Un substantif est une unité lexicale (généralement un mot) qui désigne une chose ou une notion par elle-même. Autrement dit, c'est un mot qui tient une fonction de nom dans une phrase.Toutefois, le terme substantif a une signification plus large que celui de nom, car un substantif peut être un mot d'une autre catégorie grammaticale (adjectif, verbe, déterminant ou autre) qui est utilisé dans une phrase en tant que nom.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Un substantif est une unité lexicale (généralement un mot) qui désigne une chose ou une notion par elle-même. Autrement dit, c'est un mot qui tient une fonction de nom dans une phrase.Toutefois, le terme substantif a une signification plus large que celui de nom, car un substantif peut être un mot d'une autre catégorie grammaticale (adjectif, verbe, déterminant ou autre) qui est utilisé dans une phrase en tant que nom.
  • İsimler veya adlar; özel-genel (cins), canlı-cansız, somut-soyut tüm varlık, kavram ve olayları karşılayan sözcükler. Sıfat, zarf, zamir gibi sözcük grupları isim soylu sözcükler olarak kabul edilir. Türkçede isimler genel olarak kabul edilen dört farklı şekilde sınıflandırılırlar: Oluşlarına (maddelerine) göre Verilişlerine göre Sözcük yapısına göre Sayılarına göre
  • Съществителното име, наричано понякога за краткост само съществително, а също и субстантив, е част на речта, която означава конкретни или абстрактни понятия. В изречението съществителното име може да изпълнява синтактичните функции подлог, допълнение, несъгласувано определение, обстоятелствено пояснение или приложение. Например в изречението „Иван написа писмо до баба си.“ Иван е подлог, а писмо и баба са съответно пряко и непряко допълнение.За разлика от местоименията, които имат подобни синтактични функции, съществителните образуват отворена лексикална категория - допустима е появата на нови съществителни чрез съчетаване на съществуващи думи, словообразуване, заемане от други езици и други.В различните езици съществителните могат да се изменят, в зависимост от отношението си към някои граматични категории - определеност, падеж, именен клас (включителна род), число.
  • Имя существи́тельное (или просто существительное) — знаменательная (самостоятельная) часть речи, принадлежащая к категории имени и классу полнозначных лексем, может выступать в предложении в функциях подлежащего, определения, дополнения, обстоятельства и именной части сказуемого. В русском языке — самостоятельная часть речи, обозначающая предмет и отвечающая на вопрос «кто?» или «что?». Одна из основных лексических категорий; в предложениях существительное, как правило, выступает в роли подлежащего или дополнения, а также обстоятельства и сказуемого.Существительное называет предметы в широком смысле слова; это — названия вещей (стол, стена, окно, ножницы, сани), лиц (ребёнок, девочка, юноша, женщина, человек), веществ (крупа, мука, сахар, сливки, кислота), живых существ и организмов (кошка, собака, ворона, дятел, змея, окунь, щука, бактерия, вирус, микроб), фактов, событий, явлений (пожар, спектакль, беседа, каникулы, печаль, страх, радость), географические положения (Россия, Байкал, Оренбург, Европа, Азия), а также качеств, свойств, действий, состояний (доброта, глупость, синева, бег, решение, толкотня).
  • A hagyományos nyelvtanok szemléletében a főnév olyan szófaj, amely elégséges fogalmi és szemantikai tartalommal rendelkezik, és tág értelemben vett tárgyat nevez meg: élőlényt, szűk értelemben vett tárgyat, anyagot, jelenséget, cselekvést, állapotot, tulajdonságot, viszonyt.A flektáló nyelvekben és más típusú nyelvekben is, mint a magyar, a főnév ragozható.Jellemző alaktani kategóriái nem azonosak minden nyelvben. Például az indo-európai nyelvekben ezek a nem, a szám és az eset, de a magyar nyelvben hiányzik közülük a nem.A főnév bizonyos mondattani funkciókat tölthet be az egyszerű mondatban, mint például alany, névszói állítmány névszói része, tárgy, jelző, határozó stb.
  • 명사(名詞, Noun) 또는 이름씨란 뒤에 격 조사를 취하고 관형사와 관형어의 꾸밈을 받을 수 있는 단어를 말한다. 주로 사물의 명칭을 나타내는 품사이다. 절의 주어나 동사의 목적어 또는 영어의 전치사와 같은 품사의 목적어가 된다.영어의 명사는 라틴어의 "이름"을 뜻하는 'nomen'에서 왔다. 영어에서 명사는 남성, 여성, 중성, 통성의 4가지 성이 있고, 선박이나 국가는 여성으로 받는다.
