Henri dit le Jeune ou le jeune roi (28 février 1155 – 11 juin 1183), prince angevin, roi d'Angleterre conjointement avec son père à partir de 1170, est le fils et héritier présomptif d'Henri II d'Angleterre de 1156 à 1183. Il tient son surnom de son couronnement anticipé du vivant de son père.↑ Elizabeth Hallam, « Henry (1155–1183) », Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, édition en ligne, mai 2006.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Henri dit le Jeune ou le jeune roi (28 février 1155 – 11 juin 1183), prince angevin, roi d'Angleterre conjointement avec son père à partir de 1170, est le fils et héritier présomptif d'Henri II d'Angleterre de 1156 à 1183. Il tient son surnom de son couronnement anticipé du vivant de son père.
  • Henry, known as the Young King (28 February 1155 – 11 June 1183), was the second of five sons of Henry II of England and Eleanor of Aquitaine but the first to survive infancy. He was officially King of England; Duke of Normandy, Count of Anjou and Maine.
  • Enrique Plantagenet, apodado el Joven (Londres o monasterio de Bermondsey, Surrey, 28 de febrero de 1155 – Martel, Francia, 11 de junio de 1183), fue el segundo de los cinco hijos varones del rey Enrique II de Inglaterra y Leonor de Aquitania y el primero que sobrevivió infancia. Fue oficialmente rey de Inglaterra, duque de Normandía y conde de Anjou y de Maine.
  • Henrique, o Jovem (28 de fevereiro de 1155 – 11 de junho de 1183) foi o segundo entre os cinco filhos do rei Henrique II de Inglaterra e Leonor, Duquesa da Aquitânia.Em 1156, depois da morte do primogénito Guilherme, Conde de Poitiers ainda na infância, Henrique tornou-se herdeiro do trono de Inglaterra. Apesar de nunca ter governado sozinho, ou contar para a lista de monarcas da Inglaterra, foi coroado em 1170 juntamente com a mulher, a princesa Margarida de França. Este passo foi uma insistência do pai que causou conflitos com a Igreja Católica, nomeadamente com Thomas Becket, então Arcebispo da Cantuária. Henrique era bastante popular junto dos seus futuros súbditos, mas tanto historiadores como cronistas da época não lhe reconhecem capacidades de liderança ou inteligência. As suas acções orbitaram sempre em volta das decisões políticas dos irmãos, em particular de Ricardo. Em 1173, Henrique e os irmãos, apesar de ainda mal terem vinte anos, juntam-se a Leonor da Aquitânia para a primeira revolta contra Henrique II de Inglaterra. O episódio acaba na prisão de Leonor, onde permanece até 1189, e numa séria reprimenda paterna à qual se juntou uma renovação de votos de fidelidade ao rei e ao pai. Não foi no entanto a última vez que Henrique se revoltou. Em 1183 morreu de disenteria contraída no acampamento militar de um exército levantado contra o pai. Henrique II comentou na sua morte: Ele custou-me muito, mas queria que tivesse vivido para me custar mais. Ricardo Coração de Leão sucedeu-lhe como primeiro na linha de sucessão e viria a tornar-se rei seis anos mais tarde.
  • Enrico Plantageneto, detto il Giovane (28 febbraio 1155 – Martel, 11 giugno 1183), fu conte del Maine e d'Angiò dal 1169 e, assieme al padre, re d'Inghilterra dal 1170 alla sua morte.Era il secondo dei cinque figli maschi del re d'Inghilterra, duca di Normandia, conte del Maine, d'Angiò e di Turenna, Enrico II d'Inghilterra e della duchessa d'Aquitania e Guascogna e contessa di Poitiers, Eleonora d'Aquitania.Enrico fu, per parte di madre, il fratellastro minore di Maria di Champagne e Alice di Francia. Era anche il fratello minore di Guglielmo, Conte di Poitiers e il fratello maggiore di Matilda d'Inghilterra, di Riccardo I d'Inghilterra, di Goffredo II, Duca di Bretagna, di Leonora d'Aquitania, di Giovanna d'Inghilterra e di Giovanni d'Inghilterra.
