PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Une ville libre d'empire (Freie Reichsstadt) désigne sous le Saint-Empire romain germanique, jusqu'en 1806, une ville directement subordonnée à l'Empereur et non à un État membre, grâce à l'Immédiateté impériale. Ces villes libres constituaient ainsi de véritables républiques.
  • Wolne miasta Rzeszy (niem. Freie Reichsstadt) – termin określający miasta w Świętym Cesarstwie Rzymskim podlegające bezpośrednio władzy cesarzy i posiadające własną, niezależną reprezentację w Reichstagu.Do wolnych miast Rzeszy zaliczano m.in.:W nawiasach podane daty mediatyzacji Akwizgran (1794) Aalen (1803) Augsburg (1805) Bazylea (1648) Berno (1648) Besançon (1674) Biberach an der Riß (1803) Bopfingen (1803) Boppard (1309) Brema (-) Buchau (1803) Buchhorn (1803) Colmar (1679) Dinkelsbühl (1803) Donauwörth (1607) Dortmund (1803) Duisburg (1290) Düren (1241) Endingen am Kaiserstuhl (1428) Esslingen am Neckar (1803) Frankfurt nad Menem (1866) Friedberg (1455) Gelnhausen (1349) Gengenbach (1803) Giengen (1803) Goslar (1803) Haguenau (1679) Hamburg (-) Heilbronn (1803) Hildesheim[potrzebne źródło] Isny im Allgäu (1803) Kaufbeuren (1803) Kaiserslautern (1313/1314) Kaiserswerth (1273) Kaysersberg (1679) Kempten (1803) Kessenich (1792)[potrzebne źródło] Kolonia (1794) Konstancja (1548) Landau in der Pfalz (1679) Leutkirch im Allgäu (1803) Lindau (1803) Lubeka (1937) Memmingen (1803) Metz (1648) Mühlhausen (1803) Mülhausen (1648) Munster (Górny Ren) (1679) Neuenburg am Rhein (1311) Nordhausen (1803) Nördlingen (1803) Norymberga (1806) Obernai (1679) Offenburg (1803) Oppenheim (1398) Pfullendorf (1803) Ravensburg (1803) Ratyzbona (1803) Reutlingen (1803) Rheinfelden (1330) Rothenburg ob der Tauber (1803) Rottweil (1803) Rosheim (1679) Schlettstadt (1679) Schwäbisch Gmünd Schwäbisch Hall (1803) Schweinfurt (1803) Solothurn (1648) Spira (1792) Strasburg (1681) Überlingen Ulm (1803) Toul (1648) Turckheim (1679) Wangen im Allgäu (1803) Weil (1803) Verden (1648) Weißenburg (1679) Weinsberg (1417) Wetzlar (1803) Wimpfen (1803) Winterthur (1442) Windsheim (1803) Wirten (Verdun) (1648) Wormacja (1792) Zell am Harmersbach (1803) Zug (1648) Zürich (1648)
  • In the Holy Roman Empire, the collective term Free and Imperial Cities (German: Freie und Reichsstädte), briefly worded Free imperial city (Freie Reichsstadt, Latin: urbs imperialis libera) from the 15th century was used to denote a self-ruling city that enjoyed a certain amount of autonomy. An Imperial city held the status of Imperial immediacy, and as such, was subordinate only to the emperor, as opposed to a territorial city or town (Landstadt) which was subordinate to a territorial prince – be it an ecclesiastical lord (prince-bishop, prince-abbot) or a secular prince (duke (Herzog), margrave, count (Graf), etc.).
