This HTML5 document contains 94 embedded RDF statements represented using HTML+Microdata notation.

The embedded RDF content will be recognized by any processor of HTML5 Microdata.

PrefixNamespace IRI
dbpedia-dehttp://de.dbpedia.org/resource/
dctermshttp://purl.org/dc/terms/
n23http://bg.dbpedia.org/resource/Държавникът_(Платон)
n6http://ru.dbpedia.org/resource/Политик_(Платон)
dbpedia-owlhttp://dbpedia.org/ontology/
foafhttp://xmlns.com/foaf/0.1/
n25http://ca.dbpedia.org/resource/
n16http://fr.dbpedia.org/resource/Assemblée_(Grèce_antique)
n21http://fr.wikipedia.org/wiki/Le_Politique?oldid=
n27http://nl.dbpedia.org/resource/Staatsman_(Plato)
n31http://fr.dbpedia.org/resource/Politique_(homonymie)
n11http://eu.dbpedia.org/resource/Politikaria_(Platon)
n32http://ja.dbpedia.org/resource/政治家_(対話篇)
n17http://dbpedia.org/resource/Statesman_(dialogue)
rdfshttp://www.w3.org/2000/01/rdf-schema#
n19http://fr.dbpedia.org/resource/Politique_(Platon)
n22http://es.dbpedia.org/resource/Político_(diálogo)
category-frhttp://fr.dbpedia.org/resource/Catégorie:
n26http://fr.dbpedia.org/resource/Liste_d'
n14http://fr.dbpedia.org/resource/Modèle:
n12http://fr.dbpedia.org/resource/Théétète_(Platon)
n15http://rdf.freebase.com/ns/m.
n18http://el.dbpedia.org/resource/Πολιτικός_(διάλογος)
wiki-frhttp://fr.wikipedia.org/wiki/
n29http://it.dbpedia.org/resource/Politico_(dialogo)
rdfhttp://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#
owlhttp://www.w3.org/2002/07/owl#
n28http://pt.dbpedia.org/resource/Político_(diálogo)
dbpedia-frhttp://fr.dbpedia.org/resource/
prop-frhttp://fr.dbpedia.org/property/
n20http://www.w3.org/ns/prov#
n30http://classiques.uqac.ca/classiques/platon/le_politique/Platon_le_Politique.
xsdhhttp://www.w3.org/2001/XMLSchema#
n24http://fr.dbpedia.org/resource/Théétète_d'
Subject Item
n26:ouvrages_de_philosophie
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
dbpedia-fr:Le_Politique
Subject Item
n16:
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
dbpedia-fr:Le_Politique
Subject Item
dbpedia-fr:Platon
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
dbpedia-fr:Le_Politique
Subject Item
n12:
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
dbpedia-fr:Le_Politique
Subject Item
dbpedia-fr:Le_Philosophe
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
dbpedia-fr:Le_Politique
Subject Item
n31:
dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates
dbpedia-fr:Le_Politique
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
dbpedia-fr:Le_Politique
Subject Item
dbpedia-fr:Le_Politique
owl:sameAs
n6: n11: n15:0cgm1w n17: n18: n22: n23: n25:El_Polític n27: n28: n29: n32: dbpedia-de:Politikos
dcterms:subject
category-fr:Œuvre_de_philosophie_politique category-fr:Œuvre_de_Platon
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
n14:Voir_homonymes n14:Palette n14:Autres_projets n14:Titre_mis_en_forme n14:Citation n14:Portail
rdfs:label
Político (diálogo) 政治家 (対話篇) Le Politique El Polític Politikos Държавникът (Платон) Político (diálogo) Statesman (dialogue) Staatsman (Plato) Politico (dialogo) Politikaria (Platon) Политик (Платон)
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
n30:pdf
rdfs:comment
De dialoog Staatsman is een van de werken van de Atheense filosoof Plato. De Staatsman maakt deel uit van de groep late ('kritische') dialogen. Het ogenschijnlijke onderwerp is het zoeken van een definitie van de staatsman, maar het onderwerp, methodologie, zit door de hele dialoog heen geweven. De structuur van deze dialoog is tamelijk complex: hij bevat niet alleen methodologische uitweidingen en een mythe, maar ook reflecties op het nut hiervan. El Polític o Politikos en grec i Politicus en Llatí, és l'últim d'un conjunt de quatre diàlegs de Plató. És precedit