Tassilon III de Bavière, né vers 741, mort après 794, est un aristocrate bavarois de la dynastie des Agilolfing, duc de Bavière de 748 à 788, une personnalité politique de premier plan à l'époque de Charlemagne.↑ Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique Mémoires couronnés et autres mémoires ..., Volume 11 1861

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Tassilon III de Bavière, né vers 741, mort après 794, est un aristocrate bavarois de la dynastie des Agilolfing, duc de Bavière de 748 à 788, une personnalité politique de premier plan à l'époque de Charlemagne.
  • Blessed Tassilo III (c. 741 – c. 796) was duke of Bavaria from 748 to 788, the last of the house of the Agilolfings.Tassilo, then still an infant, began his rule as a Frankish ward under the tutelage of his uncle, the Merovingian Mayor of the Palace Pepin the Short (later king) after Tassilo's father, Duke Odilo of Bavaria, had died in 747 and Pepin’s half-brother Grifo had tried to seize the duchy for himself. Pepin removed Grifo and installed the young Tassilo as duke, but under Frankish overlordship.Later, in 757, according to the Royal Frankish Annals, Tassilo became Pepin’s vassal for his lands at an assembly held at Compiègne. There he is reported to have sworn numerous oaths to Pepin and promised fealty to him and his sons, Charles and Carloman. However, this highly legalistic account is quite out of character for the period; K. L. Pearson has suggested that it probably represents a reworking of the original document by the annalist to emphasise Charlemagne’s overlordship over Tassilo during the period of hostilities between the two rulers.Around 760 Tassilo married Liutperga, daughter of the Lombard king Desiderius continuing a tradition of Lombardo-Bavarian connections. He made several journeys to Italy to visit his father in law and to establish political relations with the pope. It is reported that Tassilo had gained such a reputation that he was regarded as a kingly ruler when his cousins Charles and Carloman assumed power in the Frankish realm in 768.That year he founded Gars Abbey on the Inn River in southern Bavaria.He was however not able to protect the pope against Lombard expansions which has been seen as a reason for Rome's lack of supporting Tassilo in his later conflict with Charlemagne. Still, there is consensus among historians that Tassilo despite his acting as a kingly sovereign did not intend to become king himself.From the Frankish point of view, in 763 Tassilo defaulted on his military obligations to Pepin, leaving the Frankish campaign in Aquitaine on grounds of ill health. Pearson suggests that he left out of a feeling of obligation to the Aquitanians in light of an earlier alliance made between Tassilo’s father and the Aquitanian duke during his conflict with Pepin in 743. Whatever the motivations behind Tassilo's abandoning the campaign, the Royal Frankish Annals for that year are particularly scathing of him, saying that he "brushed aside his oaths and all his promises and sneaked away on a wicked pretext". Working on the premise, argued by Pearson, that these annals may have been revised to emphasise Tassilo as a vassal suggests that this was the beginning of a campaign to depict Tassilo as an oath-breaker and as one unprepared to carry out the main function of his office, namely, to fight, making him unfit for rule.This incident was the linchpin in Charlemagne and Pope Hadrian I’s argument that Tassilo was not an independent prince, but a rebellious vassal deserving punishment. This punishment was carried out, after much political maneuvering, in 788, when Tassilo was finally deposed and entered a monastery. In 794, Tassilo was made once more, at the synod of Frankfurt, to renounce his and his family's claims to Bavaria.He is venerated by the Roman Catholic Church as a saint with a feast day on December 13.
  • Tassilo III - również Tassilon III, książę Bawarii z VIII wieku.Zmuszony do hołdu lennego przez władcę państwa Franków Karola Wielkiego, pokonany w 787, pozbawiony tronu pod zarzutem felonii w 788 i osadzony w klasztorze. Po tych wydarzeniach Bawaria została przyłączona bezpośrednio do państwa Franków.
  • Tasilón III de Baviera, también conocido como Tassilo o Tasilo (741 - 794), fue duque de Baviera y el útimo perteneciente a la Dinastía Agilolfinga.
  • Tassilo III. (asi 741 - 796) byl bavorský vévoda z rodu Agilolfingů, vládnoucí mezi léty 748 až 787.Tassilo se stal vévodou ještě v jinošském věku. Již po smrti svého otce Odila musel bojovat o svůj stolec se synem Karla Martela Grifem. Od jisté porážky ho zachránil Grifův poloviční bratr, merovejský majordomus a později první král Franků z dynastie Karlovců, Pipin III. Krátký. Ten pak převzal poručnickou vládu nad Bavorskem do Tassilovy plnoletosti. V roce 757 pak složil bavorský vévoda v Compiegne lenní slib Pipinovi a jeho synům Karlovi a Karlomanovi, čímž se ujal fakticky vlády. V roce 763 zanevřel na své vojenské povinnosti k Pipinovi a nepřidal se k jeho tažení do Akvitánie, což bylo použito Karlem Velikým k obsazení Bavorska v roce 787 a ke svržení Tassila. Tassilo byl na Karlův příkaz oslepen metodou abacinace a přinucen odejít do kláštera, kde dožil svůj život.