  • Een vrije rijksstad (Duits: Freie Reichsstadt) was een onafhankelijke stad in het Heilige Roomse Rijk. Deze steden vielen direct onder de keizer en niet onder bepaalde vorst.De vrije rijkssteden konden ingedeeld worden in twee categorieën. Vrijsteden of vrije steden (freie Städte) waren van oorsprong bisschoppelijke steden die onafhankelijkheid van de prins-bisschop hadden verkregen. Ze behoefden geen geregelde belasting aan het Heilige Roomse Rijk te betalen en ze mochten niet verpand worden. Rijkssteden (Reichsstädte) hadden zich niet hoeven vrij maken van een bisschop. De wettelijke status verschilde van stad tot stad en uiteindelijk verdween het onderscheid tussen beide. Het begrip "vrijsteden en rijkssteden" evolueerde naar "vrije rijkssteden".Enkele vrije rijkssteden waren Bazel (Zwitserland) (sinds 1000), Worms (sinds 1074), Mainz (van 1244 tot 1462), Regensburg (sinds 1245), Straatsburg (Vrijstad Straatsburg sinds 1262), Nijmegen (meerdere malen, o.a. sinds 1230), Spiers (sinds 1294) en Keulen (sinds 1475).Ook Groningen maakte zich in de 15e eeuw in de praktijk los van het Sticht Utrecht en eigende zich zelf het wapen van een vrije rijkstad toe. De stad voerde, zoals op het wapen op het orgel in de Martinikerk is te zien, ook de keizerskroon boven het stadswapen.Het aantal rijkssteden varieerde in de loop der tijd zeer en bereikte op gegeven moment enige honderden. In 1792 waren er echter nog maar 51 over, merendeels kleine steden in Zwaben. Ook in de Nederlanden waren er een paar vrijsteden, alsmede in wat nu de Franse Elzas is.De rijkssteden vormden het derde college van de Duitse Rijksdag, na de colleges van de keurvorsten en de vorsten. Ze waren verdeeld over twee banken: de Rijnlandse (R) en de Zwabische (Z).De rijkssteden waren ook vertegenwoordigd in de kreitsen: de Frankische Kreits (F), de Beierse Kreits (B), de Zwabische Kreits (Z), de Boven-Rijnse Kreits (BR), de Neder-Saksische Kreits (NS) en de Nederrijns-Westfaalse Kreits (NW) (zie onderstaande tabel)Krachtens de Reichsdeputationshauptschluss werden vrijwel alle vrijsteden en Rijkssteden in 1803 gemediatiseerd. Slechts zes steden behielden hun zelfstandigheid: Augsburg, Bremen, Frankfurt, Hamburg, Lübeck en Neurenberg. In 1805 verloor Augsburg zijn zelfstandigheid in de vrede van Presburg en bij de opheffing van het Heilige Roomse Rijk in 1806 verdwenen ook Neurenberg en Frankfurt. In 1810 werden de laatste drie, Bremen, Hamburg en Lübeck bij Frankrijk ingelijfd. Na de val van het Franse keizerrijk herstelde het Congres van Wenen de zelfstandigheid van vier voormalige Rijkssteden binnen de Duitse Bond: Hamburg, Bremen, Lübeck en Frankfurt am Main.Frankfurt werd in 1866 door Pruisen geannexeerd. De drie overgebleven steden maakten deel uit van het nieuwe Duitse Keizerrijk van 1870. In 1937 werd tijdens het derde Rijk Lübeck bij Pruisen ingelijfd. Bremen en Hamburg zijn dus de laatste die een zelfstandige positie hebben binnen de huidige bondsrepubliek.Danzig droeg van 1919 tot 1939 eveneens de titel vrije stad (Vrije Stad Danzig).
  • Svobodné říšské město (německy: Reichsstadt) bylo označení města ve Svaté říši římské, v němž formálně vládl pouze císař Svaté říše římské; jako protikladříšského města, která spadalo do příslušné části říše a kde vládl některý z mnoha říšských knížat (vévoda nebo kníže-biskup). Svobodná říšská města měla svého nezávislého představitele v říšském sněmu Svaté říše římské. Později byl formálním vládcem kníže-biskup, avšak ve vrcholném středověku získala města na biskupovi vesměs plnou nezávislost.Co se týče pojmu svobodné říšské město, rozlišuje se mezi říšskými městy (Reichsstädte) a svobodnými městy (freie Städte).Ačkoliv se městská práva případ od případu více či méně lišila, obecně svobodná města měla více práv a privilegií než říšská města. Například svobodná města pouze podporovala císaře během křížových výprav a organizovala svoji vlastní vojenskou ochranu, říšská města kromě toho platila císaři daně a vysílala sbory na jeho vojenská tažení.Postupem času se rozdíly mezi říšskými městy a svobodnými městy stále více zmenšovaly, až se ustálil termín svobodné říšské město.Více než privilegiemi se na nezávislost města podílelo jejich bohatství. Bohatá města jakoLübeck nebo Augsburg byly nezávislými enklávami uvnitř Svaté říše římské, vyhlašujícími války a uzavírajícími mír, kontrolující své obchodní aktivity a připouštějící pouze malé zásahy zvenčí.V pozdním středověku mnoho svobodných měst vytvářelo aliance (Städtebünde). Nejvýznamnější z nich byla Hanzovní liga, do níž se zapojovala i města, která nikdy nebyla svobodnými městy a připojila se k lize se svolením místního knížete.Po Vídeňském kongresu v roce 1815 byly obnoveny jako svobodná říšská města pouze Brémy (včetně Bremerhavenu), Hamburg (včetně exkláv), Lübeck a Frankfurt nad Mohanem. Staronová svobodná města (již ne říšská) se stala členy Německého spolku. Frankfurt nad Mohanem byl ale v roce 1866 po prusko-rakouské válce anektován Pruskem. Svobodné město Lübeck bylo zrušeno v roce 1937 tzv. Zákonem o Velkém Hamburku a dalších územních úpravách. Po vytvoření spolkové republiky Německo byly svobodná města Brémy a Hamburg opět vytvořeny.
