La Passion selon saint Matthieu (BWV 244) (en latin Passio Domini nostri Jesu Christi secundum Evangelistam Matthaeum, c'est-à-dire en français Passion de notre Seigneur Jésus-Christ selon l'Évangéliste Matthieu, connue en allemand sous le nom de Matthäus-Passion), est un oratorio de Johann Sebastian Bach (en français Jean-Sébastien Bach).

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • La Passion selon saint Matthieu (BWV 244) (en latin Passio Domini nostri Jesu Christi secundum Evangelistam Matthaeum, c'est-à-dire en français Passion de notre Seigneur Jésus-Christ selon l'Évangéliste Matthieu, connue en allemand sous le nom de Matthäus-Passion), est un oratorio de Johann Sebastian Bach (en français Jean-Sébastien Bach). La Passion, partition monumentale en deux parties, dont l'exécution dure environ 2 heures 45, compte parmi les grandes œuvres de la musique baroque.La Passion, d'inspiration protestante luthérienne, est écrite pour des voix solistes, un double chœur (chœur divisé en deux groupes indépendants) et donc deux orchestres. Elle allie deux éléments : le texte de l'Évangile et les commentaires. La sobriété relative, très dynamique, de récitatifs chantés par l'Évangéliste, dans lesquels interviennent fréquemment les protagonistes du drame (les personnages impliqués dans l'action ainsi que la foule - turba -, représentée par le chœur, à l'antique), fait donc alterner comme sur une scène de théâtre, le chant soliste et des épisodes choraux très puissants et expressifs. Des arie da capo (airs à reprise), également chantés par les voix solistes, reviennent sur chaque moment important. De nombreux chorals luthériens, magnifiquement harmonisés par Bach, installent le tout dans la liturgie protestante du jour de la Passion (le Vendredi saint). Pour des raisons aussi bien dramatiques que liturgiques, Bach fait parfois s'entremêler ces éléments, dans une rencontre entre différents plans, ou comme des liens qu'il établit entre le ciel et la terre.La compassion, la passion pour l'autre, et l'abandon à la douleur constituent l'idée maîtresse de l'œuvre. Qu'elles soient de joie ou de peine, amères ou libératrices, toute l'œuvre paraît baigner dans les larmes : cf. par exemple le célèbre air d'alto, très italien (Erbarme dich, mein Gott, « Aie pitié, mon Dieu », no 47), chanté après que l'apôtre Pierre, sous l'emprise de la peur, a renié trois fois le Christ, et se soit mis à « pleurer amèrement » (fin du récitatif de l'Évangéliste : « und weinete bitterlich »), au souvenir de l'annonce qui lui avait été faite, par le Christ, de ce reniement.Bach a composé également une Passion selon saint Jean, qui est donnée plus fréquemment : elle est plus courte et ne nécessite qu'un seul chœur au lieu de deux. Bach avait apparemment le projet d'écrire quatre Passions correspondant aux différents récits, par les quatre Évangélistes, de la dernière Cène (repas) et de l'institution de l'Eucharistie, de l'arrestation, de la condamnation à mort et de la Crucifixion de Jésus.
  • Matthäus-Passion (euskaraz San Mateoren pasioa edo Pasioa San Mateoren hitzetan), BWV 244, Johann Sebastian Bachek idatzitako musika lana da, 4 ahots bakar, bi abesbatza, bi organo eta bi orkestrarentzat. Bachek Mateoren ebanjelioko 26 eta 27garren kapituluei musika jartzen die, Picanderen (Christian Friedrich Henrici) libretoarekin. Koralak, ariak eta errezitatiboak tartekatuz, Bachek musika klasikoaren obra hoberenetarikoa hartua izan den partitura zoragarri hau 1727an edo idatzi zuen. Gaur egun musika zuzendari ezaguna bilakatu nahi duen edonork jo beharreko obra bilakatu da.