  • 若ヘンリー王またはヘンリー若王(英: Henry the Young King, 仏: Henri le Jeune, 1155年2月28日 - 1183年6月11日)は、イングランド王ヘンリー2世と妃アリエノール・ダキテーヌの次男。兄ウィリアム(ギヨーム)が夭逝したため、実質的な長男として父の後継者に定められ、また1170年に共同君主に立てられた。しかし、君主としての実権はなく、また、父が自分の教育係であったトマス・ベケットを暗殺したことや末弟ジョン(後のジョン王)を偏愛することに反発し、母や義父であるフランス王ルイ7世の後押しを受けて、弟リチャード(フランス語ではリシャール、後のリチャード1世)、ジェフリー(ブルターニュ公ジョフロワ2世)と共に、父に対して1173年に反乱を起こした。翌1174年に若ヘンリーらは父と和解するが、その後も不和は続いた。1182年にはリチャードが自分への臣従礼を拒否したことから、ジェフリーと組んでリチャードと交戦した。しかし翌1183年、若ヘンリーは熱病に冒され、死の床で父に背いて争いのもととなった罪を懺悔、母アリエノールの自由を願いつつ28歳で病死した。1160年にフランス王ルイ7世の娘(フィリップ2世の異母姉)マルグリットと結婚した。1177年に長男ウィリアムが生まれたが、早世した。マルグリットはのちにハンガリー王ベーラ3世と再婚した。
  • Генрих Молодой Король (англ. Henry the Young King) — (28 февраля 1155 — 11 июня 1183) — второй из пяти сыновей Генриха II Английского и Алиеоноры Аквитанской. Герцог Нормандский, граф Анжуйский. Номинальный король Англии в начале 1170-х годов.
  • 청년왕 헨리(Henry the Young, 1155년 2월 28일 - 1183년 6월 11일)는 잉글랜드의 공동 국왕(1170년 - 1183년)이었으며 노르망디 공작과 앙주와 멘의 백작이었다. 헨리 2세와 아키텐의 엘레오노르의 둘째 아들이지만, 형인 푸아티에 백작 기욤 9세가 어려서 죽었기 때문에 실질적인 장남이었다. 사자심왕 리처드 1세, 잉글랜드의 아더, 실지왕 존의 형이다.
  • Henryk Plantagenet, zwany "Młodym Królem" (the Young King, ur. 28 lutego 1155, zm. 11 czerwca 1183 w zamku Martel w Turenii) – Król Anglii, książę Normandii, hrabia Andegawenii i Maine jako koregent swojego ojca w latach 1170-1183. Drugi z pięciu synów Henryka II Plantageneta, króla Anglii oraz Eleonory, dziedziczki księstwa Akwitanii. Został ochrzczony przez Theobalda, arcybiskupa Canterbury (Cartulary of Holy Trinity Aldgate). Jednakże kronikarz Ralph of Diceto utrzymywał, że to Richard de Belmeis II, biskup Londynu, ochrzcił księcia (Diceto, Images of History).Henryk wychowywał się pod okiem arcybiskupa Canterbury Thomasa Becketa. Został koronowany na króla Anglii jeszcze za życia ojca 14 czerwca 1170 r. przez Rogera arcybiskupa Yorku, wbrew woli papieża. Młodszy Henryk został też księciem Normandii, hrabią Andegawenii i Maine. Z tym wydarzeniem związana jest historia jaka wydarzyła się na uczcie po koronacji młodego Henryka, podczas której świeżo ukoronowanemu królowi usługiwał jego ojciec. Henryk II powiedział mu wtedy, że to wielki i rzadki honor być obsługiwanym przez króla. Młody Henryk odpowiedział na to, że jest zupełnie naturalnym jest aby syn hrabiego obsługiwał na syna króla.Nie jest do końca jasne, kiedy Henryk został pasowany na rycerza. Jeden z korespondentów Becketa twierdzi, że Henryk został pasowany przez swojego ojca przed koronacją. Z kolei biograf Williama Marshala pisze, że młody król został pasowany właśnie przez Marshala podczas rebelii 1173 r.Henryk został wprawdzie ukoronowany, ale nigdy nie posiadał realnej władzy i nie jest wymieniany w poczcie królów Anglii. Przydomek "Młody Król" nadano mu, aby odróżnić go od jego ojca. Ten brak realnej władzy nie podobał się Henrykowi. Kiedy oprócz tego dowiedział się o zamiarze swojego ojca oddania trzech zamków leżących na jego terytorium najmłodszemu z braci, Janowi bez Ziemi, Henryk sprzymierzył się z niezadowolonymi baronami, królem Francji Ludwikiem VII Młodym, królem Szkocji Wilhelmem Lwem, hrabią Flandrii Filipem, hrabią Blois Tybaldem Dobrym i hrabią Boulogne Mateuszem II.Rebelia rozpoczęła się w 1173 r. od ataku hrabiów Flandrii i Blois na Normandię. Henryk wywołał rewoltę w Andegawenii, Robert de Beaumont, 3. hrabia Leicester na czele flamandzkich najemników zaatakował południową Anglię, zaś na północy uderzył Wilhelm Lew. Szkoci zostali jednak odparci, a powracające z północy wojska pokonały hrabiego Leicester. Wiosną 1174 r. Szkoci zaatakowali ponownie. Tymczasem Henryk II uporał się z problemami na kontynencie i 8 czerwca wylądował w Anglii, uprzednio wysławszy swe oddziały na północ. Ci ostatni zaskoczyli Szkotów i pod Alnwick wzięli Wilhelma Lwa do niewoli. Po 18 miesiącach rebelia zakończyła się i Henryk ukorzył