Une volute est un motif d'ornementation, constitué par un enroulement en forme de spirales, et utilisé notamment dans les chapiteaux de colonnes ioniques, corinthiens et composites. Le tracé des volutes s'exécute avec un compas, la volute la plus simple est formée de quatre quarts de circonférence se raccordant à l'une de leurs extrémités de par un rayon de plus en plus petit.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Une volute est un motif d'ornementation, constitué par un enroulement en forme de spirales, et utilisé notamment dans les chapiteaux de colonnes ioniques, corinthiens et composites. Le tracé des volutes s'exécute avec un compas, la volute la plus simple est formée de quatre quarts de circonférence se raccordant à l'une de leurs extrémités de par un rayon de plus en plus petit. Il existe plusieurs types de volutes : Volute angulaire - L'axe d'épaisseur correspond à la diagonale du chapiteau qui est décoré d'enroulements en volutes sur ses quatre faces. Volute arasée - C'est une volute dont les rebords ou listel ne forme pas de saillies. Volute à tige droite - C'est une volute qui prend naissance derrière l'abaque. Volute de console - C'est une volute qui est fort saillante décorant sur le profil par des motifs d'ornementation des consoles de support. Volute de modillon - C'est une volute à enroulements inégaux décorant les éléments du modillon soutenant des entablements corinthiens. Volute fleuronnée - C'est un profil de décoration du rinceau. - En serrurerie c'est un motif de décoration en fer forgé, qui avec l'ajout de motifs de feuilles en tôle découpées, martelées ou repoussées assure la décoration des balustrades.
  • Een voluut is de kruisvormige of spiraalvormige versiering op het kapiteel van een Ionische zuil of Korinthische zuil. Kapitelen met een dergelijke vorm worden voluutkapiteel of krulkapiteel genoemd.In de Renaissance en de Barok werd het ook wel als decoratie op de hoeken van topgevels gebruikt.
  • A voluta é uma forma em espiral muito comum no reino animal, que lembra um caramujo. Há séculos vem sendo utilizada em exemplos aplicados na geometria, além de servir como objeto de adorno, no arremate de capitéis de colunas, modilhões, mísulas e outros. As colunas ornadas por essa forma tem origem no povo jônio, da Grécia antiga. É também um dos símbolos da arquitetura dos períodos Maneirista e Barroco.Voluta também se refere ao labirinto num instrumento de sopro musical, por onde são ampliadas as ondas sonoras.
  • Волю́та (итал. voluta — завиток, спираль) — архитектурный мотив, представляющий собой спиралевидный завиток с кружком («глазком») в центре. Является составной частью ионической, коринфской и композитной капителей.Волюта — основной мотив орнаментики бронзового века. Позднее этот архитектурный мотив стал использоваться во всех стилях. Иногда форму волюты имеют архитектурные детали, связывающие части здания, консоли карнизов, обрамления порталов, дверей, окон..Реже волюты завиваются в противоположную сторону (вверх). Пример - постаменты скульптур львов Дворцовой пристани.
  • A volute is a spiral, scroll-like ornament that forms the basis of the Ionic order, found in the capital of the Ionic column. It was later incorporated into Corinthian order and Composite column capitals. Four are normally to be found on an Ionic capital, eight on Composite capitals and smaller versions (sometimes called helix) on the Corinthian capital.The word derives from the Latin voluta ("scroll"). It has been suggested that the ornament was inspired by the curve of a ram's horns, or perhaps was derived from the natural spiral of the ovule of a common species of clover native to Greece. Alternatively, it may simply be of geometrical origins.The ornament is used as an element of Renaissance and Baroque architecture and is a common decoration in furniture design, silver and ceramics. A method of drawing the complex geometry was devised by the ancient Roman architect Vitruvius from classical buildings and structures.
  • Волутата (от латински Volutare през италиански voluta - руло, извивка) е спираловиден декоративен архитектурен елемент с малък кръг в средата, един от най-универсално срещащите се мотиви в историята на архитектурата и дизайна. Той е основен елемент от орнаментиката през Бронзовата епоха, който по-късно се използва във всички архитектурни стилове. Почти винаги е повторен от двете страни на капитела на йонийската колона. Дълго време волутата е смятана за елемент, характерен само за класическата архитектура. Нейната форма е универсална в природата, поради което тя е мотив, използван във всички аспекти на изкуството и във всеки исторически период. Метод за изготвяне на сложната геометрия на волутата е създаден от древноримския архитект Витрувий.
