PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • La commedia dell'arte est un genre de théâtre populaire italien où des acteurs masqués improvisent des comédies marquées par la naïveté, la ruse et l'ingéniosité. Ce genre est apparu avec les premières troupes de comédie avec masques, en 1528.Signifiant littéralement « théâtre interprété par des gens de l’art », c'est-à-dire des comédiens professionnels, le terme est, de nos jours, utilisé dans de nombreuses langues, dont l'anglais.
  • Комедия дель арте (итал. commedia dell'arte), или комедия масок — вид итальянского народного (площадного) театра, спектакли которого создавались методом импровизации, на основе сценария, содержащего краткую сюжетную схему представления, с участием актёров, одетых в маски. В разных источниках также упоминается как la commedia a soggetto (сценарный театр), la commedia all’improvviso (театр импровизации) или la commedia degli zanni (комедия дзанни).Театр просуществовал с середины XVI до конца XVIII веков, оказав при этом значительное воздействие на дальнейшее развитие западноевропейского драматического театра. Труппы, игравшие комедии масок, были первыми в Европе профессиональными театральными труппами, где закладывались основы актёрского мастерства (термин комедия дель арте, или искусный театр, указывает на совершенство актёров в театральной игре) и где впервые присутствовали элементы режиссуры (эти функции исполнял ведущий актёр труппы, называемый капоко́мико, итал. capocomico).К XIX веку комедия дель арте изживает себя, но находит продолжение в пантомиме и мелодраме. В XX веке комедия служит моделью для синтетического театра Мейерхольда и Вахтангова, а также французов Жака Копо и Жана-Луи Барро, возрождавших выразительность сценического жеста и импровизации и придававших большое значение ансамблевой игре.Принцип tipi fissi, в котором одни и те же персонажи (маски) участвуют в различных по содержанию сценариях, сегодня широко используется в создании комедийных телесериалов, а искусство импровизации — в stand-up comedy.
  • Комедия дел арте (на италиански Commedia dell'arte, „професионална комедия“) е театрален жанр, който се развива в Италия през XVI век от пътуващи трупи.
  • Commedia dell'arte znamená (přeloženo z italštiny) „komedie profesionálních herců“. Jde o druh improvizovaného divadla barokní Itálie. Největšího rozmachu dosahovala v letech 1570 až 1650. Od 18. století její vliv postupně slábne, nicméně řídce se hraje dodnes. Kočovné herecké společnosti commedie dell'arte ovlivnily herce a dramatiky ve všech evropských zemích, kam doputovaly. K nejznámějším společnostem patřili Alberto Naselli, Gelosi, Francesko Adreini a Issabela.
  • Commedia dell'arte is de gebruikelijke naam voor het Italiaanse geïmproviseerde typentoneel van de 16e tot 18e eeuw. Andere namen voor het genre zijn commedia delle maschere (naar de gebruikte maskers), commedia all’italiana e.a. Deze vorm van volkstoneel gaat, in tegenstelling tot het klassieke toneel, niet gebukt onder vaste regels. Kenmerkend is dat in de toneelstukken (komedies) steeds dezelfde personages met steeds dezelfde naam, een direct herkenbaar uiterlijk en eenzelfde karakter optreden. Enkele personages zijn: Arlecchino (Harlekijn) Brighella Capitano (kapitein) Colombina Il Dottore Isabella Pantalone Pulcinella Scaramouche TartagliaOver de herkomst is weinig zeker, al ligt voor de hand dat ze aansloot bij bepaalde traditionele elementen. Tegenover de "geleerde" komedie, die aan de hoven en academies door gelegenheids(amateur)spelers werd opgevoerd, belichaamde de commedia