się przed swoim ojcem. Ten pozostawił mu współwładztwo Andegawenii.2 listopada 1160 r., w wieku zaledwie pięciu lat poślubił Małgorzatę (1158 - 1197), córkę Ludwika VII Młodego, króla Francji, oraz Konstancji, córki Alfonsa VII Imperatora, króla Kastylii i Leónu. Para została ukoronowana na króla i królową Anglii 27 sierpnia1172 r. w katedrze w Winchesterze. Była to druga koronacja Henryka. Pierwsza, która miała miejsce w 1170 r. uważana była za nielegalną z powodu nieobecności Arcybiskupa Canterbury. Małgorzata nie została wtedy ukoronowana z mężem, co rozgniewało jej ojca, króla Francji. Zaznaczył on, że biskupi, którzy pod nieobecność Tomasza Becketa (w wyniku czego zostali obłożeni ekskomuniką) ukoronowali młodego Henryka w 1170 roku nie mogą uczestniczyć w koronacji jego córki w roku 1172. Henryk i Małgorzata mieli razem jednego syna: Wilhelm (19 - 22? czerwca 1177). Angielskie źródła (np. Roger de Hoveden Roger de Hoveden) podają, że chłopiec urodził się martwy, ale Francuzi- dziecko przyszło na świat w Paryżu- utrzymują, iż żył jeszcze parę dni i został ochrzczony imieniem Wilhelm.Małżeństwo Henryka i Małgorzaty zostało zaaranżowane przez Henryka II, który uzyskał dzięki temu kontrolę nad posagiem Małgorzaty, ważnym strategicznie hrabstwem Vexin, położonym między Normandią a Île-de-France. Małżeństwo to, początkowo dość zgodne, zaczęło się psuć po śmierci Wilhelma. Najprawdopodobniej ciężki poród spowodował, że Małgorzata stała się bezpłodna. W każdym razie nie miała dzieci ani z Henrykiem, ani ze swoim drugim mężem, Belą III Węgierskim. Pod koniec 1182 r. na dworze zaczęły krążyć plotki o romansie młodej królowej ze słynnym rycerzem Williamem Marshalem, mentorem i przyjacielem Młodego Henryka. Marshal został wydalony z dworu. Rycerz chciał dowodzić swojej niewinności poprzez sąd boży, ale nie pozwolono mu na to. Jak się wydaje plotki były bezpodstawne. Świadczyć może o tym chociażby fakt, iż Marshal został przywrócony do łask po niezwykle krótkim czasie: już w czerwcu 1183 otrzymał od swego młodego pana rozkaz powrotu. 11 czerwca, w sobotę, czuwał przy łożu umierającego Młodego Króla w Martel.Podczas koronacji Filipa II Augusta, przyrodniego brata Małgorzaty 1 listopada 1179 r. Henryk Młody Król szedł w orszaku koronacyjnym niosąc królewską koronę. Już wcześniej został mianowany przez swego teścia i lennego pana, Ludwika VII honorowym seneszalem Królestwa Francji.Henryk zmarł na dyzenterię w 1183 r., podczas kolejnej rebelii przeciwko ojcu. Podczas kampanii w Limousin splądrował okoliczne klasztory, aby opłacić swoich najemników. Na początku czerwca pojawiły się pierwsze objawy dyzenterii. Coraz bardziej osłabionego Henryka przewieziono do zamku Martel. 7 czerwca stało się jasne, że król wkrótce umrze. Henryk przyjął ostatnie namaszczenie i wyspowiadał się. Jako pokutę za bunt przeciwko ojcu leżał nago na posadzce przez krzyżem. Swój płaszcz krzyżowca powierzył Marshalowi, który miał go zawieźć do Jerozolimy i złożyć u stóp Grobu Świętego. Leżąc na łożu śmierci Henryk chciał zobaczyć się z ojcem, ale ten, obawiając się podstępu, odmówił (po śmierci syna Henryk II powiedział: Kosztował mnie sporo, ale żałuję, że nie będzie kosztował mnie więcej). Młody król został pochowany w katerze w Rouen. Po przeciwnej stronie ołtarza znajduje się grób młodszego brata Henryka, Ryszarda, z którym Henryk często się kłócił. Niedaleko spoczywa również Rotrou, arcybiskup Rouen, który ukoronował Henryka i Małgorzatę w 1172.Henryk cieszył się sławą znakomitego rycerza. Uwielbiał stawać w turniejach. Podobno nie opuścił żadnego turnieju, jaki w latach 1175-1182 organizowany był w północnej Francji. Zyskiwało mu to sporą popularność w społeczeństwie. Trubadur Bertran de Born opisywał Henryka jako najlepszego króla jaki kiedykolwiek wziął tarczę, najdzielniejszego