  • Volute (lat. volutum „das Gerollte“) ist ein aus dem Französischen abgeleiteter Ausdruck für eine Schneckenform (Spirale) in der künstlerischen Ornamentik, besonders in der Architektur. Voluten finden sich in der Baukunst an Konsolen, Giebeln und Kapitellen. Die Form ist in der antiken Baukunst für das ionische und äolische Kapitell sowie für das Kompositkapitell charakteristisch. Der innere, sich schneckenhausartig einrollende Volutengang, der sogenannte Kanalis, kann hierbei tief gekehlt, flach gebildet oder gar mit einem Rundstab gefüllt und von schmalen Stegen begleitet sein. Das Zentrum der Voluteneinrollung wird als Volutenauge bezeichnet. Bereits früher erscheinen Voluten an Kapitellen der ägyptischen Architektur, wo sie aus der Naturform des offenen Lotosblütenkelches abgeleitet sind. Im Bereich der antiken attischen Keramik treten Voluten oft auch als Henkelform auf. Besonders beim Krater kommt sie häufig vor (Volutenkrater). Für die Fassadengestaltung basilikaler Kirchenbauten seit der Renaissance spielt die Volute eine große Rolle. Der durch den basilikalen Aufbau des Gebäudes entstehende Winkel zwischen dem breiten unteren Fassadenstück und dem schmaleren Obergaden wird oft durch eine große Volute verkleidet. Als Volute bezeichnet man hier die S-förmig gebogenen Form mitsamt den beiden eingerollten Enden, der eigentlichen Voluten. Erstmals führte Leon Battista Alberti dieses Schema bei der Fassade der Kirche Santa Maria Novella in Florenz ein und schuf damit den Standardtypus der Kirchenfassade in der Renaissancearchitektur. In der Spätrenaissance gehört die Volute zu den Grundelementen der Architekturornamentik des Rollwerks und Schweifwerks. In der Baukunst des Barock wurden Voluten in vielfältiger Weise als schmückende Elemente verwendet. Darüber hinaus finden die Volute und aus ihr abgeleitete ähnliche Motive in der Ornamentik zahlreicher Kulturen reiche Verwendung, z. B. in der Volutenranke.Der Wissenschaftler Nicolaus Goldmann (1611–1665) hat eine populäre geometrische Methode zur Volutenkonstruktion beschrieben.
  • A voluta latin eredetű építészeti kifejezés, amely bizonyos görbe vonalú épületelemeket jelöl.Az oszlopokon a voluta spirál alakban haladó görbe vonal, amellyel azokat a tagokat formálják, melyeket teherhordásra alkalmaznak és melyeknek külső formáiban a nyomást és az elasztikus ellenállást akarják kifejezni. Ilyen voluta díszíti a jón oszlopfő fő tagját; ebből fejlődött ki a korintoszi oszlopfő 4 sarokvolutája. Ilyen a korintoszi oszlop fő párkányában a szarufő, ilyenek a görög és reneszánsz ablak-, ajtó-, szemöldökpárkány gyámkövei. A voluta hajlatának közepén lévő domború, lencse alakú kiugrás a voluta szeme.Mint homlokzatdísz, a voluta főleg a barokk templomokra jellemző elem, amely a fő- és mellékhajók magasság­különbségét hidalja át. Először a reneszánsz építészetben tűnt fel, a firenzei Santa Maria Novella templom homlokzatán.
  • Una voluta (del latín voluta, de volvere, dar vueltas) es un ornamento característico, en forma de espiral, que forma los ángulos del capitel de la columna jónica. Posteriormente fueron incorporadas en los capiteles de las columnas de los órdenes corintios y compuestos. Normalmente se encuentran cuatro volutas en los capiteles jónicos, ocho en los capiteles compuestos y versiones más reducidas (a veces llamadas helix) en los corintios.Se ha sugerido que este motivo decorativo estaba inspirado en la curva de los cuernos de los carneros, en la forma de la concha de los caracoles o tal se derivaba de la espiral natural del óvulo de una especie común de tréboles, nativos de Grecia. Alternativamente, puede tener, simplemente, un origen geométrico.Introducida por los griegos y más tarde teorizada por el arquitecto romano Vitruvio para los edificios y estructuras clásicas, la voluta no ha limitado su utilización a la arquitectura, sino que se ha utilizado desde siempre en una amplia variedad de formas de arte. Desde tiempos antiguos, esta decoración se ha encontrado en diseños de muebles, plata y cerámica. Por ejemplo, existe un tipo de crátera denominada de volutas debido a que sus asas tenían esa forma. También en la Antigua Grecia, el peinado de algunas mujeres de la época parecen recordar las volutas de los capiteles jónicos.Dado que el motivo ornamental se desplegaba en la antigüedad clásica, pasó a ser también un elemento común en otras arquitecturas, directa o indirectamente inspiradas en aquella, como la renacentista, barroca o neoclásica: en estos estilos, podría utilizarse en cualquier estructura donde se requiriese algún elemento de transición entre las líneas horizontales y verticales o perpendiculares entre sí. Su forma sigue siendo común en la construcción de instrumentos de cuerda, que corresponde, normalmente, a la terminación del mástil o decoración del clavijero, como en los violines, violas o contrabajos.