  • Matoušovy pašije (německy Matthäus-Passion, latinsky Passio Domini Nostri J. C. Secundum Evangelistam Matthaeum) J. S. Bacha je oratorium z roku 1727 nebo 1729, v Seznamu Bachova díla označené číslem 244. Námětem je úryvek z Matoušova evangelia, kapitola 26 a 27, který líčí Umučení Ježíše Krista. Název pochází z latinského slova passio (utrpení, umučení), jímž četba pašijí při bohoslužbě začínala. Jde o nejznámější zhudebnění tohoto evangelního textu.Jde o jednu ze dvou Bachových pašijových skladeb, které se zachovaly v úplnosti (vedle Janových pašijí z roku 1724). Vznikla v posledním období jeho tvorby, kdy zastával místo kantora kostela sv. Tomáše v Lipsku. Skladba měla premiéru na Velký pátek 15. dubna roku 1729. Poté ležela sto let v zapomenutí v archivu do doby, kdy ji našel a světu představil Felix Mendelssohn-Bartholdy 11. března roku 1829 v berlínské Sing-Akademie.Pašije vznikly v době, kdy Bach již přestal systematicky psát kostelní kantáty. Její komponování započal na podzim roku 1728. V průběhu práce dostal zprávu o skonu svého přítele, knížete Leopolda z Koethen, spolu s žádostí o smuteční hudbu k obřadu uložení jeho ostatků, konanému 24. března 1729 - tedy tři týdny před premiérou pašijí. Bach samozřejmě nemohl ani pomyslet na to, že by vedle Pašijí komponoval ještě nějakou jinou skladbu. Poprosil tedy Picandera (Christiana Friedricha Henrici - velmi známého a plodného básníka, s nímž v Lipsku často spolupracoval) o vytvoření textu pro tuto příležitost k již hotovým částem hudby pašijí. To vyvolalo mnoho diskusí: ke kterému textu napsal Bach hudbu dříve, tedy co je originál a co kontrafaktura. Vzhledem k tomu, že text smuteční hudby je nevalné úrovně, dává se za pravdu těm, kdož zastávají názor, že celá hudba je spojená s textem pašijí, velmi pečlivě a vytříbeně vypracovaným. Ze tří typů pašijí, užívaných v Bachově době (tj. pašije kantátové, pašije oratorní a pašijové oratorium), Bach použil formu poslední, s textem evangelia, interpolovaným (tj. vystavěným) za pomoci recitativů, chorálů (jimiž byly hymny z liturgických obřadů) a jiných prostředků (árie, arioso, chór), jejichž texty jsou madrigaly nebo volnou básnickou invencí. Biblický text díla byl čerpán především z Evangelia podle Matouše (kapitoly 26 a 27, v překladu Martina Luthera). Aby zvýraznil význam citátů z Písma, vepsal je Bach do své partitury červenou barvou, zatímco ostatní text a noty barvou černou a hnědou. K tomuto biblickému textu vzpomínaný Picander dopsal 28 madrigalových strof, které Bach hudebně zpracoval jako 12 sólových árií, 10 arios, 2 árie s chórem, 1 dvojitou s chórem a 3 chóry. Přidaných je také 12 zharmonizovaných chorálů. Libreto sice napsal Picander, ale předtím je Bach do nejmenších detailů připravil a Picander pracoval pod jeho bedlivým stálým dohledem. Tato spolupráce přinesla nádherné ovoce. Picander vytvořil text s mimořádně živým a výmluvným jazykem, s hlubokými úvahami. Náleží nezesporu k tomu nejlepšímu, co kdy Picendar napsal.Dramatická skica celých pašijí je prostá. Dílo je rozděleno na dvě velké části, mezi nimiž mělo místo kázání, a které korespondují s kapitolami 26 a 27 Matoušova evangelia. V jejich rámci události Umučení Krista byly dále rozděleny do 24 scén, z toho 12 velkých (prezentovaných chorály) a 12 malých (odehrávajících se v áriích). V klíčových pasážích jsou pasáže z bible podávány formou recitativu a scéna, která se tak rozehrála, se stává předmětem zbožné meditace. Tuto meditaci vyjadřují Picandrem napsané árie, přednesené nejčastěji ariosovým recitativem. V krátkých pauzách k meditaci vybízejí samotným Bachem vybrané verše chorálu. Vybíral je mistrovskou rukou tak, aby strofy chorálu co nejlépe zapadaly do smyslu daného fragmentu a aby objasnily stanovisko církve. V tomto vkládání strof chorálu se projevil poetický smysl Bacha v celé své hloubce. Jak napsal Albert Schweitzer, v pokladnici všech církevních německých písní nelze najít jediný verš, který by lépe vyplnil dané místo, než ten, který vybral Bach.