i najlepszego jaki brał udział w turniejach. Od czasów Rolanda, a nawet w czasach wcześniejszych, nie widziano rycerza tak utalentowanego, tak wyszkolonego, którego sława obiegłaby cały świat. Nawet gdyby Roland powrócił, nawet gdyby przeszukać cały świat od rzeki Nil i wschodu słońca, nie znalezionoby lepszego rycerza. Były kapelan Henryka, Gerwazy z Tilbury, powiedział, że jego śmierć była końcem wszystkiego co rycerskie.Współczesna historiografia ocenia Młodego Króla zdecydowanie bardziej surowo. Historyk W. L. Warren napisał: Młody Henryk był jedynym członkiem swojej rodziny, który cieszył się sympatią za swojego życia. Jest również prawdą, że był jednym Plantagenetem, który nie dał żadnych świadectw zdolności politycznych, umiejętności wojskowych lub chociażby zwykłej inteligencji. W innej książce napisano: Henryk był łaskawy, życzliwy, uprzejmy, rycerski, pełen hojności i wspaniałomyślności. Niestety, był również powierzchowny, próżny, niedbały, głupi, niekompetentny, rozrzutny i nieodpowiedzialny.Młody Król w literaturzeHenryk Młody Król jest jednym z głównych bohaterów powieści amerykańskiej pisarki, Sharon Kay Penman, pod tytułem Devil's Brood (2009), a także drugoplanowym bohaterem powieści Waleczny Rycerz (The Greatest Knight, 1996) autorstwa angielskiej pisarki Elizabeth Chadwick.
  • Enric II el Jove Plantagenet, (28 de febrer, 1155 - 11 de juny, 1183) era el segon dels cinc fills de Enric II d'Anglaterra i Elionor d'Aquitània. Fou hereu d'Anglaterra, duc de Normandia i comte de Anjou, Maine i Turena.El 1169 es va procedir al repartiment dels béns d'Enric II d'Anglaterra entre els seus fills: el gran, Enric va rebre Anglaterra, Normandia, Anjou, Maine i Turena ; el segon Ricard cor de lleó va rebre Poitou, Perigord, Llemosí i Gasconya; i el tercer Jofré que es va casar amb l'hereva de Bretanya, Contança. Quan poc després va néixer un quart fill no li tocava res, i per això va ser conegut com a Joan sense terra. El 1172 el rei Enric II va decidir dotar al seu quart fill, amb els senyorius de Chinon, Loudun i Mirebeau, que s'havien de segregar de la part que havia correspost en el repartiment de 1169 al fill gran Enric. Aquest va haver d'acceptar però es va molestar i no va tardar a revoltar-se.Des 1173 els fills del rei Enric, Ricard i Jofré amb el suport de Guillem el Lleó d'Escòcia, de Felip de Flandes i de Mateu de Boulogne, es van revoltar. El rei Lluís VII de França havia instigat també als fills a la revolta, a l'igual que la mare dels tres Leonor d'Aquitània. A França els va ajudar el comte d'Angulema, i els senyors de Mauléon, Taillebourg, Lezay, Rochefort i Lusignan. Però els aliats no van actuar coordinats i Guillem el Lleó fou fet presoner i va haver de signar el tractat de La Falaise (1174). Enric va passar al Poitou l'estiu del 1174 i va ocupar el centre de la rebel·lió, la ciutat de Saintes, així com d'altres castells. Els senyors del Poitou es van sotmetre. El setembre de 1174 Enric II va signar amb Lluís VII de França la pau de Montlouis (prop de Tours). Va perdonar als seus fills però va enviar a la seva dona Leonor a Anglaterra en residència vigiladaEl 1183 Enric i son germà Jofré es van aliar per fer la guerra a l'altre germà Ricard cor de Lleó de Poitou, però ben aviat els tres germans van acordar la pau. El 1183 Enric el Jove va morir de disenteria. Prop de Castell de Martel a la Turena, durant la rebel·lió contra el seu pare i el germà Ricard. Es diu que en el seu llit de mort demanava que es reconciliés amb el seu pare, però el rei Enric II, que tenia por d'un truc, es negava a veure'l. Després d'algun drama, Enric II el Jove va ser enterrat finalment a la catedral de Rouen, on la seva tomba es pot veure al costat oposat de l'altar del seu germà petit, Ricard el Jove, amb qui estava sempre barallat.