  • 제국자유도시(帝國自由都市, 독일어: freie Reichsstadt 프라이 라이히스스타트[*])는 신성 로마 제국에서 볼 수 있었던 도시의 한 형태이다. 지방 영주와 사교의 통제하가 아니라 황제 직속에 속해 있는 자치 도시를 말한다제국자유도시는 신성로마제국에서 제국칙령에 의한 자치를 누리는 도시였다. 성직제후나 지방의 영주들(공작, 변경백, 백작 등.)에게 종속된 지역의 소도시와 달리, 자유제국 도시는 오직 황제에게만 복종했다. 제국자유도시들은 제국에서 하나의 주(州)를 이뤘으며, 또한 제국의회에 두 개의 의원석을 가지고 있었다. 신성로마제국의 멸망까지 50여개의 자유시가 있었으며, 그 중에 몇몇은 소읍(小邑)보다 더 작은 경우도 있었다.
  • Una Ciudad Imperial Libre (en alemán: freie Reichsstadt, plural Reichsstädte) era una ciudad autónoma gobernada formalmente por el emperador —en comparación con la mayoría de las ciudades en el Imperio, que pertenecían a un Estado soberano del Sacro Imperio y eran gobernadas así por alguno de los muchos príncipes (Fürsten) del imperio, tales como príncipes, duques o príncipes-obispos. Las ciudades libres gozaban de un régimen político y jurídico propio, llamado Reichsunmittelbarkeit (que se traduce como inmediación imperial), y también tenían representación propia en la Dieta Imperial del Sacro Imperio Romano Germánico.
  • Die Freien Städte und die Reichsstädte wurden ab dem 15. Jahrhundert im Städtekolleg unter dem Sammelbegriff Freie und Reichsstädte zusammengefasst. Der Volksmund formte daraus die Kurzbezeichnung Freie Reichsstadt, obwohl nur ein Teil der Städte gleichzeitig Freie Stadt und Reichsstadt war. Freie Städte waren einige Bischofsstädte (Basel, Straßburg, Speyer, Worms, Mainz, Köln, Regensburg), die eine gewisse Autonomie erworben hatten, zum Beispiel dem Kaiser keine Heerfolge leisten mussten. Stadtgemeinden, die im Heiligen Römischen Reich keinem Reichsfürsten, sondern direkt dem Kaiser unterstanden, waren Reichsstädte.
  • 帝国自由都市(ていこくじゆうとし、独:Freie Reichsstadt)は、中世よりドイツ(神聖ローマ帝国)で見られた都市の一形態。地方領主や司教の統制下でなく、皇帝直属の地位におかれ、一定範囲における自治を行使した都市を指す。自由帝国都市とも表記される。
  • Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu'nda, bir özgür imparatorluk şehri (Almanca: freie Reichsstadt), diğer şehirler gibi prensler ya da dükler tarafından değil doğrudan imparator tarafından yönetilen şehirlere verilen ad. Özgür şehirler aynı zamanda Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu Reichstag'ında da bağımsız temsil hakkına sahipti.Reichsstädte (İmparatorluk Şehirleri) ve Freie Städte (Özgür Şehirler) arasındaki fark; imparatorluk şehirlerinin imparatorun derebeyleri olan ve vergi ödeyen seküler prensler tarafından yönetiliyor olmasıydı. Özgür şehirler ise prens-piskoposlar tarafından yönetiliyordu. Bu yöneticiler vergi ödemek ve haçlı seferleri sırasında asker göndermek zorunda değildi. Özgür şehirler, prens-piskoposlardan Orta Çağ’ın Zirve Dönemi'nde bağımsızlığını kazandı. Örneğin; Basel (1000), Speyer (1111), Worms (1184), Mainz (1244, geri alındı 1462), Regensburg (1245), Strasbourg (1272) ve Köln (1288)Fakat zamanla ikisi arasındaki fark gittikçe belirsizleşti ve "Özgür ve İmparatorluk Şehirleri" Diyet içinde topluca "Özgür İmparatorluk Şehirleri" olarak bilinmeye başladı. Aradaki en önemli fark zenginlikti: Lübeck ve Augsburg gibi zengin şehirler, gerçek anlamda İmparatorluk kendi kendini yöneten yerleşim birimleriydi. Savaş ilan edip, antlaşmalar yaptılar ve kendi ticaretlerini kontrol altında tutarak dışarıdan çok az müdahaleye izin verdiler. Orta Çağ sonlarında birçok Serbest Şehir, Hansa Birliği gibi Städtebündeler (şehir birlikleri) kurdu.Bu şehirler, orta çağ siyasetinin dengesizliğiyle bazen özgürlüklerini kazanırken bazen de kaybettiler. Bazı