Le syndrome de Diogène est un syndrome décrit par Clark en 1975 pour caractériser un trouble du comportement conduisant à des conditions de vie négligées, voire insalubres.↑ (en) A. Clark, G. D. Mankikar et I. Gray, « Diogenes syndrome. A clinical study of gross neglect in old age » The Lancet, 1975 Feb 15; 1 (7903):366-8. PMID : 46514

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Le syndrome de Diogène est un syndrome décrit par Clark en 1975 pour caractériser un trouble du comportement conduisant à des conditions de vie négligées, voire insalubres.
  • Синдром Диогена (синдром старческого убожества) — психическое расстройство, характерными чертами которого являются крайне пренебрежительное отношение к себе, социальная изоляция, апатия, склонность к накоплению и собиранию всякой всячины (патологическое накопительство) и отсутствие стыда.Отдельным синдромом было признано в 1966 году. Название «синдром Диогена» было предложено рядом исследователей в честь древнегреческого философа-киника Диогена, сторонника крайнего минимализма, который, по легенде, жил в бочке. Однако накоплением имущества Диоген не занимался, и при этом он искал человеческое общение, каждый день совершая прогулки в Агору. Таким образом, это название ряд исследователей считают неправильным и предлагают использовать другие названия: старческое расстройство, синдром Плюшкина (персонаж из романа Гоголя «Мёртвые души»), социальный распад, синдром старческого убожества.Предположительно возникновение нарушений в психике связано с нарушением в работе лобной доли мозга.
  • Als Diogenes- oder Vermüllungssyndrom, selten auch als Syllogomanie (griechisch συλλογομανία, Aussprache [jeweils altgriechische nach deutscher Tradition] süllogomanía, von συλλογή, süllogé, „Sammlung“ und μανία, manía, „Besessenheit“, „Wildheit“, „Manie“) wird eine komplexe psychische Störung bezeichnet, die zunächst durch eine Vernachlässigung der eigenen Erscheinung (Körperpflege), des Wohnbereichs, sozialen Rückzug und die Ablehnung von Hilfe durch andere gekennzeichnet ist.Nicht alle Betroffenen schämen sich dieses Zustands, und nicht immer sammelt sich dabei Müll in der Wohnung an.
  • Diogenes sindromea portaera-arazo bat da, normalean bakarrik bizi diren pertsona helduei eragiten diena. Oro har, zahartzaroarekin lotzen da eta gizarte maila guztietako pertsonei eragiten die..Ezaugarri nagusiena munduarekiko nahitazko isolamenduak dira, euren etxeetan, maiz diru kantitate handia dutelako edo etxean balio handiko gauzak dituztelako. 1960.urtean, lehenengo ikerketa egin zen.Lehen deskribapenak eta sitematizazioak Macmillan & Shaw (1966) eta Clark et at. (1975) lanei behar zaizkie. Haietan eta De La Gandara et. al. (1992,1994) geroko lanetan oinarrituz, sindromearen ezaugarri klinikoak ezarri dituzte, zeintzut aukera ematen dute hein deprimigarriak, dementziak edo beste ehin psikopatologikoak desberdintzeko.1975.urtean Diogenes sindrome, izena eman zioten, seguraski definizio txar batekin ,Diogenes Sinopekoa, Aristotelesen garaiko filosofo greko ospetsuari erreferentzia eginez. Honek, gabeziaren ereduak eta behar materialen independentzia hautatu eta aldarrikatu zituelako (Zinismo klasiko moduan ezagutzen dena).
  • La sindrome di Diogene è un disordine comportamentale caratterizzato da un'estrema disattenzione alle necessità basilari, come l'igiene personale e le cure mediche. La sindrome è stata riconosciuta per la prima volta nel 1975 ed è conosciuta anche con altri nomi, ad esempio come sindrome dello squallore senile.Colpisce per lo più anziani che vivono soli. I sintomi includono principalmente l'abbandono delle norme igieniche personali. La sindrome è accompagnata spesso da malattie fisiche. Si manifesta in associazione a syllogomania, l'accumulo patologico di oggetti, anche immondizia, che il malato considera che possano essere ancora utili. Lesioni al lobo frontale possono giocare un ruolo nel sorgere della sindrome.
