Les guelfes et les gibelins sont deux factions (parti ou, plus souvent, brigate ou sette) médiévales qui s'opposèrent militairement, politiquement et culturellement dans l'Italie des Duecento et Trecento.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Les guelfes et les gibelins sont deux factions (parti ou, plus souvent, brigate ou sette) médiévales qui s'opposèrent militairement, politiquement et culturellement dans l'Italie des Duecento et Trecento. À l'origine, elles soutenaient respectivement deux dynasties qui se disputaient le trône du Saint-Empire : la pars Guelfa appuyait les prétentions de la dynastie des « Welfs » et de la papauté, puis de la maison d'Anjou, la pars Gebellina, celles des Hohenstaufen, et au-delà celles du Saint-Empire.Conflit en apparence limité au Saint-Empire, l'opposition entre Guelfes et Gibelins va se transporter dans diverses parties d'Europe, principalement dans les villes de la péninsule italienne. Dans cette bipolarisation, parfois surestimée, les allégeances dynastiques sont parfois secondaires, les adhésions fluctuantes, et il faut attendre le règne de Frédéric II pour que papauté et empire deviennent des symboles forts de ralliement et que se construise une véritable division antithétique. Ce clivage trouve des manifestations dans le domaine civique et religieux et cristallise les tensions entre les villes italiennes, au sein de leurs élites et parfois entre la ville et son contado. L'écho du conflit se manifeste à des époques ultérieures, en revêtant de nouveaux caractères et en stigmatisant des oppositions idéologiques nouvelles.
  • Der Name Ghibellinen / Waiblinger ist für das mittelalterliche Italien die Bezeichnung für die Parteigänger des Kaisers, benannt nach der heute württembergischen Stauferstadt Waiblingen und dem Kampfruf der Staufer. Die Existenz dieses Namens ist erstmals um 1215 zur Zeit des Stauferkaisers Friedrich II. bezeugt. Bei der entsprechenden Gegengruppierung handelte es sich um die Guelfen / Welfen, die die Politik des Papsttums unterstützten und die sich nach den Rivalen des Stauferhauses, dem Geschlecht der Welfen benannt hatten. Allerdings unterstützten die italienischen Guelfen gegebenenfalls auch die Sache des Kaisers, wenn es in ihrem Interesse war. Daher war die Trennung in Ghibellinen und Guelfen keineswegs immer so ausgeprägt, wie es gelegentlich dargestellt wird. So spalteten sich um 1300 in Florenz die Guelfen in die weißen Guelfen (kaiserfreundliche Guelfen), die für einen Kompromiss mit dem Kaiser eintraten, und die schwarzen Guelfen, die eine harte Politik gegenüber dem Kaiser verfolgten. Je nach aktueller Regierung in den Kommunen wurden Anhänger der einen oder der anderen Partei der Stadt verwiesen und ins Exil geschickt. Opfer dieser Machtpolitik wurde in Florenz beispielsweise auch der berühmte Dichter Dante.Der Kampf zwischen beiden Parteien überdauerte den Untergang der Staufer und stand im Spätmittelalter oft nur für verschiedene Gruppen innerhalb einer italienischen Kommune, die sich feindlich gegenüberstanden.