şehirler, bir hediye olarak ayrıcalık kazanırken, bazıları paraya ihtiyacı olan bir prensten satın alarak, bazıları asker gücüyle ve bazıları da karışıklık dönemlerinde bu ayrıcalıkları aldı. Bazı şehirlerse, Hohenstaufen gibi egemen hanedanların sona ermesiyle özgür hale geldi. Bazı şehirlerse özgürlüklerini kaybetti. Bazıları kendi istekleriyle başka bir gücün himayesi altına girerken, 1607'de Donauwörth gibi bazılarının ayrıcalıkları da İmparator tarafından ellerinden alındı. Mühlhausen, Duisburg ve Offenburg gibi bazı şehirlerse İmparator tarafından satıldı.Özgür ve İmparatorluk şehirleri 1849'a kadar Reichstag'da resmî olarak Reichsstand olarak kabul edilmiyordu. Oyları da Kurfürsten ve Prenslerin yanında sadece tavsiye niteliğinde görülüyordu. Şehir birlikleri, İmparatorluk diyetinde kendilerini iki gruba ayırdı: Ren sırası ve Svabya sırası. 1648 Vestfalya Antlaşması döneminde şehirler Diyet'te bir üçüncü grup kurdu. Bu grup güçlü Özgür Şehirler Augsburg, Bremen, Köln, Frankfurt, Hamburg, Lübeck ve Nürnberg'den oluşuyordu.Özgür Şehirlerin sayısı, coğrafi dağılımları gibi yüzyıllar boyunca büyük değişiklikler gösterdi. Çoğunlukla tek bir prensin geniş bölgeleri elinde tuttuğu yerlere nazaran küçük egemenliklerin çok olduğu bölgelerde daha çoklardı. 1911 Encyclopædia Britannica, 1422'de 75 ve 1521'de 84 özgür şehrin olduğu listeler sunmuştur. Bölgesel birleşmeler 1792 Reichstag'ında bu sayıyı 51'e düşürmüştü. Çoğunluğu güneybatıda ve Frankonya'da bulunan bu şehirlerin bir kısmı da kuzey ve batıdaydı, fakat doğuda hiç özgür şehir yoktu.16 ve 17. yüzyıllarda, bazı Serbest Şehirler İmparatorluktan ayrıldı. Fransa egemenliğinden sonra II. Henri, özgür şehirleri Metz, Verdun ve Toul'den oluşan Üç Başpiskoposluğa indirgedi. Aynı şekilde daha sonra gelen XIV. Louis de bazı şehirleri birleştirdi. 1648'de bağımsızlığını kazanan Eski İsviçre Konfederasyonu ile Basel, Bern, Lucerne, St. Gallen, Schaffhausen, Solothurn ve Zürih İmparatorluk şehirleri de ayrılarak konfederasyonun kantonları oldu.Devrim Fransası'nın Avrupa'daki yükselişi ile bu akım gittikçe hız kazandı. Önce 1789 ve 1792 arasında Ren nehri batısındaki Köln, Aachen, Düren, Speyer ve Worms gibi bölgeler devrim orduları tarafından birleştirildi. Daha sonra gelen Napolyon Savaşları, 1803'te İmparatorluğun yeniden düzenlenmesine sebep oldu ve altısı - Hamburg, Bremen, Lübeck Hansa şehirleri ile Frankfurt, Augsburg ve Nürnberg- dışındaki tüm serbest şehirler elendi. En sonunda 1806'da Napolyon imparatorluğu yıktı. 1811 itibariyle tüm serbest şehirler dağılmış oldu. Ausgburg ve Nürnberg Bavyera'ya katıldı, Frankfurt, bir Napolyon kukla devleti olan Frankfurt Büyük Dükalığı'nın merkezi oldu ve diğer üç Hansa şehri doğrudan Fransa tarafından alındı.1815'te Alman Konfederasyonu'nun kurulmasıyla Hamburg, Lübeck, Bremen ve Frankfurt bir kez daha serbest şehirler oldu. Franfurt, 1866 Avusturya-Prusya Savaşı sırasında Prusya tarafından alındı. Diğer üç Hansa şehri Alman İmparatorluğu'nun kurucu devletleri arasında yer aldı ve bu unvanını Weimar Cumhuriyetiile Üçüncü Reich'da da sürdürdü. Hitler'in şehre karşı olumsuz tutumu yüzünden Hamburg'a katıldı. Bremen ve Hamburg ise savaş sonrası kurulan Federal Almanya Cumhuriyeti'nde birer eyalet yapıldı. Cumhuriyet ile daha önce serbest şehir olmayan Berlin'e de bölünmüş Almanya'daki konumu sebebiyle eyalet statüsü verildi.
