Le Megaloceros ou Megaceros (Megaloceros giganteus),, appelé autrefois le « grand cerf des tourbières », a été un des plus grands cervidés de tous les temps. Il ressemblait à un daim de grande taille et ses bois mesuraient jusqu'à 3,50 m d'une extrémité à l'autre.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Le Megaloceros ou Megaceros (Megaloceros giganteus),, appelé autrefois le « grand cerf des tourbières », a été un des plus grands cervidés de tous les temps. Il ressemblait à un daim de grande taille et ses bois mesuraient jusqu'à 3,50 m d'une extrémité à l'autre. Bien qu'il ait vécu dans toute l'Europe et dans une grande partie de l'Asie pendant un demi-million d'années avant son extinction récente, dans l'usage international il est souvent appelé « élan irlandais » à cause des nombreux exemplaires qui ont été découverts conservés dans les tourbières d'Irlande du Quaternaire. Les derniers restes connus de cette espèce ont été datés par le carbone 14 de l'Holocène inférieur, il y a onze mille ans.
  • The Irish Elk (Megaloceros giganteus), was a species of Megaloceros and one of the largest deer that ever lived. Its range extended across Eurasia, from Ireland to northern Asia and Africa, but a related form is recorded from China. during the Late Pleistocene. The most recent remains of the species have been carbon dated to about 7,700 years ago in Siberia. Although most skeletons have been found in Irish bogs, the animal was not exclusively Irish and was not closely related to either of the living species currently called elk - Alces alces (the European elk, known in North America as the moose) or Cervus canadensis (the North American elk or wapiti). Recent phylogenetic analyses support the idea of a sister-group relationship between fallow deer and the Irish Elk. For this reason, the name "Giant Deer" is used in some publications.
  • İrlanda geyiği (Megaloceros giganteus) şimdiye kadar var olmuş en büyük geyik türüydü.İrlanda Elki Avrasya dolaylarından İrlanda, oradan Baykal Gölü’nün doğusuna kadar geniş bir alan da Pleistosen döneminin sonlarına kadar yaşadı.Yapılan karbon testleri türün bilinen son kalıntılarının milattan 5700 ya da yaklaşık 7700 yıl öncesi ait olduğunu ortaya çıkarmıştır.İrlanda Elkine ait çoğu iskeletlerin İrlanda bataklıkları ve çevresinde ortaya çıkarılmasına rağmen İrlanda'da da yaşamış olan alt türleriyle ilişkisi bulunamamıştır.Cüssesinin büyüklüğünden dolayı bazı çevrelerce "Giant Deer"(Dev geyik) olarak da anılır.Megaloceros giganteus ilk defa 400,000 yıl önce ortaya çıkmıştır.2,1 metreye varan muazzam omuz yüksekliğinden ve 3.65 metrelik yaklaşık 40 kilo olan boynuzlarıyla bilinen en geniş boynuz aralığı ve en uzun boynuzlara sahip geyik türüydü.Ağırlıkğı yaklaşık 700 kg civarındaydı ve bu bugünkü en büyük geyik türlerinden biri olan Avrasya elkinin 1,5 katıdır.Soyunun tükenmesi hakkındaki tartışmalara göre avlanma ve büyük boynuzlarının orman içerisindeki hareketlerini kısıtlaması yok olmalarına sebep olmuştur fakat bundan tam olarak emin olunamamıştır.