dell'arte de scenische volkshumor, kwam uit het lagere volk en werd van 1545 af uitsluitend door beroepsacteurs (arte = beroep) gespeeld. Het betreft hier een toneeltechniek waarbij geen geschreven tekst wordt gebruikt: de hoofdinhoud van het stuk was vastgelegd in een "scenario", waarop de spelers verder improviseerden, elk naar eigen smaak en talent. Er werden zo veel mogelijk toespelingen op actuele gebeurtenissen en personen ingelast, gapingen in de handeling werden opgevuld met visuele grappen, met zorgvuldig voorbereide tirades, acrobatische capriolen, muziek, dans, pantomime enz. Het improviseren was daardoor eigenlijk een "vak". (un' arte)De plot van het toneel behelst veelal de toenadering van twee jonggeliefden. Bij Giorgia en Lucia, en later bijvoorbeeld ook in Romeo and Juliet van Shakespeare, wordt deze toenadering tegengewerkt. De maschere (maskers) zijn echter de ware hoofdrolspelers. Zij krijgen alle ruimte om te improviseren en maken van hun rol vaak een karikatuur. De improvisatie bracht met zich mee dat de acteurs bijzonder goed op de hoogte moesten zijn van elkaars reactie. Rollen van eenzelfde karakter werden dan ook vrijwel steeds aan eenzelfde acteur toevertrouwd. Iedere Italiaanse regio leverde een masker of vaststaand type: zo zorgde het erudiete Bologna voor de figuur van de pedante Il Dottore, de handelsstad Venetië voor het type van de koopman Pantalone, het aan Spanje onderworpen Napels voor de Capitano, Bergamo, de stad van de lastdragers, voor de lepe dienaren Arlecchino en Brighella enz. De rollen van Colombina en andere gewiekste kamermeisjes en dergelijke werden door vrouwen vervuld. De magere Pantalone staat model voor de vrek. In het ene toneelstuk speelt hij de huurbaas, dan weer de schoonvader of de oom. Elke keer is zijn rol echter herkenbaar aan zijn Venetiaans kostuum, waar het woord pantalon ook vandaan komt. De Capitano is een opschepperige Milanese veldheer. Publiekslievelingen zijn de 'zanni', de komische knechten die iedereen op het toneel en in het publiek voor schut zetten. Van hen wordt niet alleen acteertalent verwacht, maar ook een enorme lenigheid om acrobatische toeren uit te kunnen halen. De zanni zijn weer te onderscheiden in verschillende typen, waaruit zich in de volgende eeuwen zelfstandige rollen ontwikkelen. Zo wordt Arlechhino later harlekijn, Pedrolino wordt in Frankrijk Pierrot en Pulnicello staat model voor Punch, of Jan KlaassenHet vroegst bekende gezelschap trad op in Mantua in 1567; het oudst bekende scenario dateert uit 1568. In de 17e eeuw werd het geheel nog spectaculairder door het inlassen van elementen uit de fabels en de mythologie en het gebruik van mechanische trucs ("kunst- en vliegwerk"). De spelersgezelschappen trokken door heel Europa. Na 1660 speelden Italianen, afwisselend met Molière, in het Petit-Bourbon-theater in Parijs, eerst in hun eigen taal, na 1680 ook in het Frans. Ook in andere Franse theaters traden zij op en hun invloed op het Franse toneel (Molière, Marivaux, Beaumarchais) is bijzonder groot. Omstreeks 1700 raakte de commedia dell'arte in verval, onder andere door concurrentie van het Franse toneel en van het melodrama, en de theaterhervorming van Carlo Goldoni (1707–1793) heeft dit exclusief Italiaanse genre de doodsteek toegebracht. Wel bleven de figuren tot op de huidige dag voortleven in ballet en pantomime, carnaval en poppenspel. Sedert 1920 is de belangstelling herleefd bij toneelvernieuwers als Jacques Copeau, Jean-Louis Barrault en anderen en wordt de waarde van de improvisatie voor het toneel steeds meer erkend.
