Les vibrisses sont des organes sensoriels propres à certains animaux, dont les mammifères. Il s'agit de longs prolongements kératinés (poils chez les mammifères, plumes chez les oiseaux) qui transmettent leurs vibrations à un organe sensoriel situé à leur base. Chez l'Homme, les vibrisses désignent les poils à l'intérieur des narines et sous les bras.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Les vibrisses sont des organes sensoriels propres à certains animaux, dont les mammifères. Il s'agit de longs prolongements kératinés (poils chez les mammifères, plumes chez les oiseaux) qui transmettent leurs vibrations à un organe sensoriel situé à leur base. Chez l'Homme, les vibrisses désignent les poils à l'intérieur des narines et sous les bras.
  • Snorharen, tastharen of vibrissae zijn haren die intens gebruikt worden voor de tastzin van een zoogdier.Snorharen komen voor bij dieren die niet goed kunnen zien of die voornamelijk bij nacht actief zijn. Ze zijn van dienst bij het vinden van de weg en bij het zoeken van voedsel. Ze komen vooral van pas waar en wanneer andere zintuigen moeilijk bruikbaar zijn, zoals bij het graven of in moeilijk doordringbare begroeiing. Sommige dieren, zoals de huismuis, kunnen bewegingen van de lucht waarnemen met hun snorharen. Zeehonden kunnen er de grootte van voorwerpen mee inschatten. Roofdieren gebruiken ze om prooien te vinden, prooidieren om jagers op te sporen.Omdat de werking van de snorharen van groot belang is voor het overleven van deze dieren, is een groot deel van de hersenen ingericht voor het verwerken van de impulsen uit de zenuwen bij de snorharen. Ook gebruiken zoogdieren veel energie om de haarzakjes rond hun snorharen warm te houden, zodat ze gebruiksklaar blijven.Snorharen bevinden zich rond de neus, elders op de kop. Soms groeien ze ook op andere lichaamsdelen, zoals bij klipdassen in de vacht. Snorharen kunnen erg lang zijn. Zo kunnen de snorharen van een chinchilla zo lang zijn als een derde van de lichaamslengte van het dier.Snorharen zijn vaak dikker en stugger dan het andere haar. Ze bestaan zoals alle haren uit levenloos materiaal zonder zenuwen. Het onderscheid met gewone haren bestaat uit een speciaal haarzakje dat een kokertje met bloed bevat: de zogenaamde bloedsinus. Wanneer de snorhaar wordt aangeraakt wordt door de buiging van de haar het bloed in de sinus bewogen. Het bloed versterkt de beweging, waardoor zenuwen aan het einde van de sinus extreem subtiele bewegingen kunnen waarnemen. Bij sommige zoogdieren wordt het haarzakje omgeven door spierweefsel, waardoor het dier de snorharen kan bewegen.Soms worden ook de veertjes naast de snavel van sommige vogels snorharen genoemd.