  • Heinrich der Jüngere (* 28. Februar 1155; † 11. Juni 1183), auch genannt der junge König (englisch: the young King; französisch: le jeune roi), war ein König von England aus dem Haus Plantagenet. Er war der zweite Sohn des Königs Heinrich II. († 1189) und dessen Ehefrau Eleonore von Aquitanien († 1204).
  • Hendrik II van Maine (28 februari 1155 - 11 juni 1183), de Jonge, was de oudste zoon van Hendrik II van Engeland en van Eleonora van Aquitanië. In 1170 werd hij tot koning gezalfd door de aartsbisschop van York. De zoons van Hendrik II, die hij eerst uit eigenbelang machtsposities in Frankrijk en Engeland had gegeven, waarbij hij zelf in feite de macht in handen wilde houden, kwamen na 1173 tegen hun vader in opstand. Zij werden hierbij gesteund door de Fransen en door hun moeder, met wie Hendrik had gebroken en die hij vrijwel het grootste deel van hun huwelijk in een kasteel had opgesloten. Bij bijzondere feestdagen mocht zij vooral aan het eind van Hendriks leven aanwezig zijn. Een andere reden dan eigenbelang dat hij zijn zoons grote gebieden had gegeven (Hendrik was graaf van Maine en Anjou, Richard werd hertog van Aquitanië, Godfried hertog van Bretagne, Jan kreeg heel weinig (Jan Zonder Land), was dat hij zou hebben beseft dat de verschillende gebieden (Engeland en grote delen van Frankrijk) niet tot één rijk samengesmeed konden worden. De (economische) belangen waren te verschillend en er was de voortdurende druk van het opkomende Frankrijk, onder een zeer kundige en listige Filips II van Frankrijk.In 1182 eiste Hendrik van zijn vader Normandië volledig op, maar die weigerde hem dat. Zijn broer Richard Leeuwenhart had eveneens diverse aanspraken en de twee broers kwamen in scherp conflict, waarbij Richard Leeuwenhart, door zijn moeder gesteund werd. Voordat dit conflict was opgelost, overleed Hendrik in 1183 aan dysenterie.Hendrik was in 1160 gehuwd met Margaretha (1158-1197), oudste dochter van Lodewijk VII van Frankrijk uit diens tweede huwelijk, maar hij overleed zonder kinderen.
  • Jindřich Mladík (anglicky Henry the Young King, 28. února 1155 - 11. června 1183) byl druhý z pěti synů anglického krále Jindřicha II. Plantageneta a jeho manželky Eleonory Akvitánské. Ještě za života svého otce, v roce 1170, byl korunován králem Anglie a v letech 1170-1183 byl králem a spoluvládcem. Vládl však jen formálně, skutečnou moc v zemi držel ve svých rukou i nadále Jindřich II. Právě spory o moc byly příčinou několika ozbrojených konfliktů mezi vojsky obou spoluvladařů.
  • Henrik (1155. február 28. – Château de Martel, 1183. június 11.) angol társuralkodó, II. Henrik angol király és Aquitániai Eleonóra angol királyné fia. Édesanyjának II. Henrik már a második férje volt, ugyanis első férjétől, VII. Lajos francia királytól elvált 1152. március 18-án, 15 évnyi házasság után, mivel nem tudott trónörököst adni hitvesének, csak két lányuk született: Mária és Alíz. (Még azon év május 18-án nőül ment Henrikhez, akinek már képes volt fiúgyermekeket szülni a Plantagenet-dinasztia fennmaradása érdekében.)Hét testvére volt:Vilmos, Richárd, Gottfried, János, Matilda, Eleonóra és Johanna. (Vilmos még csecsemőkorában meghalt, így Henrik öccsei kezdtek vetélkedésbe apjuk koronájáért. Míg az idősödő király szeme fénye legkisebb fia, a szerény uralkodói képességekkel megáldott János volt, addig Aquitániai Eleonóra kedvenc gyermeke Richárd volt, tehát a négy életben maradt fivér közül nem tűnt egyértelműnek, hogy Henrik örökli majd a trónt apjuk halála után, hiába volt ő a legidősebb négyük közül.)1170 júniusában, 15 évesen, még apja életében sor került Henrik koronázására, habár úgy tűnt, a most már hivatalosan is megkoronázott trónörököst nem igen érdekelték Anglia mindennapos, hétköznapi ügyes-bajos dolgai, egyszóval az ország kormányzása, de azért mégis csak fontos politikai szerep jutott neki apja élete vége felé, melynek első momentumaként, 1160. november 2-án hivatalos eljegyzésre került sor Franciaországi Margit hercegnő, VII. Lajos francia király és annak második felesége, Kasztíliai Konstancia leánya között. (Henrik ekkor mindössze öt