per Parmènides, Teetet i El Sofista. Al text hi observem una discussió entre Sòcrates, el matemàtic Teodor, un altre estudiant anomenat Sòcrates (al que se li refereix com "Jove Sòcrates"), i un filòsof desconegut que exposa les idees del polític. Aquest filòsof és un estranger provinent de Elea al quin en diferents versions sel coneix com a "el visitant". Político é um diálogo platônico que ocupa-se, como o nome indica, com o perfil do homem político. O diálogo visa indicar o conhecimento necessário ao político para que ele exerça um governo justo e bom.== Referências == The Statesman (Greek: Πολιτικός, Politikos), also known by its Latin title, Politicus, is a Socratic dialogue written by Plato. The text describes a conversation among Socrates, the mathematician Theodorus, another person named Socrates (referred to as "Young Socrates"), and an unnamed philosopher from Elea referred to as "the Stranger" (ξένος, xénos). Politikaria, grekeraz Politikos, Platonek idatzitako solasadietako bat da, azken aroan idatzirikoa, Platonen zahartzaroan, K. a. 365. urtea baino beranduago. Garaiko beste bi solasaldiekin trilogia bat osatzen du: Teeteto izenburukoak ezagutzaren teoria agertzen du, Sofista solasaldiak, berriz, ontologiari buruzkoa da eta Politikaria solasaldiak, azkenik, teoria politikoa da. Solasaldi honetan Platonek gobernuaren artea zientzia bat dela dio, era objetiboan helburuak eta bideak eman ditzakeena. Der Politikos (altgriechisch Πολιτικός Politikós, lateinisch Politicus, deutsch Der Staatsmann) ist ein in Dialogform verfasstes Spätwerk des griechischen Philosophen Platon. Wiedergegeben wird ein fiktives, literarisch gestaltetes Gespräch zwischen einem nicht namentlich genannten „Fremden“ aus Elea und einem jungen Philosophen namens Sokrates, den man heute „Sokrates den Jüngeren“ nennt, um ihn von „Sokrates dem Älteren“, dem berühmten Lehrer Platons, zu unterscheiden. Политик (др.-греч. Πολιτικός) — диалог Платона, относящийся к позднему периоду творчества; является как бы продолжением диалога «Софист».Участники диалога: Сократ и Феодор, оба лишь представляют основных участников диалога, ограничив свое участие лишь парой вступительных фраз. Основные участники диалога молодой Сократ и чужеземец, гость из Элеи. Il Politico (Πολιτικός) è un dialogo scritto da Platone in seguito al suo secondo viaggio in Sicilia (366-365 a.C.) e dedicato, come si evince dal titolo, a temi politici. Come è noto, la politica costituisce uno dei principali interessi di Platone, il quale, stando alla Lettera VII, avrebbe in gioventù deciso di dedicarsi alla filosofia proprio con l'intento di istituire una società giusta, ordinata e orientata al bene. Le Politique est un dialogue de Platon. Il est la suite du Sophiste qui est lui-même la suite du Théétète. Il a pour interlocuteurs principaux l’Étranger d’Élée et Socrate (un homonyme, plus jeune que le maître de Platon). Político (Πολιτικός) es el último de un conjunto de cuatro diálogos de Platón. Es precedido por Parménides, Teeteto y el Sofista.En el texto del Político, asistimos a una discusión entre Sócrates, el matemático Teodoro, otro estudiante llamado también Sócrates (al que se le nombra como "Joven Sócrates"), y un filósofo desconocido que expone las ideas del político. 『政治家』(古希: Πολιτικός、ポリティコス、英: Statesman)とは、プラトンの後期対話篇の1つであり、『ソピステス』の続編。副題は「王者の統治について」。 Държавникът (на старогръцки: Πολιτικός ), също познат с латинското си наименование "Politicus", е сократически диалог, написан от Платон. Текстът представлява диалог между Сократ, математика Теодор, друг човек, наречен Сократ, и неназован философ от Елея, наречен "Чужденеца" (ξένος). Диалогът привидно е опит да се представи "държавника" като противоположност на "софиста".Според Джон. М.
