Dans la musique tonale, la tonique est le premier degré d'une tonalité, et par conséquent des gammes majeures et mineures. Un accord construit sur ce Ier degré est appelé « accord de tonique » ; sa note fondamentale est une tonique.En harmonie tonale, la tonique est la principale des trois fonctions tonales, avec la dominante et la sous-dominante.Dans la musique modale médiévale, l'ancêtre de la tonique est appelé « finale ».↑ 1,0, 1,1 et 1,2 Abromont 2001, p. 551

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Dans la musique tonale, la tonique est le premier degré d'une tonalité, et par conséquent des gammes majeures et mineures. Un accord construit sur ce Ier degré est appelé « accord de tonique » ; sa note fondamentale est une tonique.En harmonie tonale, la tonique est la principale des trois fonctions tonales, avec la dominante et la sous-dominante.Dans la musique modale médiévale, l'ancêtre de la tonique est appelé « finale ».
  • En teoría musical, se llama tónica tanto a la primera nota (o grado) de la escala, como a la nota que define la tonalidad y también al acorde formado sobre este primer grado, y que por lo tanto le da parte de su nombre. El acorde 'de tónica' tiene función de reposo en el sistema tonal y en el sistema modal. Por ejemplo, la escala de re mayor es una escala en modo mayor, cuya tónica es la nota re, y el acorde de mi menor séptima es un acorde de esta tonalidad cuya fundamental es la nota mi (la tónica sigue siendo re).También debemos entender que el acorde que se forma desde su fundamental no implica que esta tenga que ser la nota más grave del mismo, ya que existen, por ejemplo, tres formas diferentes de formar una tríada con las mismas notas y en la misma tonalidad. Ejemplo: DoM (tríadas do, mi, sol; mi, sol, do; y sol, do, mi, en las cuales la fundamental sería do en todos los casos, sin importar el orden en el que se dispongan las notas que forman el acorde).La existencia de una tónica —o de uno o más centros tonales, como los utilizados por Alban Berg en obras como su ópera Lulú— es esencial en la gran mayoría de las obras musicales, cualquiera que sea el estilo.
  • То́ника (от нем. Tonika, восходит к др.-греч. τόνος — звук, тон) в теории музыки — первая ступень классико-романтического тонального лада (мажора и минора), его главный устой. «Тоникой» также называют (для сокращения) тоническое трезвучие такого лада, мажорное (например, d/fis/a) или минорное (например, d/f/a). По названию тонической высоты (например, d, по-русски ре) определяют название тональности (высотного положения тонального лада), например, D-dur (по-русски ре мажор) и d-moll (по-русски ре минор).
  • A tônica (português brasileiro) ou tónica (português europeu) , ou grau tonal, por vezes também chamada de base, raiz e fundamental, é um dos graus da escala musical.
  • Tonika, akord toniczny, centrum tonalne, ośrodek/punkt ciążenia tonalnego (fr. tonique; często oznaczana symbolem T) – z punktu widzenia harmonii jedna z trzech funkcji głównych systemu dur-moll (obok dominanty oraz subdominanty). Toniką bywa nazywany także pierwszy stopień skali durowej lub mollowej, będący prymą toniki w rozumieniu funkcyjnym.
  • Tonik, müzik teorisinde, bir müzik ölçüsünün ilk notasıdır ve müzikal kompozisyonda oldukça önemlidir. Tonik notanın üçlü şekline tonik akor denir ve en önemli akordur.
  • Tónika je hudební pojem, označující základní tón stupnice resp. tóniny. K tónice se vztahují základní akordy příslušné tóniny (kvintakord, sextakord, kvartsextakord). Hlavní melodie hudební skladby také často tónikou končí. Tónika je 1. stupeň ve stupnici.
  • Toniko, musikaren teorian, eskalako lehen notari zein lehen nota horretatik abiatuta eratzen den akordeari deritzo. Tonalitatea adierazten duena eta honi izena ematen diona da.Adibidez, Re nagusiko eskala, modu nagusiko eskala bat da, nota toniko bezala Re duena.Toniko baten existentzia, edo, Alban Bergek Lulu izeneko bere operan erabilitako zentro tonal bat edo gehiagorena, funtsezkoa da musika lan gehienetan, estiloa edozein dela ere.
  • 으뜸음은 음계의 첫 소리이다. 장음계에서는 "도", 단음계에서는 "라" 음에 해당한다.
  • La tonica è la prima e l'ultima nota di una scala musicale.La tonica dà il nome alla scala corrispondente e anche all'accordo derivatone.È una nota statica, perché è il suono verso cui la creazione musicale tende naturalmente.Si noti che in un accordo la nota che dà il nome all'accordo stesso non si chiama tonica ma fondamentale.
