Les troubles dissociatifs sont un ensemble de troubles psychiatriques caractérisé par la survenue d'une perturbation touchant des fonctions normalement intégrées, comme la mémoire, la conscience et l'identité. Leurs critères diagnostiques sont précisés dans le Manuel diagnostique et statistique des troubles mentaux depuis la révision de 1987.Depuis les années 1980 aux États-Unis et 1990 en Europe, les troubles dissociatifs font l'objet d'intenses programmes de recherche au niveau international.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Les troubles dissociatifs sont un ensemble de troubles psychiatriques caractérisé par la survenue d'une perturbation touchant des fonctions normalement intégrées, comme la mémoire, la conscience et l'identité. Leurs critères diagnostiques sont précisés dans le Manuel diagnostique et statistique des troubles mentaux depuis la révision de 1987.Depuis les années 1980 aux États-Unis et 1990 en Europe, les troubles dissociatifs font l'objet d'intenses programmes de recherche au niveau international. La France – paradoxalement – reste encore largement à l'écart de ces recherches, bien que ces troubles aient été initialement modélisés par le psychologue français Pierre Janet de 1885 à 1887,,,. De ce fait, les patients dissociatifs sont très rarement diagnostiqués en France, où leur traitement, par conséquent, n'est pas suffisamment adapté à leurs troubles. Pourtant on estime à environ 10 % la prévalence des troubles dissociatifs dans la population des pays industrialisés, en tenant compte que le diagnostic doit encore progresser (avec la formation des cliniciens et l'efficacité des échelles d'évaluation).De nombreuses organisations cliniques internationales, comme l'ISSTD (International Society for the Study of Trauma and Dissociation) soutiennent, suscitent et coordonnent les investigations dans le domaine des troubles dissociatifs ; ainsi que nombre de composantes nationales de ces sociétés, où pour l'Europe, la Grande-Bretagne, l'Allemagne et les Pays-Bas sont parmi les pays les plus actifs. La France est encore peu ou pas représentée dans ces structures, mais depuis 2004 l'Institut Pierre Janet (Paris) travaille à l'information des spécialistes français sur cette discipline, et promeut leur collaboration aux organisations internationales.
  • Disociativní poruchy patří mezi psychologická a psychiatrická onemocnění. Jsou nazývány disociativní, neboť téměř vždy se v jejich případě jedná o disociaci od pacientovy osobnosti, nebo jeho minulosti, případně její úplné odvržení. Disociativní onemocnění přicházejí v mnoha formách, z nichž nejznámější je zřejmě mnohočetná porucha osobnosti. Samotný proces disociace je v moderní psychiatrii chápán jako obranný mechanismus jedince. Pacienti se disociují většinou od intenzivních negativních často až traumatických zážitků, které takto ze svého vědomí vytlačují do podvědomí.
  • Disosiyatif bozukluklar, kişide kimlik, bellek, algı ve çevre ile ilgili duyumlar gibi normalde bir bütün halinde çalışan işlevlerin bütünlüğünün bozulmasıdır. Dissosiyasyon çoğunlukla travmaya karşı bir savunma düzeneği olarak ortaya çıkar. Hastalık bu şekilde travmadan kaçmayı sağlarken aynı zamanda travmanın kişinin yaşamı üzerindeki etkisini de geciktirir.