  • Gibelini i Gwelfowie – stronnictwa polityczne rywalizujące we Włoszech między XII a XIII wiekiem, głównie w okresie zmagań cesarza Fryderyka II z papiestwem. Nazwa Gwelfowie wywodzi się od włoskiej formy nazwiska popieranych przez nich książąt bawarskich Welf. Welfowie współpracowali z Państwem Kościelnym w walce przeciwko Świętemu Cesarstwu Rzymskiemu, a od XIII wieku byli przeciwnikami władzy cesarskiej we Włoszech.Gibelini (lub Gibelinowie, z wł. Ghibellino) byli stronnikami władzy cesarskiej we Włoszech. W pewnym okresie zdołali zdominować część miast włoskich. Nazwa stronnictwa pochodzi od nazwy wirtemberskiego miasta Waiblingen i zarazem zawołania bojowego Hohenstaufów.Oba stronnictwa nękane były wewnętrznymi sporami, co prowadziło niekiedy do zatarcia głównej linii podziału. Np. we Florencji w pocz. XIV w. stronnictwo Gwelfów podzieliło się na białych gwelfów – zwolenników ugody z cesarzem, i czarnych – radykalnie antycesarskie. Nazwy stronnictw i podziały przetrwały czasy zasadniczej przyczyny sporów i były w użyciu także po upadku dynastii Hohenstaufów.Przynależność do stronnictw znalazła swoje odzwierciedlenie w heraldyce włoskiej. Rody i niekiedy miasta należące do partii Gibelinów umieszczały w głowicy tarczy herbowej czarnego cesarskiego orła, dwu lub jednogłowego, w złotym polu (wł. Capo dell`Imperio), a zwolennicy Gwelfów, w błękitnym polu głowicy sadowiły czerwony kołnierz turniejowy ponad trzema złotymi liliami (wł. Capo d`Angio), niekiedy stosowano same tylko trzy złote lilie.
  • 구엘프와 기벨린(이탈리아어: Guelfi e Ghibellini)은 중세 유럽(특히 북 이탈리아)에서 각각 교황권과 신성로마황제의 권력을 지지하는 분파를 말한다. 이들은 교황파(구엘프)와 황제파(기벨린)로 나뉘어 12세기에서 13세기 치열하게 싸웠는데 이들의 투쟁의 기원은 11세기부터 시작된 서임권 분쟁에서 기원한다.
  • The Guelphs and Ghibellines (English pronunciation: [gwɛlfs], [gɪbəliːnz]) were factions supporting the Pope and the Holy Roman Emperor, respectively, in central and northern Italy. During the 12th and 13th centuries, the split between these two parties was a particularly important aspect of the internal policy of the Italian city-states. The struggle for power between the Papacy and the Holy Roman Empire had arisen with the Investiture Conflict, which began in 1075 and ended with the Concordat of Worms in 1122. The division between the Guelphs and Ghibellines in Italy, however, persisted until the 15th century.
  • Guelfi e Ghibellini erano le due fazioni opposte nella politica italiana dal XII secolo fino alla nascita delle Signorie nel XIV secolo. Le origini dei nomi risalgono alla lotta per la corona imperiale dopo la morte dell'imperatore Enrico V (1125) tra le casate bavaresi e sassoni dei Welfen (pronuncia velfen, da cui la parola guelfo) con quella sveva degli Staufer, signori del castello di Waiblingen (anticamente Wibeling, da cui la parola ghibellino). Successivamente, dato che la casata sveva acquistò la corona imperiale e, con Federico I Barbarossa, cercò di consolidare il proprio potere nel Regno d’Italia, in questo ambito politico la lotta denominò chi appoggiava l’impero (Ghibellini) e chi lo contrastava in appoggio al papato (Guelfi).
  • Guelfolar ve Ghibellinolar, Orta Çağ İtalyan siyasetinde önemli rol oynayan iki karşıt grubun adıdır. Çok genel olarak, Guelfolar Papalık yanlısı, Ghibellinolar ise İmparatorluk yanlısı olarak tanımlanabilir.
  • Los términos güelfos y gibelinos proceden de los términos italianos guelfi y ghibellini, con los que se denominaban las dos facciones que desde el siglo XII apoyaron en el Sacro Imperio Romano Germánico, respectivamente, a la casa de Baviera (los Welfen, pronunciado Güelfen, y de ahí la palabra «güelfo») y a la casa de los Hohenstaufen de Suabia, señores del castillo de Waiblingen (y de ahí la palabra «gibelino»). La lucha entre ambas facciones tuvo lugar también en Italia desde la segunda mitad del siglo. Su contexto histórico era el conflicto secular entre el Pontificado, que pasaría a estar apoyado por los güelfos, y el Emperador del Sacro Imperio Romano Germánico, apoyado por los gibelinos, esto es, los dos poderes universales que se disputaban el Dominium mundi.
