Un bardeau est un petit élément de revêtement permettant de protéger des intempéries les toitures et les façades.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Un bardeau est un petit élément de revêtement permettant de protéger des intempéries les toitures et les façades.
  • Çatı örtüsü, yapının üst elemanı, çatının kaplamasına verilen isimdir. Çatı; hava, rüzgar ve su darbelerine, (eğer isteniyorsa) üzerindeki yüke dayanıklı olmalıdır.
  • Šindel je jednou z tradičních střešních krytin lidových staveb. Jedná se o dřevěnou destičku břitovitého tvaru, širokou 8 až 15 a dlouhou 50 až 60 cm. Tloušťka je asi 1,5 až 2,5 cm. Jedna strana je opatřena drážkou a na druhé straně je břit. Původně se šindele vyráběly štípáním; šindel štípaný má až trojnásobnou životnost než šindel řezaný, vyrobený z prkna, protože při řezání prken se poruší vlákna dřevaKlasický řezaný šindel je vyráběn z prken, řezaných po délce kmene. Je však možné vyrábět řezaný šindel s vlastnostmi štípaného. Kmen nařezaný na délku šindele se rozřeže na čtvrtiny a z nich se potom úhlopříčně odřezávají jednotlivé šindele stejné tloušťky. Tím se dosáhne lepších vlastností než u štípaného šindele, kde je velice různá tloušťka jednotlivých šindelů.Pro dlouhou životnost šindele je nezbytná jeho povrchová údržba, kdy je nutné opakovat nátěry v periodě cca 8 let. O trvanlivosti a odolnosti materiálu jasně vypovídá skutečnost, že jsou s ním obkládány dodnes stavby v drsných horských podmínkách, kde beton selhává.Jeden čtvereční metr šindelové krytiny váží podle způsobu pokládání 30 až 50 kg. Používá se jednoduché nebo dvojité krytí. U dvojitého krytí se šindele pokládají tak, že následující překrývá polovinu předchozího, čímž ve všech místech je alespoň dvojitá vrstva, která lépe odolává průniku vody (zejména první déšť po delším suchu, kdy se dřevo stáhne a mezi břitem a drážkou vzniknou drobné spáry). Vzdálenost mezi jednotlivými krokvemi bývá až dva metry (u pálené krytiny bývá do jednoho metru). Životnost může být při kvalitním položení a vhodné údržbě až 60 let.Až do 19. století měla šindelovou střechu převážná většina budov, zámky, hrady a kostely nevyjímaje. V souvislosti s požárními předpisy se však starý šindel překrýval břidlicí a později eternitem. Ještě dnes mnoho domů ve městech má původní šindelovou krytinu pod novějším krytím.Výrobou a údržbou šindelových střech se zabývá dnes již téměř zaniklé truhlářské a tesařské řemeslo šindelářství. V současnosti se jedná spíše o luxusní a památkovou záležitost, protože většina umělých krytin nedosahuje kvality a tedy i ceny šindelové krytiny, kterou lze vykrýt všechny tvary, které si na střeše můžete vymyslet bez kousku oplechování.K dřívější ruční výrobě štípaných šindelů bylo potřeba jen několik málo nástrojů. Ke štípání materiálu byla potřeba sekera s palicí, k obřezání poříz, na zhotovení drážky pak fugovník. Většina výrobního procesu probíhala na dřevěné přichycovací stolici zvané na Valašsku strýc.Ručně štípaný a strouhaný šindel - Masivní kus dřeva, který musí po desítky let odolávat nepřízni počasí, větru, dešti, sněhu a slunci. Toto ručně štípaný a strouhaný šindel zvládne. Šindel musí splňovat léty ověřené vlastnosti, které jsou pro použití nezbytné, nelze "zjednodušovat" jeho výrobu, protože takové řešení vždy vede k fatálnímu snížení životnosti. Šindel řezaný, hoblovaný, ale také "štípaný, částečně pořízem porovnaný s dohoblovaným či dofrézovaným perem" nemá na střeše co dělat. Pro laika je určitě těžké tyto "úsporné řešení" poznat.Nepřerušená dřevní vlákna jsou důležitá pro pevnost a zejména trvanlivost šindele.Štípáním nedochází k přerušení dřevních vláken, což je důležité pro nemožnost vzínání vody do šindele, pro rychlý odtok vody po vláknech ze střechy a samozřejmě také na pevnost šindele. zdroj: www.drevenesindele.cz
  • A shake is a basic wooden shingle that is made from split logs. Shakes have traditionally been used for roofing and siding applications around the world. Higher grade shakes are typically used for roofing purposes, while the lower grades are used for siding purposes. In either situation, properly installed shakes provide long lasting weather protection and a rustic aesthetic, though they require more maintenance than some other more modern weatherproofing systems.The term shake is sometimes used as a colloquialism for all wood shingles, though shingles are sawn rather than split.
