Su Song (chinois traditionnel : 蘇頌, pinyin : Sū Sòng, prénom social : Zirong子容), né en 1020 et mort en 1101, fut un scientifique polymathe chinois lors de la période de la dynastie Song (960-1279).Astronome, cartographe, horloger, pharmacologue, géologue, zoologiste, botaniste, ingénieur en mécanique, architecte, poète et ambassadeur de la dynastie Song, il fut avec Shen Kuo l'un des scientifiques les plus représentatifs de cette période en Chine.Su Song a été notamment le concepteur d'une tour horloge astronomique à force hydraulique et qui utilisait l'échappement d'horlogerie,,,.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Su Song (chinois traditionnel : 蘇頌, pinyin : Sū Sòng, prénom social : Zirong子容), né en 1020 et mort en 1101, fut un scientifique polymathe chinois lors de la période de la dynastie Song (960-1279).Astronome, cartographe, horloger, pharmacologue, géologue, zoologiste, botaniste, ingénieur en mécanique, architecte, poète et ambassadeur de la dynastie Song, il fut avec Shen Kuo l'un des scientifiques les plus représentatifs de cette période en Chine.Su Song a été notamment le concepteur d'une tour horloge astronomique à force hydraulique et qui utilisait l'échappement d'horlogerie,,,. Construite à Kaifeng, son mécanisme d'échappement avait déjà été inventé par moine bouddhiste Yi Xing pour exploiter une sphère armillaire hydraulique, bien que la sphère armillaire de Su a été la première à être créée avec une horloge mécanique en « dur »,. La tour horloge avaient également la plus ancienne transmission à chaîne connue, appelée tian ti (天梯), ou « échelle céleste », comme on peut le voir dans son traité d'horlogerie Xiangfayao Xinyi (新仪.象法要). La tour horloge indiquait de manière sonore les heures.Le traité sur la tour horloge, Xiangfayao Xinyi, a survécu depuis sa forme écrite en 1092 et imprimé officiel et la publication en 1094. Le livre a été analysé par de nombreux historiens, comme Joseph Needham. Toutefois, l'horloge elle-même a été démantelée par les envahisseurs Mandchous en l'an 1127, et bien que des tentatives ont été faites pour remonter la tour, cela n'a jamais fonctionné. Bien que le traité sur la tour horloge est le plus connu de ses traités, le polymathe Su Song avait d'autres œuvres ainsi rassemblées. Il a complété un grand atlas céleste de plusieurs cartes, plusieurs cartes terrestres, ainsi qu'un traité sur la pharmacologie. Ce dernier a examiné des questions connexes sur la minéralogie, zoologie, botanique et la métallurgie. Ses cartes utilisait également la projection de Mercator près de cinq cents ans avant qu'elle soit utilisée en Europe et connue par Gerardus Mercator.Bien que plus tard, les voyageurs européens jésuite en Chine tels que Matteo Ricci et Nicolas Trigault mentionnèrent brièvement les horloges chinoises avec roues motrices dans leur écrit, les précoces visiteurs européens en Chine ont cru à tort que les Chinois n'avaient jamais dépassé le stade de la clepsydre, de l'horloge à encens ou du cadran solaire. Ils ont estimé que la mécanique avancée des horloges était nouvelle pour la Chine, et ont pensé que c'était quelque chose de précieux que l'Europe pourrait offrir. Bien que moins importante que dans la période Song, des textes contemporains chinois de la dynastie Ming (1368-1644) décrivent de nombreux modèles de montres mécaniques en Chine du XIIIe au XVIe siècles.