  • Az óriásszarvas (Megaloceros giganteus) a szarvasfélék családjának egy kihalt faja, amely a pleisztocén során, mintegy 400 000 évvel ezelőtt jelent meg Eurázsiában és az utolsó jégkorszak (Würm) végével tűnt el, radiokarbon kormeghatározással a legkésőbbi lelet kora 7700 évnek adódott.A jégkorszaki embernek kortársa volt. Angolul „ír jávorszarvasnak” (Irish elk) is nevezik, mivel csontjai főleg írországi lápokból kerültek elő (ennek ellenére egész Európában előfordult). Hatalmas termetű szarvasféle lehetett: a marmagassága mintegy 2 méter volt, lapátos (inkább a jávorszarvaséra emlékeztető) agancsának terpesztése elérte a 3,5–4 métert, tömege pedig a 40 kg-ot, az állat tömege pedig a 700 kg-ot. A nyílt, füves térségeken élhetett és hatalmas agancsa miatt elkerülhette az erdőket, mivel az fennakadhatott a fák ágaiban. Pontos besorolása sokáig vitatott volt: a csontmaradványok alapján eleinte úgy gondolták, hogy legközelebbi rokona a gímszarvas (Cervus elaphus). A DNS-vizsgálatok eredményeképpen viszont eldőlt, hogy a legközelebbi élő rokona a dámszarvas (Dama dama).Kihalásának okai vitatottak: egyesek szerint hatalmas méretű agancsaik okozhatták kipusztulásukat. Erre két magyarázatot dolgoztak ki: idővel az agancsok olyan hatalmas méretűek lettek, hogy akadályozták az egyedeket a mindennapi életvitelükben (tkp. a nemi szelekció „megszaladása”); az agancsok felépítéséhez sok kalciumra és foszfátokra volt szüksége, viszont az utolsó jégkorszak végével a megváltozott növényzet már nem tudta biztosítani a szükséges elemeket az agancsok felépítéséhez, így az állatokban csontritkulás (osteoporosis) alakult ki, mivel az agancsok felépítéséhez szükséges elemeket szervezetük a csontjaikból vonta ki,Mások szerint őseink túlzott vadászata okozhatta a faj kihalását (erről bővebben: pleisztocén megafauna).
  • オオツノシカ(Megaloceros giganteus/大角鹿)は、200万年前 - 1万2000年前(新生代第三紀鮮新世後期 - 第四紀更新世末)のユーラシア大陸北部に生息していた大型のシカ。オオツノジカとも記される。マンモスや毛サイと並んで氷河期を代表する動物として知られる。和名はこの属の特徴である巨大な角の後枝から。学名も同様に「巨大な枝角」を意味する。なお、日本で発掘されるヤベオオツノシカ(Sinomegaceros yabei)は別属別種であり、単にオオツノシカと呼ぶ場合は大陸産の本種を指す。
  • O alce-gigante ou alce-irlandês (Megaloceros, ou seja, “chifres gigantes”) — que, apesar do nome, não era uma espécie de alce — era muito maior do que o alce comum. O tamanho de sua galhada era sensivelmente duplo, com um peso provavelmente quatro vezes superior: os chifres mediam 3,5 metros de uma ponta à outra. Viveu em climas frios nas épocas glaciais, juntamente com mamutes e rinocerontes-lanudos. Extinguiu-se no final da última era glacial. Os machos deveriam travar grandes combates com esses chifres enormes, na disputa de território e de fêmeas. A extinção pode ter sido devida a mudanças súbitas no clima da zona de ocorrência. O alce gigante não tem relação com os alces atuais.
  • Il megalocero (Megaloceros giganteus, Blumenbach 1799), noto come megacero o cervo gigante, era un cervide vissuto nella area eurasiatica (regione Paleartica) durante Pleistocene ed Olocene. È famoso per le sue dimensioni sorprendenti (circa due metri al garrese) e con un palco che poteva raggiungere anche i tre metri e mezzo di ampiezza (il nome della specie Megaloceros significa appunto dal greco dalle corna giganti).