  • Woluta, ślimacznica – element architektoniczny i motyw ornamentacyjny w formie spirali lub zwoju. Występuje w głowicach kolumn w architekturze greckiej i rzymskiej (w porządku jońskim, korynckim i kompozytowym). Jako ozdoba występował w sztuce asyryjskiej, perskiej. W okresie renesansu i baroku, w budowlach wzorowanych na stylu antycznym. Woluta stanowi najważniejszy element esownicy.Szczególnym przypadkiem ślimacznicy są spływy wolutowe – boczne, dekorowane wolutą lub esownicą części szczytów budowli sakralnych – kościołów czy kaplic. Wprowadzenie spływów pozwalało na harmonijne połączenie węższej części górnej kondygnacji z szerszą kondygnacją przyziemia. Stosowane w późnym renesansie, szczególnie popularne w baroku.== Przypisy ==
  • La voluta è un particolare luogo geometrico di forma a spirale che necessita di calcoli complessi per il suo tracciamento, già dall'antichità classica inserita in architettura, specialmente nel capitello della colonna, proveniente dall'esperienza scultoria. Si ottiene tracciando consecutivamente linee ad arco che formano il cosiddetto nastro, aventi centro via via in una serie di punti disposti nei vertici di un piccolo quadrato generatore inscritto in un cerchio chiamato occhio della voluta. Come descritto anche da Palladio e Vignola, le soluzioni possono essere innumerevoli. Tutto ciò spiega l'etimo del termine, che proviene dal latino voluta ( da volvo, 'girare', 'arrotolare'). Una spiegazione di carattere adattativo-simbolico del suo uso sarebbe quella di fare da transizione tra campi di linee verticali (fusto) e orizzontali(architrave) o comunque perpendicolari tra di loro. L'esempio più classico di voluta si ritrova nella decorazione del capitello ionico,laddove le volute sono simmetriche. Le due volute sono composte con un unico nastro: in questo caso il tratto di nastro che le collega viene chiamato canale (vedi immagine a sinistra).Introdotta dai Greci ed in seguito canonizzata da Vitruvio, la voluta è presente come segno spontaneo indicante energia e a fini decorativi,dall'antichissimo capitello eolico alle forme della ceramica; i manici dei crateri attici recavano a volte parti a forma di voluta. Sempre nell'antichità greca, alcune acconciature femminili dell'epoca sembrano ricordare le volute del capitello ionico.Dato che l'ornamento si ritrova nell'antichità classica, è chiaro che è stato molto diffuso anche nelle architetture direttamente o indirettamente ad essa ispirate, come il Rinascimento, il Barocco e il Neoclassicismo. Si ricorda la cupola costruita per la Santa Maria della Salute a Venezia, oppure delle facciate di chiese come quelle di Santa Maria Novella o del Duomo di Torino, dove il canale è arricciato da ambo le parti e nei due sensi opposti, formando quindi una struttura a S.A partire dall'epoca del liberty, la voluta è soggetta a trasformazioni di vario tipo: spesso, la spirale viene appena accennata nella sua sagoma; altre volte, la forma a riccio perde le sue fattezze tondeggianti per assumere una struttura quadrangolare. In seguito, l'uso della voluta viene più o meno abbandonato dai movimenti architettonici tipicamente novecenteschi (vedi movimento moderno). La forma costituisce tutt'oggi un elemento di discreta importanza nella costruzione dei mobili più tradizionalisti ed è un elemento di primo piano nella costruzione degli strumenti ad arco, dove la voluta corrisponde al riccio, ossia la decorazione della cassetta dei piroli.
  • Voluta (latinsky volutus = svinutý) je spirálovitý motiv různých soustav výzdoby, který konstrukčně vychází z archimedovy spirály. Tento motiv je v architektuře využíván od pravěku v mnoha různých formách, polohách a způsobech umístění. Nejčastěji byl využíván v sestavě hlavic, palmet a ant v iónském sloupovém řádu a korintském sloupovém řádu a v sestavě volutového štítu.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 342314 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 2729 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 23 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 107169302 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Une volute est un motif d'ornementation, constitué par un enroulement en forme de spirales, et utilisé notamment dans les chapiteaux de colonnes ioniques, corinthiens et composites. Le tracé des volutes s'exécute avec un compas, la volute la plus simple est formée de quatre quarts de circonférence se raccordant à l'une de leurs extrémités de par un rayon de plus en plus petit.