  • Su Song (chinês tradicional: 蘇頌, chinês simplificado: 苏颂, pinyin: Sū Sòng; Nome artístico: Zirong 子容) (1020–1101 d.C.) foi um gênio renomado polimatemático que especializou na burocracia escolar, antiquarista, arquiteto, astrônomo, botânico, cartógrafo, diplomata, engenheiro mecânico, farmacêutico, horologista, mineralógico, poeta, e zoólogo na Dinastia Song (960–1279).Ele foi o engenheiro da clepsidra astronômica na Medieval Kaifeng, que empregou as aplicações do recém-inventado mecanismo de escape. O mecanismo de escape da clepsidra de Su tinha sido inventado anteriormente pelo monge budista Yi Xing e o governante Liang Lingzan em 725 d.C. ao acionar uma esfera armilar hidráulica, embora Su foi o primeiro a fazer um mecanismo regulatório mecânico. Também, a sua torre do relógio é o mais antigo conhecido transmissor de cadeia de transmissão de potência, chamado de tian ti (天梯), ou a "graduação celestial", conforme retratado em sua dissertação horológica. A clepsidra tinha 133 relógios diferentes guindado para indicar e o relógio Striking.== Referências ==
  • Su Song (simplified Chinese: 苏颂; traditional Chinese: 蘇頌; pinyin: Sū Sòng; courtesy name: Zirong 子容) (1020–1101 AD) was a renowned Han Chinese polymath who specialized himself as a statesman, astronomer, cartographer, horologist, pharmacologist, mineralogist, zoologist, botanist, mechanical and architectural engineer, poet, antiquarian, and ambassador of the Song Dynasty (960–1279).Su Song was the engineer of a hydro-mechanical astronomical clock tower in medieval Kaifeng, which employed the use of an early escapement mechanism. The escapement mechanism of Su's clock tower had previously been invented by Buddhist monk Yi Xing and government official Liang Lingzan in 725 AD to operate a water-powered armillary sphere, although Su's armillary sphere was the first to be provided with a mechanical clock drive. Su's clock tower also featured the oldest known endless power-transmitting chain drive, called the tian ti (天梯), or "celestial ladder", as depicted in his horological treatise. The clock tower had 133 different clock jacks to indicate and sound the hours. Su Song's treatise about the clock tower, Xinyi Xiangfayao (新 儀 . 象 法 要), has survived since its written form in 1092 and official printed publication in 1094. The book has been analyzed by many historians, such as Joseph Needham. However, the clock itself was dismantled by the invading Jurchen army in AD 1127, and although attempts were made to reassemble the clock tower, it was never successfully reinstated. Although the Xinyi Xiangfayao was his best known treatise, the polymath had other works compiled as well. He completed a large celestial atlas of several star maps, several terrestrial maps, as well as a treatise on pharmacology. The latter discussed related subjects on mineralogy, zoology, botany, and metallurgy.Although later European Jesuit travelers to China such as Matteo Ricci and Nicolas Trigault would briefly mention Chinese clocks with wheel drives in their writing, early European visitors to China mistakenly believed that the Chinese had never advanced beyond the stage of the clepsydra, incense clock, and sundial. They believed that advanced mechanical clockworks were new to China, and were something valuable which Europe could offer. Although not as prominent as in the Song period, contemporary Chinese texts of the Ming Dynasty (1368–1644) describe a relatively unbroken history of designs of mechanical clocks in China from the 13th to the 16th century.
  • Su Song (chiń. upr.: 苏颂; chiń. trad.: 蘇頌; pinyin: Sū Sòng; ur. 1020, zm. 1101) – jeden z największych uczonych chińskich, człowiek renesansu epoki Song: astronom, kartograf, farmakolog, zoolog, botanik, poeta i inżynier. Pełnił także funkcje urzędnicze, m.in. ambasadorskie. Jednym z jego największych osiągnięć było zbudowanie zegara wodnomechanicznego. Su Song był konstruktorem dwunastometrowej wieży zegarowej w średniowiecznym Kaifengu, z napędzanym wodą mechanicznym zegarem, w którym zastosował mechanizm wychwytowy (mechanizm stosowany do dzisiaj w zegarkach mechanicznych). Mechanizm wychwytowy zastosowany w zegarze przez Su Songa, został wcześniej wynaleziony przez mnicha buddyjskiego Yi Xinga i urzędnika państwowego Liang Lingzana w 725 r. Był stosowany do sterowania napędzaną hydraulicznie sferą armilarną, chociaż sfera armilarna Su Songa była pierwszą, która miała mechaniczny mechanizm zegarowy. W wieży zegarowej Su Songa została po raz