  • La Comedia del arte (Commedia dell'Arte) o comedia del arte italiana es un tipo de teatro popular nacido a mediados del siglo XVI en Italia y conservado hasta comienzos del siglo XIX. Como género, mezcla elementos del teatro literario del Renacimiento italiano con tradiciones carnavalescas (máscaras y vestuario), recursos mímicos y pequeñas habilidades acrobáticas. Su aparición es contemporánea de la profesionalización de los actores y la creación de compañías estables. Los argumentos más típicos, tramas muy sencillas, suelen relatar las aventuras y vicisitudes de una pareja de enamorados (por ejemplo Florindo e Isabella) ante la oposición familiar (Pantaleone o Il Dottore) o tipos del entorno social como Il Capitano. Las intrigas, mimos y acrobacias corren a cargo de los «zanni» (criados), que encarnan personajes tipo como Arlequín y su novia Colombina, el astuto Brighella, el torpe Polichinela o el rústico Truffaldino.Muchas de las claves de la "comedia del arte" fueron usadas por maestros clásicos como Shakespeare, Lope de Vega o Molière. Tras su desaparición en el siglo XIX, tuvo continuidad en géneros como la pantomima, el melodrama de estereotipos y la vertiente teatral de los payasos. A finales del siglo XX se reconocía en claves esenciales del teatro independiente, el cine burlesco y, como modelo didáctico, en la ideología de un teatro completo (basado en el actor y el colectivo), recuperador del poder del gesto y la improvisación, como se percibe en la obra de Meyerhold, Jacques Copeau, Jean-Louis Barrault y, en especial, de Dario Fo.
  • 콤메디아델라르테(Commedia dell'arte)는 16세기에서 18세기 사이에 이탈리아에서 유행한 즉흥극이다. 오늘날에도 하나의 연극형태로 남아있다. 공연의 구성원은 10명 정도이며, 대본없이 열린공간에서 무료로 공연된다. 소품은 거의 사용되지 않는다.
  • Commedia dell’arte (italienisch für „Berufsschauspielkunst“, wobei commedia allgemein für das Theater steht und arte mit „Kunst“ im Sinne von „Handwerk, Beruf“ zu übersetzen ist) bezeichnet eine Form der italienischen Volkskomödie des 16. bis 18. Jahrhunderts.Andere Bezeichnungen für die Commedia dell’arte sind oder waren commedia degli zanni (Theater der Zanni als bestimmte Gruppe von Masken), commedia a soggetto (Szenen- oder Szenariumstheater), commedia improvvisa oder all’improvviso (Improvisationstheater) und commedia delle maschere (Maskentheater). Der häufig verwendete Begriff „Stegreiftheater“ ist im Grunde genommen falsch, weil die Schauspieler innerhalb feststehender Figuren, ihres persönlichen Repertoires und des Handlungsgerüsts und nicht „aus dem Stegreif“ improvisieren.
  • Commedia dell’arte (Italian pronunciation: [komˈmɛːdja delˈlarte]) is a form of theatre characterized by masked “types” which began in Italy in the 16th century and was responsible for the advent of the actresses and improvised performances based on sketches or scenarios. The closest translation of the name is “comedy of craft”; it is shortened from commedia dell’arte all’improvviso, or “comedy of the very creative ability of improvisation”. Here, arte does not refer to “art” as we currently consider the word, but rather to that which is made by artigiani (artisans). In fact, the term arte was coined much later, for in the early period the term used in contemporary accounts is commedia all'improviso. This was to distinguish the form from commedia erudita or learned comedy that was written by academics and performed by amateurs. Commedia dell’arte, conversely, was performed by professional actors (comici) who perfected a specific role or mask.Italian theater historians, such as Roberto Tessari, Ferdinando Taviani, and Luciano Pinto, believe commedia was a response to the political and economic crisis of the 16th century and, as a consequence, became the first entirely professional form of theater.The performers played on outside, temporary stages, and relied on various props (robbe) in place of extensive scenery. The better troupes were patronized by nobility, and