  • Jeleń olbrzymi, łoś irlandzki (Megaloceros giganteus) – gatunek wymarłego ssaka z rodziny jeleniowatych. Zamieszkiwał w późnym plejstocenie i wczesnym holocenie od 400 tys. do 7 700 lat temu północną Europę (najwięcej jego szczątków znaleziono w Irlandii), północną Azję i północną Afrykę. Wielkością był zbliżony do łosia, osiągał ok. 2,1 m wysokości w kłębie. Posiadał poroże ponad 3-metrowej rozpiętości, ważące około 40 kg. Żywił się tym, co dzisiejsze jelenie. Z rysunków naskalnych wynika, że człowiek pierwotny często spotykał się z tym stworzeniem i polował na nie.Ze względu na łopatowaty kształt poroża jeleń olbrzymi był uważany za bliskiego krewniaka daniela. Późniejsze badania morfologiczne i molekularne wskazały jednak na jego bliższe pokrewieństwo z jeleniem szlachetnym i wapiti. Dopiero najnowsze badania genetyczne potwierdziły, że jego najbliższym krewnym jest jednak faktycznie daniel.
  • Megaloceros giganteus fou una espècie del gènere Megaloceros i un dels cérvols més grans que mai hagin existit. S'estenia arreu d'Euràsia, des d'Irlanda fins a l'est del llac Baikal i visqué durant el Plistocè superior. Les restes més recents conegudes de l'espècie han estat datades a principis de l'Holocè, fa uns 7.700 anys.El seu nom comú uapití irlandès és imprecís. Malgrat que se n'han trobat nombrosos esquelets en pantans d'Irlanda, l'animal no habitava únicament a Irlanda i tampoc no estava properament relacionat amb qualsevol de les espècies extants anomenades uapití; per això, en les publicacions més recents es prefereix el nom "cérvol gegant". Megaloceros giganteus aparegué per primer cop fa aproximadament 400.000 anys. Possiblement evolucionà de M. antecedens. El tàxon anterior – considerada de vegades una paleosubespècie M. giganteus antecedens – és similar però tenia banyes més compactes.
  • 큰뿔사슴(학명: Megaloceros giganteus)은 사슴과 큰뿔사슴속에 속하는 멸종된 동물이다. 생물 진화의 역사에서 가장 덩치가 큰 사슴으로 플라이스토세 후기에 유라시아 대륙 전역에 퍼져 살았다. 화석이 발견되는 지역은 동으로는 바이칼 호수 동안에서부터 서로는 아일랜드까지 이른다. 큰뿔사슴의 멸종은 지질학적으로 보아 매우 최근에 일어났다. 발견된 화석 가운데에는 방사성 탄소 연대 측정법으로 측정하였을 때 약 7,700년 전 무렵에 살았던 것도 있다.큰뿔사슴의 화석이 처음 발견된 곳은 아일랜드이고, 지금까지 발견된 화석들의 대부분도 아일랜드의 늪에서 발굴된 것이다. 이때문에 영어권에서는 큰뿔사슴을 아일랜드 엘크(영어: Irish Elk)라고 부르기도 한다. 하지만, 큰 뿔을 갖고 있어 겉모습이 비슷한 엘크는 말코손바닥사슴속에 속하며 큰뿔사슴과 아무련 생물학적 친연관계가 없다.