  • Diogenes syndrome, also known as senile squalor syndrome, is a disorder characterized by extreme self-neglect, domestic squalor, social withdrawal, apathy, compulsive hoarding of garbage, and lack of shame. This patient displays symptoms of catatonia.The condition was first recognized in 1966 and designated Diogenes syndrome by Clark et al. The name derives from Diogenes of Sinope, an ancient Greek philosopher, a Cynic and an ultimate minimalist, who allegedly lived in a large jar in Athens. Not only did he not hoard, but he actually sought human company by venturing daily to the Agora. Therefore, this eponym is considered to be a misnomer. Other possible terms are senile breakdown, Plyushkin's Syndrome (after a character from Gogol's novel Dead Souls), social breakdown and senile squalor syndrome. Frontal lobe impairment may play a part in the causation (Orrell et al., 1989).
  • Синдромът на Диоген е разстройство, което се характеризира с изключителна нечистоплътност, мръсотия в дома, апатия, тенденция към съхраняване на боклуци (силогомания) и липса на срам. Състоянието е за първи път описан през 1966 г. и е кръстено Синдром на Диоген от Кларк и други. Името произлиза от Диоген Синопски, древногръцки философ, циник и краен минималист, който, според легендите живял във варел. Не само че не спестявал, но търсел човешка компания като всеки ден ходил до местната агора. По тази причина този епоним се смята за погрешно название и се използван няколко други имена като сенилно разстройство, Синдром на Плюшкин (наречен на герой от новелата на Гогол Мъртви души),социално разстройство и сенилен синдром на мръсотията. Увреждане на Фронталният лоб може да играе роля в причината за синдрома.(Orrell et al., 1989).
  • El síndrome de Diógenes es un trastorno del comportamiento que afecta, por lo general, a personas de avanzada edad que viven solas.Se caracteriza por el total abandono personal y social, así como por el aislamiento voluntario en el propio hogar y la acumulación en él de grandes cantidades de basura y desperdicios domésticos. En 1960 se realizó el primer estudio científico de dicho patrón de conducta, bautizándolo en 1975 como síndrome de Diógenes. Esta denominación es cuestionable, pues hace referencia a Diógenes de Sinope, filósofo griego que adoptó y promulgó hasta el extremo los ideales de privación e independencia de las necesidades materiales (lo que se conoce como cinismo clásico); por tanto, desde el punto de vista histórico y conceptual, la acumulación de cualquier tipo de cosas es lo contrario a lo preconizado y practicado por el citado filósofo.
  • La síndrome de Diògenes és un trastorn del comportament que normalment afecta persones d'edat avançada que viuen soles. Es caracteritza per un abandonament personal i social total i per l'aïllament voluntari del malalt a la seva llar.Als anys 1960 es va dur a terme el primer estudi d'aquest patró de conducta, que el 1975 es va anomenar síndrome de Diògenes, en referència a Diògenes de Sinope, un filòsof grec que va adoptar i va promulgar fins a l'extrem els ideals de privació i independència de les necessitats materials. Aquest nom sembla ser històricament incorrecte
  • Het syndroom van Diogenes (ook Diogenes-syndroom en diogenessyndroom) is een psychische aandoening, vernoemd naar de Oud-Griekse wijsgeer Diogenes van Sinope.De naam voor dit syndroom werd voor het eerst naar voren gebracht in het medisch tijdschrift de Lancet in 1975.Het syndroom wordt gekenmerkt door : Een verregaande veronachtzaming van de persoonlijke hygiëne; stelselmatige zelfverwaarlozing. Een verregaande veronachtzaming van de hygiëne in en rondom de eigen woning; stelselmatige woningvervuiling. Een verzamelwoede, waarbij de woning systematisch wordt volgestouwd met volstrekt 'onbruikbare