  • Nouns are a part of speech typically denoting a person, place, thing, animal or idea. In linguistics, a noun is a member of a large, open lexical category whose members can occur as the main word in the subject of a clause, the object of a verb, or the object of a preposition.Lexical categories are defined in terms of the ways in which their members combine with other kinds of expressions. The syntactic rules for nouns differ from language to language. In English, nouns are those words which can occur with articles and attributive adjectives and can function as the head of a noun phrase.
  • Ein Substantiv ist ein Wort mit lexikalischer Bedeutung, das als Mitglied dieser Wortart primär referentielle (im Gegensatz zu prädikativer) Funktion hat. Im Wortartensystem steht es neben dem Adjektiv und dem Pronomen und steht - gemeinsam mit diesen - unmittelbar dem Verb gegenüber. Als Substantiv kategorisiert werden in erster Linie zeitstabile Begriffe, d. h. Begriffe von Entitäten, die als über längere Zeit unveränderlich gedacht werden, im Gegensatz zu Vorgängen und Ereignissen.
  • Rzeczownik – samodzielna składniowo i semantycznie odmienna część mowy nazywająca rzeczy, obiekty, miejsca, osoby, organizmy, zjawiska, pojęcia abstrakcyjne. Rzeczownik w języku polskim pełni funkcję głownie podmiotu w zdaniu, może też pełnić funkcję dopełnienia, okolicznika, przydawki lub orzecznika. Może odmieniać się przez liczby i przypadki, występuje w rodzajach. Odmianę rzeczowników przez przypadki określa się mianem deklinacji. Istnieje także grupa rzeczownikow całkowicie nieodmiennych (np. atelier, kiwi, bikini, taxi, kakadu, kamikaze itp.). Rzeczownik tworzy związki składniowe i semantyczne z rzeczownikami (zaimkami rzeczownymi), przymiotnikami (zaimkami przymiotnymi), liczebnikami (zaimkami liczebnymi) i czasownikami lub (rzadko) przysłówkami (zaimkami przysłówkowymi).W większości języków istnieje jakiś system klasyfikacji rzeczowników. Systemy te to zwykle system rodzajów (niewielka zamknięta liczba kategorii mająca duży wpływ na inne konstrukcje języka) lub system liczników (duża otwarta liczba kategorii mająca ograniczony wpływ na inne konstrukcje, np. przy liczeniu) albo klasy. Większość języków indoeuropejskich ma system rodzajów - od 2 (włoski, francuski, hiszpański), przez 3 (łacina, niemiecki) do nawet 5 (polski). Języki japoński oraz chiński są przykładami języków z systemem liczników. Pewne zmiany zachodzące we współczesnym angielskim można zinterpretować jako przejście od systemu rodzajów (który prawie zanikł) do systemu liczników (które odgrywają coraz większą rolę w języku).
  • Hizkuntzalaritzan, substantiboa perpaus baten subjektu eta aditz eta preposizio baten objektuaren funtzioa betetzen duen hitza da. Substantiboak eta izenak bereizi egin behar dira: badira substantiboak izenak ez direnak (adibidez, «Txikiak egin du» perpausean, txiki hitza substantiboa eta adjektiboa da).
  • Podstatné jméno (též substantivum) je ohebný slovní druh, který označuje názvy osob, zvířat, věcí, vlastností a dějů. Je hlavním (i když ne jediným) slovním druhem, který ve větě vystupuje jako argument slovesa.
