This HTML5 document contains 118 embedded RDF statements represented using HTML+Microdata notation.

The embedded RDF content will be recognized by any processor of HTML5 Microdata.

PrefixNamespace IRI
n6http://fr.wikipedia.org/wiki/Supin?oldid=
n15http://sv.dbpedia.org/resource/
n8http://bg.dbpedia.org/resource/
dbpediahttp://dbpedia.org/resource/
n21http://hr.dbpedia.org/resource/
n32http://pt.dbpedia.org/resource/Supino_(gramática)
n11http://fr.dbpedia.org/resource/Modèle:
n27http://fr.dbpedia.org/resource/Radical_(linguistique)
dbpedia-frhttp://fr.dbpedia.org/resource/
dctermshttp://purl.org/dc/terms/
dbpedia-cshttp://cs.dbpedia.org/resource/
rdfshttp://www.w3.org/2000/01/rdf-schema#
n30http://fr.dbpedia.org/resource/Warcq_(Ardennes)
rdfhttp://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#
n16http://eo.dbpedia.org/resource/
xsdhhttp://www.w3.org/2001/XMLSchema#
n37http://uk.dbpedia.org/resource/
prop-frhttp://fr.dbpedia.org/property/
dbpedia-owlhttp://dbpedia.org/ontology/
n29http://hu.dbpedia.org/resource/
n20http://sk.dbpedia.org/resource/
n23http://fr.dbpedia.org/resource/Mission_(christianisme)
dbpedia-dehttp://de.dbpedia.org/resource/
n38http://fr.dbpedia.org/resource/Rupt_(toponyme)
dbpedia-plhttp://pl.dbpedia.org/resource/
dbpedia-ruhttp://ru.dbpedia.org/resource/
n22http://rdf.freebase.com/ns/m.
dbpedia-nlhttp://nl.dbpedia.org/resource/
n35http://sl.dbpedia.org/resource/
n33http://fr.dbpedia.org/resource/Pierre_Morel_(grammairien)
dbpedia-ithttp://it.dbpedia.org/resource/
n5http://www.w3.org/ns/prov#
foafhttp://xmlns.com/foaf/0.1/
wiki-frhttp://fr.wikipedia.org/wiki/
n14http://be.dbpedia.org/resource/
n28http://fr.dbpedia.org/resource/Nature_(grammaire)
dbpedia-eshttp://es.dbpedia.org/resource/
n39http://fr.dbpedia.org/resource/Colonne_(architecture)
category-frhttp://fr.dbpedia.org/resource/Catégorie:
owlhttp://www.w3.org/2002/07/owl#
Subject Item
dbpedia-fr:Nom_verbal
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
dbpedia-fr:Supin
Subject Item
dbpedia-fr:Liste_des_notions_utilisées_en_linguistique
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
dbpedia-fr:Supin
Subject Item
n33:
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
dbpedia-fr:Supin
Subject Item
dbpedia-fr:Conjugaison_latine
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
dbpedia-fr:Supin
Subject Item
dbpedia-fr:Latin
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
dbpedia-fr:Supin
Subject Item
dbpedia-fr:Prétérition
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
dbpedia-fr:Supin
Subject Item
dbpedia-fr:Sorabe
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
dbpedia-fr:Supin
Subject Item
dbpedia-fr:Suédois
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
dbpedia-fr:Supin
Subject Item
dbpedia-fr:Verbe_déponent
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
dbpedia-fr:Supin
Subject Item
dbpedia-fr:Élision
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
dbpedia-fr:Supin
Subject Item
n30:
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
dbpedia-fr:Supin
Subject Item
dbpedia-fr:Supin
owl:sameAs
n8:Супин dbpedia-pl:Supinum n14:Супін n15:Supinum n16:Supino dbpedia:Supine n20:Supínum n21:Supin n22:02p77z dbpedia-it:Supino dbpedia-cs:Supinum dbpedia-nl:Supinum n29:Supinum dbpedia-es:Supino n32: dbpedia-ru:Супин n35:Namenilnik dbpedia-de:Supinum n37:Супін
dcterms:subject
category-fr:Conjugaison category-fr:Substantif category-fr:Verbe category-fr:Grammaire_latine
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
n11:Autres_projets n11:Lang n11:Citation n11:Citation_étrangère n11:Portail n11:Souligner n11:Palette_Grammaire_du_verbe
rdfs:label
Supinum Supinum Supine Supinum Supino (gramática) Supin Супин Supinum Supino Supino Супин Supinum
prop-fr:wikibooks
Latin/Conjugaisons