  • Vibrissen, auch Sinus-, Tast- oder Schnurrhaare genannt (lateinisch vibrissa, Plural vibrissae), sind spezielle Haare, die vielen Säugetieren zumeist im Gesicht wachsen. Sie sind dicker, fester und länger als gewöhnliche Haare und auf die Wahrnehmung taktiler Reize spezialisiert.Vibrissen bestehen wie alle Haare aus leblosem Material, enthalten keine Nerven und wachsen ebenso nach. Im Unterschied zu anderen Haaren sind sie jedoch in einen speziellen Haarbalg (Follikel) eingebettet, der zwischen seiner äußeren und inneren Lage eine blutgefüllte Kapsel enthält, den so genannten Blutsinus. In der Wand liegen zahlreiche freie Nervenenden. Wird ein Tasthaar berührt, biegt es sich und bewegt das Blut in der Kapsel zur Seite. Das Blut verstärkt die Bewegung und ermöglicht den Nerven an der Basis, selbst minimale Reize wahrzunehmen. Bei manchen Säugetieren sind die Follikel der Tasthaare außerdem von Muskelgewebe umgeben, wodurch sie bewegt werden können um die Umgebung aktiv zu erkunden.Vibrissen bieten Tieren Vorteile, sich im Dunkeln oder in trübem Wasser zurechtfinden, Gefahren wahrzunehmen oder Nahrung aufzuspüren. Manche Tiere, wie zum Beispiel Mäuse, können sogar feinste Luft- oder Wasserbewegungen mit ihren Tasthaaren spüren. Ein großer Teil des Gehirns vieler Säugetiere ist damit beschäftigt, die Nervenimpulse aus den Follikeln der Tasthaare auszuwerten. Die Tasthaare sind für die Tiere überlebenswichtig.Aufgrund der räumlichen Anordnung der einzelnen Vibrissen und der Möglichkeit, diese Anordnung auf jeder Stufe der neuronalen Informationsverarbeitung, im Hirnstamm, im Thalamus und in der Großhirnrinde leicht wiederzufinden, ist das Vibrissensystem der Ratten zu einem der wichtigsten Modellsysteme der taktilen Reizverarbeitung geworden.
  • 洞毛(どうもう)、あるいは血洞毛(けつどうもう)は、哺乳類の、主に口吻にある、毛状の感覚器官。洞毛に対し、通常の毛を体毛と呼ぶ。一般にはヒゲと呼ぶが、ヒトのヒゲは洞毛ではなく体毛である。触毛・震毛とも呼ぶが、この場合、哺乳類の洞毛に限定せず、生物の毛状の感覚器官全般を指す。基本的な構造は体毛と同じである。ただし、毛包に海綿体様組織があり、そこに血液が流入して静脈洞を形成している。これが洞毛の名の由来である。洞毛の感覚は三叉神経によって伝達され、洞毛の運動は顔面神経が司っている。神経の数は体毛の数十倍で、接触を鋭敏に感じることができる。また、毛根部には横紋筋がある。洞毛の配列は変化しにくいので、ライオンなどでは個体識別に使われる。起源は古く、ペルム紀の地層から出土した、哺乳類の祖である初期獣弓類の化石に洞毛の痕跡が認められる。食肉類・齧歯類・海牛類で特に発達している。通常、口吻に生えているが、ネコでは目の上、顔の横、前肢の関節付近の裏側にも生えている。ジャコウネズミやキツネザルでは手根部に生えているなど、顔以外の部分に生えることもある。英語ではvibrissa(ヴァイブリッサ)(複数形 vibrissae(ヴァイブリッシー))だが、ヒトの髯(ほおひげ)と同じwhisker(ホイスカー、ウィスカー)とも呼ぶ。針状の金属単結晶をウィスカーと呼ぶのは、洞毛に喩えたものである。
  • Whiskers or vibrissae (singular: vibrissa) are a type of mammalian hair that are typically characterised, anatomically, by their large size, large and well-innervated hair follicle and by having an identifiable representation in the somatosensory cortex of the brain.They are specialised for tactile sensing (other types of hair operate as more crude tactile sensors). Vibrissae grow in various places on most mammals, including all primates except humans.In medicine, the term vibrissae also refers to the thick hairs found inside human nostrils.
  • Las vibrisas son un tipo de pelos especializados que poseen algunos animales (especialmente los mamíferos a modo de bigotes) como elemento sensorial táctil; algunas plantas como las dioneas o atrapamoscas poseen elementos similares, que les ayudan a sentir los insectos cuando se posan sobre alguno de sus seis pelos, cerrando después sus dos mitades para digerirlos una vez atrapados.Las vibrisas tienen una raíz muy sensible que les permite detectar corrientes de aire, lo que unido al sentido del olfato les hace percibir el origen de los olores; algunas de estas corrientes pueden ser generadas por el movimiento del propio animal. Al entrar en contacto con los objetos del entorno, las vibrisas ayudan a percibir las distancias de los obstáculos en plena oscuridad; en el caso de los gatos, tienen unas terminaciones nerviosas que al más mínimo movimiento del bigote las estimula y suministra información acerca de los alrededores inmediatos del gato. Asimismo, la nutria tiene en un hocico ancho poblado de largas vibrisas que le permiten captar las vibraciones producidas por sus presas al moverse en aguas turbias.Entre los animales que poseen vibrisas destacan los felinos, perros, focas, delfines, conejos, ratas, musarañas, manatíes y aves en general, sobre todo insectívoras (ej. chotacabras).