  • Gont (inne nazwy: szkudły, na Śląsku Cieszyńskim: szyndzioł, na Kaszubach: szyndel) – drewniany materiał do wykonywania pokryć dachowych. Jest to deseczka z drewna iglastego, o przekroju klina, z wpustem wzdłuż szerszej krawędzi, łączona poprzez wsunięcie jednej deseczki w drugą.Rodzaje gontów: łupane (inaczej: szczypane, gwarowo: scypane) cięteGonty łupane produkowane są ręcznie, poprzez promieniste rozszczepienie siekierą kloca drewna, który rozpada się wzdłuż naturalnych włókien na deszczułki o trójkątnym przekroju. Deseczki takie mają szerokość od 7 do 14 cm (zależnie od średnicy pnia) i lekko falistą powierzchnię. Są one wygładzane ośnikiem, po czym w ich grubszej krawędzi przy pomocy struga o nazwie nutownik żłobi się rowek (wpust). Drewno używane do wyrobu gontów musi być dobrej jakości, nie powinno mieć sęków. Dlatego gonty szczypane wykonywano jedynie z bezsęcznych odcinków pnia pomiędzy kolejnymi okółkami gałęzi (co decydowało o ich maksymalnej długości od 60 do 70 cm). Gont łupany w związku z zachowaniem naturalnej struktury drewna jest znacznie bardziej odporny na warunki atmosferyczne niż gont cięty. Mankamentem gontów szczypanych jest ich wysoka cena, związana z kosztami ręcznej produkcji.Gonty cięte wykonuje się z desek tartacznych. Piła formatując równą deseczkę przecina jednak surowiec przez jego naturalne włókna. Powoduje to, że takie gonty pod wpływem zmiennych warunków atmosferycznych paczą się lub pękają, a pokrycie z nich wykonane ma znacznie mniejszą trwałość i jest mniej estetyczne.Pokrywanie dachu polega na układaniu gontów na łatach, wciskaniu ostrej krawędzi jednego gonta we wpust drugiego i przybijaniu gontów do łat. Pierwotnie przybijano gonty drewnianymi kołkami (najlepsze były z drewna cisowego) tak, by kołek był później przykryty przez kolejny pas gontów. Obecnie przybija się gonty głównie ukrytymi w rowkach gwoździami (miedzianymi lub pokrytymi powłokami antykorozyjnymi). Aby woda deszczowa ściekająca po połaci dachowej nie przeciekała przez rowki, układa się gonty krawędziami z rowkami od strony zawietrznej i nieco pochyla ku dołowi. Krawędzie rowków każdego gontu schnąc zaciskają się na ostrej krawędzi sąsiedniej deszczułki, uszczelniając dodatkowo połączenie. Jeden pas ułożonych gontów na połaci dachowej nosi nazwę "szar". Szczelność całego pokrycia gontowego zależy od ilości warstw gontów zachodzących na siebie. Zwykle proste połacie dachu układano dwuwarstwowo, natomiast pasma przyokapowe lub wygięcia połaci - trójwarstwowo. Kalenice zabezpieczano przez wysunięcie skrajnego górnego pasa połaci nawietrznej powyżej krawędzi grzbietu dachu.Ułożenie pokrycia dachowego z gontów wymaga dużych umiejętności ciesielskich, zwłaszcza tam, gdzie ma ono tworzyć powierzchnie zakrzywione (w tzw. koszach). Wówczas każdy gont wymaga indywidualnego