during carnival period might be funded by the various towns or cities, in which they played. Extra funds were received by donations (essentially passing the hat) so anyone could view the performance free of charge. Key to the success of the commedia was the ability of the performers to travel to achieve fame and financial success. The most successful troupes performed before kings and nobility allowing individual actors, such as Isabella Andreini, her daughter-in-law Virginia Ramponi-Andreini, and Dionisio Martinelli, to become well known.The characters of the commedia usually represent fixed social types, stock characters, such as foolish old men, devious servants, or military officers full of false bravado. Characters such as Pantalone, the miserly Venetian merchant; Dottore Gratiano, the pedant from Bologna; or Arlecchino, the mischievous servant from Bergamo, began as satires on Italian “types” and became the archetypes of many of the favorite characters of 17th- and 18th-century European theatre.The commedia’s genesis may be related to carnival in Venice, where by 1570 the author/actor Andrea Calmo had created the character Il Magnifico, the precursor to the vecchio (old man) Pantalone. In the Flaminio Scala scenari for example, Il Magnifico persists and is interchangeable with Pantalone, into the seventeenth century. While Calmo's characters (which also included the Spanish Capitano and a dottore type) were not masked, it is uncertain at what point the characters donned the mask. However, the connection to carnival (the period between Epiphany and Ash Wednesday) would suggest that masking was a convention of carnival and was applied at some point. The tradition in Northern Italy is centred in Mantua, Florence, and Venice, where the major companies came under the aegis of the various dukes. Concomitantly, a Neapolitan tradition emerged in the south and featured the prominent stage figure Pulcinella. Pulcinella has been long associated with Naples, and derived into various types elsewhere—the most famous as the puppet character Punch (of the eponymous Punch and Judy shows) in England.
  • Commedia dell'arte XV. mende bukaeran Italian sortu, Europan barrena zabaldu eta gaurko egunera arte berebiziko eragina izan duen antzerki-moldea da. Bat-batekotasunean oinarritzen da, maskara edo karatosak erabiltzen dira eta pantomimak, dantzak eta akrobaziak osatzen dute. Honez gainera, giza bizioren edo barregarriren bat irudikatzen duten pertsonaiak sortu ditu, janzkera eta ibilera bereziez hornituak: Arlecchino (Arlekina, bufoi lotsagabe eta alferra jatorriz, zerbitzari gaixo eta sentibera azkenik), Pedrolino (Pierrot Frantzian, pertsonaia komikoa), Scaramuccia (Scaramouche Frantzian, komedia-antzezleen printzea, goitik behera beltzez jantzia), Pantalone (Pantalon Frantzian, gazteen irrigarri den agure likits eta zikoitza), Il Dottore (Doktorea, Tartaglia edo Totelaren aurrekoa), Capitan (Kapitaina, beti erronkan diharduen harroputza), Pulcinella (Politxinela).Italiako komediak eragin berezia izan zuen Frantzian XVI. mendetik aurrera (Molière, Comédie-Française). Garai modernoagoetan, hainbat pailazok, Grock eta Fratellinitarrak esaterako, Charlie Chaplinek, eta hainbat music-halleko artistek Commedia dell'artek plazaraturiko pantomima-teknikak erabili dituzte.
  • Commedia dell`Arte, İtalya'daki Rönesans tiyatro etkinlikleri saray ve akademi çevrelerinde halktan uzak yapılırken ve hepsi amatörken profesyonel tiyatro topluluklarının halk tiyatrosunu oluşturuyordu.Bir tiyatro tarihi yazarının tanımı şöyledir: “Saraylarda komedya sokaklarda komedyen” akademi ve sarayda verilen temsillere commedia erudita (bilgili tiyatrosu- draması) deniyordu. Profesyonel topluluklar kendilerine sanat tiyatrosu anlamına gelen Commedia dell'Arte ve Commedia dell'Improvisio adını takmışlardı. Commedia dell'artenin tam olarak ne zaman ve nasıl oluştuğunu kimse bilmiyor.