  • Имперский город (нем. Reichsstadt) — в средневековой Германии город, подчинённый непосредственно императору, то есть граждане города (Bürgerschaft) платили налоги с доходов не в казну местных земельных феодалов — князей и герцогов, а непосредственно императору. С XIII века имперские города, согласно выкупленным у кайзера привилегиям (Reichsfreiheit), имели широкие права самоуправления, почти полную политическую самостоятельность.Юридически делали различие между имперскими городами (нем. Reichsstädte) и свободными городами (нем. freie Städte). Свободные города прежде управлялись князем-епископом, но получили независимость от него в конце средних веков. Такими городами были Базель (1000), Вормс (1074), Майнц (1244, отменено в 1462), Страсбург (1272), Кёльн (1288) и Шпайер (1294). Хотя юридические детали со временем менялись, свободные города первоначально имели больше прав и привилегий, чем имперские города. Свободные города должны были только поддерживать императора во время крестовых походов и организовать свою собственную защиту, в то время как имперские города должны были также платить налоги императору и поставлять войска для его военных кампаний.В XV веке свободные города вместе с имперскими городами принимали участие в рейхстагах как сословие под общим названием «свободные и имперские города» (нем. Freie- und Reichsstädte), со временем в просторечии эта формула превратилась в «свободные имперские города». В рейхстаге свободные и имперские города составляли отдельную палату — Совет имперских городов (нем. Reichsstädterat). При этом следует помнить, что один и тот же город мог быть представлен в Рейхстаге как имперский город и как одноименный диоцез своим епископом. Например, Регенсбург был представлен на рейхстаге 1521 года имперским князем католическим епископом Регенсбурга, имперскими прелатами аббатом монастыря Св. Эммерама и аббатисами монастырей Нидермюнстер и Обермюнстер и имперским городом Регенсбург, муниципалитет которого был чисто лютеранским.
  • Имперски град (на немски: Reichsstadt) в Свещената римска империя и Средновековна Германия е град, който се подчинява непосредствено на императора. Данъците на такъв град се плащали директно на императора. През 13 век имперските градове получават големи привилегии.Освен имперски градове съществували и свободни градове (нем.: freie Städte). Свободните градове се управлявали от князе епископи.
  • No Sacro Império Romano-Germânico, uma cidade imperial livre (em alemão:Freie Reichsstadt) era aquela formalmente dirigida apenas pelo imperador - diferentemente da maioria das cidades do Império, que pertenciam a um território e assim eram regidas por um dos muitos príncipes (Fürsten) do Império - duques ou príncipes-bispos. Cidades livres também tiveram representação independente no Reichstag do Sacro Império Romano-Germânico.Para ser mais preciso, uma distinção foi feita no papel entre as cidades imperiais (Reichsstädte) e as cidades livres (Freie Städte). Cada Cidade Livre antigamente era regida por um príncipe-bispo, mas elas haviam conquistado sua independência do bispo durante a Alta Idade Média. Essas cidades eram Basileia (1000), Worms (1074), Mogúncia (1244, revogada em 1462), Ratisbona (1245), Estrasburgo (1272), Colônia (1288) e Speyer (1294). Embora os detalhes jurídicos variassem bastante entre elas, as Cidades Livres originalmente tinham mais direitos e privilégios do que as cidades imperiais. Por exemplo, cidades livres só tinham que apoiar o Imperador durante as cruzadas e organizar a sua própria proteção, enquanto as cidades imperiais também tinham que pagar impostos ao Imperador e abastecer as tropas para suas campanhas militares.Mas, ao longo do tempo, a diferença tornou-se cada vez mais evidente, tanto que as "Cidades Livres e Imperiais" eram conhecidas coletivamente na Dieta como "Cidades Imperiais Livres". De fato, o que importava não era o status legal, mas a diferença de riqueza: cidades ricas, como Lübeck ou Augsburgo, foram verdadeiros enclaves autogovernados dentro do Império; travaram guerra e faziam a paz, controlavam seu próprio comércio e permitiam pouca interferência do exterior. No final da Idade Média, muitas cidades livres formaram alianças (Städtebünde), das quais a mais conhecida foi a Liga Hanseática, embora alguns dos seus membros nunca tivessem sido cidades livres, tendo ingressado na liga com a permissão de quem comandava o seu território.As cidades ganhavam (e algumas vezes perdiam) a sua liberdade entre as constantes mudanças do poder político medieval. Algumas cidades obtinham uma carta de doação e outras eram