PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • La théorie de l'état de transition (en anglais transition state theory - TST) a pour objectif d'expliquer les cinétiques de réaction pour des réactions chimiques élémentaires. Cette théorie postule l'existence d'un genre spécial d'équilibre chimique, le quasi-équilibre, entre les réactifs et un complexe de transition activé.La TST est utilisée en premier lieu pour comprendre de manière qualitative le déroulement des réactions chimiques. La théorie a connu moins de succès dans son but initial de calculer des constantes cinétiques absolues pour les réactions, ces calculs nécessitant la connaissance précise des surfaces d'énergies potentielles, mais permet de calculer efficacement l'enthalpie standard d'activation (Δ‡H°), l'entropie standard d'activation (Δ‡S°), et l'énergie standard d'activation de Gibbs (Δ‡G°) pour une réaction donnée si sa constante cinétique a été déterminée expérimentalement (la notation ‡ indique que la constante cherchée est à l'état de transition).Cette théorie a été développée simultanément en 1935 par Henry Eyring, à Princeton, et par Meredith Gwynne Evans et Michael Polanyi à l'Université de Manchester,.La théorie de l'état de transition est aussi connue sous les noms de théorie du complexe activé, théorie de la cinétique absolue ou théorie des cinétiques de réaction absolues.Avant le développement de la TST, la loi cinétique d'Arrhenius était largement utilisée afin de déterminer les énergies des barrières de réactions. La loi d'Arrhenius est déduite d'observations empiriques et ne prend pas en compte de considérations mécanistiques, par exemple de savoir si un ou plusieurs réactifs intermédiaires sont impliqués dans le passage d'un réactif à un produit. Cependant, un développement plus poussé était nécessaire afin de comprendre les deux paramètres associés à cette loi, le facteur pré-exponentiel (A) et l'énergie d'activation (Ea). La TST, qui conduit à l'équation d'Eyring, permet de déterminer ces deux paramètres ; cependant, 46 ans se sont écoulés entre la publication de la loi cinétique d'Arrhenius en 1889 et celle de l'équation d'Eyring dérivée de la TST en 1935. Durant cette période, de nombreux scientifiques et chercheurs ont contribué de manière significative au développement de la théorie.
  • Az átmenetiállapot-elmélet (más néven aktivált komplex elmélet, abszolút sebességi elmélet vagy átmeneti komplex elmélet) az elemi reakciók sebességének magyarázatára alkotott elmélet, mely feltételezi, hogy a reakció kiindulási anyagai és az átmenetei állapot aktivált komplexei között sajátos kémiai egyensúly (kvázi-egyensúlyt) létezik.Az átmenetiállapot-elméletet elsősorban arra használják, hogy minőségileg megértsék, hogyan megy végbe egy kémiai reakció. Eredeti célkitűzésével szemben az átmenetiállapot-elmélet kevésbé bizonyult sikeresnek a reakciósebességi állandók abszolút értékének számolására, mivel ahhoz a potenciális energia felületek pontos ismeretére lenne szükség, de segítségével kiszámítható egy adott reakció standard aktiválási entalpiája (Δ‡H⦵), standard aktiválási entrópiája (Δ‡S⦵) és az aktiválás standard szabadentalpiája (Δ‡G⦵), ha kísérletileg ismert a reakció sebességi állandója. (A ‡ jelölés az adott mennyiség átmeneti állapotban vett értékét jelöli.)Az elméletet 1935-ben párhuzamosan dolgozta ki az akkoriban a Princetoni Egyetemen dolgozó Henry Eyring, valamint a Manchesteri Egyetem két kutatója, Meredith Gwynne Evans és Polányi Mihály.Az átmenetiállapot-elmélet kidolgozása előtt a reakciók energiagátjának meghatározására széles körben használták az Arrhenius-féle sebességi törvényt. Az Arrhenius-egyenlet a tapasztalati megfigyelésekre épül, és figyelmen kívül hagyja a mechanisztikus megfontolásokat, mint például hogy egy reaktáns termékké alakulása során egy vagy több reaktív köztitermék szerepel-e. Emiatt további fejlődésre volt szükség, hogy az ebben a törvényben szereplő két paraméter, a(z A) preexponenciális tényező és az (Ea) aktiválási energia jelentését megértsék. Az átmenetiállapot-elmélet, mely az Eyring-egyenlet felírásához vezetett, sikeresen megoldja ezt a két kérdést, ám az Arrhenius-egyenlet (1889) és az átmenetiállapot-elméletből levezetett Eyring-egyenlet (1935) publikálása között 46 év telt el. Ezen időszak alatt számos kutató és tudós járult jelentős mértékben hozzá az elmélet kifejlesztéséhez.