  • La definició de Commedia dell'Arte (on art té el significat medieval d'ofici, de saber-fer) distingia el teatre d'actors professionals d'aquell que es feia a les corts per part de literats i cortesans o dels espectacles sagrats de l'església. Les companyies professionals estaven compostes per artistes i acròbates ambulants. No interpretaven textos d'autor sinó que, a partir d'un argument esquemàtic, representaven esdeveniments inspirats en la realitat quotidiana, enriquits amb números acrobàtics, danses i cants.Les obres de la commedia dell'arte es dividien en tres actes, tenien una trama definida i una sèrie de personatges arquetípics. Els actors improvisaven dins d'aquests límits. Les trames solien tractar d'embolics amorosos, de gelosies, etc. La proporció entre text i gesticulació podia variar en funció del país on actuava la companyia. En els països estrangers, hi havia menys gags verbals i més de visuals. Molts del personatges masculins duien màscares. En canvi, els femenins, no. Amb tot, es considera un teatre de màscares.La Commedia dell'Arte va desenvolupar-se a Itàlia durant el Cinquecento i es va difondre més tard per tot Europa. La popularitat de la commedia dell'arte, tant a Itàlia com a altres països, va ser extraordinària. En el segle XVII, els governs d'Espanya i França van intentar censurar i reglamentar aquesta forma teatral que, no obstant això, va ser font d'inspiració per a grans autors de teatre com Molière i Marivaux.Carlo Goldoni va donar un nou aire a la commedia dell'arte, en el segle XVIII, quan es trobava en una situació decadent. Goldoni va obligar els actors a interpretar un text escrit, va renunciar a les bufoneries fàcils i va eliminar gradualment les màscares tot conferint-los una individualitat més marcada. Va transformar la commedia dell'arte en una comèdia de caràcters i va inserir l'acció dins del compacte teixit social de la classe burgesa mercantil.
  • A commedia dell’arte (értsd: „hivatásosok színjátéka”) rögtönzött színjáték, mely a 16. század közepén alakult ki Itáliában. Valószínűleg még az ókori atellana-játék hagyományaiból alakult, de természetesen közrejátszottak kialakulásában a minden vidéken meglévő népi csúfolódók is. Az első fennmaradt írott szcenárium 1568-ból való, de az 1570-es években a legjobb társulatok már Franciaországot és Spanyolországot is megnyerték művészetüknek (a legkorábbi névről ismert csoport, a Gelosi már 1571-ben megjárta Franciaországot). Hatása máig eleven a drámaírásban és a színjátszásban is. Kialakulása során kölcsönösen hatottak egymásra a többnyire szobatudósok által alkotott, akadémikus versezetű commedia eruditával.
  • Commedia dell’arte – komedia ludowa, powstała we Włoszech w połowie XVI wieku, wywodząca się z tradycji antycznego mimu, rzymskiej pantomimy i błazeńskich popisów średniowiecznych histrionów. Komedia, w której niezwykle ważną rolę odgrywała plastyka. Stanowiła ona nieodłączną część tego zabawnego przedsięwzięcia. Powtarzalność postaci scenicznych w każdym scenariuszu doprowadziła do utrwalenia się pewnych komicznych typów, o charakterystycznym wyglądzie i zachowaniu, zwanych maskami i w maskach często występujących.Rozwijająca się równolegle, choć w opozycji, do elitarnego dramatu humanistycznego, a szczególnie do komedii zwanej erudita (uczona), commedia dell’arte opierała się w dużej mierze na zasadzie improwizacji. Aktorzy, biorąc sobie za kanwę szkicowy scenariusz, swobodnie improwizowali, wymyślali teksty stosowne do sytuacji, tworzyli zabawne gagi, zwane wówczas lazzi, popisywali się sztuczkami zręcznościowymi. Novum stanowiło dopuszczenie na scenę kobiet. Najważniejsze typowe postacie to: dwóch starców, mistrzów – Pantalone i Dottore, dwóch służących Arlekin i Brighella, pokojówka Kolombina i Kapitan (kapitan jest też mistrzem).