  • Dissociative disorders (DD) are conditions that involve disruptions or breakdowns of memory, awareness, identity or perception. People with dissociative disorders use dissociation, a defense mechanism, pathologically and involuntarily. Dissociative disorders are thought to primarily be caused by psychological trauma.The dissociative disorders listed in the American Psychiatric Association's DSM-5 are as follows: Dissociative identity disorder (formerly multiple personality disorder): the alternation of two or more distinct personality states with impaired recall among personality states. In extreme cases, the host personality is unaware of the other, alternating personalities; however, the alternate personalities are aware of all the existing personalities. This category now includes the old derealization disorder category. Dissociative amnesia (formerly psychogenic amnesia): the temporary loss of recall memory, specifically episodic memory, due to a traumatic or stressful event. It is considered the most common dissociative disorder amongst those documented. This disorder can occur abruptly or gradually and may last minutes to years depending on the severity of the trauma and the patient. Dissociative fugue (formerly psychogenic fugue) is now subsumed under the Dissociative amnesia category. It is described as reversible amnesia for personal identity, usually involving unplanned travel or wandering, sometimes accompanied by the establishment of a new identity. This state is typically associated with stressful life circumstances and can be short or lengthy. Depersonalization disorder: periods of detachment from self or surrounding which may be experienced as "unreal" (lacking in control of or "outside of" self) while retaining awareness that this is only a feeling and not a reality. The old category of Dissociative disorder not otherwise specified is now split into two: Other specified dissociative disorder, and unspecified dissociative disorder. These categories are used for forms of pathological dissociation that do not fully meet the criteria of the other specified dissociative disorders, or if the correct category has not been determined.Both dissociative amnesia and dissociative fugue usually emerge in adulthood and rarely occur after the age of 50.[citation needed] The ICD-10 classifies conversion disorder as a dissociative disorder while the DSM-IV classifies it as a somatoform disorder.
  • Een dissociatieve stoornis is een psychische aandoening waarbij dissociatie het belangrijkste kenmerk is. Dissociatie is een verschijnsel dat vrijwel iedereen wel kent (bijvoorbeeld dagdromen of verstrooidheid), maar als de verschijnselen zo erg worden dat een mens niet meer normaal kan functioneren, is er sprake van een stoornis. Dissociatie kan ook deel uitmaken van andere psychische ziektebeelden (bijvoorbeeld PTSS of borderline).Dissociatie wordt veroorzaakt door angst. Normaal gesproken volgt op angst een vecht- of een vluchtreactie. Indien men niet kan vechten of vluchten, en men gedwongen is in een angstige situatie te blijven, kunnen de hersenen besluiten zich te onttrekken aan de wereld. Hebben de hersenen de dissociatie eenmaal ontdekt, dan kunnen ze dit ongevraagd gaan herhalen. Zo kan men gaan dissociëren op momenten dat men akelige herinneringen zich bijna herinnert. De hersenen schakelen zich als het ware uit. De persoon staart wat voor zich uit, is 'van de wereld'. Mensen hebben 'gaten in hun dag' ze kijken ze op de klok, voor hun gevoel vijf minuten later is het opeens drie uur later. Ze hebben geen herinneringen aan de afgelopen drie uur, en waren helemaal 'weg'. Het kan leiden tot grote concentratiestoornissen. De persoon presteert soms onder zijn niveau tijdens studie en werk. Omdat antipsychotica ook angstremmend werken, wordt dissociatie soms met dezelfde antipsychotische medicijnen behandeld, maar dan in veel lagere doseringen. Ook zou therapie helpen om de oorzaak van de angst te analyseren. De term dissociatie werd voor het eerst gebruikt door de Franse psychiater Pierre Janet (1859-1947) in zijn boek L'Automatisme psychologique. Hij beschreef dissociatie als een in eerste instantie effectief verdedigingsmechanisme tegen een psychisch trauma. Aanhoudende dissociatieverschijnselen beschouwde hij als psychopathologisch. In het Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders worden vier specifieke dissociatieve stoornissen en de restcategorie NAO onderscheiden: Dissociatieve amnesieDissociatieve fugueDissociatieve identiteitsstoornisDepersonalisatiestoornisDissociatieve stoornis nao (niet anderszins omschreven, de restcategorie)
  • Диссоциативные расстройства (лат. dissociare «отделяться от общности») — группа психических расстройств, характеризующихся изменениями или нарушениями ряда психических функций — сознания, памяти, чувства личностной идентичности, осознания непрерывности собственной идентичности. Обычно эти функции интегрированы в психике, но когда происходит диссоциация, некоторые из них отделяются от потока сознания и становятся в известной мере независимы. Так, может утрачиваться личностная идентичность и возникать новая, как это происходит в состояниях фуги или множественной личности, либо могут стать недоступными для сознания отдельные воспоминания, как в случаях психогенной амнезии.Термин «диссоциация» был предложен в конце XIX века французским психологом и врачом П. Жане, который заметил, что комплекс идей может отщепляться от основной личности и существовать независимо и вне сознания (но может быть возвращен в сознание с помощью гипноза). В современной психиатрии термин «диссоциативные расстройства» используется для обозначения трех феноменов: возникновения множественной личности, психогенной фуги, психогенной амнезии.