ricas o suficiente para comprar sua liberdade a um príncipe que precisasse de dinheiro; algumas a ganhavam pela força bruta, enquanto outras a conseguiam em tempos de caos. Várias cidades se tornaram livres através da extinção das famílias dominantes, como o Hohenstaufen.Algumas cidades livres perderam os seus privilégios. Outras voluntariamente colocaram-se sob a protecção territorial de um magnata. Outros ainda, como Donauwörth em 1607, foram destituídas de seus privilégios, pelo imperador em pessoa, num verdadeiro jogo de ofensas; outras eram afastadas pelo Imperador, como Mühlhausen, Duisburg e Offenburg, embora esta última foi capaz de recuperar o seu estatuto.Cidades livres e imperiais foram apenas admitidas formalmente como Reichsstand para o Reichstag em 1489 e assim seus votos eram geralmente considerados apenas a título de consulta, em comparação com as bancadas do Kurfürsten e dos Príncipes. As ligas de cidades dividiam-se em dois grupos, ou bancadas, na Dieta Imperial, a do Reno e da Suábia. Na altura da Paz de Vestfália (1648), as cidades constituíam um terceiro "colégio eleitoral" formal na Dieta. A mais poderosa Reichsstädte incluía Augsburgo, Bremen, Colônia, Frankfurt, Hamburgo, Lübeck e Nuremberga.O número de cidades imperiais livres variou muito ao longo dos séculos, assim como a sua distribuição geográfica. Em geral, houve muitos mais cidades livres nas áreas com uma estrutura política diversificada, do que em áreas onde havia grandes territórios se estabelecendo.A Encyclopædia Britannica de 1911 refere-se a uma lista elaborada em 1422 com 75 cidades livres, e uma outra, elaborada em 1521, com 84. A consolidação territorial gradualmente reduziu o número para as 51 cidades presentes no Reichstag de 1792, no final do Império. Muitas estavam no sudoeste e na Francônia, em algumas regiões do norte e do oeste, e nenhuma no leste. Na sua maioria, essas cidades eram ex-membros da antes poderosa Liga Hanseática.Nos séculos XVI e XVII, algumas cidades livres do Império foram separadas devido a mudanças territoriais externas. As tropas de Henrique II da França tomaram as cidades livres conectadas aos três bispados de Metz, Verdun e Toul. Da mesma forma, os maréchals de Louis XIV da França tomaram muitas cidades com base em alegações produzidas pela sua Câmara de Reuniões. Dessa forma, na Alsácia, Estrasburgo e as dez cidades da Decápole foram anexadas. Além disso, quando a Confederação suíça ganhou a sua independência do Império, em 1648, as cidades imperiais suíças, como Basileia, Berna e Zurique, deixaram o Império como cantões confederados.À época da França Revolucionária, esta tendência seria rapidamente intensificada na Europa. Primeiro, entre 1789 e 1792, as zonas a oeste do rio Reno foram anexadas pelo exército revolucionário, que terminaria assim a longa tradição de liberdade de diversas cidades como Colônia, Aachen, Düren, Speyer e Worms. Depois, as Guerras Napoleônicas levaram à reorganização do Império em 1803, e todas as cidades livres, exceto seis - as cidades Hanseáticas de Hamburgo, Bremen e Lübeck, e as cidades de Frankfurt, Augsburgo e Nuremberga - foram eliminadas.Finalmente, Napoleão dissolveu o Império em 1806. Em 1811, todas as cidades livres tinham sido vencidas - Augsburgo e Nuremberga tinham sido anexadas pela Baviera; Frankfurt tinha-se tornado o centro do Grão-Ducado de Frankfurt, um Estado fantoche de Napoleão, e as três cidades Hanseáticas tinham sido anexadas diretamente pela França, como parte de seu esforço para fazer valer o Bloqueio Continental contra a Inglaterra. Hamburgo e Lübeck e os territórios ao redor formaram os departamentos de Bouches-de-l'Elbe, Bremen e Bouches-du-Weser.Quando a Confederação Germânica foi criada em 1815, Hamburgo, Lübeck, Bremen e Frankfurt, mais uma vez, tornaram-se cidades livres. Frankfurt foi anexada pela Prússia, em consequência da Guerra Austro-Prussiana de 1866.As três cidades Hanseáticas permaneceram como Estados-membros do novo Império Alemão, e assim se mantiveram na República de Weimar e no Terceiro Reich, embora sob Hitler este estatuto fosse puramente fictício. Devido à antipatia de Hitler por Lübeck e a necessidade de compensar a Prússia por suas perdas territoriais decorrentes da Lei da Grande Hamburgo, a cidade foi anexada à Prússia, em 1937.Na República Federal da Alemanha, criada após a II Guerra Mundial, Bremen e Hamburgo tornaram-se Estados-Membros (Länder), um estatuto que mantêm até hoje. Berlim, que nunca tinha sido uma cidade livre, também recebeu o estatuto de Estado após a guerra, por ter sido dividida no pós-guerra.