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
110258382
dbpedia-owl:abstract
Político (Πολιτικός) es el último de un conjunto de cuatro diálogos de Platón. Es precedido por Parménides, Teeteto y el Sofista.En el texto del Político, asistimos a una discusión entre Sócrates, el matemático Teodoro, otro estudiante llamado también Sócrates (al que se le nombra como "Joven Sócrates"), y un filósofo desconocido que expone las ideas del político. Este filósofo es un extranjero proveniente de Elea al que en distintas versiones se conoce como "el visitante".El texto en sí es continuación del diálogo del Sofista, que presenta una conversación entre Sócrates, Teeteto y el visitante.Se lee en la obra Introducción al "Político" que la intención del escrito de Platón es la de explicar que el mando o poder político necesita de un tipo especializado de conocimiento. El político era quien poseía ese conocimiento para gobernar correcta y justamente, además de representar los mejores intereses de sus ciudadanos. El diálogo muestra que los políticos deben estar gobernados por este conocimiento o gnosis. Este llamado está dirigido contra aquellos que, en opinión del visitante, gobiernan en Grecia en esa época: aquellos que dan la apariencia de poseer ese conocimiento, pero en realidad sólo son sofistas o imitadores.Por lo que afirma el visitante o extranjero, un sofista es aquel que no conoce la forma correcta de hacer las cosas, pero que aparenta ante los demás que sí. La idea del extranjero de cómo se ha de obtener el conocimiento para gobernar es mediante divisiones sociales. El visitante se esfuerza en especificar dónde y por qué son necesarias tales divisiones para que se pueda gobernar apropiadamente. Der Politikos (altgriechisch Πολιτικός Politikós, lateinisch Politicus, deutsch Der Staatsmann) ist ein in Dialogform verfasstes Spätwerk des griechischen Philosophen Platon. Wiedergegeben wird ein fiktives, literarisch gestaltetes Gespräch zwischen einem nicht namentlich genannten „Fremden“ aus Elea und einem jungen Philosophen namens Sokrates, den man heute „Sokrates den Jüngeren“ nennt, um ihn von „Sokrates dem Älteren“, dem berühmten Lehrer Platons, zu unterscheiden. Anwesend sind außerdem Sokrates der Ältere und die Mathematiker Theodoros von Kyrene und Theaitetos.Die beiden Diskutanten stellen sich die Aufgabe zu bestimmen, was den Staatsmann ausmacht und worin die Aufgabe wahrer Staatskunst besteht. Der an Sachkenntnis weit überlegene Fremde lenkt das Gespräch. Er erklärt Sokrates dem Jüngeren das Wesen der Staatskunst. Zugleich ist der Dialog eine Übung im methodisch sauberen Vorgehen bei einer philosophischen Analyse.Zur Beantwortung der Frage, was Staatskunst ist, wird die Methode der Dihairesis verwendet. Dabei wird ein allgemeiner Begriff – in diesem Fall „Wissen“ – so lange in Unterbegriffe unterteilt, bis die genaue Definition des untersuchten Begriffs gefunden ist. Auf diesem Weg erarbeiten die Gesprächspartner einen Definitionsvorschlag: Staatskunst ist das Wissen darüber, wie die Menschenherde zu hüten ist. Diese Begriffsbestimmung erweist sich aber als ungenau und muss daher zurückgewiesen werden.Darauf wählt der Fremde einen neuen Ansatz. Zuerst erzählt er einen Mythos, der illustrieren soll, dass die Bestimmung der staatsmännischen Tätigkeit als Fürsorge eines Hirten für die Menschenherde unzulänglich ist, denn der Zuständigkeitsbereich eines Hirten und Herdenzüchters ist umfassender als der eines Politikers. Dann nimmt der Fremde etwas Vertrautes, die Wollweberei, als Muster, um die Vorgehensweise bei der Begriffsbestimmung des Unbekannten, der Staatskunst, zu