  • Tassilo III. (* um 741; † um 796) war der letzte bairische Herzog aus dem Geschlecht der Agilolfinger und ein Vetter Karls des Großen.
  • Тасило III (Tassilo III.; * 741; † 796) e последният херцог на Бавария от династията Агилолфинги и братовчед на Карл Велики.Той е син на херцог Одило от Бавария и Хилтруда (* 715; + 754), дъщеря на Карл Мартел и първата му съпруга Ротруда. Майка му е сестра на Пипин III Млади, който е баща на Карл Велики.През 748 г. Тасило става още много малък херцог на Бавария. Построява и подарява много манастири. През 772 г. разширява влиянието си на Изток като завладява карантаните.Женен е за Луитперга, дъщеря на последния лангобардския крал Дезидериус и Анса.През 772 г. папа Адриан I кръщава сина им Теодо в Рим. Тасило е съюзник с лангобардите, които са завладени през 774 г. от Карл Велики.През 794 г. той трябва да предаде Бавария на Карл Велики. Последните си години живее като обикновен монах в манастира Лорш, където е и погребан.Цялата му фамилия е поставена в манастири.Неговите деца:Теодо III (*770-+ след 793), съ-владетел 776 г., пленик при Карл Велики, 788 г. по заповед на Карл Велики направен монах в манастир Св. Максимин в Трир. Теудеберт (772- след 793)Котани, тя e сложена 788 в манастир ChellesРотруд, тя е направена 788 монахиня в Лаон Гунтарий, той е убит при лов при Кремсмюнстер
  • Tassilo III ca. 741- na 794 (11 december 796?) was hertog van Beieren van 748 tot zijn gedwongen aftreden in 788.Hij was de zoon van hertog Odilo van Beieren uit het huis Agilolfingen en Hiltrude, een dochter van Karel Martel en een zuster van de Frankische koning Pepijn III de Korte. Door deze afstamming was hij een volle neef van Karel de Grote. Hij was de laatste min of meer onafhankelijke heerser van het oude Beieren.Bij de dood van zijn vader Odilo in 748 trachtte de adel van Beieren de onafhankelijkheid van de Franken zeker te stellen. Tassilo was nog maar een jaar of zes en zijn moeder was Frankisch. Pepijn III dwong hen echter toch om zijn neefje als hertog te aanvaarden, met zijn zuster Hiltrude als regentes. In 757 werd Tassilo meerderjarig en reisde hij naar Compiègne om er de eed van trouw aan Pepijn en zijn zoons Carloman en Karel af te leggen. Tot zeker 763 gedroeg hij zich als een trouwe vazal van het Frankische hof. Daarna begon hij zich echter onafhankelijker op te stellen. Hij trouwde met Liutberga, de dochter van Desiderius, de koning van de Longobarden.Tassilo was een vooruitstrevend man die veel leerde van het bestuur van het hof van zijn schoonvader in Pavia. Hij bevorderde kunst en cultuur. In 772 vroeg hij de Beierse bisschoppen om scholen te verbinden aan hun kerken, een voorbeeld waarin zijn machtige neef Karel de Grote hem graag zou volgen.Desiderius was een belangrijke tegenspeler van de Franken, wiens rijk echter in 774 door Karel de Grote veroverd werd. Voor Tassilo was dit een ramp, omdat hiermee de Beierse onafhankelijkheid op de tocht kwam te staan. In 781 eiste Karel de Grote dan ook dat hij naar Worms moest komen om zijn eed van trouw als vazal te hernieuwen. Tassilo vreesde voor zijn leven en eiste de uitwisseling van gijzelaars om zijn veiligheid zeker te stellen. In 787 trachtte hij steun van de paus te krijgen, maar paus Adrianus I verklaarde dat Karel in zijn recht stond en verleende bij voorbaat absolutie aan Karels soldaten in het geval van gewelddadig optreden. Karel eiste opnieuw dat Tassilo naar Worms moest komen en toen hij weigerde, vielen Frankische troepen Beieren binnen. Op 3 oktober zag Tassilo zich gedwongen bij Lechfeld toch de eed van trouw af te leggen. Hiermee was de onafhankelijkheid van Beieren tot een eind gekomen.Zijn vrouw Liutberga trachtte nog de steun van de Avaren te krijgen voor een opstand. Toen had Karel er echt genoeg van. Tassilo werd naar de Ingelheim gesommeerd en wegens eedbreuk berecht. De doodstraf werd uitgesproken, maar Karel deinsde er toch voor terug zijn eigen neef ter dood te brengen. Hij liet Tassilo de tonsuur geven en dwong hem met Liutberga en hun kinderen het klooster in te gaan tot hun dood. Hiermee kwam het huis van de Agilolfingen ten einde.In 794 haalde Karel zijn ongelukkige en weerspannige neef nog eenmaal uit het klooster om ten overstaan van het synode van Frankfurt afstand te doen van alle aanspraken op de Beierse troon.