  • Het reuzenhert (Megaloceros giganteus) is een grote uitgestorven hertachtige die gekenmerkt werd door een zeer groot gewei bij het mannetje.Het dier had een maximale schofthoogte van ongeveer 2 meter en een gewei met een breedte van 3,5 tot 4 meter dat zo'n 50 kilogram kon wegen. De grootte van het dier was vergelijkbaar met die van het edelhert of het rendier waaruit blijkt dat het reuzenhert niet het grootste hert was dat we kennen. Het is wel het hert met het grootste gewei. Voor de vorming van dat gewei zijn calcium en fosfor nodig, wat bij een tekort aan voedsel aan de beenderen onttrokken werd, hetgeen de dieren voor het aanbreken van de winter verzwakt zal hebbenSjabloon:Bron?.Het reuzenhert leefde in een open landschap, zoals steppen en toendra's en kwam voor tijdens Pleistoceen en het vroege Holoceen. Er zijn in heel Europa fossielen van deze soort gevonden. De jongste vondsten zijn met C14 gedateerd op 9430 ± 65 jaren BP. Daarnaast worden jongere dateringen gemeld uit het Zwarte Zeegebied van ongeveer 7650 jaren BPSjabloon:Bron?. Uit de dateringen blijkt dat het reuzenhert ongeveer gelijktijdig met de wolharige mammoet geleefd heeft. Veel fossielen van het reuzenhert zijn in Ierland gevonden. Ze werden daar bij het turfsteken aangetroffen en zijn ongeveer 11.000 jaar oud. Deze vondsten betreffen vrijwel uitsluitend mannelijke dieren. Dit wordt onder andere verklaard uit het feit dat resten van vrouwelijke dieren fragieler zijn maar een andere verklaring is dat de beide seksen gedurende een deel van het jaar gescheiden leefden. Mogelijk is een groot deel van een mannelijke populatie daar omgekomen.In Nederland zijn diverse vondsten van reuzenhertfossielen gedaan. In een bouwput voor een sluis in het Twentekanaal bij Hengelo werden resten van het reuzenhert samen met resten van wolharige mammoet, wolharige neushoorn, rendier, edelhert en paard gevonden in een zandige afzetting boven een laag waarvan de ouderdom op grond van stuifmeelonderzoek in het Eemien geplaatst werd. Een deel van een schedel gevonden op 2,5 meter diepte in een zandafgraving bij de Koerhuisbeek ten zuiden van Deventer toont sporen van menselijke bewerking.Uit België is de soort van diverse plaatsen bekend. Uit een afzetting daterend uit het Weichselien in een groeve bij de Kwellenberg ten zuiden van Rotselaar werden resten van reuzenhert samen aangetroffen met wolharige neushoorn, wolharige mammoet, rendier, wolf, hyena (Crocuta crocuta), holenleeuw, Steppenwisent en paard. Verder werden stenen werktuigen uit het Midden Paleolithicum gevonden. Met behulp van ESR werden twee dateringen verkregen van 52.000 en 43.500 jaar (BP) waardoor deze vondsten in het Midden Weichselien geplaatst kunnen worden.Het feit dat een diersoort die gedurende het grootste deel van het Pleistoceen geleefd heeft tijdens het vroege Holoceen is uitgestorven vormt een probleem. Er is geen duidelijke oorzaak aan te wijzen waardoor een soort die al vele malen een glaciaal heeft overleefd en daarbij de overgang naar de verschillende interglacialen eveneens overleefd heeft daartoe niet in staat is gebleken bij de overgang van de laatste ijstijd naar onze huidige periode. Hiermee plaatst het reuzenhert zich in een rij van soorten waarbij dat eveneens het geval is. De vraag of de huidige mens hier de oorzaak van is werd al vroeg gesteld maar zal wel nooit met zekerheid beantwoord kunnen worden. Volgens laatste opzoekingen zou het uitsterven vermoedelijk te wijten zijn aan een klimaatwijziging die het verdwijnen van de voedselbron als gevolg had. De graslanden werden gekoloniseerd door bomen en struiken (bosgebieden) en het grote gewei bemoeilijkte het leven in de dichte bosgebieden. Men kan best voorstellen dat een tekort aan mineralen een nefaste invloed had op het gewei van het dier. Een gewei dat nodig was tijdens de paartijd om de sterkste dieren te selecteren én dat als afweer kon dienen tegen predatoren (onder andere de mens).
  • El alce irlandés, ciervo gigante o megalocero (Megaloceros giganteus) es el mayor cérvido de la Historia. Semejante a un gamo de gran tamaño, sus astas medían hasta 3,5 m de punta a punta. Aunque vivió en toda Europa y gran parte de Asia desde hace medio millón de años hasta su extinción en tiempos recientes, suele ser conocido popularmente como "alce irlandés" por los abundantes hallazgos de ejemplares conservados en las turberas de Irlanda.