pierwszy zastosowana przekładnia łańcuchowa; tian ti (天梯, "niebiańska drabina"), jak ją nazywał w swoim traktacie. Dzięki 133 mechanizmom, zegar wskazywał i wybijał godziny. Traktat Su Songa o wieży zegarowej, Xinyi Xiangfayao (新儀象法要), przetrwał do dnia dzisiejszego, chociaż został napisany w 1092 r. i wydrukowany w 1094 r. Książka była analizowana przez wielu historyków m.in. Josepha Needhama. Jednak sam zegar został zdemontowany podczas najazdu Dżurdżenów w 1127 r. i chociaż starano się go ponownie zamontować, to jednak te próby zakończyły się niepowodzeniem. Chociaż Xinyi Xiangfayao jest jego najbardziej znanym dziełem, znane są rownież inne jego prace m.in. traktat o farmakologii Bencao Tujing (Ilustrowana farmakopea). W tym ostatnim dziele omawiał również tematy związane z mineralogią, zoologią, botaniką i metalurgią.Chociaż jezuici, którzy w latach późniejszych odwiedzali Chiny, tacy jak Matteo Ricci i Nicolas Trigault, wspominali o chińskich zegarach, w których był napęd mechaniczny, dawni Europejczycy błędnie sądzili, że Chińczycy nie wyszli poza poziom klepsydry, świeczki i zegara słonecznego. Wierzyli, że zegary mechaniczne były czymś nowym dla Chińczyków oraz były czymś wartościowym, co Europa mogła im zaoferować. Chociaż nie tak widoczne jak w czasach dynastii Song, teksty z czasów dynastii Ming (1368–1644) opisywały prawie nieprzerwaną historię projektów i wzorów zegarów mechanicznych w Chinach od XIII do XVI wieku.
  • Su Song (chinesisch 蘇頌 / 苏颂, Pinyin Sū Sòng; Zí Zirong 子容, Zǐróng; * 1020 nahe Quanzhou; † 1101) war ein chinesischer Universalgelehrter, der insbesondere als Erfinder, Ingenieur, Kartograph, Astronome, Mineraloge, Zoologe, Poet und Botschafter wirkte. Seine wichtigste Erfindung war eine wasserbetriebeneastromische Uhr, die über eine Hemmung und ein Kettengetriebe verfügte und in Kaifeng aufgestellt wurde. Über diesen Mechanismus hat Su Song auch ein Buch geschrieben.
  • Su Song ( chino simplificado: 苏颂, chino tradicional: 苏颂; pinyin: Su Song, nombre de cortesía: Zirong子容) (1020-1101 d. C.) fue un famoso erudito chino que se especializó como ingeniero, poeta, anticuario, y embajador de la dinastía Song (960-1279).Song fue el ingeniero que elaboró la Torre de reloj en la Edad Media en la ciudad de Kaifeng, misma que funcionaba por medio de un sistema hidráulico. Además, empleó un mecanismo de escape. El mecanismo de escape que Song utilizó fue inventado por el monje budista Yi Xing, y fue en el año 725 d. C. donde el gobierno de Liang Lingzan lo hizo funcionar con el mecanismo de funcionamiento de la esfera armilar, a pesar de que Song fue el primero en utilizar una esfera armilar en un reloj mecánico. Además, la torre de Song es la más antigua en usar un sistema de cadenas de transmisión -llamado en chino ti tian (天梯)- , o «escalera celestial», como se muestra en su retrato de relojería. La torre de reloj tubo 133 sistemas mecánicos diferentes para indicar y hacer sonar la hora. El tratado de Song que habla sobre la Torre de reloj (Xinyi Xiangfayao (新 儀. 象 法 要)), está intacto desde su creación en 1902; de la misma manera la publicación oficial impresa en 1904. El libro ha sido analizado por varios estudiosos como Joseph Needham.La estructira más famoso de Song fue desmantelada debido a la invasión del ejército Jurchen en el año 1127, y, aunque se hicieron intentos para volver a levantar la torre del reloj, nunca se restableció con éxito. Si bien, el tratado de Xiangfayao Xinyi fue el más conocido, Song tenía otros trabajos compilados. Hizo un atlas con varios mapas de las estrellas, mapasterrestres, así como un tratado de farmacología. En éste último se discutieron temas relacionados con la mineralogía, zoología, botánicay la metalurgia.Tiempo después, jesuitas europeos viajaron a China; fue el caso Mateo Ricci y Nicolás Trigault, los cuales en sus escritos mencionaron brevemente los relojes chinos que utilizaban un sistema de transmisión en cadena. Los primeros visitantes europeos en China creyeron erróneamente que la tecnología china no pasaba de la clepsidra, los relojes de fuego y los relojes de sol Creyeron, por tanto, que los mecanismos de relojería eran nuevos en China y que podría ser algo muy valioso que los europeos podían ofrecer. Aunque no es tan prominente como el periodo de la Dinastía Song, hay textos contemporáneos de la Dinastía Ming (1368 -1644) que describen una historia relativamente intacta de los diseños de los relojes mecánicos en China desde el siglo XIII hasta el siglo XVI.