  • Een voluut is de kruisvormige of spiraalvormige versiering op het kapiteel van een Ionische zuil of Korinthische zuil. Kapitelen met een dergelijke vorm worden voluutkapiteel of krulkapiteel genoemd.In de Renaissance en de Barok werd het ook wel als decoratie op de hoeken van topgevels gebruikt.
  • Voluta (latinsky volutus = svinutý) je spirálovitý motiv různých soustav výzdoby, který konstrukčně vychází z archimedovy spirály. Tento motiv je v architektuře využíván od pravěku v mnoha různých formách, polohách a způsobech umístění. Nejčastěji byl využíván v sestavě hlavic, palmet a ant v iónském sloupovém řádu a korintském sloupovém řádu a v sestavě volutového štítu.
  • Volute (lat. volutum „das Gerollte“) ist ein aus dem Französischen abgeleiteter Ausdruck für eine Schneckenform (Spirale) in der künstlerischen Ornamentik, besonders in der Architektur. Voluten finden sich in der Baukunst an Konsolen, Giebeln und Kapitellen. Die Form ist in der antiken Baukunst für das ionische und äolische Kapitell sowie für das Kompositkapitell charakteristisch.
  • A volute is a spiral, scroll-like ornament that forms the basis of the Ionic order, found in the capital of the Ionic column. It was later incorporated into Corinthian order and Composite column capitals. Four are normally to be found on an Ionic capital, eight on Composite capitals and smaller versions (sometimes called helix) on the Corinthian capital.The word derives from the Latin voluta ("scroll").
  • Волутата (от латински Volutare през италиански voluta - руло, извивка) е спираловиден декоративен архитектурен елемент с малък кръг в средата, един от най-универсално срещащите се мотиви в историята на архитектурата и дизайна. Той е основен елемент от орнаментиката през Бронзовата епоха, който по-късно се използва във всички архитектурни стилове. Почти винаги е повторен от двете страни на капитела на йонийската колона.
  • A voluta é uma forma em espiral muito comum no reino animal, que lembra um caramujo. Há séculos vem sendo utilizada em exemplos aplicados na geometria, além de servir como objeto de adorno, no arremate de capitéis de colunas, modilhões, mísulas e outros. As colunas ornadas por essa forma tem origem no povo jônio, da Grécia antiga.
  • Una voluta (del latín voluta, de volvere, dar vueltas) es un ornamento característico, en forma de espiral, que forma los ángulos del capitel de la columna jónica. Posteriormente fueron incorporadas en los capiteles de las columnas de los órdenes corintios y compuestos.
  • La voluta è un particolare luogo geometrico di forma a spirale che necessita di calcoli complessi per il suo tracciamento, già dall'antichità classica inserita in architettura, specialmente nel capitello della colonna, proveniente dall'esperienza scultoria.
  • Woluta, ślimacznica – element architektoniczny i motyw ornamentacyjny w formie spirali lub zwoju. Występuje w głowicach kolumn w architekturze greckiej i rzymskiej (w porządku jońskim, korynckim i kompozytowym). Jako ozdoba występował w sztuce asyryjskiej, perskiej. W okresie renesansu i baroku, w budowlach wzorowanych na stylu antycznym.
  • A voluta latin eredetű építészeti kifejezés, amely bizonyos görbe vonalú épületelemeket jelöl.Az oszlopokon a voluta spirál alakban haladó görbe vonal, amellyel azokat a tagokat formálják, melyeket teherhordásra alkalmaznak és melyeknek külső formáiban a nyomást és az elasztikus ellenállást akarják kifejezni. Ilyen voluta díszíti a jón oszlopfő fő tagját; ebből fejlődött ki a korintoszi oszlopfő 4 sarokvolutája.
  • Волю́та (итал. voluta — завиток, спираль) — архитектурный мотив, представляющий собой спиралевидный завиток с кружком («глазком») в центре. Является составной частью ионической, коринфской и композитной капителей.Волюта — основной мотив орнаментики бронзового века. Позднее этот архитектурный мотив стал использоваться во всех стилях.
rdfs:label
  • Volute
  • Voluta
  • Voluta
  • Voluta
  • Voluta
  • Voluta (arquitectura)
  • Volute
  • Volute
  • Voluut
  • Woluta
  • Волута
  • Волюта
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of