  • Le vibrisse sono gli organi tattili di vari mammiferi come i felini e i roditori e si presentano costituiti da una base (radice) e da uno stelo di forma cilindrica con una terminazione appuntita. Sono localizzate principalmente sulla testa dell'animale (rima naso-labiale, rima orbitale) eccezion fatta per quelle poste nella regione carpale (polso).Nell'uomo le vibrisse sono formazioni pilifere a livello del naso.Presentano terminazioni nervose e, alla base d'origine, un ricco letto vascolare (caratteristica che li distingue da un comune pelo e che determina un importante sanguinamento in caso di strappo).Sono fondamentali per lo spostamento dell'animale nell'ambiente (soprattutto nella notte) visto che rappresentano l'organo deputato alla percezione della dislocazione degli oggetti e del loro stato (solidità, temperatura, ecc.) e gli forniscono inoltre informazioni sull'eventuale presenza di altri esseri viventi nelle vicinanze, tramite la percezione di spostamenti d'aria da essi provocati.La prima comparsa delle vibrisse risale a circa 250 milioni di anni fa nei cidonti terapsidi e sono stati definiti dai ricercatori del dipartimento di psicologia dell’Università di Sheffield una pietra miliare nell’evoluzione dai rettili.Questo perché da uno studio comparativo tra topi, ratti ed opossum hanno notato una forte somiglianza nell’anatomia e nell’uso delle vibrisse, fatto che sarebbe dovuto alla comparsa di esse in un antenato comune precedente alla divergenza tra le due specie (quindi antecedente a 125 milioni di anni fa).Si assume che la loro comparsa sia stata cruciale per la sopravvivenza dei terapsidi prima e dei mammiferi dopo, essendo relegati a nicchie ambientali lasciate vuote dei grandi rettili ed animali a sangue freddo.
  • Вибри́ссы или вибрассы (ед. ч.: вибри́сса; лат. vibrissae, от лат. vibro — колеблюсь, извиваюсь; в обиходе — усы) — осязательные механочувствительные длинные жёсткие волосы многих млекопитающих, выступающие над поверхностью шёрстного покрова.Обычно вибриссы расположены группами на голове (около носа, около глаз, на верхних и нижних челюстях и т. д.), иногда и на других частях тела (у многих сумчатых, например, на лапах). Вибриссы у кошачьих расположены пучками около глаз. Очень похожи на типичные волосы, но толще и длиннее их в несколько раз.Вибриссы — специализированные органы чувств. Основание каждой вибриссы погружено в волосяную сумку и окружено венозными полостями. К волосяной сумке вибриссы подходят сотни нервных окончаний. На голове вибриссы иннервируются тройничным нервом. Каждой вибриссе отведён свой участок в мозгу.Строение костей черепа древних зверообразных пресмыкающихся свидетельствует о том, что, по-видимому, вибриссы были развиты у предков млекопитающих и могут рассматриваться как более древнее образование, чем волосы. Вероятно, волосяные сумочки вибрисс развились из органов боковой линии рыб и водных амфибий, а сами вибриссы выполняют ту же функцию, но уже в воздушной среде.Иногда вибриссами называют крупные волосы в носовой полости человека, а также отдельные крупные хитиновые щетинки на теле насекомых.В отличие от обычных волосков, которые выполняют теплоизолирующую функцию, вибриссы выполняют функцию тактильную. Воздушные потоки отражаются от стоящих поблизости предметов и улавливаются вибриссами. Это свойство позволяет, например кошке, независимо от зрения, определять расположение предметов и уклоняться от препятствий, не касаясь их даже в полной темноте. Нервные импульсы от вибрисс поступают в мозг по тем же путям, что и информация от глаз. Мозг суммирует сигналы двух систем и на основании этих данных создаёт трёхмерную картину окружающего мира.