rotzooi', zodanig dat de woning op een gegeven moment tijdelijk onbewoonbaar dreigt te moeten worden verklaard. Afwezigheid van schaamtegevoel over het eigen gedrag. Een met het syndroom gepaard gaande obsessieve-compulsieve stoornis. Steevaste weigering van bijna iedere vorm van communicatie. Steevaste weigering van alle soorten van goedbedoelde hulp; ook weigering van professionele hulp; een hardnekkige en consequente zorgweigering. Een bovengemiddeld intelligentieniveau. Afstandelijkheid, teruggetrokkenheid, dominantie, achterdocht, paranoia, agressie en koppigheid. Een meestal alleenwonende patiënt zonder banden met de lokale gemeenschap; soms is echter sprake van "folie à deux", waarbij sprake is van twee personen, vaak met een familierelatie. Mogelijk is er een slecht functioneren van de frontale kwab van de hersenen. De patiënt heeft te maken met een gestaag toenemend aantal stoornissen, waarbij in eerste instantie wordt gedacht aan de volgende psychiatrische stoornissen, die aan de basis liggen van het problematisch gedrag van de patiënt : autismespectrumstoornis, zoals syndroom van Asperger, schizoïde persoonlijkheidsstoornis, schizotypische persoonlijkheidsstoornis, schizofrenie, bipolaire stoornis, depressie, dementie of alcoholisme. Voorkomend in alle lagen van de bevolking en onder alle leeftijden. Benodigt een multidisciplinaire aanpak en is moeilijk te genezen.
  • Zespół Diogenesa – zaburzenie osobowości objawiające się skrajnym zaniedbywaniem higieny osobistej oraz minimum sanitarnego w mieszkaniu. Dotyka głównie ludzi w podeszłym wieku, żyjących samotnie. Na ogół towarzyszy mu niekontrolowane kompulsywne zbieractwo ogromnej ilości niepotrzebnych przedmiotów, które są potem traktowane jako niezbędne. Charakterystyczne jest też zrywanie kontaktów z najbliższymi i unikanie towarzystwa innych ludzi. Człowiek z zespołem Diogenesa sprawia wrażenie bezdomnego nędzarza, co może nie mieć związku z jego rzeczywistym statusem materialnym.== Przypisy ==
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 1026211 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 7058 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 10 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 109752387 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
prop-fr:wikidata
  • Q1226826
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Le syndrome de Diogène est un syndrome décrit par Clark en 1975 pour caractériser un trouble du comportement conduisant à des conditions de vie négligées, voire insalubres.↑ (en) A. Clark, G. D. Mankikar et I. Gray, « Diogenes syndrome. A clinical study of gross neglect in old age » The Lancet, 1975 Feb 15; 1 (7903):366-8. PMID : 46514
  • Als Diogenes- oder Vermüllungssyndrom, selten auch als Syllogomanie (griechisch συλλογομανία, Aussprache [jeweils altgriechische nach deutscher Tradition] süllogomanía, von συλλογή, süllogé, „Sammlung“ und μανία, manía, „Besessenheit“, „Wildheit“, „Manie“) wird eine komplexe psychische Störung bezeichnet, die zunächst durch eine Vernachlässigung der eigenen Erscheinung (Körperpflege), des Wohnbereichs, sozialen Rückzug und die Ablehnung von Hilfe durch andere gekennzeichnet ist.Nicht alle Betroffenen schämen sich dieses Zustands, und nicht immer sammelt sich dabei Müll in der Wohnung an.
  • Diogenes sindromea portaera-arazo bat da, normalean bakarrik bizi diren pertsona helduei eragiten diena. Oro har, zahartzaroarekin lotzen da eta gizarte maila guztietako pertsonei eragiten die..Ezaugarri nagusiena munduarekiko nahitazko isolamenduak dira, euren etxeetan, maiz diru kantitate handia dutelako edo etxean balio handiko gauzak dituztelako. 1960.urtean, lehenengo ikerketa egin zen.Lehen deskribapenak eta sitematizazioak Macmillan & Shaw (1966) eta Clark et at.