  • Het zelfstandig naamwoord (Romaanse term: nomen of substantief) is de woordsoort die wordt gebruikt om in een uitspraak de personen of zaken aan te duiden waar de uitspraak betrekking op heeft, in talen waarin zulke aanduidingen een aparte lexicale categorie (woordsoort) vormen. Dat is in de meeste talen het geval, bijvoorbeeld in de Indo-Europese talen zoals het Nederlands, Engels, Spaans, Grieks, Russisch en Hindi.De meeste zinnen zijn zulke uitspraken; daarom bevat vrijwel elke zin wel één of meer zelfstandige naamwoorden.Een zelfstandig naamwoord kan van alles aanduiden: een persoon of voorwerp, maar ook een toestand, handeling of instelling.Een bijzonder soort zelfstandig naamwoord is de eigennaam, die gebruikt wordt om een bepaalde persoon of zaak mee aan te duiden, bijvoorbeeld André, België, Spar en Wiktionary. Eigennamen worden in het Nederlands altijd met hoofdletter geschreven.De overige zelfstandige naamwoorden worden soortnamen genoemd, en met kleine letter geschreven. Ze kunnen telbaar zijn, wat betekent dat er bijvoorbeeld een telwoord voor kan worden geplaatst, of niet-telbaar. Een voorbeeld van niet-telbaar zelfstandig naamwoord is informatie.Ook worden er nog andere onderverdelingen gemaakt: concrete zelfstandige naamwoorden duiden tastbare zaken aan, dat wil zeggen direct zintuiglijk te ervaren. Hieronder vallen stofnamen, bijvoorbeeld suiker, melk, kaas, zand, hebben speciale grammaticale eigenschappen, ze kunnen bijvoorbeeld als niet-telbaar worden gebruikt; voorwerpsnamen, bijvoorbeeld boek, huis verzamelnamen ofwel collectiva, bijvoorbeeld groep, horde, aantal abstracte zelfstandige naamwoorden duiden niet-tastbare zaken aan, bijvoorbeeld handelingen, instellingen, en zijn meestal van andere woordsoorten afgeleid.↑
  • En gramàtica tradicional, el substantiu (també nom substantiu per distingir-lo de l'adjectiu) expressa éssers de tota mena concrets, i abstractes, tota substància. El substantiu és un mot que designa éssers que poden ser subjectes o objectes d'una acció, un estat, o qualsevol accident expressable amb un verb. És una categoria gramatical que designa tota mena d'éssers, concrets i abstractes (tota substància: d'aquí l'apel·lació de substantiu). La gramàtica tradicional també ha designat el substantiu, alhora amb l'adjectiu, només amb el terme de nom. Aquesta categoria és d'origen grecollatí, s'oposa al verb com a part essencial de l'oració.
  • Substantivo é toda a palavra que designa ser, coisa ou substância.De acordo com as gramáticas da língua portuguesa, um substantivo pode ser flexionado em gênero, número e grau.
  • Il sostantivo è la parte variabile del discorso che indica una persona, un luogo, una cosa o, più in generale, qualsiasi entità animata, inanimata o pensata. I sostantivi sono anche detti nomi, anche se il primo termine viene preferito in ambito linguistico per il suo significato maggiormente pregnante: significa infatti provvisto di una propria sostanza, di una realtà di cui possiamo parlare, sia essa tangibile, sotto i nostri occhi (tavolo), sia che esista solo nella nostra mente (virtù). I nomi, insieme ai verbi sono gli elementi primari di una lingua e costituiscono il pilastro su cui la frase si costruisce.
  • Nomina atau kata benda adalah kelas kata yang menyatakan nama dari seseorang, tempat, atau semua benda dan segala yang dibendakan. Kata benda dapat dibagi menjadi dua: kata benda konkret untuk benda yang dapat dikenal dengan panca indera (misalnya buku), serta kata benda abstrak untuk benda yang menyatakan hal yang hanya dapat dikenal dengan pikiran (misalnya cinta).Selain itu, jenis kata ini juga dapat dikelompokkan menjadi kata benda khusus atau nama diri (proper noun) dan kata benda umum atau nama jenis (common noun). Kata benda nama diri adalah kata benda yang mewakili suatu entitas tertentu (misalnya Jakarta atau Ali), sedangkan kata benda umum adalah sebaliknya, menjelaskan suatu kelas entitas (misalnya kota atau orang).