prop-fr:wikibooksTitre
Latin/Conjugaisons
rdfs:comment
In grammatica latina, il supino è un nome verbale appartenente alla quarta declinazione, di cui sono rimasti in vigore solamente due casi: l'accusativo (auditum) in -um e l'ablativo in -ū (auditu); le forme hanno un uso piuttosto raro e limitato e possono essere sostituite da altre costruzioni. In italiano, il supino non è presente. Das Supinum ist eine infinite Verbform. Es kommt in verhältnismäßig wenigen Sprachen vor und drückt zumeist eine Absicht oder einen Zweck aus. In der Regel wird das Supinum mit einem Bewegungsverb verwendet. Sprachen, die kein Supinum haben, verwenden stattdessen oft den Infinitiv. Das Supinum gab es vermutlich im Proto-Indogermanischen. Supinum jest formą czasownika, która występuje w stosunkowo niewielu językach, wyraża pewną celowość. Forma ta jest używana po czasownikach ruchu.Przykłady: Łacina: forma supinum jest jedną z form podstawowych czasownika, tworzy się od niej wszystkie formy perfecti passivi i plusquamperfecti passivi. Z punktu widzenia gramatyki opisowej jest to rzeczownik odsłowny o odmianie ułomnej: ma tylko dwa przypadki (z sześciu), to znaczy accusativus (biernik) i ablativus. Em gramática, supino é uma forma verbo-nominal usada em alguns idiomas. Супинът е нелична глаголна форма, близка до инфинитива, която изразява цел и се използва при глаголите за движение и е характерена за индоевропейските езици. Той е съществувал в старобългарския език както и в латинския. В съвременните езици се използва в някои славянски езици като словенски и лужишки, както в румънски, шведски и в някои наречия на литовския. Le supin est une catégorie grammaticale intermédiaire entre le nom et le verbe, définie soit comme une « forme nominale » ou « d'origine nominale » du verbe, soit comme l'une des formes « infinitives » du verbe, au même titre que l'infinitif, le participe ou le transgressif (ou : « participe adverbial »). Il est présent dans relativement peu de langues et exprime généralement une intention. En règle générale, il est utilisé avec un verbe de mouvement. Het supinum is een tak uit de Latijnse grammatica, een niet-finiete vorm van het werkwoord. Van het supinum is het Participium Perfectum Passief afgeleid: het supinum I is altijd gelijk aan de onzijdige vorm van het Participium Perfectum Passief. Het supinum komt ook in andere talen voor.Er bestaan twee supina: het supinum I eindigt op -um en het supinum II op -u.Het supinum I treft men aan achter werkwoorden die beweging uitdrukken (venire, ire, mittere, currere, ambulare...). El supino (en latín: supinum) es una forma no personal del verbo latino (la cuarta junto al infinitivo, gerundio y participio), que conserva los casos acusativo, dativo y ablativo. A supinum a latin nyelvben a főnévi igenév egyik fajtája, az ige negyedik személytelen alakja a másik két főnévi igenév (infinitivus, gerundium) és a melléknévi igenevek mellett. Az igében foglalt cselekvés, történés célhatározói (vagy véghatározói), illetve tekintethatározói (korlátozó határozói) alakját fejezi ki. Az igék szótári alakjának (a verbo) utolsó tagja, amelyből számos más alak levezethető (pl. Супи́н — индоевропейская форма отглагольного имени (в винительном падеже; она была и в праславянском, сейчас есть в лужицких и словенском языках, реликтово — в чешском, из романских языков сохранилась только в румынском языке). Супин означает цель, употребляется обычно при глаголе движения.Например: лат. eō dormītum «я иду, чтобы спать», праславянское *jьdǫ sъpatъ при инфинитиве *sъpati. Supinum (latinsky supinus – „obrácený vzhůru“; motivace názvu je nejasná) je neurčitý tvar slovesa (příčestí) v některých jazycích. Využití se v různých jazycích liší. In grammar a supine is a form of verbal noun used in some languages.