demonstrieren. Im „Weber-Gleichnis“ grenzt er die Webekunst von allen anderen Künsten ab, mit denen sie Gemeinsamkeiten aufweist.Zu definieren ist die Kunst des wahren Staatsmanns, der optimal regiert, da er sich nach wissenschaftlichen Grundsätzen und Erkenntnissen richtet. Ein solcher Herrscher versteht sich als Erzieher der Bürger. Sein philosophisches Wissen befähigt ihn, gegensätzliche Elemente der Menschennatur wie Mut und Besonnenheit richtig „zusammenzuweben“. Dadurch entsteht eine ausgewogene, harmonische Mischung, schädliche Einseitigkeiten werden vermieden. Unter der Lenkung des weisen Staatsmannes orientiert sich die Staatsordnung am richtigen Maß, am Angemessenen, das er dank seiner Messkunst kennt. Das ist der Idealzustand; schriftlich fixierte Verfassungsbestimmungen sind dann überflüssig. Wenn aber ein solcher Staatsmann fehlt, soll die höchste Autorität den Gesetzen zukommen, die umsichtige Gesetzgeber eingeführt haben. Das ist allerdings nur die zweitbeste Lösung, denn ein Regelwerk kann die souveräne Kompetenz eines vorzüglichen Entscheidungsträgers nicht ersetzen.In der modernen Forschung wird insbesondere das Verhältnis des Politikos zu Platons anderen staatstheoretischen Schriften, der Politeia und den Nomoi, kontrovers diskutiert. Dabei geht es um die Frage, ob der Philosoph seine Meinung in wesentlichen Punkten geändert hat. Viel Beachtung findet auch die Problematik des Gegensatzes zwischen den flexiblen, situationsgerechten Ermessensentscheidungen eines weisen Staatslenkers und den starren, in manchen Fällen kontraproduktiven gesetzlichen Vorschriften. Gesetzliche Normen verhindern zwar schädliche Willkür der Herrschenden, können aber der Lebenswirklichkeit nicht immer gerecht werden. El Polític o Politikos en grec i Politicus en Llatí, és l'últim d'un conjunt de quatre diàlegs de Plató. És precedit per Parmènides, Teetet i El Sofista. Al text hi observem una discussió entre Sòcrates, el matemàtic Teodor, un altre estudiant anomenat Sòcrates (al que se li refereix com "Jove Sòcrates"), i un filòsof desconegut que exposa les idees del polític. Aquest filòsof és un estranger provinent de Elea al quin en diferents versions sel coneix com a "el visitant". El text en sí és la continuació del diàleg el Sofista, el qual mostra una conversa entre Sòcrates, Teetet i el visitant. D'acord amb John M. Cooper, la intenció d'aquest escrit és la d'explicar que el comandament o poder polític necessita d'un tipus especialitzat de coneixement. El polític era qui posseïa aquest coneixement per a governar correctament i justament, a més de representar els millors interessos dels seus ciutadans. El diàleg mostra que els polítics han d'estar governats per aquest coneixement o gnosi. Aquesta proposta està dirigida contra aquells qui, d'acord amb el visitant, governen actualment. Aquells qui donen l'aparença de posseir aquest coneixement, però en realitat aquestes persones són només sofistes o imitadors. Pel que el visitant o estranger afirma, un sofista és aquell que no coneix la forma correcta de fer les coses, però que aparenta davant els altres que si. L'ideal de l'estranger de com s'arriba a aquest coneixement per a governar és a través de divisions socials. El visitant s'esforça a especificar on i per què, tals divisions són necessàries de tal manera que es pugui governar apropiadament als ciutadans. 『政治家』(古希: Πολιτικός、ポリティコス、英: Statesman)とは、プラトンの後期対話篇の1つであり、『ソピステス』の続編。副題は「王者の統治について」。 Политик (др.-греч. Πολιτικός) — диалог Платона, относящийся к позднему периоду творчества; является как бы продолжением диалога «Софист».