  • Die Matthäus-Passion, BWV 244, ist eine oratorische Passion von Johann Sebastian Bach. Der Bericht vom Leiden und Sterben Jesu Christi nach dem Evangelium nach Matthäus bildet das Rückgrat. Ergänzt wird er um eingestreute Passionschoräle und erbauliche Dichtungen von Picander in freien Chören und Arien. Die Matthäus-Passion und die Johannes-Passion sind die beiden einzigen vollständig erhaltenen authentischen Passionswerke von Bach. Mit etwa 200 Minuten Aufführungsdauer und einer Besetzung von Solisten, zwei Chören und zwei Orchestern ist die Matthäus-Passion Bachs umfangreichstes und am stärksten besetztes Werk und stellt einen Höhepunkt protestantischer Kirchenmusik dar. Die Uraufführung fand am 11. April 1727 in der Thomaskirche in Leipzig statt. Nach Bachs Tod geriet das Werk in Vergessenheit. Die Wiederaufführung in einer gekürzten Version unter Felix Mendelssohn Bartholdy im Jahr 1829 leitete die Bach-Renaissance ein.
  • La Pasión según San Mateo, BWV 244 (título original en latín: Passio Domini Nostri J. C. Secundum Evangelistam Matthaeum; en alemán: Matthäus-Passion; en inglés: St. Matthew Passion) es una pasión oratórica escrita para voces solistas, doble coro y doble orquesta por Johann Sebastian Bach.Presenta el sufrimiento y la muerte de Cristo según el evangelio de San Mateo. Con una duración de más de dos horas y media (en algunas interpretaciones incluso más de tres horas), es la obra más extensa del compositor. Es una obra central de la música artística (Hubert Parry la ha definido como el más rico y noble ejemplo de la historia de la música sacra).La Pasión según San Mateo consta de dos grandes partes conformadas por 68 números. El texto del evangelio de San Mateo, capítulos 26 y 27, es cantado literalmente por un evangelista, y las personas de la trama (Cristo, Judas, Pedro, etc.) por los demás solistas. Alrededor del texto bíblico se agrupan coros, corales, recitativos y arias con la intención de interpretar el texto.
  • La Passione secondo Matteo (Matthäuspassion) di Johann Sebastian Bach (BWV 244) è una composizione di musica sacra per voci soliste, doppio coro e doppia orchestra, su libretto di Picander. Si tratta della trasposizione musicale dei capitoli 26 e 27 del Vangelo secondo Matteo, inframezzata da corali e arie.
  • Страсти по Матея (немски Matthäuspassion) е оратория от Йохан Себастиан Бах.
  • La Passió segons sant Mateu (en alemany: Matthäuspassion) BWV 244 és una Passió oratòrica de Johann Sebastian Bach. Presenta el sofriment i la mort de Crist segons l'evangeli de sant Mateu. Amb una duració de més de dues hores i mitja (en algunes interpretacions més de 3 hores) és l'obra més extensa de l'autor. És una obra central de la música clàssica europea.La Passió segons Mateu consta de 2 grans parts conformades per 68 números. El text de l'evangeli de sant Mateu, capítols 26 i 27 és cantat literalment per un evangelista i les persones de la trama (Crist, Judes, Pere, etc.) pels altres solistes. Al voltant del text bíblic s'agrupen cors, corals, recitatius i àries amb la intenció d'interpretar el text.
  • De Matthäus-Passion of Matteüspassie (BWV 244) is een oratorium gecomponeerd door Johann Sebastian Bach. Het is een van zijn bekendste composities en een van zijn langste. De Matthäus-Passion vertelt het lijdens- en sterfverhaal van Jezus volgens het Evangelie volgens Matteüs.