  • Tassilone III di Baviera (742 – 794) duca di Baviera, o più esattamente dei Bavari ed ultimo erede della dinastia bavarese degli Agilolfingi.
  • Тассилон (ок. 741 — ок. 796) — последний баварский герцог, потомок Агилольфингов, сын Одилона и Хильтруды, племянник Пипина Короткого. Святой (блаженный) католической церкви (день памяти — 11 декабря).
  • Tassiló III (nascut vers 741 - mort després del 794) fou duc de Baviera o més exactament dels bavarii i el darrer representant de la dinastia Agilolfinga. Tenia set anys quan va morir el seu pare Odiló i el seu parent Gripó va usurpar el poder però Pipí el Breu el va expulsar immediatament en defensa dels drets de Tassiló que era fill de Hiltruda, filla de Carles Martell i germana de Pipí, al que va proclamar duc sota la regència de la seva mare. El 757 Tassiló va jurar fidelitat al ara rei de França Pipí (fins el 751 duc dels francs i majordom de palau) a l'assemblea de Compiègne. Llavors tenia màxim 17 anys.El duc va créixer i va fer una política independent dels francs. En temps de Carlemany era un personatge important per la seva vinculació a la nissaga reial. Estava casat amb Liutberga de Llombardia, la filla de Desideri de Llombardia, rei dels llombards o longobards (756 – 774) que dominaven aleshores Itàlia al sud-oest de Baviera. Per governar es valia de les riqueses dels monestirs catòlics amb les quals va organitzar diverses missions per convertir als eslaus de Caríntia entre el Drave i el Save; quan els eslaus de la zona foren amenaçats pels àvars, Tassiló va esdevenir el seu protector. En canvi no va ajudar al seu sogre quan Carlemany va posar fi al regne llombard el 774. En tot cas aquest episodi va augmentar la desconfiança de Tassiló envers Carlemany donc el duc ara havia quedar rodejat amb la incorporació del regne Llombard i del Friül al Imperi Carolingi. Les relacions es van refredar.Carlemay va demanar llavors a Tassiló de confirmar el seu jurament de lleialtat fent un nou jurament (781). El duc va acceptar anar a l'assemblea de Worms amb la condició que el rei li fes entrega d'alguns hostatges que serien garantia de la seva seguretat. Tassiló va intentar obtenir el suport del papa Adrià I però l'Església estava totalment entregada als francs. Carlemany va aixecar tres exèrcits per sotmetre al duc refractari; finalment Tassiló va renovar el seu jurament a Lechfeld prop d'Augsburg el 3 d'octubre del 787. Només retornar a Ratisbona Tassiló va reprendre les seves intrigues sota influència de la seva esposa Liutberga que no oblidava el que Carlemany havia fet amb la seva família. Tassiló va negociar amb els àvars però l'aristocràcia bavaresa que estava a favor de l'emperador, li va fer saber aquestos moviments.Tassiló fou forçat de reconèixer els seus crims i condemnat a mort (788) però Carlemany no el va voler matar i el va deixar viure a canvi de esdevenir monjo com efectivament va fer, ingressant a l'abadia de Saint-Pierre de Jumièges amb el seu fill Teodó. La seva esposa Liutberga i un altre fill, Teodebert, van seguir la mateixa sort en altres monestirs. El ducat fou suprimit i l'autoritat traspassada a diferents comtes; el poder militar va ser confiat a un prefecte (præfectus) en la persona d'un parent de Tassiló, Gerold II de Vintzgau (?-† 799), comté de Vintzgau (786-799) i prefecte de Baviera (788-799).El 794 al concili de Frankfort, Carlemany va obligar a Tassiló a fer renuncia formal de tots els seus drets i Baviera fou annexionada al regne franc. Tassiló va morir després d'aquesta data, però es desconeix quan.