docięcia wzdłuż na kształt klina.Przeciętna trwałość pokryć gontowych z gontów szczypanych wynosiła, w zależności od jakości materiału oraz ilości warstw (od 2 do 3), od 20 do 25 lat. Obecnie dzięki impregnacji drewna różnymi środkami chemicznymi trwałość ta może osiągać 30-40 lat, przekraczając nawet trwałość pokryć bitumicznych. Ciężar pokrycia gontowego dachu (nie licząc łat) wynosi od 40 do 50 kg/m².Tereny, na których budowano pierwotnie w Polsce dachy kryte gontami pokrywają się dość dokładnie z obszarami naturalnego występowania dwóch głównych drzew iglastych, używanych do ich wyrobu, tj. świerka i jodły. Dlatego pokrycia gontowe nie występowały wcale lub pojawiały się tylko sporadycznie na Pomorzu Zachodnim, w Wielkopolsce i na Mazowszu. W innych rejonach Europy do wyrobu gontów stosowano również drewno modrzewiowe (np. w Skotnikach na Wyżynie Przedborskiej), wyjątkowo sosnowe.Gonty były zawsze stosunkowo drogim materiałem, dlatego pokrywano nimi w pierwszym rzędzie dachy siedzib lokalnych feudałów, zamków, dworów szlacheckich itp. Osadnicy w wielu wsiach lokowanych na terenach leśnych mieli w zakresie ciężarów feudalnych obowiązek dostarczania swemu panu określonej ilości gontów (tradycyjną jednostką obliczeniową była kopa). Do końca XVIII w. (a miejscami i dłużej) powszechnie kryto gontami dachy domów w miastach, a jeszcze dłużej - dachy kościołów wszystkich wyznań, gdzie zastosowane rozwiązania konstrukcyjne nie pozwalały w wielu przypadkach na użycie innego pokrycia. Na terenach nizinnych, gdzie występował dostatek innych, tańszych materiałów (słoma, trzcina), w zabudowie wiejskiej gontów prawie nie stosowano. Odmiennie sytuacja przedstawiała się na terenach górskich, gdzie wobec braku odpowiedniej słomy żytniej i dostatku drewna krycie gontem i dranicami przetrwało aż do czasu wprowadzenia nowszych pokryć z papy, blachy, eternitu i in.Obecnie gontowe pokrycia dachów na nowych budowlach spotyka się najczęściej na terenie Karpat, przede wszystkim na Podhalu, gdzie są cechą stylu zakopiańskiego w architekturze. Największą w Europie powierzchnią współczesnego dachu krytego gontem (6000 m²) do roku 2012 był dach Domu Turysty im. Mariusza Zaruskiego w Zakopanem, dla porównania XIV w. dach drewnianego kościoła pw. Marii Panny w Haczowie ma pow. 15000 m². Pod koniec XX wieku wprowadzono także materiały bitumiczne do wykonywania pokryć dachowych o nazwie "gonty papowe" lub "gonty bitumiczne". Wykonane są z papy, przycinane do kształtu ułożonych w rzędzie dachówek.Specjalną odmianą gontów są kaszubskie szyndle, zwane też szyńdami. Są one bardzo cienkie (5 mm) ale też bardzo trwałe, ponieważ nie są cięte wzdłuż słojów, a pod kątem. Z tego powodu sprawiają wrażenie, jakby były zbudowane z małych deseczek. Dobrze ułożony dach ma czasami nawet cztery warstwy takich szyndli.
