Théophane de Poltava (né Vassili Dimitrievitch Bystrov, en russe : Василий Дмитриевич Быстров) est un archevêque et théologien russe de l'église orthodoxe, né le 12 janvier 1875 et mort le 19 février 1940. Il avait la réputation d'être un ascète irréprochable d'une haute spiritualité. Sa dormition est commémorée le 19 février.↑ 31 décembre 1874 dans le calendrier julien, toujours en vigueur dans le rite religieux orthodoxe↑ 6 février 1940 dans le calendrier julien.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Théophane de Poltava (né Vassili Dimitrievitch Bystrov, en russe : Василий Дмитриевич Быстров) est un archevêque et théologien russe de l'église orthodoxe, né le 12 janvier 1875 et mort le 19 février 1940. Il avait la réputation d'être un ascète irréprochable d'une haute spiritualité. Sa dormition est commémorée le 19 février.
  • Архиепи́скоп Феофа́н (в миру Васи́лий Дми́триевич Быстро́в; 31 декабря 1872 (12 января 1873), село Подмошье, Лужский уезд, Санкт-Петербургская губерния — 19 февраля 1940, Лимре, Эндр и Луара, Франция) — епископ Русской Православной Церкви заграницей; известен как архиепископ Полтавский и Переяславский (1913—1919).В 1900-х состоял на должностях инспектора, затем ректора Санкт-Петербургской духовной академии, был неофициальным духовником царской семьи. Имел репутацию духовного подвижника безупречной жизни. По мнению ряда современников, в частности Н. Д. Жевахова, сыграл решающую роль в переезде Г. Е. Распутина в Санкт-Петербург и стяжании им первоначальной популярности. Позднее переменил своё мнение о Распутине и стал бороться против него.
  • Teofan, imię świeckie: Wasilij Dmitrijewicz Bystrow (ur. 13 stycznia 1873 w Podmoszu – zm. 19 lutego 1940 w Limeray) – rosyjski biskup prawosławny.Był synem kapłana prawosławnego. Ukończył seminarium duchowne w Petersburgu, zaś w 1896 także Petersburską Akademię Duchowną. Po uzyskaniu dyplomu kandydata nauk teologicznych został zatrudniony w Akademii jako stypendysta profesorski, od 1897 pracował w katedrze historii biblijnej. W 1898 złożył wieczyste śluby mnisze, po czym został wyświęcony na hierodiakona i hieromnicha. W 1901 otrzymał godność archimandryty.W 1905 uzyskał tytuł magistra teologii, został inspektorem Akademii Petersburskiej oraz uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego. Od 4 lutego 1909 do 1910 był rektorem Akademii. 22 lutego 1909 miała miejsce jego chirotonia na biskupa jamburskiego, wikariusza eparchii petersburskiej. Głównym konsekratorem w czasie ceremonii był metropolita petersburski Antoni.Mistyk i asceta, należał do opiekunów duchownych rodziny carskiej. Na dwór został wprowadzony przez wielką księżną Rosji Milicę, która podzielała jego głębokie zainteresowania literaturą mistyczną i ascetyczną. W 1903 poznał nowo przybyłego do Petersburga Grigorija Rasputina i uwierzył w jego dar przewidywania przyszłości, pozwalając mu nawet zamieszkać w swoim domu. Jednak wbrew ocenom wielu historyków, powtarzaną za wspomnieniami współczesnych, Teofan nie wprowadził Rasputina na carski dwór.W 1910 został biskupem taurydzkim i symferopolskim. Dwa lata później został przeniesiony na katedrę astrachańską i jenotajewską. Jego usunięcie z Petersburga miało związek ze zmianą stosunku Teofana do Rasputina. Dowiedziawszy się, iż ten ostatni prowadzi rozpustne i wystawne życie, biskup otwarcie uznał go za oszusta i wystąpił przeciwko niemu. W rezultacie stracił łaskę rodziny carskiej. W 1910 doznał paraliżu nerwu twarzowego. W 1913 przeniesiony na katedrę połtawską i perejasławską.W 1918 otrzymał godność arcybiskupią. Brał udział w organizacji Tymczasowego wyższego zarządu cerkiewnego na południowym wschodzie Rosji. W roku następnym wyemigrował z Rosji, żył kolejno w Stambule, Królestwie SHS, od 1925 w Bułgarii. Do 1926 zasiadał w Synodzie Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji, z którym zerwał, uznając głoszoną przez jego zwierzchnika, metropolitę Antoniego (Chrapowickiego), naukę o odkupieniu za heretycką. Od 1931 żył we Francji jako pustelnik w grocie nad Loarą, pod opieką dwóch Rosjanek.Zmarł w 1940 i został pochowany na cmentarzu komunalnym w Limeray.== Przypisy ==
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 3057017 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 7614 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 53 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 106751810 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Théophane de Poltava (né Vassili Dimitrievitch Bystrov, en russe : Василий Дмитриевич Быстров) est un archevêque et théologien russe de l'église orthodoxe, né le 12 janvier 1875 et mort le 19 février 1940. Il avait la réputation d'être un ascète irréprochable d'une haute spiritualité. Sa dormition est commémorée le 19 février.↑ 31 décembre 1874 dans le calendrier julien, toujours en vigueur dans le rite religieux orthodoxe↑ 6 février 1940 dans le calendrier julien.
  • Архиепи́скоп Феофа́н (в миру Васи́лий Дми́триевич Быстро́в; 31 декабря 1872 (12 января 1873), село Подмошье, Лужский уезд, Санкт-Петербургская губерния — 19 февраля 1940, Лимре, Эндр и Луара, Франция) — епископ Русской Православной Церкви заграницей; известен как архиепископ Полтавский и Переяславский (1913—1919).В 1900-х состоял на должностях инспектора, затем ректора Санкт-Петербургской духовной академии, был неофициальным духовником царской семьи.
  • Teofan, imię świeckie: Wasilij Dmitrijewicz Bystrow (ur. 13 stycznia 1873 w Podmoszu – zm. 19 lutego 1940 w Limeray) – rosyjski biskup prawosławny.Był synem kapłana prawosławnego. Ukończył seminarium duchowne w Petersburgu, zaś w 1896 także Petersburską Akademię Duchowną. Po uzyskaniu dyplomu kandydata nauk teologicznych został zatrudniony w Akademii jako stypendysta profesorski, od 1897 pracował w katedrze historii biblijnej.
rdfs:label
  • Théophane de Poltava
  • Teofan (Bystrow)
  • Феофан (Быстров)
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of