  • Per libera città imperiale si intende una città del Sacro Romano Impero che godeva dell'immediatezza imperiale.Ciò significava che la città dipendeva direttamente dall'imperatore, e quindi da nessun potere feudale intermedio. Questa condizione comportava una serie di privilegi, primo fra tutti una pressoché totale autonomia di fatto.In origine c'era una distinzione giuridica e storica tra "città imperiali" e "città libere": le città imperiali erano propriamente quelle non soggette ad un feudatario, ma direttamente all'imperatore del Sacro Romano Impero, poiché avevano ottenuto da questi l'immediatezza imperiale. le città libere erano invece generalmente state soggette ad un principe vescovo (ma ad esempio la città di San Gallo era stata soggetta al potere dell'abate dell'omonima abbazia, o ancora Herford era stata soggetta al potere dell'omonima abbazia femminile) nei primi secoli dopo il 1000, ma erano riuscite a liberarsi dal potere temporale di questi e ad ottenere una certa autonomia, nonché poi anche alcuni privilegi (per esempio l'esenzione da determinati tributi o dall'obbligo di fornire soldati in caso di guerra).Tutte queste caratteristiche ponevano le libere città imperiali a un livello di parità rispetto ai principi dell'impero, e le differenziavano invece dalle città sottoposte a un dominio feudale di qualsiasi natura, che equivaleva a un livello intermedio di governo interposto tra l'imperatore e la città stessa.Sino al XVI secolo le prime erano dette appunto città imperiali (ted. Reichsstädte), le seconde città libere (ted. freie Städte); in ogni caso, soprattutto in origine, non tutte le città imperiali erano necessariamente "libere", e non tutte le città libere erano anche "imperiali".Nelle diete imperiali tutte queste città trovarono congiuntamente rappresentanza nel collegio delle città libere e imperiali, dando origine, nell'uso comune, al termine di "libera città imperiale"; col tempo dunque la distinzione originaria andò sempre più sfumando finché non ebbe più importanza.
  • En el Sacre Imperi Romà Germànic, una ciutat imperial lliure (en alemany: freie Reichsstadt, plural Reichsstädte) era una ciutat autònoma governada formalment per l'emperador (a diferència de la majoria de ciutats en l'imperi, que pertanyien a un estat sobirà del Sacre Imperi i eren governades per prínceps (fürsten), ducs o prínceps-bisbes). Les ciutats lliures gaudien d'un règim polític i jurídic propi i tenien representació pròpia en la Dieta Imperial del Sacre Imperi Romà Germànic.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 1140000 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 4292 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 92 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 105337793 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Une ville libre d'empire (Freie Reichsstadt) désigne sous le Saint-Empire romain germanique, jusqu'en 1806, une ville directement subordonnée à l'Empereur et non à un État membre, grâce à l'Immédiateté impériale. Ces villes libres constituaient ainsi de véritables républiques.
  • 제국자유도시(帝國自由都市, 독일어: freie Reichsstadt 프라이 라이히스스타트[*])는 신성 로마 제국에서 볼 수 있었던 도시의 한 형태이다. 지방 영주와 사교의 통제하가 아니라 황제 직속에 속해 있는 자치 도시를 말한다제국자유도시는 신성로마제국에서 제국칙령에 의한 자치를 누리는 도시였다. 성직제후나 지방의 영주들(공작, 변경백, 백작 등.)에게 종속된 지역의 소도시와 달리, 자유제국 도시는 오직 황제에게만 복종했다. 제국자유도시들은 제국에서 하나의 주(州)를 이뤘으며, 또한 제국의회에 두 개의 의원석을 가지고 있었다. 신성로마제국의 멸망까지 50여개의 자유시가 있었으며, 그 중에 몇몇은 소읍(小邑)보다 더 작은 경우도 있었다.
  • 帝国自由都市(ていこくじゆうとし、独:Freie Reichsstadt)は、中世よりドイツ(神聖ローマ帝国)で見られた都市の一形態。地方領主や司教の統制下でなく、皇帝直属の地位におかれ、一定範囲における自治を行使した都市を指す。自由帝国都市とも表記される。
  • Имперски град (на немски: Reichsstadt) в Свещената римска империя и Средновековна Германия е град, който се подчинява непосредствено на императора. Данъците на такъв град се плащали директно на императора. През 13 век имперските градове получават големи привилегии.Освен имперски градове съществували и свободни градове (нем.: freie Städte). Свободните градове се управлявали от князе епископи.