  • Een houten schalie is een dun plankje, dat vroeger door kloven van het hout verkregen werd. Tegenwoordig worden ze meestal gezaagd. Een gekloofde schalie gaat echter vele jaren langer mee dan een gezaagde.Houten schaliën kunnen worden gebruikt als dakspanen om een dak mee te bedekken. Dergelijke dakbedekking was vroeger meestal van eikenhout. Zo kan de kap van een windmolen er mee bedekt zijn.
  • 杮葺(こけらぶき)とは、屋根葺手法の一つで、木材の薄板を用いて施工する。板葺(いたぶき)の代名詞にも使われる。日本に古来伝わる伝統的手法で、多くの文化財の屋根で見ることができる。広義では板葺の一種であり、板葺は板の厚さにより以下の種類がある。杮葺(こけらぶき)最も薄い板(杮板)を用いる。板厚は2~3ミリメートル。木賊葺(とくさぶき)杮板よりも厚い板(木賊板)を用いる。板厚は4~7ミリメートル。栩葺(とちぶき)最も厚い板(栩板)を用いる。板厚は1~3センチメートル。法隆寺金堂の裳階だけに見られる厚い木片を互い違いに重ねた板屋根は、大和葺(やまとぶき)と呼ばれる。尚、「杮(こけら)」の字と「柿(かき)」の字は非常に似ているが別字である。「杮(こけら)」は「こけらおとし」の「こけら」同様、木片・木屑の意味。ただし、両者は混用された(記事「こけら落し」に詳しい)。
  • A fazsindely (zsindely) egy–két centiméter vastag, hat–tizenöt centiméter széles, harminc–hatvan centiméter hosszú, hasított vagy fűrészelt fából készült tetőfedő anyag, illetve a belőle készült tető (kisebb elemekből álló, ún. pikkelyes fedés). Fektetése hasonlít a palafedéshez. Az egyes zsindelyek általában enyhén ék alakúak, vastagabb hosszanti oldaluk pedig gyakran hornyolt. A tetőlécekhez szegekkel erősítik őket úgy, hogy a felsőbb sorok alsó vége takarja az alattuk lévőt. Ezáltal egymáshoz illeszkedve és egymást részben fedve vízzáró réteget alkotnak. A zsindely alá ritkított vagy folytonos deszkafedés kerül.
  • Гонт (дранка, шиндель) — кровельный материал в виде пластин из древесины.
  • Schindeln sind ein Produkt zur Dacheindeckung, regional auch zur Fassadenverkleidung. Schindeln sind ursprünglich aus Holz, daher auch Holzschindel. Umgangssprachlich werden ähnlich geformte und entsprechend verwendete Erzeugnisse aus Aluminium, Bitumen, Granit, Faserzement, Kupfer, Stein, Schiefer oder Ton ebenfalls als ‚Schindeln‘ bezeichnet – fachlich heißen sie heute Dachziegel oder Dachstein, wenn sie der Dachbedeckung dienen, und Fassadenplatte, wenn sie der Wandschalung dienen. Die Holzschindeldeckung des Daches zählt zu den Weichdächern, die genannten Ersatzmaterialien zu den Hartdächern.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 341621 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 4903 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 22 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 106804162 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:commons
  • Category:Wooden shingles
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:wiktionary
  • bardeau
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Un bardeau est un petit élément de revêtement permettant de protéger des intempéries les toitures et les façades.
  • Çatı örtüsü, yapının üst elemanı, çatının kaplamasına verilen isimdir. Çatı; hava, rüzgar ve su darbelerine, (eğer isteniyorsa) üzerindeki yüke dayanıklı olmalıdır.