  • Большерогий олень, гигантский олень, или ирландский олень (лат. Megaloceros giganteus) — вымершее млекопитающее рода Гигантских оленей (Megaloceros). Внешне сходен с ланью. Существовал в плейстоцене и раннем голоцене. Отличался крупным ростом и огромными (до 5.2 м в размахе) рогами, сильно расширенными вверху в форме лопаты с несколькими отростками. Строение зубов, конечностей и рогов показывает, что большерогий олень обитал на влажных лугах. Жить в лесах он не мог, ведь с таким «украшением» на голове ходить по лесу было невозможно.Учёные называют причиной вымирания этого оленя наступление леса на открытые пространства, где он не мог обитать. Его вымирание стало частью общего процесса вымирания крупных животных, которому подверглись и многие другие виды. Был распространён в Европе, Азии и Северной Африке. Особенно много скелетов обнаружено в торфяниках Ирландии. На территории бывшего СССР больше всего останков большерогого оленя встречается в стоянках человека древнего каменного века в средних и южных широтах, включая Крым, Северный Кавказ и Казахстан; целые скелеты найдены на территории Рязанской и Свердловской областей.
  • Megaloceros giganteus byl obří specializovanou formou stepních jelenů, která se vyvinula ve středním pleistocénu, asi před 400 000 lety. Během dalšího vývoje v Evropě se postupně zvětšují tělesné rozměry megalocerů. M. giganteus se tak stal největším jelenovitým kopytníkem vůbec. Megaloceros dorůstal v kohoutku výšky 2,1 metrů a délky těla kolem 3 metrů; jeho paroží dosahovalo rozpětí až 3,7 metru (rekordní velikost paroží u všech kopytníků). S tak obrovským parožím samozřejmě nemohli megaloceři žít v lesích. Byli obyvateli studené stepi a tundry. Hlavu a krk nosili nejspíš vodorovně jako sobi. Netvořili stáda, ale žili spíše samotářsky jako losi. Koncem nejmladší doby ledové ve střední Evropě postupně vymírali a poněkud déle se udrželi jen v Evropě západní (Irsko). Poslední zástupci zde vyhynuli asi před 7700 lety. Přítomnost megalocerů v době raně historické není zcela dokázána. Různé skulptury považované za zobrazení megalocerů se později ukázaly být zobrazením daňků.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 753418 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 11652 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 59 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 108868020 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:commons
  • Category:Megaloceros giganteus
prop-fr:commonsTitre
  • le mégalocéros
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:wikispecies
  • Megaloceros giganteus
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Le Megaloceros ou Megaceros (Megaloceros giganteus),, appelé autrefois le « grand cerf des tourbières », a été un des plus grands cervidés de tous les temps. Il ressemblait à un daim de grande taille et ses bois mesuraient jusqu'à 3,50 m d'une extrémité à l'autre.
  • İrlanda geyiği (Megaloceros giganteus) şimdiye kadar var olmuş en büyük geyik türüydü.İrlanda Elki Avrasya dolaylarından İrlanda, oradan Baykal Gölü’nün doğusuna kadar geniş bir alan da Pleistosen döneminin sonlarına kadar yaşadı.Yapılan karbon testleri türün bilinen son kalıntılarının milattan 5700 ya da yaklaşık 7700 yıl öncesi ait olduğunu ortaya çıkarmıştır.İrlanda Elkine ait çoğu iskeletlerin İrlanda bataklıkları ve çevresinde ortaya çıkarılmasına rağmen İrlanda'da da yaşamış olan alt türleriyle ilişkisi bulunamamıştır.Cüssesinin büyüklüğünden dolayı bazı çevrelerce "Giant Deer"(Dev geyik) olarak da anılır.Megaloceros giganteus ilk defa 400,000 yıl önce ortaya çıkmıştır.2,1 metreye varan muazzam omuz yüksekliğinden ve 3.65 metrelik yaklaşık 40 kilo olan boynuzlarıyla bilinen en geniş boynuz aralığı ve en uzun boynuzlara sahip geyik türüydü.Ağırlıkğı yaklaşık 700 kg civarındaydı ve bu bugünkü en büyük geyik türlerinden biri olan Avrasya elkinin 1,5 katıdır.Soyunun tükenmesi hakkındaki tartışmalara göre avlanma ve büyük boynuzlarının orman içerisindeki hareketlerini kısıtlaması yok olmalarına sebep olmuştur fakat bundan tam olarak emin olunamamıştır.