  • In de muziek is de tonica de grondtoon van een toonladder, of het grondtoonakkoord van de toonsoort.In tonale muziek is de tonica meestal het eerste en het laatste akkoord van een compositie (zie cadens). Vaak is de tonica een beginnoot, maar nauwkeuriger om te zeggen is dat het de belangrijkste (gewichtigste) toon is in een stuk, het kan dus absoluut iets anders zijn dan de beginnoot. De eerste toon van een toonladder heet wel altijd de tonica.Tonica is echter ook een benaming voor een akkoord dat zogezegd "rust" uitstraalt (zie ook subdominant en dominant; deze akkoorden bevatten respectievelijk een beetje en veel spanning). Het tonica-akkoord heeft uiteraard een tonicafunctie, maar ook de derde trap (III) heeft deze, wanneer een ander akkoord met tonica-functie deze derde trap voorafgaat. Het derde grondakkoord met tonicafunctie is de zesde trap (VI). Het is een uitbreiding van de eerste trap, maar het wordt ook vaak zelfstandig gebruikt, of als einde van de bedrieglijke cadens.De term tonica is ontleend aan het Griekse tonikós, wat betekent 'met betrekking tot de spanning, de toon'.
  • A tonika (francia tonique) a dúr–moll tonális zenében a hangnem alaphangja. Ez a hang az adott hangnem névadója, tehát a tonika C-dúrban c, a-mollban a stb. A tonika kifejezés eredetileg Jean-Philippe Rameau-tól származik, Hugo Riemann kezdte el a terminust a tonikára épülő hármashangzat, mint zenei funkció jelölésére használni.
  • Tonika (französisch tonique, tonisch zu griechisch tonos ‚Spannung‘).„Tonika heißt in der dur-moll-tonalen Musik der Grundton der Tonart, die nach ihm benannt wird, z. B. C-Dur nach c, a-moll nach a. Die funktionale Harmonielehre versteht unter Tonika den darauf errichteten Dreiklang, den Hauptklang der Tonart (in C-Dur c-e-g, in a-moll a-c-e).“ Sie ist die Bezeichnung für die erste Stufe einer Tonart.
  • 主音(しゅおん)は、音階の最初の音(第1音)。移動ドにおいて長調ではドの音。短調ではラの音。調性のある音楽では、この音に帰着しようとする力が働く。一般に曲の最後には主音が置かれる。しかし主音で終わらない曲も数多い。日本の民謡などは属音で終わることも多い。
  • La tònica és, en el context de la música tonal, la nota principal i jeràrquicament més important de totes les que integren l'escala d'una determinada tonalitat. Al mateix temps, és la primera nota d'aquesta escala, és a dir, el primer grau de l'escala, i la nota que dóna nom a la tonalitat en qüestió.Així, per exemple, la tònica de la tonalitat de do -tant si es tracta de do major com si es tracta de do menor- és la nota do.
  • In music, the tonic is the first scale degree of a diatonic scale and the tonal center or final resolution tone. The triad formed on the tonic note, the tonic chord, is thus the most significant chord. More generally, the tonic is the pitch upon which all other pitches of a piece are hierarchically referenced. Scales are named after their tonics, thus the tonic of the scale of C is the note C.In very much conventionally tonal music, harmonic analysis will reveal a broad prevalence of the primary (often triadic) harmonies: tonic, dominant, and subdominant (i.e., I and its chief auxiliaries a 5th removed), and especially the first two of these.The tonic is often confused with the root, which is the reference note of a chord, rather than that of the scale. It is also represented with the Roman numeral I.
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 77307 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 2108 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 15 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 108128268 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:année
  • 2001 (xsd:integer)
prop-fr:id
  • Abromont2001
prop-fr:isbn
  • 978 (xsd:integer)
prop-fr:nom
  • Abromont
prop-fr:pagesTotales
  • 608 (xsd:integer)
prop-fr:prénom
  • Claude
prop-fr:titre
  • Guide de la théorie de la musique
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:éditeur
  • Librairie Arthème Fayard et Éditions Henry Lemoine
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Dans la musique tonale, la tonique est le premier degré d'une tonalité, et par conséquent des gammes majeures et mineures. Un accord construit sur ce Ier degré est appelé « accord de tonique » ; sa note fondamentale est une tonique.En harmonie tonale, la tonique est la principale des trois fonctions tonales, avec la dominante et la sous-dominante.Dans la musique modale médiévale, l'ancêtre de la tonique est appelé « finale ».↑ 1,0, 1,1 et 1,2 Abromont 2001, p. 551
  • A tônica (português brasileiro) ou tónica (português europeu) , ou grau tonal, por vezes também chamada de base, raiz e fundamental, é um dos graus da escala musical.
  • Tonika, akord toniczny, centrum tonalne, ośrodek/punkt ciążenia tonalnego (fr. tonique; często oznaczana symbolem T) – z punktu widzenia harmonii jedna z trzech funkcji głównych systemu dur-moll (obok dominanty oraz subdominanty). Toniką bywa nazywany także pierwszy stopień skali durowej lub mollowej, będący prymą toniki w rozumieniu funkcyjnym.
