This HTML5 document contains 70 embedded RDF statements represented using HTML+Microdata notation.

The embedded RDF content will be recognized by any processor of HTML5 Microdata.

PrefixNamespace IRI
dbpedia-dehttp://de.dbpedia.org/resource/
dctermshttp://purl.org/dc/terms/
dbpedia-owlhttp://dbpedia.org/ontology/
foafhttp://xmlns.com/foaf/0.1/
n26http://fr.dbpedia.org/resource/Proc%C3%A9d%C3%A9
n16http://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/Van-Arkel-de-Boer-Verfahren.
n17http://tr.dbpedia.org/resource/
dbpedia-ruhttp://ru.dbpedia.org/resource/
n27http://uk.dbpedia.org/resource/
rdfshttp://www.w3.org/2000/01/rdf-schema#
n23http://commons.wikimedia.org/wiki/Special:FilePath/Van-Arkel-de-Boer-Verfahren.svg?width=
category-frhttp://fr.dbpedia.org/resource/Catégorie:
n22http://fr.wikipedia.org/wiki/Procédé_Van-Arkel-de-Boer?oldid=
dbpedia-pthttp://pt.dbpedia.org/resource/
dbpedia-plhttp://pl.dbpedia.org/resource/
n12http://fr.dbpedia.org/resource/Modèle:
n18http://rdf.freebase.com/ns/m.
wiki-frhttp://fr.wikipedia.org/wiki/
rdfhttp://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#
n15http://ar.dbpedia.org/resource/
owlhttp://www.w3.org/2002/07/owl#
dbpedia-ithttp://it.dbpedia.org/resource/
dbpedia-frhttp://fr.dbpedia.org/resource/
prop-frhttp://fr.dbpedia.org/property/
n21http://www.w3.org/ns/prov#
xsdhhttp://www.w3.org/2001/XMLSchema#
n28http://fr.dbpedia.org/resource/Fichier:Van-Arkel-de-Boer-Verfahren.
dbpediahttp://dbpedia.org/resource/
dbpedia-nlhttp://nl.dbpedia.org/resource/
Subject Item
dbpedia-fr:Procédé_Van-Arkel-de-Boer
owl:sameAs
dbpedia-nl:Van_Arkel-de_Boerproces dbpedia-pl:Proces_van_Arkela-de_Boera dbpedia-ru:Иодидный_метод n15:طريقة_القضيب_البلوري n17:Van_Arkel-de_Boer_işlemi n18:05hnst dbpedia:Crystal_bar_process dbpedia-de:Van-Arkel-de-Boer-Verfahren dbpedia-pt:Processo_Van_Arkel-de_Boer dbpedia-it:Processo_van_Arkel-de_Boer n26:_Van-Arkel-de-Boer n27:Метод_ван-Аркеля-де-Бура
dcterms:subject
category-fr:Procédé category-fr:Métallurgie
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
n12:Portail n12:Tmp
rdfs:label
Van-Arkel-de-Boer-Verfahren Processo van Arkel-de Boer Proces van Arkela-de Boera Crystal bar process Van Arkel-de Boer işlemi Processo Van Arkel-de Boer Van Arkel-de Boerproces Иодидный метод Procédé Van-Arkel-de-Boer
dbpedia-owl:thumbnail
n23:300
foaf:depiction
n16:svg
rdfs:comment
Het Van Arkel-de Boerproces, ook wel aangroeiproces, crystal bar process of jodideproces genoemd, is een door Anton Eduard van Arkel en Jan Hendrik de Boer in 1930 ontwikkeld chemisch proces voor het zuiveren van metalen zoals titanium, zirkonium, hafnium, vanadium, thorium, chroom en protactinium. The crystal bar process (also known as iodide process or the van Arkel–de Boer process) was developed by Anton Eduard van Arkel and Jan Hendrik de Boer in 1925. This process was the first industrial process for the commercial production of pure ductile metallic zirconium. It is used in the production of small quantities of ultra-pure titanium and zirconium. It primarily involves the formation of the metal iodides and their subsequent decomposition to yield pure metal. Proces van Arkela-de Boera (znany też jako proces jodkowy lub proces pręta kryształu) – pierwszy przemysłowy proces otrzymywania czystego cyrkonu, opracowany przez Antona van Arkela i Jana de Boera w 1925 roku. Jest używany w produkcji niewielkich ilości niektórych metali o najwyższej czystości. Jego podstawowym schematem jest przekształcenie oczyszczanego metalu w lotny jodek, który jest izolowany i rozkładany termicznie do czystego metalu. Das van-Arkel-de-Boer-Verfahren [-ˈbuːr-], auch Aufwachsverfahren genannt, ist eine von Anton Eduard van Arkel und Jan Hendrik de Boer im Jahre 1924 entwickelte Transportreaktion zur Gewinnung bzw. zur Reinigung von Metallen, wie z. B. Titan, Zirconium, Hafnium, Vanadium, Tantal, Thorium, Chrom, Rhenium, Protactinium