  • Os Guelfos e os Gibelinos constituíam facções políticas que, a partir do século XII, estiveram em luta na Itália, especialmente na República Florentina. Os conflitos se intensificaram sobretudo a partir do século XIII.
  • El conflicte entre güelfs i gibel·lins enfronta les cases de Welf i Hohenstaufen, dues faccions que defensaven, respectivament, el Papat i el Sacre Imperi Romà en un conflicte que van mantenir al centre i nord de península itàlica durant els segles XII i XIII. La lluita pel poder entre el Papat i l'Imperi tenia els seus orígens en la disputa de les investidures al segle XI. Cal fer notar els termes güelfs i gibel·lins no van ser usats fins als voltants del 1250, i encara aleshores sols a la Toscana (on es van originar), essent els termes partit eclesial i partit imperial els més estesos.Els noms de les dues faccions probablement tenen els seus orígens en la batalla de Weinsberg, el 1140, en la que es van enfrontar les cases rivals Welf de Baviera i Hohenstaufen de Suàbia, en la que els Welfs haurien entonat el nom de la seva casa com a crit de guerra, mentre que els Staufen haurien cridat el nom del seu castell: Waiblingen. Per a les orelles d'un italià, la pronunciació dels dos noms equivaldria a "uelfs" i "vieblinguen", de manera que Guelf i Ghibellino serien les formes italianitzada dels noms alemanys. Els noms s'haurien introduït a Itàlia durant el regne de l'emperador Frederic Barba-roja, de la casa de Hohenstaufen. Quan va fer campanya a Itàlia per expandir-hi el poder imperial els seus partidaris van ser coneguts com a gibel·lins (Ghibellini). La Lliga Llombarda i els seus aliats, que s'oposaven a l'emperador, van rebre el nom de güelfs.
  • Гвелфите и гибелини (на италиански guelfi e ghibellini) са противоположни политически течения в Централна и Северна Италия през 12 и 13 век, поддържащи съответно папата и Свещената римска империя. Конфликтът помежду им е резултат от Борбата за инвеститура през 11 век, която представлява борбата за въвеждане в сан епископ (инвеститур е символичния предмет, който утвърждава въвеждането в сан).
  • 教皇派と皇帝派(きょうこうはとこうていは)とは、12世紀から13世紀の主に北イタリアにおいて、対立するローマ教皇と神聖ローマ皇帝をそれぞれを支持した都市、貴族達を指すが、14世紀から15世紀には本来の意味から離れ、対立する都市間の争いや都市内部の派閥抗争における両勢力の便宜的な分類として用いられた。ゲルフとギベリンともいう。元々は、神聖ローマ帝国の帝位争いにおいてヴェルフ派をヴェルフ、ホーエンシュタウフェン派をウィーベリンと言ったものが、ヴェルフ家が教皇と結んで、帝位についたホーエンシュタウフェン朝と対抗したため、これがイタリアに伝わり教皇派と皇帝派(ゲルフ(グエルフィ、Guelfi)とギベリン(ギベッリーニ、Ghibellini))となった。
  • Guelfové a ghibellini byla mocenská seskupení italských (i německých) šlechtických rodů a měst, která v době středověku bojovala o ovládnutí území střední a severní Itálie. Název ghibellini vznikl zkomolením jména Waiblingen, rodového hradu Štaufů; guelfové je zase italský přepis jména rodu Welfů.V době nástupu štaufské dynastie na císařský trůn (1138) se římsko-němečtí císaři snažili politicky i vojensky ovládnout území severní a střední Itálie, které formálně náleželo ke Svaté říši římské, avšak ve skutečnosti bylo pod silným vlivem papežů a na říši bylo prakticky nezávislé.Ghibellini byli stoupenci císařů. V bojích mezi Štaufy a papeži patřily mezi ghibelliny zejména italské rody Este, Gonzaga a Scala a dále jihoněmecká knížata, která podporovala Štaufy v boji o císařský trůn vůči Welfům. K alianci ghibellinů patřila italská města Arezzo, Cremona, Forli, Modena, Osimo, Pisa, Pistoia, Siena, Spoleto a Todi a některá další, jejichž podpora ghibellinů byla střídavá.Guelfové, odpůrci ghibellinů, naopak stranili papežům. Ke guelfům patřila města Bologna, Brescia, Crema, Janov, Lodi, Mantua, Orvieto a Perugia.