esztendős volt, míg Margit csupán kettő.) II. Henrik különösen fontosnak tartotta fia menyegzőjét a francia királylánnyal, mivel családi öröksége, azaz szülei, Plantagenet Gottfried gróf és Angliai Matilda hercegnő igényt formált a Franciaország területén fekvő Normandiára. (II. Henrik anyai nagyapja nem más volt, mint I. Henrik angol király, ráadásul VII. Lajos tulajdonképpen II. Henrik hűbérese volt, Franciaország pedig az angol király hűbérbirtoka, ígyhát az öreg király úgy gondolta, az előnyös frigy által még inkább jogot formálhat majd erre a hatalmas kiterjedésű birtokra.)1172. augusztus 27-én, a winchester-i katedrálisban, még ha csak formálisan is, de a jegyespár megesküdött, az ifjú férjet pedig másodszorra is megkoronázták. (Henrik tizenhét, Margit 14 éves ekkor.) A trónörökös ezek után nyílt lázadást szervezett apja ellen, mivel nem tudta már kivárni, mikor üresedik meg számára a trón. A felkelés 1173-74-ben zajlott, s fia kezdeményezését támogatta édesanyja, Eleonóra királyné is, aki sok éves házasságuk alatt meggyűlölte férjét, mivel az mindvégig szeretőket tartott, s törvénytelen gyermekeket nemzett nekik.) Az apa és fia közti konfliktus onnan eredt, hogy a király három kastélyt odaajándékozott Henrik örökségéből másik fiának, János hercegnek, aki akkor épp nősülni készült. Erre Henrik, összefogva anyjával, és két öccsével, Richárddal és Gottfrieddal, sereget állított fel az uralkodó ellenében. A trónörökös 1173 márciusában a francia király oltalmát kérte apja haragja elől, amikor ,,hűbérese" udvarába menekült, ahol később csatlakozott a herceghez Richárd és Gottfried is, a királynét azonban II. Henrik őrizetbe vette, majd pedig börtönbe vetette az asszonyt.VII. Lajos igyekezett több befolyásos uralkodót (Flandria, Boulogne és Blois grófjai, valamint Oroszlán Vilmos skót király)is a száműzetésbe kényszerült herceg mellé állítani, amennyiben trónra kerülése után Henrik nekik is juttat majd birtokokat kiterjedt birodalmából, ám a kezdeti hadi sikerek után az angol király csapatai megsemmisítő csapást mértek a lázadó erőkre. 1174-ben úgy tűnt, a felkelők új erőre kaptak, csakhogy július 8-án II. Henrik, aki addig Normandiában tartózkodott hadseregével, partra szállt Angliában, július 13-án pedig, az Alnwick melletti ütközetben az öreg király fogságába esett a skót király, valamint annak támogatói is. A megtorlás gyors, kegyetlen és következetes volt, a lázadókat nyomban kivégeztette az uralkodó. Ezt követően a király visszatért Normandiába, ahol fia, Henrik pártfogói ellen is győzedelmeskedni tudott, akik kénytelenek voltak megadni magukat II. Henriknek, s könyörögni neki az életükért, lázongó gyermekeivel viszont meglepő módon elnéző volt: Gottfried például ,,csak" annyi büntetést kapott, hogy jövedelme a felére csökkent ezután.1182-ben az egykoron szövetséges, összetartó fivérek egymás ellen fordultak a korona mielőbbi megszerzése okán, ami politikai értelemben akkor épp kapóra jött II. Fülöp Ágost francia királynak, aki VII. Lajos fia volt. 1183 elején a herceg jobbnak látta, ha hitvesét, Margitot annak szülőhazájába, Franciaországba küldi, hogy az asszony biztonságban lehessen addig, míg a Richárd és Henrik közti viszály véget nem ér így vagy úgy. A küzdelem elfajulásának végül a trónörökös, Henrik herceg halála vetett véget 1183. június 11-én, a Martel kastélyban, majd pedig a soron következő trónörökös, Richárd volt kénytelen megvédelmezni örökségét öccsei, Gottfried és János kapzsiságával szemben, mely sikerült is neki, kitartása jutalma pedig az angol korona lett II. Henrik 1189-es halálát követően. Ami a fiatalon, 28 évesen elhunyt herceg házasságát illeti, feleségével csupán egy közös gyermekük született 1177. június 19-én: Vilmos, aki sajnos csak három napot élt.
dbpedia-owl:birthDate
  • 1155-02-28 (xsd:date)
dbpedia-owl:birthPlace
dbpedia-owl:deathDate
  • 1183-06-11 (xsd:date)
dbpedia-owl:deathPlace
dbpedia-owl:dynasty
dbpedia-owl:occupation
dbpedia-owl:parent
dbpedia-owl:spouse
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:thumbnailCaption
  • Miniature d'Henri le Jeune dans une œuvre deMatthieu Paris.