  • A Paixão segundo Mateus BWV 244 (em latim: Passio Domini nostri Jesu Christi secundum Evangelistam Matthaeum; em alemão: Matthäus-Passion), mais conhecida em países católicos como Paixão segundo São Mateus, é um oratório de Johann Sebastian Bach, que representa o sofrimento e a morte de Cristo segundo o Evangelho de Mateus, com libreto de Picander (Christian Friedrich Henrici). Com uma duração de mais de duas horas e meia (em algumas interpretações, mais de três horas) é a obra mais extensa do compositor. Trata-se, sem dúvida alguma, de uma das obras mais importantes de Bach e uma das obras-primas da música ocidental. Esta e a Paixão segundo São João são as únicas Paixões autênticas do compositor conservadas em sua totalidade. A Paixão segundo Mateus consta de duas grandes partes constituídas de 68 números, em que se alternam coros (cinco), corais, recitativos, ariosos e árias.
  • マタイ受難曲 (Matthäus-Passion) とは、新約聖書「マタイによる福音書」の26、27章のキリストの受難を題材にした受難曲である。本稿ではヨハン・ゼバスティアン・バッハ(以下バッハ)の作品について述べる。
  • 바흐의 《마태 수난곡(Matthäuspassion)》은 수난곡의 일종으로, 신약성서 마태 복음서를 기초로 한, 예수 그리스도의 고난을 다룬 곡이다. 바흐 작품 번호 244번으로 분류되어 있다.
  • «Страсти по Матфею» (нем. Matthäus-Passion или Matthæus Passion), BWV 244 —музыкальное произведение И. С. Баха для солистов, двух хоров и двух оркестров, созданное в 1727—1729 годах. Полное название: Passio Domini nostri Jesu Christi secundum Matthaeum. Либретто Х. Ф. Генрици (Пикандера).Страсти, или пассион, являются одними из наиболее масштабных вокальных произведений Баха и состоят из 78 музыкальных номеров, в том числе речитативов (включая чтение Евангелия нараспев), арий, хоралов и хоров. Общая продолжительность звучания — около 3 часов. Произведение, предназначенное для исполнения за лютеранским богослужением, в наши дни чаще исполняется на концертах. Благодаря драматизированному сюжету и конкретным действующим лицам, пассионы тяготеют к опере больше, чем другие хоровые произведения Баха. Музыка «Страстей по Матфею» принадлежит к вершинам творчества композитора.
  • Pasja według św. Mateusza – późniejsza, jedna z dwóch pasji autorstwa Jana Sebastiana Bacha, jakie zachowały się w całości. Powstała w ostatnim okresie jego twórczości, gdy zajmował stanowisko kantora przy Kościele św. Tomasza w Lipsku. Premiera miała miejsce w Wielki Piątek 15 kwietnia 1729. Potem przeleżała 100 lat w archiwum zapomniana, aż odkrył ją i przedstawił światu Feliks Mendelssohn 11 marca 1829 w berlińskiej Singakademie.Pasja według św. Mateusza, pełna kontemplacji i podniosłego spokoju przebijającego się przez akcje dramatyczne. Pasja ta powstała w okresie, kiedy Bach przestał już systematycznie pisać kantaty kościelne. Rozpoczął jej komponowanie jesienią 1728 roku. W trakcie pracy, w połowie listopada, otrzymał wiadomość o zgonie swego przyjaciela, księcia Leopolda z Koethen, wraz z poleceniem przygotowania muzyki żałobnej na uroczyste złożenie zwłok (24 marca 1729 - czyli na 3 tygodnie przed premierą Pasji). Bach nie mógł nawet myśleć o tym, aby obok Pasji według św. Mateusza skomponować pośpiesznie jeszcze jakiś inny utwór. Poprosił zatem Picandra (czyli Friedricha Henriciego - bardzo znanego i płodnego poetę) o ułożenie tekstu do gotowych już części komponowanej Pasji. W rezultacie z 11 części składających się na Muzykę żałobną, aż 9 ma tę samą muzykę co Pasja. Tożsamość ta wywołała wiele dyskusji: do którego tekstu Bach napisał wcześniej muzykę, czyli co jest oryginałem, a co kontrafakturą. Biorąc jednak pod uwagę, że tekst muzyki żałobnej