dbpedia-owl:occupation
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 172245 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 4831 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 54 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 108757412 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:après
  • annexion à l'Empire carolingien
prop-fr:avant
prop-fr:couleur
  • #FFFFFF
  • #80C0FF
prop-fr:nom
prop-fr:période
  • 748 (xsd:integer)
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Tassilon III de Bavière, né vers 741, mort après 794, est un aristocrate bavarois de la dynastie des Agilolfing, duc de Bavière de 748 à 788, une personnalité politique de premier plan à l'époque de Charlemagne.↑ Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique Mémoires couronnés et autres mémoires ..., Volume 11 1861
  • Tassilo III - również Tassilon III, książę Bawarii z VIII wieku.Zmuszony do hołdu lennego przez władcę państwa Franków Karola Wielkiego, pokonany w 787, pozbawiony tronu pod zarzutem felonii w 788 i osadzony w klasztorze. Po tych wydarzeniach Bawaria została przyłączona bezpośrednio do państwa Franków.
  • Tasilón III de Baviera, también conocido como Tassilo o Tasilo (741 - 794), fue duque de Baviera y el útimo perteneciente a la Dinastía Agilolfinga.
  • Tassilo III. (* um 741; † um 796) war der letzte bairische Herzog aus dem Geschlecht der Agilolfinger und ein Vetter Karls des Großen.
  • Tassilone III di Baviera (742 – 794) duca di Baviera, o più esattamente dei Bavari ed ultimo erede della dinastia bavarese degli Agilolfingi.
  • Тассилон (ок. 741 — ок. 796) — последний баварский герцог, потомок Агилольфингов, сын Одилона и Хильтруды, племянник Пипина Короткого. Святой (блаженный) католической церкви (день памяти — 11 декабря).
  • Tassiló III (nascut vers 741 - mort després del 794) fou duc de Baviera o més exactament dels bavarii i el darrer representant de la dinastia Agilolfinga. Tenia set anys quan va morir el seu pare Odiló i el seu parent Gripó va usurpar el poder però Pipí el Breu el va expulsar immediatament en defensa dels drets de Tassiló que era fill de Hiltruda, filla de Carles Martell i germana de Pipí, al que va proclamar duc sota la regència de la seva mare.
  • Tassilo III. (asi 741 - 796) byl bavorský vévoda z rodu Agilolfingů, vládnoucí mezi léty 748 až 787.Tassilo se stal vévodou ještě v jinošském věku. Již po smrti svého otce Odila musel bojovat o svůj stolec se synem Karla Martela Grifem. Od jisté porážky ho zachránil Grifův poloviční bratr, merovejský majordomus a později první král Franků z dynastie Karlovců, Pipin III. Krátký. Ten pak převzal poručnickou vládu nad Bavorskem do Tassilovy plnoletosti.
  • Tassilo III ca. 741- na 794 (11 december 796?) was hertog van Beieren van 748 tot zijn gedwongen aftreden in 788.Hij was de zoon van hertog Odilo van Beieren uit het huis Agilolfingen en Hiltrude, een dochter van Karel Martel en een zuster van de Frankische koning Pepijn III de Korte. Door deze afstamming was hij een volle neef van Karel de Grote.
  • Тасило III (Tassilo III.; * 741; † 796) e последният херцог на Бавария от династията Агилолфинги и братовчед на Карл Велики.Той е син на херцог Одило от Бавария и Хилтруда (* 715; + 754), дъщеря на Карл Мартел и първата му съпруга Ротруда. Майка му е сестра на Пипин III Млади, който е баща на Карл Велики.През 748 г. Тасило става още много малък херцог на Бавария. Построява и подарява много манастири. През 772 г.
  • Blessed Tassilo III (c. 741 – c. 796) was duke of Bavaria from 748 to 788, the last of the house of the Agilolfings.Tassilo, then still an infant, began his rule as a Frankish ward under the tutelage of his uncle, the Merovingian Mayor of the Palace Pepin the Short (later king) after Tassilo's father, Duke Odilo of Bavaria, had died in 747 and Pepin’s half-brother Grifo had tried to seize the duchy for himself.
rdfs:label
  • Tassilon III de Bavière
  • Tasilón III de Baviera
  • Tassilo III
  • Tassilo III
  • Tassilo III, Duke of Bavaria
  • Tassilo III.
  • Tassilo III. Bavorský
  • Tassilone III di Baviera
  • Tassiló III
  • Тасило III
  • Тассилон III
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:successor of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is prop-fr:après of
is prop-fr:leadera of
is prop-fr:successeur of
is foaf:primaryTopic of