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 340020 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 20358 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 139 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 109560298 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:alignt
  • center
prop-fr:année
  • 2005 (xsd:integer)
prop-fr:charte
  • Monarque
prop-fr:coTitulaire
prop-fr:conjoint
prop-fr:couronnement
  • 1170-06-14 (xsd:date)
prop-fr:dateDeDécès
  • 1183-06-11 (xsd:date)
prop-fr:dateDeNaissance
  • 1155-02-28 (xsd:date)
prop-fr:dynastie
prop-fr:emblème
  • Royal Arms of England .svg
prop-fr:fonction
prop-fr:isbn
  • 2 (xsd:integer)
prop-fr:jusqu'auFonction
  • 1183-06-11 (xsd:date)
prop-fr:langue
  • fr
prop-fr:lieu
  • Caen
prop-fr:lieuDeNaissance
  • Londres
prop-fr:liste
prop-fr:légende
  • Miniature d'Henri le Jeune dans une œuvre de Matthieu Paris.
prop-fr:mère
prop-fr:nom
  • Henri le Jeune
  • Schlicht
prop-fr:oclc
  • 1279 (xsd:integer)
prop-fr:pagesTotales
  • 426 (xsd:integer)
prop-fr:prédécesseur
  • Henri II
prop-fr:préface
  • Vincent Juhel
prop-fr:prénom
  • Markus
prop-fr:père
prop-fr:sousTitre
  • Portail des Libraires, portail de la Calende, chapelle de la Vierge
prop-fr:successeur
  • Henri II
prop-fr:titre
  • La Cathédrale de Rouen vers 1300
  • Ascendance d'Henri d'Angleterre « le Jeune »
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:àPartirDuFonction
  • 1170-06-14 (xsd:date)
prop-fr:éditeur
  • Société des Antiquaires de Normandie
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Henri dit le Jeune ou le jeune roi (28 février 1155 – 11 juin 1183), prince angevin, roi d'Angleterre conjointement avec son père à partir de 1170, est le fils et héritier présomptif d'Henri II d'Angleterre de 1156 à 1183. Il tient son surnom de son couronnement anticipé du vivant de son père.↑ Elizabeth Hallam, « Henry (1155–1183) », Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, édition en ligne, mai 2006.
  • Henry, known as the Young King (28 February 1155 – 11 June 1183), was the second of five sons of Henry II of England and Eleanor of Aquitaine but the first to survive infancy. He was officially King of England; Duke of Normandy, Count of Anjou and Maine.
  • Enrique Plantagenet, apodado el Joven (Londres o monasterio de Bermondsey, Surrey, 28 de febrero de 1155 – Martel, Francia, 11 de junio de 1183), fue el segundo de los cinco hijos varones del rey Enrique II de Inglaterra y Leonor de Aquitania y el primero que sobrevivió infancia. Fue oficialmente rey de Inglaterra, duque de Normandía y conde de Anjou y de Maine.
  • 若ヘンリー王またはヘンリー若王(英: Henry the Young King, 仏: Henri le Jeune, 1155年2月28日 - 1183年6月11日)は、イングランド王ヘンリー2世と妃アリエノール・ダキテーヌの次男。兄ウィリアム(ギヨーム)が夭逝したため、実質的な長男として父の後継者に定められ、また1170年に共同君主に立てられた。しかし、君主としての実権はなく、また、父が自分の教育係であったトマス・ベケットを暗殺したことや末弟ジョン(後のジョン王)を偏愛することに反発し、母や義父であるフランス王ルイ7世の後押しを受けて、弟リチャード(フランス語ではリシャール、後のリチャード1世)、ジェフリー(ブルターニュ公ジョフロワ2世)と共に、父に対して1173年に反乱を起こした。翌1174年に若ヘンリーらは父と和解するが、その後も不和は続いた。1182年にはリチャードが自分への臣従礼を拒否したことから、ジェフリーと組んでリチャードと交戦した。しかし翌1183年、若ヘンリーは熱病に冒され、死の床で父に背いて争いのもととなった罪を懺悔、母アリエノールの自由を願いつつ28歳で病死した。1160年にフランス王ルイ7世の娘(フィリップ2世の異母姉)マルグリットと結婚した。1177年に長男ウィリアムが生まれたが、早世した。マルグリットはのちにハンガリー王ベーラ3世と再婚した。
  • Генрих Молодой Король (англ. Henry the Young King) — (28 февраля 1155 — 11 июня 1183) — второй из пяти сыновей Генриха II Английского и Алиеоноры Аквитанской. Герцог Нормандский, граф Анжуйский. Номинальный король Англии в начале 1170-х годов.