  • 解離性障害(かいりせいしょうがい、英: Dissociative Disorder; DD)とは、アメリカ精神医学会・精神障害の診断と統計の手引き (DSM-IV-TR)における精神疾患の分類のひとつである。自分が自分であるという感覚が失われている状態、まるでカプセルの中にいるような感覚で現実感がなかったり、ある時期の記憶が全く無かったり、いつの間にか自分の知らない場所にいるなどが日常的に起こり、生活面での様々な支障をきたしている状態をさす。その中でもっとも重いものが解離性同一性障害である。DSMと並ぶ国際的診断基準、世界保健機関 (WHO) のICD-10において、解離性障害に該当するものは解離性(転換性)障害であるが、名称にも現れているように、その範囲は異なる。
  • Transtornos dissociativos atingem, de alguma forma, praticamente toda a população mundial. Por muitas vezes manifestarem-se de forma efêmera, são esquecidos ou desconsiderados. No entanto, quando os sintomas agravam-se, há a recorrência à ajuda psicológica ou psiquiátrica. O transtorno causa a perda de habilidades táteis, psíquicas e neurais, como a memória, capacidades motoras e até personalidade. As causas são similares às do Transtorno de estresse pós-traumático, como por exemplo, uma vez provado que os transtornos não são causados por traumas físicos, muitas vezes os pacientes recusam em dizer o motivo ou um trauma que levou-os à sua condição, o que dificulta o diagnóstico pelos psiquiatras, que necessitam de ajuda para obtê-lo.
  • Los trastornos disociativos se definen como todas aquellas condiciones patológicas que conllevan disrupciones o fallos en la memoria, conciencia, identidad y/o percepción.Los cinco trastornos disociativos listados en el Manual diagnóstico y estadístico de los trastornos mentales son los siguientes: Trastorno de despersonalización (Código DSM IV 300.6). Supone la presencia de periodos persistentes de distanciamiento de uno mismo, o de sentirse como un observador ajeno, manteniéndose intacto el sentido de la realidad. Amnesia disociativa (Código DSM IV 300.12), también conocida como amnesia psicógena o amnesia funcional. Amnesia retrógrada de tipo autobiográfica relacionada con la experimentación de un fuerte trauma emocional. Fuga disociativa (Código DSM IV 300.13). Consiste en la realización de viajes inesperados lejos del hogar durante los cuales al paciente no le resulta posible recordar los sucesos de su vida pasada. En ocasiones puede conllevar el abandono de la identidad previa y la asunción de una nueva identidad. Trastorno de identidad disociativo (Código DSM IV 300.14), también conocido como trastorno de personalidad múltiple. En este trastorno se observa que el paciente alterna dos o más personalidades distintas, existiendo una amnesia para una cantidad importante de información relativa a las otras identidades. Trastorno disociativo no especificado (Código DSM IV 300.15). Se utiliza para todas aquellas formas de disociación patológica que no cumple los criterios diagnósticos de ninguno de los trastornos disociativos descritos anteriormente.↑ ↑ ↑ ↑ ↑ ↑
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 1241183 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 12556 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 26 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 109848368 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:icd
  • 300.120000 (xsd:double)
  • F44
prop-fr:meshid
  • D004213
prop-fr:nom
  • Troubles dissociatifs
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:wikidata
  • Q2627467
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Les troubles dissociatifs sont un ensemble de troubles psychiatriques caractérisé par la survenue d'une perturbation touchant des fonctions normalement intégrées, comme la mémoire, la conscience et l'identité. Leurs critères diagnostiques sont précisés dans le Manuel diagnostique et statistique des troubles mentaux depuis la révision de 1987.Depuis les années 1980 aux États-Unis et 1990 en Europe, les troubles dissociatifs font l'objet d'intenses programmes de recherche au niveau international.