  • コンメディア・デッラルテ (イタリア語: Commedia dell'arte) は、仮面を使用する即興演劇の一形態。16世紀中頃にイタリア北部で生まれ、主に16世紀頃から18世紀頃にかけてヨーロッパで流行し、現在もなお各地で上演され続けている。コメディア・デラルテとした日本語表記もある。
  • A commedia dell'arte foi uma forma de teatro popular improvisado, que começou no séc. XV na Itália e se desenvolveu posteriormente na França e que se manteve popular até o séc. XVIII. A “Commedia dell’arte” vem se opor à “Comédia Erudita”, também sendo chamada de “Commedia All’improviso” e “Commedia a Soggetto”. Esta forma ainda sobrevive através de alguns grupos de teatro.Suas apresentações eram feitas pelas ruas e praças públicas. Ao chegarem à cidade pediam permissão para se apresentar, em suas carroças ou em pequenos palcos improvisados. As companhias de commedia dell’arte eram itinerantes e possuíam uma estrutura de esquema familiar. Seguiam apenas um roteiro, que se denominava “canovaccio”, mas possuindo total liberdade de criação; os personagens eram fixos, sendo que muitos atores viviam exclusivamente esses papéis até a sua morte. Abaixo alguns exemplos.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 88683 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 21331 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 114 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110202168 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • La commedia dell'arte est un genre de théâtre populaire italien où des acteurs masqués improvisent des comédies marquées par la naïveté, la ruse et l'ingéniosité. Ce genre est apparu avec les premières troupes de comédie avec masques, en 1528.Signifiant littéralement « théâtre interprété par des gens de l’art », c'est-à-dire des comédiens professionnels, le terme est, de nos jours, utilisé dans de nombreuses langues, dont l'anglais.
  • Комедия дел арте (на италиански Commedia dell'arte, „професионална комедия“) е театрален жанр, който се развива в Италия през XVI век от пътуващи трупи.
  • Commedia dell'arte znamená (přeloženo z italštiny) „komedie profesionálních herců“. Jde o druh improvizovaného divadla barokní Itálie. Největšího rozmachu dosahovala v letech 1570 až 1650. Od 18. století její vliv postupně slábne, nicméně řídce se hraje dodnes. Kočovné herecké společnosti commedie dell'arte ovlivnily herce a dramatiky ve všech evropských zemích, kam doputovaly. K nejznámějším společnostem patřili Alberto Naselli, Gelosi, Francesko Adreini a Issabela.
  • 콤메디아델라르테(Commedia dell'arte)는 16세기에서 18세기 사이에 이탈리아에서 유행한 즉흥극이다. 오늘날에도 하나의 연극형태로 남아있다. 공연의 구성원은 10명 정도이며, 대본없이 열린공간에서 무료로 공연된다. 소품은 거의 사용되지 않는다.
  • コンメディア・デッラルテ (イタリア語: Commedia dell'arte) は、仮面を使用する即興演劇の一形態。16世紀中頃にイタリア北部で生まれ、主に16世紀頃から18世紀頃にかけてヨーロッパで流行し、現在もなお各地で上演され続けている。コメディア・デラルテとした日本語表記もある。
  • A commedia dell’arte (értsd: „hivatásosok színjátéka”) rögtönzött színjáték, mely a 16. század közepén alakult ki Itáliában. Valószínűleg még az ókori atellana-játék hagyományaiból alakult, de természetesen közrejátszottak kialakulásában a minden vidéken meglévő népi csúfolódók is.
  • La Comedia del arte (Commedia dell'Arte) o comedia del arte italiana es un tipo de teatro popular nacido a mediados del siglo XVI en Italia y conservado hasta comienzos del siglo XIX. Como género, mezcla elementos del teatro literario del Renacimiento italiano con tradiciones carnavalescas (máscaras y vestuario), recursos mímicos y pequeñas habilidades acrobáticas. Su aparición es contemporánea de la profesionalización de los actores y la creación de compañías estables.