Участники диалога: Сократ и Феодор, оба лишь представляют основных участников диалога, ограничив свое участие лишь парой вступительных фраз. Основные участники диалога молодой Сократ и чужеземец, гость из Элеи. Le Politique est un dialogue de Platon. Il est la suite du Sophiste qui est lui-même la suite du Théétète. Il a pour interlocuteurs principaux l’Étranger d’Élée et Socrate (un homonyme, plus jeune que le maître de Platon). Il Politico (Πολιτικός) è un dialogo scritto da Platone in seguito al suo secondo viaggio in Sicilia (366-365 a.C.) e dedicato, come si evince dal titolo, a temi politici. Come è noto, la politica costituisce uno dei principali interessi di Platone, il quale, stando alla Lettera VII, avrebbe in gioventù deciso di dedicarsi alla filosofia proprio con l'intento di istituire una società giusta, ordinata e orientata al bene. A questo scopo, nella Repubblica egli tratteggia la fisionomia della città ideale, organizzata in tre classi su imitazione dell'anima umana e governata da un gruppo di sovrani filosofi. È probabile che già nelle intenzioni di Platone l'utopia della Repubblica dovesse rimanere inattuata, avendo la funzione di modello per chi, educato alla filosofia, avesse voluto e potuto risanare una città malata.Dopo questa grande opera, Platone torna sullo stesso tema nel Politico e nelle Leggi, nei quali sviluppa ulteriormente il proprio pensiero, cercando di trovare un giusto mezzo tra l'eccellenza del modello da lui proposto e l'effettiva applicabilità delle sue teorie nella realtà. In particolare, nel Politico Platone ricerca la definizione di «politico» mostrando come questi si distingue dal «sofista» per identificarsi tout court con il «filosofo», l'unico in grado di governare rettamente una polis.Ciò inoltre spiega la mancanza nel corpus platonico di un dialogo intitolato Filosofo, in cui presumibilmente si sarebbe dovuta ricercare la definizione di «filosofo», così come veniva richiesto da Socrate all'inizio del Sofista. È infatti probabile che Platone non abbia sentito la necessità di scrivere un dialogo con questo intento, dal momento che l'indagine su sofista e politico risulta esaustiva nel delineare le caratteristiche del filosofo. Político é um diálogo platônico que ocupa-se, como o nome indica, com o perfil do homem político. O diálogo visa indicar o conhecimento necessário ao político para que ele exerça um governo justo e bom.== Referências == Държавникът (на старогръцки: Πολιτικός ), също познат с латинското си наименование "Politicus", е сократически диалог, написан от Платон. Текстът представлява диалог между Сократ, математика Теодор, друг човек, наречен Сократ, и неназован философ от Елея, наречен "Чужденеца" (ξένος). Диалогът привидно е опит да се представи "държавника" като противоположност на "софиста".Според Джон. М. Купър, целта на диалога е да поясни, че за да управляваш или да имаш политическа сила, е необходимо да притежаваш специално знание, което трябва да ръководи политиката. Държавникът знае как да управлява благополучно и справедливо. Това твърдение не се отнася за тези, които в действителност управлявали, както посочва Чужденеца. Тези, които управляват само дават вид, че притежават това знание, но в края на краищата са софисти или имитатори. А според Чужденеца софистът не знае как да постъпва правилно, а само заблуждава в противното. Чужденеца отбелязва, че пътят към постигането на това знание минва през социалното разделение. De dialoog Staatsman is een van de werken van de Atheense filosoof Plato. De Staatsman maakt deel uit van de groep late ('kritische') dialogen. Het ogenschijnlijke onderwerp is het zoeken van een definitie van de