La succession apostolique désigne la transmission, par les apôtres, à des successeurs, de l’autorité et des pouvoirs reçus de Jésus de Nazareth. De ce fait, ces successeurs s'estiment seuls habilités à enseigner et à gouverner leurs églises particulières. La succession apostolique se transmet au moyen des consécrations épiscopales dont certains canons définissent la validité.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • La succession apostolique désigne la transmission, par les apôtres, à des successeurs, de l’autorité et des pouvoirs reçus de Jésus de Nazareth. De ce fait, ces successeurs s'estiment seuls habilités à enseigner et à gouverner leurs églises particulières. La succession apostolique se transmet au moyen des consécrations épiscopales dont certains canons définissent la validité. Ce concept ecclésiologique joue dans la non-reconnaissance par certaines Églises des ministres d'autres confessions chrétiennes ou de leur autorité.On peut analyser la succession apostolique sous l'angle historique ou sous l'angle ecclésiologique.
  • 사도전승(使徒傳承, 영어: apostolic succession)이란 예수 그리스도의 12명의 사도들의 권위가 안수(손을 얹음)라는 형태를 통해 주교단에게 지금까지 전승되고 있다는 기독교 신학 용어이다.
  • Apostolic succession is the method whereby the ministry of the Christian Church is held to be derived from the apostles by a continuous succession, which has usually been associated with a claim that the succession is through a series of bishops. This series was seen originally as that of the bishops of a particular see founded by one or more of the apostles, but it is generally understood today as meaning a series of bishops, regardless of see, each consecrated by other bishops themselves consecrated similarly in a succession going back to the apostles. Christians of the Roman Catholic, Orthodox, Old Catholic, Anglican, Moravian, and Scandinavian Lutheran traditions maintain that "a bishop cannot have regular or valid orders unless he has been consecrated in this apostolic succession."Apostolic succession "may also be understood as a continuity in doctrinal teaching from the time of the apostles to the present." For example, the British Methodist Conference locates the "true continuity" with the Church of past ages in "the continuity of Christian experience, the fellowship in the gift of the one Spirit; in the continuity in the allegiance to one Lord, the continued proclamation of the message; the continued acceptance of the mission;..."Those who hold for the importance of apostolic succession via episcopal laying on of hands appeal to the New Testament, which, they say, implies a personal apostolic succession (from Paul to Timothy and Titus, for example). They appeal as well to other documents of the early Church, especially the Epistle of Clement. In this context, Clement explicitly states that the apostles appointed bishops as successors and directed that these bishops should in turn appoint their own successors; given this, such leaders of the Church were not to be removed without cause and not in this way. Further, proponents of the necessity of the personal apostolic succession of bishops within the Church point to the universal practice of the undivided early Church (up to AD 431), before being divided into the Church of the East, Oriental Orthodoxy, the Eastern Orthodox Church and the Catholic Church.Some Protestants deny the need for this type of continuity and the historical claims involved have been severely questioned; Eric Jay comments that the account given of the emergence of the episcopate in chapter III of Lumen Gentium "is very sketchy, and many ambiguities in the early history of the Christian ministry are passed over"
  • Апо́стольское прее́мство — принцип церковного права в исторических церквах и в англиканстве, в соответствии с которым церковная иерархия прямо и преемственно восходит, чрез непрерывную череду рукоположений (хиротоний) епископов, к поставленным Иисусом Христом апостолам. Важнейшим инструментом и гарантией сохранения апостольского преемства считается законность и правильность совершения епископских хиротоний как одного из внешних выражений пространственно-временно́го единства Церкви.
  • Dentro de la teología católica, y la teología ortodoxa oriental, la doctrina de la sucesión apostólica mantiene que la Iglesia católica y la Iglesia ortodoxa son las sucesoras y herederas espirituales de los apóstoles. De esta forma, la validez y la autoridad del ministerio ordenado (u orden sagrado) deriva de los apóstoles. Sin embargo, en la gran mayoría de las denominaciones cristianas separadas de Roma (no católicas) esta doctrina es entendida de modo diferente.