  • En el Sacre Imperi Romà Germànic, una ciutat imperial lliure (en alemany: freie Reichsstadt, plural Reichsstädte) era una ciutat autònoma governada formalment per l'emperador (a diferència de la majoria de ciutats en l'imperi, que pertanyien a un estat sobirà del Sacre Imperi i eren governades per prínceps (fürsten), ducs o prínceps-bisbes). Les ciutats lliures gaudien d'un règim polític i jurídic propi i tenien representació pròpia en la Dieta Imperial del Sacre Imperi Romà Germànic.
  • Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu'nda, bir özgür imparatorluk şehri (Almanca: freie Reichsstadt), diğer şehirler gibi prensler ya da dükler tarafından değil doğrudan imparator tarafından yönetilen şehirlere verilen ad.
  • Имперский город (нем. Reichsstadt) — в средневековой Германии город, подчинённый непосредственно императору, то есть граждане города (Bürgerschaft) платили налоги с доходов не в казну местных земельных феодалов — князей и герцогов, а непосредственно императору. С XIII века имперские города, согласно выкупленным у кайзера привилегиям (Reichsfreiheit), имели широкие права самоуправления, почти полную политическую самостоятельность.Юридически делали различие между имперскими городами (нем.
  • No Sacro Império Romano-Germânico, uma cidade imperial livre (em alemão:Freie Reichsstadt) era aquela formalmente dirigida apenas pelo imperador - diferentemente da maioria das cidades do Império, que pertenciam a um território e assim eram regidas por um dos muitos príncipes (Fürsten) do Império - duques ou príncipes-bispos.
  • Wolne miasta Rzeszy (niem.
  • Een vrije rijksstad (Duits: Freie Reichsstadt) was een onafhankelijke stad in het Heilige Roomse Rijk. Deze steden vielen direct onder de keizer en niet onder bepaalde vorst.De vrije rijkssteden konden ingedeeld worden in twee categorieën. Vrijsteden of vrije steden (freie Städte) waren van oorsprong bisschoppelijke steden die onafhankelijkheid van de prins-bisschop hadden verkregen. Ze behoefden geen geregelde belasting aan het Heilige Roomse Rijk te betalen en ze mochten niet verpand worden.
  • Die Freien Städte und die Reichsstädte wurden ab dem 15. Jahrhundert im Städtekolleg unter dem Sammelbegriff Freie und Reichsstädte zusammengefasst. Der Volksmund formte daraus die Kurzbezeichnung Freie Reichsstadt, obwohl nur ein Teil der Städte gleichzeitig Freie Stadt und Reichsstadt war. Freie Städte waren einige Bischofsstädte (Basel, Straßburg, Speyer, Worms, Mainz, Köln, Regensburg), die eine gewisse Autonomie erworben hatten, zum Beispiel dem Kaiser keine Heerfolge leisten mussten.
  • Una Ciudad Imperial Libre (en alemán: freie Reichsstadt, plural Reichsstädte) era una ciudad autónoma gobernada formalmente por el emperador —en comparación con la mayoría de las ciudades en el Imperio, que pertenecían a un Estado soberano del Sacro Imperio y eran gobernadas así por alguno de los muchos príncipes (Fürsten) del imperio, tales como príncipes, duques o príncipes-obispos.
  • Svobodné říšské město (německy: Reichsstadt) bylo označení města ve Svaté říši římské, v němž formálně vládl pouze císař Svaté říše římské; jako protikladříšského města, která spadalo do příslušné části říše a kde vládl některý z mnoha říšských knížat (vévoda nebo kníže-biskup). Svobodná říšská města měla svého nezávislého představitele v říšském sněmu Svaté říše římské.
  • In the Holy Roman Empire, the collective term Free and Imperial Cities (German: Freie und Reichsstädte), briefly worded Free imperial city (Freie Reichsstadt, Latin: urbs imperialis libera) from the 15th century was used to denote a self-ruling city that enjoyed a certain amount of autonomy.
  • Per libera città imperiale si intende una città del Sacro Romano Impero che godeva dell'immediatezza imperiale.Ciò significava che la città dipendeva direttamente dall'imperatore, e quindi da nessun potere feudale intermedio.
rdfs:label
  • Ville libre d'Empire
  • Cidade Imperial Livre
  • Ciudad Imperial Libre
  • Ciutat imperial lliure
  • Free imperial city
  • Freie und Reichsstädte
  • Libera città imperiale
  • Svobodné říšské město
  • Vrije rijksstad
  • Wolne miasta Rzeszy
  • Özgür imparatorluk şehri
  • Имперски град
  • Имперский город
  • 帝国自由都市
  • 제국자유도시
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:previousEntity of
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of