  • Een houten schalie is een dun plankje, dat vroeger door kloven van het hout verkregen werd. Tegenwoordig worden ze meestal gezaagd. Een gekloofde schalie gaat echter vele jaren langer mee dan een gezaagde.Houten schaliën kunnen worden gebruikt als dakspanen om een dak mee te bedekken. Dergelijke dakbedekking was vroeger meestal van eikenhout. Zo kan de kap van een windmolen er mee bedekt zijn.
  • 杮葺(こけらぶき)とは、屋根葺手法の一つで、木材の薄板を用いて施工する。板葺(いたぶき)の代名詞にも使われる。日本に古来伝わる伝統的手法で、多くの文化財の屋根で見ることができる。広義では板葺の一種であり、板葺は板の厚さにより以下の種類がある。杮葺(こけらぶき)最も薄い板(杮板)を用いる。板厚は2~3ミリメートル。木賊葺(とくさぶき)杮板よりも厚い板(木賊板)を用いる。板厚は4~7ミリメートル。栩葺(とちぶき)最も厚い板(栩板)を用いる。板厚は1~3センチメートル。法隆寺金堂の裳階だけに見られる厚い木片を互い違いに重ねた板屋根は、大和葺(やまとぶき)と呼ばれる。尚、「杮(こけら)」の字と「柿(かき)」の字は非常に似ているが別字である。「杮(こけら)」は「こけらおとし」の「こけら」同様、木片・木屑の意味。ただし、両者は混用された(記事「こけら落し」に詳しい)。
  • Гонт (дранка, шиндель) — кровельный материал в виде пластин из древесины.
  • A fazsindely (zsindely) egy–két centiméter vastag, hat–tizenöt centiméter széles, harminc–hatvan centiméter hosszú, hasított vagy fűrészelt fából készült tetőfedő anyag, illetve a belőle készült tető (kisebb elemekből álló, ún. pikkelyes fedés). Fektetése hasonlít a palafedéshez. Az egyes zsindelyek általában enyhén ék alakúak, vastagabb hosszanti oldaluk pedig gyakran hornyolt. A tetőlécekhez szegekkel erősítik őket úgy, hogy a felsőbb sorok alsó vége takarja az alattuk lévőt.
  • Schindeln sind ein Produkt zur Dacheindeckung, regional auch zur Fassadenverkleidung. Schindeln sind ursprünglich aus Holz, daher auch Holzschindel. Umgangssprachlich werden ähnlich geformte und entsprechend verwendete Erzeugnisse aus Aluminium, Bitumen, Granit, Faserzement, Kupfer, Stein, Schiefer oder Ton ebenfalls als ‚Schindeln‘ bezeichnet – fachlich heißen sie heute Dachziegel oder Dachstein, wenn sie der Dachbedeckung dienen, und Fassadenplatte, wenn sie der Wandschalung dienen.
  • Šindel je jednou z tradičních střešních krytin lidových staveb. Jedná se o dřevěnou destičku břitovitého tvaru, širokou 8 až 15 a dlouhou 50 až 60 cm. Tloušťka je asi 1,5 až 2,5 cm. Jedna strana je opatřena drážkou a na druhé straně je břit. Původně se šindele vyráběly štípáním; šindel štípaný má až trojnásobnou životnost než šindel řezaný, vyrobený z prkna, protože při řezání prken se poruší vlákna dřevaKlasický řezaný šindel je vyráběn z prken, řezaných po délce kmene.
  • Gont (inne nazwy: szkudły, na Śląsku Cieszyńskim: szyndzioł, na Kaszubach: szyndel) – drewniany materiał do wykonywania pokryć dachowych.
  • A shake is a basic wooden shingle that is made from split logs. Shakes have traditionally been used for roofing and siding applications around the world. Higher grade shakes are typically used for roofing purposes, while the lower grades are used for siding purposes.
rdfs:label
  • Bardeau
  • Fazsindely
  • Gont
  • Schalie (hout)
  • Schindel
  • Shake (shingle)
  • Гонт (строительный материал)
  • Çatı örtüsü
  • Šindel
  • こけら葺
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of