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
110574537
dbpedia-owl:abstract
Supinum jest formą czasownika, która występuje w stosunkowo niewielu językach, wyraża pewną celowość. Forma ta jest używana po czasownikach ruchu.Przykłady: Łacina: forma supinum jest jedną z form podstawowych czasownika, tworzy się od niej wszystkie formy perfecti passivi i plusquamperfecti passivi. Z punktu widzenia gramatyki opisowej jest to rzeczownik odsłowny o odmianie ułomnej: ma tylko dwa przypadki (z sześciu), to znaczy accusativus (biernik) i ablativus. Accusativus supini postawiony przy czasownikach oznaczających ruch wyraża cel czynności, np. veni rogatum = przyszedłem zapytać; ablativus supini występuje głównie przy przymiotnikach, np. difficile dictu = rzecz trudna do powiedzenia. język staro-cerkiewno-słowiański: supinum kończyło się na -tъ: Ne minte, jako pridъ razoritъ zakona li prorokъ. język dolnołużycki: Formę supinum tworzy się poprzez zamianę końcowego -ś, -ć bezokolicznika na -t (Źi knigły tam donjast!, bezok. kupowaś - sup. kupowat, bezok. źěłaś - sup. źěłat), gdy bezokolicznik kończy się na -c, dodaje się t (bezok. woblac - sup. woblact). język słoweński: Formę urabia się od bezokolicznika - odcina się kończące go i, np. bezok. spati - sup. spat, bezok. speči - sup. speč (Pojdi z menoj na morje veslat). język czeski: Tutaj bezokolicznik może kończyć się na -ti lub -t, przypuszcza się, że forma -t pochodzi z supinum (gdyby pochodziła od -ti, t pozostałoby miękkie, jak w języku słowackim). Ponadto występuje zwrot jdu spat 'idę spać', podczas gdy bezokolicznik brzmi spát(i) (zmiana także iloczasu!). język litewski: Supinum tworzy się od tematu bezokolicznika za pomocą końcówki -tų, np. Jis nuėjo medžiotų (Poszedł polować). Współcześnie występuje tylko w niektórych gwarach wschodnioauksztockich. W języku literackim jest zastępowane bezokolicznikiem.Supinum występuje też w języku szwedzkim. Supinum (latinsky supinus – „obrácený vzhůru“; motivace názvu je nejasná) je neurčitý tvar slovesa (příčestí) v některých jazycích. Využití se v různých jazycích liší. A supinum a latin nyelvben a főnévi igenév egyik fajtája, az ige negyedik személytelen alakja a másik két főnévi igenév (infinitivus, gerundium) és a melléknévi igenevek mellett. Az igében foglalt cselekvés, történés célhatározói (vagy véghatározói), illetve tekintethatározói (korlátozó határozói) alakját fejezi ki. Az igék szótári alakjának (a verbo) utolsó tagja, amelyből számos más alak levezethető (pl. a participium perfectum passivi, múlt idejű melléknévi igenév, bár ez utóbbihoz képzés tekintetében semmi köze egyébként).Csupán két alakban használatos: tárgyesetben (accusativus) és határozói esetben (ablativus). A tárgyesetű alak célhatározói értelmű, végződése -um, például laudatum, kb. ’dicsérés végett’, de a magyarban gyakran sima főnévi igenévvel fejezzük ki: „temetni jöttem Caesart, nem dicsérni.”A határozói esetű alak hosszú -u-ra végződik, és tekintethatározót fejez ki: laudatu, kb. ’dicsérés tekintetében, dicsérésre nézve’. Egyik példája a magyarban is használatos horribile dictu kifejezés (’még kimondani is szörnyű’, szó szerint „kimondásra nézve szörnyű”). Em gramática, supino é uma forma verbo-nominal usada em alguns idiomas. In grammar a supine is a form of verbal noun used in some languages. Супинът е нелична глаголна форма, близка до инфинитива, която изразява цел и се използва при глаголите за движение и е характерена за индоевропейските езици. Той е съществувал в старобългарския език както и в латинския. В съвременните езици се използва в някои славянски езици като словенски и лужишки, както в румънски, шведски и в някои наречия на литовския. In grammatica latina, il supino è un nome verbale appartenente alla quarta declinazione, di cui sono rimasti in vigore solamente due casi: l'accusativo (auditum) in -um e l'ablativo in -ū (auditu); le forme hanno un uso piuttosto raro e limitato e possono essere sostituite da altre costruzioni. In italiano, il supino non è presente. Le supin est une catégorie grammaticale intermédiaire entre le nom et le verbe, définie soit comme une « forme nominale » ou « d'origine nominale » du verbe, soit comme l'une des formes « infinitives » du verbe, au même titre que l'infinitif, le participe ou le transgressif (ou : « participe adverbial »). Il est présent dans relativement peu de langues