  • Die apostolische Sukzession oder apostolische Nachfolge ist eine Selbstvergewisserung über die Treue der eigenen Kirche zur urchristlichen Tradition, die in einigen christlichen Konfessionen mit Aussagen über kirchengeschichtliche Sachverhalte verbunden wird. Einer stetigen Reihe von Bischofsweihen seit der Urkirche misst besonders die katholische Kirche große Bedeutung bei.Die apostolische Sukzession sieht die Kontinuität zwischen Urkirche und heutiger Kirche (bzw. der eigenen Konfessionskirche) dadurch gewährleistet, dass eine Kette von Handauflegungen ausgehend von den Aposteln über viele Bischöfe vergangener Tage bis hin zu den heutigen Bischöfen angenommen wird. Soweit dies eine Aussage über tatsächlich erfolgte Handlungen der Vergangenheit sein soll, ist sie natürlich der historischen Kritik zugänglich. Demnach kann gefragt werden, ob die Kette der Handauflegungen wirklich bis in die erste christliche Generation und bis zu den Aposteln zurückreicht oder nicht.Während die apostolische Sukzession der Bischöfe in den ersten christlichen Jahrhunderten aus Sicht der historischen Wissenschaft nicht nachweisbar ist, zumal aus Sicht der meisten heutigen Forscher feststeht, dass das Amt des Bischofs überhaupt erst in nachapostolischer Zeit entstand, gilt dies ab dem 12. Jahrhundert als praktisch gesichert.
  • La successió apostòlica és una doctrina teològica cristiana en què els apòstols transmeten la seva autoritat als seus successors, els bisbes, a través de la imposició de les mans, en el context del sagrament de l'Orde Sacerdotal. L'acceptació d'aquesta doctrina és la base de l'estructura episcopal de les principals esglésies d'Orient i Occident.A través de la successió apostòlica, que uneix els bisbes de cada moment i en cada lloc amb la primera comunitat cristiana de Jerusalem i del seu fundador Jesús, es transmet el depositum fidei.
  • La successione apostolica è una dottrina teologica cristiana secondo la quale gli apostoli trasmettono la loro autorità a dei successori, i vescovi, attraverso l'imposizione delle mani, nel contesto del sacramento dell'Ordine sacro. L'accettazione di questa dottrina è alla base della struttura episcopale delle maggiori Chiese orientali e occidentali.Attraverso la successione apostolica, che unisce i vescovi di ogni tempo e di ogni luogo con la primitiva comunità cristiana di Gerusalemme e con il suo fondatore Gesù, si trasmette il depositum fidei.
  • De apostolische successie is de ononderbroken doorgave van het bisschopsambt (episcopaat), waarop de Kerk en haar hiërarchie steunt. Deze doorgave gebeurt door de bisschopswijding, die binnen de apostolische successie gezien wordt als teruggaand op de eerste apostelen. Binnen de Latijnse Kerk en de Oosterse Orthodoxie garandeert de apostolische successie een rechtstreekse doorgave van de sacramentele volmachten, die de apostelen uit handen van Jezus Christus ontvingen. Het huidige bisschopscollege stelt daarom het oorspronkelijke apostelcollege tegenwoordig.Het eerste document waarin over de apostolische successie werd nagedacht, stamt van de kerkvader Irenaeus van Lyon uit de 2e eeuw. In een uiteenzetting tegen de leer van de gnostiek, die zich op geheimgehouden overleveringen van Jezus en de apostelen beriep, noemt Irenaeus de doorgave en bewaking van de juiste geloofsleer als zin van de apostolische successie. Een bisschop die in de apostolische successie staat wordt doorgaans een authentiek getuigenis verondersteld.Uit het principe van de apostolische successie volgt de praktijk dat priesters (die deel hebben aan het bisschopsambt) en bisschoppen (die over de volheid van het priesterambt beschikken) uitsluitend door bisschoppen middels handoplegging gewijd kunnen worden.
  • Apoštolská posloupnost (též apoštolská sukcese) je teologický termín, jímž se rozumí návaznost, ve které každý katolický biskup je „následníkem“ dalších biskupů, kde toto „následnictví“ sahá až k apoštolům (proto apoštolská). Podle tohoto pojetí je křesťanská církev duchovní nástupkyní apoštolů. Různé křesťanské církve však tuto nauku vykládají různým způsobem.
  • 使徒継承(しとけいしょう、英: apostolic succession)は、キリスト教においてイエス・キリストの直弟子である十二使徒に直接に連なりその教えを継承するという信念をいう。使徒継承であることを使徒継承性という。日本語の慣行としては、使徒継承の語自体は主にカトリック教会の用語として使われ、正教会では用いられない。正教会ではたんに「使徒の」ということを好む(例:「使徒の教会」)。カトリック教会でも、使徒継承の語は、通常は「使徒的」(しとてき)と訳されるapostlicus(ラテン語、古希: αποστολική(apostolike)に由来)の訳語として時に使われる。
  • No Cristianismo, a sucessão apostólica sustenta que a Igreja Cristã hoje é a sucessora espiritual do grupo de seguidores de Cristo composto pelos Doze Apóstolos. Nas Igrejas episcopais, a Sucessão Apostólica é entendida como sendo a base da autoridade dos bispos (o episcopado). Na Bíblia um exemplo de sucessão apostólica pode ser visto quanto Judas Iscariotes, após trair Jesus Cristo e se suicidar, tem seu posto (ministério) declarado vago por São Pedro e ele aponta a necessidade de que alguém o ocupe (Atos 1,16-17.21-26).Diferentes denominações cristãs interpretam esta doutrina de diferentes maneiras. A Igreja Católica, a Igreja Ortodoxa, a Igreja Anglicana e outras denominações traçam suas linhas episcopais desde os apóstolos. Essa doutrina é rejeitada por muito dos protestantes, embora algumas de suas denominações também revindiquem essa doutrina e sucessão.
