (grezieratik κῶμα, koma, "lo sakona") osasun egoera larria da, gorputzaren funtzio gehienak, kontzientzia barne, bizitzeko ezinbestekoak diren arnasketa eta zirkulazioa izan ezik, galtzen direnean sortua. Hainbat jatorri izan ditzake: intoxikazioak (alkohola, drogak edo toxikoak) edo anomalia metabolikoak (hipogluzemia, hipergluzemia, zetosia) barne.
  • Coma is in de geneeskunde een staat van diepe bewusteloosheid waarbij de persoon de ogen niet opent op aanspreken, geen opdrachten uitvoert en geen verbale reacties geeft.De diepte van de bewustzijnsdaling is bij coma alleen nog af te leiden uit bepaalde motorische reacties op pijnprikkels.
  • In der Medizin ist ein voll ausgeprägtes Koma (griechisch κῶμα, „tiefer Schlaf“) die schwerste Form einer quantitativen Bewusstseinsstörung. In diesem Zustand kann das Individuum auch durch starke äußere Stimuli, wie wiederholte Schmerzreize, nicht geweckt werden.Das Koma ist somit ein Symptom (Krankheitszeichen) und keine Krankheit. In der internationalen Klassifikation der Gesundheitsstörungen (ICD-10) wurde es daher in die Rubrik „R“ (Symptome und Befunde) eingeordnet (R40.2).
  • Kóma (z řeckého κῶμα, výslovnost kóma, znamená hluboký spánek) je pojem z oboru lékařství a znamená těžký stav bezvědomí.
  • Koma (dari Bahasa Yunani yang berarti "tidur nyenyak") dalam dunia kedokteran, adalah suatu kondisi hilang sadar yang sangat dalam. Pasien koma tidak dapat dibangunkan, tidak memberikan respons normal terhadap rasa sakit atau rangsangan cahaya, tidak memiliki siklus tidur-bangun, dan tidak dapat melakukan tindakan sukarela.
  • Tıpta koma (Yunanca: κῶμα; koma "derin uyku" anlamına gelir) bir kişinin altı saatten fazla süren bilinçsizlik durumudur. Bu durumdaki kişiler ağrılı uyaranlarla, ışık ya da sesle uyandırılamaz. Normal uyku-uyanıklık döngüsünden yoksundur ve kendi isteği ile eylem başlatamaz. Koma durumuna olan bir kişiye "komatöz" denir.Komadaki bir kişi uyanıklık durumunun tam yokluğunu sergiler ve bilinçli olarak hissetme, konuşma, duyma ya da hareket etme eylemlerini yapamaz.
  • Il coma è una patologia conosciuta fin dai tempi più antichi. Il sostantivo coma deriva dal greco κῶμα che vuol dire sonno. Con questo termine, Ippocrate indicava "Il cadavere in sonno letargico", riferendosi a quei soggetti in coma, che apparivano in uno stato di sonno profondo dal quale non si poteva risvegliarli.
  • En medicina, el coma (del gr. κῶμα o κωμα, que significa sueño profundo) es un estado severo de pérdida de consciencia, que puede resultar de una gran variedad de condiciones incluyendo las intoxicaciones (drogas, alcohol o tóxicos), anomalías metabólicas (hipoglucemia, hiperglucemias, cetosis), enfermedades del sistema nervioso central, ACV, traumatismo cráneo-encefálico, convulsiones e hipoxia. Las causas metabólicas son las más frecuentes.El coma es por tanto un síndrome.
rdfs:label
  • Coma
  • Coma
  • Coma
  • Coma
  • Coma (geneeskunde)
  • Coma (medicina)
  • Coma (medicina)
  • Koma
  • Koma
  • Koma (egoera)
  • Koma (medis)
  • Kóma
  • Kóma (orvostudomány)
  • Śpiączka
  • Кома
  • Кома
  • 昏睡
  • 혼수상태
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of