  • Disosiyatif bozukluklar, kişide kimlik, bellek, algı ve çevre ile ilgili duyumlar gibi normalde bir bütün halinde çalışan işlevlerin bütünlüğünün bozulmasıdır. Dissosiyasyon çoğunlukla travmaya karşı bir savunma düzeneği olarak ortaya çıkar. Hastalık bu şekilde travmadan kaçmayı sağlarken aynı zamanda travmanın kişinin yaşamı üzerindeki etkisini de geciktirir.
  • 解離性障害(かいりせいしょうがい、英: Dissociative Disorder; DD)とは、アメリカ精神医学会・精神障害の診断と統計の手引き (DSM-IV-TR)における精神疾患の分類のひとつである。自分が自分であるという感覚が失われている状態、まるでカプセルの中にいるような感覚で現実感がなかったり、ある時期の記憶が全く無かったり、いつの間にか自分の知らない場所にいるなどが日常的に起こり、生活面での様々な支障をきたしている状態をさす。その中でもっとも重いものが解離性同一性障害である。DSMと並ぶ国際的診断基準、世界保健機関 (WHO) のICD-10において、解離性障害に該当するものは解離性(転換性)障害であるが、名称にも現れているように、その範囲は異なる。
  • Dissociative disorders (DD) are conditions that involve disruptions or breakdowns of memory, awareness, identity or perception. People with dissociative disorders use dissociation, a defense mechanism, pathologically and involuntarily.
  • Transtornos dissociativos atingem, de alguma forma, praticamente toda a população mundial. Por muitas vezes manifestarem-se de forma efêmera, são esquecidos ou desconsiderados. No entanto, quando os sintomas agravam-se, há a recorrência à ajuda psicológica ou psiquiátrica. O transtorno causa a perda de habilidades táteis, psíquicas e neurais, como a memória, capacidades motoras e até personalidade.
  • Los trastornos disociativos se definen como todas aquellas condiciones patológicas que conllevan disrupciones o fallos en la memoria, conciencia, identidad y/o percepción.Los cinco trastornos disociativos listados en el Manual diagnóstico y estadístico de los trastornos mentales son los siguientes: Trastorno de despersonalización (Código DSM IV 300.6).
  • Диссоциативные расстройства (лат. dissociare «отделяться от общности») — группа психических расстройств, характеризующихся изменениями или нарушениями ряда психических функций — сознания, памяти, чувства личностной идентичности, осознания непрерывности собственной идентичности. Обычно эти функции интегрированы в психике, но когда происходит диссоциация, некоторые из них отделяются от потока сознания и становятся в известной мере независимы.
  • Een dissociatieve stoornis is een psychische aandoening waarbij dissociatie het belangrijkste kenmerk is. Dissociatie is een verschijnsel dat vrijwel iedereen wel kent (bijvoorbeeld dagdromen of verstrooidheid), maar als de verschijnselen zo erg worden dat een mens niet meer normaal kan functioneren, is er sprake van een stoornis. Dissociatie kan ook deel uitmaken van andere psychische ziektebeelden (bijvoorbeeld PTSS of borderline).Dissociatie wordt veroorzaakt door angst.
  • Disociativní poruchy patří mezi psychologická a psychiatrická onemocnění. Jsou nazývány disociativní, neboť téměř vždy se v jejich případě jedná o disociaci od pacientovy osobnosti, nebo jeho minulosti, případně její úplné odvržení. Disociativní onemocnění přicházejí v mnoha formách, z nichž nejznámější je zřejmě mnohočetná porucha osobnosti. Samotný proces disociace je v moderní psychiatrii chápán jako obranný mechanismus jedince.
rdfs:label
  • Troubles dissociatifs
  • Disociativní poruchy
  • Dissociatieve stoornis
  • Dissociative disorder
  • Dissosiyatif bozukluklar
  • Transtorno dissociativo
  • Trastorno disociativo
  • Диссоциативные расстройства
  • 解離性障害
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is skos:subject of
is foaf:primaryTopic of