jest na bardzo niskim poziomie poetyckim i pozbawiony dobrego smaku, trzeba przyznać rację tym, którzy twierdzą, że cała muzyka związana jest jednak u podstaw z tekstem pasji - tekstem opracowanym niezwykle szczegółowo i starannie.Z trzech typów Pasji, będących w użyciu za czasów Bacha (czyli Pasji Kantatowej, Pasji Oratoryjnej i Oratorium Pasyjnego), Bach optował za trzecim, z tekstem Ewangelii interpolowanym (tzn. wstawianym) przy pomocy recytatywu, chorałów (którymi były hymny z obrzędów liturgicznych) i innych gatunków (arii, ariosów, chórów), do których teksty są madrygałami lub wolną inwencją poetycką. Tekst biblijny tego dzieła został zatem zaczerpnięty głównie z Ewangelii według św. Mateusza - rozdział 26 i 27. Aby podkreślić znaczenie cytatów z Pisma Świętego, Bach wpisał je do swej partytury kolorem czerwonym, podczas gdy pozostały tekst i nuty kolorem czarnym i brązowym. Do tegoż biblijnego tekstu wspomniany Picander dopisał 28 madrygałowych strof, które Bach opracował muzycznie jako 12 arii solowych, 10 ariosów, 2 arie z chórem, 1 podwójną z chórem i 3 chóry. Dodanych jest też 12 zharmonizowanych chorałów. Libretto wprawdzie napisał Picander, ale zostało ono wcześniej aż do najdrobniejszych szczegółów przygotowane przez Bacha i Picander pracował pod ścisłym jego nadzorem. Współpraca ta wydała wspaniałe owoce. Znikły u Picandra rażące dawniej przejawy złego smaku, a stworzył tekst o języku niesłychanie żywym i obrazowym, ujmującym sytuacje w zwięzłe słowa, a zawierające głębokie rozważania. Teksty do ariosowych recytatywów należą z pewnością do najlepszych, jakie Picander kiedykolwiek napisał. Jeżeli chodzi o szkic dramatyczny całej Pasji, jest on subtelny i jednocześnie prosty. Dzieje Męki podzielone zostały na 24 sceny, w tym 12 dużych (wyrażanych przez chorały) i 12 małych (rozgrywających się w czasie arii). W miejscach charakterystycznych opowiadanie biblijne w formie recytatywu urywa się i scena, która się właśnie rozegrała, staje się przedmiotem pobożnej medytacji. Medytację tę wyrażają właśnie napisane przez Picandra arie, poprzedzone najczęściej ariosowym recytatywem. W krótszych przerwach akcji do medytacji nakłaniają wybrane przez samego Bacha wersety chorału. Wybierał je mistrzowską ręką tak, aby poszczególne strofy chorału jak najlepiej nadawały się do treści danego fragmentu i aby wyjaśniały stanowisko Kościoła. W tym właśnie włączaniu strof chorału przejawia się poetycki zmysł Bacha w całej swej głębi. Jak pisze Schweitzer, w skarbnicy wszystkich kościelnych pieśni niemieckich nie sposób znaleźć choć jednego wiersza, który lepiej wypełniłby dane miejsce, niż ten, który wybrał Bach.
  • A Máté-passió (BWV 244) Johann Sebastian Bach szólistákra, kettős kórusra és zenekarra írott oratorikus passiója. A mű gerincét Jézus Krisztus szenvedésének és halálának Máté evangéliuma szerinti elbeszélése szolgáltatja. Ezt egészítik ki közbeékelt passió-korálok, valamint Picander nevelő célzatú, áhítatos költeményei szabad kórustételek és áriák formájában megzenésítve. A Máté-passió és a János-passió Bach egyedüli, teljességében fennmaradt, hiteles passiói. Közel három órás előadási idejével a Máté-passió Bach legterjedelmesebb műve, mely csúcspontot jelent a protestáns egyházzenében. Az ősbemutatóra 1727. április 11-én került sor a lipcsei Tamás-templomban. Bach halála után a mű feledésbe merült. 1829-ben a darab Felix Mendelssohn-Bartholdy vezényletével újra megszólalt, és ez indította el a Bach-reneszánszot.