  • Гвельфы (итал. guelfi, нем. Guelfen / Welfen) — политическое течение в Италии XII–XVI веков, представители которого выступали за ограничение власти императора Священной Римской империи в Италии и усиление влияния папы римского. Получили название от Вельфов, герцогов Баварии и Саксонии — соперников германской династии Штауфенов. Враждовали с гибеллинами.Гибелли́ны (итал. ghibellini, нем. Ghibellinen / Waiblinger) — враждовавшая с гвельфами политическая группировка XII—XIII веков. Название «гибеллины» пошло от латинизированного названия одного из замков Штауфенов — Гаубелинг нем. Weiblingen (Вайблинген). Гибеллины — приверженцы императора. Борьба между гибеллинами и гвельфами проходила на фоне борьбы между папством и империей за господство на Апеннинском полуострове.
  • De Ghibellijnen waren een laat-middeleeuwse, Noord-Italiaanse politieke stroming die zich keerde tegen de wereldlijke macht van de paus, met als argument dat de Donatio Constantini niet betekende dat de paus absolute macht kon krijgen. Ze waren aanhangers van de keizers van Duitsland en gezworen tegenstanders van de Welfen ('Guelfi'). Ghibellijnen beschouwden zichzelf over het algemeen als oude landadel in de steden, en waren overwegend voor een scheiding van kerk en staat, deels om de regerende macht zelf te kunnen opeisen.
  • Guelfoak eta Gibelinoak (italieraz guelfi y ghibellini) Italia eta Alemanian Erdi Aroaren bukaera aldean sortutako kontrako talde politiko batzuk izan ziren. Izen horiek erabiltzen ziren Aita Santuaren aldekoak (Guelfoak) eta Enperadorearen aldekoak (Gibelinoak) izendatzeko, aitasantutzaren eta Germaniako Erromatar Inperio Santuaren artean izan zen borroka luzean. Elkarren etsai ziren bi alemaniar familia ere izendatzen zituzten, Welf edo Guelph etxekoak eta Hohenstaufengoak. Alemanian etsaigoa Henrike IV.a Germaniako Erromatar Inperio Santukoaren garaian hasi zen, eta ez zen bukatu Otto IV.a enperadore hautatu zuten arte. Italian XIII-XV. mendeen artean izan ziren guduak; han nazio osora hedatu zen bi taldeen etsaigoa. Gibelinoak ziren Ezzelino da Romano eta Visconti familiak Milanen; Milan bera Guelfoa zen, eta baita, oro har, Florentzia eta Genoa ere. Cremona, Pisa eta Arezzo nagusiki Gibelinoak ziren. Venezia neutrala izan zen.
  • Guelf dan Ghibellin adalah dua faksi di Italia selama abad ke-12 dan abad ke-13. Faksi Guelf mendukung kepausan, dan faksi Ghibellin mendukung Kekaisaran Suci Romawi. Perebutan kekuasaan antara kepausan dan Kekaisaran Suci Romawi menjadi konflik pada abad ke-11.Pada tahun 1260, Guelf kalah dalam pertempuran Montaperti. Pada tahun 1266, kubu Guelf dibawah pimpinan Charles dari Anjou, yang didukuang paus dan pasukan Perancis menaklukan Ghibelline dan menguasai Florence. Kubu Guelf berhasil menguasai Italia. Konflik antara mereka terus berlanjut sampai abad ke-15.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 1107884 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 13853 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 119 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 106981285 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Les guelfes et les gibelins sont deux factions (parti ou, plus souvent, brigate ou sette) médiévales qui s'opposèrent militairement, politiquement et culturellement dans l'Italie des Duecento et Trecento.