  • 名詞(めいし、noun)とは、品詞(語の文法的分類)の一つで、典型的には物体・物質・人物・場所など具体的な対象を指示するのに用いられ、時間の経過と関係のない概念を表す語である。例えば、日本語の「木」「水」「若者」「野原」などは名詞である。名詞は、動詞と並んで、ほとんど全ての言語に存在する品詞であると考えられている。ただし、名詞と動詞がどのように区別されるかは言語によって異なり、その区別を立てることが非常に難しいとされる言語もある。名詞は開いた類であるが、イロコイ語族のように名詞の数が比較的少ない言語も存在する。
  • Los sustantivos son palabras cuyos referentes son clases de entidades fijas (a diferencia de los pronombres cuyos referentes son contextuales), no estados de hechos o relaciones gramaticales. Los pronombres personales en cada contexto tienen un referente pero este cambia de contexto a contexto ("yo" no tiene referente fijo sino que depende de quien habla), por su parte los verbos designan estados de hechos, procesos o relaciones entre entidades, mientras que las preposiciones generalmente indican relaciones abstractas. Sintácticamente los sustantivos funcionan como núcleos de sintagma nominal, es decir, como argumentos del verbo o complementos del nombre.En español, al igual que en las demás lenguas romances, los sustantivos son variables en género y número, mientras que en otras lenguas, el chino por ejemplo, los sustantivos son invariantes. La mayoría de las lenguas conocidas distinguen sistemáticamente entre sustantivos y verbos, teniendo propiedades formales diferentes. Sin embargo, esta distinción tampoco es universal, ya que algunas lenguas como el náhuatl o lenguas salish como el lummi o el kalispel no parecen distinguir consistentemente entre ambas categorías y las formas que funcionan como sustantivo también aceptan flexión verbal.
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 111615 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 1661 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 19 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 99139599 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Un substantif est une unité lexicale (généralement un mot) qui désigne une chose ou une notion par elle-même. Autrement dit, c'est un mot qui tient une fonction de nom dans une phrase.Toutefois, le terme substantif a une signification plus large que celui de nom, car un substantif peut être un mot d'une autre catégorie grammaticale (adjectif, verbe, déterminant ou autre) qui est utilisé dans une phrase en tant que nom.
  • İsimler veya adlar; özel-genel (cins), canlı-cansız, somut-soyut tüm varlık, kavram ve olayları karşılayan sözcükler. Sıfat, zarf, zamir gibi sözcük grupları isim soylu sözcükler olarak kabul edilir. Türkçede isimler genel olarak kabul edilen dört farklı şekilde sınıflandırılırlar: Oluşlarına (maddelerine) göre Verilişlerine göre Sözcük yapısına göre Sayılarına göre
  • 명사(名詞, Noun) 또는 이름씨란 뒤에 격 조사를 취하고 관형사와 관형어의 꾸밈을 받을 수 있는 단어를 말한다. 주로 사물의 명칭을 나타내는 품사이다. 절의 주어나 동사의 목적어 또는 영어의 전치사와 같은 품사의 목적어가 된다.영어의 명사는 라틴어의 "이름"을 뜻하는 'nomen'에서 왔다. 영어에서 명사는 남성, 여성, 중성, 통성의 4가지 성이 있고, 선박이나 국가는 여성으로 받는다.
  • Ein Substantiv ist ein Wort mit lexikalischer Bedeutung, das als Mitglied dieser Wortart primär referentielle (im Gegensatz zu prädikativer) Funktion hat. Im Wortartensystem steht es neben dem Adjektiv und dem Pronomen und steht - gemeinsam mit diesen - unmittelbar dem Verb gegenüber. Als Substantiv kategorisiert werden in erster Linie zeitstabile Begriffe, d. h. Begriffe von Entitäten, die als über längere Zeit unveränderlich gedacht werden, im Gegensatz zu Vorgängen und Ereignissen.
  • Hizkuntzalaritzan, substantiboa perpaus baten subjektu eta aditz eta preposizio baten objektuaren funtzioa betetzen duen hitza da. Substantiboak eta izenak bereizi egin behar dira: badira substantiboak izenak ez direnak (adibidez, «Txikiak egin du» perpausean, txiki hitza substantiboa eta adjektiboa da).
  • Podstatné jméno (též substantivum) je ohebný slovní druh, který označuje názvy osob, zvířat, věcí, vlastností a dějů. Je hlavním (i když ne jediným) slovním druhem, který ve větě vystupuje jako argument slovesa.
  • Substantivo é toda a palavra que designa ser, coisa ou substância.De acordo com as gramáticas da língua portuguesa, um substantivo pode ser flexionado em gênero, número e grau.