  • The St Matthew Passion (also frequently St Matthew's Passion; German: Matthäus-Passion), BWV 244 is a sacred oratorio from the Passions written by Johann Sebastian Bach in 1727 for solo voices, double choir and double orchestra, with libretto by Picander (Christian Friedrich Henrici). It sets chapters 26 and 27 of the Gospel of Matthew (in the German translation of Martin Luther) to music, with interspersed chorales and arias. It is widely regarded as one of the masterpieces of classical sacred music. The original Latin title Passio Domini Nostri J.C. Secundum Evangelistam Matthaeum translates to "The Passion of our Lord J[esus] C[hrist] according to the Evangelist Matthew."Although Bach wrote four (or five) settings of the Passions only two have survived; the other is the St John Passion. The St Matthew Passion was probably first performed on Good Friday (11 April) 1727 in the Thomaskirche in Leipzig, where Bach was the Kantor of the School and Directoris Chori musici of Leipzig. He revised it by 1736, performing it again on 30 March 1736, this time including two organs in the instrumentation. He further revised and performed it again on 24 March 1742. Possibly due to the second organ being under repair, he switched the continuo instrument to harpsichord in Chorus II, reinforced the continuo group in Chorus II with a viola da gamba, and inserted a ripieno soprano in both movements 1 and 29. There is evidence of a further revision in 1743–1746, when the score as it is known originated, but no performance.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 522069 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 25882 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 94 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 109846233 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:cname
  • Passion selon saint Matthieu
prop-fr:id
  • St._Matthew_Passion%2C_BWV_244_%28Bach%2C_Johann_Sebastian%29
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • La Passion selon saint Matthieu (BWV 244) (en latin Passio Domini nostri Jesu Christi secundum Evangelistam Matthaeum, c'est-à-dire en français Passion de notre Seigneur Jésus-Christ selon l'Évangéliste Matthieu, connue en allemand sous le nom de Matthäus-Passion), est un oratorio de Johann Sebastian Bach (en français Jean-Sébastien Bach).
  • La Passione secondo Matteo (Matthäuspassion) di Johann Sebastian Bach (BWV 244) è una composizione di musica sacra per voci soliste, doppio coro e doppia orchestra, su libretto di Picander. Si tratta della trasposizione musicale dei capitoli 26 e 27 del Vangelo secondo Matteo, inframezzata da corali e arie.
  • Страсти по Матея (немски Matthäuspassion) е оратория от Йохан Себастиан Бах.
  • De Matthäus-Passion of Matteüspassie (BWV 244) is een oratorium gecomponeerd door Johann Sebastian Bach. Het is een van zijn bekendste composities en een van zijn langste. De Matthäus-Passion vertelt het lijdens- en sterfverhaal van Jezus volgens het Evangelie volgens Matteüs.
  • マタイ受難曲 (Matthäus-Passion) とは、新約聖書「マタイによる福音書」の26、27章のキリストの受難を題材にした受難曲である。本稿ではヨハン・ゼバスティアン・バッハ(以下バッハ)の作品について述べる。
  • 바흐의 《마태 수난곡(Matthäuspassion)》은 수난곡의 일종으로, 신약성서 마태 복음서를 기초로 한, 예수 그리스도의 고난을 다룬 곡이다. 바흐 작품 번호 244번으로 분류되어 있다.
  • La Passió segons sant Mateu (en alemany: Matthäuspassion) BWV 244 és una Passió oratòrica de Johann Sebastian Bach. Presenta el sofriment i la mort de Crist segons l'evangeli de sant Mateu. Amb una duració de més de dues hores i mitja (en algunes interpretacions més de 3 hores) és l'obra més extensa de l'autor. És una obra central de la música clàssica europea.La Passió segons Mateu consta de 2 grans parts conformades per 68 números.
  • The St Matthew Passion (also frequently St Matthew's Passion; German: Matthäus-Passion), BWV 244 is a sacred oratorio from the Passions written by Johann Sebastian Bach in 1727 for solo voices, double choir and double orchestra, with libretto by Picander (Christian Friedrich Henrici). It sets chapters 26 and 27 of the Gospel of Matthew (in the German translation of Martin Luther) to music, with interspersed chorales and arias.
  • Matthäus-Passion (euskaraz San Mateoren pasioa edo Pasioa San Mateoren hitzetan), BWV 244, Johann Sebastian Bachek idatzitako musika lana da, 4 ahots bakar, bi abesbatza, bi organo eta bi orkestrarentzat. Bachek Mateoren ebanjelioko 26 eta 27garren kapituluei musika jartzen die, Picanderen (Christian Friedrich Henrici) libretoarekin. Koralak, ariak eta errezitatiboak tartekatuz, Bachek musika klasikoaren obra hoberenetarikoa hartua izan den partitura zoragarri hau 1727an edo idatzi zuen.