  • Suksesi Apostolik adalah doktrin dalam beberapa Gereja Kristiani bahwa suksesi para uskup, yang tak pernah terputus, secara historis dapat ditelusuri kembali sampai pada Keduabelas Rasul mula-mula Dalam Katolisisme, suksesi apostolik "adalah salah satu dari empat unsur yang membentuk Gereja Yesus Kristus yang sejati" dan melegitimasi jabatan-jabatan sakramental yang ada, karena suksesi apostolik dipandang perlu dimiliki oleh seorang uskup guna melaksanakan penahbisan (yang sahih) imam, diakon, dan uskup lain. Suksesi apostolik diberikan dalam upacara pentahbisan uskup melalui penumpangan tangan para uskup yang juga telah ditahbiskan menurut suksesi apostolik. Gereja Katolik Roma, Gereja-Gereja Katolik Timur, Gereja Ortodoks Timur, Gereja Ortodoks Oriental, Gereja Anglikan dan Gereja Katolik Lama semuanya menyatakan diri memiliki suksesi apostolik, demikian pula Gereja-Gereja Lutheran di beberapa negara Skandinavia. Terkait dengan teologi sakramental dari gereja-gereja tersebut, maka hanya para uskup dan para imam yang ditahbiskan oleh uskup-uskup dalam suksesi apostoliklah yang dapat secara sah merayakan atau menerimakan beberapa sakramen, termasuk Ekaristi, pengakuan dosa, krisma dan minyak suci. Suksesi apostolik adalah sebuah garis pembatas yang penting artinya bagi pihak yang menyatakan memilikinya: Ketiadaan hal tersebut merupakan alasan utama mengapa jemaat-jemaat protestan tidak dianggap sebagai Gereja-Gereja oleh Gereja Ortodoks dan Gereja Katolik.
  • Sukcesja apostolska – w katolicyzmie, prawosławiu, starokatolicyzmie, anglikanizmie i niektórych kościołach protestanckich tradycji luterańskiej: legitymizacja władzy biskupiej poprzez przekazywanie jej w hierarchii kościelnej od apostołów.W rozumieniu rzymskokatolickim sukcesja opiera się na nieprzerwanym łańcuchu nakładania rąk przez biskupów od czasów apostolskich do dni dzisiejszych. Zgodnie z tą nauką przerwa w tym obrzędzie spowodowałaby wygaśnięcie sukcesji apostolskiej i kapłaństwa.W rozumieniu protestanckim sukcesja apostolska jest zachowaniem nauki, jaką głosili apostołowie pierwszych wieków chrześcijaństwa.
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 33360 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 14236 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 86 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 107222122 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • La succession apostolique désigne la transmission, par les apôtres, à des successeurs, de l’autorité et des pouvoirs reçus de Jésus de Nazareth. De ce fait, ces successeurs s'estiment seuls habilités à enseigner et à gouverner leurs églises particulières. La succession apostolique se transmet au moyen des consécrations épiscopales dont certains canons définissent la validité.
  • 사도전승(使徒傳承, 영어: apostolic succession)이란 예수 그리스도의 12명의 사도들의 권위가 안수(손을 얹음)라는 형태를 통해 주교단에게 지금까지 전승되고 있다는 기독교 신학 용어이다.
  • Апо́стольское прее́мство — принцип церковного права в исторических церквах и в англиканстве, в соответствии с которым церковная иерархия прямо и преемственно восходит, чрез непрерывную череду рукоположений (хиротоний) епископов, к поставленным Иисусом Христом апостолам. Важнейшим инструментом и гарантией сохранения апостольского преемства считается законность и правильность совершения епископских хиротоний как одного из внешних выражений пространственно-временно́го единства Церкви.
  • Dentro de la teología católica, y la teología ortodoxa oriental, la doctrina de la sucesión apostólica mantiene que la Iglesia católica y la Iglesia ortodoxa son las sucesoras y herederas espirituales de los apóstoles. De esta forma, la validez y la autoridad del ministerio ordenado (u orden sagrado) deriva de los apóstoles. Sin embargo, en la gran mayoría de las denominaciones cristianas separadas de Roma (no católicas) esta doctrina es entendida de modo diferente.