oder deren Verbindungen (z. B. Titancarbid TiC, Titannitrid TiN, Zirconiumnitrid ZrN) sowie der Halbmetalle Bor, Silicium. Van Arkel-de Boer işlemi (Kristal bar işlemi veya İyodür işlemi olarak da bilinir), Anton Eduard van Arkel ve Jan Hendrik de Boer tarafından 1925 yılında geliştirilmiş metal üretim yöntemi.Bu işlem saf biçimlendirilebilir metalik zirkonyumun ticarî üretiminin ilk endüstriyel işlemdir. Bu işlem az miktarda ultra-saf titanyum ve zirkonyumun üretimi için kullanılır. İlk aşamada metal iyodürlerin oluşumu ve sonraki aşamada saf metal ürünü ayrıştırmayla sağlar. Иодидный метод — метод получения металлов высокой чистоты. Разработан в 1925 году Антоном ван Аркелем и Яном де Буром.Метод основывается на способности металлов образовывать летучие соединения с иодом, разлагая которые, удается получить свободный от примесей материал (титан, цирконий, гафний). Il processo di van Arkel-de Boer, sviluppato nel 1925 dai chimici olandesi Anton Eduard van Arkel e Jan Hendrik de Boer è stato il primo processo industriale per la produzione commerciale di zirconio. Viene utilizzato ancora oggi per la produzione di piccoli quantitativi di titanio, zirconio, afnio, vanadio, torio e protoattinio ad alta purezza, mentre per produzioni di interesse commerciale viene sostituito dal processo Kroll. O processo Van Arkel-de Boer permite a obtenção de pequenas quantidades de metal muito puro. Titânio (Ti), zircônio (Zr), háfnio (Hf), vanádio (V), tório (Th) ou protactínio (Pa) impuros são aquecidos com I2, num reator sob vácuo, formando o iodeto (por exemplo, tetraiodeto de titânio (TiI4) ou de zircônio (ZrI4). Estes são voláteis e se separam das impurezas. À pressão atmosférica, o TiI4 funde a 150 °C e entra em ebulição a 377 °C; o ZrI4 funde a 499 °C e entra em ebulição a 600 °C.
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
97831263
dbpedia-owl:abstract
Van Arkel-de Boer işlemi (Kristal bar işlemi veya İyodür işlemi olarak da bilinir), Anton Eduard van Arkel ve Jan Hendrik de Boer tarafından 1925 yılında geliştirilmiş metal üretim yöntemi.Bu işlem saf biçimlendirilebilir metalik zirkonyumun ticarî üretiminin ilk endüstriyel işlemdir. Bu işlem az miktarda ultra-saf titanyum ve zirkonyumun üretimi için kullanılır. İlk aşamada metal iyodürlerin oluşumu ve sonraki aşamada saf metal ürünü ayrıştırmayla sağlar. Bu işlem zamanla Kroll işlemi tarafından yerini alındı.Saf olmayan titanyum, zirkonyum, hafniyum, vanadyum, toryum ve protaktinyum, 50-250 °C'de iyot ile taşırma kabında ısıtılır. Titanyum veya zirkonyumun iyodürü (TiI4 veya ZrI4) oluşur ve buharlaşır (saf olmayan maddeleri katı olarak bırakılır). Atmosferik basınç altında TiI4, 150 °C'de erir ve 377 °C'de kaynar. Öte yandan ZrI4 ise 499 °C'de erir ve 600 °C'de kaynar. Basınçta düşürüldükçe kaynama noktaları da düşer.Gazlı metal tetraiyodürü, akkor hale gelmiş tungsten filamenti (1400 °C)'nin üzerinde ayrıştırılır. Metalin miktarı fazla oldukça filamentin daha iyice yürütülmesi gerekir. O yüzden filamentin sıcaklığını tutmak için daha büyük bir elektrik akımın sağlanması gerekir. Il processo di van Arkel-de Boer, sviluppato nel 1925 dai chimici olandesi Anton Eduard van Arkel e Jan Hendrik de Boer è stato il primo processo industriale per la produzione commerciale di zirconio. Viene utilizzato ancora oggi per la produzione di piccoli quantitativi di titanio, zirconio, afnio, vanadio, torio e protoattinio ad alta purezza, mentre per produzioni di interesse commerciale viene sostituito dal processo Kroll. Das van-Arkel-de-Boer-Verfahren [-ˈbuːr-], auch Aufwachsverfahren genannt, ist eine von Anton Eduard van Arkel und Jan Hendrik de Boer im Jahre 1924 entwickelte Transportreaktion zur Gewinnung bzw. zur Reinigung von Metallen, wie z. B. Titan, Zirconium, Hafnium, Vanadium, Tantal, Thorium, Chrom, Rhenium, Protactinium oder deren Verbindungen (z. B. Titancarbid TiC, Titannitrid TiN, Zirconiumnitrid ZrN) sowie der Halbmetalle Bor, Silicium. Het Van Arkel-de Boerproces, ook wel aangroeiproces, crystal bar process of jodideproces genoemd, is een door Anton Eduard van Arkel en Jan Hendrik de Boer in 1930 ontwikkeld chemisch proces voor het zuiveren van metalen zoals titanium, zirkonium, hafnium, vanadium, thorium, chroom en protactinium. Иодидный метод — метод получения металлов высокой чистоты. Разработан в 1925 году Антоном ван Аркелем и Яном де Буром.