  • La Teoría del Estado de Transición es una teoría que explica la velocidad de reacción de reacciones químicas elementales. La teoría asume la existencia de un tipo especial de equilibrio químico (cuasi-equilibrio) entre los reactivos y el complejo activado o estado de transición, una estructura intermedia inestable por su alta energía.Esta teoría se emplea fundamentalmente para comprender cómo se desarrollan las reacciones químicas pero no ha tenido mucho éxito en su objetivo inicial de calcular las constantes de velocidad para lo cual se requiere un conocimiento preciso de las superficies de energía potencial. Sí ha permitido calcular las entalpías estándar de activación (Δ‡Hº), las entropías estándar de activación (Δ‡Sº), las energías libres de activación (Δ‡Gº) de una determinada reacción si se ha determinado experimentalmente su constante de velocidad. (La notación ‡ se refiere a que el valor en cuestión está medido en el 'estado de transición'.)Esta teoría se desarrolló simultáneamente en 1935 por Henry Eyring, en la universidad de Princeton, y por Meredith Gwynne Evans y Michael Polanyi de la Universidad de Mánchester. También se conoce esta teoría con el nombre de “teoría del complejo activado”, “teoría de velocidades absolutas”, y “teoría de las velocidades absolutas de reacción”.Antes del desarrollo de esta teoría, la ley de velocidad de Arrhenius era usada ampliamente para determinar barreras de energía de una reacción (diferencia de energía del complejo activado menos la de los reactivos). La ecuación de Arrhenius surge de observaciones empíricas e ignora toda consideración sobre el mecanismo, como por ejemplo si están implicados uno o más estados intermedios en la conversión global de un reactivo en un producto. Por lo tanto, fue necesario un desarrollo posterior para comprender los dos parámetros asociados con esta ley, el factor preexponencial (A) y la energía de activación (Ea). La teoría que condujo a la ecuación de Eyring trata con éxito estas dos cuestiones, transcurriendo 46 años entre la publicación de la ley de velocidad de Arrhenius en 1889 y la ecuación de Eyring basada en la teoría del estado de transición en 1935. En este período, el trabajo de muchos científicos e investigadores contribuyó significativamente al desarrollo de esta teoría.
  • La teoria dello stato di transizione, o teoria del complesso attivato, è la teoria che tratta le velocità delle reazioni elementari assumendo un particolare tipo di equilibrio (quasi-equilibrio) tra reagenti e complessi attivati.La teoria è utilizzata soprattutto come base qualitativa per comprendere come avvengono le reazioni chimiche. La teoria dello stato di transizione ha avuto meno successo nel suo scopo originale di calcolare le costanti di velocità assoluta di reazione, in dipendenza dal fatto che il calcolo delle velocità assolute di reazione richiede una conoscenza molto accurata delle superfici di energia potenziale, ma è adatta per il calcolo della entalpia di attivazione (ΔH‡), dell'entropia di attivazione (ΔS‡), e dell'energia libera di Gibbs di attivazione (ΔG‡) per una particolare reazione la cui costante di velocità sia stata determinata sperimentalmente. Questa teoria fu sviluppata simultaneamente nel 1935 da Henry Eyring, allora alla Università di Princeton, e da Meredith Gwynne Evans e Michael Polanyi dell'Università di Manchester. Prima del suo sviluppo, per determinare le energie per la barriera di reazione veniva ampiamente utilizzata la legge di Arrhenius della velocità. L'equazione di Arrhenius deriva dall'osservazione empirica e ignora ogni considerazione meccanicistica, come nel caso se uno o più intermedi di reazione siano implicati o meno nella conversione totale di un reagente in un prodotto. Di conseguenza furono necessari ulteriori sviluppi per comprendere i due parametri associati a questa legge, il fattore pre-esponenziale (A) e l'energia di attivazione (ΔE‡). La teoria dello stato di transizione, che condusse alla equazione di Eyring, affrontò con successo questi due temi; tuttavia, passarono 46 anni tra la pubblicazione della legge di Arrhenius della velocità nel 1889 e l'equazione di Eyring nel 1935. Durante questo periodo di tempo il lavoro di molti scienziati e ricercatori contribuì significativamente allo sviluppo di questa teoria.