  • オオツノシカ(Megaloceros giganteus/大角鹿)は、200万年前 - 1万2000年前(新生代第三紀鮮新世後期 - 第四紀更新世末)のユーラシア大陸北部に生息していた大型のシカ。オオツノジカとも記される。マンモスや毛サイと並んで氷河期を代表する動物として知られる。和名はこの属の特徴である巨大な角の後枝から。学名も同様に「巨大な枝角」を意味する。なお、日本で発掘されるヤベオオツノシカ(Sinomegaceros yabei)は別属別種であり、単にオオツノシカと呼ぶ場合は大陸産の本種を指す。
  • Il megalocero (Megaloceros giganteus, Blumenbach 1799), noto come megacero o cervo gigante, era un cervide vissuto nella area eurasiatica (regione Paleartica) durante Pleistocene ed Olocene. È famoso per le sue dimensioni sorprendenti (circa due metri al garrese) e con un palco che poteva raggiungere anche i tre metri e mezzo di ampiezza (il nome della specie Megaloceros significa appunto dal greco dalle corna giganti).
  • 큰뿔사슴(학명: Megaloceros giganteus)은 사슴과 큰뿔사슴속에 속하는 멸종된 동물이다. 생물 진화의 역사에서 가장 덩치가 큰 사슴으로 플라이스토세 후기에 유라시아 대륙 전역에 퍼져 살았다. 화석이 발견되는 지역은 동으로는 바이칼 호수 동안에서부터 서로는 아일랜드까지 이른다. 큰뿔사슴의 멸종은 지질학적으로 보아 매우 최근에 일어났다. 발견된 화석 가운데에는 방사성 탄소 연대 측정법으로 측정하였을 때 약 7,700년 전 무렵에 살았던 것도 있다.큰뿔사슴의 화석이 처음 발견된 곳은 아일랜드이고, 지금까지 발견된 화석들의 대부분도 아일랜드의 늪에서 발굴된 것이다. 이때문에 영어권에서는 큰뿔사슴을 아일랜드 엘크(영어: Irish Elk)라고 부르기도 한다. 하지만, 큰 뿔을 갖고 있어 겉모습이 비슷한 엘크는 말코손바닥사슴속에 속하며 큰뿔사슴과 아무련 생물학적 친연관계가 없다.
  • El alce irlandés, ciervo gigante o megalocero (Megaloceros giganteus) es el mayor cérvido de la Historia. Semejante a un gamo de gran tamaño, sus astas medían hasta 3,5 m de punta a punta. Aunque vivió en toda Europa y gran parte de Asia desde hace medio millón de años hasta su extinción en tiempos recientes, suele ser conocido popularmente como "alce irlandés" por los abundantes hallazgos de ejemplares conservados en las turberas de Irlanda.
  • Megaloceros giganteus byl obří specializovanou formou stepních jelenů, která se vyvinula ve středním pleistocénu, asi před 400 000 lety. Během dalšího vývoje v Evropě se postupně zvětšují tělesné rozměry megalocerů. M. giganteus se tak stal největším jelenovitým kopytníkem vůbec. Megaloceros dorůstal v kohoutku výšky 2,1 metrů a délky těla kolem 3 metrů; jeho paroží dosahovalo rozpětí až 3,7 metru (rekordní velikost paroží u všech kopytníků).