et exprime généralement une intention. En règle générale, il est utilisé avec un verbe de mouvement. Dans les langues qui ne possèdent pas de supin, on utilise souvent l'infinitif à la place.Le supin existait probablement en proto-indo-européen. Le latin comme l'ancien slave le connaissaient. El supino (en latín: supinum) es una forma no personal del verbo latino (la cuarta junto al infinitivo, gerundio y participio), que conserva los casos acusativo, dativo y ablativo. Obtuvo este nombre (supinus en latín significa perezoso, indiferente) por su vaguedad o inutilidad ya que casi todas las oraciones construidas con él frecuentemente tienen otras formas de decirse, por ejemplo: discedo lecturus, discedo ad legendum, discedo ut legam, discedo lectum, de las cuales la última utiliza el supino y todas significan 'me retiro a leer'. El supino realmente es un infinitivo de fin, esto es, expresa la acción del verbo como fin u objeto.Su acusativo, que es su forma principal, coincide con la neutra del participio pasivo terminado en -um, mientras el dativo/ablativo es la variante sin la -m final, dando un significado de relación o respecto de la acción.Por ejemplo el supino del verbo laudare (loar) es laudatum («para loar»); el de complere (cumplir), completum («para cumplir»), el de agere (hacer), actum («para hacer») y el de audire (oír), auditum («para oír»). Y en dativo-ablativo: laudatu («para con loar»), completu («para con cumplir»), actu («para con hacer») y auditu («para con oír»).En castellano y otras lenguas romances no existe esa forma verbal, sino que se expresa mediante construcciones analíticas (véase los ejemplos antes mencionados).También se utiliza en el idioma sueco. Het supinum is een tak uit de Latijnse grammatica, een niet-finiete vorm van het werkwoord. Van het supinum is het Participium Perfectum Passief afgeleid: het supinum I is altijd gelijk aan de onzijdige vorm van het Participium Perfectum Passief. Het supinum komt ook in andere talen voor.Er bestaan twee supina: het supinum I eindigt op -um en het supinum II op -u.Het supinum I treft men aan achter werkwoorden die beweging uitdrukken (venire, ire, mittere, currere, ambulare...). Het supinum I drukt het doel van de handeling uit.Het supinum II treft men aan achter bijvoeglijke naamwoorden.Beide supina vertaalt men met 'om te' + infinitief.venio pugnatum = ik kom om te vechtenhorribile dictu = vreselijk om te zeggen Das Supinum ist eine infinite Verbform. Es kommt in verhältnismäßig wenigen Sprachen vor und drückt zumeist eine Absicht oder einen Zweck aus. In der Regel wird das Supinum mit einem Bewegungsverb verwendet. Sprachen, die kein Supinum haben, verwenden stattdessen oft den Infinitiv. Das Supinum gab es vermutlich im Proto-Indogermanischen.
n5:wasDerivedFrom
n6:110574537
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
27
dbpedia-owl:wikiPageID
1704285
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
dbpedia-fr:Lituanien dbpedia-fr:Verbe_défectif dbpedia-fr:Indo-européen_commun dbpedia-fr:Slovène dbpedia-fr:Suédois category-fr:Grammaire_latine dbpedia-fr:Nom category-fr:Substantif dbpedia-fr:Diathèse dbpedia-fr:Latin category-fr:Verbe dbpedia-fr:Verbe dbpedia-fr:Infinitif n27: n28: dbpedia-fr:Gérondif dbpedia-fr:Bas-sorabe dbpedia-fr:Participe dbpedia-fr:Plaute dbpedia-fr:Anglais category-fr:Conjugaison dbpedia-fr:Langues_slaves dbpedia-fr:Roumain dbpedia-fr:Intention dbpedia-fr:Transgressif
dbpedia-owl:wikiPageLength
6236
foaf:isPrimaryTopicOf
wiki-fr:Supin
Subject Item
dbpedia-fr:Concussion
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
dbpedia-fr:Supin
Subject Item
n39:
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
dbpedia-fr:Supin
Subject Item
dbpedia-fr:Loi_de_Lachmann
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
dbpedia-fr:Supin
Subject Item
n23:
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
dbpedia-fr:Supin
Subject Item
dbpedia-fr:Ésule_ronde
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
dbpedia-fr:Supin
Subject Item
n38:
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
dbpedia-fr:Supin
Subject Item
dbpedia-fr:Grammaire_suédoise
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
dbpedia-fr:Supin
Subject Item
dbpedia-fr:Sativus
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
dbpedia-fr:Supin
Subject Item
wiki-fr:Supin
foaf:primaryTopic
dbpedia-fr:Supin