staatsman, maar het onderwerp, methodologie, zit door de hele dialoog heen geweven. De structuur van deze dialoog is tamelijk complex: hij bevat niet alleen methodologische uitweidingen en een mythe, maar ook reflecties op het nut hiervan. The Statesman (Greek: Πολιτικός, Politikos), also known by its Latin title, Politicus, is a Socratic dialogue written by Plato. The text describes a conversation among Socrates, the mathematician Theodorus, another person named Socrates (referred to as "Young Socrates"), and an unnamed philosopher from Elea referred to as "the Stranger" (ξένος, xénos). It is ostensibly an attempt to arrive at a definition of "statesman," as opposed to "sophist" or "philosopher" and is presented as following the action of the Sophist.According to John M. Cooper, the dialogue's intention was to clarify that to rule or have political power called for a specialized knowledge. The statesman was one who possesses this special knowledge of how to rule justly and well and to have the best interests of the citizens at heart. It is presented that politics should be run by this knowledge, or gnosis. This claim runs counter to those who, the Stranger points out, actually did rule. Those that rule merely give the appearance of such knowledge, but in the end are really sophists or imitators. For, as the Stranger maintains, a sophist is one who does not know the right thing to do, but only appears to others as someone who does. The Stranger's ideal of how one arrives at this knowledge of power is through social divisions. The visitor takes great pains to be very specific about where and why the divisions are needed in order to properly rule the citizenry. Politikaria, grekeraz Politikos, Platonek idatzitako solasadietako bat da, azken aroan idatzirikoa, Platonen zahartzaroan, K. a. 365. urtea baino beranduago. Garaiko beste bi solasaldiekin trilogia bat osatzen du: Teeteto izenburukoak ezagutzaren teoria agertzen du, Sofista solasaldiak, berriz, ontologiari buruzkoa da eta Politikaria solasaldiak, azkenik, teoria politikoa da. Solasaldi honetan Platonek gobernuaren artea zientzia bat dela dio, era objetiboan helburuak eta bideak eman ditzakeena. Bere esanetan, jainkoengandik urrundutako gizarte bihurri eta korapilotsu hartan, politikariak ordena sortzen saiatu behar da.
n20:wasDerivedFrom
n21:110258382
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
21
dbpedia-owl:wikiPageID
740484
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
dbpedia-fr:Théodore_de_Cyrène dbpedia-fr:Léon_Robin dbpedia-fr:Homère dbpedia-fr:Platon dbpedia-fr:Élée category-fr:Œuvre_de_philosophie_politique category-fr:Œuvre_de_Platon dbpedia-fr:Protagoras dbpedia-fr:Le_Sophiste dbpedia-fr:Luc_Brisson n12: n24:Athènes dbpedia-fr:Précepteur dbpedia-fr:Mathématicien dbpedia-fr:Iliade dbpedia-fr:Socrate
dbpedia-owl:wikiPageLength
6722
foaf:isPrimaryTopicOf
wiki-fr:Le_Politique
Subject Item
dbpedia-fr:Le_Sophiste
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
dbpedia-fr:Le_Politique
Subject Item
dbpedia-fr:Philèbe
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
dbpedia-fr:Le_Politique
Subject Item
dbpedia-fr:Bibliographie_de_philosophie_juridique_et_politique
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
dbpedia-fr:Le_Politique
Subject Item
dbpedia-fr:Littérature_grecque_classique
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
dbpedia-fr:Le_Politique
Subject Item
n19:
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
dbpedia-fr:Le_Politique
dbpedia-owl:wikiPageRedirects
dbpedia-fr:Le_Politique
Subject Item
wiki-fr:Le_Politique
foaf:primaryTopic
dbpedia-fr:Le_Politique