  • Les vibrisses són pèls especialitzats, generalment utilitzats pel sentit del tacte, però també poden ser les plomes rígides que alguns ocells tenen a prop de la boca. Les vibrisses creixen normalment al voltant dels narius, sobre els llavis, i en altres parts de la cara de la majoria de mamífers, així com a les potes davanteres i peus d'alguns animals. Les vibrisses solen ser més gruixudes i rígides que altres tipus de pèl.
  • Włosy czuciowe, włosy zatokowe (łac. pili tactiles), inaczej wibryssy lub wibrysy (vibrissae, l. poj. vibrissa); potocznie nazywane wąsami – występujące u niektórych ssaków grube, proste i sztywne włosy z mieszkiem włosowym położonym blisko zatoki żylnej. Dzięki licznym zakończeniom nerwowym poduszeczki zatokowej sygnały dotykowe mogą być bardzo precyzyjnie przekazywane do organizmu. Włosy czuciowe umieszczone są najczęściej na policzkach, nad oczami, na górnej i dolnej wardze, rzadziej na grzbietowych stronach przednich nóg.
  • As vibrissas são órgãos sensoriais próprios de certos animais, principalmente dos mamíferos. São prolongamentos de pêlos queratinosos entre os mamíferos e plumas dos pássaros que transmitem vibrações aos órgãos sensoriais situados na base. São encontrados em todos os mamíferos. Nos humanos são encontradas nas fossas nasais.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 330448 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 4310 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 32 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110902009 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Les vibrisses sont des organes sensoriels propres à certains animaux, dont les mammifères. Il s'agit de longs prolongements kératinés (poils chez les mammifères, plumes chez les oiseaux) qui transmettent leurs vibrations à un organe sensoriel situé à leur base. Chez l'Homme, les vibrisses désignent les poils à l'intérieur des narines et sous les bras.
  • 洞毛(どうもう)、あるいは血洞毛(けつどうもう)は、哺乳類の、主に口吻にある、毛状の感覚器官。洞毛に対し、通常の毛を体毛と呼ぶ。一般にはヒゲと呼ぶが、ヒトのヒゲは洞毛ではなく体毛である。触毛・震毛とも呼ぶが、この場合、哺乳類の洞毛に限定せず、生物の毛状の感覚器官全般を指す。基本的な構造は体毛と同じである。ただし、毛包に海綿体様組織があり、そこに血液が流入して静脈洞を形成している。これが洞毛の名の由来である。洞毛の感覚は三叉神経によって伝達され、洞毛の運動は顔面神経が司っている。神経の数は体毛の数十倍で、接触を鋭敏に感じることができる。また、毛根部には横紋筋がある。洞毛の配列は変化しにくいので、ライオンなどでは個体識別に使われる。起源は古く、ペルム紀の地層から出土した、哺乳類の祖である初期獣弓類の化石に洞毛の痕跡が認められる。食肉類・齧歯類・海牛類で特に発達している。通常、口吻に生えているが、ネコでは目の上、顔の横、前肢の関節付近の裏側にも生えている。ジャコウネズミやキツネザルでは手根部に生えているなど、顔以外の部分に生えることもある。英語ではvibrissa(ヴァイブリッサ)(複数形 vibrissae(ヴァイブリッシー))だが、ヒトの髯(ほおひげ)と同じwhisker(ホイスカー、ウィスカー)とも呼ぶ。針状の金属単結晶をウィスカーと呼ぶのは、洞毛に喩えたものである。
  • Les vibrisses són pèls especialitzats, generalment utilitzats pel sentit del tacte, però també poden ser les plomes rígides que alguns ocells tenen a prop de la boca. Les vibrisses creixen normalment al voltant dels narius, sobre els llavis, i en altres parts de la cara de la majoria de mamífers, així com a les potes davanteres i peus d'alguns animals. Les vibrisses solen ser més gruixudes i rígides que altres tipus de pèl.