  • La teoria de l'estat de transició és una teoria que explica les velocitats de les reaccions químiques elementals. La teoria assumeix l'existència d'un tipus especial d'equilibri químic (quasi-equilibri) entre els reactius i el complex activat o estat de transició, una estructura intermèdia inestable per la seva alta energia.Aquesta teoria s'empra fonamentalment per a comprendre com es desenvolupen les reaccions químiques però no ha tingut molt d'èxit en el seu objectiu inicial de calcular les constants de velocitat, per a la qual cosa es requereix un coneixement precís de les superficies d'energia potencial. Sí que ha permès calcular les entalpías estàndard d'activació (Δ‡H), les entropías estàndard d'activació (Δ‡S), les energías lliures d'activació (Δ‡G) d'una determinada reacció si s'ha determinat experimentalment el seu constant de velocitat. (La notació ‡ es refereix que el valor en qüestió està mesurat en l'anomenat 'estat de transició'.)Aquesta teoria fou desenvolupada simultàniament el 1935 per Henry Eyring, en la universitat de Princeton, i per Meredith Gwynne Evans i Michael Polanyi de la Universitat de Manchester. També es coneix aquesta teoria amb el nom de “teoria del complex activat”, “teoria de velocitats absolutes”, i “teoria de les velocitats absolutes de reacció”.Abans del desenvolupament d'aquesta teoria, l'equació d'Arrhenius era usada àmpliament per a determinar barreres d'energia d'una reacció (diferència d'energia del complex activat menys la dels reactius). L'equació d'Arrhenius sorgeix d'observacions empíriques i ignora tota consideració sobre el mecanisme, com per exemple si estan implicats un o més estats intermedis en la conversió global d'un reactiu en un producte. Per tant, fou necessari un desenvolupament posterior per a comprendre els dos paràmetres associats amb aquesta llei, el factor preexponencial (A) i l'energia d'activació (Ea). La teoria de l'estat de transició tracta amb èxit aquestes dues qüestions, transcorrent 46 anys entre la publicació de la llei de velocitat d'Arrhenius el 1889 i l'equació d'Eyring basada en la teoria de l'estat de transició el 1935. En aquest període, el treball de molts científics i investigadors contribuïren significativament al desenvolupament d'aquesta teoria.
  • Transition state theory (TST) explains the reaction rates of elementary chemical reactions. The theory assumes a special type of chemical equilibrium (quasi-equilibrium) between reactants and activated transition state complexes.TST is used primarily to understand qualitatively how chemical reactions take place. TST has been less successful in its original goal of calculating absolute reaction rate constants because the calculation of absolute reaction rates requires precise knowledge of potential energy surfaces, but it has been successful in calculating the standard enthalpy of activation (Δ‡Hɵ), the standard entropy of activation (Δ‡Sɵ), and the standard Gibbs energy of activation (Δ‡Gɵ) for a particular reaction if its rate constant has been experimentally determined. (The ‡ notation refers to the value of interest at the transition state.)This theory was developed simultaneously in 1935 by Henry Eyring, then at Princeton University, and by Meredith Gwynne Evans and Michael Polanyi of the University of Manchester. TST is also referred to as "activated-complex theory," "absolute-rate theory," and "theory of absolute reaction rates."Before the development of TST, the Arrhenius rate law was widely used to determine energies for the reaction barrier. The Arrhenius equation derives from empirical observations and ignores any mechanistic considerations, such as whether one or more reactive intermediates are involved in the conversion of a reactant to a product. Therefore, further development was necessary to understand the two parameters associated with this law, the pre-exponential factor (A) and the activation energy (Ea). TST, which led to the Eyring equation, successfully addresses these two issues; however, 46 years elapsed between the publication of the Arrhenius rate law, in 1889, and the Eyring equation derived from TST, in 1935. During that period, many scientists and researchers contributed significantly to the development of the theory.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 4835794 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 31478 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 67 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 104018714 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • La théorie de l'état de transition (en anglais transition state theory - TST) a pour objectif d'expliquer les cinétiques de réaction pour des réactions chimiques élémentaires. Cette théorie postule l'existence d'un genre spécial d'équilibre chimique, le quasi-équilibre, entre les réactifs et un complexe de transition activé.La TST est utilisée en premier lieu pour comprendre de manière qualitative le déroulement des réactions chimiques.
  • La teoria dello stato di transizione, o teoria del complesso attivato, è la teoria che tratta le velocità delle reazioni elementari assumendo un particolare tipo di equilibrio (quasi-equilibrio) tra reagenti e complessi attivati.La teoria è utilizzata soprattutto come base qualitativa per comprendere come avvengono le reazioni chimiche.
  • Az átmenetiállapot-elmélet (más néven aktivált komplex elmélet, abszolút sebességi elmélet vagy átmeneti komplex elmélet) az elemi reakciók sebességének magyarázatára alkotott elmélet, mely feltételezi, hogy a reakció kiindulási anyagai és az átmenetei állapot aktivált komplexei között sajátos kémiai egyensúly (kvázi-egyensúlyt) létezik.Az átmenetiállapot-elméletet elsősorban arra használják, hogy minőségileg megértsék, hogyan megy végbe egy kémiai reakció.
  • Transition state theory (TST) explains the reaction rates of elementary chemical reactions. The theory assumes a special type of chemical equilibrium (quasi-equilibrium) between reactants and activated transition state complexes.TST is used primarily to understand qualitatively how chemical reactions take place.
  • La Teoría del Estado de Transición es una teoría que explica la velocidad de reacción de reacciones químicas elementales.
  • La teoria de l'estat de transició és una teoria que explica les velocitats de les reaccions químiques elementals.
rdfs:label
  • Théorie de l'état de transition
  • Eyring-Theorie
  • Teoria de l'estat de transició
  • Teoria dello stato di transizione
  • Teoría del estado de transición
  • Transition state theory
  • Átmenetiállapot-elmélet
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of