  • A Paixão segundo Mateus BWV 244 (em latim: Passio Domini nostri Jesu Christi secundum Evangelistam Matthaeum; em alemão: Matthäus-Passion), mais conhecida em países católicos como Paixão segundo São Mateus, é um oratório de Johann Sebastian Bach, que representa o sofrimento e a morte de Cristo segundo o Evangelho de Mateus, com libreto de Picander (Christian Friedrich Henrici).
  • La Pasión según San Mateo, BWV 244 (título original en latín: Passio Domini Nostri J. C. Secundum Evangelistam Matthaeum; en alemán: Matthäus-Passion; en inglés: St. Matthew Passion) es una pasión oratórica escrita para voces solistas, doble coro y doble orquesta por Johann Sebastian Bach.Presenta el sufrimiento y la muerte de Cristo según el evangelio de San Mateo.
  • «Страсти по Матфею» (нем. Matthäus-Passion или Matthæus Passion), BWV 244 —музыкальное произведение И. С. Баха для солистов, двух хоров и двух оркестров, созданное в 1727—1729 годах. Полное название: Passio Domini nostri Jesu Christi secundum Matthaeum. Либретто Х. Ф. Генрици (Пикандера).Страсти, или пассион, являются одними из наиболее масштабных вокальных произведений Баха и состоят из 78 музыкальных номеров, в том числе речитативов (включая чтение Евангелия нараспев), арий, хоралов и хоров.
  • Die Matthäus-Passion, BWV 244, ist eine oratorische Passion von Johann Sebastian Bach. Der Bericht vom Leiden und Sterben Jesu Christi nach dem Evangelium nach Matthäus bildet das Rückgrat. Ergänzt wird er um eingestreute Passionschoräle und erbauliche Dichtungen von Picander in freien Chören und Arien. Die Matthäus-Passion und die Johannes-Passion sind die beiden einzigen vollständig erhaltenen authentischen Passionswerke von Bach.
  • Pasja według św. Mateusza – późniejsza, jedna z dwóch pasji autorstwa Jana Sebastiana Bacha, jakie zachowały się w całości. Powstała w ostatnim okresie jego twórczości, gdy zajmował stanowisko kantora przy Kościele św. Tomasza w Lipsku. Premiera miała miejsce w Wielki Piątek 15 kwietnia 1729. Potem przeleżała 100 lat w archiwum zapomniana, aż odkrył ją i przedstawił światu Feliks Mendelssohn 11 marca 1829 w berlińskiej Singakademie.Pasja według św.
  • Matoušovy pašije (německy Matthäus-Passion, latinsky Passio Domini Nostri J. C. Secundum Evangelistam Matthaeum) J. S. Bacha je oratorium z roku 1727 nebo 1729, v Seznamu Bachova díla označené číslem 244. Námětem je úryvek z Matoušova evangelia, kapitola 26 a 27, který líčí Umučení Ježíše Krista. Název pochází z latinského slova passio (utrpení, umučení), jímž četba pašijí při bohoslužbě začínala.
  • A Máté-passió (BWV 244) Johann Sebastian Bach szólistákra, kettős kórusra és zenekarra írott oratorikus passiója. A mű gerincét Jézus Krisztus szenvedésének és halálának Máté evangéliuma szerinti elbeszélése szolgáltatja. Ezt egészítik ki közbeékelt passió-korálok, valamint Picander nevelő célzatú, áhítatos költeményei szabad kórustételek és áriák formájában megzenésítve. A Máté-passió és a János-passió Bach egyedüli, teljességében fennmaradt, hiteles passiói.
rdfs:label
  • Passion selon saint Matthieu
  • Matoušovy pašije
  • Matthäus-Passion
  • Matthäus-Passion (J. S. Bach)
  • Matthäus-Passion (J.S. Bach)
  • Máté-passió
  • Paixão segundo São Mateus, BWV 244
  • Pasión según San Mateo
  • Pasja według św. Mateusza (BWV 244)
  • Passione secondo Matteo
  • Passió segons sant Mateu
  • St Matthew Passion
  • Матеус пасион
  • Страсти по Матфею (Бах)
  • マタイ受難曲
  • 마태오 수난곡 (바흐)
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:created of
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of