  • Megaloceros giganteus fou una espècie del gènere Megaloceros i un dels cérvols més grans que mai hagin existit. S'estenia arreu d'Euràsia, des d'Irlanda fins a l'est del llac Baikal i visqué durant el Plistocè superior. Les restes més recents conegudes de l'espècie han estat datades a principis de l'Holocè, fa uns 7.700 anys.El seu nom comú uapití irlandès és imprecís.
  • Het reuzenhert (Megaloceros giganteus) is een grote uitgestorven hertachtige die gekenmerkt werd door een zeer groot gewei bij het mannetje.Het dier had een maximale schofthoogte van ongeveer 2 meter en een gewei met een breedte van 3,5 tot 4 meter dat zo'n 50 kilogram kon wegen. De grootte van het dier was vergelijkbaar met die van het edelhert of het rendier waaruit blijkt dat het reuzenhert niet het grootste hert was dat we kennen. Het is wel het hert met het grootste gewei.
  • Az óriásszarvas (Megaloceros giganteus) a szarvasfélék családjának egy kihalt faja, amely a pleisztocén során, mintegy 400 000 évvel ezelőtt jelent meg Eurázsiában és az utolsó jégkorszak (Würm) végével tűnt el, radiokarbon kormeghatározással a legkésőbbi lelet kora 7700 évnek adódott.A jégkorszaki embernek kortársa volt. Angolul „ír jávorszarvasnak” (Irish elk) is nevezik, mivel csontjai főleg írországi lápokból kerültek elő (ennek ellenére egész Európában előfordult).
  • Jeleń olbrzymi, łoś irlandzki (Megaloceros giganteus) – gatunek wymarłego ssaka z rodziny jeleniowatych. Zamieszkiwał w późnym plejstocenie i wczesnym holocenie od 400 tys. do 7 700 lat temu północną Europę (najwięcej jego szczątków znaleziono w Irlandii), północną Azję i północną Afrykę. Wielkością był zbliżony do łosia, osiągał ok. 2,1 m wysokości w kłębie. Posiadał poroże ponad 3-metrowej rozpiętości, ważące około 40 kg. Żywił się tym, co dzisiejsze jelenie.
  • Большерогий олень, гигантский олень, или ирландский олень (лат. Megaloceros giganteus) — вымершее млекопитающее рода Гигантских оленей (Megaloceros). Внешне сходен с ланью. Существовал в плейстоцене и раннем голоцене. Отличался крупным ростом и огромными (до 5.2 м в размахе) рогами, сильно расширенными вверху в форме лопаты с несколькими отростками. Строение зубов, конечностей и рогов показывает, что большерогий олень обитал на влажных лугах.
  • O alce-gigante ou alce-irlandês (Megaloceros, ou seja, “chifres gigantes”) — que, apesar do nome, não era uma espécie de alce — era muito maior do que o alce comum. O tamanho de sua galhada era sensivelmente duplo, com um peso provavelmente quatro vezes superior: os chifres mediam 3,5 metros de uma ponta à outra. Viveu em climas frios nas épocas glaciais, juntamente com mamutes e rinocerontes-lanudos. Extinguiu-se no final da última era glacial.
  • The Irish Elk (Megaloceros giganteus), was a species of Megaloceros and one of the largest deer that ever lived. Its range extended across Eurasia, from Ireland to northern Asia and Africa, but a related form is recorded from China. during the Late Pleistocene. The most recent remains of the species have been carbon dated to about 7,700 years ago in Siberia.
rdfs:label
  • Megaloceros giganteus
  • Alce-gigante
  • Irish elk
  • Jeleń olbrzymi
  • Megaloceros giganteus
  • Megaloceros giganteus
  • Megaloceros giganteus
  • Megaloceros giganteus
  • Megaloceros giganteus
  • Óriásszarvas
  • İrlanda geyiği
  • Большерогий олень
  • オオツノシカ
  • 큰뿔사슴
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of