  • Commedia dell’arte (Italian pronunciation: [komˈmɛːdja delˈlarte]) is a form of theatre characterized by masked “types” which began in Italy in the 16th century and was responsible for the advent of the actresses and improvised performances based on sketches or scenarios. The closest translation of the name is “comedy of craft”; it is shortened from commedia dell’arte all’improvviso, or “comedy of the very creative ability of improvisation”.
  • Commedia dell'arte XV. mende bukaeran Italian sortu, Europan barrena zabaldu eta gaurko egunera arte berebiziko eragina izan duen antzerki-moldea da. Bat-batekotasunean oinarritzen da, maskara edo karatosak erabiltzen dira eta pantomimak, dantzak eta akrobaziak osatzen dute.
  • Комедия дель арте (итал. commedia dell'arte), или комедия масок — вид итальянского народного (площадного) театра, спектакли которого создавались методом импровизации, на основе сценария, содержащего краткую сюжетную схему представления, с участием актёров, одетых в маски.
  • A commedia dell'arte foi uma forma de teatro popular improvisado, que começou no séc. XV na Itália e se desenvolveu posteriormente na França e que se manteve popular até o séc. XVIII. A “Commedia dell’arte” vem se opor à “Comédia Erudita”, também sendo chamada de “Commedia All’improviso” e “Commedia a Soggetto”. Esta forma ainda sobrevive através de alguns grupos de teatro.Suas apresentações eram feitas pelas ruas e praças públicas.
  • La definició de Commedia dell'Arte (on art té el significat medieval d'ofici, de saber-fer) distingia el teatre d'actors professionals d'aquell que es feia a les corts per part de literats i cortesans o dels espectacles sagrats de l'església. Les companyies professionals estaven compostes per artistes i acròbates ambulants.
  • Commedia dell’arte – komedia ludowa, powstała we Włoszech w połowie XVI wieku, wywodząca się z tradycji antycznego mimu, rzymskiej pantomimy i błazeńskich popisów średniowiecznych histrionów. Komedia, w której niezwykle ważną rolę odgrywała plastyka. Stanowiła ona nieodłączną część tego zabawnego przedsięwzięcia.
  • Commedia dell`Arte, İtalya'daki Rönesans tiyatro etkinlikleri saray ve akademi çevrelerinde halktan uzak yapılırken ve hepsi amatörken profesyonel tiyatro topluluklarının halk tiyatrosunu oluşturuyordu.Bir tiyatro tarihi yazarının tanımı şöyledir: “Saraylarda komedya sokaklarda komedyen” akademi ve sarayda verilen temsillere commedia erudita (bilgili tiyatrosu- draması) deniyordu.
  • Commedia dell'arte is de gebruikelijke naam voor het Italiaanse geïmproviseerde typentoneel van de 16e tot 18e eeuw. Andere namen voor het genre zijn commedia delle maschere (naar de gebruikte maskers), commedia all’italiana e.a. Deze vorm van volkstoneel gaat, in tegenstelling tot het klassieke toneel, niet gebukt onder vaste regels.
  • Commedia dell’arte (italienisch für „Berufsschauspielkunst“, wobei commedia allgemein für das Theater steht und arte mit „Kunst“ im Sinne von „Handwerk, Beruf“ zu übersetzen ist) bezeichnet eine Form der italienischen Volkskomödie des 16. bis 18.
rdfs:label
  • Commedia dell'arte
  • Comedia del arte
  • Commedia dell'Arte
  • Commedia dell'arte
  • Commedia dell'arte
  • Commedia dell'arte
  • Commedia dell'arte
  • Commedia dell'arte
  • Commedia dell'arte
  • Commedia dell'arte
  • Commedia dell'arte
  • Commedia dell’arte
  • Commedia dell’arte
  • Комедия дел арте
  • Комедия дель арте
  • コンメディア・デッラルテ
  • 콤메디아 델라르테
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:literaryGenre of
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:genre of
is skos:subject of
is foaf:primaryTopic of