  • 名詞(めいし、noun)とは、品詞(語の文法的分類)の一つで、典型的には物体・物質・人物・場所など具体的な対象を指示するのに用いられ、時間の経過と関係のない概念を表す語である。例えば、日本語の「木」「水」「若者」「野原」などは名詞である。名詞は、動詞と並んで、ほとんど全ての言語に存在する品詞であると考えられている。ただし、名詞と動詞がどのように区別されるかは言語によって異なり、その区別を立てることが非常に難しいとされる言語もある。名詞は開いた類であるが、イロコイ語族のように名詞の数が比較的少ない言語も存在する。
  • En gramàtica tradicional, el substantiu (també nom substantiu per distingir-lo de l'adjectiu) expressa éssers de tota mena concrets, i abstractes, tota substància. El substantiu és un mot que designa éssers que poden ser subjectes o objectes d'una acció, un estat, o qualsevol accident expressable amb un verb. És una categoria gramatical que designa tota mena d'éssers, concrets i abstractes (tota substància: d'aquí l'apel·lació de substantiu).
  • A hagyományos nyelvtanok szemléletében a főnév olyan szófaj, amely elégséges fogalmi és szemantikai tartalommal rendelkezik, és tág értelemben vett tárgyat nevez meg: élőlényt, szűk értelemben vett tárgyat, anyagot, jelenséget, cselekvést, állapotot, tulajdonságot, viszonyt.A flektáló nyelvekben és más típusú nyelvekben is, mint a magyar, a főnév ragozható.Jellemző alaktani kategóriái nem azonosak minden nyelvben.
  • Rzeczownik – samodzielna składniowo i semantycznie odmienna część mowy nazywająca rzeczy, obiekty, miejsca, osoby, organizmy, zjawiska, pojęcia abstrakcyjne. Rzeczownik w języku polskim pełni funkcję głownie podmiotu w zdaniu, może też pełnić funkcję dopełnienia, okolicznika, przydawki lub orzecznika. Może odmieniać się przez liczby i przypadki, występuje w rodzajach. Odmianę rzeczowników przez przypadki określa się mianem deklinacji.
  • Nouns are a part of speech typically denoting a person, place, thing, animal or idea. In linguistics, a noun is a member of a large, open lexical category whose members can occur as the main word in the subject of a clause, the object of a verb, or the object of a preposition.Lexical categories are defined in terms of the ways in which their members combine with other kinds of expressions. The syntactic rules for nouns differ from language to language.
  • Het zelfstandig naamwoord (Romaanse term: nomen of substantief) is de woordsoort die wordt gebruikt om in een uitspraak de personen of zaken aan te duiden waar de uitspraak betrekking op heeft, in talen waarin zulke aanduidingen een aparte lexicale categorie (woordsoort) vormen.
  • Los sustantivos son palabras cuyos referentes son clases de entidades fijas (a diferencia de los pronombres cuyos referentes son contextuales), no estados de hechos o relaciones gramaticales.
  • Nomina atau kata benda adalah kelas kata yang menyatakan nama dari seseorang, tempat, atau semua benda dan segala yang dibendakan.
  • Il sostantivo è la parte variabile del discorso che indica una persona, un luogo, una cosa o, più in generale, qualsiasi entità animata, inanimata o pensata. I sostantivi sono anche detti nomi, anche se il primo termine viene preferito in ambito linguistico per il suo significato maggiormente pregnante: significa infatti provvisto di una propria sostanza, di una realtà di cui possiamo parlare, sia essa tangibile, sotto i nostri occhi (tavolo), sia che esista solo nella nostra mente (virtù).
  • Съществителното име, наричано понякога за краткост само съществително, а също и субстантив, е част на речта, която означава конкретни или абстрактни понятия. В изречението съществителното име може да изпълнява синтактичните функции подлог, допълнение, несъгласувано определение, обстоятелствено пояснение или приложение.
  • Имя существи́тельное (или просто существительное) — знаменательная (самостоятельная) часть речи, принадлежащая к категории имени и классу полнозначных лексем, может выступать в предложении в функциях подлежащего, определения, дополнения, обстоятельства и именной части сказуемого. В русском языке — самостоятельная часть речи, обозначающая предмет и отвечающая на вопрос «кто?» или «что?».
rdfs:label
  • Substantif
  • Főnév
  • Nomina
  • Noun
  • Podstatné jméno
  • Rzeczownik
  • Sostantivo
  • Substantibo
  • Substantiu
  • Substantiv
  • Substantivo
  • Sustantivo
  • Zelfstandig naamwoord
  • İsim
  • Имя существительное
  • Съществително име
  • 名詞
  • 명사 (품사)
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of