  • 구엘프와 기벨린(이탈리아어: Guelfi e Ghibellini)은 중세 유럽(특히 북 이탈리아)에서 각각 교황권과 신성로마황제의 권력을 지지하는 분파를 말한다. 이들은 교황파(구엘프)와 황제파(기벨린)로 나뉘어 12세기에서 13세기 치열하게 싸웠는데 이들의 투쟁의 기원은 11세기부터 시작된 서임권 분쟁에서 기원한다.
  • Guelfolar ve Ghibellinolar, Orta Çağ İtalyan siyasetinde önemli rol oynayan iki karşıt grubun adıdır. Çok genel olarak, Guelfolar Papalık yanlısı, Ghibellinolar ise İmparatorluk yanlısı olarak tanımlanabilir.
  • Os Guelfos e os Gibelinos constituíam facções políticas que, a partir do século XII, estiveram em luta na Itália, especialmente na República Florentina. Os conflitos se intensificaram sobretudo a partir do século XIII.
  • Гвелфите и гибелини (на италиански guelfi e ghibellini) са противоположни политически течения в Централна и Северна Италия през 12 и 13 век, поддържащи съответно папата и Свещената римска империя. Конфликтът помежду им е резултат от Борбата за инвеститура през 11 век, която представлява борбата за въвеждане в сан епископ (инвеститур е символичния предмет, който утвърждава въвеждането в сан).
  • 教皇派と皇帝派(きょうこうはとこうていは)とは、12世紀から13世紀の主に北イタリアにおいて、対立するローマ教皇と神聖ローマ皇帝をそれぞれを支持した都市、貴族達を指すが、14世紀から15世紀には本来の意味から離れ、対立する都市間の争いや都市内部の派閥抗争における両勢力の便宜的な分類として用いられた。ゲルフとギベリンともいう。元々は、神聖ローマ帝国の帝位争いにおいてヴェルフ派をヴェルフ、ホーエンシュタウフェン派をウィーベリンと言ったものが、ヴェルフ家が教皇と結んで、帝位についたホーエンシュタウフェン朝と対抗したため、これがイタリアに伝わり教皇派と皇帝派(ゲルフ(グエルフィ、Guelfi)とギベリン(ギベッリーニ、Ghibellini))となった。
  • El conflicte entre güelfs i gibel·lins enfronta les cases de Welf i Hohenstaufen, dues faccions que defensaven, respectivament, el Papat i el Sacre Imperi Romà en un conflicte que van mantenir al centre i nord de península itàlica durant els segles XII i XIII. La lluita pel poder entre el Papat i l'Imperi tenia els seus orígens en la disputa de les investidures al segle XI.
  • Гвельфы (итал. guelfi, нем. Guelfen / Welfen) — политическое течение в Италии XII–XVI веков, представители которого выступали за ограничение власти императора Священной Римской империи в Италии и усиление влияния папы римского. Получили название от Вельфов, герцогов Баварии и Саксонии — соперников германской династии Штауфенов. Враждовали с гибеллинами.Гибелли́ны (итал. ghibellini, нем. Ghibellinen / Waiblinger) — враждовавшая с гвельфами политическая группировка XII—XIII веков.
  • Guelfi e Ghibellini erano le due fazioni opposte nella politica italiana dal XII secolo fino alla nascita delle Signorie nel XIV secolo. Le origini dei nomi risalgono alla lotta per la corona imperiale dopo la morte dell'imperatore Enrico V (1125) tra le casate bavaresi e sassoni dei Welfen (pronuncia velfen, da cui la parola guelfo) con quella sveva degli Staufer, signori del castello di Waiblingen (anticamente Wibeling, da cui la parola ghibellino).