  • Tonik, müzik teorisinde, bir müzik ölçüsünün ilk notasıdır ve müzikal kompozisyonda oldukça önemlidir. Tonik notanın üçlü şekline tonik akor denir ve en önemli akordur.
  • Tónika je hudební pojem, označující základní tón stupnice resp. tóniny. K tónice se vztahují základní akordy příslušné tóniny (kvintakord, sextakord, kvartsextakord). Hlavní melodie hudební skladby také často tónikou končí. Tónika je 1. stupeň ve stupnici.
  • Toniko, musikaren teorian, eskalako lehen notari zein lehen nota horretatik abiatuta eratzen den akordeari deritzo. Tonalitatea adierazten duena eta honi izena ematen diona da.Adibidez, Re nagusiko eskala, modu nagusiko eskala bat da, nota toniko bezala Re duena.Toniko baten existentzia, edo, Alban Bergek Lulu izeneko bere operan erabilitako zentro tonal bat edo gehiagorena, funtsezkoa da musika lan gehienetan, estiloa edozein dela ere.
  • 으뜸음은 음계의 첫 소리이다. 장음계에서는 "도", 단음계에서는 "라" 음에 해당한다.
  • La tonica è la prima e l'ultima nota di una scala musicale.La tonica dà il nome alla scala corrispondente e anche all'accordo derivatone.È una nota statica, perché è il suono verso cui la creazione musicale tende naturalmente.Si noti che in un accordo la nota che dà il nome all'accordo stesso non si chiama tonica ma fondamentale.
  • A tonika (francia tonique) a dúr–moll tonális zenében a hangnem alaphangja. Ez a hang az adott hangnem névadója, tehát a tonika C-dúrban c, a-mollban a stb. A tonika kifejezés eredetileg Jean-Philippe Rameau-tól származik, Hugo Riemann kezdte el a terminust a tonikára épülő hármashangzat, mint zenei funkció jelölésére használni.
  • Tonika (französisch tonique, tonisch zu griechisch tonos ‚Spannung‘).„Tonika heißt in der dur-moll-tonalen Musik der Grundton der Tonart, die nach ihm benannt wird, z. B. C-Dur nach c, a-moll nach a. Die funktionale Harmonielehre versteht unter Tonika den darauf errichteten Dreiklang, den Hauptklang der Tonart (in C-Dur c-e-g, in a-moll a-c-e).“ Sie ist die Bezeichnung für die erste Stufe einer Tonart.
  • 主音(しゅおん)は、音階の最初の音(第1音)。移動ドにおいて長調ではドの音。短調ではラの音。調性のある音楽では、この音に帰着しようとする力が働く。一般に曲の最後には主音が置かれる。しかし主音で終わらない曲も数多い。日本の民謡などは属音で終わることも多い。
  • La tònica és, en el context de la música tonal, la nota principal i jeràrquicament més important de totes les que integren l'escala d'una determinada tonalitat. Al mateix temps, és la primera nota d'aquesta escala, és a dir, el primer grau de l'escala, i la nota que dóna nom a la tonalitat en qüestió.Així, per exemple, la tònica de la tonalitat de do -tant si es tracta de do major com si es tracta de do menor- és la nota do.
  • То́ника (от нем. Tonika, восходит к др.-греч. τόνος — звук, тон) в теории музыки — первая ступень классико-романтического тонального лада (мажора и минора), его главный устой. «Тоникой» также называют (для сокращения) тоническое трезвучие такого лада, мажорное (например, d/fis/a) или минорное (например, d/f/a).
  • En teoría musical, se llama tónica tanto a la primera nota (o grado) de la escala, como a la nota que define la tonalidad y también al acorde formado sobre este primer grado, y que por lo tanto le da parte de su nombre. El acorde 'de tónica' tiene función de reposo en el sistema tonal y en el sistema modal.
  • In de muziek is de tonica de grondtoon van een toonladder, of het grondtoonakkoord van de toonsoort.In tonale muziek is de tonica meestal het eerste en het laatste akkoord van een compositie (zie cadens). Vaak is de tonica een beginnoot, maar nauwkeuriger om te zeggen is dat het de belangrijkste (gewichtigste) toon is in een stuk, het kan dus absoluut iets anders zijn dan de beginnoot.
  • In music, the tonic is the first scale degree of a diatonic scale and the tonal center or final resolution tone. The triad formed on the tonic note, the tonic chord, is thus the most significant chord. More generally, the tonic is the pitch upon which all other pitches of a piece are hierarchically referenced.
rdfs:label
  • Tonique (musique)
  • Tonic (music)
  • Tonica (musica)
  • Tonica (muziek)
  • Tonik
  • Tonika
  • Tonika
  • Tonika
  • Toniko (musika)
  • Tònica (música)
  • Tónica (música)
  • Tónika
  • Tônica
  • Тоника
  • 主音
  • 으뜸음
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of