  • Су Сун (кит. 苏颂; 1020 — 19 июня 1101) — китайский учёный-энциклопедист и государственный деятель периода правления династии Сун.Родился в в городе Наньань области Цюаньчжоу (на территории современной провинции Фуцзянь) в семье чиновника Су Шэня. После смерти отца семья была вынуждена переехать в город Даньян в области Жуньчжоу (ные провинция Цзянсу). Су Сун с детства интересовался науками, в особенности астрономией, и уже в 1042 году (в возрасте 22 лет) сумел сдать экзамены на высшую ступень цзиньши.После этого Су Сун был назначен провинциальным чиновником в Сючжоу, в 1053 году занял должность редактора в императорской библиотеке (хуань-хэ). После восьми лет службы в библиотеке в 1061 году был назначен губернатором провинции Инчжоу, согласившись на эту должность в надежде поправить материальное положение своей семьи, но уже в 1063 году вернулся в столицу Бяньцзин (Кайфын), где оставался до 1071 года. Затем снова был направлен на чиновническую работу в провинции, сначала став губернатором Учжоу (провинция Чжэцзян), с 1073 года — Хаочжоу, с 1075 года — Интяня и с 1076 года — Ханчжоу. В 1077 году смог вернуться к работе в столице: это произошло после отставки в 1076 году политика-реформатора Ван Аньши, который был его врагом.В 1077 году Су Сун было отправлен послом в киданьское государства Ляо. В 1078 году был назначен градоначальником столицы Бяньцзин (Кайфын), но вскоре оказался понижен в должности, когда добровольно принял на себя ответственность за ошибки подчинённых, и снова оказался на работе в провинции: служил губернатором Хаочжоу до 1079 года и затем Цанчжоу до 1080. В 1081 году смог вернуться в министерство чинов, где стал в 1082 году заместителем министра (чибу шилан); с восшествием на престол в 1086 году Чжэ-цзуна получил должность министра юстиции (синбу шаншу), в 1087 году стал министром чинов и главным знатоком канонов (шиду), в 1089 году стал секретарём академии Ханьлинь, в 1090 году был назначен заместителем канцлера (шаншу цзочен), а в 1092 году — канцлером.В 1093 году, однако, он оставил должность, поскольку при дворе усилилось влияние реформаторы во главе с Чжан Дунем, и стал градоначальником в Янчжоу. В 1095 году он ушёл в отставку и поселился недалеко от могилы отца в Цзинкоу. Император Хуэй-цзун, взошедший на трон в 1100 году, в знак уважения к его заслугам даровал ему статус попечителя наследника (тайцзи тайбай), но 19 июня 1101 года Су Сун скончался в своём доме в Цзинкоу. Он был похоронен на северо-восточном отроге горы Учжоушань в поселке Или уезда Даньту провинции Цзянсу. Су Сун оставил труды в области медицины, фармакологии, минералогии, металлургии, зоологии и астрономии. Наиболее известный его труд — («Канон корней и трав Шэнь-нуна с дополнениями и комментариями периода Цзя-ю» (написанный им в соавторстве с двумя другими учёными по приказу императора Жэнь-цзуна), где описаны 1082 различных лекарства. Кроме этого Су Сун известен изобретением и руководством строительства в 1087-1092 годах башни с астрономическими часами. Он также подготовил две звёздных карты на основе своих многолетних наблюдений, которые на сегодняшний день считаются старейшими в мире.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 2962582 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageLength
  • 5910 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutDegree
  • 62 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 109932126 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageWikiLink
prop-fr:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdfs:comment
  • Su Song (chinois traditionnel : 蘇頌, pinyin : Sū Sòng, prénom social : Zirong子容), né en 1020 et mort en 1101, fut un scientifique polymathe chinois lors de la période de la dynastie Song (960-1279).Astronome, cartographe, horloger, pharmacologue, géologue, zoologiste, botaniste, ingénieur en mécanique, architecte, poète et ambassadeur de la dynastie Song, il fut avec Shen Kuo l'un des scientifiques les plus représentatifs de cette période en Chine.Su Song a été notamment le concepteur d'une tour horloge astronomique à force hydraulique et qui utilisait l'échappement d'horlogerie,,,.