  • Apoštolská posloupnost (též apoštolská sukcese) je teologický termín, jímž se rozumí návaznost, ve které každý katolický biskup je „následníkem“ dalších biskupů, kde toto „následnictví“ sahá až k apoštolům (proto apoštolská). Podle tohoto pojetí je křesťanská církev duchovní nástupkyní apoštolů. Různé křesťanské církve však tuto nauku vykládají různým způsobem.
  • 使徒継承(しとけいしょう、英: apostolic succession)は、キリスト教においてイエス・キリストの直弟子である十二使徒に直接に連なりその教えを継承するという信念をいう。使徒継承であることを使徒継承性という。日本語の慣行としては、使徒継承の語自体は主にカトリック教会の用語として使われ、正教会では用いられない。正教会ではたんに「使徒の」ということを好む(例:「使徒の教会」)。カトリック教会でも、使徒継承の語は、通常は「使徒的」(しとてき)と訳されるapostlicus(ラテン語、古希: αποστολική(apostolike)に由来)の訳語として時に使われる。
  • La successione apostolica è una dottrina teologica cristiana secondo la quale gli apostoli trasmettono la loro autorità a dei successori, i vescovi, attraverso l'imposizione delle mani, nel contesto del sacramento dell'Ordine sacro.
  • De apostolische successie is de ononderbroken doorgave van het bisschopsambt (episcopaat), waarop de Kerk en haar hiërarchie steunt. Deze doorgave gebeurt door de bisschopswijding, die binnen de apostolische successie gezien wordt als teruggaand op de eerste apostelen. Binnen de Latijnse Kerk en de Oosterse Orthodoxie garandeert de apostolische successie een rechtstreekse doorgave van de sacramentele volmachten, die de apostelen uit handen van Jezus Christus ontvingen.
  • Apostolic succession is the method whereby the ministry of the Christian Church is held to be derived from the apostles by a continuous succession, which has usually been associated with a claim that the succession is through a series of bishops.
  • Suksesi Apostolik adalah doktrin dalam beberapa Gereja Kristiani bahwa suksesi para uskup, yang tak pernah terputus, secara historis dapat ditelusuri kembali sampai pada Keduabelas Rasul mula-mula Dalam Katolisisme, suksesi apostolik "adalah salah satu dari empat unsur yang membentuk Gereja Yesus Kristus yang sejati" dan melegitimasi jabatan-jabatan sakramental yang ada, karena suksesi apostolik dipandang perlu dimiliki oleh seorang uskup guna melaksanakan penahbisan (yang sahih) imam, diakon, dan uskup lain.
  • Sukcesja apostolska – w katolicyzmie, prawosławiu, starokatolicyzmie, anglikanizmie i niektórych kościołach protestanckich tradycji luterańskiej: legitymizacja władzy biskupiej poprzez przekazywanie jej w hierarchii kościelnej od apostołów.W rozumieniu rzymskokatolickim sukcesja opiera się na nieprzerwanym łańcuchu nakładania rąk przez biskupów od czasów apostolskich do dni dzisiejszych.
  • La successió apostòlica és una doctrina teològica cristiana en què els apòstols transmeten la seva autoritat als seus successors, els bisbes, a través de la imposició de les mans, en el context del sagrament de l'Orde Sacerdotal.
  • No Cristianismo, a sucessão apostólica sustenta que a Igreja Cristã hoje é a sucessora espiritual do grupo de seguidores de Cristo composto pelos Doze Apóstolos. Nas Igrejas episcopais, a Sucessão Apostólica é entendida como sendo a base da autoridade dos bispos (o episcopado).
  • Die apostolische Sukzession oder apostolische Nachfolge ist eine Selbstvergewisserung über die Treue der eigenen Kirche zur urchristlichen Tradition, die in einigen christlichen Konfessionen mit Aussagen über kirchengeschichtliche Sachverhalte verbunden wird. Einer stetigen Reihe von Bischofsweihen seit der Urkirche misst besonders die katholische Kirche große Bedeutung bei.Die apostolische Sukzession sieht die Kontinuität zwischen Urkirche und heutiger Kirche (bzw.
rdfs:label
  • Succession apostolique
  • Apostolic succession
  • Apostolische Sukzession
  • Apostolische successie
  • Apoštolská posloupnost
  • Successione apostolica
  • Successió apostòlica
  • Sucesión apostólica
  • Sucessão apostólica
  • Sukcesja apostolska
  • Suksesi Apostolik
  • Апостольское преемство
  • 使徒継承
  • 사도전승
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of