  • Guelf dan Ghibellin adalah dua faksi di Italia selama abad ke-12 dan abad ke-13. Faksi Guelf mendukung kepausan, dan faksi Ghibellin mendukung Kekaisaran Suci Romawi. Perebutan kekuasaan antara kepausan dan Kekaisaran Suci Romawi menjadi konflik pada abad ke-11.Pada tahun 1260, Guelf kalah dalam pertempuran Montaperti. Pada tahun 1266, kubu Guelf dibawah pimpinan Charles dari Anjou, yang didukuang paus dan pasukan Perancis menaklukan Ghibelline dan menguasai Florence.
  • Gibelini i Gwelfowie – stronnictwa polityczne rywalizujące we Włoszech między XII a XIII wiekiem, głównie w okresie zmagań cesarza Fryderyka II z papiestwem. Nazwa Gwelfowie wywodzi się od włoskiej formy nazwiska popieranych przez nich książąt bawarskich Welf. Welfowie współpracowali z Państwem Kościelnym w walce przeciwko Świętemu Cesarstwu Rzymskiemu, a od XIII wieku byli przeciwnikami władzy cesarskiej we Włoszech.Gibelini (lub Gibelinowie, z wł.
  • Der Name Ghibellinen / Waiblinger ist für das mittelalterliche Italien die Bezeichnung für die Parteigänger des Kaisers, benannt nach der heute württembergischen Stauferstadt Waiblingen und dem Kampfruf der Staufer. Die Existenz dieses Namens ist erstmals um 1215 zur Zeit des Stauferkaisers Friedrich II. bezeugt.
  • Guelfoak eta Gibelinoak (italieraz guelfi y ghibellini) Italia eta Alemanian Erdi Aroaren bukaera aldean sortutako kontrako talde politiko batzuk izan ziren. Izen horiek erabiltzen ziren Aita Santuaren aldekoak (Guelfoak) eta Enperadorearen aldekoak (Gibelinoak) izendatzeko, aitasantutzaren eta Germaniako Erromatar Inperio Santuaren artean izan zen borroka luzean. Elkarren etsai ziren bi alemaniar familia ere izendatzen zituzten, Welf edo Guelph etxekoak eta Hohenstaufengoak.
  • De Ghibellijnen waren een laat-middeleeuwse, Noord-Italiaanse politieke stroming die zich keerde tegen de wereldlijke macht van de paus, met als argument dat de Donatio Constantini niet betekende dat de paus absolute macht kon krijgen. Ze waren aanhangers van de keizers van Duitsland en gezworen tegenstanders van de Welfen ('Guelfi').
  • Guelfové a ghibellini byla mocenská seskupení italských (i německých) šlechtických rodů a měst, která v době středověku bojovala o ovládnutí území střední a severní Itálie.
  • The Guelphs and Ghibellines (English pronunciation: [gwɛlfs], [gɪbəliːnz]) were factions supporting the Pope and the Holy Roman Emperor, respectively, in central and northern Italy. During the 12th and 13th centuries, the split between these two parties was a particularly important aspect of the internal policy of the Italian city-states.
  • Los términos güelfos y gibelinos proceden de los términos italianos guelfi y ghibellini, con los que se denominaban las dos facciones que desde el siglo XII apoyaron en el Sacro Imperio Romano Germánico, respectivamente, a la casa de Baviera (los Welfen, pronunciado Güelfen, y de ahí la palabra «güelfo») y a la casa de los Hohenstaufen de Suabia, señores del castillo de Waiblingen (y de ahí la palabra «gibelino»).
rdfs:label
  • Guelfes et gibelins
  • Ghibellijnen
  • Ghibellinen und Guelfen
  • Gibelini i Gwelfowie
  • Guelf dan Ghibellin
  • Guelfi e ghibellini
  • Guelfoak eta Gibelinoak
  • Guelfolar ve Ghibellinolar
  • Guelfos e Gibelinos
  • Guelfové a ghibellini
  • Guelphs and Ghibellines
  • Güelfos y gibelinos
  • Güelfs i gibel·lins
  • Гвелфи и гибелини
  • Гвельфы и гибеллины
  • 教皇派と皇帝派
  • 구엘프와 기벨린
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:après of
is prop-fr:origine of
is foaf:primaryTopic of