  • 청년왕 헨리(Henry the Young, 1155년 2월 28일 - 1183년 6월 11일)는 잉글랜드의 공동 국왕(1170년 - 1183년)이었으며 노르망디 공작과 앙주와 멘의 백작이었다. 헨리 2세와 아키텐의 엘레오노르의 둘째 아들이지만, 형인 푸아티에 백작 기욤 9세가 어려서 죽었기 때문에 실질적인 장남이었다. 사자심왕 리처드 1세, 잉글랜드의 아더, 실지왕 존의 형이다.
  • Heinrich der Jüngere (* 28. Februar 1155; † 11. Juni 1183), auch genannt der junge König (englisch: the young King; französisch: le jeune roi), war ein König von England aus dem Haus Plantagenet. Er war der zweite Sohn des Königs Heinrich II. († 1189) und dessen Ehefrau Eleonore von Aquitanien († 1204).
  • Jindřich Mladík (anglicky Henry the Young King, 28. února 1155 - 11. června 1183) byl druhý z pěti synů anglického krále Jindřicha II. Plantageneta a jeho manželky Eleonory Akvitánské. Ještě za života svého otce, v roce 1170, byl korunován králem Anglie a v letech 1170-1183 byl králem a spoluvládcem. Vládl však jen formálně, skutečnou moc v zemi držel ve svých rukou i nadále Jindřich II. Právě spory o moc byly příčinou několika ozbrojených konfliktů mezi vojsky obou spoluvladařů.
  • Enrico Plantageneto, detto il Giovane (28 febbraio 1155 – Martel, 11 giugno 1183), fu conte del Maine e d'Angiò dal 1169 e, assieme al padre, re d'Inghilterra dal 1170 alla sua morte.Era il secondo dei cinque figli maschi del re d'Inghilterra, duca di Normandia, conte del Maine, d'Angiò e di Turenna, Enrico II d'Inghilterra e della duchessa d'Aquitania e Guascogna e contessa di Poitiers, Eleonora d'Aquitania.Enrico fu, per parte di madre, il fratellastro minore di Maria di Champagne e Alice di Francia.
  • Henrique, o Jovem (28 de fevereiro de 1155 – 11 de junho de 1183) foi o segundo entre os cinco filhos do rei Henrique II de Inglaterra e Leonor, Duquesa da Aquitânia.Em 1156, depois da morte do primogénito Guilherme, Conde de Poitiers ainda na infância, Henrique tornou-se herdeiro do trono de Inglaterra. Apesar de nunca ter governado sozinho, ou contar para a lista de monarcas da Inglaterra, foi coroado em 1170 juntamente com a mulher, a princesa Margarida de França.
  • Henrik (1155. február 28. – Château de Martel, 1183. június 11.) angol társuralkodó, II. Henrik angol király és Aquitániai Eleonóra angol királyné fia. Édesanyjának II. Henrik már a második férje volt, ugyanis első férjétől, VII. Lajos francia királytól elvált 1152. március 18-án, 15 évnyi házasság után, mivel nem tudott trónörököst adni hitvesének, csak két lányuk született: Mária és Alíz.
  • Henryk Plantagenet, zwany "Młodym Królem" (the Young King, ur. 28 lutego 1155, zm. 11 czerwca 1183 w zamku Martel w Turenii) – Król Anglii, książę Normandii, hrabia Andegawenii i Maine jako koregent swojego ojca w latach 1170-1183. Drugi z pięciu synów Henryka II Plantageneta, króla Anglii oraz Eleonory, dziedziczki księstwa Akwitanii. Został ochrzczony przez Theobalda, arcybiskupa Canterbury (Cartulary of Holy Trinity Aldgate).
  • Enric II el Jove Plantagenet, (28 de febrer, 1155 - 11 de juny, 1183) era el segon dels cinc fills de Enric II d'Anglaterra i Elionor d'Aquitània.
  • Hendrik II van Maine (28 februari 1155 - 11 juni 1183), de Jonge, was de oudste zoon van Hendrik II van Engeland en van Eleonora van Aquitanië. In 1170 werd hij tot koning gezalfd door de aartsbisschop van York. De zoons van Hendrik II, die hij eerst uit eigenbelang machtsposities in Frankrijk en Engeland had gegeven, waarbij hij zelf in feite de macht in handen wilde houden, kwamen na 1173 tegen hun vader in opstand.
rdfs:label
  • Henri le Jeune
  • Enric II el Jove
  • Enrico il Giovane
  • Enrique el Joven
  • Heinrich der Jüngere (England)
  • Hendrik II van Maine
  • Henrik angol királyi herceg
  • Henrique, o Jovem
  • Henry the Young King
  • Henryk Młody Król
  • Jindřich Mladík
  • Генрих Молодой
  • 若ヘンリー王
  • 청년왕 헨리
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Henri le Jeune
is dbpedia-owl:child of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:enfants of
is foaf:primaryTopic of