  • As vibrissas são órgãos sensoriais próprios de certos animais, principalmente dos mamíferos. São prolongamentos de pêlos queratinosos entre os mamíferos e plumas dos pássaros que transmitem vibrações aos órgãos sensoriais situados na base. São encontrados em todos os mamíferos. Nos humanos são encontradas nas fossas nasais.
  • Whiskers or vibrissae (singular: vibrissa) are a type of mammalian hair that are typically characterised, anatomically, by their large size, large and well-innervated hair follicle and by having an identifiable representation in the somatosensory cortex of the brain.They are specialised for tactile sensing (other types of hair operate as more crude tactile sensors).
  • Włosy czuciowe, włosy zatokowe (łac. pili tactiles), inaczej wibryssy lub wibrysy (vibrissae, l. poj. vibrissa); potocznie nazywane wąsami – występujące u niektórych ssaków grube, proste i sztywne włosy z mieszkiem włosowym położonym blisko zatoki żylnej. Dzięki licznym zakończeniom nerwowym poduszeczki zatokowej sygnały dotykowe mogą być bardzo precyzyjnie przekazywane do organizmu.
  • Le vibrisse sono gli organi tattili di vari mammiferi come i felini e i roditori e si presentano costituiti da una base (radice) e da uno stelo di forma cilindrica con una terminazione appuntita.
  • Вибри́ссы или вибрассы (ед. ч.: вибри́сса; лат. vibrissae, от лат. vibro — колеблюсь, извиваюсь; в обиходе — усы) — осязательные механочувствительные длинные жёсткие волосы многих млекопитающих, выступающие над поверхностью шёрстного покрова.Обычно вибриссы расположены группами на голове (около носа, около глаз, на верхних и нижних челюстях и т. д.), иногда и на других частях тела (у многих сумчатых, например, на лапах). Вибриссы у кошачьих расположены пучками около глаз.
  • Vibrissen, auch Sinus-, Tast- oder Schnurrhaare genannt (lateinisch vibrissa, Plural vibrissae), sind spezielle Haare, die vielen Säugetieren zumeist im Gesicht wachsen. Sie sind dicker, fester und länger als gewöhnliche Haare und auf die Wahrnehmung taktiler Reize spezialisiert.Vibrissen bestehen wie alle Haare aus leblosem Material, enthalten keine Nerven und wachsen ebenso nach.
  • Snorharen, tastharen of vibrissae zijn haren die intens gebruikt worden voor de tastzin van een zoogdier.Snorharen komen voor bij dieren die niet goed kunnen zien of die voornamelijk bij nacht actief zijn. Ze zijn van dienst bij het vinden van de weg en bij het zoeken van voedsel. Ze komen vooral van pas waar en wanneer andere zintuigen moeilijk bruikbaar zijn, zoals bij het graven of in moeilijk doordringbare begroeiing.
  • Las vibrisas son un tipo de pelos especializados que poseen algunos animales (especialmente los mamíferos a modo de bigotes) como elemento sensorial táctil; algunas plantas como las dioneas o atrapamoscas poseen elementos similares, que les ayudan a sentir los insectos cuando se posan sobre alguno de sus seis pelos, cerrando después sus dos mitades para digerirlos una vez atrapados.Las vibrisas tienen una raíz muy sensible que les permite detectar corrientes de aire, lo que unido al sentido del olfato les hace percibir el origen de los olores; algunas de estas corrientes pueden ser generadas por el movimiento del propio animal.
rdfs:label
  • Vibrisse
  • Snorhaar
  • Vibrisas
  • Vibrissa
  • Vibrissa
  • Vibrissa
  • Vibrisse
  • Whiskers
  • Włosy czuciowe
  • Вибриссы
  • 洞毛
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of