  • Синдром Диогена (синдром старческого убожества) — психическое расстройство, характерными чертами которого являются крайне пренебрежительное отношение к себе, социальная изоляция, апатия, склонность к накоплению и собиранию всякой всячины (патологическое накопительство) и отсутствие стыда.Отдельным синдромом было признано в 1966 году.
  • Zespół Diogenesa – zaburzenie osobowości objawiające się skrajnym zaniedbywaniem higieny osobistej oraz minimum sanitarnego w mieszkaniu. Dotyka głównie ludzi w podeszłym wieku, żyjących samotnie. Na ogół towarzyszy mu niekontrolowane kompulsywne zbieractwo ogromnej ilości niepotrzebnych przedmiotów, które są potem traktowane jako niezbędne. Charakterystyczne jest też zrywanie kontaktów z najbliższymi i unikanie towarzystwa innych ludzi.
  • Diogenes syndrome, also known as senile squalor syndrome, is a disorder characterized by extreme self-neglect, domestic squalor, social withdrawal, apathy, compulsive hoarding of garbage, and lack of shame. This patient displays symptoms of catatonia.The condition was first recognized in 1966 and designated Diogenes syndrome by Clark et al. The name derives from Diogenes of Sinope, an ancient Greek philosopher, a Cynic and an ultimate minimalist, who allegedly lived in a large jar in Athens.
  • El síndrome de Diógenes es un trastorno del comportamiento que afecta, por lo general, a personas de avanzada edad que viven solas.Se caracteriza por el total abandono personal y social, así como por el aislamiento voluntario en el propio hogar y la acumulación en él de grandes cantidades de basura y desperdicios domésticos. En 1960 se realizó el primer estudio científico de dicho patrón de conducta, bautizándolo en 1975 como síndrome de Diógenes.
  • Синдромът на Диоген е разстройство, което се характеризира с изключителна нечистоплътност, мръсотия в дома, апатия, тенденция към съхраняване на боклуци (силогомания) и липса на срам. Състоянието е за първи път описан през 1966 г. и е кръстено Синдром на Диоген от Кларк и други. Името произлиза от Диоген Синопски, древногръцки философ, циник и краен минималист, който, според легендите живял във варел. Не само че не спестявал, но търсел човешка компания като всеки ден ходил до местната агора.
  • La síndrome de Diògenes és un trastorn del comportament que normalment afecta persones d'edat avançada que viuen soles.
  • Het syndroom van Diogenes (ook Diogenes-syndroom en diogenessyndroom) is een psychische aandoening, vernoemd naar de Oud-Griekse wijsgeer Diogenes van Sinope.De naam voor dit syndroom werd voor het eerst naar voren gebracht in het medisch tijdschrift de Lancet in 1975.Het syndroom wordt gekenmerkt door : Een verregaande veronachtzaming van de persoonlijke hygiëne; stelselmatige zelfverwaarlozing.
  • La sindrome di Diogene è un disordine comportamentale caratterizzato da un'estrema disattenzione alle necessità basilari, come l'igiene personale e le cure mediche. La sindrome è stata riconosciuta per la prima volta nel 1975 ed è conosciuta anche con altri nomi, ad esempio come sindrome dello squallore senile.Colpisce per lo più anziani che vivono soli. I sintomi includono principalmente l'abbandono delle norme igieniche personali. La sindrome è accompagnata spesso da malattie fisiche.
rdfs:label
  • Syndrome de Diogène
  • Diogenes sindrome
  • Diogenes syndrome
  • Diogenes-Syndrom
  • Sindrome di Diogene
  • Syndroom van Diogenes
  • Síndrome de Diògenes
  • Síndrome de Diógenes
  • Zespół Diogenesa
  • Синдром Диогена
  • Синдром на Диоген
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of