Метод основывается на способности металлов образовывать летучие соединения с иодом, разлагая которые, удается получить свободный от примесей материал (титан, цирконий, гафний). Proces van Arkela-de Boera (znany też jako proces jodkowy lub proces pręta kryształu) – pierwszy przemysłowy proces otrzymywania czystego cyrkonu, opracowany przez Antona van Arkela i Jana de Boera w 1925 roku. Jest używany w produkcji niewielkich ilości niektórych metali o najwyższej czystości. Jego podstawowym schematem jest przekształcenie oczyszczanego metalu w lotny jodek, który jest izolowany i rozkładany termicznie do czystego metalu. Jedynymi metalami oczyszczanymi w tym procesie na skalę przemysłową były tytan, cyrkon i hafn, można go też wykorzystać do oczyszczania wanadu, toru lub protaktynu. Proces został wyparty w przemyśle przez proces Krolla i jest stosowany obecnie na znacznie mniejszą skalę. The crystal bar process (also known as iodide process or the van Arkel–de Boer process) was developed by Anton Eduard van Arkel and Jan Hendrik de Boer in 1925. This process was the first industrial process for the commercial production of pure ductile metallic zirconium. It is used in the production of small quantities of ultra-pure titanium and zirconium. It primarily involves the formation of the metal iodides and their subsequent decomposition to yield pure metal. This process was superseded commercially by the Kroll process. O processo Van Arkel-de Boer permite a obtenção de pequenas quantidades de metal muito puro. Titânio (Ti), zircônio (Zr), háfnio (Hf), vanádio (V), tório (Th) ou protactínio (Pa) impuros são aquecidos com I2, num reator sob vácuo, formando o iodeto (por exemplo, tetraiodeto de titânio (TiI4) ou de zircônio (ZrI4). Estes são voláteis e se separam das impurezas. À pressão atmosférica, o TiI4 funde a 150 °C e entra em ebulição a 377 °C; o ZrI4 funde a 499 °C e entra em ebulição a 600 °C. À pressão reduzida, contudo, os pontos de ebulição são mais baixos. O MI4 (onde M é o metal em questão) gasoso é, então, decomposto sobre um filamento de tungstênio aquecido à incandescência. Porém, à medida que mais e mais metal vai se depositando sobre o filamento, este conduz melhor a eletricidade. Assim, é necessário aumentar a intensidade da corrente, para manter o filamento incandescente.
n21:wasDerivedFrom
n22:97831263
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
20
dbpedia-owl:wikiPageID
3428167
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
dbpedia-fr:Creuset dbpedia-fr:Zirconium dbpedia-fr:Titane dbpedia-fr:Anton_Eduard_van_Arkel dbpedia-fr:Tungstène dbpedia-fr:Iode dbpedia-fr:Pression_atmosphérique dbpedia-fr:Jan_Hendrik_de_Boer category-fr:Procédé dbpedia-fr:Métal dbpedia-fr:Hafnium dbpedia-fr:Procédé_industriel dbpedia-fr:Procédé_Kroll dbpedia-fr:Industrie_chimique category-fr:Métallurgie dbpedia-fr:Iodure n28:svg dbpedia-fr:Vanadium
dbpedia-owl:wikiPageLength
1914
foaf:isPrimaryTopicOf
wiki-fr:Procédé_Van-Arkel-de-Boer
Subject Item
dbpedia-fr:Eduard_van_Arkel
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
dbpedia-fr:Procédé_Van-Arkel-de-Boer
Subject Item
dbpedia-fr:Jan_Hendrik_de_Boer
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
dbpedia-fr:Procédé_Van-Arkel-de-Boer
Subject Item
wiki-fr:Procédé_Van-Arkel-de-Boer
foaf:primaryTopic
dbpedia-fr:Procédé_Van-Arkel-de-Boer