  • Su Song (chinesisch 蘇頌 / 苏颂, Pinyin Sū Sòng; Zí Zirong 子容, Zǐróng; * 1020 nahe Quanzhou; † 1101) war ein chinesischer Universalgelehrter, der insbesondere als Erfinder, Ingenieur, Kartograph, Astronome, Mineraloge, Zoologe, Poet und Botschafter wirkte. Seine wichtigste Erfindung war eine wasserbetriebeneastromische Uhr, die über eine Hemmung und ein Kettengetriebe verfügte und in Kaifeng aufgestellt wurde. Über diesen Mechanismus hat Su Song auch ein Buch geschrieben.
  • Su Song (simplified Chinese: 苏颂; traditional Chinese: 蘇頌; pinyin: Sū Sòng; courtesy name: Zirong 子容) (1020–1101 AD) was a renowned Han Chinese polymath who specialized himself as a statesman, astronomer, cartographer, horologist, pharmacologist, mineralogist, zoologist, botanist, mechanical and architectural engineer, poet, antiquarian, and ambassador of the Song Dynasty (960–1279).Su Song was the engineer of a hydro-mechanical astronomical clock tower in medieval Kaifeng, which employed the use of an early escapement mechanism.
  • Су Сун (кит. 苏颂; 1020 — 19 июня 1101) — китайский учёный-энциклопедист и государственный деятель периода правления династии Сун.Родился в в городе Наньань области Цюаньчжоу (на территории современной провинции Фуцзянь) в семье чиновника Су Шэня. После смерти отца семья была вынуждена переехать в город Даньян в области Жуньчжоу (ные провинция Цзянсу).
  • Su Song (chiń. upr.: 苏颂; chiń. trad.: 蘇頌; pinyin: Sū Sòng; ur. 1020, zm. 1101) – jeden z największych uczonych chińskich, człowiek renesansu epoki Song: astronom, kartograf, farmakolog, zoolog, botanik, poeta i inżynier. Pełnił także funkcje urzędnicze, m.in. ambasadorskie. Jednym z jego największych osiągnięć było zbudowanie zegara wodnomechanicznego.
  • Su Song ( chino simplificado: 苏颂, chino tradicional: 苏颂; pinyin: Su Song, nombre de cortesía: Zirong子容) (1020-1101 d. C.) fue un famoso erudito chino que se especializó como ingeniero, poeta, anticuario, y embajador de la dinastía Song (960-1279).Song fue el ingeniero que elaboró la Torre de reloj en la Edad Media en la ciudad de Kaifeng, misma que funcionaba por medio de un sistema hidráulico. Además, empleó un mecanismo de escape.
  • Su Song (chinês tradicional: 蘇頌, chinês simplificado: 苏颂, pinyin: Sū Sòng; Nome artístico: Zirong 子容) (1020–1101 d.C.) foi um gênio renomado polimatemático que especializou na burocracia escolar, antiquarista, arquiteto, astrônomo, botânico, cartógrafo, diplomata, engenheiro mecânico, farmacêutico, horologista, mineralógico, poeta, e zoólogo na Dinastia Song (960–1279).Ele foi o engenheiro da clepsidra astronômica na Medieval Kaifeng, que empregou as aplicações do recém-inventado mecanismo de escape.
rdfs:label
  • Su Song
  • Su Song
  • Su Song
  • Su Song
  • Su Song
  • Su Song
  • Су Сун
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpedia-owl:wikiPageWikiLink of
is foaf:primaryTopic of