L'usus (du latin signifiant « usage ») est le droit d'user d'une chose, sans que l'on n'en perçoive les fruits.Il se distingue : du fructus qui est le droit de disposer des fruits d'une chose, de l'abusus qui est le droit de disposer d'une chose, et notamment de l'aliéner.Ces trois droits sont les membres du droit de propriété.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • L'usus (du latin signifiant « usage ») est le droit d'user d'une chose, sans que l'on n'en perçoive les fruits.Il se distingue : du fructus qui est le droit de disposer des fruits d'une chose, de l'abusus qui est le droit de disposer d'une chose, et notamment de l'aliéner.Ces trois droits sont les membres du droit de propriété. L'association de l'usus et du fructus compose le droit d'utiliser une chose et de jouir de ses fruits ("Usufruit").L'usus est un droit réel en ce sens qu'il s'exerce sur une chose, par opposition aux droits personnels qui s'exercent à l'encontre d'une personne (créance).Portail du droit Portail du droit
  • Uzus językowy (od łac. usus - zwyczaj), zwany też zwyczajem językowym – przyjęty w danej społeczności sposób posługiwania się systemem językowym, jego jednostkami i regułami ich łączenia. Uzus jest podstawą kształtowania się normy językowej – jeśli pewne elementy, początkowo uznawane za niepoprawne, staną się szeroko rozpowszechnione, a tym samym zaczną należeć do uzusu, to uzyskają one status poprawnych w ramach normy użytkowej, skąd po jakimś czasie mogą przejść do normy wzorcowej. == Przypisy ==
  • У́зус (от лат. usus — применение, обычай, правило) — общепринятое носителями данного языка употребление языковых единиц (слов, устойчивых оборотов, форм, конструкций).Узуальное употребление, с одной стороны, противопоставляется окказиональному (временному, индивидуальному, обусловленному специфическим контекстом) употреблению и, с другой стороны, языковой норме.Под узусом также понимаются и «частные» нормы, отличающиеся от нормы литературного языка; в этом смысле говорят об узусах профессиональных (например, узусе научного изложения), узусах социальных групп, узусе обиходного общения и т. п. Узус, будучи тесно связанным с языковой нормой, тем не менее отличен от неё: узус может фиксироваться словарями (толковыми, фразеологическими, орфографическими и т. п.) и далее кодифицироваться в языковую норму.
  • Usus (from Latin: usus — usage; long-established rule, practice, custom) — widely accepted usage of linguistic units (words, idioms, forms).On one hand, it is set off occasional usage and, from the other hand, also language norm. Sometimes the term usus implies particular norms differing from literary norm (e.g. professional or social norms). Usus significantly differs from language norm. Also, being closely related to it, it might also even become one or be registered in dictionaries.Usus is one of the crucial terms in researches of Danish linguists Otto Jespersen and Louis Hjelmslev.
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 8527637 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 907 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 9 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 110191050 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • L'usus (du latin signifiant « usage ») est le droit d'user d'une chose, sans que l'on n'en perçoive les fruits.Il se distingue : du fructus qui est le droit de disposer des fruits d'une chose, de l'abusus qui est le droit de disposer d'une chose, et notamment de l'aliéner.Ces trois droits sont les membres du droit de propriété.
  • Usus (from Latin: usus — usage; long-established rule, practice, custom) — widely accepted usage of linguistic units (words, idioms, forms).On one hand, it is set off occasional usage and, from the other hand, also language norm. Sometimes the term usus implies particular norms differing from literary norm (e.g. professional or social norms). Usus significantly differs from language norm.
  • Uzus językowy (od łac. usus - zwyczaj), zwany też zwyczajem językowym – przyjęty w danej społeczności sposób posługiwania się systemem językowym, jego jednostkami i regułami ich łączenia. Uzus jest podstawą kształtowania się normy językowej – jeśli pewne elementy, początkowo uznawane za niepoprawne, staną się szeroko rozpowszechnione, a tym samym zaczną należeć do uzusu, to uzyskają one status poprawnych w ramach normy użytkowej, skąd po jakimś czasie mogą przejść do normy wzorcowej.
  • У́зус (от лат.
rdfs:label
  • Usus
  • Usus
  • Uzus językowy
  • Узус
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:mot of
is foaf:primaryTopic of